Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00315 007543 13456951 na godz. na dobę w sumie
Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy. Koszty sądowe karne. - ebook/pdf
Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy. Koszty sądowe karne. - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 990
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-255-6591-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> karne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Stan prawny: 1 lipca 2014 r.

Publikacja obejmuje podwójny stan prawny KPK! 1 lipca 2015 r.

Zbiór wydawany jest w twardej oprawie. Format: 145 mm x 205 mm.

KK. KPK. KKW. KSKU. Edycja Sądowa zawiera:

 

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

E DYCJA S ¥DOWA zawiera: E DYCJA S ¥DOWA E DYCJA S ¥DOWA 24. WYDANIE 2014 b N O W O Œ Æ ! ! ! e j m u j e c j a o a w n a b li k n p u P a t 5 r. y s d w ó j n 0 1 . 7 . 2 r Polecamy w serii: E DYCJA S ¥DOWA Kodeks spó³ek handlowychKSH Krajowy Rejestr S¹dowyKRS MSiGU PrUpN Monitor S¹dowy i Gospodarczy Prawo upad³oœciowe i naprawcze C. H. BECK E DYCJA S ¥DOWA Kodeks cywilny KC Kodeks postêpowania cywilnegoKPC Kodeks rodzinny i opiekuñczyKRO KSCU Koszty s¹dowe cywilne C. H . BECK E DYCJA S ¥DOWA Kodeks postêpowania administracyjnegoKPA EgzAdmU PostAdmU Postêpowanie egzekucyjne w administracji Prawo o postêpowaniu przed s¹dami administracyjnymi Akty wykonawcze C H BECK . . E DYCJA S ¥DOWA PRAWO UNII EUROPEJSKIEJ Zbiór aktów prawnych Wprowadzenie dr Ewy Skibiñskiej 2. wydanie C H BECK . . o p KK KPK KKW KSKU oraz inne akty prawne 24. WYDANIE 2014 K ODEKS KARNY P RZEPISY WPROWADZAJ¥CE KODEKS KARNY K ODEKS WYKROCZEÑ K ODEKS POSTÊPOWANIA KARNEGO P RZEPISY WPROWADZAJ¥CE KODEKS POSTÊPOWANIA KARNEGO K ODEKS POSTÊPOWANIA W SPRAWACH O WYKROCZENIA P RZEPISY WPROWADZAJ¥CE KODEKS POSTÊPOWANIA W SPRAWACH O WYKROCZENIA U STAWA O ŒWIADKU KORONNYM K ODEKS KARNY WYKONAWCZY K ODEKS KARNY SKARBOWY P RZEPISY WPROWADZAJ¥CE KODEKS KARNY SKARBOWY U STAWA O OP£ATACH W SPRAWACH KARNYCH U STAWA O POSTÊPOWANIU W SPRAWACH NIELETNICH U STAWA O PRZECIWDZIA£ANIU NARKOMANII ISBN 978-83-255-6590-9 1 y K P K ! ! ! Kodeks karnyKK Kodeks postêpowania karnegoKPK KKW KSKU Kodeks karny wykonawczy Koszty s¹dowe karne oraz inne akty prawne www.ksiegarnia.beck.pl e-mail: dz.handlowy@beck.pl tel.: 22 31 12 222, fax: 22 33 77 601 9 7 8 8 3 2 5 5 6 5 9 0 9 Cena 59,00 z³ C. H . BECK C H BECK . . EDYCJA SĄDOWA Kodeks karny Kodeks wykroczeń Kodeks postępowania karnego Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia Kodeks karny wykonawczy Koszty sądowe karne Polecamy inne nasze publikacje z zakresu prawa karnego: KODEKS KARNY, wyd. 40 Twoje Prawo KODEKS POSTĘPOWANIA KARNEGO, wyd. 31 Twoje Prawo KODEKS KARNY WYKONAWCZY, wyd. 20 Twoje Prawo PRAWO WYKROCZEŃ, wyd. 22 Twoje Prawo KK, KPK, wyd. 25 Edycja Prokuratorska KK, KPK, KKW, wyd. 32 Teksty Ustaw Becka USTAWA O POLICJI, wyd. 7 Twoje Prawo www.ksiegarnia.beck.pl Kodeks karny Kodeks wykroczeń Kodeks postępowania karnego Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia Kodeks karny wykonawczy Koszty sądowe karne Teksty jednolite wraz z indeksem rzeczowym 24. wydanie WYDAWNICTWO C.H.BECK WARSZAWA 2014 Kodeks karny Kodeks wykroczeń Kodeks postępowania karnego Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia Kodeks karny wykonawczy Koszty sądowe karne 24. wydanie Stan prawny: 1 lipca 2014 r. UWAGA! Ustawa – Kodeks postępowania karnego obejmuje zmiany wchodzące w życie 1.07.2015 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1247). Treść artykułów, które wchodzą w życie 1.07.2015 r. – została pogrubiona. Redakcja: Aneta Flisek © Wydawnictwo C.H.Beck 2014 Informacje wydawcy: Spisy treści poszczególnych ak- tów oraz tytuły artykułów umieszczone w nawia- sach kwadratowych pochodzą od redakcji. Są one, tak jak i przypisy, chronione prawem autorskim. Wydawnictwo C.H.Beck Sp. z o.o. ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa Skład i łamanie: Wydawnictwo C.H.Beck Druk i oprawa: Białostockie Zakłady Graficzne S.A. ISBN 978-83-255-6590-9 ISBN e-book 978-83-255-6591-6 Spis treści 24 sierpnia 2001 r. (Dz.U. Nr 106, poz. 1148) Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1. Kodeks karny z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 88, poz. 553) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2. Przepisy wprowadzające Kodeks karny z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 88, poz. 554) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3. Kodeks wykroczeń z dnia 20 maja 1971 r. (Dz.U. Nr 12, poz. 114) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4. Kodeks postępowania karnego z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 89, poz. 555) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5. Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 89, poz. 556) . . . . . . . . . . . . . . 6. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia . . . . . . . . . . . 7. Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 24 sierpnia 2001 r. (Dz.U. Nr 106, poz. 1149) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 8. Ustawa o świadku koronnym z dnia 25 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 114, poz. 738) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9. Kodeks karny wykonawczy z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 90, poz. 557) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 10. Kodeks karny skarbowy z dnia 10 września 1999 r. (Dz.U. Nr 83, poz. 930) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11. Przepisy wprowadzające Kodeks karny skarbowy z dnia 10 września 1999 r. (Dz.U. Nr 83, poz. 931) . . . . . . . . . . . . . 12. Ustawa o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973 r. (Dz.U. Nr 27, poz. 152) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13. Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich z dnia 26 października 1982 r. (Dz.U. Nr 35, poz. 228) . . . . . . . . . . 14. Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Indeks rzeczowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . VII 1 125 143 189 531 535 585 591 601 745 833 839 845 889 937 V Wykaz skrótów Liczby w nawiasach oznaczają pozycję w spisie treści. KK . . . . . . . . . . . . . Kodeks karny (1) KKW . . . . . . . . . . . . Kodeks karny wykonawczy (9) KW . . . . . . . . . . . . . Kodeks wykroczeń (3) KPK . . . . . . . . . . . . . Kodeks postępowania karnego (4) KPW . . . . . . . . . . . . Kodeks postępowania w sprawach o wykrocze- KSKU . . . . . . . . . . . . Ustawa o opłatach w sprawach karnych (12) NarkU . . . . . . . . . . . . Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii (14) NielU . . . . . . . . . . . . Ustawa o postępowaniu w sprawach nielet- PWKKS . . . . . . . . . . Przepisy wprowadzające Kodeks karny skar- nia (6) nich (13) bowy (11) KKS . . . . . . . . . . . . . Kodeks karny skarbowy (10) ŚwKorU . . . . . . . . . . Ustawa o świadku koronnym (8) PWKK . . . . . . . . . . . Przepisy wprowadzające Kodeks karny (2) PWKPK . . . . . . . . . . Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego (5) PWKPW . . . . . . . . . . Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (7) VII KK 1 1. Kodeks karny z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz.U. Nr 88, poz. 553) (sprost.: Dz.U. 1997, Nr 128, poz. 840; zm.: Dz.U. 1999, Nr 64, poz. 729, Nr 83, poz. 931; 2000, Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027, Nr 116, poz. 1216; 2001, Nr 98, poz. 1071; 2003, Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935, Nr 228, poz. 2255; 2004, Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 243, poz. 2426; 2005, Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479, Nr 180, poz. 1493; 2006, Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592, Nr 226, poz. 1648; 2007, Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859, Nr 192, poz. 1378; 2008, Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080, Nr 214, poz. 1344; 2009, Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540, Nr 206, poz. 1589; 2010, Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 626, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz. 1474, Nr 240, poz. 1602; 2011, Nr 17, poz. 78, Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz. 767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381, Nr 240, poz. 1431; 2012, poz. 611; 2013, poz. 849, poz. 905, poz. 1036, poz. 1247; 2014, poz. 538) Spis treści Część ogólna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział I. Zasady odpowiedzialności karnej . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział II. Formy popełnienia przestępstwa . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział III. Wyłączenie odpowiedzialności karnej . . . . . . . . . . . . Rozdział IV. Kary . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział V. Środki karne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział VI. Zasady wymiaru kary i środków karnych . . . . . . . . . Rozdział VII. Powrót do przestępstwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział VIII. Środki związane z poddaniem sprawcy próbie . . . . . Rozdział IX. Zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych Rozdział X. Środki zabezpieczające . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XI. Przedawnienie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XII. Zatarcie skazania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XIII. Odpowiedzialność za przestępstwa popełnione za gra- Art. 1–116 1–12 13–24 25–31 32–38 39–52 53–63 64–65 66–84a 85–92a 93–100 101–105 106–108 1 nicą . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 109–114a 115 116 117–316 Rozdział XIV. Objaśnienie wyrażeń ustawowych . . . . . . . . . . . . . Rozdział XV. Stosunek do ustaw szczególnych . . . . . . . . . . . . . . Część szczególna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 KK Spis treści Rozdział XVI. Przestępstwa przeciwko pokojowi, ludzkości oraz prze- cji stępstwa wojenne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 117–126b 127–139 Rozdział XVII. Przestępstwa przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej . . 140–147 Rozdział XVIII. Przestępstwa przeciwko obronności . . . . . . . . . . . Rozdział XIX. Przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu . . . . . . . . . 148–162 Rozdział XX. Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu 163–172 Rozdział XXI. Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunika- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXII. Przestępstwa przeciwko środowisku . . . . . . . . . . . Rozdział XXIII. Przestępstwa przeciwko wolności . . . . . . . . . . . . Rozdział XXIV. Przestępstwa przeciwko wolności sumienia i wyzna- nia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXV. Przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i oby- czajności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 197–205 Rozdział XXVI. Przestępstwa przeciwko rodzinie i opiece . . . . . . . 206–211a Rozdział XXVII. Przestępstwa przeciwko czci i nietykalności ciele- 173–180 181–188 189–193 194–196 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 212–217a snej Rozdział XXVIII. Przestępstwa przeciwko prawom osób wykonują- cych pracę zarobkową . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXIX. Przestępstwa przeciwko działalności instytucji pań- 218–221 stwowych oraz samorządu terytorialnego . . . . . . . . . . . . . . . . 222–231a Rozdział XXX. Przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości 232–247a Rozdział XXXI. Przestępstwa przeciwko wyborom i referendum . . . 248–251 Rozdział XXXII. Przestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu . 252–264a Rozdział XXXIII. Przestępstwa przeciwko ochronie informacji . . . . 265–269b Rozdział XXXIV. Przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumen- tów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXXV. Przestępstwa przeciwko mieniu . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXXVI. Przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu Rozdział XXXVII. Przestępstwa przeciwko obrotowi pieniędzmi i pa- pierami wartościowymi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Część wojskowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XXXVIII. Przepisy ogólne dotyczące żołnierzy . . . . . . . . Rozdział XXXIX. Przestępstwa przeciwko obowiązkowi pełnienia służby wojskowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 338–342 Rozdział XL. Przestępstwa przeciwko zasadom dyscypliny wojskowej 343–349 Rozdział XLI. Przestępstwa przeciwko zasadom postępowania z pod- władnymi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział XLII. Przestępstwa przeciwko zasadom obchodzenia się z uzbrojeniem i uzbrojonym sprzętem wojskowym . . . . . . . . . . Rozdział XLIII. Przestępstwa przeciwko zasadom pełnienia służby . Rozdział XLIV. Przestępstwa przeciwko mieniu wojskowemu . . . . . 310–316 317–363 317–337 354–355 356–357 358–363 270–277 278–295 296–309 350–353 2 Rozdział I. Zasady odpowiedzialności karnej Art. 1–5 KK 1 Część ogólna Rozdział I. Zasady odpowiedzialności karnej Art. 1. [Warunki odpowiedzialności] § 1. Odpowiedzialności karnej pod- lega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. § 2. Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szko- dliwość jest znikoma. § 3. Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu. Art. 2. [Przestępstwo skutkowe przez zaniechanie] Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez zaniechanie podlega ten tylko, na kim ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi. Art. 3. [Zasada humanitaryzmu] Kary oraz inne środki przewidziane w tym kodeksie stosuje się z uwzględnieniem zasad humanitaryzmu, w szczególności z poszanowaniem godności człowieka. Art. 4. [Zmiana ustawy] § 1. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jed- nakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względ- niejsza dla sprawcy. § 2. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem zagrożony jest karą, której górna granica jest niższa od kary orzeczonej, wymierzoną karę obniża się do górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za taki czyn w nowej ustawie. § 3. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już za- grożony karą pozbawienia wolności, wymierzoną karę pozbawienia wolno- ści podlegającą wykonaniu zamienia się na grzywnę albo karę ogranicze- nia wolności, przyjmując że jeden miesiąc pozbawienia wolności równa się 60 stawkom dziennym grzywny albo 2 miesiącom ograniczenia wolności. § 4. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już zabroniony pod groźbą kary, skazanie ulega zatarciu z mocy prawa. Art. 5. [Zasada terytorialna] Ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym, chyba że umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej. 3 1 KK Art. 6–10 Część ogólna Art. 6. [Czas i miejsce przestępstwa] § 1. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany. § 2. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić. Art. 7. [Zbrodnia i występek] § 1. Przestępstwo jest zbrodnią albo wy- stępkiem. § 2. Zbrodnią jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolno- ści na czas nie krótszy od lat 3 albo karą surowszą. § 3. Występkiem jest czyn zabroniony zagrożony grzywną powyżej 30 stawek dziennych, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc. Art. 8. [Umyślność i nieumyślność] Zbrodnię można popełnić tylko umyślnie; występek można popełnić także nieumyślnie, jeżeli ustawa tak stanowi. Art. 9. [Rozwinięcie] § 1. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi. § 2. Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowa- nia ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć. § 3. Sprawca ponosi surowszą odpowiedzialność, którą ustawa uzależ- nia od określonego następstwa czynu zabronionego, jeżeli następstwo to przewidywał albo mógł przewidzieć. Art. 10. [Wiek] § 1. Na zasadach określonych w tym kodeksie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu 17 lat. § 2.1 Nieletni, który po ukończeniu 15 lat dopuszcza się czynu zabro- nionego określonego w art. 134, art. 148 § 1, 2 lub 3, art. 156 § 1 lub 3, art. 163 § 1 lub 3, art. 166, art. 173 § 1 lub 3, art. 197 § 3 lub 4, art. 223 § 2, art. 252 § 1 lub 2 oraz w art. 280, może odpowiadać na zasadach określonych w tym kodeksie, jeżeli okoliczności sprawy oraz stopień roz- 1 Art. 10 § 2 w brzmieniu ustawy z dnia 26.11.2010 r. (Dz.U. Nr 240, poz. 1602), która wchodzi w życie 22.03.2011 r. 4 Rozdział II. Formy popełnienia przestępstwa Art. 11–14 KK 1 woju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają, a w szczególności, jeżeli poprzednio stosowane środki wychowawcze lub poprawcze okazały się bezskuteczne. § 3. W wypadku określonym w § 2 orzeczona kara nie może prze- kroczyć dwóch trzecich górnej granicy ustawowego zagrożenia przewi- dzianego za przypisane sprawcy przestępstwo; sąd może zastosować także nadzwyczajne złagodzenie kary. § 4. W stosunku do sprawcy, który popełnił występek po ukończeniu lat 17, lecz przed ukończeniem lat 18, sąd zamiast kary stosuje środki wychowawcze, lecznicze albo poprawcze przewidziane dla nieletnich, je- żeli okoliczności sprawy oraz stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste za tym przemawiają. Art. 11. [Zbieg przepisów] § 1. Ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo. § 2. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. § 3. W wypadku określonym w § 2 sąd wymierza karę na podsta- wie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszko- dzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Art. 12. [Czyn ciągły] Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest toż- samość pokrzywdzonego. Rozdział II. Formy popełnienia przestępstwa Art. 13. [Usiłowanie] § 1. Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze po- pełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. § 2. Usiłowanie zachodzi także wtedy, gdy sprawca nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe ze względu na brak przedmiotu na- dającego się do popełnienia na nim czynu zabronionego lub ze względu na użycie środka nie nadającego się do popełnienia czynu zabronionego. Art. 14. [Karalność] § 1. Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. 5 1 KK Art. 15–19 Część ogólna § 2. W wypadku określonym w art. 13 § 2 sąd może zastosować nad- zwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Art. 15. [Czynny żal i odstąpienie] § 1. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowią- cemu znamię czynu zabronionego. § 2. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do sprawcy, który dobrowolnie starał się zapobiec skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego. Art. 16. [Przygotowanie] § 1. Przygotowanie zachodzi tylko wtedy, gdy sprawca w celu popełnienia czynu zabronionego podejmuje czynności ma- jące stworzyć warunki do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośred- nio do jego dokonania, w szczególności w tymże celu wchodzi w porozu- mienie z inną osobą, uzyskuje lub przysposabia środki, zbiera informacje lub sporządza plan działania. § 2. Przygotowanie jest karalne tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Art. 17. [Odstąpienie] § 1. Nie podlega karze za przygotowanie, kto dobrowolnie od niego odstąpił, w szczególności zniszczył przygotowane środki lub zapobiegł skorzystaniu z nich w przyszłości; w razie wejścia w porozumienie z inną osobą w celu popełnienia czynu zabronionego, nie podlega karze ten, kto nadto podjął istotne starania zmierzające do zapobieżenia dokonaniu. § 2. Nie podlega karze za przygotowanie osoba, do której stosuje się art. 15 § 1. Art. 18. [Sprawstwo, podżeganie i pomocnictwo] § 1. Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu. § 2. Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. § 3. Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba doko- nała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew praw- nemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. Art. 19. [Karalność] § 1. Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomoc- nictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. 6 Rozdział III. Wyłączenie odpowiedzialności... Art. 20–25 KK 1 § 2. Wymierzając karę za pomocnictwo sąd może zastosować nadzwy- czajne złagodzenie kary. Art. 20. [Nieakcesoryjność odpowiedzialności] Każdy ze współdziała- jących w popełnieniu czynu zabronionego odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności niezależnie od odpowiedzialności pozosta- łych współdziałających. Art. 21. [Okoliczności osobiste] § 1. Okoliczności osobiste, wyłączające lub łagodzące albo zaostrzające odpowiedzialność karną, uwzględnia się tylko co do osoby, której dotyczą. § 2. Jeżeli okoliczność osobista dotycząca sprawcy, wpływająca cho- ciażby tylko na wyższą karalność, stanowi znamię czynu zabronionego, współdziałający podlega odpowiedzialności karnej przewidzianej za ten czyn zabroniony, gdy o tej okoliczności wiedział, chociażby go nie doty- czyła. § 3. Wobec współdziałającego, którego nie dotyczy okoliczność okre- ślona w § 2, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Art. 22. [Akcesoryjność odpowiedzialności] § 1. Jeżeli czynu zabro- nionego tylko usiłowano dokonać, podmiot określony w art. 18 § 2 i 3 odpowiada jak za usiłowanie. § 2. Jeżeli czynu zabronionego nie usiłowano dokonać, sąd może zasto- sować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierze- nia. Art. 23. [Czynny żal] § 1. Nie podlega karze współdziałający, który dobrowolnie zapobiegł dokonaniu czynu zabronionego. § 2. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w stosunku do współdziałającego, który dobrowolnie starał się zapobiec dokonaniu czynu zabronionego. Art. 24. [Prowokacja] Odpowiada jak za podżeganie, kto w celu skiero- wania przeciwko innej osobie postępowania karnego nakłania ją do popeł- nienia czynu zabronionego; w tym wypadku nie stosuje się art. 22 i 23. Rozdział III. Wyłączenie odpowiedzialności karnej Art. 25. [Obrona konieczna] § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto w obro- nie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem. § 2. W razie przekroczenia granic obrony koniecznej, w szczególno- ści gdy sprawca zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpie- 7 1 KK Art. 26–27 czeństwa zamachu, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Część ogólna § 3.2 Nie podlega karze, kto przekracza granice obrony koniecznej pod wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionych okolicznościami za- machu. § 4.3 Osoba, która w obronie koniecznej odpiera zamach na jakiekolwiek cudze dobro chronione prawem, chroniąc bezpieczeństwo lub porządek publiczny, korzysta z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych. § 5.4 Przepisu § 4 nie stosuje się, jeżeli czyn sprawcy zamachu skiero- wany przeciwko osobie odpierającej zamach godzi wyłącznie w cześć lub godność tej osoby. Art. 26. [Stan wyższej konieczności] § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego. § 2. Nie popełnia przestępstwa także ten, kto, ratując dobro chronione prawem w warunkach określonych w § 1, poświęca dobro, które nie przed- stawia wartości oczywiście wyższej od dobra ratowanego. § 3. W razie przekroczenia granic stanu wyższej konieczności, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wy- mierzenia. § 4. Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli sprawca poświęca dobro, które ma szczególny obowiązek chronić nawet z narażeniem się na niebezpie- czeństwo osobiste. § 5. Przepisy § 1–3 stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy z ciążących na sprawcy obowiązków tylko jeden może być spełniony. Art. 27. [Eksperyment] § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu przeprowadzenia eksperymentu poznawczego, medycznego, technicznego lub ekonomicznego, jeżeli spodziewana korzyść ma istotne znaczenie po- znawcze, medyczne lub gospodarcze, a oczekiwanie jej osiągnięcia, ce- 2 Art. 25 § 3 w brzmieniu ustawy z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która w życie 22.03.2011 r. w życie 22.03.2011 r. 8 wchodzi w życie 8.06.2010 r. 3 Art. 25 § 4 dodany ustawą z dnia 26.11.2010 r. (Dz.U. Nr 240, poz. 1602), która wchodzi 4 Art. 25 § 5 dodany ustawą z dnia 26.11.2010 r. (Dz.U. Nr 240, poz. 1602), która wchodzi Rozdział III. Wyłączenie odpowiedzialności... Art. 28–31 KK 1 lowość oraz sposób przeprowadzenia eksperymentu są zasadne w świetle aktualnego stanu wiedzy. § 2. Eksperyment jest niedopuszczalny bez zgody uczestnika, na którym jest przeprowadzany, należycie poinformowanego o spodziewanych korzy- ściach i grożących mu ujemnych skutkach oraz prawdopodobieństwie ich powstania, jak również o możliwości odstąpienia od udziału w ekspery- mencie na każdym jego etapie. § 3. Zasady i warunki dopuszczalności eksperymentu medycznego okre- śla ustawa. Art. 28. [Błąd co do znamion] § 1. Nie popełnia umyślnie czynu za- bronionego, kto pozostaje w błędzie co do okoliczności stanowiącej jego znamię. § 2. Odpowiada na podstawie przepisu przewidującego łagodniejszą od- powiedzialność sprawca, który dopuszcza się czynu w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność stanowiąca znamię czynu zabronionego, od której taka łagodniejsza odpowiedzialność zależy. Art. 29. [Błąd co do okoliczności wyłączającej] Nie popełnia przestęp- stwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionym błęd- nym przekonaniu, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność albo winę; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Art. 30. [Nieświadomość bezprawności] Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionej nieświadomości jego bezprawności; jeżeli błąd sprawcy jest nieusprawiedliwiony, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Art. 31. [Niepoczytalność i poczytalność ograniczona] § 1. Nie popeł- nia przestępstwa, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umy- słowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem. § 2. Jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa zdolność rozpoznania zna- czenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. § 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, gdy sprawca wprawił się w stan nietrzeźwości lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie po- czytalności, które przewidywał albo mógł przewidzieć. 9 1 KK Art. 32–35 Część ogólna Rozdział IV. Kary Art. 32. [Katalog] Karami są: 1) grzywna, 2) ograniczenie wolności, 3) pozbawienie wolności, 4) 25 lat pozbawienia wolności, 5) dożywotnie pozbawienie wolności. Art. 33. [Grzywna] § 1.5 Grzywnę wymierza się w stawkach dziennych, określając liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki; jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10, zaś najwyższa 540. § 2. Sąd może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolno- ści wymienionej w art. 32 pkt 3, jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął. § 3. Ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarob- kowe; stawka dzienna nie może być niższa od 10 złotych, ani też przekra- czać 2000 złotych. Art. 34. [Ograniczenie wolności] § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 12 miesięcy; wymierza się ją w miesiącach. § 2.6 W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany: 1) nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu, 2) jest obowiązany do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy 3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywa- na cele społeczne, nia kary. Art. 35.7 [Praca na cele społeczne] § 1. Nieodpłatna, kontrolowana praca na cele społeczne jest wykonywana w wymiarze od 20 do 40 godzin w sto- sunku miesięcznym. § 2. W stosunku do osoby zatrudnionej sąd zamiast obowiązku, o któ- rym mowa w art. 34 § 2 pkt 2, może orzec potrącenie od 10 do 25 wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wska- 5 Art. 33 § 1 w brzmieniu ustawy z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która 6 Art. 34 § 2 w brzmieniu ustawy z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która 7 Art. 35 w brzmieniu ustawy z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która wchodzi wchodzi w życie 8.06.2010 r. wchodzi w życie 8.06.2010 r. w życie 8.06.2010 r. 10 Rozdział V. Środki karne Art. 36–39 KK 1 zany przez sąd; w okresie odbywania kary skazany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku pracy. Art. 36. [Dozór i obowiązki dodatkowe] § 1.8 (uchylony) § 2.9 Wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może orzec wobec skazanego obowiązki wymienione w art. 72. § 3. Przepis art. 74 stosuje się odpowiednio. Art. 37. [Pozbawienie wolności] Kara pozbawienia wolności wymieniona w art. 32 pkt 3 trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 15 lat; wymierza się ją w miesiącach i latach. Art. 38. [Obniżenie i nadzwyczajne obostrzenie] § 1. Jeżeli ustawa przewiduje obniżenie albo nadzwyczajne obostrzenie górnej granicy usta- wowego zagrożenia, w wypadku alternatywnego zagrożenia karami wy- mienionymi w art. 32 pkt 1–3 obniżenie albo obostrzenie odnosi się do każdej z tych kar. § 2.10 Kara nadzwyczajnie obostrzona nie może przekroczyć 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. § 3. Jeżeli ustawa przewiduje obniżenie górnej granicy ustawowego za- grożenia, kara wymierzona za przestępstwo zagrożone karą dożywotniego pozbawienia wolności nie może przekroczyć 25 lat pozbawienia wolności, a za przestępstwo zagrożone karą 25 lat pozbawienia wolności nie może przekroczyć 15 lat pozbawienia wolności. Rozdział V. Środki karne Art. 39.11 [Katalog] Środkami karnymi są: 1) pozbawienie praw publicznych, 8 Art. 36 § 1 uchylony ustawą z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która wchodzi w życie 8.06.2010 r. 9 Art. 36 § 2 w brzmieniu ustawy z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która wchodzi w życie 8.06.2010 r. wchodzi w życie 8.06.2010 r. 10 Art. 38 § 2 w brzmieniu ustawy z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która 11 Art. 39 pkt 4 w brzmieniu ustawy z dnia 13.06.2003 r. (Dz.U. Nr 111, poz. 1061), która wchodzi w życie 1.07.2003 r.; pkt 2a i 2b dodane ustawą z dnia 27.07.2005 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1363), która wchodzi w życie 26.09.2005 r.; pkt 2c dodany ustawą z dnia 20.03.2009 r. (Dz.U. Nr 62, poz. 504), która wchodzi w życie 1.08.2009 r.; pkt 2d dodany ustawą z dnia 19.11.2009 r. (Dz.U. Nr 201, poz. 1540), która wchodzi w życie 1.01.2010 r.; pkt 5 w brzmieniu ustawy z dnia 5.11.2009 r. (Dz.U. Nr 206, poz. 1589), która wchodzi w życie 8.06.2010 r.; art. 39 zmieniony ustawą z dnia 10.06.2010 r. (Dz.U. Nr 125, poz. 842), która wchodzi w życie 1.08.2010 r. 11
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy. Koszty sądowe karne.
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: