Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
01535 014908 17018534 na godz. na dobę w sumie
JazzPRESS Czerwiec 2012 - ebook/pdf
JazzPRESS Czerwiec 2012 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Self Publishing Język publikacji:
ISBN: 2089-3143 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> biznes >> zarządzanie i marketing
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Miesięcznik JazzPRESS to internetowy magazyn poświęcony muzyce jazzowej, wydawany od marca 2011 roku i związany z www.RadioJAZZ.FM.

Promuje muzykę jazzowową,  ale też wszystko to, co ważne, ciekawe i inspirujące w muzyce. Stąd też w magazynie można znaleźć teksty poświęcone mainstreamowi, free jazzowi, awangardzie, czy wreszcie eksperymentom, które przekraczają granice gatunków. Są też  działy poświęcone gatunkom pokrewnym - bluesowi i muzyce soulowej. Ważne miejsce w profilu pisma zajmuje promocja młodych muzyków jazzowych (zwłaszcza polskich) i ich dorobku.


Pismo ma układ działowy i zawiera zarówno treści o wydarzeniach bieżących, jak i historycznych. Te pierwsze w ramach działów:

- wydarzenia,

- nowości płytowe

- recenzje płyt

- przewodnik po nadchodzących koncertach

- relacje z koncertów oraz wywiady.

Te drugie w ramach stałych rubryk, w których przybliżana jest historia jazzu w Polsce i na Świecie (Kanon jazzu, Kalendarium jazzowe, Sylwetki jazzmanów, planowane cykle poświęcone polskim i zagranicznym festiwalom, znaczącym sesjom nagraniowym).
Dodatkowo znajdują się także działy tematyczne: Bluesowy Zaułek, PHONO, Ptasie Radio.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

CZERWIEC 2012 Gazeta internetowa poświęcona muzyce improwizowanej 3 4 1 3 - 4 8 0 2 N S S I KONCERTY Medeski, Martin Wood 48. Jazz nad Odrą i 17. Muzeum Jazz Pandit Hariprasad Chaurasia Mojito w Duc de Lombards z Giladem Hekselmanem Śląski Festiwal Jazzowy Marcus Miller Jarosław Śmietana Trio na Mokotów Jazz Fest Bruce Springsteen And The E Street Band Joscho Stephan W maju Szczecin zakwitł jazzem Mazurki Artura Dutkiewicza na żywo KONKURSY Artur Dutkiewicz, fot. Krzysztof Wierzbowski i Bogdan Augustyniak 68 – Publicystyka 68 Monolog ludzkich rzeczy 72 – Wywiady 72 77 84 Jarosław Bothur i Arek Skoli k: Wszystko ma swoje korzenie Aga Zaryan: Tekst musi być o czym ś Nasi ludzie z Kopenhagi i Odense : Tomek Dąbrowski, Marek Kądziela, Tomasz Licak 88 – BLUESOWY ZAUŁEK 88 – Magia juke jointów 90 – Sean Carney w Warszawi e 92 – Kanon Jazzu Dexter Calling – Dexter Gordon Our Thing – Joe Henderson The Most Important Jazz Album Of 1964/1965 – Chet Baker Zawsze jest czas pożegnań 100 – Sesje jazzowe 108 – Co w RadioJAZZ.FM 109 – Redakcja SPIS TREŚCI 3 – Od Redakcji 4 – KONKURSY 6 – Wydarzenia 8 – 8 10 14 Płyty RadioJAZZ.FM poleca Nowości płytowe Recenzje Imagination Quartet – Imagination Quartet Poetry – Johannes Mossinger Black Radio – Robert Glasper Experiment Jazz w Polsce – wolność rozimprowizowana? 21 – Przewodnik koncertowy 21 22 23 26 28 40 43 44 48 54 60 63 – 64 RadioJAZZ.FM i JazzPRESS polecają y Letnia Jazzowa Europa Mazurki Artura Dutkiewicza na żywo MM W – niegasnąca muzyczna marka 48. Jazz nad Odrą i 17. Muzeum Jazz Pandit Hariprasad Chaurasia i rzecz o bansur i Mojito w Duc de Lombards z Giladem Hekselmanem Śląski Festiwal Jazzowy Marcus Miller Jarosław Śmietana Trio na Mokotów Jazz Fest Bruce Springsteen And The E Street Band Joscho Stephan najszybszy gitarzysta świata W maju Szczecin zakwitł jazzem 2 JazzPRESS, czerwiec 2012 Od Redakcji Drodzy Czytelnicy, Słuchacze i Sympatycy! Zjednoczone redakcje RadioJAZZ.FM i magazynu JazzPRESS z wielką przyjemnością zapraszają na trzecie Doroczne Spotkanie! 27 czerwca o godzinie 19:30 zbieramy się w klubokawiarni „Znajomi Znajomych” w Warszawie przy ulicy Wilczej 58a i wspólnie świętujemy trzylecie RadioJAZZ.FM i pierwszy rok istnienia magazynu JazzPRESS. W programie wspólne zdjęcie, nudne (ale krótkie) przemowy Prezesa i Naczelnych, wręczenie Nagro- dy JAZZ MASTA 2012, koncert muzyków zaprzyjaźnionych z naszymi redakcjami, a na koniec sety związanych z naszym radiem DJ-ów. Zapraszamy Jerzy Szczerbakow (RadioJAZZ.FM) Ryszard Skrzypiec (JazzPRESS) Maj zakwitł jazzem na żywo! Potwierdzenie znajdziecie w tym numerze magazynu JazzPRESS. Wyszedł nam koncertowo! Życzę przyjemnej lektury, Ryszard Skrzypiec Redaktor Naczelny Możesz nas wesprzeć Uruchomiliśmy konto PayPal, aby ułatwić Ci wspieranie naszej działalności. 3 KONKURSY Tym razem do wygrania: Podwójny bilet na koncert trio Grip/Jo- hansson/Sandel w ramach Art of Improvi- sation Festiwal, który odbędzie się we wroc- ławskim Centrum Kultury Agora 22 czerwca o 21:30. Pytanie konkursowe – w jakiej sesji uczestniczył perkusista Sven-Åke Johansson w 1968 roku? Dwa bilety na koncert francuskiej wokali- ski ZAZ, który odbędzie się w ramach Szcze- cin Music Fest 24 czerwca w Teatrze Letnim w Szczecinie. Pytanie brzmi: jaki tytuł nosi de- biutancki album artystki? Bilet na koncert Bobby’ego McFerrina 4 lipca w Warszawie. Pytanie konkursowe brzmi: jaki tytuł nosi ostatnia płyta wokalisty? Płytę Ale Doroty Miśkiewicz. Pytanie kon- kursowe brzmi: w jakim charakterze w nagra- niu płyty udział wziął Wojciech Waglewski? Płytę Mazurki z autografem Artura Dut- kiewicza. Pytanie konkursowe brzmi: jaki ty- tuł nosiła poprzednia solowa płyta Pianisty? Płytę zatytułowaną 2012 formacji String Connection. Pytanie konkursowe brzmi: w którym roku powstała formacja? Płytę Krzysztof Fetraś Project Tomasz Król zatytułowaną Diffrent Guitar. Pytanie konkursowe brzmi: czyim uczniem był grają- cy na płycie kontrabasista Maciej Nowicki? 4 Odpowiedzi prosimy przesyłać na adres redakcji jazzpress@radiojazz.fm Przypominamy o zasadzie, że jeden uczestnik zabawy może wygrać tylko jedną nagrodę! 3 Doroczne Spotkanie RadioJAZZ.FM 27 czerwca, godz. 19:30 Klubokawiarnia Znajomi Znajomych Warszawa, Wilcza 58a Wspólnie świętujemy trzylecie RadioJAZZ.FM i pierwszy rok istnienia magazynu JazzPRESS. Gościem specjalnym będzie Adam Bałdych Zapraszamy! Odpowiedzi prosimy przesyłać na adres redakcji jazzpress@radiojazz.fm Przypominamy o zasadzie, że jeden uczestnik zabawy może wygrać tylko jedną nagrodę! fot.Piotr Gruchała 5 Wydarzenia Wydarzenia k i c r a n e L a n n A . t o f Atom String Quartet 9 kwietnia w wieku 93 lat zmarła znana publi- cystka jazzowa Pheobe Jacobs. Była założycielką i szefową Louis Armstrong Educational Founda- tion, a także przyczyniła się do przekształcenia domu Louisa Armstronga w nowojorskim Que- ens w muzeum trębacza. Urodziła się w 1918 r. 20 kwietnia zmarł klarnecista Joe Muranyi. Przez większość część swojej kariery występo- wał w zespołach dixielandowych – z formacją The Village Stompers nagrał przebojowy utwór „Washington Square”. W latach 50. grał z Eddiem Condonem, a także z Jimmym McPartlandem, Bobbym Hackettem czy Redem Allenem. Zaś w latach 1967-1971 z ostatnim zespołem Louisa Armstronga. Urodził się 14 stycznia 1928 r. Od 7 maja przez 45 dni, czyli do 20 czerwca, można wspierać unikatowy projekt wydania nieznanych dotychczas kompozycji Jerzego Mi- liana. Kampania zbiórki środków na realizację tego pomysłu, której inicjatorem jest GAD Re- cords, prowadzona jest za pośrednictwem ser- wisu IndieGoGo: www.indiegogo.com/milian. Kampanię promuje utwór „Signor Cosmetino”, którego można posłuchać tutaj » Scenariusz filmu Mój rower, w którym jedną z głównych ról zagrał Michał Urbaniak, został wyróżniony na 37. Gdynia Film Festival – Fe- stiwalu Polskich Filmów Fabularnych. Atom String Quartet zdobył Nagrodę Specjalną – „Złote Gęśle” XV festiwalu muzyki folkowej Nowa Tradycja 2012. Organizatorem festiwalu jest Polskie Radio, a jego celem propagowanie muzyki folkowej oraz promocja nowych zespo- łów, które sięgają do polskiej muzyki ludowej i muzyki mniejszości etnicznych. Festiwal odby- wał się w dniach od 17 do 19 maja w Warszawie. 20 maja zmarła wokalistka bluesowa, jazzowa i gospelowa Carrie Smith. Szerzej znana stała się pod koniec lat 60. W 1974 roku zagrała Bes- 6 JazzPRESS, czerwiec 2012 i k s w o b z r e w i f o t z s y z r K . t o f Michał Urbaniak sie Smith w programie Satchmo Remembered zaprezentowanym w Carnegie Hall. Występo- wała m.in.: z the New York Jazz Repertory Or- chestra, the World’s Greatest Jazz Band, Tyreem Glennem, Yankem Lawsonem, zagrała w wy- stawianej na Broadway’u produkcji Black and Blue (w latach 1989 – 1991). Nagrała także wie- le albumów autorskich, począwszy od krążka Confessin’ the Blues (1976). Jej ostatnią płytą był nagranie z 2002 r. zatytułowane I’ve Got a Right to Sing the Blues. Urodziła się 25 sierpnia 1925 roku, choć wiele źródeł podaje datę o 16 lat późniejszą. W dniach 25-26 maja odbyła się 3. edycja Mię- dzynarodowych Spotkań Branży Muzycznej – New Directions. Temat konferencji, w ramach której doszło do wielu spotkań, debat, paneli dyskusyjnych, warsztatów z udziałem fachow- ców z branży muzycznej z Polski i zagranicy oraz publiczności, brzmiał „Sieciowanie – Siła współpracy i wymiany kulturalnej w przemyśle muzycznym”. Konferencja towarzyszyła festi- walowi Warsaw Music Week. Do 30 czerwca można zapisywać się na 42. Mię- dzynarodowe Warsztaty Jazzowe Puławy 2012, które odbędą się od 5 do 15 lipca. Szczegółowe informacje na stronie Fundacji Jazz Jamboree – www.jazz-jamboree.pl. Do 30 lipca można nadsyłać zgłoszenia do udziału w Konkursie o nagrodę „Złotego Kro- kusa Powiew Młodego Jazzu” Konkurs odbę- dzie się w Jeleniej Górze w dniach 20-21 paź- dziernika w ramach XI Międzynarodowego Krokus Jazz Festiwalu. Do udziału w konkursie uprawnieni są muzycy w wieku poniżej 30 lat z Polski i Niemiec. Szczegółowe informacje, regulamin i karty zgłoszenia na stronach in- www.jeleniagora-bautzen.eu, ternetowych: www.krokusjazzfestiwal.pl, www.jck.pl, www.steinhaus-bautzen.de 7 Płyty – RadioJAZZ.FM poleca Chano Dominguez – Flamenco Sketches Pomysł na luźne potraktowanie tematów i przy- prawienie ich całkiem sporą dawką hiszpań- skiego folkloru i ekspresji flamenco wydaje się sensowny w przypadku „Flamenco Sketches”, ale dość ryzykowny w przypadku choćby „All Blues”. Jednak całość brzmi wyśmienicie, no- wocześnie, a zarazem z szacunkiem dla orygi- nalnych kompozycji. Chano Dominguez to nie tylko doskonały warsztatowo pianista. Takich jest wielu. To również muzyk z oryginalnymi pomysłami. Podjął spore ryzyko stając obok Billa Evansa i Wyntona Kelly’ego, których na- grania większości prezentowanego na płycie repertuaru większość potencjalnych nabywców płyty zna na pamięć. Podjął to ryzyko i pokazał, Płyty że ciągle można zrobić coś ciekawego… Flamenco Sketches to niezwykle oryginalny, za- RadioJAZZ.FM poleca skakujący, pełen energii i ciekawych pomysłów album. JazzBOOK recenzje » Esperanza Spalding – Radio Music Society Gdybym musiał wybierać, głosowałbym na Esperanzę Spalding – basistkę. Radio Music So- ciety to jednak przede wszystkim Esperanza – wokalistka. Ciągle wolę, kiedy gra z Joem Lova- no, z Christianem Scottem. To wcale nie znaczy, że Radio Music Society to zła płyta. Gdyby była zła, nie znalazłaby się w tym miejscu. Esperanza przekonuje nas swoim nowym albumem, że jest dojrzałą wokalistką, a nie śpiewającą przy oka- zji gry na kontrabasie instrumentalistką, chcą- cą powiększyć grono potencjalnych słuchaczy. Jestem przekonany, że jej kolejne albumy będą zawierały sporo partii wokalnych. Siłą tej płyty jest równowaga. Dobrze zrobione chórki są tam, gdzie trzeba. Partie instrumen- talne są nieskomplikowane, ale zdecydowanie odległe od banału. W kilku miejscach pojawia- ją się wyeksponowane linie basu, które nie dają fanom zapomnieć, że Esperanza Spalding wiele na tym instrumencie potrafi. 8 JazzPRESS, czerwiec 2012 Adam Bałdych The Baltic Gang – Imaginary Room Nagrywając Imaginary Room Adam Bałdych zrobił ten krok. Został liderem w wyśmienitym stylu. To oczywiście nie zmniejsza wagi, ani artystycznej jakości jego poprzednich nagrań. One już zawsze będą z nami. Tym razem jednak to już zupełnie inna liga. Być może część fanów oczekujących kolejnej la- winy skrzypcowych pasaży będzie nieco zawie- dzionych. To jednak właśnie w ten sposób mo- żemy obserwować z bliska narodziny światowej gwiazdy. Gwiazdy już nie tylko jazzowej wiolini- styki, ale gwiazdy światowej Muzyki. Od czasu Passion Zbigniewa Seiferta żaden z jazzowych skrzypków nie nagrał tak doskonałej płyty. Rafał Garszczyński fot. Krzysztof Wierzbowski 9 Nowości płytowe 1 maja kontrabasista Eddie Gomez wydał nowy album zatytułowany Per Sempre. Materiał na płytę został nagrany w Bolonii we Włoszech, a liderowi towarzyszyli saksofonista Marco Pignataro, flecista Matt Marvuglio, pianista Teo Ciavarella i perkusista Massimo Manzi. 1 maja ukazała się druga płyta kontrabasist- ki Lindy Oh Initial Here. W nagraniu krążka uczestniczył kwintet w składzie Linda Oh – bas elektryczny i akustyczny; Dayna Stephens – saksofon tenorowy; Fabian Almazan – forte- pian/rhodes/melodica; Rudy Royston – perku- sja; Jen Shyu – śpiew. Dwóch utworów: „Dee- per Than Happy” i „Ultimate Persona” można wysłuchać tu » Także 1 maja nakładem monachijskiej wy- twórni ECM na rynku pojawił się nowy album formacji Steve Kuhn Trio w składzie: Steve Kuhn, Joey Baron i Steve Swallow. Płyta tytuł wzięła od kompozycji Arta Farmera Wisteria, z którym Kuhn i Swallow grali w latach 60. Na krążku znalazło się jeszcze dziesięć innych kompozycji, w większości autorstwa Steve’a Kuhna, z których część pochodzi z orkiestro- wego albumu pianisty zatytułowanego Promi- ses Kept. Dwa utwory napisał Swallow, a całość dopełniają „Permanent Wave” Carli Bley oraz „Romance” Doriego Caymmi. Album został nagrany we wrześniu ubiegłego roku. 14 maja ukazał się nowy album Aleksandry Kwaśniewskiej i formacji The Belgian Sweets zatytułowany The Sky is on Fire. Płyta dedy- kowana jest poetce Halinie Poświatowskiej. Wśród 10 premierowych numerów zamiesz- czonych na albumie 6 to wiersze tej znakomi- tej polskiej poetki. 10 14 maja wytwórnia Telarc wydała nową płytę gitarzysty i wokalisty Johna Pizzarelliego Do- uble Exposure. Płyta to zbiór trzynastu róż- norodnych piosenek znamienitych kopom- zytorów w autorskich aranżacjach gitarzysty. Nierzadko zmiksowanych razem – The Beatles z Lee Morganem, Tom Waits z Billym Stray- hornem, James Taylor z Joem Hendersonem. Z opowieścią o płycie można zapoznać się tu » 15 maja nakładem wytwórnia Posi Tone wy- dała płytę tenorzysty Brandona Wrighta pod tytułem Journeyman. Muzykowi towarzyszy znakomita sekcja, którą tworzą: pianista Da- vid Kikoski, basista Boris Kozlov i perkusista Donald Edwards. Na krążku znalazło się dzie- sięć utworów, z których większość to autorskie kompozycje Wrighta, zaś cztery to covery: „The Nearness Of Sou” Carmichaela, „Wonderwall” z repertuaru Oasis, „Better Man” z repertuaru Pearl Jam i temat z filmu The Muppets Take Manhattan z 1984 roku. 21 maja ukazał się nowy album Avishaia Co- hena. Krążek nosi tytuł Duende. Na płycie znajdzie się dziewięć znanych już z poprzed- nich płyt kompozycji kontrabasisty, które kontrabasista tym razem postanowił nagrać z towarzyszeniem pianisty Nitaia Hershkovit- sa. Hiszpański tytuł płyty odnosi się do czegoś duchowego, ulotnego. Jak twierdzi Avishai: „Świat wypełnia cudowny dźwięk. I to uczucie przenika muzykę!” e e w w o o t t y y ł ł p p i i c c ś ś o o w w o o N N J J a a z z z z P P R R E E S S S S , , c c z z e e r r w w i i e e c c 2 2 0 0 1 1 2 2 e e w w o o t t y y ł ł p p i i c c ś ś o o w w o o N N 22 maja nakładem wytwórni Cuneiform Recor- ds wyszedł 4-płytowy box trębacza i kompo- zytora Wadady Leo Smitha zatytułowany Ten Freedom Summers. Materiał określany jako „Civil Rights opus” przez samego Wadadę uzna- wany jest dziełem życia. Na box złożyło się 19 kompozycji, które 70. letni trębacz kompono- wał przez ostatnie 34 lata, a każda z nich odnosi się do jakiegoś wydarzenia związanego z dzia- łaniem Civil Rights Movement w latach 1954- 1964. Nagrania zrealizowano tuż po koncerto- wej premierze materiału, która miała miejsce w Los Angeles w październiku ubiegłego roku. 25 maja miała premierę epka nowej polskiej formacji Innercity Ensemble. Płyta powstała jako efekt trzydniowej improwizowanej sesji w bydgoskim klubie Mózg w sierpniu 2011 r. Została nagrana w składzie: Radek Dziubek, Rafał Iwański, Wojtek Jachna, Rafał Kołacki, Artur Maćkowiak, Tomek Popowski, Kuba Ziołek. Materiał zarejestrował Jarek Hejmann z Madżonga Studio, wspólnie z Kubą Ziołkiem zrobili mixy. Album ukazuje się pod szyldem Milieu L Acéphale. Jednocześnie jest zapowie- dzią płyty LP, która ukaże się fizycznie na je- sieni 2012 r. Zdjęcie na okładce autorstwa Da- nuty Kiewłen. Płytę można legalnie ściągnąć za darmo stąd » 28 maja nakładem wytwórni Dream Music ukazał się w Polsce studyjny album Marcusa Millera Renaissance. Jest to pierwszy solowy, studyjny krążek basisty od wydanego w 2007 roku krążka Free. W nagraniu materiału na pły- tę uczestniczyli: trębacze Sean Jones i Maurice Brown, saksofonista altowy Alex Han, perkusi- sta Louis Cato, gitarzyści Adam Agati i Adam Rogers, klawiszowiecy Kris Bowers, Federico Gonzalez Peña i Bobby Sparks oraz gościnnie Dr. John, Gretchen Parlato i Rubén Blades. Na płycie znajdzie się 13 kompozycji, w tym 5 co- verów takich wykonawców jak WAR, Janelle Monáe, Weldon Irvine czy Ivan Lins. 28 maja ukazała się nowa płyta gitarzysty Jarka Śmietany i wokalisty Billa Neala. Album zaty- tułowany Live At Impart jest zapisem koncer- tu jaki 30 listopada ubiegłego roku dała wy- stępująca w gwiazdorskim składzie formacja. Na krążku znalazły się przeboje rhythm and bluesowe m.in. The Animals, Fleetwood Mac, Ray’a Charlesa czy Jimiego Hendrixa znane z ubiegłorocznego studyjnego albumu I Love The Blues firmowanego przez Jarka Śmietanę i Wojciecha Karolaka. Na lato i jesień plano- wana jest trasa koncertowa z tym materiałem. 29 maja Universal wydał nową płytę trębacza Chrisa Bottiego. Na albumie zatytułowanym Impressions znalazło się 13 nowych kompozy- cji, które zostały nagrane z gościnnym udzia- łem takich gwiazd jak Andrea Bocelli, Mark Knopfler, Vince Gill czy Herbie Hancock. 29 maja ukazało się nowe wydawnictwo Steve’a Smitha i formacji Vital Information zatytuło- wane LIVE! One Great Night. Okazją do wy- dania tego materiału jest jubileusz 30-lecia debiutanckiego albumu tej znanej formacji fu- sion przypadający w 2013 roku. Nagranie zre- alizowano w składzie: Tom Coster (keyboard), Baron Browne (bas), Vinny Valentino (gitara) i Steve Smith (perkusja). Dostępne jest zarów- no w formacie CD, jak i DVD, a wydało je wy- dawnictwo BFM Jazz. 11 29 maja swoją premierę miał nowy album Melo- dy Gardot zatytułowany The Absence. To pierw- szy od trzech lat krążek artystyki, który jednak nawiązuje brzmieniem do swojego poprzednika, czyli My One and Only Thrill. Nagrane na nim kompozycje – jak sama mówi – „zawierają im- presje z wielu kultur i regionów świata – z ma- rokańskiej pustyni, ulic Lizbony, tango barów Buenos Aires i brazylijskich plaż”. Za produkcję płyty, aranżacje i partie gitar odpowiada Heitor Pereira, znany kompozytor muzyki filmowej, producent i instrumentalista – laureat nagrody Grammy, współpracował z takimi muzykami jak Sting, Elton John, Simply Red, Nelly Furta- do, Caetano Veloso. W nagraniu płyty uczestni- czyło wielu wybitnych muzyków, wśród których są m.in.: Peter Erskine, Jim Keltner, Larry Gol- dings, Paulinho DaCosta. W maju nakładem wydawnictwa Multikulti ukazały się następujące płyty: Paweł Postarem- czak/Ksawery Wójciński/Klaus Kugel, Affinity i ZooPlan, Animarium. Zawiązane z inicjaty- wy kontrabasisty Wójcińskiego trio nagrało płytę zatytułowaną Affinity z utworami, które czerpią z różnorodnych stylów i gatunków: od jazzu, poprzez free, klasyczną awangardę i do- dekafonikę po folk o wschodnich korzeniach. Pobrzmiewa w nich fascynacja późnym Joh- nem Coltranem i jego spadkobiercami upra- wiającymi dojrzały free jazz. Natomiast Ani- marium to pierwsza płyta, powstałego w 2007 roku z potrzeby interpretowania dźwięków otoczenia przy pomocy klarnetu i beatboxu, duetu Zooplan. Krążek zawiera nagrania z lat 2010-2012 zrealizowane w studiu Andrzeja Iz- debskiego Iziphonics. 4 czerwca ukaże się płyta trio Radek Nowicki/ Adrzej Święs/Sebastian Frankiewicz zatytuło- wana Pathfinder (Jazz Sound). 5 czerwca wyjdzie album wirtuoza banjo Beli Flecka i trio Marcusa Robertsa w składzie Ro- berts – fortepian, Rodney Jordan – bas i Jason Marsalis perkusja. Płyta zatytułowana Across the Imaginary to pokłosie wspólnego jamu muzyków na Savannah Music Festival. Występ przed kameralną widownią wypadł dobrze, więc muzycy postanowili zarejestrować mate- riał w studio i udać się z nim w trasę. 10 i 11 czerwca Henryk Miśkiewicz z formacją Full Drive 3 zagra dwa koncerty w Jazz Cafe w Łomiankach. Materiał z tych koncertów zo- stanie wydany na kolejnej płycie tego projektu. 12 czerwca nakładem wytwórni Nonesuch Re- cords wyjdzie nowa płyty Pata Metheny’ego za- tytułowana Unity Band. Album, na którym znaj- dzie się dziewięć nowych kompozycji gitarzysty, został nagrany przez nowy zespół Pata, który tworzą Chris Potter – saksofon i klarnet baso- wy, Antonio Sanchez – perkusja i Ben Williams – bas. Na uwagę zasługuje fakt, że jest to pierw- sza – od wydanego w 1980 roku krążka 80/81 – płyta Metheny’ego z saksofonistą w składzie. e e w w o o t t y y ł ł p p i i c c ś ś o o w w o o N N 22 czerwca, a nie jak pierwotnie informowano w maju, ukaże się nowa płyta Adama Badycha. Krążek nagrany z towarzyszeniem The Baltic Gang będzie nosił tytuł Imaginary Room. 12 16 lipca, po ponad trzydziestu latach od nagra- nia, zostanie wydana nowa płyta formacji Be- longing zatytułowana Sleeper. Materiał na ten krążek został zarejestrowany 16 kwietnia 1979 roku w Nakano Sun Plaza w Tokio. W tym sa- mym czasie formacja w składzie Keith Jarrett (fortepian), Jan Garbarek (saksofony, flet, instru- menty perkusyjne), Palle Danielsson (kontra- bas) i Jon Christensen (perkusja i instrumenty perkusyjne) zarejestrowała materiał na wydany pod koniec lat 70. album Personal Mountains. W lipcu planowana jest światowa premiera no- wej płyty Bester Quartet zatytułowanej Meta- morphoses. Album wyda wytwórnia Tzadik. 31 lipca ukaże się nowa płyta cenionego tręba- cza młodego pokolenia Christiana Scotta. Na podwójnym dysku zatytułowanym Christian aTunde Adjuah znajdą się aż 23 utwory i ma być bardziej intrygujący i inspirujący od bar- dzo cenionej płyty Yesterday You Said Tomor- row z 2010 r. A zarazem najbardziej osobisty z dotychczas nagranych przez muzyka albu- mów. W nagraniu materiału trębaczowi towa- rzyszył jego zespół w składzie: Matthew Ste- vens (gitara), Jamire Williams (perkusja), Kris Funn (bas) i Lawrence Fields (fortepian) oraz zaproszeni gości: Kenneth Whalum III (sak- sofon tenorowy), Louis Fouche IIII (saksofon altowy) i Corey King (puzon). Płytę wyda wy- twórnia Concord Jazz. Zobacz opowieść mu- zyka o powstającym albumie » Na 28 sierpnia zapowiadana jest premiera no- wego albumu gitarzysty Lionela Loueke zatytu- łowanego Heritage. Płyta, której producentem jest Robert Glasper to trzeci krążek gitarzysty dla Blue Note Records. Materiał został nagrany przez nowe trio Loueke z Derrickiem Hodgem na elektrycznym basie i Markiem Guilianą na perkusji oraz z gościnnym udziałem Roberta Glaspera na fortepianie i instrumentach kla- wiszowych w sześciu utworach i Gretchen Par- lato śpiewającej chórki w dwóch. Na albumie znajdzie się dziesięć kompozycji, w większości autorstwa Loueke, dwa skomponowane przez Glaspera i jeden napisany wspólnie przez pia- nistę i gitarzystę. Jesienią wyjdzie nowa płyta Sławka Jaskułke. Planowana trasa koncertowa obejmie Warszawę, Kraków, Gdańsk, Wrocław, Katowice i Łódź. W sierpniu tuż po krótkiej trasie koncertowej Przemysław Strączek IG (Przemysław Strączek – gitara, Michał Wierba – fortepian. Fran- cesco Angiuli – kontrabas oraz Flavio Li Vig- ni – perkusja) zarejestruje swoją kolejną au- torską płytę. Do udziału w nagraniach zostaną jeszcze zaproszeni goście specjalni. Płyta The white grain of coffee pojawi się w 2013 roku. Natomiast na wrzesień zaplanowana jest sesja nagraniowa płyty Karoliny Śleziak między in- nymi z aranżacjami i kompozycjami Przemka Strączka. Premiera także zaplanowana na po- czątek 2013 roku. J J a a z z z z P P R R E E S S S S , , c c z z e e r r w w i i e e c c 2 2 0 0 1 1 2 2 e e w w o o t t y y ł ł p p i i c c ś ś o o w w o o N N 13 Recenzje Imagination Quartet – Imagina- tion Quartet Dobra… Zbierałem się do tej recenzji dobry kawał czasu. Słuchałem w autobusie, nie dało rady. Wysiad- łem trzy przystanki dalej… W pracy słuchałem, efektywność spadła radykalnie. Dobrze że nie słuchałem w aucie, bo bym rozbił i nie zauwa- żył. Niestety jestem takim typem, który potra- fi odciąć się od świata, gdy go coś zaciekawi. A chłopakom się to udało. Muza nie jest prosta ani technicznie, ani w formie. Jeśli liczysz na smooth taki do kolacji przy świe- cach, no to srogo się rozczarujesz. Tu musisz być obecny cały czas, by wiedzieć co jest grane. Słychać tu wiele wpływów muzycznych. Inspi- rację były brane na pewno z muzyki filmowej. Słychać tu również wpływy polskich jazzma- nów i Pata Metheny`ego. Ale największe wraże- nie zrobił na mnie perkusista – Maciej Dziedzic – swoim „dziwnie” rockowym stylem gry. Cieszy mnie to, że polska muzyka ma się coraz lepiej, a jazzowa w świecie jest w pierwszej li- dze, której Imagination Quartet jest jej znako- mitą drużyną. Bartosz Statkiewicz (TwojaKultura.pl) Johannes Mossinger – Poetry (2012, HGBS) When God Takes A Break; Paraphrase; Joanna’s Dance; Ac- cept The Unacceptable; Promenade; Tequila And Salt; Into The Future; The Yellow Way; Nothing Is Real; Invention; Pic- tures Of Love; One More Blues; Juli P. 14 Poetry – Johannes Mossinger Pianista i kompozytor Johannnes Mossinger po raz pierwszy dostrzeżony został na scenie jazzowej w 1996 roku. Wkrótce podpisał kon- trakt z wytwórnią Double Moon Records i już w 1998 roku ukazała się pierwsza płyta syg- nowana jego nazwiskiem – Spring in Versailles (1998) nagrana w całości solo. Album wypeł- niony w większości autorskimi kompozycja- mi Mossingera oraz utworami: Theoloniusa Monka, Johna Coltrane’a i Billy’ego Strayhorna zebrał niezwykle gorące recenzje i okazał się jednym z najciekawszych debiutów jazzowych roku. Kolejne jego albumy jakie ukazywały się nakładem Double Moon Records oraz wytwór- ni Waterpipe to rejestracja zarówno solowych projektów pianisty (Space of Time, 2001; Juli P, 2005 i Cologne, 2008), jak i tworzonych przez niego składów, np. trio z Berndem Heitzlerem (bass) i Frankiem Hammerem (perkusja) (Ni- mue, 1999), Johannes Mössinger NY Trio (z udziałem legendarnego Joe Lovano), czy kwar- tety (m.in. album The Yellow Way, 2007 nagrany wraz z Donem Bradenem). Na płytach Mossin- gera oprócz jego własnych kompozycji poja- wiały się też utwory m.in. George’a Gershwina czy Cole Portera w subtelnych i pełnych indy- widualnego wyrazu interpretacjach. W ciągu kilkunastu lat działalności muzycznej Mossiger współpracował również jako kompozytor z ta- kimi artystami jak np.: Seamus Blake, Enrico Rava czy Calvin Jones. Warto zaznaczyć, iż Jo- hannes Mossinger to także kompozytor muzyki filmowej i klasycznej, a w 2003 roku ukazała się płyta z muzyką napisaną przez niego na kwar- tet smyczkowy Johannes Mössinger Streichquar- JazzPRESS, czerwiec 2012 tett op.10 (2003). Mossinger jest jednak przede wszystkim muzykiem improwizującym, reali- zującym swe pomysły bardzo często w trakcie grania koncertów, co stawia go w elitarnym gronie wybitnych pianistów jazzowych potra- fiących w taki sposób komponować prawdziwe dzieła. Dzięki temu każdy jego koncert jest zja- wiskiem niepowtarzalnym i nieprzewidywal- nym, a koncertowe albumy Mossingera stano- wią wspaniałą dokumentacje i zapis „nastroju chwili”. Doświadczenia zebrane przez pianistę, dzięki współpracy z takimi gigantami nowojor- skiej sceny jazzowej, jak: Joe Lovano, Bob Ma- lach czy Karla Latam, sprawiły, iż do jego mu- zyki i swoistej orientacji jazzowej, przeniknęły elementy jakie dostrzec można było na jego ostatnich albumach nagranych dla Waterpipe Records. W lutym 2012 roku Johannes Mos- singer zadebiutował w renomowanej wytwórni HGBS solowym albumem Poetry, który ukazał się zarówno w formie CD, jak i180-gramowej płyty winylowej. Płytę wypełnia 13 autorskich kompozycji pianisty, coraz częściej postrzega- nego przez krytyków jako „skrzyżowanie Osca- ra Petersona z Joachimem Kuhnem”. Znajdzie- my tu klimaty zarówno pełne przepychu i swego rodzaju „orkiestrowego” brzmienia fortepianu, jak i wiele lirycznych i intymnych akcentów. Każda z kompozycji została w dołączonej do płyty książeczce przedstawiona literackim ję- zykiem przez Geseko von Lupke (znanego pol- skim czytelnikom dzięki głośnej ezoterycznej książce Rozmowy ze świętymi i szamanami XXI wieku z 2009 roku), a okładkę ilustrują zdjęcia dzieł sztuki hamburskiego projektanta Simona Jacobsena. Subtelnie i delikatnie brzmi pierw- sza spośród trzynastu zamieszczonych na Poe- 15 odsłona starszej kompozycji Mossingera „Juli P”, znanej już z płyty wydanej siedem lat wcześ- niej. Ta nowa, zupełnie odmienna względem pierwotnej wersji interpretacja, ukazuje tym sa- mym ewolucję jaka nastąpiła w pianiście i miej- sce w jakim znajduje się jako pianista i kompo- zytor w dniu dzisiejszym. Płyta nagrana została we właściwy dla studia HGBS audiofilski sposób, co w przypadku szczególnej specyfiki muzyki fortepianowej jest bardzo ważnym elementem właściwego jej przekazu na nagraniu. Miej- my nadzieję, iż debiut po flagą HGBS jednego z najwybitniejszych pianistów jazzowych jakim jest dziś Johannes Mossinger to pierwszy album spośród wielu jakie po nim zostaną zrealizowa- ne. Nigdy wcześniej bowiem jego fortepian na płycie nie brzmiał tak doskonale! Nagrania za- Nagrania za- rejestrowane zostały w okresie od 9 lipca do 31 sierpnia 2011. Robert Ratajczak Recenzje try miniaturek zatytułowana „When God Takes A Break”. Delikatne i zarazem rozległe brzmie- niowo pasaże „malują” pierwszy z przepięknych obrazów swoistej muzycznej galerii jaką jest ta płyta. Dzięki możliwości jednoczesnego zaczy- tania się w tekstach von Lupke, indywidualnie traktujących o każdym z poszczególnych utwo- rów, oraz obcowaniu z ilustracjami w dołączo- nej do płyty książeczce, słuchanie płyty w spo- sób kontemplacyjny jest w stanie pochłonąć nas bez reszty. Niemal tanecznie rozbrzmiewa przepiękny „Taniec Joanny” („Joana’s Dance), który ukazuje w jak niezwykły sposób Mossin- ger potrafi grać głośno i akordowo, zachowując jednocześnie subtelność i pełną wrażliwości de- likatność. Nawet głośne partie brzmią tu łagod- nie i pozbawione są zbędnej agresji interpreta- cyjnej. Kolejny z serii „rytmicznych” tematów granych akordowo to „Tequila And Salt”. Baso- wa linia klawiszy jest tu tłem dla zawirowanych strukturalnie, galopujących impresji. Mossin- ger na tym albumie jawi się nam zarówno jako kompozytor pięknych i urzekających melodii („Nothing Is Real”), luźnych improwizowanych utworów („Into The Future”, „Invention”) oraz nasyconych niezwykłą dynamiką miniaturek („One More Blues”, „Juli P”). Opus magnum płyty wydaje się być przecudna i wielowątkowa kompozycja „The Yellow Way”, mogąca koja- rzyć się z estetyką jaką stworzył na innej wspa- niałej płycie fortepianowej Solo Piano at Schloss Elmau (2010) – Vladyslav Sendecki. Fantazyj- nie brzmiący melodyjny, główny motyw jest tu kontarpunktem dla rytmicznych improwizo- wanych fragmentów, co sprawia, iż „The Yellow Way” jako całość jest nagraniem wciągającym niemal bez reszty. Płytę kończy zupełnie nowa 16 Black Radio – Robert Glasper Ex- periment Wielokrotnie w swoim młodym życiu zastana- wiałem się, co rzeczywiście jest konieczne do świadomego percypowania nie jedynie dźwię- ku – co wbrew pozorom wymaga większego zaangażowania – a muzyki? Czy możliwe jest wyróżnienie niezbędnych elementów ludzkiego instrumentu, które odpowiadają za świadomy odbiór już wykreowanej materii dźwiękowej? Pierwsza odpowiedź może być niestety bardzo długa, tym samym złożona. W miarę rozstrzy- gania kolejnych wątpliwości, zwykle rodzą się następne, przy czym próba ich podsumowania sukcesywnie się oddala. Druga odpowiedź jest zdecydowanie krótsza i prostsza. Jednak, czy wszystkich usatysfakcjonuje? Wszystko czego potrzebujesz to Twoje uszy i wrażliwa dusza. Prócz sfery fizycznej i emo- cjonalnej trudno pominąć znaczenie intelektu. Jednak, czy wrażliwa dusza jest w stanie egzy- stować w oderwaniu od niego. Wrażliwość jest skutkiem zrozumienia, a wobec tego i współ- odczuwania, zaś zrozumienie wynikiem myśle- nia, przez co emocje stanowią integralną część z umysłem. Nastrój zatem swoje uszy i wrażliwą duszę, po czym uruchom Black Radio, ponieważ według Roberta Glaspera i zacnego grona towarzyszą- cych mu artystów są to jedyne dwie konieczne rzeczy do właściwego zrozumienia i przeżycia ich muzycznego przekazu. Zanim to zrobisz wiedz, że najnowszej płyty Roberta Glaspera – JazzPRESS, czerwiec 2012 Robert Glasper Experiment, Black Radio (2012, Blue Note Records, format CD) Lift Off (Feat. Shafiq Husayn / Mic Check); Afro Blue (Feat. Erykah Badu); Cherish The Day (Feat. Lalah Hathaway); Al- ways Shine (Feat. Lupe Fiasco And Bilal); Gonna Be Alright (F.T.B.) (Feat. Ledisi); Move Love (Feat. King); Ah Yeah (Feat. Musiq Soulchild And Chrisette Michele); The Consequences Of Jealousy (Feat. Meshell Ndegeocello); Why Do We Try (Feat. Stokley); Black Radio (Feat. Yasiin Bey); Letter To Her- mione (Feat. Bilal); Smells Like Teen Spirit Robert Glasper Experiment Black Radio – nie tylko nie powinno się, co nie można słuchać przy okazji. Także nie można pozostać wobec niej obojętnym. Wciąga jak bieganie lub Popu- larne bez filtra. Album amerykańskiego producenta muzycz- nego, a przede wszystkim urzekającego piani- sty jazzowego Roberta Glaspera swoją premierę miał w lutym tego roku. Nagranie ukazało się nakładem Blue Note Records, wytwórni od sie- 17 siątych z pewnością nie dadzą się przekonać do nowego eksperymentalnego projektu Roberta Glaspera, jednak pozostali sceptycznie nasta- wieni mają prawdopodobnie jeszcze na to szan- sę. Tak, czy inaczej konfrontacja stylów i gatun- ków muzycznych jest z pewnością konieczna, gdyż zapewnia rozwój sztuki muzycznej. Z pełną świadomością i odpowiedzialnością uwa- żam, iż album Robert Glasper Experiment Black Radio jest i jeszcze długo będzie ważną pozycją w jazzowej dyskografii. Szczególnie polecam. Łukasz Pura Recenzje demdziesięciu trzech lat wydającej płyty gigan- tów jazzu. Jest to z kolei piąta płyta trzydziesto trzy letniego pianisty, po raz kolejny odświeża- jąca nieco zatęchłą atmosferę jazzowego świat- ka. Mimo udziału licznego grona znakomitych artystów, nie zawsze proweniencji jazzowej, al- bum ten jest bardziej jazzowy niż na pierwszy rzut ucha mogłoby się to wydawać. Prócz lidera, pianisty Roberta Glaspera, saksofonisty Casey’a Beniamina, basisty Dericka Hodge’a i perkusi- sty Chrisa Dave’a w nagraniu dwunastu kom- pozycji udział wzięło aż dwunastu zacnych wo- kalistów. W kolejności na płycie pojawiają się: Shafiq Husayn, Erykah Badu, Lalah Hathaway, Lupe Fiasco, Bilal, Ledisi, KING, Musiq Soul- child, Chrisette Michele, Meshell Ndegeocello, Stokley Williams oraz Mos Def. Wybaczcie, ale ze swej strony nie widzę potrze- by skrupulatnego opisywania poszczególnych kompozycji składających się na Black Radio, co miałoby stworzyć wrażenie niestety jedynie powierzchownej, tym samym pozornej analizy. Istotniejszy wydaje się ich wspólny charakter, a ten jest absolutnym połączeniem czterech ży- wiołów – jazzu, soulu, r b i hip-hopu. Mimo integracji czterech silnych gatunkowych indy- widualności, płyta Roberta Glaspera w swej naturze pozostaje nadal diabelsko jazzowa. W owej stylistycznej i technicznej syntezie jed- ni dostrzegą być może nowy, a przede wszyst- kim ciekawy kierunek rozwoju muzyki jazzo- wej, a inni dojrzą zapewne niebezpieczeństwo dla ugruntowanego już muzycznego jazzowego idiomu. Czyżby szykowała się powtórka z hi- storii, zapewne wszystkim dobrze znana? Ci, którzy uważają, że jazz umarł w latach pięćdzie- 18 JazzPRESS, czerwiec 2012 Jazz w Polsce – wolność rozimprowizowana? W ostatnim czasie obserwujemy wysyp publi- kacji poświęconych jazzowi – od auto i biografii jazzmanów przez monumentalne opracowania historyczne i wykłady z historii gatunku po ra- porty z badań naukowych fenomenu społecz- nego jakim jest kultura jazzu. Do tej ostatniej kategorii zalicza się publikacja autorstwa Igora Pietraszewskiego zatytułowana Jazz w Polsce. Wolność improwizowana. Igor Pietraszewski wieloaspektową analizę kul- tury jazzu w Polsce prowadzi w oparciu o wy- braną – „spośród wszelkich możliwych”, co już we wstępie sygnalizuje (s. 10) – teorię naukową. Autor posłużył się teorią strukturalizmu kultu- rowego Pierre’a Bourdieu, której konstytutyw- nymi elementami są takie pojęcia, jak: habi- tus (tożsamość, a właściwie proces nabywania przez jednostki tożsamości społecznej), kapitał (ekonomiczny i symboliczny) oraz pole (uwa- runkowania społeczne, polityczne, ekonomicz- ne i kulturowe). Ich objaśnienie znajdziemy w pierwszym rozdziale. W pozostałych trzech rozdziałach autor: 1) przedstawia zarys historii jazzu w Polsce na przestrzeni ostatnich 90 lat na tle zmian jakie dokonały się w społeczeństwie polskim w tym czasie; 2) analizuje habitus jazz- mana oraz 3) prezentuje profil współczesnej publiczności jazzowej. wołać m.in.: przekonanie, że uprawianie jazzu, szczególnie w czasach stalinowskich, ale także w późniejszym okresie, a i obecnie, choć w zu- pełnie innym sensie, to manifestacja wolności, co dobrze oddaje przywołana przez autora wy- powiedź jednego z muzyków: Ktoś, kto mianuje się jazzmanem, z założenia wyznaje pewną wol- ność w życiu i w muzyce. (s. 128). Pogląd, że jazz jest sztuką elitarną tak na poziomie wykonawcy (co ilustruje wypowiedź innego muzyka: Popu nie gram dlatego, że jest obrzydliwy. Tam nic nie ma w tej muzyce, tam nie ma żadnego przekazu duchowego, emocjonalnego. (...) jazz jest sztuką wyższą, a pop niską, plebejską ), jak i odbiorcy – jak pisze Pietraszewski „Wydaje się, że słucha- nie jazzu wymaga ponadprzeciętnych kompe- tencji, niekoniecznie powszechnie dostepnych. Jazz jawi sie jako muzyka bardziej wyrafinowa- na i uznawana za ambitną. W społecznym od- biorze słuchanie muzyki jazzowej jest wyrazem pewnej elitarności i związanego z tym prestiżu. Dostęp do muzyki jazzowej jest ograniczony kompetencjami kulturowymi, a słuchanie tej muzyki jest uznawane za wyznacznik prestiżu (s. 157-158). Czy wreszcie gorzka konstatacja, że uprawianie jazzu nie gwarantuje stabilno- ści finansowej, co trafnie oddają słowa jednego z muzyków: decydując sie na granie jazzu, czło- wiek z założenia skazuje się na nędzę (s. 124). Praca nie wydaje się odkrywać żadnej terra incognita – większość z przywołanych w niej faktów, a w pewnej mierze także sformułowa- nych twierdzeń, wydaje się silnie zakorzeniona w świadomości społecznej. Możemy tu przy- Silną stroną książki jest ukazanie rozwoju kul- tury jazzu w Polsce jako procesu społecznego o zmiennej dynamice, z kilkoma punktami zwrotnymi, diametralnie zmieniającymi pozy- cję muzyki i muzyków jazzowych w strukturze 19 Recenzje społecznej. Przebieg tych przemian w powojen- nej Polsce możemy (umownie) odwzorować na kontinuuum: kontestacja (do 1956) – asymila- cja i nobilitacja (do 1989) – marginalizacja (po 1989). Za inspirującą można także uznać próbę obalenia „mitu założycielskiego, którego treścią stał się opór przeciw władzy” (s. 62). W opi- nii znaczącego uczestnika tamtych wydarzeń, jakim niewątpliwie był Andrzej Trzaskowski, miało to nieco charakter: „Granie i słuchanie jazzu było przejawem protestu, jak to normal- nie u młodzieży, przeciwko obowiązującej stan- daryzacji czy unifikacji życia. (...) Ale raczej trudno uznać, że był to protest ściśle politycz- ny. Nie, raczej był to bunt przeciwko zakazom.”, s. 72. Zresztą, jak w podsumowaniu książki stwierdza Igor Pietraszewski, pomimo dekla- rowanej apolityczności „środowisko jazzowe w dużej mierze nie dostrzegało mechanizmów sterowania przez państwo i sprowadzania go do roli elementu w realizacji odgórnie narzucanej polityki kulturalnej” (s. 170). Zastanawiające czy środowisko jazzowe w Pol- sce – choć to pytanie raczej pod adresem or- ganizatorów i promotorów niż muzyków i pub- liczności – uświadomia sobie, że także w dobie gospodarki rynkowej nadal jest trybem w tym mechaniźmie, pomimo tego, że mechanizm mocno się skomplikował? Lektura godna polecenia tym wszystkim, któ- rzy chcą zbliżyć się do zrozumienia procesów rządzących historią jazzu w Polsce. Ryszard Skrzypiec 20 Igor Pietraszewski, Jazz w Polsce. Wolność improwizowana, Zakład Wydawniczy NOMOS, Kraków 2012, s. 186. RadioJAZZ.FM i JazzPRESS polecają koncerty JazzPRESS, czerwiec 2012 się 10 czerwca w sali koncer- towej Szkoły Muzycznej im. Oscara Kolberga w Radomiu odbędzie charytatywny koncert jazzowy, na którym za- grają Natalia Niemen i Piotr Ba- ron Quartet – (Piotr Schmidt – trąbka, Dominik Wania – piano, czerwca w 24 ramach Szczecin Music Fest w Tea- trze Letnim wystąpi francuska wokalistka ZAZ. Szczegóło- we informacje w serwisie www.koncerty.com Maciej Adamczak – kontrabas, Przemysław Jarosz – drums). 14 czerwca Maciej Sikała Trio wystąpi w gliwickim Śląskim Jazz Clubie w ramach Czwart- Jazzowego z Gwiazdą. ku Szczegółowe informacje na stronie www.sjc.pl Od 3 do 11 sierpnia (w piątki i soboty) w Gliwicach od- będzie się ósma edycja festiwalu Jazz w Ruinach. W progra- mie koncerty: Przemysław Strączek International Group, Off Quartet, Jazz City Choir pod kierunkiem Anny Gadt, Anna Gadt Quartet, Artrance i Krzysztof Pacan – Facing The Challenge oraz w ramach Dnia Niemieckiego: Christian Pabst Trio i Max Von Mosch Trio. Festiwal odbędzie się w Ruinach Teatru Victoria. Szczegółowe informacje na stronie www.jazzwruinach.pl W dniach od 22 do 24 czerwca w CK Agora we Wrocławiu odbędzie się kolej- na odsłona Art Of Improvisa- tion Festival. W tym roku wy- stapią: William Parker Quartet, Les Diaboliques oraz Grip/ Johansson/Sandell Trio. Poza tym w programie: przegląd młodej polskiej sceny improwizowanej Kreacje, warsztaty, któ- re poprowadzi Maggie Nichols oraz projekcje filmów. Więcej na www.ckagora.pl Od 17 do 26 sierpnia w Żorach odbędą się V Międzyna- rodowe Dni Jazzowe dla Muzyków Śpiewających VOICINGERS. Więcej na stronie www.voicingers.com Od 24 do 26 sierpnia w Teatrze Leśnym w Gdańsku kolejna odsłona festiwalu Gdańskie Noce Jazsowe. Wystąpią: Grze- gorz Rogala z gościnnym udziałem Sagit Zilberman, Wierba Schmidt Quintet feat. Piotr Baron, DUO DRAM: Jaskułke Wy- leżoł, Projekt Idiom – Północ Tomasza Welanyka, Małgorzata Walentynowicz z zespołem Lux:NN, Jazzpirin – Irek Wojtczak z zespołem. Odbędzie się także benefis Eryka Kulma. Szczegóły na stronie www.winda.gda.pl 21 Przewodnik koncertowy 5 i 6 czerwca w Poznaniu nad Jeziorem Strzeszyńskim druga edycja Enter Music Festival. Szczegóły na www.enterfestival.pl od 30 czerwca do 25 sierpnia w Warszawie XVIII Międzynarodowy Plenerowy Festiwal Jazz na Starówce. W każdą sobotę o 19:00 na Rynku Starego Miasta wystąpią m.in. Danilo Rea Trio, Radio.String.Quartet.Vienna, Michael Wollny Project, Jeff Lorber Fusion feat. Eric Marienthal, Kylie Eastwood Band i Ernie Watts Quartet. Więcej na www.jazznastarowce.pl W dniach od 1 do 3 czerwca w Częstochowie odbędzie się ósma edycja Międzynarodowego Festiwalu Jazzu Tradycyjnego. Szczegóły na stronie internetowej www.hotjazzspring.eu Letnia Jazzowa Europa Od 28 czerwca do 1 lipca kolejna JazzBaltica w Husum (nad Morzem Północnym) i Niendorf (nad Bałtykiem) w Niemczach. Dyrektorem artystycznym jest szwedzki puzonista Nils Landgren. W programie m.in. David Fried- man und Peter Weniger Duo, JazzBaltica Ensemble NDR Bigband, Salt Peanuts, Pablo Held Trio Marilyn Mazur s »Celestial Circle«, Herbie Hancock feat. Lionel Loueke. W gronie wykonawców także dwóch polskich muzyków: Adam Bałdych z David Friedman and Peter Weniger Adam Baldych and The Baltic Gang (30 czerwca, godzina 13:00) oraz Tomasz Stańko Quartet Tingvall Trio (1 lipca o 16:00). Szczegóły na www.jazzbaltica.de 29 czerwca – 14 lipca Montreux Jazz Festival. W programie wiele wielkich nazwisk: Taj Mahal, Joe Bonamasa, Bobby McFerrin w ducie z Chiciem Coreą, Pat Metheny, Paco de Lucia, Erykah Badu, Bob Dylan, Juliette Greco, Dr. John, Melody Gardot, Trombone Shorty, Tony Benett, Sergio Mendes, Herbie Hancock i wielu, wielu innych artystów. W tym gronie także dwaj polscy pianiści: Leszek Możdżer i Piotr Orzechowski, którzy 11 lipca zagrają solowe recitale. Możdżer zaprezentuje program „From Chopin to Komeda”, natomiast występ Orzechowskiego to „miły obowiązek” laureata ubiegłorocznego konkursu pianistów na tymże Festiwalu. Wystep naszych pianistów wspiera Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Szwajcarii. Więcej informacji na stronie: www.montreuxjazzfestival.com W dniach od 6 do 15 lipca odbędzie się kolejna edycja jednego z najbardziej prestiżowych europejskich festi- wali jazzowych – Copenhagen Jazz Festival. Jednym z elementów programu festiwalu jest polsko-duń- ski projekt „Jazz po polsku”. W ciągu trzech dni: od 12 do 14 lipca w Kopenhadze wystąpi 10 polskich formacji jazzowych: Imagination Quartet, Jazzpospolita, Levity, Leszek Możdżer, GMO Trio, HERA, Nowicki – Święs – Frankiewicz Trio, The Light, Tomasz Licak Sextet i Niechęć. Ze strony polskiej w realizację projektu zaangażowa- ły się takie instytucje, jak: Ambasada Polska w Kopenhadze, Instytut Adama Mickiewicza i Stołeczna Estrada. Więcej na stronie www.jazz.dk Bieżące informacje o koncertach na www.radiojazz.fm, opracowanie (rs) 22 JazzPRESS, czerwiec 2012 i k s ń y z c z s r a G ł a f a R . t o f Artur Dutkiewicz Mazurki Artura Dutkiewicza na żywo Piszę o mazurkach Artura Dutkiewicza po raz trzeci na przestrzeni kilku tygodni. I chętnie na- piszę kolejny raz, jeśli tylko będę miał okazję, bo wiem, że warto. Jest to bowiem muzyka nie tyl- ko wyśmienita, ale również posiadająca ponad- przeciętne zdolności adaptacji do różnych miejsc i okazji. To także za każdym razem ważne wyda- rzenie koncertowe, muzyka będąca każdego dnia zwierciadłem nastroju artysty. Otwarta koncep- cja kompozycji zapewnia za każdym razem moż- liwość opowiadania zupełnie innej historii. Większość mazurków skomponowanych przez Artura Dutkiewicza znamy już od wielu miesię- cy, pojawiały się na koncertach granych przez artystę solo, a także w kameralnych składach uzupełnionych o sekcje rytmiczne. Kompozy- cje ogrywane na koncertach drogą naturalne- go rozwoju i doskonalenia trafiły wreszcie na oczekiwaną przez fanów pianisty płytę, która ukazała się w pierwszej połowie maja. Z tej okazji zaledwie w tydzień po koncercie,o którym pisałem w majowym wydaniu magazy- nu JazzPRESS, a który był inauguracją organi- zowanego przez RadioJAZZ.FM festiwalu Mo- kotów JAZZ Fest z udziałem słuchaczy, odbyła się oficjalna premiera albumu. Okazje były tak naprawdę dwie, nie tylko roz- poczęcie sprzedaży płyty, ale również otwarcie, zaplanowanego na cały tydzień, międzynaro- 23 Przewodnik koncertowy dowego festiwalu poświęconego mazurkom w różnych postaciach. W związku z udziałem artystów z wielu różnych krajów, festiwal na- zwano „Wszystkie Mazurki Świata”. Koncert Artura Dutkiewicza miał miejsce 7 maja w kameralnej sali w siedzibie Polskiego Radia noszącej imię Władysława Szpilmana. Publiczność wypełniła salę po brzegi, co już przed pierwszymi nutami pomaga stworzyć at- mosferę sprzyjającą ponadprzeciętnym wyda- rzeniom muzycznym. Tak też było i tym razem, choć dla artysty była to jednak sytuacja dość trudna. Nietypowa publiczność, złożona nie tylko z fanów jazzu, ale również z radiowych oficjeli i gości festiwalu, którzy na mazurki pa- trzą nieco bardziej ortodoksyjnie, nawet jeśli urodzili się i wychowali bardzo daleko od ich ojczyzny. Również fortepian będący tego dnia najważniejszym dla całego wydarzenia instru- mentem nie był najwyższych lotów. W pierwszej części koncertu artysta grał sam na fortepianie, jednak przygotowane na sce- nie mikrofony sugerowały zaplanowany udział gości specjalnych. Solowa część występu to – zwyczajowo już dla materiału z płyty Mazurki – improwizacje dość luźno związane z trady- cyjną formą ludowego tańca, będące platformą do osobistej wypowiedzi pianisty. Publiczność, mimo wspomnianego już nietypowego składu, szybko dała się wciągnąć w świat dźwięków for- tepianu, choć w wykonaniu Artura Dutkiewicza wymagają one dla właściwego odbioru sporego skupienia i muzycznego doświadczenia. Już sama umiejętność skoncentrowania na so- bie uwagi słuchaczy świadczy o wielkiej klasie muzyka. Tym razem było równie świetnie jak tydzień wcześniej w czasie koncertu w trio na Mokotów Jazz Fest, o którym mogliście prze- czytać w poprzednim numerze magazynu JazzPRESS. To jednak drobiazgi dla kogoś, kto dysponuje nie tylko wyśmienitą techniką pozwalającą po- radzić sobie z niedoskonałościami instrumentu, ale kto przede wszystkim, a to w muzyce zawsze jest najważniejsze, ma coś do opowiedzenia… Owe historie malowane dźwiękami zawsze były i są nadal dla muzyki Artura Dutkiewicza naj- ważniejsze. Niezależnie od tego, do jakiej mu- zyki sięga, stanowi ona jedynie element wyra- żania własnych emocji artysty. Solowa część koncertu była jednak tylko wstę- pem do drugiej, dla mnie niespodziewanej części, w której wystąpili goście specjalni, czyli będące kwartetem trio Janusza Prusinowskie- go. O współpracy Artura Dutkiewicza z tymi muzykami wcześniej nic nie wiedziałem. Kon- certu słuchałem więc jak okazjonalnego wystę- pu z muzykami, którzy na co dzień są bardzo blisko materii muzycznej mazurków w ich pier- wotnej postaci. Po raz kolejny mazurki skomponowane przez Artura Dutkiewicza zyskały nowe oblicze. Tak zapewne będzie na każdym koncercie prezen- tującym ten materiał. Jak dowiedziałem się po koncercie rozmawiając z pianistą, ta współpraca koncertowa trwa już od jakiegoś czasu. Tak czy inaczej, pojawienie się na estradzie muzyków tria Janusza Prusi- 24 JazzPRESS, czerwiec 2012 Samotnie, w towarzystwie muzyków ludowych, czy jazzmanów, Artur Dutkiewicz zawsze po- zostaje sobą. Jest prawdziwy, a o prawdziwe emocje, a nie o wyrachowane zagrania pod publiczkę i nadmiernie rozbudowane formalnie kompozycje mające zachwycić słuchaczy niety- powymi rozwiązaniami formalnymi, przecież chodzi. Mam nadzieję, że już niedługo będę miał okazję po raz kolejny posłuchać Artura Dutkiewicza. Tym, którzy koncertu nie widzieli polecam właśnie wydaną płytę z improwizowa- nymi mazurkami – Mazurki, o której pisałem w poprzednim numerze magazynu JazzPRESS. Rafał Garszczyński nowskiego zmieniło nieco oblicze muzyki, co nie znaczy, że uczyniło ją mniej ciekawą. Jed- nak publiczność musiała szybko zaadaptować się z nastroju kontemplowania fortepianowych improwizacji do trybu taneczno – zabawowe- go. W tej części muzyka zbliżyła się bardziej do swoich źródeł, a udział muzyków grających na ludowych instrumentach perkusyjnych nie tylko ubarwił przekaz muzyczny, ale również uaktywnił fotoreporterów, w szczególności tych z bardzo odległych krajów, dla których była to okazja do spotkania z korzeniami muzyki, któ- ra była przedmiotem festiwalu, na który prze- mierzyli specjalnie pół świata. Tego wieczora to jednak zdecydowanie muzyka była najważniejsza. W zespole Janusza Prusi- nowskiego, oprócz lidera grającego na skrzyp- cach, pojawili się Michał Żak, grający na różne- go rodzaju drewnianych fletach i piszczałkach oraz saksofonach, Piotr Zgorzelski grający przeważnie na małym kontrabasie oraz Piotr Piszczatowski obsługujący bębny i inne, ludowe instrumenty perkusyjne. Muzycy tria Janusza Prusinowskiego traktowali rytm dość swobodnie, podobnie jak nie mają- cy formalnego wykształcenia muzycy, którzy mazurki tworzyli dawno temu. To z pewnością utrudniło nieco zadanie Arturowi Dutkiewiczo- wi, ale muzyce dodało ludowego autentyzmu. Mnie bardziej podobała się solowa część kon- certu, jednak zabawa z muzykami Janusza Pru- sinowskiego była naprawdę przednia, a taki przecież jest pierwotny cel ludowych tańców. 25 Przewodnik koncertowy k e m a d A a r a b r a B . t o f MM W – niegasnąca muzyczna marka W ramach cyklu Before Tauron Nowa Muzy- ka wielbicielom muzycznych fuzji organiza- torzy festiwalu zaproponowali koncert ame- rykańskiego trio Medeski, Martin Wood. Wśród licznych zapowiedzi mogliśmy prze- czytać o niesłabnącej, mimo upływu lat, sła- wie muzyków. Trio powstało w 1991 roku i już w połowie lat 90. zasłużyło na miano jednego z lepszych młodych zespołów nowoczesne- go jazzu. Zostało także porównane do jednej z najwybitniejszych formacji fussion jazzu – grupy Weather Report. Niewątpliwie jest to grupa łącząca pokolenia, budująca jedno- cześnie mosty między oddalonymi od siebie gatunkowo odbiorcami. Mimo już dosyć so- lidnych podstaw i poważnego stażu na mu- zycznej scenie wciąż porywa nowe pokolenia. Co więcej trafia do słuchaczy daleko odsunię- tych od jazzowych brzmień. Trio Medeski, Martin Wood w chorzowskim Teatrze Rozrywki pojawiło się na drugim kon- cercie w Polsce. W sztywnym założeniu, forma- cja gra w składzie: John Medeski na klawiszach, Billy Martin perkusja oraz Chris Wood bas. Da- leko im jednak do tak zamkniętego, wręcz sche- matycznego postrzegania gry na instrumentach. Tradycyjna perkusja wymieszana z elementami około perkusyjnymi niejednokrotnie przenosi- ła publiczność w nieco orientalne klimaty. Mie- liśmy także okazje usłyszeć na żywo okraszone ogromną sławą organy Hammonda. Wielobar- wne, wibrujące dźwięki wypływające spod pal- ców Medeskiego nie sposób opis słowami. Dłu- 26 JazzPRESS, czerwiec 2012 k e m a d A a r a b r a B . t o f Artur Dutkiewicz na jednym wspólnym poziomie, co gwarantu- je dosłowny sukces. Dobrze wyważony ciężar muzycznych brzmień sprawiał wrażenie wręcz dobrze wyreżyserowanego szaleństwa. Brzmi to jak oksymoron, ale właśnie muzyka tego tria jest pełna ryzykownych sprzeczności. Koncert zakończony bisem nie był końcem ob- cowania z muzykami. W kilka minut od zakoń- czenia koncertu trio pojawiło się w foyer teatru w celu podpisania płyt ich wiernych fanów. Barbara Adamek gie sety hipnotyzowały, porywając słuchaczy w energetyczny wir, by po chwili sprowadzić w oniryczną krainę, którą wypełniają spokojne, melodyjne, wręcz nastrojowe dźwięki. Lekkie mieszanki jazzu z innymi gatunkami, jak funk, soul, hip-hop, czy fussion z których znana jest formacja i tym razem zagwarantowała słucha- czom solidną dawkę doznań. Trio nie boi się eksperymentować, a podejmo- wanie oczywistych wyborów niemalże nie wy- stępuje. Nie zabrakło jazzowej fantazji. Była to dosłowna podróż przez gatunki, by na końcu spotkać się u bram improwizacji. Ważnym ele- mentem tej układanki jest tutaj wręcz perfekcyj- ne porozumienie muzyków. Ich komunikacja sprawia wrażenie niezachwianego odczuwania 27 48. Jazz nad Odrą i 17. Muzeum Jazz W czerwcowym numerze JazzPRESS wracamy na chwilę do kwiet- niowych festiwali. Na przełomie drugiej i trzeciej dekady kwietnia we Wrocławiu odbyła się 48. edycja festiwalu Jazz nad Odrą. Nato- miast pod koniec tego miesiąca w Ostrowie Wielkopolskim miała miejsce 17. edycja Muzeum Jazz Festiwal. Zachęcamy do obejrzenia fotoreportaży z obu tych imprez autor- stwa Przemka Woźnego. Joey Calderazzo JazzPRESS, czerwiec 2012 Branford Marsalis Quartet, fot. Przemek Woźny Eric Revis 48. Jazz nad Odrą i 17. Muzeum Jazz W czerwcowym numerze JazzPRESS wracamy na chwilę do kwiet- niowych festiwali. Na przełomie drugiej i trzeciej dekady kwietnia we Wrocławiu odbyła się 48. edycja festiwalu Jazz nad Odrą. Nato- miast pod koniec tego miesiąca w Ostrowie Wielkopolskim miała Zachęcamy do obejrzenia fotoreportaży z obu tych imprez autor- Branford Marsalis Klaus Gesing Anouar Brahem Quartet, fot. Przemek Woźny JazzPRESS, czerwiec 2012 Anouar Brahem Khaled Yassine Na scenie Centrum Sztuki Impart wystąpiły zagraniczne gwiazdy – Branford Marsalis, Anouar Brahem, Freddie Cole i Lars Danielson – silna reprezentacja rodzimych sław – Tomasz Stańko, Jarosław Śmie- tana, Dariusz Oleszkiewicz, Piotr Baron, Zbigniew Czwojda, String Connection czy Grzegorz Nagórski z zespołami – i polska jazzowa młodzież – Tuźnik/Kądziela Quartet, Me, Myself and I, Miloopa, Kuba Stankiewicz Quartet. Jarosław Śmietana Kuba Stankiewicz JazzPRESS, czerwiec 2012 Andrzej Olejniczak Krzysztof Ścierański Krzesimir Dębski y n ź o W k e m e z r P . t o Bill Cunliffe f David Virelles Sławek Kurkiewicz Tomasz Stanko New York Quartet, fot. Przemek Woźny JazzPRESS, czerwiec 2012 Tomasz Stańko Marcio Faraco Andrzej Jagodziński 17. Muzeum Jazz Festiwal, fot. Przemek Woźny Janusz Strobel JazzPRESS, czerwiec 2012 David Sanchez Adam Cegielski Pod koniec kwietnia w Ostrowie Wielkopolskim miała miejsce 17. edycja Muzeum Jazz Festiwal. W Kinie Kome- da można było posłuchać kwartetu Wojciecha Karolaka, Marcio Faraco, trio Strobel/Stankiewicz/Jagodziński i kwar- tetu Davida Sancheza, natomiast w klubie Fanaberia trio Macieja Grzywacza i Adam Wendt Power Set z towarzysze- niem Mirosława „Carlosa” Kaczmarczyka Arek Skolik 17. Muzeum Jazz Festiwal, fot. Przemek Woźny Pod koniec kwietnia w Ostrowie Wielkopolskim miała miejsce 17. edycja Muzeum Jazz Festiwal. W Kinie Kome- da można było posłuchać kwartetu Wojciecha Karolaka, Marcio Faraco, trio Strobel/Stankiewicz/Jagodziński i kwar- tetu Davida Sancheza, natomiast w klubie Fanaberia trio Macieja Grzywacza i Adam Wendt Power Set z towarzysze- niem Mirosława „Carlosa” Kaczmarczyka (rs) JazzPRESS, czerwiec 2012 Tomasz Grzegorski Wojciech Karolak Przewodnik koncertowy Pandit Hariprasad Chaurasia i rzecz o bansuri (Pt Hariprasad Chaurasia) Muzyka indyjska nie jest prezentowana zbyt powszechnie i nieczęsto nadarza się okazja, aby móc usłyszeć ją w pełnej krasie, wspaniałym wykonaniu i jeszcze znakomitych warunkach. Z tym większą radością zmierzałem do Studia Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, w którym to miał odbyć się koncert dedykowa- ny Pandicie Chatur Lal – wybitnemu wirtuozo- wi tabli, którego 86. rocznica urodzin przypada właśnie w bieżącym roku. Z tej okazji Ambasa- da Indii oraz Indyjsko-Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Kultury, zorganizowały ów dedykowany koncert – jeden z trzech, gdyż kil- ka dni wcześniej odbył się także we Wrocławiu i Krakowie. Pandit Chatur Lal żył w latach 1926-1965 i pod- czas tego krótkiego życia na stałe wpisał się w karty historii. Przez niektórych nazywany był wcieleniem boga muzyki, który otworzył słucha- czom dodatkowy, dotychczas niedostępny wy- miar doświadczania poza czasem i przestrzenią. Gdziekolwiek się pojawiał, urzekał publiczność na całym świecie. Był także pierwszym indyj- skim muzykiem, którego solowy album został wydany po obydwu stronach globu. Przy okazji dodam jeszcze, że przedrostek pandit występu- jący czasem przed niektórymi nazwiskami, jest indyjskim tytułem honorowym, nadawanym profesjonalistom w jakiejś dziedzinie – zazwy- czaj braminom – oznaczającym tyle, co uczony. Nie było niespodzianką, że wieczór nie ograni- czył się jednak tylko do formy samego koncertu. Spotkanie rozpoczęło się tradycyjnym obrzę- dem zapalenia świec oraz wygłoszeniem dwóch krótkich, okolicznościowych przemówień. Na- stępnie zaprezentowany został film, którego ce- lem było przybliżenie sylwetki Pandita Chatur Lal, w tym krótkometrażowy A Chairy Tale (1957 r.) » z muzyką skomponowaną przez nie- 40 JazzPRESS, czerwiec 2012 Nazwa instrumentu, którym się posługuje, pochodzi od połączenia dwóch słów bans – czyli bambus i swar – nuta. Zatem jest to po prostu flet wykonany z bambusa, po obydwu stronach przewiązany mocnymi nićmi – sta- nowiącymi także element dekoracyjny – co ma zapobiegać jego rozsychaniu. Bansuri po- siada sześć, bądź siedem otworów. Gra się na nim zazwyczaj w pozycji siedzącej, trzymając poprzecznie względem ciała – jest to bans- uri stosowany w muzyce klasycznej. Istnieje też odmiana prosta, będąca jednak używana głównie wśród pasterzy i w muzyce ludowej. Nie daje ona aż takiej kontroli i elastyczności, jak bansuri poprzeczny. Istnieje też ośmioot- worowa odmiana tego fletu, jednak używana jest tylko na południu Indii. Bansuri należy do jednych z najstarszych instrumentów indyj- skich – a sam flet do najstarszych instrumen- tów w ogóle. Pierwsze wzmianki o nim znaleźć można w datowanej na 3000 lat Wedzie – bę- dącej zbiorem najstarszych staroindyjskich tekstów – pisanej nomen omen w języku we- dyjskim, tj. staroindyjskim. Nierozerwalnie z historią bansuri związana jest też osoba mu- zyka Pandita Pannalal Ghosh. Dopiero dzięki jego usilnym staraniom ów flet uzyskał miano instrumentu koncertowego. To właśnie Pandit Pannalal Ghosh wprowadził siedmiootworo- wą jego wersję, tym samym zwiększając skalę z dwóch i pół, do trzech oktaw. Bansuri ma też szczególne miejsce w indyjskiej kulturze i reli- gii, gdyż jest to instrument wybrany przez hin- duistycznego boga Krisznę, na którego podo- bizny, ukazujące grającego go na takim flecie, można się dość często natknąć. fot. Marek Nowakowski go oraz Raviego Shankara. Dopiero po projek- cji przyszedł czas na część muzyczną. Jednak nim rozpoczął się wyczekiwany występ mistrza fletu, odbył się jeszcze koncert młodego tablisty z towarzyszącą mu niewiastą. Dopiero po tych atrakcjach, zgromadzeni słuchacze byli gotowi, by wysłuchać Panditę Hariprasad Chaurasia – który gościł już w Warszawie w 2006 r. na Festiwalu Skrzyżowanie Kultur – oraz towarzy- szącego mu tablistę Pranhsu Chatur Lal z pozo- stałymi muzykami. Pandit Hariprasad Chaurasia jest żywą legen-
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

JazzPRESS Czerwiec 2012
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: