Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00126 005975 13874818 na godz. na dobę w sumie
Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy - ebook/pdf
Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 609
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-255-5960-1 Rok wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> karne
Porównaj ceny (książka, ebook (-5%), audiobook).

Stan prawny 1 lutego 2014 r. (do Dz.U. z 2014 r. poz. 85)

Jest to seria adresowana do prawników, pracowników państwowej i samorządowej administracji, przedsiębiorców,

studentów i wszystkich, dla których znajomość obowiązujących przepisów stanowi warunek prawidłowego
wykonywania zawodu.

Zbiór ten zawiera najważniejsze akty z zakresu prawa karnego, uzupełnione o przepisy wprowadzające.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

KK 1 1. Kodeks karny z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 88, poz. 553) (sprost.: Dz.U. 1997, Nr 128, poz. 840; zm.: Dz.U. 1999, Nr 64, poz. 729, Nr 83, poz. 931; 2000, Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027, Nr 116, poz. 1216; 2001, Nr 98, poz. 1071; 2003, Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935, Nr 228, poz. 2255; 2004, Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 243, poz. 2426; 2005, Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479, Nr 180, poz. 1493; 2006, Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592, Nr 226, poz. 1648; 2007, Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859, Nr 192, poz. 1378; 2008, Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080, Nr 214, poz. 1344; 2009, Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540, Nr 206, poz. 1589; 2010, Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 626, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz. 1474, Nr 240, poz. 1602; 2011, Nr 17, poz. 78, Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz. 767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381, Nr 240, poz. 1431; 2012, poz. 611; 2013, poz. 849, poz. 1036, poz. 1247) Spis treści Część ogólna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział I. Zasady odpowiedzialności karnej . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział II. Formy popełnienia przestępstwa . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział III. Wyłączenie odpowiedzialności karnej . . . . . . . . . . . . Rozdział IV. Kary . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział V. Środki karne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział VI. Zasady wymiaru kary i środków karnych . . . . . . . . . Rozdział VII. Powrót do przestępstwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział VIII. Środki związane z poddaniem sprawcy próbie . . . . . Rozdział IX. Zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych Rozdział X. Środki zabezpieczające . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XI. Przedawnienie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XII. Zatarcie skazania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XIII. Odpowiedzialność za przestępstwa popełnione za gra- Art. 1–116 1–12 13–24 25–31 32–38 39–52 53–63 64–65 66–84a 85–92a 93–100 101–105 106–108 Rozdział XIV. Objaśnienie wyrażeń ustawowych . . . . . . . . . . . . . Rozdział XV. Stosunek do ustaw szczególnych . . . . . . . . . . . . . . Część szczególna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . nicą . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 109–114a 115 116 117–316 1 1 KK Spis treści Rozdział XVI. Przestępstwa przeciwko pokojowi, ludzkości oraz cji przestępstwa wojenne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 117–126b 127–139 140–147 148–162 Rozdział XVII. Przestępstwa przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej . . Rozdział XVIII. Przestępstwa przeciwko obronności . . . . . . . . . . . Rozdział XIX. Przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu . . . . . . . . . Rozdział XX. Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszech- nemu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXI. Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunika- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXII. Przestępstwa przeciwko środowisku . . . . . . . . . . . Rozdział XXIII. Przestępstwa przeciwko wolności . . . . . . . . . . . . Rozdział XXIV. Przestępstwa przeciwko wolności sumienia i wyzna- nia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXV. Przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i oby- czajności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 197–205 Rozdział XXVI. Przestępstwa przeciwko rodzinie i opiece . . . . . . . 206–211a Rozdział XXVII. Przestępstwa przeciwko czci i nietykalności ciele- 163–172 173–180 181–188 189–193 194–196 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 212–217a snej Rozdział XXVIII. Przestępstwa przeciwko prawom osób wykonują- cych pracę zarobkową . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXIX. Przestępstwa przeciwko działalności instytucji pań- 218–221 stwowych oraz samorządu terytorialnego . . . . . . . . . . . . . . . . 222–231a Rozdział XXX. Przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości 232–247a Rozdział XXXI. Przestępstwa przeciwko wyborom i referendum . . . 248–251 Rozdział XXXII. Przestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu . 252–264a Rozdział XXXIII. Przestępstwa przeciwko ochronie informacji . . . . 265–269b Rozdział XXXIV. Przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumen- tów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXXV. Przestępstwa przeciwko mieniu . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXXVI. Przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu Rozdział XXXVII. Przestępstwa przeciwko obrotowi pieniędzmi i pa- pierami wartościowymi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Część wojskowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXXVIII. Przepisy ogólne dotyczące żołnierzy . . . . . . . . Rozdział XXXIX. Przestępstwa przeciwko obowiązkowi pełnienia służby wojskowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 338–342 Rozdział XL. Przestępstwa przeciwko zasadom dyscypliny wojskowej 343–349 Rozdział XLI. Przestępstwa przeciwko zasadom postępowania z pod- władnymi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XLII. Przestępstwa przeciwko zasadom obchodzenia się z uzbrojeniem i uzbrojonym sprzętem wojskowym . . . . . . . . . . Rozdział XLIII. Przestępstwa przeciwko zasadom pełnienia służby . Rozdział XLIV. Przestępstwa przeciwko mieniu wojskowemu . . . . . 310–316 317–363 317–337 270–277 278–295 296–309 354–355 356–357 358–363 350–353 2 Rozdział I. Zasady odpowiedzialności... Art. 1–5 KK 1 Część ogólna Rozdział I. Zasady odpowiedzialności karnej Art. 1. [Warunki odpowiedzialności] § 1. Odpowiedzialności karnej pod- lega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. § 2. Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szko- dliwość jest znikoma. § 3. Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu. Art. 2. [Przestępstwo skutkowe przez zaniechanie] Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez zaniechanie podlega ten tylko, na kim ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi. Art. 3. [Zasada humanitaryzmu] Kary oraz inne środki przewidziane w tym kodeksie stosuje się z uwzględnieniem zasad humanitaryzmu, w szczególności z poszanowaniem godności człowieka. Art. 4. [Zmiana ustawy] § 1. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jed- nakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względ- niejsza dla sprawcy. § 2. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem zagrożony jest karą, której górna granica jest niższa od kary orzeczonej, wymierzoną karę obniża się do górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za taki czyn w nowej ustawie. § 3. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już za- grożony karą pozbawienia wolności, wymierzoną karę pozbawienia wolno- ści podlegającą wykonaniu zamienia się na grzywnę albo karę ogranicze- nia wolności, przyjmując że jeden miesiąc pozbawienia wolności równa się 60 stawkom dziennym grzywny albo 2 miesiącom ograniczenia wolności. § 4. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już zabroniony pod groźbą kary, skazanie ulega zatarciu z mocy prawa. Art. 5. [Zasada terytorialna] Ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym, chyba że umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej. 3 1 KK Art. 6–10 Część ogólna Art. 6. [Czas i miejsce przestępstwa] § 1. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany. § 2. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić. Art. 7. [Zbrodnia i występek] § 1. Przestępstwo jest zbrodnią albo wy- stępkiem. § 2. Zbrodnią jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolno- ści na czas nie krótszy od lat 3 albo karą surowszą. § 3. Występkiem jest czyn zabroniony zagrożony grzywną powyżej 30 stawek dziennych, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc. Art. 8. [Umyślność i nieumyślność] Zbrodnię można popełnić tylko umyślnie; występek można popełnić także nieumyślnie, jeżeli ustawa tak stanowi. Art. 9. [Rozwinięcie] § 1. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi. § 2. Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowa- nia ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć. § 3. Sprawca ponosi surowszą odpowiedzialność, którą ustawa uzależ- nia od określonego następstwa czynu zabronionego, jeżeli następstwo to przewidywał albo mógł przewidzieć. Art. 10. [Wiek] § 1. Na zasadach określonych w tym kodeksie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu 17 lat. § 2.1 Nieletni, który po ukończeniu 15 lat dopuszcza się czynu zabro- nionego określonego w art. 134, art. 148 § 1, 2 lub 3, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166, art. 173 § 1 lub 3, art. 197 § 3 lub 4, art. 223 § 2, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art. 280, może odpowiadać na zasadach określonych w tym kodeksie, jeżeli okoliczności sprawy oraz stopień roz- 1 Art. 10 § 2 w brzmieniu ustawy z dnia 26.11.2010 r. (Dz.U. Nr 240, poz. 1602), która wchodzi w życie 22.03.2011 r. 4 Rozdział II. Formy popełnienia... Art. 11–14 KK 1 woju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają, a w szczególności, jeżeli poprzednio stosowane środki wychowawcze lub poprawcze okazały się bezskuteczne. § 3. W wypadku określonym w § 2 orzeczona kara nie może prze- kroczyć dwóch trzecich górnej granicy ustawowego zagrożenia przewi- dzianego za przypisane sprawcy przestępstwo; sąd może zastosować także nadzwyczajne złagodzenie kary. § 4. W stosunku do sprawcy, który popełnił występek po ukończeniu lat 17, lecz przed ukończeniem lat 18, sąd zamiast kary stosuje środki wychowawcze, lecznicze albo poprawcze przewidziane dla nieletnich, je- żeli okoliczności sprawy oraz stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają. Art. 11. [Zbieg przepisów] § 1. Ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo. § 2. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. § 3. W wypadku określonym w § 2 sąd wymierza karę na podsta- wie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszko- dzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Art. 12. [Czyn ciągły] Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest toż- samość pokrzywdzonego. Rozdział II. Formy popełnienia przestępstwa Art. 13. [Usiłowanie] § 1. Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze po- pełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. § 2. Usiłowanie zachodzi także wtedy, gdy sprawca nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe ze względu na brak przedmiotu na- dającego się do popełnienia na nim czynu zabronionego lub ze względu na użycie środka nie nadającego się do popełnienia czynu zabronionego. Art. 14. [Karalność] § 1. Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. 5 1 KK Art. 15–19 Część ogólna § 2. W wypadku określonym w art. 13 § 2 sąd może zastosować nad- zwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Art. 15. [Czynny żal i odstąpienie] § 1. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowią- cemu znamię czynu zabronionego. § 2. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do sprawcy, który dobrowolnie starał się zapobiec skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego. Art. 16. [Przygotowanie] § 1. Przygotowanie zachodzi tylko wtedy, gdy sprawca w celu popełnienia czynu zabronionego podejmuje czynności ma- jące stworzyć warunki do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośred- nio do jego dokonania, w szczególności w tymże celu wchodzi w porozu- mienie z inną osobą, uzyskuje lub przysposabia środki, zbiera informacje lub sporządza plan działania. § 2. Przygotowanie jest karalne tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Art. 17. [Odstąpienie] § 1. Nie podlega karze za przygotowanie, kto dobrowolnie od niego odstąpił, w szczególności zniszczył przygotowane środki lub zapobiegł skorzystaniu z nich w przyszłości; w razie wejścia w porozumienie z inną osobą w celu popełnienia czynu zabronionego, nie podlega karze ten, kto nadto podjął istotne starania zmierzające do zapobieżenia dokonaniu. § 2. Nie podlega karze za przygotowanie osoba, do której stosuje się art. 15 § 1. Art. 18. [Sprawstwo, podżeganie i pomocnictwo] § 1. Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu. § 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. § 3. Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba doko- nała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew praw- nemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Art. 19. [Karalność] § 1. Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomoc- nictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. 6 Rozdział III. Wyłączenie... Art. 20–25 KK 1 § 2. Wymierzając karę za pomocnictwo sąd może zastosować nadzwy- czajne złagodzenie kary. Art. 20. [Nieakcesoryjność odpowiedzialności] Każdy ze współdziała- jących w popełnieniu czynu zabronionego odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności niezależnie od odpowiedzialności pozosta- łych współdziałających. Art. 21. [Okoliczności osobiste] § 1. Okoliczności osobiste, wyłączające lub łagodzące albo zaostrzające odpowiedzialność karną, uwzględnia się tylko co do osoby, której dotyczą. § 2. Jeżeli okoliczność osobista dotycząca sprawcy, wpływająca cho- ciażby tylko na wyższą karalność, stanowi znamię czynu zabronionego, współdziałający podlega odpowiedzialności karnej przewidzianej za ten czyn zabroniony, gdy o tej okoliczności wiedział, chociażby go nie doty- czyła. § 3. Wobec współdziałającego, którego nie dotyczy okoliczność okre- ślona w § 2, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Art. 22. [Akcesoryjność odpowiedzialności] § 1. Jeżeli czynu zabro- nionego tylko usiłowano dokonać, podmiot określony w art. 18 § 2 i 3 odpowiada jak za usiłowanie. § 2. Jeżeli czynu zabronionego nie usiłowano dokonać, sąd może zasto- sować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierze- nia. Art. 23. [Czynny żal] § 1. Nie podlega karze współdziałający, który dobrowolnie zapobiegł dokonaniu czynu zabronionego. § 2. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do współdziałającego, który dobrowolnie starał się zapobiec dokonaniu czynu zabronionego. Art. 24. [Prowokacja] Odpowiada jak za podżeganie, kto w celu skiero- wania przeciwko innej osobie postępowania karnego nakłania ją do popeł- nienia czynu zabronionego; w tym wypadku nie stosuje się art. 22 i 23. Rozdział III. Wyłączenie odpowiedzialności karnej Art. 25. [Obrona konieczna] § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto w obro- nie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem. § 2. W razie przekroczenia granic obrony koniecznej, w szczególno- ści gdy sprawca zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpie- 7 1 KK Art. 26–27 czeństwa zamachu, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Część ogólna § 3.2 Nie podlega karze, kto przekracza granice obrony koniecznej pod wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionych okolicznościami za- machu. § 4.3 Osoba, która w obronie koniecznej odpiera zamach na jakiekolwiek cudze dobro chronione prawem, chroniąc bezpieczeństwo lub porządek publiczny, korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych. § 5.4 Przepisu § 4 nie stosuje się, jeżeli czyn sprawcy zamachu skiero- wany przeciwko osobie odpierającej zamach godzi wyłącznie w cześć lub godność tej osoby. Art. 26. [Stan wyższej konieczności] § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego. § 2. Nie popełnia przestępstwa także ten, kto, ratując dobro chronione prawem w warunkach określonych w § 1, poświęca dobro, które nie przed- stawia wartości oczywiście wyższej od dobra ratowanego. § 3. W razie przekroczenia granic stanu wyższej konieczności, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wy- mierzenia. § 4. Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli sprawca poświęca dobro, które ma szczególny obowiązek chronić nawet z narażeniem się na niebezpie- czeństwo osobiste. § 5. Przepisy § 1–3 stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy z ciążących na sprawcy obowiązków tylko jeden może być spełniony. Art. 27. [Eksperyment] § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu przeprowadzenia eksperymentu poznawczego, medycznego, technicznego lub ekonomicznego, jeżeli spodziewana korzyść ma istotne znaczenie po- znawcze, medyczne lub gospodarcze, a oczekiwanie jej osiągnięcia, ce- 2 Art. 25 § 3 w brzmieniu ustawy z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która w życie 22.03.2011 r. w życie 22.03.2011 r. 8 wchodzi w życie 8.06.2010 r. 3 Art. 25 § 4 dodany ustawą z dnia 26.11.2010 r. (Dz.U. Nr 240, poz. 1602), która wchodzi 4 Art. 25 § 5 dodany ustawą z dnia 26.11.2010 r. (Dz.U. Nr 240, poz. 1602), która wchodzi Rozdział III. Wyłączenie... Art. 28–31 KK 1 lowość oraz sposób przeprowadzenia eksperymentu są zasadne w świetle aktualnego stanu wiedzy. § 2. Eksperyment jest niedopuszczalny bez zgody uczestnika, na którym jest przeprowadzany, należycie poinformowanego o spodziewanych korzy- ściach i grożących mu ujemnych skutkach oraz prawdopodobieństwie ich powstania, jak również o możliwości odstąpienia od udziału w ekspery- mencie na każdym jego etapie. § 3. Zasady i warunki dopuszczalności eksperymentu medycznego okre- śla ustawa. Art. 28. [Błąd co do znamion] § 1. Nie popełnia umyślnie czynu za- bronionego, kto pozostaje w błędzie co do okoliczności stanowiącej jego znamię. § 2. Odpowiada na podstawie przepisu przewidującego łagodniejszą od- powiedzialność sprawca, który dopuszcza się czynu w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność stanowiąca znamię czynu zabronionego, od której taka łagodniejsza odpowiedzialność zależy. Art. 29. [Błąd co do okoliczności wyłączającej] Nie popełnia przestęp- stwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionym błęd- nym przekonaniu, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność albo winę; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Art. 30. [Nieświadomość bezprawności] Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionej nieświadomości jego bezprawności; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Art. 31. [Niepoczytalność i poczytalność ograniczona] § 1. Nie popeł- nia przestępstwa, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umy- słowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem. § 2. Jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa zdolność rozpoznania zna- czenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. § 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, gdy sprawca wprawił się w stan nietrzeźwości lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie po- czytalności, które przewidywał albo mógł przewidzieć. 9
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: