Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00065 003912 12916564 na godz. na dobę w sumie
Katyń 2010 - Moskwa 1610 - ebook/pdf
Katyń 2010 - Moskwa 1610 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: E-bookowo Język publikacji: polski
ISBN: 9788392581123 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> dokument, literatura faktu, reportaże >> polityka
Porównaj ceny (książka, ebook (-34%), audiobook).
Stosunki polsko-rosyjskie postrzegane bywają nad Wisłą przez pryzmat rozbiorów i faktycznej, niemal nieprzerwanej, dwustuletniej obecności wojsk ze Wschodu. Przewodnia myśl patriotyczna, od czasów pierwszego, dokonanego u schyłku XVIII-tego wieku podziału kraju między zaborców, zakładała dla Rzeczpospolitej romantyczną i moralnie uprzywilejowaną rolę ofiary agresji, walczącej o niepodległość i wolność swych obywateli. Wizja ta jednak nie przystaje do potrzeb XXI wieku, w którym Polacy odrzucić powinni pozycję pokrzywdzonego, słabego ogniwa Europy Środkowej. Zwłaszcza, gdy karty historii dowodzą zupełnego braku podstaw do kompleksów, a wręcz ujawniają mało spopularyzowaną chwałę narodowego oręża. Ostatnie cztery stulecia malują obraz Polski, jako najsilniejszego i nigdy niezłamanego przeciwnika Moskwy. Klamry czasowe lat 1610-2010 zawierają w sobie wiele czarnych kart kalendarza, jednocześnie stanowiących listę największych klęsk militarnych globalnego mocarstwa. Jedną z ich konsekwencji stała się dokonana w ramach zemsty Zbrodnia Katyńska, ta zaś pociągnęła za sobą 70 lat później tragiczną w skutkach katastrofę lotniczą w Smoleńsku. Śmierć prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego wraz z małżonką, przywódców wojskowych, parlamentarzystów, liderów organizacji społecznych związanych z kręgiem Rodzin Katyńskich oraz innych, licznych zasłużonych obywateli III RP i urzędników państwowych stanowiła podsumowanie wielowiekowych wojen. W zdecydowanej większości wygrywanych przez Orła Białego.Zrzucenie złej legendy uciemiężonej i rzuconej na kolana Polski potrzebne jest narodowi równie mocno, jak rozwój gospodarczy, czy budowanie jej pozycji we współczesnej Europie i świecie. Nie sposób budować lepszego jutra, gdy codziennością pozostaje zupełnie niepotrzebny kompleks słabości i nic-nieznaczenia narodu polskiego. Szczególnie warto sięgnąć w przeszłość, gdyż wbrew pozorom to właśnie Rzeczpospolita przez stulecia wiodła prym w regionie. To właśnie świadomość kart historii posłała pasażerów rządowego Tupolewa do Smoleńska. Każdy, kto chce zrozumieć  motywy 96 osób wybierających się w swą ostatnią, patriotyczną pielgrzymkę na ziemię katyńską przebyć musi podróż przez cztery ostatnie stulecia. Podróż stanowiącą swoistą terapię, przywracającą równowagę do wyobrażeń o wizerunku Rosji i Polski. Zamiast smutku i żalu - duma i odważne spojrzenie w przyszłość. Odważne, lecz pozbawione pogardy. Nacechowane szacunkiem i odpowiedzialnością. Wartości tej karty dnia dzisiejszego nie sposób przecenić, choć niestety, jak pokazały kręgi czasu, łatwo ją stracić. Książka zawiera syntetyczny opis czterech stuleci wojen pomiędzy Polską i Rosją, szczegółową analizę Katastrofy Smoleńskiej z uwzględnieniem i szczegółowym omówieniem błędów strony polskiej w prowadzonym śledztwie oraz ewidentne nieścisłości w twierdzeniach strony rosyjskiej, a także biogramy wszystkich ofiar 10 kwietnia, zbiór oficjalnych dokumentów związanych z tą katastrofą lotniczą i dwie galerie zdjęć ukazujące żałobę narodową. Spis treści Wstęp 15Drogi do Katynia:Historia konfliktów polsko-rosyjskich 22I Rzeczpospolita od Wielkiej Smuty do końca XVII wieku 23Schyłek Rzeczypospolitej Szlacheckiej 32Od wojen napoleońskich, po konflikt polsko-bolszewicki 43Po 17 września 1939 r. 53Katyń 1940 64Jesień ludów - upadek ZSRR 77 1989 - 2010 Zarzewia konfliktów 82Katyń 82Rewizjonizm historyczny 84Wojska nad Wisłą 85Polityka Polski na wschodzie 86Ekonomia i bezpieczeństwo 89 'Wolność i Prawda' 93List Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego do Rodzin Katyńskich 99 10 kwietnia 2010 r. 102Lista ofiar katastrofy 103Delegacja 103Przedstawiciele parlamentu 104Rodziny Katyńskie i inne stowarzyszenia 105Przedstawiciele Sił Zbrojnych RP 106Osoby towarzyszące 107Biuro Ochrony Rządu 108Załoga rządowego Tu-154 109Rozmieszczenie pasażerów ostatniego lotu                    Tu-154 nr 101 109 Chronologia 11 - 18 kwietnia 11110 kwietnia 11111 kwietnia 12012 kwietnia 12213 kwietnia 12414 kwietnia 12615 kwietnia 12816 kwietnia 13017 kwietnia 13118 kwietnia 133 Teoria konfliktu 135Międzynarodowy Komitet Lotniczy (MAK) 148Przetarg na naprawę Tu-154 158 Nie dyplomacja - kryminalistyka  cz. 1 Pytania bez odpowiedzi 162Wykluczenie problemów technicznych  162Protokoły sekcji zwłok  162Brak zabezpieczenia przez polskie służby materiału       dowodowego 163Stopień zniszczenia ciał 164Uszkodzenie przedmiotów należących do ofiar 165Czas katastrofy 166Stopień zniszczenia wraku 169Awaria samolotu po remoncie z XII 2009 r. 173Fragment skrzydła 174Promień rozrzutu szczątków maszyny 175Brak zabezpieczenia miejsca katastrofy 177Dwie eksplozje 178Nagranie wideo 180Świadek katastrofy Nikołaj Łosiew 181Brak odejścia na drugi krąg 182Ryzyko pilota oraz mgła 183Zeznania kontrolerów z lotniska Siewiernyj 183Oryginalne czarne skrzynki 184Meaconing 185Statystyczne prawdopodobieństwo katastrofy 186Drugi samolot ponad lotniskiem Siewiernyj 189'Przecieki' prasowe 190 Nie dyplomacja - kryminalistyka           cz. 2 Materiał dowodowy 193Zeznania świadków 194Sfalsyfikowane tezy, oświadczenia i dowody 202Nieistotne wątki podnoszone przez media 207Niezbędne do podjęcia w trybie natychmiastowym czynności dowodowe 210 Post mortem. 214Kondolencje 215Przywódcy państwowi i religijni  215Organizacje międzynarodowe  224Prasa zagraniczna 226Księga kondolencyjna prezydenta RP 229Lista kondolencyjna 235Żałoby narodowe 244Po katastrofie 248Wybrane reakcje na arenie międzynarodowej 248Wybrane reakcje na arenie krajowej 250Uroczystości pogrzebowe prezydenckiej pary 253Przedstawiciele państw 254Przedstawiciele organizacji międzynarodowych 25818 delegacji uczestniczących w pogrzebie pary                prezydenckiej: 262Uroczystości żałobne 17 kwietnia 2010 r. 264Uroczystości pogrzebowe 18 kwietnia 2010 r. 267Odznaczenia pośmiertne ofiar katastrofy 272Pośmiertne awanse dla ofiar katastrofy pod Smoleńskiem 277Miejsca wiecznego spoczynku ofiar katastrofy i uroczystości pogrzebowe 280 Kraj po 10 kwietnia. 298Komunikat Nr 186/VI kad. 299Nowa obsada urzędów cywilnych i wojskowych oraz organizacji społecznych 306 Polska rozdarta, czyli epilog. 309 Polska 310 Rosja 316 Śledztwo smoleńskie 322 Noty biograficzne wybranych ofiar katastrofy  327Oficjalna delegacja 327dr hab. Lech Kaczyński Prezydent RP  328Maria Kaczyńska Pierwsza Dama  337Ryszard Kaczorowski Ostatni Prezydent  II Rzeczypospolitej na uchodźstwie 340Krystyna Bochenek Wicemarszałek Senatu RP 345Krzysztof Putra Wicemarszałek Sejmu RP 347Jerzy Szmajdziński Wicemarszałek Sejmu RP 349Aleksander Szczygło Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego 351Władysław Stasiak Szef Kancelarii Prezydenta RP. 354Paweł Wypych Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP 358Mariusz Handzlik Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP 360Stanisław Jerzy Komorowski Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej 362Tomasz Merta Wiceminister Kultury i Dziedzictwa Narodowego 363dr Andrzej Kremer Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 365Mariusz Kazana Dyrektor Protokołu Dyplomatycznego MSZ 367Maciej Płażyński Prezes Stowarzyszenia 'Wspólnota Polska' 369Andrzej Przewoźnik Sekretarz Generalny  Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa  372 Parlamentarzyści RP 380dr Janina Fetlińska Senator RP  381Stanisław Zając Senator RP  383Leszek Deptuła Poseł na Sejm RP 385Grzegorz Dolniak Poseł na Sejm RP 387dr Grażyna Gęsicka Poseł na Sejm RP 389Przemysław Edgar Gosiewski Poseł na Sejm RP 392Izabela Jaruga-Nowacka Posłanka na Sejm RP 394Sebastian Karpiniuk Poseł na Sejm RP. 396Aleksandra Natalli-Świat Poseł na Sejm RP 400Arkadiusz Rybicki Poseł na Sejm RP 402Jolanta Szymanek-Deresz Poseł na Sejm RP 405Zbigniew Wassermann Poseł na Sejm RP 407Wiesław Woda Poseł na Sejm RP 409Edward Wojtas Poseł na Sejm RP 411 Przedstawiciele Rodzin Katyńskich i innych stowarzyszeń 413Ewa Bąkowska Wnuczka  gen. bryg. Mieczysława Smorawińskiego  414Anna Maria Borowska Córka ppor. Franciszka Popławskiego  417Bartosz Borowski Prawnuk ppor. Franciszka Popławskiego 417Edward Duchnowski Sekretarz Generalny Zarządu Głównego Związku Sybiraków 419ks. prałat Bronisław Gostomski  dziekan dekanatu Londyn-Północ 420o. Józef Joniec Prezes Stowarzyszenia Parafiada 421ks. dr Zdzisław Król Kapelan Warszawskiej Rodziny Katyńskiej w latach 1987-2007 422ks. Andrzej Kwaśnik kapelan Federacji Rodzin Katyńskich. 423dr Tadeusz Lutoborski syn ppor. Adama Lutoborskiego 424dr Bożena Mamontowicz-Łojek Prezes Polskiej  Fundacji Katyńskiej 426Stefan Melak Prezes Komitetu Katyńskiego 428adw. Stanisław Mikke Wiceprzewodniczący Rady                       Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 430Bronisława Orawiec-Löffler bratanica  majora Franciszka Orawca 432Katarzyna Piskorska Córka ppor. Tomasza Piskorskiego 434Andrzej Sariusz-Skąpski Prezes Federacji Rodzin  Katyńskich 436dr inż. Teresa Walewska-Przyjałkowska Wiceprezes  Fundacji 'Golgota Wschodu'  437Wojciech Seweryn Artysta plastyk, przedstawiciel Rodzin Katyńskich 438Leszek Solski przedstawiciel Rodzin Katyńskich 439Gabriela Zych prezes zarządu kaliskiego stowarzyszenia Rodzin Katyńskich 440 Siły Zbrojne RP 441gen. dr Franciszek Gągor Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego  442gen. dyw. pil. Andrzej Błasik dowódca Sił Powietrznych RP  446gen. broni Tadeusz Buk dowódca Wojsk Lądowych RP 449gen. dyw. Kazimierz Gilarski dowódca Garnizonu Warszawa 451Admirał floty Andrzej Karweta dowódca Marynarki Wojennej RP 453gen. broni Bronisław Kwiatkowski dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych RP 455gen. broni Włodzimierz Potasiński dowódca Wojsk Specjalnych RP 458abp gen. dyw. Miron Chodakowski prawosławny ordynariusz Wojska Polskiego. 460ks. ppłk Jan Osiński Ordynariat Polowy  Wojska Polskiego 461ks. płk Adam Pilch p.o. naczelnego kapelana ewangelickiego Wojska Polskiego. 464bp. gen. dyw. dr hab. Tadeusz Płoski ordynariusz polowy Wojska Polskiego 465 Osoby towarzyszące prezydenckiej delegacji katyńskiej  470Anna Walentynowicz Działaczka związkowa  współzałożycielka NSZZ 'Solidarność'  471Joanna Agacka-Indecka Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej   478Piotr Nurowski Prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego  480płk. Czesław Cywiński Prezes Światowego Związku Żołnierzy AK 482dr hab. Janusz Kurtyka Prezes Instytutu Pamięci Narodowej 483dr Janusz Kochanowski Rzecznik Praw Obywatelskich V kadencji 487Sławomir Skrzypek Prezes Narodowego Banku Polskiego 491Janusz Zakrzeński Polski aktor. 494ks. prof. Ryszard Rumianek Rektor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego 497ks. Roman Indrzejczyk Kapelan prezydenta RP. 499ppłk Zbigniew Dębski członek Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari, powstaniec warszawski  501gen. Stanisław Nałęcz-Komornicki Kanclerz Orderu  Wojennego Virtuti Militari  502Janina Natusiewicz-Mirer Sybiraczka, działaczka społeczna 504Barbara Mamińska Dyrektor Biura Kadr i Odznaczeń w Kancelarii Prezydenta Polski 505Izabela Tomaszewska Dyrektor Zespołu Protokolarnego Prezydenta RP  506płk dr hab. Wojciech Lubiński Lekarz prezydenta RP  Lecha Kaczyńskiego 507Katarzyna Doraczyńska Pracownik biura prasowego Kancelarii Prezydenta RP 508Janusz Krupski Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych 510Aleksander Fedorowicz Prezydencki tłumacz języka rosyjskiego 512Dariusz Jankowski Pracownik kancelarii  Prezydenta RP 513 Funkcjonariusze Biura Ochrony Rządu 514mł. chor. Agnieszka Pogródka-Węcławek Funkcjonariusz i Stewardessa BOR 515ppłk. Jarosław Florczak Oficer BOR 516kpt. Dariusz Michałowski Oficer BOR  517por. Paweł Janeczek Oficer BOR 518ppor. Piotr Nosek Oficer BOR 519st. chor. Artur Francuz Funkcjonariusz BOR 520chor. Jacek Surówka Funkcjonariusz BOR 521chor. Paweł Krajewski Funkcjonariusz BOR 522chor. Marek Uleryk Funkcjonariusz BOR 523 Załoga Tu-154 524kpt. pil. Arkadiusz Protasiuk Dowódca załogi 525mjr pil. Robert Grzywna Drugi pilot 526por. pil. Artur Ziętek Nawigator  527chor. Andrzej Michalak Technik pokładowy 528Barbara Maria Maciejczyk Stewardessa 529Justyna Moniuszko Stewardessa 530Natalia Maria Januszko Stewardessa 531 Kadry - Pierwsza noc w Warszawie 532 Komunikaty i oficjalne oświadczenia  władz Rzeczypospolitej, państw trzecich oraz innych osób i instytucji. 538 - 640 Kadry - Tydzień żałoby narodowej po katastrofie smoleńskiej 641     Kazimierz Turaliński: Katyń 2010 Moskwa 1610
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Kazimierz Turaliński Katyń 2010 – Moskwa 1610 WYDANIE II - ROZSZERZONE Autor galerii fotografii z nocy 10 kwietnia 2010 r.: Piotr Szczepanek Wydawnictwo MEDIA POLSKIE Radom 2011 @ Copyright by Kazimierz Turaliński 2010 ISBN 978-83-925811-2-3 Opracowanie oparto na źródłach historycznych, materiałach ministerstw: spraw zagranicznych, spraw wewnętrznych i administracji, obrony narodowej oraz kultury i dziedzictwa narodowego, Kancelarii Prezydenta RP, Sejmu RP, Senatu RP, instytucji wojskowych, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Prokuratury Generalnej, Prokuratury Wojskowej, Instytutu Pamięci Narodowej, organizacji społecznych właściwych tematycznie dla zagadnienia Zbrodni Katyńskiej, organów ścigania oraz wiarygodnych doniesień prasowych, a także na publikacjach archiwalnych. Stan większości materiałów na dzień: 1 sierpnia 2010 roku. Rozdział „Polska rozdarta, czyli epilog” z dnia 10 kwietnia 2011 roku. Pamięci poległych za wolną Polskę Spis treści Wstęp..................................................................................15 Drogi do Katynia: Historia konfliktów polsko-rosyjskich.............................22 I Rzeczpospolita od Wielkiej Smuty do końca XVII wieku........................................................................23 Schyłek Rzeczypospolitej Szlacheckiej............................32 Od wojen napoleońskich, po konflikt polsko-bolszewicki..........................................43 Po 17 września 1939 r......................................................53 Katyń 1940.......................................................................64 Jesień ludów - upadek ZSRR...........................................77 1989 – 2010 Zarzewia konfliktów.....................................82 Katyń............................................................................82 Rewizjonizm historyczny..............................................84 Wojska nad Wisłą.........................................................85 Polityka Polski na wschodzie.......................................86 Ekonomia i bezpieczeństwo.........................................89 „Wolność i Prawda ..........................................................93 List Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego do Rodzin Katyńskich.......................................................99 10 kwietnia 2010 r.............................................................102 Lista ofiar katastrofy.......................................................103 Delegacja...................................................................103 Przedstawiciele parlamentu.......................................104 Rodziny Katyńskie i inne stowarzyszenia..................105 Przedstawiciele Sił Zbrojnych RP..............................106 Osoby towarzyszące..................................................107 Biuro Ochrony Rządu.................................................108 5 Załoga rządowego Tu-154.........................................109 Rozmieszczenie pasażerów ostatniego lotu Tu-154 nr 101.............................................................109 Chronologia 11 – 18 kwietnia..........................................111 10 kwietnia..................................................................111 11 kwietnia..................................................................120 12 kwietnia.................................................................122 13 kwietnia.................................................................124 14 kwietnia.................................................................126 15 kwietnia.................................................................128 16 kwietnia.................................................................130 17 kwietnia.................................................................131 18 kwietnia.................................................................133 Teoria konfliktu...............................................................135 Międzynarodowy Komitet Lotniczy (MAK).....................148 Przetarg na naprawę Tu-154..........................................158 Nie dyplomacja – kryminalistyka cz. 1 Pytania bez odpowiedzi.........................................162 Wykluczenie problemów technicznych ......................162 Protokoły sekcji zwłok ...............................................162 Brak zabezpieczenia przez polskie służby materiału dowodowego..............................................................163 Stopień zniszczenia ciał.............................................164 Uszkodzenie przedmiotów należących do ofiar.........165 Czas katastrofy...........................................................166 Stopień zniszczenia wraku.........................................169 Awaria samolotu po remoncie z XII 2009 r.................173 Fragment skrzydła......................................................174 Promień rozrzutu szczątków maszyny.......................175 Brak zabezpieczenia miejsca katastrofy....................177 Dwie eksplozje...........................................................178 6 Nagranie wideo..........................................................180 Świadek katastrofy Nikołaj Łosiew.............................181 Brak odejścia na drugi krąg........................................182 Ryzyko pilota oraz mgła.............................................183 Zeznania kontrolerów z lotniska Siewiernyj...............183 Oryginalne czarne skrzynki........................................184 Meaconing..................................................................185 Statystyczne prawdopodobieństwo katastrofy...........186 Drugi samolot ponad lotniskiem Siewiernyj................189 „Przecieki” prasowe....................................................190 Nie dyplomacja – kryminalistyka cz. 2 Materiał dowodowy................................................193 Zeznania świadków....................................................194 Sfalsyfikowane tezy, oświadczenia i dowody.............202 Nieistotne wątki podnoszone przez media.................207 Niezbędne do podjęcia w trybie natychmiastowym czynności dowodowe.................................................210 Post mortem.....................................................................214 Kondolencje....................................................................215 Przywódcy państwowi i religijni .................................215 Organizacje międzynarodowe ...................................224 Prasa zagraniczna......................................................226 Księga kondolencyjna prezydenta RP...........................229 Lista kondolencyjna........................................................235 Żałoby narodowe............................................................244 Po katastrofie.................................................................248 Wybrane reakcje na arenie międzynarodowej...........248 Wybrane reakcje na arenie krajowej..........................250 Uroczystości pogrzebowe prezydenckiej pary...............253 Przedstawiciele państw..............................................254 7 Przedstawiciele organizacji międzynarodowych........258 18 delegacji uczestniczących w pogrzebie pary prezydenckiej:............................................................262 Uroczystości żałobne 17 kwietnia 2010 r...................264 Uroczystości pogrzebowe 18 kwietnia 2010 r............267 Odznaczenia pośmiertne ofiar katastrofy.......................272 Pośmiertne awanse dla ofiar katastrofy pod Smoleńskiem..................................................................277 Miejsca wiecznego spoczynku ofiar katastrofy i uroczystości pogrzebowe....................................................................280 Kraj po 10 kwietnia..........................................................298 Komunikat Nr 186/VI kad...............................................299 Nowa obsada urzędów cywilnych i wojskowych oraz organizacji społecznych.................................................306 Polska rozdarta, czyli epilog...........................................309 Polska............................................................................310 Rosja.............................................................................316 Śledztwo smoleńskie.....................................................322 Noty biograficzne wybranych ofiar katastrofy..............327 Oficjalna delegacja.........................................................327 dr hab. Lech Kaczyński Prezydent RP ...................328 Maria Kaczyńska Pierwsza Dama ...........................337 Ryszard Kaczorowski Ostatni Prezydent II Rzeczypospolitej na uchodźstwie...........................340 Krystyna Bochenek Wicemarszałek Senatu RP......345 Krzysztof Putra Wicemarszałek Sejmu RP..............347 Jerzy Szmajdziński Wicemarszałek Sejmu RP........349 Aleksander Szczygło Szef Biura Bezpieczeństwa 8 Narodowego..............................................................351 Władysław Stasiak Szef Kancelarii Prezydenta RP............................................................354 Paweł Wypych Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP...........................................................358 Mariusz Handzlik Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP..........................................360 Stanisław Jerzy Komorowski Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej...............................362 Tomasz Merta Wiceminister Kultury i Dziedzictwa Narodowego...............................................................363 dr Andrzej Kremer Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych...........................365 Mariusz Kazana Dyrektor Protokołu Dyplomatycznego MSZ..............................................367 Maciej Płażyński Prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”....................................................369 Andrzej Przewoźnik Sekretarz Generalny Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.........................372 Parlamentarzyści RP......................................................380 dr Janina Fetlińska Senator RP ..............................381 Stanisław Zając Senator RP ....................................383 Leszek Deptuła Poseł na Sejm RP...........................385 Grzegorz Dolniak Poseł na Sejm RP.......................387 dr Grażyna Gęsicka Poseł na Sejm RP...................389 Przemysław Edgar Gosiewski Poseł na Sejm RP. .392 Izabela Jaruga-Nowacka Posłanka na Sejm RP.....394 Sebastian Karpiniuk Poseł na Sejm RP...................396 Aleksandra Natalli-Świat Poseł na Sejm RP...........400 Arkadiusz Rybicki Poseł na Sejm RP......................402 9 Jolanta Szymanek-Deresz Poseł na Sejm RP.........405 Zbigniew Wassermann Poseł na Sejm RP..............407 Wiesław Woda Poseł na Sejm RP............................409 Edward Wojtas Poseł na Sejm RP............................411 Przedstawiciele Rodzin Katyńskich i innych stowarzyszeń....................................................413 Ewa Bąkowska Wnuczka gen. bryg. Mieczysława Smorawińskiego .................414 Anna Maria Borowska Córka ppor. Franciszka Popławskiego .................................417 Bartosz Borowski Prawnuk ppor. Franciszka Popławskiego..................................417 Edward Duchnowski Sekretarz Generalny Zarządu Głównego Związku Sybiraków.....................419 ks. prałat Bronisław Gostomski dziekan dekanatu Londyn-Północ..............................420 o. Józef Joniec Prezes Stowarzyszenia Parafiada. .421 ks. dr Zdzisław Król Kapelan Warszawskiej Rodziny Katyńskiej w latach 1987-2007.................................422 ks. Andrzej Kwaśnik kapelan Federacji Rodzin Katyńskich......................................................423 dr Tadeusz Lutoborski syn ppor. Adama Lutoborskiego.......................................424 dr Bożena Mamontowicz-Łojek Prezes Polskiej Fundacji Katyńskiej....................................................426 Stefan Melak Prezes Komitetu Katyńskiego.............428 adw. Stanisław Mikke Wiceprzewodniczący Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa........................430 Bronisława Orawiec-Löffler bratanica majora Franciszka Orawca........................................432 10 Katarzyna Piskorska Córka ppor. Tomasza Piskorskiego.......................................434 Andrzej Sariusz-Skąpski Prezes Federacji Rodzin Katyńskich.................................................................436 dr inż. Teresa Walewska-Przyjałkowska Wiceprezes Fundacji Golgota Wschodu ...................................437 Wojciech Seweryn Artysta plastyk, przedstawiciel Rodzin Katyńskich..............................438 Leszek Solski przedstawiciel Rodzin Katyńskich.....439 Gabriela Zych prezes zarządu kaliskiego stowarzyszenia Rodzin Katyńskich............................440 Siły Zbrojne RP..............................................................441 gen. dr Franciszek Gągor Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego ......................................................442 gen. dyw. pil. Andrzej Błasik dowódca Sił Powietrznych RP ..................................................446 gen. broni Tadeusz Buk dowódca Wojsk Lądowych RP..................................................449 gen. dyw. Kazimierz Gilarski dowódca Garnizonu Warszawa.................................................451 Admirał floty Andrzej Karweta dowódca Marynarki Wojennej RP..............................................453 gen. broni Bronisław Kwiatkowski dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych RP.....................................455 gen. broni Włodzimierz Potasiński dowódca Wojsk Specjalnych RP...............................................458 abp gen. dyw. Miron Chodakowski prawosławny ordynariusz Wojska Polskiego...................................460 ks. ppłk Jan Osiński Ordynariat Polowy Wojska Polskiego.......................................................461 11 ks. płk Adam Pilch p.o. naczelnego kapelana ewangelickiego Wojska Polskiego.............................464 bp. gen. dyw. dr hab. Tadeusz Płoski ordynariusz polowy Wojska Polskiego.......................465 Osoby towarzyszące prezydenckiej delegacji katyńskiej........................................................................470 Anna Walentynowicz Działaczka związkowa współzałożycielka NSZZ Solidarność ....................471 Joanna Agacka-Indecka Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej .............................................................478 Piotr Nurowski Prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego .............................................................480 płk. Czesław Cywiński Prezes Światowego Związku Żołnierzy AK...............................................................482 dr hab. Janusz Kurtyka Prezes Instytutu Pamięci Narodowej.........................483 dr Janusz Kochanowski Rzecznik Praw Obywatelskich V kadencji..........................................487 Sławomir Skrzypek Prezes Narodowego Banku Polskiego...................................491 Janusz Zakrzeński Polski aktor................................494 ks. prof. Ryszard Rumianek Rektor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego........497 ks. Roman Indrzejczyk Kapelan prezydenta RP......499 ppłk Zbigniew Dębski członek Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari, powstaniec warszawski ...501 gen. Stanisław Nałęcz-Komornicki Kanclerz Orderu Wojennego Virtuti Militari ..........................................502 Janina Natusiewicz-Mirer Sybiraczka, działaczka społeczna.................................................504 12 Barbara Mamińska Dyrektor Biura Kadr i Odznaczeń w Kancelarii Prezydenta Polski......................................505 Izabela Tomaszewska Dyrektor Zespołu Protokolarnego Prezydenta RP ..........................................................506 płk dr hab. Wojciech Lubiński Lekarz prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego..................................................507 Katarzyna Doraczyńska Pracownik biura prasowego Kancelarii Prezydenta RP..........................................508 Janusz Krupski Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych..................510 Aleksander Fedorowicz Prezydencki tłumacz języka rosyjskiego.................................................................512 Dariusz Jankowski Pracownik kancelarii Prezydenta RP...........................................................513 Funkcjonariusze Biura Ochrony Rządu.........................514 mł. chor. Agnieszka Pogródka-Węcławek Funkcjonariusz i Stewardessa BOR...........................515 ppłk. Jarosław Florczak Oficer BOR.......................516 kpt. Dariusz Michałowski Oficer BOR ....................517 por. Paweł Janeczek Oficer BOR.............................518 ppor. Piotr Nosek Oficer BOR..................................519 st. chor. Artur Francuz Funkcjonariusz BOR...........520 chor. Jacek Surówka Funkcjonariusz BOR..............521 chor. Paweł Krajewski Funkcjonariusz BOR...........522 chor. Marek Uleryk Funkcjonariusz BOR.................523 Załoga Tu-154................................................................524 kpt. pil. Arkadiusz Protasiuk Dowódca załogi.........525 mjr pil. Robert Grzywna Drugi pilot..........................526 por. pil. Artur Ziętek Nawigator ...............................527 13 chor. Andrzej Michalak Technik pokładowy.............528 Barbara Maria Maciejczyk Stewardessa..................529 Justyna Moniuszko Stewardessa............................530 Natalia Maria Januszko Stewardessa......................531 Kadry – Pierwsza noc w Warszawie...............................532 Komunikaty i Rzeczypospolitej, instytucji.................................................................538 – 640 oficjalne oświadczenia władz państw trzecich oraz innych osób i Kadry – Tydzień żałoby narodowej po katastrofie smoleńskiej..............................................641 14 1989 – 2010 Zarzewia konfliktów Katyń Przez 50 lat propaganda ZSRR winą za Zbrodnię Katyńską konsekwentnie obarczała III Rzeszę, a Polaków dążących do ujawnienia prawdy, zwłaszcza krewnych ofiar, dyskryminowano w życiu społecznym oraz poddawano licznym represjom ze strony Milicji, SB i innych służb oraz urzędów. Ujawnienie prawdy postawiłoby bowiem w złym świetle ustrój komunistyczny oraz skutkować musiałoby ochłodzeniem relacji pomiędzy Warszawą a Moskwą. Z tego powodu w interesie zarówno polityków Kremla, jak i marionetkowego, polskiego rządu socjalistycznego, pozostawało zachowanie w tajemnicy wszelkich aspektów Zbrodni Katyńskiej. Chylący się ku upadkowi Związek Radziecki, targany wewnętrznymi konfliktami politycznymi i kryzysem gospodarczym, idącym przetasowaniom priorytetów władz. Utrzymanie mocarstwowej pozycji w świetle rozpadu bloku wschodniego stało się nierealne, a kluczowa dotychczas kwestia propagandy humanitaryzmu i pozytywnej roli filozofii komunistycznej, kosztem izolacji na arenie międzynarodowej, Pogrążenie poprzednich władz Kremla stało się dla polityków przepustką do wzmocnienia własnej pozycji – tak wewnątrz państw tworzących ZSRR, jak i na forum międzynarodowym. zeszła na dalszy plan. podlegał daleko 13 kwietnia 1990 roku nadany został oficjalny komunikat zależnej od władz centralnej agencji prasowej TASS, uznający odpowiedzialność NKWD za Zbrodnię Katyńską: „Całokształt ujawnionych materiałów archiwalnych pozwala wyciągnąć 82 wniosek o bezpośredniej odpowiedzialności Berii, Mierkułowa i ludzi im podległych za zbrodnię popełnioną w katyńskim lesie. Strona radziecka, wyrażając głębokie ubolewanie w związku z tragedią katyńską, oświadcza, iż jest to jedna z najcięższych zbrodni stalinizmu”. Tego samego dnia Prezydent ZSRR Michaił Gorbaczow przekazał Wojciechowi Jaruzelskiemu kopie części dokumentacji Zbrodni Katyńskiej. Ponad roczne śledztwo prowadzone przez prokuraturę ZSRR skutkowało złożeniem na ręce Gorbaczowa raportu stwierdzającego, iż „zebrane materiały pozwalają na wyciągnięcie wstępnego wniosku, ze polscy jeńcy wojenni mogli być rozstrzelani na podstawie decyzji Specjalnej Rady przy NKWD ZSRR w okresie kwietnia – maja 1940 roku w Zarządach NKWD w obwodach smoleńskim, charkowskim i kalinińskim, i pochowani odpowiednio w Lesie Katyńskim pod Smoleńskiem, w rejonie Miednoje, 32 km od Tweru, i w 6. kwadracie parku leśnego pod Charkowem”. Wiadomości te potwierdzały późniejsze ekshumacje przeprowadzone w nieznanych wcześniej miejscach masowych pochówków: w okresie od 25 lipca do 9 sierpnia 1991 roku w Piatichatkach koło Charkowa oraz od 15 do 31 sierpnia tego samego roku w Miednoje koło Tweru. Wałęsie kopie dokumentów, 14 października 1992 roku wysłannik prezydenta Federacji Rosyjskiej Borysa Jelcyna przekazał prezydentowi RP Lechowi potwierdzających odpowiedzialność ZSRR za mord, w tym kopie decyzji władz ZSRR z 5 marca 1940 roku z podpisami J. Stalina i członków Biura Politycznego KC KPZR. Przedstawiciel Rosji powiedzieć miał wówczas: „Nieprzypadkowo przez tak długi okres dokumenty te były ukrywane. Było tak dlatego, że dotyczyły zabójstwa o charakterze politycznym. [...] Przekazując materiały narodowi polskiemu i opinii światowej, rząd Rosji i Prezydent 83 Borys Jelcyn zamierzają wyłączyć kłamstwa ze stosunków między Rosja i Polską”. 25 sierpnia 1993 roku Jelcyn osobiście złożył hołd pod powązkowskim Krzyżem Katyńskim, prócz kwiatów zostawiając swe słowa: „wybaczcie, jeśli możecie”. Katyńskiej. Przedstawiano Rewizjonizm historyczny Kolejne lata przyniosły jednak zmianę linii polityki historycznej Kremla, a w konsekwencji częste marginalizowanie charakteru Zbrodni jako sprawiedliwą zemstę, przeciwstawianą rzekomym zbrodniom polskim, których dokonać miano na tysiącach jeńców wojny polsko-bolszewickiej. Podobnie wielkie czystki stalinowskie coraz odważniej wskazywane być mają, jako słuszne, z taktycznego punktu widzenia, przygotowania do obrony ojczyzny w nadchodzącej ówcześnie wojnie. Wedle publikacji rosyjskiego dziennika „Wremja Nowostiej”, taką wersję historii XX wieku nakazała przekazywać młodym Rosjanom instytucja odpowiadająca za szkolenie tamtejszych nauczycieli. ją 17 września: Rosyjskiej inwazji 14 września 1999 roku Ministerstwo Spraw złożyło znamienne Zagranicznych Federacji oświadczenie w sprawie „Nie usprawiedliwiając działań reżimu stalinowskiego na arenie międzynarodowej, nie można nie zauważyć, że w tych skomplikowanych czasach były one podyktowane nie tyle dążeniem do podbicia nowych terytoriów, ile dążeniem do zagwarantowania bezpieczeństwa krajowi. Zapewnienia oficjalne Warszawy [...] o tym, że we wrześniu 1939 roku doszło do »agresji ZSRR przeciw Polsce« nie znajdują potwierdzenia w dokumentach międzynarodowoprawnych i nie można się z nimi zgodzić”. Następca Jelcyna, były oficer KGB Władimir Putin, wielokrotnie w swych oficjalnych wystąpieniach występował 84 przeciwko historykom i politykom krytykującym zbrodnicze praktyki ZSRR. Gloryfikacja nieodległej przeszłości znalazła odzwierciedlenie również w przywróceniu melodii hymnu dawnego Związku Radzieckiego. 21 września 2004 roku Główna Prokuratura Wojskowa Rosji umorzyła toczone od czternastu lat śledztwo katyńskie, z uwagi na przedawnienie zbrodni, zakwalifikowanej jako zwykłe przestępstwo kryminalne. Tego samego roku Władimir Putin, występując z dorocznym orędziem o stanie państwa przed Zgromadzeniem Federalnym, nazwał rozpad ZSRR „nie tylko największą geopolityczną katastrofą XX wieku, ale również prawdziwym dramatem dla Rosjan. Miliony naszych rodaków znalazły się poza granicami Rosji, oszczędności obywateli straciły na wartości, stare ideały zostały zburzone”. W 2005 władze ustanowiły święto państwowe: „Dzień Jedności Narodowej”, obchodzony 4 listopada w rocznicę wypędzenia w 1612 wojsk polskich z Moskwy. Relacje pomiędzy Warszawą a Moskwą ulegały ochłodzeniu, z incydentalnymi przyjaznymi gestami. Wojska nad Wisłą Jesienią 1990 roku rozpoczęto rozmowy o wycofaniu z obszaru III RP wojsk radzieckich, stacjonujących na terenie kraju od zakończenia II Wojny Światowej. W obliczu oporu Moskwy liczącej na dalszą militarną kontrolę tej części Europy, kluczowym argumentem w negocjacjach stała się groźba zablokowania przez Polskę tranzytu wojsk wycofywanych z obszaru NRD. Wówczas strony uzgodniły plan systematycznego likwidowania jednostek obcej armii, którego realizację zakończono z dniem 17 września 1993 roku, w symboliczną rocznicę agresji radzieckiej. Zakończenie faktycznej okupacji oznaczało kropkę nad „i” 85 rozpadu Układu Warszawskiego, poprzedzonego rozwiązaniem RWPG (Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej). Po wolnych wyborach i rozpadzie ZSRR Polska nie potrzebowała już formalnej zgody Moskwy na wstąpienie w szeregi paktu wojskowego NATO, ani do struktur Wspólnoty Europejskiej. Z uwagi jednak na niestabilną sytuację polityczną w regionie i potencjalne chociażby zagrożenie konfliktem o dawne republiki bloku wschodniego, państwa zachodnie dyskretnie oczekiwały na rosyjskie stanowisko w tej sprawie. Próbę uzyskania korzystnej deklaracji podjął w sierpniu 1993 roku Lech Wałęsa, przyjmujący delegację Borysa Jelcyna. Z przyczyn ambicjonalnych i militarnych w interesie Rosji pozostawała możliwie najsłabsza Polska, stąd oczekiwanie entuzjastycznego poparcia dla planów wzmocnienia międzynarodowej pozycji Warszawy wydawały się nierealne. W wyniku jednak wyłamania się Jelcyna z mocarstwowej linii politycznej Kremla, w deklaracji kończącej wizytę zawarto oświadczenie, iż: „Prezydenci poruszyli kwestię zamiaru przystąpienia Polski do NATO. Prezydent Lech Wałęsa wyjaśnił znane stanowisko Polski w tej sprawie, co zostało przyjęte ze zrozumieniem przez prezydenta Borysa Jelcyna. W perspektywie taka decyzja suwerennej Polski, zmierzająca do integracji ogólnoeuropejskiej, nie jest sprzeczna z interesem innych państw, w tym również Rosji”. W późniejszym czasie Jelcyn wycofał się z wyrażonej wówczas zgody i wielokrotnie protestował przeciwko rozszerzeniu NATO na wschód. Pomimo tego, III RP wstąpiła w szeregi Paktu Północno- Atlantyckiego oraz w struktury Unii Europejskiej. Polityka Polski na wschodzie Zaangażowanie działania narodowowyzwoleńcze na obszarach, według tradycji sowieckiej, Warszawy w 86 zależnych od Moskwy, skutkowało dalszymi konfliktami politycznymi. Wsparcie prozachodnich opozycjonistów ukraińskich w czasie tzw. Pomarańczowej Rewolucji przełomu 2004 i 2005 roku płynęło nie tylko ze strony polskich polityków, lecz także szarych obywateli RP oraz przedstawicieli świata kultury i sztuki. Motywem bezkrwawego wystąpienia Ukraińców przeciwko prezydentowi elektowi Wiktorowi Janukowyczowi pozostawał zarzut sfałszowania wyborów, uznanych na arenie międzynarodowej jedynie przez Władimira Putina. Celem wsparcia opozycji do Kijowa udali się m.in. prezydenci Polski Lech Wałęsa i Aleksander Kwaśniewski, a także Bronisław Komorowski, Lech Kaczyński, Krzysztof Janik oraz Antoni Macierewicz. Protesty przesłała Komisja Europejska, NATO i USA. rzeszy międzynarodowych obserwatorów wyborów władzę objęła opozycja, a jednym z głównych celów nowego rządu, aktywnie wspieranego przez Rzeczpospolitą, uczyniono członkostwo Ukrainy w NATO. Z planów tych zrezygnowano w maju 2010 roku. Ponownie wybrana prorosyjska władza złożyła oświadczenie, iż Ukraina prowadzi politykę neutralności i nie zamierza wstępować do międzynarodowych bloków militarnych. Miesiąc wcześniej Kijów wyraził zgodę na stacjonowanie rosyjskich wojsk na Krymie do 2047 roku, choć pierwotnie miały opuścić one terytorium ukraińskie w 2017 roku. W wyniku powtórzonych w obecności Rewolucja Róż wyrwała w listopadzie 2003 roku Gruzję spod władzy prezydenta Eduarda Szewardnadze, byłego Ministra Spraw Zagranicznych ZSRR. Nieprawidłowości w czasie wyborów skutkowały masowymi demonstracjami, bezkrwawym zdobyciem parlamentu, a następnie ustąpieniem dotychczasowej głowy państwa i wyborem na ten urząd Micheil’a Saakaszwilego. Pod jego przywództwem państwo podjęło ostry prozachodni kurs, 87 jednym z priorytetów czyniąc członkostwo w NATO. Starania te poparły Stany Zjednoczone i Polska, ostry sprzeciw wyraziła jednak Federacja Rosyjska. Na szczycie paktu w Bukareszcie 3 kwietnia 2008 roku Tbilisi i Kijów uzyskały obietnicę członkostwa w strukturach sojuszu. Kilka tygodni później nastąpiło zwiększenie aktywności wojsk rosyjskich przy północnej granicy Gruzji. Spór toczony pomiędzy tym państwem i Osetią Południową przerodził się 8 sierpnia w wojnę z Rosją. W odpowiedzi na gruziński ostrzał terenów Osetii Południowej, rosyjskie samoloty zbombardowały miasta, bazy wojskowe oraz port, po czym na terytorium kraju wkroczyły czołgi, wozy opancerzone oraz piechota. Następnie zarzucono Ukrainie udzielenia Tbilisi wsparcia zbrojnego, co zbiegło się w czasie z ruchami stacjonującej na Krymie rosyjskiej Floty Czarnomorskiej. Przeciwko toczonej przez Rosję wojnie stanowczo wystąpiły władze polskie, z prezydentem Lechem Kaczyńskim na czele. Działania dyplomatyczne skutkowały nagłośnieniem kaukaskiego konfliktu oraz stworzeniem koalicji państw dawnego bloku wschodniego, zaangażowanych w przerwanie walk. Również z inicjatywy Kaczyńskiego prezydenci Wiktor Juszczenko (Ukraina), Toomas Hendrik Ilvers (Estonia) i Valdas Adamkus (Litwa), a także Premier Łotwy Ivars Godmanis wspólnie udali się samolotem Tu-154 do Tbilisi. Gest solidarności spotkał się z pełnym poparciem ówczesnego prezydenta USA George’a W. Busha. Podkreślił on, iż ceni Prezydenta RP za odwagę i przywództwo w podejmowanych działaniach. Wszechstronne zaangażowanie Warszawy w konflikt gruziński zmobilizowało państwa zachodu do nacisku na Moskwę. Szczególnego znaczenia nabierały obawy przedstawione na wiecu w stolicy Gruzji przez prezydenta Kaczyńskiego, co do dalszego rozwoju relacji sąsiedzkich z 88 Federacją Rosyjską: „Jesteśmy po to, żeby podjąć walkę. Po raz pierwszy od dłuższego czasu nasi sąsiedzi pokazali twarz, którą znamy od setek lat. Ci sąsiedzi uważają, że narody wokół nich powinny im podlegać. My mówimy nie! […] Dzisiaj Gruzja, jutro Ukraina, pojutrze kraje bałtyckie, a może i mój kraj.” Według oświadczenia prezydenta Gruzji Micheil’a Saakaszwili, obecność prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego i przywódców innych państw dawnego bloku wschodniego w Tbilisi zapobiegła planowanemu przez Rosjan zbombardowaniu stolicy. Ekonomia i bezpieczeństwo Znamiennym czynnikiem obniżającym zaufanie do ustalonego obecnie ładu międzynarodowego, pozostaje brak zainteresowania zachodnich sojuszników jakimkolwiek konfliktem zbrojnym w obronie regionów dawnego bloku wschodniego. Zarówno media, społeczeństwa, jak i politycy wiodących państw globu w obliczu konfliktu gruzińskiego raczej powtarzali deklaracje znane nad Wisłą z 1939 roku, niż podejmowali zdecydowane działania na rzecz zapewnienia pokoju. Niepokoić może miażdżący wynik przeprowadzonych na zachodzie sondaży, z których wynikał niemal zupełny brak przyzwolenia na udział w konflikcie zbrojnym w obronie sojuszników – Polski, Litwy, Łotwy lub Estonii. Wojnę taką społeczeństwa uważały za niepotrzebną, a idący za sondażami politycy niezwłocznie poczęli uspokajać nastroje, deklarując w razie potrzeby pomoc nie militarną, a dyplomatyczną i ekonomiczną. Identyczną otrzymała już II Rzeczpospolita po ataku ze strony hitlerowskich Niemiec i Związku Sowieckiego. Wtedy to Francja i Anglia apelowały o pokój i zrzucały na wrogie miasta ulotki o pacyfistycznej treści, a polscy żołnierze i cywile ginęli w oczekiwaniu na pomoc, która nigdy nie nadeszła. 89 Gruzińska misja pokojowa Nicolasa Sarkozy’ego nie przyniosła pozytywnych rezultatów, a skutkowała raczej kompromitacją występującego w imieniu Wspólnoty Europejskiej francuskiego prezydenta, zlekceważonego przez Dmitrija Miedwiediewa. Rosja nie wywiązała się z powziętych w Moskwie uzgodnień pokojowych i nie wyprowadziła wojsk z terenów podległych Tbilisi. Działanie podjęte wówczas przez Kreml scharakteryzować należy jako w pełni konsekwentne, ukierunkowane na realizację obranego celu, zarówno w znaczeniu dyplomatycznym, jak i militarnym. „Nie boimy się niczego, nawet perspektywy nowej zimnej wojny […] Jeśli zachód chce zachować dobre stosunki z Rosją, zrozumie naszą decyzję” – oświadczył po inwazji na Gruzję Prezydent Miedwiediew cytowany przez agencję ITAR-TASS. Już po czterech miesiącach Unia Europejska wznowiła, zawieszone w ramach sankcji z tytułu inwazji, negocjacje z Rosją w sprawie nowego układu o partnerstwie i współpracy. Szansy na trwałe związanie militarne Polski z najpotężniejszym członkiem NATO – Stanami Zjednoczonymi, upatrywano w projekcie tarczy antyrakietowej. Służyć miała ona obronie przed pociskami nuklearnymi, poprzez identyfikację głowicy i zestrzelenie jej na wysokości niestwarzającej dla ziemi zagrożenia skażeniem radioaktywnym. Radar umiejscowiony miał zostać w Czechach, natomiast silosy z 10 rakietami przechwytującymi na terenie północnej Polski. Dodatkowym gwarantem objęcia kraju ochroną Waszyngtonu pozostawać mieli amerykańscy żołnierze stanowiący załogę instalacji antyrakietowych, będących swoistym odpowiednikiem Perl Harbor. Według oficjalnej wersji, projekt wymierzony miał być w państwa tzw. Osi Zła, czyli głównie Koreę Północną i Iran, w praktyce jednak w sposób oczywisty godził w możliwości 90 wykorzystania rosyjskiego arsenału nuklearnego. Konstrukcja systemu identyfikacji pocisków rakietowych umożliwiałaby pełne monitorowanie działań armii zlokalizowanych za wschodnią granicą. Sama możliwość zestrzelenia kilku głowic nuklearnych pozostawała bez znaczenia dla liczonego w tysiącach arsenału rosyjskiego, jednak instalacja radaru monitorującego, tarczy antyrakietowej oraz stacjonowanie wojsk amerykańskich w pobliżu granicy dawnego, zimnowojennego mocarstwa naruszała istotnie polityczną strefę wpływów. Z tego powodu Kreml jasno oznajmiał, iż obiekt stanie się pierwszym celem na wypadek hipotetycznego konfliktu zbrojnego. Pomimo jawnych gróźb i przekreślenia szans na przyjazne stosunki z Moskwą, 20 sierpnia 2008 roku zawarta została z administracją konserwatywnego gabinetu prezydenta G.W. Busha tzw. deklaracja w sprawie współpracy strategicznej między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki. 17 września 2009 roku, w 70 rocznicę inwazji ZSRR na Polskę, Prezydent USA Barack Obama jednostronnie wycofał propozycję budowy tarczy antyrakietowej na terytorium RP. 18 września Rosja dokonała demonstracji politycznej, przeprowadzając wspólnie z Białorusią największe od czasu rozpadu ZSRR manewry wojskowe pod kryptonimem „Zapad” i „Ładoga”. Około 30 000 żołnierzy, 63 samoloty, 40 śmigłowców, 470 transporterów opancerzonych, 228 czołgów i 234 działa samobieżne ćwiczyły stłumienie powstania polskiej mniejszości, atak jądrowy na ziemie polskie oraz desant na plaże obwodu kaliningradzkiego, odgrywające rolę polskiego wybrzeża. We wcześniejszych latach dominującym elementem nacisku Moskwy pozostawała polityka ograniczania importu polskich produktów spożywczych, a również ograniczenia podaży lub zwiększenia ceny dostaw paliw oraz gazu. W odpowiedzi na 91 blokadę rynków zbytu mięsa i produktów roślinnych Warszawa w spór zaangażowała struktury Wspólnoty Europejskiej i zablokowała przyjęcie przez ministrów spraw zagranicznych mandatu do negocjacji nowego porozumienia o partnerstwie i współpracy z Federacją Rosyjską. Ponownie jednak zabrakło lojalności ze strony zachodniego sojusznika w kwestii paliw płynnych. Niemcy w porozumienia z rosyjską spółką Gazprom podjęły decyzję o budowie pozbawionego oparcia w rachunku ekonomicznym gazociągu północnego, tzw. Nord Stream, poprowadzonego z ominięciem Polski po dnie morza Bałtyckiego. Tym samym Rosja uzyska kolejne narzędzie nacisku na Warszawę, w postaci możliwości odcięcia dostaw gazu ziemnego, przy nieprzerwanym zaopatrzeniu zachodnich nabywców. Nakłady na budowę, późniejsze koszty podmorskiej eksploatacji i konserwacji oraz deklarowana ochrona instalacji przez rosyjską marynarkę wojenną najprawdopodobniej znacznie przekroczą potencjalne oszczędności związane z ominięciem opłaty za tranzyt lądowy. Z wymienionych powodów projekt określany jest jako polityczne zagrożenie dla jedności Unii Europejskiej i ekonomicznego pominiętych krajów. Pomimo sprzeciwów Polski i państw bałtyckich, dnia 9 kwietnia 2010 roku, na dzień przed smoleńską katastrofą, Miedwiediew dokonał oficjalnego otwarcia inwestycji Gazociągu Północnego. oraz bezpieczeństwa energetycznego Prezydent 92 KATYŃ 2010 – MOSKWA 1610 Kazimierz Turaliński W pojednaniu musi być jeden cel, mianowicie dobro Ojczyzny i poszanowanie godności ludzkiej. Jeżeli wyciągasz rękę do pojednania, nie trzymaj w niej narzędzi do zadawania cierpienia i bólu. — ks. Jerzy Popiełuszko Media Polskie 2011 ISBN 978-83-925811-2-3 647
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Katyń 2010 - Moskwa 1610
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: