Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00099 008477 11000790 na godz. na dobę w sumie
Jak wyszkolić psa? Patrz i ucz się! - ebook/pdf
Jak wyszkolić psa? Patrz i ucz się! - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 256
Wydawca: Septem Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-9060-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zwierzęta
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Praca z psem -- ćwiczenie po ćwiczeniu, zdjęcie po zdjęciu

W księgarniach możesz dziś znaleźć kilka niezłych książek na temat szkolenia psów, między innymi Trening psów dla bystrzaków, Pies. Szkolenie, pielęgnacja, przyjaźń czy Zaklinacz psów. Na czym zatem polega wyjątkowość podręcznika Ucz się sam! ? Jako jedyny przemawia on do Ciebie obrazami. Jeśli chcesz mieć pewność, że wykonujesz wszystkie polecenia tak, jak należy, a Twój pupil układany jest poprawnie, szczególnie docenisz wartość tego wizualnego szkolenia. Patrząc na zdjęcia, uczymy się znacznie szybciej niż podczas czytania opisów, a ponadto dłużej zapamiętujemy wiedzę zdobytą w ten sposób.

Zanim przejdziesz do szkolenia, dowiedz się koniecznie, co sprawia, ze Twój pies jest szczęśliwy. Zdobądź bezcenne informacje na temat tego, jak myśli Twój nowy domownik, jak postrzega Ciebie i swoje otoczenie, jak komunikuje się z Tobą oraz jaką ma osobowość. Ta umiejętność spojrzenia z psiej perspektywy znacznie ułatwi Ci porozumienie z Twoim czworonożnym przyjacielem i sprawi, że trening zarówno Tobie, jak i jemu sprawi znacznie więcej frajdy.

Naukę czas zacząć
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Jak wyszkolić psa? Patrz i ucz się! Autor: Sarah Hodgson T³umaczenie: Olga Kwiecieñ-Maniewska ISBN: 978-83-246-1940-5 Tytu³ orygina³u: Teach Yourself VISUALLY Dog Training (Teach Yourself Visually) Praca z psem — æwiczenie po æwiczeniu, zdjêcie po zdjêciu • Przetestuj osobowoœæ Twojego pupila • Naucz siê mówiæ w jego jêzyku • Wychowaj psa idealnego W ksiêgarniach mo¿esz dziœ znaleŸæ kilka niez³ych ksi¹¿ek na temat szkolenia psów, miêdzy innymi Trening psów dla bystrzaków, Pies. Szkolenie, pielêgnacja, przyjaŸñ czy Zaklinacz psów. Na czym zatem polega wyj¹tkowoœæ podrêcznika Ucz siê sam! ? Jako jedyny przemawia on do Ciebie obrazami. Jeœli chcesz mieæ pewnoœæ, ¿e wykonujesz wszystkie polecenia tak, jak nale¿y, a Twój pupil uk³adany jest poprawnie, szczególnie docenisz wartoœæ tego wizualnego szkolenia. Patrz¹c na zdjêcia, uczymy siê znacznie szybciej ni¿ podczas czytania opisów, a ponadto d³u¿ej zapamiêtujemy wiedzê zdobyt¹ w ten sposób. Zanim przejdziesz do szkolenia, dowiedz siê koniecznie, co sprawia, ze Twój pies jest szczêœliwy. Zdob¹dŸ bezcenne informacje na temat tego, jak myœli Twój nowy domownik, jak postrzega Ciebie i swoje otoczenie, jak komunikuje siê z Tob¹ oraz jak¹ ma osobowoœæ. Ta umiejêtnoœæ spojrzenia z psiej perspektywy znacznie u³atwi Ci porozumienie z Twoim czworono¿nym przyjacielem i sprawi, ¿e trening zarówno Tobie, jak i jemu sprawi znacznie wiêcej frajdy. Naukê czas zacz¹æ • Æwiczenie w obecnoœci bodŸców rozpraszaj¹cych. • Przyzwyczajanie psa do kontaktów z dzieæmi i innymi ludŸmi. • Nauka wykonywania poleceñ s³ownych i wydawanych za pomoc¹ gestów. • Radzenie sobie z niepos³uszeñstwem i w sytuacjach kryzysowych. • Nauka dobrych manier, sztuczek oraz zabawa z psem. Spis treści rozdział1 Jak psy widzą świat 14 Psy też mają osobowość . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 Test osobowości Twojego psa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17 Fachowe szkolenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 20 rozdział2 Nauka mówienia po psiemu 22 Teoria dominacji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Zrozumienie psiej motywacji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 Grajcie w jednej drużynie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 26 Zachęcaj, nie zniechęcaj . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Interpretacja psiego języka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 Interpretacja postawy ciała psa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 32 Psie zmysły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 34 Relacje przyczynowo-skutkowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 36 rozdział3 Narzędzia szkoleniowe 38 Klatki, kojce i inne ograniczenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 40 Posłania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 41 Zabawki i gryzaki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 42 Branie miary na obrożę lub szelki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 43 Obroże szkoleniowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 44 Smycze . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 47 Linki do ograniczania ruchliwości psa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 49 Smycz szkoleniowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 50 Pomoce do nauki czystości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 53 Inne niezbędne dodatki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 54 Szkolenie klikerowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 56 rozdział4 Zapobieganie problemom 58 Akceptowanie dotyku . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 60 Nauka dzielenia się miską i zabawką . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 62 Przerywanie psu snu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65 Przyzwyczajanie psa do dzieci . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 66 Przyzwyczajanie psa do różnych dźwięków . . . . . . . . . . . . . . . . . . 70 Radzenie sobie z domowymi hałasami . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 72 rozdział5 Przedszkole dla szczeniąt — na naukę nigdy nie jest za wcześnie 74 Zaspokojenie potrzeb szczenięcia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 76 Częściej mów „TAK” niż „NIE” i rób to jak najczęściej . . . . . . . . . . . . . 77 Organizacja przestrzeni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 78 Przyzwyczajenie szczenięcia do obroży i smyczy . . . . . . . . . . . . . . . 80 Nauka chodzenia po schodach. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 82 Nauka mówienia „Proszę” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 83 Sygnał zniechęcający „E-E” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 84 Zajęcie dla szczeniaka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 85 Paluszek-wskaźnik. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 86 rozdział6 Materiał szkoły podstawowej 88 Magiczna piątka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 90 Prowadzenie psa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 94 Zrozumienie pojęcia „NIE”. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 95 Zniechęcanie do gryzienia za pomocą słowa „NIE” . . . . . . . . . . . . . . 96 Inne zastosowania słowa „NIE”. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 97 Wskaźnik. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 98 „NOGA”. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 100 „WARUJ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .105 „DO MNIE”. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 109 „STÓJ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 113 „SIAD — ZOSTAŃ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 115 „WARUJ — ZOSTAŃ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 118 Wesoła mieszanka. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 119 rozdział7 Niewidzialna smycz 120 Ćwicz z psem umiejętność skupiania uwagi . . . . . . . . . . . . . . . . . .122 Wykorzystanie krótkiej smyczy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .124 Wprowadzenie pojęcia „NIE” bez smyczy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .125 Kiedy pies się wyłamuje . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .126 Przypomnienie trzech etapów nauki komendy „DO MNIE”. . . . . . . . .127 Kiedy możesz zaufać psu, że wróci na wołanie? . . . . . . . . . . . . . . . .128 Unikaj nadużywania komendy „DO MNIE” . . . . . . . . . . . . . . . . . . .129 Jak poradzić sobie z niedoskonałymi reakcjami na komendę „DO MNIE”? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .130 Ćwiczenie w obecności bodźców rozpraszających . . . . . . . . . . . . . .132 Ćwiczenia na smyczy automatycznej. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .134 Ćwiczenia na lince bezpieczeństwa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 135 Ćwiczenia na długiej lince. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .136 Awaryjne warowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 137 Zachowanie domyślne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .139 rozdział8 Socjalizacja plus 140 Ludzie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .142 Miejsca . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 146 Inne psy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 148 Inne zwierzęta . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .150 Różne przedmioty. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .152 Różne powierzchnie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .154 Stymulacja. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 155 rozdział9 Zabawy i sztuczki 156 Uciekanie z przywołaniem . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .158 Aport dwiema piłkami . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .159 „IDŹ DO…” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160 Zabawka u nogi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .161 Butelka na uwięzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .162 Kopanie butelki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .163 Spontaniczne zachowania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 164 Ukłon . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .165 „CZOŁGAJ SIĘ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 166 „PODAJ ŁAPĘ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .167 „HOP”. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 169 „KOŁO” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .170 „PRZYNIEŚ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 171 „DAJ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .172 „DAJ GŁOS” i „CII…” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .173 „ZDECHŁ PIES” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .174 „TURLAJ SIĘ” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 175 rozdział10 Dobrze wychowany towarzysz 176 Dobre maniery przy drzwiach . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .178 Kopanie (skoro już musisz...) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .181 Powitanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .182 Nauka czystości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 184 Podgryzanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 186 Gryzienie przedmiotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 188 Zasady dotyczące wchodzenia na meble . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 190 Wyjazdy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .191 rozdział11 Radzenie sobie w sytuacjach kryzysowych 192 Gonienie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 194 Niszczenie przedmiotów w domu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 198 Złap i uciekaj . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 199 Ciągnięcie na smyczy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 200 Problemy z zachowaniem czystości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .201 Znaczenie moczem . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 204 Gryzienie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 205 Skakanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 206 Kopulowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 208 Lęk separacyjny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .210 Zjadanie odchodów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 211 Siusianie z podniecenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .212 Nieśmiałość . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .213 dodatek A Wybór odpowiedniej rasy 214 Wybór rasy dla osób, które nie mają psa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .217 Wybór szczenięcia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .218 Wybór starszego psa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .221 Jak znaleźć psa lub szczeniaka? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 222 dodatek B Znalezienie fachowej pomocy 222 Wybór weterynarza . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 224 Znalezienie dodatkowej pomocy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .225 dodatek C Codzienna opieka i pielęgnacja 228 Czesanie psa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 230 Przycinanie pazurów i kąpiel . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .231 Zęby, oczy i uszy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .232 Inne ważne czynności i techniki pielęgnacyjne . . . . . . . . . . . . . . . .233 Sterylizacja i kastracja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .235 Wybór sposobu karmienia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 236 Różne rodzaje karmy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .237 dodatek D Dzieci i psy — od przybycia do domu do codziennego życia 238 Przygotowanie na przybycie nowego dziecka . . . . . . . . . . . . . . . . 240 Dzieci i psy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 242 Podziękowania dla modeli Skorowidz 248 244 rozdział 2 Nauka mówienia po psiemu W szkoleniu psa ważna jest umiejętność spojrzenia na świat z jego perspektywy. Pies nie postrzega świata ani Twojego działania tak, jak robią to ludzie. Tak naprawdę Twój pies postrzega Ciebie i Twoją rodzinę jako inne psy w swoim stadzie. To, jak pies komunikuje się ze światem, w jaki sposób się uczy i postrzega Twoje działania, jest tematem tego rozdziału. Teoria dominacji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .24 Zrozumienie psiej motywacji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .25 Grajcie w jednej drużynie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .26 Zachęcaj, nie zniechęcaj . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .27 Interpretacja psiego języka. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .28 Interpretacja postawy ciała psa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .32 Psie zmysły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .34 Relacje przyczynowo-skutkowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .36 Teoria dominacji Zanim nauczysz psa, by Ciebie słuchał, musisz zrozumieć, co go motywuje. Mimo że nie wyglądasz jak pies, Twój pies reaguje na Ciebie dokładnie tak, jakbyś nim był. Po swoich przodkach psy odziedziczyły zachowania związane z hierarchią stada, w którym jest jeden przewodnik, a reszta osobników mu się podporządkowuje. Szkolenie psów opiera się na tym instynkcie. Kto tu rządzi? Psy pochodzą od udomowionych wilków i wiele z ich instynktów społecznych pozostało takich samych. Wilki żyją w stadach o ustalonej strukturze i hierarchii społecznej, respektowanej przez wszystkich członków. Każde stado ma przewodnika, który jest odpowiedzialny za wszystkich jego członków. Przewodnikiem stada może być zarówno sa- miec, jak i samica. Przewodnik stada i jego partner tworzą razem parę alfa. Kiedy przynosisz do domu nowego psa, najbardziej interesuje go, kto tu rządzi. Dlatego właśnie szkolenie jest tak ważne — i dla Ciebie, i dla psa. Większość psów woli się podporządkować, jednak jeśli Ty nie będziesz przewodnikiem stada, to one przejmą na siebie tę rolę. Psy, które uważają siebie za przewodnika stada, zazwyczaj wykazują jedno lub więcej z poniższych zachowań: • szczekają lub trącają Cię łapą, by zwrócić na siebie Twoją uwagę, • ignorują Cię lub uciekają, kiedy je wołasz do siebie, • zachowują się niesfornie w towarzystwie, • załatwiają się w niedozwolonych miejscach, • ciągną na smyczy. Te zachowania nie oznaczają, że pies jest „zły”, po prostu pokazują, że pies uważa, że do niego, jako do szefa stada, należy podejmowanie decyzji. 24 Zrozumienie psiej motywacji Nauka mówienia po psiemu rozdział2 Zachowanie Twojego psa jest motywowane uwagą, jaką mu poświęcasz. Czas, który poświęcasz psu, jest najważniejszym punktem jego dnia, i dlatego zwierzę zrobi wszystko, byś je zauważył, nawet jeśli oznacza to rozrabianie. Twoja uwaga jest dla psa wszystkim Pies pragnie, byś poświęcał mu uwagę, i nie ma dla niego znaczenia, czy ta uwaga jest pozytywna, czy negatywna. Negatywna uwaga często postrzegana jest przez psa jako rodzaj konfrontacyjnej zabawy albo — co gorsza — wywo- łuje w nim strach. Jeśli będziesz na kogoś wrzeszczał dostatecznie głośno, to zacznie wyglądać na przestraszonego. To samo dotyczy psów. Możesz krzyczeć na psa, robić mu wyrzuty i łudzić się, że zrozumie, że jesteś na niego zły. Tym- czasem pies może rozumieć Twoją frustrację zupełnie opacznie i nie być w stanie powiązać jej ze swoim zachowaniem. Co więcej, pies może postrzegać Twoje zachowanie jako rodzaj konfrontacyjnej zabawy i przez to zachowywać się jeszcze bardziej nie do opanowania. Poniżej znajdziesz skalę uwagi, w której 1 oznacza sen, a 10 — zachowanie całkowicie nie do opanowania. Dla celów naszej dyskusji podzielimy skalę na dwie części: od 1 do 8, kiedy pies jest spokojny i zadowolony, i od 8 do 10, czyli zachowanie maniakalne, kiedy pies dosłownie nie potrafi się kontrolować. Jako szczenięta, wszystkie psy prezentują pełną skalę zachowań, w miarę dojrzewania jednak większość z nich uczy się kontrolować swoje impulsy. 1 8 10 Wiele osób skupia się na zachowaniach, które plasują się w drugiej części skali, rozpaczliwie usiłując jak najszybciej uzyskać kontrolę nad psem. Jednak krzyczenie, popychanie, chwytanie, zmuszanie psa do uległości to wszystko formy uwagi poświęcanej psu. Dlatego taka reakcja, zamiast uspokoić psa, jeszcze bardziej go pobudza, przez co jego za- chowanie staje się bardziej intensywne lub zdarza się częściej. Pamiętaj: zachowanie, które sprawia, że poświęcasz psu najwięcej uwagi, jest tym zachowaniem, które pies będzie ciągle powtarzał. Twoim celem jest nauczenie psa, jak kon- trolować swoje impulsy, tak by jego zachowanie mieściło się w sferze od 1 do 8 (spokojnej i cywilizowanej). 25 Grajcie w jednej drużynie Niezależnie od tego, czy przystępujesz do lektury tej książki jako właściciel szczeniaka, czy dorosłego psa, który ma już ustalone nawyki, pomyśl o szkoleniu jako o przedsięwzięciu zespołowym. Pies jest najmłodszym członkiem Twojej drużyny, który zaakceptuje panujące w niej reguły i Twoje oczekiwania, jeśli będziesz mu je w stanie przekazać w sposób dla niego zrozumiały. Bądź kapitanem zasługującym na szacunek Musisz być kapitanem swojej drużyny. Do Ciebie, jako do kapitana drużyny, należy zorganizowanie czasu i przestrzeni swojemu psu. Pies musi wiedzieć, jak ma się zachować w danej sytuacji: gdzie może się załatwić, co wolno mu gryźć, co ma robić, gdy jecie posiłek albo przyjmujecie gości. Poświęć chwilę na przypomnienie sobie kapitana drużyny lub trenera, którego podziwiasz. Takim właśnie przywódcą powinieneś się stać dla swojego psa. Opracuj plan szko- lenia, postaraj się w jasny sposób przekazać go psu (tak by wiedział, jak ma się zachować i gdzie pójść w danej sytu- acji) i zachowaj cierpliwość, kiedy pies jest zdezorientowany lub zaczyna rozrabiać. To Ty jesteś kapitanem drużyny — do Ciebie należy uczenie i zachowanie zimnej krwi. WSKAZÓWKA WSKAZÓWKA Czasami będziesz odczuwał frustrację, a może nawet złość na swojego psa. Tak naprawdę najtrudniej jest kontrolować siebie, nie swojego psa. Wybuchy złości przynoszą niestety więcej szkody niż pożytku, ponieważ albo przerażają psa, albo wprawiają go w jeszcze większe podekscyto- wanie, przez co niczego się on nie uczy. Wykorzystaj techniki rozwiązy- wania problemów, opisane w tej książce. Trzymaj psa na smyczy, by móc go nadzorować, albo zamknij go w spokojnym miejscu ze smaczną kością, by pozwolić Wam obojgu ochłonąć. 26 Zachęcaj, nie zniechęcaj Nauka mówienia po psiemu rozdział2 Przypomnij sobie drużynę lub grupę, której byłeś członkiem. Czy lubiłeś swojego instruktora czy szefa? Czy ta osoba ciągle Cię krytykowała, czy też chwaliła za Twój wysiłek? Jako kapitan swojego psa zachowuj się tak, jak szef, którego chciałbyś słuchać. Zasada 5:1 Postaraj się spojrzeć na swoje życie z psiej perspektywy i zachowaj cierpliwość, szkoląc go. Pies nie rozumie różnicy pomiędzy patykiem, a drewnianą nogą krzesła. Może mu się wydawać, że jego zadaniem jest obrona domu przed intruzami, nawet jeśli „intruzem” jest krewny przychodzący z wizytą. Kiedy pies ciągnie na smyczy tak, że mało nie wy- rwie Ci ręki, to naprawdę jest podekscytowany widokiem innego psa. Zastanów się nad tym, jak pies postrzega daną sytuację, i wykorzystaj ćwiczenia opisane w tej książce, by wprowadzić psa na drogę dobrego zachowania. Dobry przywódca częściej zachęca, niż zniechęca. Przyjmij zasadę 5:1, to znaczy, że powinieneś mówić „DOBRY PIES” 5 razy na każde użycie słowa „NIE”. Skupiając się na dobrym zachowaniu psa, sprawisz, że będzie on zadowolony z siebie i bardziej skłonny do współpracy. Wykonując ćwiczenia opisane w tej książce, będziesz początkowo używał smakołyków i zabawek, by zmotywować swojego psa, jednak nigdy nie powinieneś zapominać o pochwałach, za- równo fi zycznych, jak i werbalnych. WSKAZÓWKA WSKAZÓWKA Bardzo ważne jest, by komendę wypowiadać tylko raz i nie powtarzać jej. Powtarzanie komendy utrudnia psu zrozumienie, o co chodzi, i spowalnia naukę. Powtórzenie komendy „DO MNIE” lub „SIAD” to tak, jakby ktoś prosił Cię, żebyś podał „KECZUP, KECZUP, KECZUP”. 27 Interpretacja psiego języka Język Twojego psa — nazwijmy go psim — nie składa się z myśli, twierdzeń, wniosków czy kontemplacji. Psi składa się z dokonywanych pod wpływem chwili wyborów i interpretacji. Twój pies polega głównie na trzech sposobach komunikowania się: kontakcie wzrokowym, mowie ciała i tonie głosu. Kontakt wzrokowy Podobnie jak ludzie, psy w naturalny sposób spoglądają na przy- wódcę w poszukiwaniu wskazówek. Przewodnik stada zawsze znajduje się w zasięgu wzroku. Pierwsze pytanie, które powinieneś sobie zadać, to: czy częściej spoglądasz na psa niż on na Ciebie? Jeśli tak, pies może interpre- tować uwagę, jaką mu poświęcasz, jako poszukiwanie przewod- nika stada. W ciągu następnych 24 godzin zapisuj, ilekroć przyła- piesz się na patrzeniu na psa. Przez większość czasu pies skupia się na Twojej twarzy. Pies do- skonale wie, kiedy na niego patrzysz, i zapamiętuje, w jaki sposób może zwrócić na siebie Twoją uwagę. Jeśli będziesz patrzył na psa, kiedy zachowuje się w odpowiedni sposób, nauczy się powtarzać to zachowanie. Zapamiętaj sobie: „Dostajesz to, na co patrzysz”. Sku- piaj się na psie w tych momentach, w których zachowuje się odpowiednio. 28 Nauka mówienia po psiemu rozdział2 Mowa ciała Pies reaguje na mowę ciała podobnie, jak Ty. Spokojna, zdecydo- wana postawa zdradza wewnętrzną pewność siebie i wzbudza szacunek. Postawa przykurczona, uniżona, zdradza albo strach, albo brak poczucia bezpieczeństwa. Gorączkowe wymachiwanie rękoma to oznaka wewnętrznego chaosu albo szalonej zabawy. Kiedy jesteś ze swoim psem, upewnij się, że Twój język ciała we właściwy sposób przekazuje Twoje intencje. Kiedy szkolisz psa lub starasz się kontrolować jego zachowanie, stań prosto i od- pręż się. Pies będzie Cię szanował, jeśli będziesz się zachowywał z godnością. Uwaga: jeśli masz dzieci, naucz je, by stały prosto, wydając psu polecenia. Wyprostowana postawa ciała zdradza pewność siebie, podczas gdy pochy- lanie się jest często postrzegane jako zaproszenie do zabawy. Dla ułatwienia nazwiemy tę pozycję Pozycją Pawia. Jeśli bawisz się z psem lub czule go głaszczesz, możesz ob- niżyć się do poziomu psa. Jeśli jednak pies zacznie zanadto się ekscytować lub podgryzać Cię w zabawie, wstań, by przypomnieć psu o swoich rozmiarach i znaczeniu. Oprócz Twojej postawy ciała dla psa istotne jest też to, gdzie stoisz w relacji do niego. Jeśli stoisz przed psem, to jesteś prze- wodnikiem stada. Jeśli stoisz za psem, jesteś postrzegany jako osobnik podporządkowany. Zwróć na to uwagę, kiedy pies jest podekscytowany, albo gdy znajdziecie się w nowym miejscu. Jeśli będziesz szedł przed psem, będzie on spokojniejszy, po- nieważ zajmiesz wtedy pozycję lidera, przewodnika i obrońcy. Jeśli tego nie zrobisz, pies może spróbować przejąć tę rolę i stać się agresywny lub nadpobudliwy. CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE 29 Interpretacja psiego języka (kontynuacja) Ton głosu Psy używają tonu głosu do porozumiewania się. Wysokie skom- lenie sygnalizuje lęk lub poufałość, niskie szczeknięcie jest niczym rozkaz, a głośne warczenie lub szczekanie jest często ostrzeże- niem lub zaproszeniem do zabawy. Pies reaguje też oczywiście na ton Twojego głosu. Komendy wypowiadane spokojnym, pewnym głosem zwrócą uwagę psa i wyrobią w nim nawyk szukania wskazówek u Ciebie. Pomyśl o swoich komendach jako o krótkich, szybkich szczeknięciach. Miękki, łagodny ton głosu, jak również wysokie piski lepiej spraw- dzają się, gdy chcesz nagrodzić psa, a nie pokierować nim. Psy interpretują wysokie, podekscytowane głosy jako zaproszenie do zabawy lub lękliwe popiskiwanie, dlatego zachowaj ten ton głosu na czas zabawy lub pieszczot. Krzyk jest jak szczekanie na psa. O ile pies nie jest chory psy- chicznie, raczej nie będzie pędził do drugiego i szczekał mu prosto do ucha. Jeśli Ty robisz coś podobnego, jest to dla psa szczególnie dezorientujące, ponieważ to właśnie do Ciebie pies chce się zwrócić, gdy coś go przestraszy. Nie wrzeszcz na psa. Nie pomoże to w szkoleniu, ani nie umocni Waszej więzi. Wiele psów wygląda na przestraszone, kiedy ktoś na nie krzyczy, nie ma w tym jednak żadnego zrozumienia, a jedynie czysty lęk. Pies reaguje na ton Twojego głosu, nie na słowa. Gdy powtórzysz komendę wiele razy, pies w końcu nauczy się kojarzyć dźwięk danego słowa z czynnością, którą ma wykonać. Kierunek wypowiadanych słów jest również ważny. Jeśli patrzysz wprost na psa i powtarzasz komendy, pies może się poczuć przy- tłoczony. Kiedy pies się bawi lub swobodnie biega, nie obserwuje Cię tak uważnie. Wydając komendę, odwróć się w przeciwnym kierunku albo zadrzyj głowę do góry. Pobudzi to ciekawość psa i sprawi, że szybciej na Ciebie spojrzy. 30 Nauka mówienia po psiemu rozdział2 Wzajemne psie interakcje W ramach nauki języka psiego obserwuj dwa psy, najlepiej w zbliżonym wieku. Jeśli psy się znają i są zaprzyjaźnione, to z pewnością mają już jakiś ustalony wzorzec wspólnej zabawy i kontaktów. Jeśli nie, zapoznaj je ze sobą na neu- tralnym terytorium. Najpierw zwróć uwagę na ich oczy. Który pies patrzy na drugiego? Prawdo- podobnie jeden z psów będzie uważnie obserwował drugiego i podążał za nim. Następnie zwróć uwagę na ich postawę ciała. Odprężona oznacza, że wszystko jest w porządku. Jeśli psy wydają się napięte, to dlatego, że starają się ustalić, kto tu rządzi. Ten, który przewróci się na grzbiet lub ugnie łapy, oznajmia dru- giemu: „Możesz przewodzić”. Jest to po- stawa podporządkowania. Zwróć uwagę, że pies, który jest przewodnikiem stada, często kładzie głowę lub łapy na grzbiecie drugiego. Niektóre psy są bardziej wokalne niż inne. Szczekanie i warczenie może być sposobem na potwierdzenie swojego przewodnictwa, podczas gdy zabawowe skowyty oznaczają podporządkowanie. Krótkie, szybkie szczeknięcia to często polecenia. 31 Interpretacja postawy ciała psa Odczytanie postawy ciała psa może być łatwiejsze niż kontrolowanie własnej. Starając się zrozumieć, czego doświadcza Twój pies, zwróć uwagę na jego uszy, ogon, pysk, postawę ciała i oczy. USZY: = postawa asertywna, dominująca; • sztywno postawione do przodu • położone płasko do tyłu = silny • poruszające się od przodu do tyłu strach; = skupienie na otaczających dźwiękach; • wygięte do tyłu = podporządko- wanie, zaproszenie do zabawy; • swobodnie zwisające = odprężenie. OGON: grzbietem = czujność, dominacja; • wygięty w łuk wysoko nad • podkulony pod siebie = lęk, • uniesiony odrobinę ponad linię grzbietu = czujność, lecz przy na- stawieniu przyjaznym i otwartym; podporządkowanie; podporządkowanie; • noszony nisko = ostrożność, • szybkie merdanie nad grzbietem = pobudzenie, dominacja, przygo- towanie do próby sił; Uszy postawione do przodu Ears up, forward Ogon wygięty Tail arched high above the back wysoko nad grzbietem Uszy psa wskazują na pewność siebie i dominację, co potwierdza również wysoko uniesiony ogon, zdradzający też czujność. • machanie ogonem opuszczonym nisko między tylne łapy = silny strach, podporządkowanie; • szerokie, swobodne machanie ogonem trzymanym tuż nad linią grzbietu = przyjazne nastawienie, ciekawość, akceptacja. 32 PYSK: wyzwanie; • zaciśnięte szczęki = warczenie, • wargi odciągnięte do tyłu = podpo- • ziajanie z otwartym pyskiem = zabawa, śmiech, powitanie; • uśmiech z pokazaniem zębów rządkowanie, strach; = uśmiech. OCZY: zwanie, dominacja; • bezpośrednie spojrzenie = wy- • odwracanie wzroku = podporząd- • spojrzenie skierowane w dół kowanie, oziębłość; = podporządkowanie. Nauka mówienia po psiemu rozdział2 Intensywne spojrzenie Eyes staring Obnażone zęby, Teeth bared, warczenie snarling Ciężar ciała przeniesiony Weight na przednie łapy shifted forward POSTAWA CIAŁA: chęta do zabawy; Pies obnaża zęby, warczy, jednocześnie intensywnie się wpatrując, co oznacza, że jest gotowy przyjąć wyzwanie. Zwróć uwagę na przeniesienie ciężaru ciała na przednie łapy, co znamionuje dominującą postawę ciała. na przednie łapy = dominacja; • rozciągnięcie się = odprężenie; • ukłon = podporządkowanie, za- • przeniesienie ciężaru ciała • przeniesienie ciężaru ciała na tylne • zjeżenie sierści na karku = agresja lub poczucie zagrożenia; • znieruchomienie w skręconej postawie = bierne podporządkowanie się; • obniżenie się, szybkie machanie opuszczonym nisko ogonem = aktywne podporządkowanie się; • wskakiwanie i kopulowanie = dominacja; • uniesiona łapa = podporządkowanie lub zaproszenie do zabawy. łapy = podporządkowanie; 33 Psie zmysły Pies polega na swoich pięciu zmysłach, by zrozumieć, co się dzieje w jego otoczeniu. Zrozumienie tego pozwoli Ci lepiej zrozumieć swojego psa. Czytając, pamiętaj, że niezależnie od tego, jak bardzo kochasz swojego psa — i jak bardzo on kocha Ciebie — pies to nie człowiek. Postrzega świat zupełnie inaczej. Poznanie sposobu, w jaki pies odkrywa świat i bada otoczenie, ułatwi Ci bycie lepszym nauczycielem dla niego. WĘCH Węch jest najsilniejszym spośród psich zmysłów, wiele tysięcy razy bardziej czułym niż ludzki węch. Pies nosem „widzi” oto- czenie. Jeśli pozwolisz psu obwąchać nieznany przedmiot (na przykład miotłę, lekarstwo czy ręcznik), to będzie się czuł pewniej. Pozwól też psu obwąchać nowe miejsce, na przykład gabinet weterynarza czy dom znajomego, zanim zaczniesz ocze- kiwać, że pies poświęci Ci całą swoją uwagę. WZROK Wzrok nie należy do najsilniejszych psich zmysłów. Ogólnie rzecz biorąc, psy są krótkowidzami, kiepsko rozróżniającymi kształty i ruch. Niemniej jednak pies widzi niemal równie dobrze w nocy, co w dzień. Pies wykorzystuje węch, by zidentyfi kować dany przedmiot. Wi- dząc nieznany obiekt, pies może na niego szczekać i zachowywać ostrożność — potrzebuje go obwąchać, by się z nim zapoznać i poczuć się pewniej. Psy wykorzystują jednak wzrok w relacji z ludźmi. Pies będzie pa- trzył na Ciebie, szukając wskazówek, i skupiał się na Tobie, kiedy będziesz mu wydawał komendy. Przyklęknij i raz dziennie spojrzyj psu głęboko w oczy. Poczekaj, aż odwróci wzrok. Jeśli spotkasz obcego psa, unikaj patrzenia bez- pośrednio na niego, ponieważ może on to odebrać jako rzucone mu wyzwanie i zaatakować Cię. 34 Nauka mówienia po psiemu rozdział2 SŁUCH Słuch psa jest znacznie lepszy niż ludzki i psy potrafi ą słyszeć dźwięki, których Ty nie słyszysz. Zmysł słuchu pozwala psu pil- nować otoczenia. W domu może panować zupełna cisza, a pies nagle zaczyna szczekać niczym oszalały. Najwyraźniej coś usłyszał i stara się zawiadomić wszystkich o obecności intruza. Możesz nauczyć psa, by nie szczekał na każdy dźwięk lub szybko się uci- szał, pamiętaj jednak, że szczekanie jest normalną reakcją na nie- typowe dźwięki. Pies będzie odbierał słuchem Twoje polecenia. Nigdy nie krzycz na psa, ponieważ pies odbiera to jako szczekanie. Jeśli będziesz wrzeszczał na psa, ten może się przestraszyć lub zacząć odszcze- kiwać — to tak, jakbyś włączył zestaw stereo na pełen regulator. DOTYK Kiedy dotykasz psa, może on to zrozumieć na jeden z trzech sposobów: • jako czułość i troskę, • jako zaproszenie do zabawy, • jako atak. Delikatne dotknięcia pomogą psu uspokoić się i zrelaksować. Drapanie lub podszczypywanie może być odebrane jako zachęta do zabawy — to odpowiednik psiego delikatnego podgryzania i szczypania zębami. Szyja i gardło psa są szczególnie wrażliwe i dotknięcie ich znie- nacka lub mocne złapanie może być odebrane jako atak. Uważaj, głaszcząc i dotykając nieznajomego psa w tych miejscach, po- nieważ może on to odebrać jako wyzwanie lub próbę ataku. SMAK Psi zmysł smaku nie należy do szczególnie wyrafi nowanych. Pies nie przeżuwa jedzenia, oddziera duże kawałki i przełyka je. Nie trawi również pożywienia tak dobrze, jak my. Staraj się nie zmieniać psu diety. Nie zostawiaj czekolady w miejscu, w którym pies mógłby się do niej dobrać. Jest dla niego trująca i może go nawet zabić! Pies nie jest w stanie strawić wielu rzeczy, które mogą jeść ludzie. Karm psa zawsze w taki sam sposób i nie dawaj mu pokarmów zawierających cukier. 35 Relacje przyczynowo-skutkowe Na podstawie tego, co następuje po określonym zachowaniu, pies uczy się, które zachowania warto powtarzać. Jeśli pies Cię popchnie, skacząc na Ciebie, to zrobi to znowu, ponieważ w jego oczach przepychanki są formą zabawy. Jeśli natomiast przytrzymasz smakołyk nad głową psa, a gdy pies podskoczy, zabierzesz go i poczekasz spokojnie, aż pies usiądzie, zanim go nagrodzisz, to nauczysz psa, by siadał, gdy czegoś chce. To samo dotyczy wielu innych zachowań. Kontroluj reakcje swojego psa Jeśli Twój pies gorączkuje się przy drzwiach, a Ty pozwa- lasz mu pędem wypadać na zewnątrz, to właśnie w taki sposób będzie przechodzić przez wszystkie drzwi. Mu- sisz nauczyć go grzecznego CZEKANIA przy drzwiach, aż usłyszy komendę „DOBRZE”. Dzięki temu w przyszłości będzie się odpowiednio za- chowywał przy przechodzeniu przez drzwi. Złe zachowanie Prawidłowe zachowanie Czy Twój pies staje się bardzo podekscytowany na widok innego psa? Jeśli pozwolisz mu ciągnąć się do innego psa i witać się z nim w nieopanowany sposób, to nie będziesz mieć nad nim kontroli, gdy będzie bez smyczy. Zamiast tego musisz nauczyć psa cho- dzenia przy nodze na komendę („NOGA”) i bawienia się dopiero po usłyszeniu komendy zwalniającej „BIEGAJ”. Prawidłowe zachowanie 36 Nauka mówienia po psiemu rozdział2 Złe zachowanie Prawidłowe zachowanie Czy na widok Twoich bawią- cych się dzieci pies szaleje, zaczyna je podszczypywać i podgryzać? Szybkie ruchy dzieci i ich wysokie głosy działają na psa bardzo pobu- dzająco. Jeśli zaczniesz się złościć, pies uzna Cię za kolej- nego uczestnika tej wspaniałej zabawy. Zamiast tego musisz powtarzać z psem ćwiczenia (przedstawione na stronie 66), które nauczą go hamować swój entuzjazm. Czy Twój pies zabiera różne należące do Ciebie przed- mioty, usiłując Cię skłonić do gry w berka? To, z dawien dawna, ukochana psia zabawa, zwłaszcza jeśli dajesz się na nią namówić. Zamiast tego musisz nauczyć psa oddawania przed- miotów na komendę „PUŚĆ” — pies może przynieść przed- miot do Ciebie lub stanąć i po- czekać, aż mu go zabierzesz. Złe zachowanie Prawidłowe zachowanie WSKAZÓWKA WSKAZÓWKA Jeśli patrzysz na psa, gdy szczeka, skacze, trzyma w pysku but albo włazi na blat kuchenny, to będzie on powtarzać te zachowania, by zwrócić na siebie Twoją uwagę. Nie ma znaczenia, jak bardzo będziesz się przy tym wściekał, ponieważ psy nie rozumieją ludzkiej frustracji, a z czasem mogą na nią reagować lękiem lub agresją. Mogą też zinterpretować takie zachowanie jako rodzaj zabawy lub zazdrość o zdobycz. 37
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Jak wyszkolić psa? Patrz i ucz się!
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: