Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00364 008562 10455150 na godz. na dobę w sumie
Kodeks cywilny 2014. Stan prawny na dzień 1 stycznia 2014 roku - ebook/pdf
Kodeks cywilny 2014. Stan prawny na dzień 1 stycznia 2014 roku - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 314
Wydawca: Literat Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-64185-25-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Najnowszy kodeks z indeksem rzeczowym, przejrzysty układ. Stan prawny na dzień 1 stycznia 2014 r. W serii dostępne również: Kodeks pracy, Kodeks rodzinny i opiekuńczy, Kodeks karny, Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks spółek handlowych, Ordynacja podatkowa, Taryfikator mandatów i punktów karnych.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Tytuł II Osoby Tytuł II Osoby Dział I Osoby fizyczne Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych Rozdział I Art. 8. § 1. Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną. § 2. (uchylony) Art. 9. W razie urodzenia się dziecka domniemywa się, że przy- szło ono na świat żywe. Art. 10. § 1. Pełnoletnim jest, kto ukończył lat osiemnaście. § 2. Przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletność. Nie traci jej w razie unieważnienia małżeństwa. Art. 11. Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności. Art. 12. Nie mają zdolności do czynności prawnych osoby, które nie ukończyły lat trzynastu, oraz osoby ubezwłasnowolnione cał- kowicie. Art. 13. § 1. Osoba, która ukończyła lat trzynaście, może być ubezwłasnowolniona całkowicie, jeżeli wskutek choroby psy- chicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zabu- rzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, nie jest w stanie kierować swym postępowaniem. 11 Księga I Część ogólna § 2. Dla ubezwłasnowolnionego całkowicie ustanawia się opiekę, chyba że pozostaje on jeszcze pod władzą rodzicielską. Art. 14. § 1. Czynność prawna dokonana przez osobę, która nie ma zdolności do czynności prawnych, jest nieważna. § 2. Jednakże gdy osoba niezdolna do czynności prawnych zawar- ła umowę należącą do umów powszechnie zawieranych w drob- nych bieżących sprawach życia codziennego, umowa taka staje się ważna z chwilą jej wykonania, chyba że pociąga za sobą rażące pokrzywdzenie osoby niezdolnej do czynności prawnych. Art. 15. Ograniczoną zdolność do czynności prawnych mają ma- łoletni, którzy ukończyli lat trzynaście oraz osoby ubezwłasno- wolnione częściowo. Art. 16. § 1. Osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysło- wego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególno- ści pijaństwa lub narkomanii, jeżeli stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz potrzebna jest pomoc do prowadzenia jej spraw. § 2. Dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo ustanawia się ku- ratelę. Art. 17. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do ważności czynności prawnej, przez którą osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych zaciąga zobowiązanie lub rozporządza swoim prawem, potrzebna jest zgoda jej przedstawi- ciela ustawowego. Art. 18. § 1. Ważność umowy, która została zawarta przez osobę ograniczoną w zdolności do czynności prawnych bez wymaga- nej zgody przedstawiciela ustawowego, zależy od potwierdzenia umowy przez tego przedstawiciela. 12 Tytuł II Osoby § 2. Osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może sama potwierdzić umowę po uzyskaniu pełnej zdolności do czyn- ności prawnych. § 3. Strona, która zawarła umowę z osobą ograniczoną w zdolno- ści do czynności prawnych, nie może powoływać się na brak zgo- dy jej przedstawiciela ustawowego. Może jednak wyznaczyć temu przedstawicielowi odpowiedni termin do potwierdzenia umowy; staje się wolna po bezskutecznym upływie wyznaczonego termi- nu. Art. 19. Jeżeli osoba ograniczona w zdolności do czynności praw- nych dokonała sama jednostronnej czynności prawnej, do której ustawa wymaga zgody przedstawiciela ustawowego, czynność jest nieważna. Art. 20. Osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może bez zgody przedstawiciela ustawowego zawierać umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżą- cych sprawach życia codziennego. Art. 21. Osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może bez zgody przedstawiciela ustawowego rozporządzać swo- im zarobkiem, chyba że sąd opiekuńczy z ważnych powodów ina- czej postanowi. Art. 22. Jeżeli przedstawiciel ustawowy osoby ograniczonej w zdolności do czynności prawnych oddał jej określone przed- mioty majątkowe do swobodnego użytku, osoba ta uzyskuje pełną zdolność w zakresie czynności prawnych, które tych przedmiotów dotyczą. Wyjątek stanowią czynności prawne, do których doko- nania nie wystarcza, według ustawy, zgoda przedstawiciela usta- wowego. 13 Księga I Część ogólna Art. 221. Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Art. 23. Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Art. 24. § 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on tak- że żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczegól- ności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpo- wiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpo- wiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. § 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzo- na szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. § 3. Przepisy powyższe nie uchybiają uprawnieniom przewidzia- nym w innych przepisach, w szczególności w prawie autorskim oraz w prawie wynalazczym. Rozdział II Miejsce zamieszkania Art. 25. Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. 14 Tytuł II Osoby Art. 26. § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodziciel- skiej. § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzi- com mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszka- nia dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przeby- wa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy. Art. 27. Miejscem zamieszkania osoby pozostającej pod opieką jest miejsce zamieszkania opiekuna. Art. 28. Można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania. Rozdział III Uznanie za zmarłego Art. 29. § 1. Zaginiony może być uznany za zmarłego, jeżeli upły- nęło lat dziesięć od końca roku kalendarzowego, w którym według istniejących wiadomości jeszcze żył; jednakże gdyby w chwili uznania za zmarłego zaginiony ukończył lat siedemdziesiąt, wy- starcza upływ lat pięciu. § 2. Uznanie za zmarłego nie może nastąpić przed końcem roku kalendarzowego, w którym zaginiony ukończyłby lat dwadzieścia trzy. Art. 30. § 1. Kto zaginął w czasie podróży powietrznej lub mor- skiej w związku z katastrofą statku lub okrętu albo w związku z in- nym szczególnym zdarzeniem, ten może być uznany za zmarłego po upływie sześciu miesięcy od dnia, w którym nastąpiła katastro- fa albo inne szczególne zdarzenie. 15 Księga I Część ogólna § 2. Jeżeli nie można stwierdzić katastrofy statku lub okrętu, bieg terminu sześciomiesięcznego rozpoczyna się z upływem roku od dnia, w którym statek lub okręt miał przybyć do portu przeznacze- nia, a jeżeli nie miał portu przeznaczenia – z upływem lat dwóch od dnia, w którym była ostatnia o nim wiadomość. § 3. Kto zaginął w związku z bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia nieprzewidzianym w paragrafach poprzedzających, ten może być uznany za zmarłego po upływie roku od dnia, w którym niebezpieczeństwo ustało albo według okoliczności powinno było ustać. Art. 31. § 1. Domniemywa się, że zaginiony zmarł w chwili ozna- czonej w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego. § 2. Jako chwilę domniemanej śmierci zaginionego oznacza się chwilę, która według okoliczności jest najbardziej prawdopodob- na, a w braku wszelkich danych – pierwszy dzień terminu, z które- go upływem uznanie za zmarłego stało się możliwe. § 3. Jeżeli w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego czas śmierci został oznaczony tylko datą dnia, za chwilę domniemanej śmierci zagi- nionego uważa się koniec tego dnia. Art. 32. Jeżeli kilka osób utraciło życie podczas grożącego im wspólnie niebezpieczeństwa, domniemywa się, że zmarły jedno- cześnie. Dział II Osoby prawne Art. 33. Osobami prawnymi są Skarb Państwa i jednostki organi- zacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość praw- ną. 16 Tytuł II Osoby Art. 331. § 1. Do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych. § 2. Jeżeli przepis odrębny nie stanowi inaczej, za zobowiązania jednostki, o której mowa w § 1, odpowiedzialność subsydiarną po- noszą jej członkowie; odpowiedzialność ta powstaje z chwilą, gdy jednostka organizacyjna stała się niewypłacalna. Art. 34. Skarb Państwa jest w stosunkach cywilnoprawnych pod- miotem praw i obowiązków, które dotyczą mienia państwowego nienależącego do innych państwowych osób prawnych. Art. 35. Powstanie, ustrój i ustanie osób prawnych określają wła- ściwe przepisy; w wypadkach i w zakresie w przepisach tych prze- widzianych organizację i sposób działania osoby prawnej reguluje także jej statut. Art. 36. (uchylony) Art. 37. § 1. Jednostka organizacyjna uzyskuje osobowość praw- ną z chwilą jej wpisu do właściwego rejestru, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. § 2. Rodzaje rejestrów oraz ich organizację i sposób prowadzenia regulują odrębne przepisy. Art. 38. Osoba prawna działa przez swoje organy w sposób prze- widziany w ustawie i w opartym na niej statucie. Art. 39. § 1. Kto jako organ osoby prawnej zawarł umowę w jej imieniu nie będąc jej organem albo przekraczając zakres umoco- wania takiego organu, obowiązany jest do zwrotu tego, co otrzy- mał od drugiej strony w wykonaniu umowy, oraz do naprawienia szkody, którą druga strona poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o braku umocowania. 17 Księga I Część ogólna § 2. Przepis powyższy stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy umowa została zawarta w imieniu osoby prawnej, która nie ist- nieje. Art. 40. § 1. Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności za zobo- wiązania państwowych osób prawnych, chyba że przepis odrębny sta- nowi inaczej. Państwowe osoby prawne nie ponoszą odpowiedzialno- ści za zobowiązania Skarbu Państwa. § 2. W razie nieodpłatnego przejęcia, na podstawie obowiązują- cych ustaw, określonego składnika mienia od państwowej osoby prawnej na rzecz Skarbu Państwa, ten ostatni odpowiada soli- darnie z osobą prawną za zobowiązania powstałe w okresie, gdy składnik stanowił własność danej osoby prawnej, do wysokości wartości tego składnika ustalonej według stanu z chwili przejęcia, a według cen z chwili zapłaty. § 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do odpowiedzial- ności jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych osób prawnych. Art. 41. Jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowi inaczej, siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający. Art. 42. § 1. Jeżeli osoba prawna nie może prowadzić swoich spraw z braku powołanych do tego organów, sąd ustanawia dla niej kuratora. § 2. Kurator powinien postarać się niezwłocznie o powołanie orga- nów osoby prawnej, a w razie potrzeby o jej likwidację. Art. 43. Przepisy o ochronie dóbr osobistych osób fizycznych sto- suje się odpowiednio do osób prawnych. 18 Tytuł II Osoby Dział III Przedsiębiorcy i ich oznaczenia Art. 431. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jed- nostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową. Art. 432. § 1. Przedsiębiorca działa pod firmą. § 2. Firmę ujawnia się we właściwym rejestrze, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Art. 433. § 1. Firma przedsiębiorcy powinna się odróżniać dosta- tecznie od firm innych przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku. § 2. Firma nie może wprowadzać w błąd, w szczególności co do osoby przedsiębiorcy, przedmiotu działalności przedsiębiorcy, miejsca działalności, źródeł zaopatrzenia. Art. 434. Firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wy- klucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazują- cych na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowa- dzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. Art. 435. § 1. Firmą osoby prawnej jest jej nazwa. § 2. Firma zawiera określenie formy prawnej osoby prawnej, które może być podane w skrócie, a ponadto może wskazywać na przed- miot działalności, siedzibę tej osoby oraz inne określenia dowolnie obrane. § 3. Firma osoby prawnej może zawierać nazwisko lub pseudonim osoby fizycznej, jeżeli służy to ukazaniu związków tej osoby z po- wstaniem lub działalnością przedsiębiorcy. Umieszczenie w firmie 19 Księga I Część ogólna nazwiska albo pseudonimu osoby fizycznej wymaga pisemnej zgo- dy tej osoby, a w razie jej śmierci – zgody jej małżonka i dzieci. § 4. Przedsiębiorca może posługiwać się skrótem firmy. Przepis art. 432 § 2 stosuje się odpowiednio. Art. 436. Firma oddziału osoby prawnej zawiera pełną nazwę tej osoby oraz określenie „oddział” ze wskazaniem miejscowości, w której oddział ma siedzibę. Art. 437. Zmiana firmy wymaga ujawnienia w rejestrze. W razie przekształcenia osoby prawnej można zachować jej dotychcza- sową firmę z wyjątkiem określenia wskazującego formę prawną osoby prawnej, jeżeli uległa ona zmianie. To samo dotyczy prze- kształcenia spółki osobowej. Art. 438. § 1. W przypadku utraty członkostwa przez wspólnika, którego nazwisko było umieszczone w firmie, spółka może zacho- wać w swej firmie nazwisko byłego wspólnika tylko za wyrażoną na piśmie jego zgodą, a w razie jego śmierci – za zgodą jego mał- żonka i dzieci. § 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w wypadku kontynuowa- nia działalności gospodarczej osoby fizycznej przez inną osobę fizyczną będącą jej następcą prawnym. § 3. Kto nabywa przedsiębiorstwo, może je nadal prowadzić pod dotychczasową nazwą. Powinien jednak umieścić dodatek wska- zujący firmę lub nazwisko nabywcy, chyba że strony postanowiły inaczej. Art. 439. § 1. Firma nie może być zbyta. § 2. Przedsiębiorca może upoważnić innego przedsiębiorcę do ko- rzystania ze swej firmy, jeżeli nie wprowadza to w błąd. Art. 4310. Przedsiębiorca, którego prawo do firmy zostało zagro- żone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, 20
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks cywilny 2014. Stan prawny na dzień 1 stycznia 2014 roku
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: