Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00244 004772 18972445 na godz. na dobę w sumie
Japonia. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Japonia. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Autor: Liczba stron: 264
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-5157-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> przewodniki turystyczne po krajach
Porównaj ceny (książka, ebook (-26%), audiobook).

Japonia zaskakuje turystę na każdym kroku. Zachwyca niezwykłymi krajobrazami, oszałamia nietypowymi smakami, poraża tempem życia w stolicy i wycisza na spokojnej powincji.

Na tym archieplagu ultranowoczensa technologia miesza się z wielowiekową tradycją. Z jednej strony herbaciarnie, onseny, gejsze, pieczołowicie pielęgnowane ogrody oraz pilnie przestrzegane reguły starożytnych sztuk walki. Z drugiej strony manga, stylistyka kawaii, androidy, hotele kapsułowe i rozpędzone shinkanseny.

W tym orientalnym kalejdoskopie każdy znajdzie coś dla siebie.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Japonia Autor przewodnika: Krzysztof Dopierała Redaktor prowadzący: Agnieszka Krawczyk Redakcja i korekta: CentrumKorekty.pl (MERITUM Mateusz Binda) Skład i fotoedycja: Sabina Suchy Opracowanie kartograficzne: DAKA – Studio Graficzne, Jan Leja, Krzysztof Trojan Źródło pochodzenia danych kartograficznych: © OpenStreetMap contributors; www.opendatacommons.org/licenses/odbl Okładka: materiały graficzne zostały wykorzystane za zgodą Shutterstock Images LLC Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fo- tograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzysta- nia informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?bejap1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-5157-8 Copyright © Helion, 2020 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność 3 I C Ś E R T S I P S Spis treści ATRAKCJE JAPONII ________________________________________7 INFORMACJE PRAKTYCZNE _____________ 11 PRZED WYJAZDEM _______________________________________ 12 Wybór czasu podróży __________________________________________ 12 Formalności _________________________________________________ 13 DOJAZD ________________________________________________ 16 NA MIEJSCU _____________________________________________ 16 Podróżowanie po japonii ________________________________________ 16 Noclegi _____________________________________________________ 22 Wyżywienie _________________________________________________ 26 INFORMATOR A–Z ________________________________________29 X Jaką trasę wybrać? _____________________________________ 30 INFORMACJE KRAJOZNAWCZE ___________ 37 KRAJOZNAWCZE ABC _____________________________________38 Ukształtowanie terenu _________________________________________ 38 Klimat ______________________________________________________ 39 Fauna i flora _________________________________________________ 40 OBYCZAJE ______________________________________________ 42 KULTURA I SZTUKA _______________________________________44 Architektura _________________________________________________ 44 Malarstwo, ceramika i rzeźba ____________________________________ 45 Manga i anime________________________________________________ 48 KUCHNIA _______________________________________________ 51 TOKIO _______________________________ 53 Centralne Tokio _______________________________________________ 56 X Wieżowce na tle wulkanu _______________________________ 64 Północne Tokio _______________________________________________ 66 Południowo-zachodnie Tokio ____________________________________ 75 Południowo-wschodnie Tokio ____________________________________ 85 X Budynki z przyszłości ___________________________________ 88 Kup książkę Poleć książkę 4 I C Ś E R T S I P S JAPONIA ŚRODKOWA __________________ 95 KANTŌ _________________________________________________ 96 HAKONE ______________________________________________96 KAMAKURA __________________________________________ 103 NIKKŌ _______________________________________________106 X W oparach siarki ______________________________________ 110 CHŪBU ________________________________________________ 112 GÓRA FUDŻI I PIĘĆ JEZIOR FUDŻI ________________________ 112 KAMIKŌCHI __________________________________________ 122 KANAZAWA __________________________________________ 125 MATSUMOTO _________________________________________ 129 TAKAYAMA ___________________________________________ 131 TRASA ALPEJSKA TATEYAMA KUROBE ____________________ 134 KANSAI _______________________________________________ 136 GÓRA KŌYA __________________________________________ 136 HIMEJI _______________________________________________ 139 KIOTO _______________________________________________ 141 NARA ________________________________________________ 158 OSAKA ______________________________________________ 163 PÓŁWYSEP KII ________________________________________ 169 JAPONIA PÓŁNOCNA ___________________173 TŌHOKU ______________________________________________ 174 SHIRAKAMI SANCHI____________________________________ 174 HOKKAIDO ____________________________________________ 176 HAKODATE ___________________________________________ 176 OTARU _______________________________________________180 X Kim są Ajnowie? _____________________________________ 182 PARK NARODOWY DAISETSUZAN ________________________ 185 X Parki narodowe Hokkaido ______________________________ 188 SAPPORO ____________________________________________ 192 WAKKANAI ___________________________________________ 197 Kup książkę Poleć książkę 5 I C Ś E R T S I P S JAPONIA POŁUDNIOWA _______________ 199 CHŪGOKU _____________________________________________200 HAGI ________________________________________________200 HIROSZIMA ___________________________________________204 IZUMO TAISHA ________________________________________208 MIYA-JIMA ___________________________________________ 210 OKAYAMA ____________________________________________ 213 SIKOKU ________________________________________________ 216 DOLINA IYA __________________________________________ 218 KIUSIU _________________________________________________222 BEPPU _______________________________________________223 DAZAIFU _____________________________________________226 FUKUOKA ____________________________________________228 GÓRA ASO ___________________________________________232 KAGOSHIMA __________________________________________234 KUMAMOTO __________________________________________236 NAGASAKI ___________________________________________239 WYSPY RIUKIU __________________________________________244 OKINAWA ____________________________________________244 X Hamburger po japońsku _______________________________250 WYSPY YAEYAMA _____________________________________252 X Plaże archipelagu Riukiu _______________________________256 YAKU-SHIMA _________________________________________258 INDEKS ______________________________261 Kup książkę Poleć książkę 6 P A M I W Ó N A L P S I P S | K E M A R S I P S Spis ramek Drożej niż na metce ___________ 14 Drobne na do widzenia ________ 15 Z dziećmi taniej ______________ 21 Wszystko w jednym miejscu ____ 28 Święta narodowe ____________ 33 Japonia w pigułce ____________ 39 Najważniejsze daty w historii Japonii ___________ 41 Raz do roku w kwiatach ________ 42 Japońskie pismo _____________ 47 Festiwale po japońsku ________ 49 Na drodze bogów ____________ 50 Tokio – topowe miejsca ________ 55 Zmiana tronu ________________ 57 Roboty, potwory i pokojówki ___ 74 Nie być sową_________________ 79 Jedziemy na wycieczkę ________ 87 Hanami wśród śliw ____________ 97 Para buch, koła w ruch _________ 99 Onsen z widokiem ___________ 115 Pyszności z targu ____________ 127 Komu herbatki? _____________ 143 Zielono mi _________________ 150 Kansai na talerzu ____________ 164 Zabawowe nabrzeże _________ 166 W krainie lodu ______________ 194 Morskie wnętrze ____________ 203 Strach się bać _______________ 205 88 błogosławieństw__________ 217 Multikulturalne pląsy _________ 240 Riukiuański świat ____________ 245 Te z Riukiu __________________ 247 Spis planów i map Japonia _________przednia okładka Tokio – pałac cesarski i okolice _______________ 58–59 Tokio – Akihabara i okolice __ 66–67 Tokio – Ueno i Yanesen ________ 70 Tokio – Asakusa ___________ 72–73 Tokio – Shinjuku i okolice ___ 76–77 Tokio – Shibuya i Harajuku __ 82–83 Pięć Jezior Fudżi _____________ 114 Kioto __________________ 144–145 Nara ___________________ 160–161 Półwysep Kii ________________ 169 Parki narodowe w północno-wschodniej części Hokkaido _______ 186–187 Tokio ______________ tylna okładka Kup książkę Poleć książkę Atrakcje Japonii Tokio Japońska stolica zachwyca różnorodnością. Każda dzielnica ma swoją specyfikę: Harajuku jest modne i zbuntowane, Akihabara to mekka fanów elektroniki i japońskiej animacji, a Rop- pongi znane jest z nocnych rozrywek. Podczas krótkiego pobytu nie sposób zajrzeć w każdy tokijski kąt, więc warto zostać tu dłużej. Więcej zob. s. 54. Kioto Historyczna stolica kraju to uosobienie podróżniczych wyobrażeń na temat Japonii. Wśród shintoistycznych chramów spacerują pary ubrane w kimona, a w tradycyjnych salonach ochaya gejsze zabawiają gości tańcem. Urok licznych zabytków architektury, muzeów i ma- lowniczych ogrodów potęgują majaczące na horyzoncie góry Kita-yama. Więcej zob. s. 141. Alpy Japońskie Raj dla miłośników aktywnego wypoczynku o każdej porze roku. Zimą można tutaj szusować na snowboardzie, a latem wędrować po zboczach licznych trzytysięczników. Nie zaszkodzi też przemierzenie tego pasma wzdłuż widowiskowej drogi Tateyama Kurobe. Więcej zob. s. 134. Kup książkę Poleć książkę Parki narodowe Hokkaido Gęste lasy ciągną się tu po horyzont, a powietrze jest przesiąknięte zapachem żywicy. Sy- beria jest niedaleko, więc zima w tych okolicach nastaje stosunkowo wcześnie. Druga pod względem wielkości wyspa Japonii to ostoja dzikiej przyrody, w której łatwo odciąć się od rzeczywistości. Więcej zob. s. 188. Góra Fudżi Atrakcją jest już samo podziwianie z oddali charakterystycznej sylwetki tej świętej dla Japoń- czyków góry. Aspirujący wspinacze będą musieli przybyć pod Fudżi latem, gdyż wędrówka na jej wierzchołek jest możliwa tylko o tej porze roku. Więcej zob. s. 112. Kup książkę Poleć książkę Archipelag Riukiu Łańcuch 73 wysp i wysepek ciągnący się od Kagoshimy w stronę Tajwanu to Japonia z innej bajki. W jego historii pojawiały się wątki chińskie, a subtro- pikalny klimat przywodzi na myśl plaże Bali czy Tajlandii. Nurkowanie, historia karate i owoce morza prosto z łodzi – to tylko niektóre atrakcje czekające tu na turystów. Więcej zob. s. 244. Hiroszima i Nagasaki Te dwa miasta nieodmiennie kojarzą się z tragedią, która rozegrała się tam podczas II wojny światowej. Odwie- dziny w miejscach pamięci ataków atomowych wzbudzają wiele trud- nych emocji, ale miejscowe muzea poświęcone tej tematyce należą do najciekawszych placówek w kraju. Więcej zob. s. 204 i 239. Półwysep Kii Ten największy półwysep wyspy Hon- siu stanowi centrum japońskiej du- chowości. Właśnie tutaj znajdują się najważniejsze chramy shintoistyczne i świątynie buddyjskie (wiele z nich figuruje na liście UNESCO). Dodat- kową atrakcję stanowią malownicze krajobrazy gór i wybrzeża. Więcej zob. s. 169. Kiusiu Nie ma lepszego regionu, aby po- dziwiać japońskie wulkany. Góru- jąca nad dachami Kagoshimy Sa- kura-jima i budzący grozę Aso-san to jedne z najaktywniejszych wulkanów świata! Z kolei w Beppu, mieście zna- nym z gorących źródeł mineralnych, można podziwiać słynne „dymiące piekła”. Więcej zob. s. 222. Kup książkę Poleć książkę Ogród Kenrokuen w Kanazawie „Ogród o Sześciu Atrybutach” to jedno z najpiękniejszych założeń parkowych w Japonii. O każdej porze roku wy- gląda zupełnie inaczej, ale zawsze za- chwycająco. Więcej zob. s. 125. Miya-jima Choć „pływająca” brama torii jest główną atrakcją tej popularnej wy- spy, nie należy zapominać o innych miejscowych rozrywkach. Są wśród nich: wędrówka na górę Misen i liczne lokale serwujące okonomiyaki. Więcej zob. s. 210. Sikoku Wyspa ta jest uporczywie pomijana przez wielu turystów, co działa na jej korzyść. Lista atrakcji spoza utar- tego szlaku nie ma tutaj końca: za- pomniane górskie doliny, dzikie wy- brzeże i dawne szlaki pielgrzymkowe czekają na odkrycie. Więcej zob. s. 216. Kup książkę Poleć książkę Tokio Kup książkę Poleć książkę 54 i o k o T Tokio (Tōkyō, 東京) Tokijska Prefektura Metropolitalna (Tōkyō-to) to jedna z najbardziej zalud- nionych aglomeracji świata – żyje tu 13,62 mln osób, z czego niemal 9 mln mieszka w 23 okręgach składających się na miasto właściwe. Tokio to metropolia przyszłości, w której kumulują się też pa- miątki kilku ostatnich stuleci dziejów kraju. historia Historyczna nazwa Tokio to Edo. Aż do XV w. była to wioska rybacka, która w erze szogunatów została ufortyfikowana z roz- kazu klanu Edo. Ponad 100 lat później swoją siedzibę ustanowił tu Ieyasu Tokugawa – pierwszy szogun z rodu, który rządził Japo- nią przez blisko trzy kolejne stulecia. Edo za- Kup książkę Poleć książkę częło się wtedy gwałtownie rozwijać, rosła też liczba jego mieszkańców. Uważa się, że już w XVIII w. był to jeden z najbardziej za- ludnionych ośrodków świata. W okresie Edo (1603–1868) miasto cieszyło się pokojem, choć ludność nie uniknęła nieszczęść i ka- tastrof naturalnych, takich jak pożary i trzę- sienia ziemi. Do połowy XIX w. Edo stało się ważnym ośrodkiem kulturalnym Japonii. Era dobrobytu i spokoju dobiegła końca w 1853 r. wraz z pojawieniem się amerykań- skich statków pod dowództwem koman- dora Matthew C. Perry’ego. Grożąc użyciem 55 i o k o T siły, Perry wynegocjował otwarcie dwóch japońskich portów (Hakodate i Shimody) na międzynarodowy handel. Był to począ- tek końca szogunatu, gdyż popyt na zagra- niczne produkty wywołał ogólny wzrost cen i inflację, co doprowadziło do maso- wych strajków. Wykorzystali to zwolennicy młodego cesarza Mutsuhito (pośmiertnie znanego jako cesarz Meiji), który przeniósł się z Kioto do Edo, konsolidując władzę i zmieniając nazwę nowej stolicy kraju na Tokio (dosłownie „wschodnia stolica”). W epoce Meiji (1868–1912) miasto ule- gło ogromnym zmianom. Administracyj- nie podzielono je na dwie części: zachod- nie Yamanote (Górne Miasto; mieszkały tu wyższe klasy społeczne) i wschodnie Shitamachi (Dolne Miasto). Z pomocą zachodnich doradców budowano drogi, dworce kolejowe i otwierano uniwersytety. Tokio – topowe miejsca ◆◆ Zewnętrzny bazar rybny Tsu- kiji (s. 63) – targowisko o niezwy- kłej atmosferze i najlepsze miejsce na śniadaniowe sushi. ◆◆ Park Ueno (s. 68) – oaza zieleni w centrum metropolii ze świąty- niami i muzeami. ◆◆ Świątynia Sensō-ji (s. 71) – najstar- sza świątynia w mieście, centrum kultu buddyjskiego i shintō. ◆◆ Harajuku (s. 79) – mekka mody i ulubiona dzielnica zbuntowanych japońskich nastolatków. ◆◆ Shibuya (s. 81)  – słynne krzy- żowe przejście dla pieszych to tylko zapowiedź atrakcji ofero- wanych przez tę błyszczącą neo- nami dzielnicę. Kup książkę Poleć książkę Na potrzeby niniejszego przewodnika miasto podzielono umownie na: Tokio cen- tralne, północne itd. Warto pamiętać, że klasyfikacja ta dotyczy trzonu japońskiej stolicy, tj. pod hasłem „północne Tokio” nie kryją się dalekie przedmieścia, lecz dziel- nice na północ od dworca Tokio i pałacu cesarskiego. Centralne Tokio Gmach  dworca Tokio (Tōkyō-eki)  metro, JR Tokyo, kluczowej stacji kolejo- wej, jest perełką architektoniczną z 1914 r. Pod koniec II wojny światowej został po- ważnie uszkodzony podczas amerykań- skich bombardowań. Od tego czasu wie- lokrotnie go rozbudowywano i odnawiano. Dziś zachodnia fasada zaprojektowana 56 i o k o T Już w 1. dekadzie XX w. liczba mieszkańców Tokio przekroczyła 2 mln. W 1924 r. miasto zostało zniszczone przez Wielkie Trzęsienie Ziemi w regionie Kantō, jednak szybko udało się je odbu- dować. Proces jego industrializacji trwał do II wojny światowej, która przyniosła kolejne zniszczenia – od 1942 r. Ameryka- nie sukcesywnie zrzucali na Tokio bomby. Po wojnie w proces odbudowy zaan- gażowało się całe społeczeństwo, dzięki czemu przebiegał on bardzo sprawnie. Już w 1964 r. miasto zorganizowało letnie igrzyska olimpijskie i znów było na ustach świata. W kolejnych dekadach rozwoju go- spodarczego Japonii swe siedziby otwie- rały tu najważniejsze międzynarodowe koncerny i instytucje finansowe. Bańka ekonomiczna pękła co prawda na prze- łomie lat 80. i 90., jednak dziś Tokio nadal dzierży tytuł stolicy globalnego biznesu. W 2020 r. będzie tutaj organizowana ko- lejna letnia olimpiada. warto zobaczyć Za centrum Tokio można uznać główny dworzec kolejowy. Poza znajdującym się obok dworca pałacem cesarskim, zabyt- kowe stołeczne rewiry są ulokowane na północ i północny wschód od niego – za- chowała się tam niska zabudowa, wśród której można poczuć się jak w Japonii sprzed stuleci. Na południe i południowy zachód od centrum rozciągają się z kolei dzielnice znane z muzeów, kultury współ- czesnej i życia nocnego. Japońskiej stolicy nie da się zwiedzać jedynie na piechotę (chyba że pojedyncze dzielnice), więc zbiorczy bilet na metro bę- dzie dobrą inwestycją. Można przyjąć, że w ciągu jednego dnia da się zwykle zwie- dzić dwie, trzy dzielnice. Kup książkę Poleć książkę 57 i o k o T  pałac cesarski przez Kingo Tatsuno nawiązuje do przed- wojennego wyglądu gmachu, a wschod- nią zaaranżowano w nowoczesnym stylu. Około 500 m na zachód od dworca To- kio mieści się  www. kunaicho.go.jp; ogrody: wt.–czw. i sb.–nd. 9.00–16.30, wstęp wolny; wycieczki po pa- łacu z przewodnikiem w jęz. ang.: wt.–sb. 10.00 i 13.30, bezpł., ale z obowiązkową re- jestracją przez internet lub przy zachodniej bramie Kikyōmon. Teren można podzielić na dwie części: pałacową (w dużym stop- niu niedostępną dla turystów) oraz par- kową (o charakterze publicznym). Pierw- szą z nich można zwiedzać tylko podczas zorganizowanych wycieczek z przewod- nikiem, gdyż we wznoszących się tam budynkach mieszka cesarz z rodziną (zob. Zmiana tronu W maju 2019 r., po abdykacji pa- nującego od 30 lat cesarza Akihito, na tron wstąpił jego syn Naruhito. Cesarz jest żonaty i ma jedną córkę, a Japoń- czykom dobrze znane jest jego zami- łowanie do muzyki i górskich wędró- wek. Zmiana władcy miała wpływ na kalendarz świąt w kraju – od tej pory dniem wolnym od pracy jest 23 lutego, czyli dzień urodzin obecnego cesarza. ramka Zmiana tronu, powyżej), tam też ma siedzibę administracja kraju. Cały kompleks pałacowy powstał na miejscu XV-wiecznego zamku Edo, ◆▼ Pałac cesarski Kup książkę Poleć książkę 58 i o k o T Awaji KōbaiSaka Shin-Ochanomizu Kōgatōri SurugaDaiDōkan Y A S U Ogawachō KUNID Ō R I Jinbōchō KandaSuzuran H A K U S A N D Ō R I i r ō d a d o y i h C Nishikic SHUTOKŌSOKUTOSHINKANJŌ Uchiboridōri Takebashi hōYūrakuchō ShusseFudō dōri KandaKeisatsudōri i r ō d ō g n o H oridōri b o t o S Awajichō Ō C h M i y o d a K o d n a K i r ō d i r o b o t o S a C h ū ō Soto Dzielnica Kagurazaka (500 m − ogólna mapa Tokio) N a k a s a k a W e s a d ad ōri Chram Yasukuni Jinja Muzeum Yūshūkan a n d ō N I D Ō R I U S K U S A Y ō a d n a N i N r i i r ō d i r o b i h c U Park Kitanomaru Kudanshita K i g i s u H a s h Arena Nippon Budōkan Muzeum Nauki i d ō r i Uchiboridō r i Narodowe Muzeum Sztuki Współczesnej − MOMAT ō d h ō ri Daik a nC UTOSHIN K A N J Ō Daik anC h ō D ō ri Galeria Rzemiosła Fundamenty wieży zamku Edo Ogród Ninomaru Ogrody Wschodnie ōri ad m Ōtsu Hanzōmon K O S Ō OK T U H S U K U ŌS HINJ U C H I B O Pałac cesarski Kyūden RIDŌRI S H U T O KŌSOKU4GŌS HI N J U KU4G O S Ō K O T U H S Nagatachō a b nHiro e d ū Ky SAKURADADŌRI Budynki rządowe Kokkai-gijidō-mae Kokkai-gijidō-mae Tameike-Sannō T U H S Tameike-Sannō K U Sakuradamon OKŌSOKUTOSHINKANJŌ Kasumigaseki ShiomiSaka SanNen Kasumigaseki Eitaidōri Ōtemachi Agencja Dworu Cesarskiego U C H I B O R I D Ō RI ri ō ad ibiy H Ōtemachi Ōtemachi Gyōkōdōri EITAIDŌRI ri ō Ōtemachi ad k a hiN Dzielnica Marunouchi Tōkyō c u o n u r a M Dworzec Tokio Marunouc h i b o ri od d E EITAIDŌRI Terminal autobusów ekspresowych Nijūbashi-mae ŌRI UCHIBORID UCHIBORIDŌRI Hibiya HIBIYACHIK Ō AD Hibiya Intermediateka Tokyo International Forum Yūrakuchō RI Ō AD HIBIY ri ō ad k a hiN c u o n u r a M Yūrakuchō Ginza Kasumigaseki ŌRI IWAIDAD Kokkaidōri Hibiya Hibiyadōri Toranomon Uchisaiwaichō Sotoboridōri TŌKYŌKŌSOKUD K Ginza ŌRO K Sukiyadōri Sotoboridōri Suzurandōri CHŪŌDŌRI GinzaMihara Ō RI GoMondōri Shinbashi Ulica handlowa Chūō Dōri RI Ō D A D A W I I TsukijiToranomonTonneru ōri Hibiyad Shinbashi Shinbashi Shiodome CHŪŌDŌRI CHŪ Ō D Wieża kapsułowa Nakagin U S E A SHUTOKŌSOKUY Ogrody Hamarikyū ōri H M M n a gid Ginza- -itchōme u ro m a c hi SHUTO KŌSOKUYAESU Ryūdōri Tan ya-kyōdōri TŌKYŌ KŌSOKUDŌROKK GinzaYa Namikidōri GinzaGasu-Dō GinzaRenga SHŌWATŌRI GinzaMihara OKUTOSHIN KANJŌ GinNakadōri SHUTO K Ō DŌRI Dom Handlowy Wako Teatr Kabukiza atsu-y a Higashi- -ginza MID S Ō RI R A U Ō TsukijiShijō SHINDAI  K Y K a nNid Sotoboridō r i E d oMiSaka RI Ō AD D A R U K A S Chram Atago Jinja Izumidōri Tokio Kamiyachō Pałac cesarski i okolice 0 250 m N E ŌS J N A INK H S O GAIENHIGASHITŌRI OKŌSOKUT T U H S M S A K U R Kup książkę D A A T Ō R I Onarimon i r ō t a y i b i Poleć książkę S i r ō t ō ū h C i h s a H u s o y i K FukuiChōtōri Kiyoharutōri 59 i o k o T Awaji KōbaiSaka Shin-Ochanomizu Ogawachō oridōri b o t o S KandaKeisatsudōri i r ō d i r o b o t o S ShusseFudō dōri Ōtemachi EITAIDŌRI Ōtemachi Dzielnica Marunouchi Tōkyō Dworzec Tokio Marunouc Terminal autobusów ekspresowych h M n i ōri a gid Takaramachi Ginza- -itchōme u ro m a c hi SHUTO KŌSOKUYAESU Yaesudōri CH Ū Ryūdōri ŌD ŌRI Tan ya-kyōdōri TŌKYŌ KŌSOKUDŌROKK GinzaYa Namikidōri GinzaGasu-Dō GinzaRenga KobikichōNaka SHŌWATŌRI GinzaMihara OKUTOSHIN KANJŌ GinNakadōri SHUTO K Ō DŌRI Dom Handlowy Wako Teatr Kabukiza atsu-y a Higashi- -ginza MID od S Ō ID RI ri iJ I R U A H M Ō a ō U Ō R N M m TsukijiShijō SHINDAI  K Y handlowa Chūō Dōri nNid Ogrody Hamarikyū ōri Yanagiharadōri SudaNiNakadōri YASUKUNITŌRI Yanagiharadōri Iwamotochō Awajichō Ō C h M a i y o d a I c c h i ō d K ō o r a e i s i d n a K a K U c h i K a n d a C h ū ō Soto b o ri d ō ri c h i H a ō r i h i d Kanda e i d a H e i s d n a K ō r iS u i t u s t Kanda C H Ū Ō T d n a K o d n a m o n a a K e n - g ū d ō r i ō ri S H Kodenmachō Ō W A D R I Ō O T Ō D Shin-Nihonbashi I R Ō R I ō ri ō ri E o H n G i n d o d d E N i c h i g i n d ō r i Bank Japonii ōri od d E S E Y A U S H ri ō a d r u Muzeum Mitsui k a o S E d MitsukoshiZen Dom Handlowy Mitsukoshi Mitsukoshi-mae ri ō n ji n d A U O S K UTOKŌSOKUTOSHI N K A N J Ō EITAIDŌRI UTO EITAIDŌRI SH Ō K Most Nihonbashi Tokijska Giełda Nihonbashi YaesuNakadōri Sakuradōri Yaesu Kitaguchi ŌRI WAD Ō SH Kyōbashi NJŌ Kayabachō UTOKŌSOKUTOSHINKA Suzu Randōri NiHachidōri SH Hacchōbori Tan ya-kyōdōri Hacchōbori Budynek Okuno (galerie sztuki) i r ō ōd ū h hiC ūC ory y K Shintomichō RI SHINDAIKYŌDŌ TsukudaŌhashidōri Tsukiji Świątynia Hongan-ji Zewnętrzny bazar rybny Tsukiji H A R U Chram Namiyoke Inari Jinja M I D Ō R I Kachidoki Kiy o s u Yanagiharatōri EDOTŌRI w którym rezydował ostatni szogun z rodu Tokugawa, jednak większość budynków z tego okresu została wyburzona lub ucier- piała podczas II wojny światowej. Obecnie istniejący pałac oddano do użytku w 1968 r. i jest on m.in. miejscem oficjalnych cesar- skich spotkań. Dwa razy do roku (podczas obchodów Nowego Roku i urodzin cesarza) Japończycy mogą wejść na znajdujący się przed nim plac i wysłuchać monarszych pozdrowień. Pomieszczenia mieszkalne rodziny cesarza znajdują się na tyłach rezydencji, pośród Ogrodów Fukiage. Obok pałacu wznosi się gmach Agencji Dworu Cesarskiego (Kunaichō) zajmują- cej się wszelkimi sprawami związanymi z władcą i jego siedzibą.  Ogrody Wschodnie oraz Północno-wschodnia część zespołu pałacowo-parkowego jest dostępna na co dzień dla turystów. W jej skład wcho-  park dzą Kitanomaru. Wchodząc na teren kom- pleksu od strony dworca Tokio, najpierw odwiedzamy pierwsze z nich. To tokijski odpowiednik Central Parku – rozległy teren z dużą ilością zieleni i dobrym widokiem na pobliskie wieżowce. Choć z dawnych zabudowań zamku Edo nie zostało zbyt wiele, wciąż można trafić na ich relikty. Najbardziej rzucają się w oczy fundamenty zamkowej wieży (w północnej części ogro- dów), która swego czasu była najwyższą konstrukcją w Japonii (ok. 58 m). Nie bra- kuje też pozostałości innych elementów obronnych, a wschodni kraniec Ogrodów Wschodnich (zwany Ninomaru) jest utrzy- many w stylu japońskim. Park Kitanomaru był w dawnych cza- sach miejscem, gdzie hodowano rośliny lecznicze, a dziś jego wyróżnikiem jest Nippon Budōkan – arena zbudowana na potrzeby zmagań judoków podczas letniej olimpiady w 1964 r., w której wnętrzach od- Kup książkę Poleć książkę 180 u r a t o | Otaru (小樽) historia W okresie Edo (1603–1868) prężnie funkcjo- nował tu port, a architektura związana z tym okresem do dziś zdobi ulice miasta. Roz- wój nadmorskiego Otaru nabrał rozpędu po 1880 r., gdy doprowadzono tutaj linię kolejową z Sapporo. Handlowy charakter ośrodka zaakcentowało otwarcie go na za- graniczne rynki po zawarciu porozumienia z Amerykanami. W pierwszych dekadach XX w. swoje fortuny budowali tutaj kupcy, bankierzy i właściciele statków, czego ślady są widoczne w mieście na każdym kroku. Podczas II wojny światowej w okolicy dzia- łał obóz dla Aleutów, rdzennej ludności pół- wyspu Alaska i leżących nieopodal wysp. warto zobaczyć Otaru (132 tys. mieszkańców) jest oddalone od stolicy Hokkaido o zaledwie 30 km, przez co stanowi znakomity cel jednodniowej wy- cieczki z Sapporo. Dobrym czasem na przy- jazd jest zima, gdyż podczas odbywającego a n c o n ł ó p a n o p a J i Kup książkę Poleć książkę się w Sapporo Festiwalu Śniegu świętują także mieszkańcy Otaru. Choć centrum jest kompaktowe, sprawne dotarcie do nielicznych atrakcji nie jest jednak takie łatwe i wymaga sko- rzystania z autobusów miejskich. Malowniczy kanał Otaru przypomina o portowych dziejach miasta. To właśnie tu wpływały mniejsze statki, aby dowieźć do magazynów towar zabrany chwilę wcze- śniej z większych jednostek. Cała ta infra- struktura została odrestaurowana kilka de- kad temu, a dziś można się tu przechadzać zadbaną promenadą, wypić kawę i kupić pamiątki. Można także skusić się na rejs wycieczkowy po wodach kanału  www. otaru.cc; 1500 JPY. W jednym z zabytkowych magazynów funkcjonuje dziś Muzeum Miejskie  przy punkcie IT; www.city.otaru.lg.jp/simin/si- setu/museum; 9.30–17.00; 300 JPY, gdzie można prześledzić dzieje Otaru. Jego filią jest Muzeum Kolei  ok. 1,5 km na północ od centrum; śr.–pn. 9.30–17.00; 400 JPY, wstęp do obu muzeów 500 JPY. Tutejsza wystawa jest poświęcona przede wszystkim pierwszej linii kolejowej, która łączyła Sap- poro z Otaru. Wśród eksponatów są m.in. modele zabytkowych pociągów. Na południe od kanału Otaru biegnie ulica Sakaimachi, której okolice obfitują w architektoniczne perełki. Wiele budynków z przełomu XIX i XX w., np. dawne siedziby banków lub firm handlowo-przewozowych, 181 u r a t o | a n c o n ł ó p a n o p a J i Kup książkę Poleć książkę Kim są Ajnowie? W zamierzchłych czasach Ajnowie zamieszkiwali terytoria dzisiejszych Japonii (Hokkaido, pół- nocne Honsiu) i Rosji (Kamczatka, Sachalin, Ku- ryle), obecnie zaś największa grupa żyje w Kraju Kwitnącej Wiśni. Szacuje się, że jest ich ok. 25 tys., ale dokładną liczbę trudno podać ze względu na duży stopień asymilacji z ludnością japońską. Według niektórych teorii Ajnowie są potomkami żyjących jeszcze wcześniej ludów Jōmon. Przez cesarzy i szogunów Kraju Kwitnącej Wiśni byli oni uznawani za „dzikie ludy dalekiej Północy”, lecz ich bogata kultura sprawia, że z pewnością nie zasługują na takie miano. Ajnowie posługiwali się językiem ajnuskim, który niemal wymarł – wg badaczy współcześnie włada nim mniej niż 100 osób. Mężczyźni nosili długie brody, przez co zdecydowanie odróżniali się od Japończyków. Kobiety z kolei tatuowały sobie okolice ust, a niekiedy też przedramiona. Aj- nowie mieszkali w chałupach krytych strzechą z trzciny i sporo polowali. Podstawę ich poży- wienia stanowiło mięso – niedźwiedzi, lisów i jeleni, a także ryb. Wierzenia tego ludu miały charakter animi- styczny. Ajnowie podtrzymywali tradycję ust- nego przekazywania swoich legend, dzięki czemu niektóre z nich mogły zostać spisane przez pol- skiego antropologa, Bronisława Piłsudskiego, starszego brata Józefa, Marszałka Polski. Dziś Ajnowie są w Japonii oficjalną mniejszością narodową, jednak ich przyszłość stoi pod zna- kiem zapytania. Nikt nie jest w stanie odpowie- dzieć na pytanie, czy za 100 lat znajdą się jesz- cze osoby pielęgnujące wielowiekowe tradycje łowców z Hokkaido. Kup książkę ▲▲ Posąg jednego z ajnuskich bóstw Poleć książkę ▲▲ Wioska Ajnów na Hokkaido ▲▲ Rdzenni mieszkańcy wioski Ajnów Kup książkę Poleć książkę 200 i g a H | Chūgoku Region Chūgoku (中国) rozciąga się na zachód od pełnego atrakcji Kansai i sta- nowi najdalej na zachód wysuniętą część Honsiu, głównej wyspy Japonii. Nie licząc Hiroszimy, nie ma tu zbyt wielu turystów, co stanowi zaletę tego terytorium. Hagi (萩) historia Na początku okresu Edo (1603–1868) wła- dzę w dawnym regionie Chōshū przejął klan Mōri. Stolicą zarządzanego przezeń teryto- rium stało się Hagi, ważne miasto zachod- ▼▼ Jedna z historycznych uliczek Hagi niej części Honsiu. W XIX w. wielu tutejszych samurajów wspierało dążenia do obalenia szogunatu, przez co miasto do dziś bywa nazywane „kolebką współczesnej Japonii”. Dzięki temu ród Mōri doskonale odnalazł się w nowym ustroju, jaki nastał po restauracji i a w o n d u ł o p a n o p a J i Kup książkę Poleć książkę 201 i g a H | i a w o n d u ł o p a n o p a J i Meiji, a jego członków nagrodzono tytu- łem kōshaku (odpowiednik europejskiego księcia). W XX w. liczba mieszkańców Hagi zmniejszyła się, gdyż północne wybrzeże Chūgoku nie rozwijało się gospodarczo tak prężnie jak południowe. warto zobaczyć Lista atrakcji Hagi (50 tys. mieszkańców) jest naprawdę długa. Centrum miasta znaj- duje się na wyspie na zachód od dworca Higashi-Hagi. Leży ona w widłach rzeki Abu-gawa, która rozwidla się tu, tworząc dwie odnogi: Hashimoto i Matsumoto. Od północy wyspę tę omywają już wody Mo- rza Japońskiego. Po mieście można prze- mieszczać się pieszo lub turystycznymi busami Maru. Z  XVII-wiecznego zamku Hagi-jō  półwysep na północ od centrum; IV–X 8.00–18.30, XI–V 8.00–16.30; 210 JPY zacho- wały się jedynie ruiny i fosa: zabudowania zniszczono podczas restauracji Meiji (1868– 1912). Tutejszy park Shizuki to malownicze miejsce rekreacji; mając trochę czasu, warto wspiąć się na wzniesienie o tej samej na- zwie (143 m n.p.m.) tuż „za plecami” for- tecy. Przed głównym wejściem do zamku znajdują się sklepiki oferujące lokalną ce- ramikę. Na wschód stąd ciągnie się z kolei Kikugahama – miejska plaża. Na wschód od zamku funkcjonowała dzielnica samurajsko-handlowa, która przetrwała w bardzo dobrym stanie. Zwie- dzanie można rozpocząć w Muzeum Hagi  www.city.hagi.lg.jp/hagihaku; 9.00–17.00; 510 JPY, gdzie szczegółowo przedstawiono dzieje miasta i regionu. Spośród wielu zabytkowych domostw na uwagę zasługuje rezydencja klanu Ki- kuya  8.30–17.30; 600 JPY. Była własno- ścią rodziny kupieckiej z samurajską prze- szłością, o czym świadczą np. elementy z drewna brzostownicy japońskiej. Muzeum Sztuki Kumaya   wt., czw., sb.–nd. 9.00–16.00; 700 JPY funkcjonuje w kompleksie dawnych magazynów. Prócz dzieł kaligrafii i wystroju wnętrz na uwagę zasługuje tu pianino, ponoć jedyne przy- wiezione do Japonii w okresie Edo. Jeszcze jeden ciekawy obiekt to Mu- zeum Hagi Uragami  www.hum.pref. yamaguchi.lg.jp; wt.–nd. 9.00–17.00; 300 JPY, inaczej na wystawy czasowe z ekspozycją lokalnej ceramiki, cechują- cej się prostotą formy i przygaszonymi kolorami. Rzemiosło to dotarło do Hagi w XVI w. z Korei wespół z rzemieślnikami z tego kraju. Zwieńczeniem spaceru po starym mieście będzie wizyta w świątyni Ensei-ji Kup książkę Poleć książkę 202 i g a H | i a w o n d u ł o p a n o p a J i ▼▲ Ruiny zamku Hagi-jō  8.00–17.00; 200 JPY. Jest dobrym przy- kładem współistnienia chramu shintō z sanktuarium buddyjskim. Na południowym wschodzie miej- skiej wyspy, niedaleko rozwidlenia Abu- -gawy, od XVIII w. znajduje się niewielki kanał, który służył lokalnym mieszkań- com do transportu ryżu, drewna i innych dóbr. Dziś pływają w nim karpie i – tak jak na starym mieście – można tu zajrzeć do kilku zabytkowych domostw. Godne uwagi są wystawy w rezydencji rodziny Yukawa  9.00–17.00; 100 JPY, bilet łą- czony do kilku rezydencji 310 JPY – można się z nich sporo dowiedzieć na temat uży- teczności kanału dla mieszkańców Hagi.  2,5 km na wschód od centrum, poza wyspą; www.shoin-jinja.jp; 9.00–17.00; wstęp wolny jest poświęcona Shōinowi Yoshi- dzie – lokalnemu intelektualiście, który miał duży wpływ na reformy z czasów Meiji. Na gruntach świątynnych znajduje Shintoistyczna Shōin Jinja się dużo pomniejszych atrakcji związa- nych z jego działalnością, m.in. rezy- dencja, gdzie odbywał areszt domowy, i szkoła, w której nauczał  do obu wstęp wolny. Jego życiu poświęcone są wystawy w przyświątynnym skarbcu  500 JPY i muzeum  500 JPY. Świątynia Tōkō-ji   3,5  km na wschód od centrum; 8.30–17.00; 300 JPY to jedno z dwóch miejsc pochówku pa- nów feudalnych z klanu Mōri, gdzie zgod- nie z lokalnym zwyczajem grzebano daimyō „nieparzystych” w linii sukcesji. Architektura tej buddyjskiej świątyni zen posiada wyraźne cechy chińskie, co suge- ruje już masywna czerwona brama. „Pa- rzyści” daimyō Mōri zostali pochowani na terenie Daishō-in  2,5 km na południe od centrum; 8.00–17.00; 200 JPY uważa- nej za rodzinną świątynię tego rodu. Oba cmentarze są otoczone drzewami, a ta- jemniczą atmosferę współtworzą trady- cyjne kamienne latarnie. Kup książkę Poleć książkę 203 i g a H | i a w o n d u ł o p a n o p a J i Morskie wnętrze W języku japońskim Morze We- wnętrzne to Setouchi (oficjalnie: Setona- ikai), a jego wody omywają brzegi trzech głównych wysp Kraju Kwitnącej Wiśni: Honsiu, Sikoku i Kiusiu. Pełniło ono ważną funkcję – strategiczną i transportową – już przed wiekami, gdy liczące się klany dysponowały własnymi flotami statków (suigun), nierzadko konkurującymi tu z pi- ratami. Pod koniec XX w. zbudowano trzy zespoły mostów, które połączyły Honsiu i Kiusiu (przedtem pomiędzy nimi pływały promy). Morze inspirowało także artystów, a jego opisy można znaleźć już w średnio- wiecznym eposie Heike monogatari. Dziś wybrzeże Setouchi ma charakter mocno industrialny, choć nadal żywe są tu liczne tradycyjne zajęcia, np. rybołówstwo. ▼▲ Kamienne latarnie na terenie świątyni Tōkō-ji Informacja turystyczna Punkty IT działają przy obu dworcach kole- jowych (www.hagishi.com/en; 9.00–17.30). Dojazd i komunikacja Miasto ma kilka dworców kolejowych; ten o nazwie Hagi nie jest najlepszy i lepiej ko- rzystać ze stacji Higashi-Hagi na wschód od wyspy miejskiej. Można stąd dotrzeć pociągiem do Masudy (od 1000 JPY, ok. 70 min). Podróż do Shimonoseki, gdzie zatrzymują się shinkanseny, także wy- maga przesiadek. Autobusy Bōchō Bus (www.bochobus. co.jp) kursują spod stacji Higashi-Hagi m.in. do Tsuwano i dworca Shin-Yamagu- chi (obie trasy od 2200 JPY, ok. 1,5 godz.). Stolica prefektury figuruje także w rozkła- dzie JR Bus (www.chugoku-jrbus.co.jp, od 1800 JPY, ok. 75 min), a posiadacze karnetu JR Pass nie płacą za przejazd. Najbliższe lotnisko Iwami znajduje się w  Masudzie (ok. 60  km na północny wschód od Hagi) i można z niego dole- cieć głównie do Tokio. Po Hagi jeżdżą turystyczne autobusy Maru. Ceny biletów to 100 JPY za pojedyn- czy przejazd i 500 JPY za całodniowy karnet. Przy dworcu Higashi-Hagi działają też wy- pożyczalnie rowerów (od 1000 JPY/dzień). Noclegi ▼◆ Guesthouse Ruco, 92 Karahimachi; tel.: +81 838 217435; www.guesthouse-ruco. com; dormitoria od 2500–3000 JPY, dwójki od 7500–9000 JPY. Pokoje pry- watne w stylu japońskim. ▼◆ Hostel Hagi Time, 20 Kawaramachi; tel.: +81 838 217286; www.hagitime.com; dormitoria od 2500–3000 JPY, dwójki od 6000–7000 JPY. Dobra opcja dla oszczędnych. Wyżywienie Kuchnia Hagi obfituje w świeże owoce mo- rza. Można skosztować tu takich osobliwo- ści jak podpiekane na grillu paluszki z pasty rybnej yakikamaboko czy jeżowce (uni). Na deser można uraczyć się pomarańczami, które latem są wszechobecne w regionie. Kup książkę Poleć książkę 204 Hiroszima (Hiroshima, 広島) i a m z s o r H i | i a w o n d u ł o p a n o p a J i historia Hiroszimę założył pod koniec XVI w. Teru- moto Mōri, jeden z wpływowych panów epoki feudalnej. Po dojściu do władzy szo- gunów Tokugawa miasto dostało się w ręce innego klanu – przez kilka kolejnych stu- leci władał nim ród Asano. Dynamiczny rozwój Hiroszimy nastąpił po restauracji Meiji (1868), gdy stawiano na industrializa- cję i rozbudowę większych ośrodków miej- skich. Powstał tutaj duży port, do miasta doprowadzono linię kolejową. W lokalnych fabrykach produkowano elementy zaopa- trzenia dla żołnierzy walczących w wojnach z Chinami i Rosją. Kres prosperity położyła dopiero II wojna światowa, a zwłaszcza jej końcowy okres, gdy na Hiroszimę spadła pierwsza w dziejach świata bomba ato- mowa. Kilka lat później Hiroszima otrzy- mała tytuł miasta pokoju, a w jej odbudo- wie prócz japońskiego rządu brały udział instytucje międzynarodowe. warto zobaczyć Po tragedii II wojny światowej Hiroszimę wybudowano od nowa. Warto tu spędzić więcej niż jeden dzień, gdyż atrakcje du- żego kalibru znajdują się także w okolicy ▼▼ Park Pokoju i widoczna w tle Kopuła Bomby Atomowej Kup książkę Poleć książkę Travelbook to Twój niezastąpiony towarzysz podróży. Wskaże Ci najważniejsze atrakcje, podpowie, czego szukać poza głównymi szlakami, i wprowadzi w świat miejscowych obyczajów. Znajdziesz w nim opisy najciekawszych regionów i miast, a sprawdzone informacje praktyczne umożliwią staranne zaplanowanie podróży. Japonia Japonia zaskakuje turystę na każdym kroku. Zachwyca niezwykłymi krajobrazami, oszałamia nietypowymi smakami, poraża tempem życia w stolicy i wycisza na spokojnej prowincji. Na tym archipelagu ultranowoczesna technologia miesza się z wielowiekową tradycją. Z jednej strony herbaciarnie, onseny, gejsze, pieczołowicie pielęgnowane ogrody oraz pilnie przestrzegane reguły starożytnych sztuk walki. Z drugiej strony manga, stylistyka kawaii, androidy, hotele kapsułowe i rozpędzone shinkanseny. W tym orientalnym kalejdoskopie każdy znajdzie coś dla siebie. Największe miasto świata Onseny i herbaciarnie Tradycyjne ogrody Manga i kultura kawaii Sumo i karate ISBN 978-83-283-5157-8 C e n a 2 9 9 0 z ł ,
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Japonia. Travelbook. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: