Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00032 005004 14825595 na godz. na dobę w sumie
Kodeks postępowania administracyjnego.Prawo o ustroju sądów administracyjnych.Postępowanie przed sądami administracyjnymi.Postępowanie egzekucyjne w administracji ze schematami - ebook/pdf
Kodeks postępowania administracyjnego.Prawo o ustroju sądów administracyjnych.Postępowanie przed sądami administracyjnymi.Postępowanie egzekucyjne w administracji ze schematami - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 537
Wydawca: Lexis Nexis Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7806-892-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> teksty ustaw
Porównaj ceny (książka, ebook (-8%), audiobook).
Publikacja została przygotowana specjalnie z myślą o studentach wydziałów prawa i ad-ministracji. Zawiera ona teksty ustaw – Kodeks postępowania administracyjnego, Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wraz z wykazami aktów zmieniających i wykonujących te ustawy.
Artykuły ustaw zostały opatrzone tytułami objaśniającymi ich sens – zaznaczono je kolorowym tłem. W książce znajdują się także skorowidze przedmiotowe ułatwiające odna-lezienie poszczególnych zagadnień.
Schematy zamieszczone na końcu publikacji przedstawiają w formie graficznej powiązania między poszczególnymi unormowaniami. To nowatorskie rozwiązanie – swoista mapa – z pewnością ułatwi Czytelnikowi poruszanie się w gąszczu przepisów ustaw.
Stan prawny: luty 2013 roku.
BEZPŁATNY DOSTĘP DO ZMIAN!
Jeżeli w trakcie roku akademickiego zmienią się ustawy zawarte w zbiorze, natychmiast będziesz miał możliwość sprawdzenia tego w Studenckim Serwisie Prawniczym: www.student.lexpolonica.pl.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Kodeks post´powania administracyjnego Prawo o ustroju sàdów administracyjnych Post´powanie przed sàdami administracyjnymi Post´powanie egzekucyjne w administracji ze schematami Wojciech Piàtek pod redakcjà Wojciecha Sawczyna Stan prawny: luty 2013 roku Wydanie 5 Warszawa 2013 Tytuły do artykułów opracował: Wojciech Piątek Opracowanie redakcyjne: Małgorzata Stańczak Opracowanie techniczne: Małgorzata Duda Projekt okładki i stron tytułowych: Agnieszka Tchórznicka © Copyright by LexisNexis Polska Sp. z o.o. 2013 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej książki nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych – bez pisemnej zgody Autora i wydawcy. ISBN 978-83-7806-892-1 LexisNexis Polska Sp. z o.o. Ochota Office Park 1, Al. Jerozolimskie 181, 02-222 Warszawa tel. 22 572 95 00, faks 22 572 95 68 Infolinia: 22 572 99 99 Redakcja: tel. 22 572 83 26, 22 572 83 28, 22 572 83 11, faks 22 572 83 92 www.lexisnexis.pl, e-mail: biuro@lexisnexis.pl Księgarnia Internetowa: dostępna ze strony www.lexisnexis.pl SPIS TREŚCI KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1–89 PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH – ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) . . . . . . . . 1–29 PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI – ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1–98 POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE W ADMINISTRACJI – ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1–167 Kodeks postępowania administracyjnego SPIS TREŚCI KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) DZIAŁ I. PRZEPISY OGÓLNE (art. 1–60) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Zakres obowiązywania (art. 1–5) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Zasady ogólne (art. 6–16) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Organy wyższego stopnia i organy naczelne (art. 17–18) . . . . . . . . Rozdział 4. Właściwość organów (art. 19–23) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Wyłączenie pracownika oraz organu (art. 24–27a) . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Strona (art. 28–34) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 7. Załatwianie spraw (art. 35–38) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 8. Doręczenia (art. 39–49) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 9. Wezwania (art. 50–56) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 10. Terminy (art. 57–60) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ II. POSTĘPOWANIE (art. 61–163) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Wszczęcie postępowania (art. 61–66) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Metryki, protokoły i adnotacje (art. 66a–72) . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Udostępnianie akt (art. 73–74) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 4. Dowody (art. 75–88a) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Rozprawa (art. 89–96) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Zawieszenie postępowania (art. 97–103) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 7. Decyzje (art. 104–113) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 8. Ugoda (art. 114–122) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 9. Postanowienia (art. 123–126) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 10. Odwołania (art. 127–140) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 11. Zażalenia (art. 141–144) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 12. Wznowienie postępowania (art. 145–153) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 13. Uchylenie, zmiana oraz stwierdzenie nieważności decyzji (art. 154–163) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ III. PRZEPISY SZCZEGÓLNE W SPRAWACH UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH (art. 164–181) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ IV. UDZIAŁ PROKURATORA (art. 182–189) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . K.P.A. 5 5 8 10 11 13 15 18 19 24 26 28 28 31 33 34 38 40 42 46 47 49 52 53 56 59 60 3 Spis treści DZIAŁ V. ROZSTRZYGANIE SPORÓW O WŁAŚCIWOŚĆ MIĘDZY ORGANAMI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ A SĄDAMI POWSZECHNYMI (art. 190–195) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VI. ZASKARŻANIE DECYZJI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (art. 196–216b) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VII. WYDAWANIE ZAŚWIADCZEŃ (art. 217–220) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VIII. SKARGI I WNIOSKI (art. 221–260) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Postanowienia ogólne (art. 221–226) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Skargi (art. 227–240) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Wnioski (art. 241–247) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 4. Udział prasy i organizacji społecznych (art. 248–252) . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Przyjmowanie skarg i wniosków (art. 253–256) . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Nadzór i kontrola (art. 257–260) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ IX. OPŁATY I KOSZTY POSTĘPOWANIA (art. 261–267) . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ X. PRZEPISY KOŃCOWE (art. 268–269) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Wykaz aktów zmieniających Kodeks postępowania administracyjnego . . . . . Wykaz aktów wykonujących Kodeks postępowania administracyjnego . . . . . Skorowidz przedmiotowy do Kodeksu postępowania administracyjnego . . . . 62 62 62 64 64 65 69 70 71 72 74 75 77 80 82 4 K.P.A. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO USTAWA z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst pierwotny Dz.U. z 25 czerwca 1960 r. Nr 30, poz. 168; tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071; zm.: Dz.U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509; z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387; z 2003 r. Nr 130, poz. 1188; Nr 170, poz. 1660; z 2004 r. Nr 162, poz. 1692; z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 78, poz. 682; Nr 181, poz. 1524; z 2008 r. Nr 229, poz. 1539; z 2009 r. Nr 195, poz. 1501, Nr 216, poz. 1676; z 2010 r. Nr 40, poz. 230, Nr 167, poz. 1131, Nr 182, poz. 1228, Nr 254, poz. 1700; z 2011 r. Nr 6, poz. 18, Nr 34, poz. 173, Nr 106, poz. 622, Nr 186, poz. 1100; z 2012 r. poz. 1101, poz. 1529) DZIAŁ I Przepisy ogólne Rozdział 1 Zakres obowiązywania Przedmiotowy i podmiotowy zakres obowiązywania Art. 1. Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie: 1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji admi- nistracyjnych, 2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1, K.P.A. 5 Art. 2–3 Kodeks postępowania administracyjnego 3)1) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między or- ganami i podmiotami, o których mowa w pkt 2 4) w sprawach wydawania zaświadczeń. Zakres obowiązywania w postępowaniu w sprawie skarg i wniosków Art. 2. Kodeks postępowania administracyjnego normuje ponadto postępo- wanie w sprawie skarg i wniosków (Dział VIII) przed organami państwowymi, organami jednostek samorządu terytorialnego oraz przed organami organizacji społecznych. Wyłączenia spod mocy obowiązującej Kodeksu Art. 3. § 1. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do: 1) postępowania w sprawach karnych skarbowych, 2)2) spraw uregulowanych w  ustawie z  dnia 29 sierpnia 1997  r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U.  Nr  137, poz.  926 i  Nr  160, poz.  1083, z  1998  r. Nr  106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062 oraz z 2000 r. Nr 94, poz. 1037), z wyjątkiem przepisów działów IV, V i VIII. § 2. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się rów- nież do postępowania w sprawach: 1–3) (uchylone), 4) należących do właściwości polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. § 3. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się tak- że do postępowania w sprawach wynikających z: 1) nadrzędności i  podległości organizacyjnej w  stosunkach między organami państwowymi i innymi państwowymi jednostkami organizacyjnymi, 2) podległości służbowej pracowników organów i  jednostek organizacyjnych wymienionych w pkt 1, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. 1) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1271); zmiana weszła w życie 1 stycznia 2004 r. 2) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 12 września 2002 r. (Dz.U. Nr 169, poz. 1387); zmiana weszła w życie 1 stycznia 2003 r. 6 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 4–5 § 4. Do postępowania w sprawach wymienionych w § 1, 2 i 3 pkt 2 stosuje się jednak przepisy działu VIII. § 5. Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może rozciągnąć przepisy Ko- deksu postępowania administracyjnego w całości lub w części na postępowania w sprawach wymienionych w § 2. Immunitet dyplomatyczny i konsularny Art. 4. Kodeks postępowania administracyjnego nie narusza szczególnych uprawnień wynikających z  immunitetu dyplomatycznego i  konsularnego oraz umów i zwyczajów międzynarodowych. Definicje legalne Art. 5. § 1. Jeżeli przepis prawa powołuje się ogólnie na przepisy o postępo- waniu administracyjnym, rozumie się przez to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. §  2. Ilekroć w  przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o: 1) kodeksie – rozumie się przez to Kodeks postępowania administracyjnego, 2) (uchylony)3), 3) organach administracji publicznej – rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespo- lonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i  podmioty wymienione w art. 1 pkt 2, 4) ministrach – rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów peł- niących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rzą- dowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierow- ników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporząd- kowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a  także kierowników innych równorzędnych urzędów państwo- wych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4, 5) organizacjach społecznych – rozumie się przez to organizacje zawodowe, sa- morządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne, 3) Uchylony przez ustawę z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1271); zmiana we- szła w życie 1 stycznia 2004 r. K.P.A. 7 Art. 6–9 Kodeks postępowania administracyjnego 6) organach jednostek samorządu terytorialnego – rozumie się przez to organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kie- rowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samo- rządowe kolegia odwoławcze. Rozdział 2 Zasady ogólne Zasada praworządności Art. 6. Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zasada prawdy obiektywnej Art. 7.4) W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada pogłębiania zaufania obywateli Art. 8.5) Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Zasada informowania stron Art. 9. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i praw- nych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z po- wodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. 4) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 5) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 8 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 10–13 Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu Art. 10. § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stro- nom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. §  2. Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na gro- żącą niepowetowaną szkodę materialną. § 3. Organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach spra- wy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1. Zasada przekonywania Art. 11. Organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasad- ność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Zasada szybkości i prostoty postępowania Art. 12. § 1. Organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wni- kliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. § 2. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaś- nień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zasada ugodowego załatwiania spraw Art. 13. §  1. Sprawy, w  których uczestniczą strony o  spornych interesach, mogą być załatwiane w drodze ugody sporządzonej przed organem administra- cji publicznej (ugoda administracyjna). §  2. Organ administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie w  sprawie, powinien w  tych przypadkach podejmować czynności skłaniające strony do zawarcia ugody. K.P.A. 9 Art. 14–17 Kodeks postępowania administracyjnego Zasada pisemności Art. 14. § 1.6) Sprawy należy załatwiać w formie pisemnej lub w formie do- kumentu elektronicznego w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publicz- ne (Dz.U.  Nr  64, poz.  565, z  późn. zm.), doręczanego środkami komunikacji elektronicznej. § 2. Sprawy mogą być załatwiane ustnie, gdy przemawia za tym interes stro- ny, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie. Treść oraz istotne motywy takiego załatwienia powinny być utrwalone w  aktach w  formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji. Zasada dwuinstancyjności postępowania Art. 15. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zasada trwałości decyzji Art. 16. § 1.7) Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchy- lenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. § 2. Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych usta- wach. Rozdział 3 Organy wyższego stopnia i organy naczelne Organy wyższego stopnia Art. 17. Organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są: 1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej, 6) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 12 lutego 2010 r. (Dz.U. Nr 40, poz. 230); zmiana weszła w życie 17 czerwca 2010 r. 7) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 10 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 18–21 2) w stosunku do wojewodów – właściwi w sprawie ministrowie, 3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 – odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku – organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością, 4) w stosunku do organów organizacji społecznych – odpowiednie organy wyż- szego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku – organ państwowy spra- wujący nadzór nad ich działalnością. Organy naczelne Art. 18. Organami naczelnymi w rozumieniu kodeksu są: 1) w  stosunku do organów administracji rządowej, organów jednostek samo- rządu terytorialnego, z wyjątkiem samorządowych kolegiów odwoławczych, oraz organów państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych – Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie, 2) w stosunku do organów państwowych innych niż określone w pkt 1 – odpo- wiednie organy o ogólnokrajowym zasięgu działania, 3) w stosunku do organów organizacji społecznych – naczelne organy tych orga- nizacji, a w razie braku takiego organu – Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie sprawujący zwierzchni nadzór nad ich działalnością. Rozdział 4 Właściwość organów Obowiązek przestrzegania właściwości Art. 19. Organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właś- ciwości rzeczowej i miejscowej. Właściwość rzeczowa Art. 20. Właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się we- dług przepisów o zakresie jego działania. Właściwość miejscowa Art. 21. § 1. Właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się: 1) w sprawach dotyczących nieruchomości – według miejsca jej położenia; jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub więcej orga- nów, orzekanie należy do organu, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości, K.P.A. 11 Art. 22 Kodeks postępowania administracyjnego 2) w  sprawach dotyczących prowadzenia zakładu pracy – według miejsca, w którym zakład pracy jest, był lub ma być prowadzony, 3) w  innych sprawach – według miejsca zamieszkania (siedziby) w  kraju, a w braku zamieszkania w kraju – według miejsca pobytu strony lub jednej ze stron; jeżeli żadna ze stron nie ma w kraju zamieszkania (siedziby) lub pobytu – według miejsca ostatniego ich zamieszkania (siedziby) lub pobytu w kraju. §  2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w  sposób wskazany w  §  1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w  którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania, albo w  razie braku ustalenia takiego miejsca – do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st. Warszawie. Spory o właściwość Art. 22. § 1. Spory o właściwość rozstrzygają: 1) między organami jednostek samorządu terytorialnego, z  wyjątkiem przy- padków określonych w pkt 2–4 – wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny, 2) między kierownikami służb, inspekcji i straży administracji zespolonej tego samego powiatu, działających w imieniu własnym lub w imieniu starosty – starosta, 3) między organami administracji zespolonej w jednym województwie nie wy- mienionymi w pkt 2 – wojewoda, 4) między organami jednostek samorządu terytorialnego w różnych wojewódz- twach w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej – minister właściwy do spraw administracji publicznej, 5) (uchylony), 6) między wojewodami oraz organami administracji zespolonej w różnych wo- jewództwach – minister właściwy do spraw administracji publicznej, 7) między wojewodą a  organami administracji niezespolonej – minister właś- ciwy do spraw administracji publicznej po porozumieniu z organem sprawu- jącym nadzór nad organem pozostającym w sporze z wojewodą, 8) między organami administracji publicznej innymi niż wymienione w pkt 1–4, 6 i 7 – wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego or- ganu – minister właściwy do spraw administracji publicznej, 9) między organami administracji publicznej, gdy jednym z nich jest minister – Prezes Rady Ministrów. 12 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 23–24 §  2.8) Spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu teryto- rialnego a organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny. § 3. Z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd administracyjny może wy- stąpić: 1) strona, 2) organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji pu- blicznej, pozostające w sporze, 3) minister właściwy do spraw administracji publicznej, 4) minister właściwy do spraw sprawiedliwości, Prokurator Generalny, 5) Rzecznik Praw Obywatelskich. Czynności niecierpiące zwłoki Art. 23. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o  właściwość organ administracji publicznej, na którego obszarze wynikła sprawa, podejmuje tylko czynności nie cierpiące zwłoki ze względu na interes społeczny lub słuszny interes obywateli i zawiadamia o tym organ właściwy do rozstrzygnięcia sporu. Rozdział 5 Wyłączenie pracownika oraz organu Wyłączenie pracownika Art. 24. § 1. Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie: 1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku praw- nym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki, 2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia, 3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienio- nych w pkt 2 i 3, 5)9) w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, 6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowa- nie dyscyplinarne lub karne, 8) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1271); zmiana weszła w życie 1 stycznia 2004 r. 9) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. K.P.A. 13 Art. 25–26 Kodeks postępowania administracyjnego 7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nad- rzędności służbowej. § 2. Powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają tak- że po ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3). § 3. Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeże- li zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. § 4. Wyłączony pracownik powinien podejmować tylko czynności nie cierpią- ce zwłoki ze względu na interes społeczny lub ważny interes stron. Wyłączenie organu Art. 25. § 1. Organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwie- nia sprawy dotyczącej interesów majątkowych: 1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3, 2) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3. § 2. Przepis art. 24 § 4 stosuje się odpowiednio. Wyznaczenie pracownika lub organu do załatwienia sprawy Art. 26. § 1. W przypadku wyłączenia pracownika (art. 24) jego bezpośredni przełożony wyznacza innego pracownika do prowadzenia sprawy. § 2. W przypadku wyłączenia organu sprawę załatwia: 1) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 1 – organ wyższego stop- nia nad organem załatwiającym sprawę, 2) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 2 – organ wyższego stop- nia nad organem, w którym osoba wymieniona w tym przepisie zajmuje sta- nowisko kierownicze. Organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie organ. W razie gdy osobą wymienioną w art. 25 § 1 pkt 2 jest minister albo prezes samorządowego kolegium odwoławczego, organ właściwy do załatwienia sprawy wyznacza Prezes Rady Ministrów. § 3. Jeżeli wskutek wyłączenia pracowników organu administracji publicznej organ ten stał się niezdolny do załatwienia sprawy, stosuje się odpowiednio § 2. 14 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 27–29 Wyłączenie członka organu kolegialnego Art. 27. §  1. Członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w  przypad- kach określonych w  art.  24 §  1. O  wyłączeniu tego członka w  przypadkach określonych w art. 24 § 3 postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. § 1a.10) Członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem. § 2. Jeżeli wskutek wyłączenia członków organu kolegialnego organ ten stał się niezdolny do podjęcia uchwały z  braku wymaganego quorum, stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 § 2. §  3.11) Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze wskutek wyłączenia jego członków nie może załatwić sprawy, minister właściwy do spraw administracji publicznej, w drodze postanowienia, wyznacza inne samorządowe kolegium od- woławcze. Art. 27a (uchylony). Rozdział 6 Strona Pojęcie strony postępowania Art. 28. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes praw- ny lub obowiązek. Podmioty będące stronami Art. 29. Stronami mogą być osoby fizyczne i  osoby prawne, a  gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne – również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. 10) Dodany przez ustawę z 24 września 2009 r. (Dz.U. Nr 195, poz. 1501); zmiana we- szła w życie 8 grudnia 2009 r. 11) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. K.P.A. 15 Art. 30–31 Kodeks postępowania administracyjnego Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych Art. 30. § 1. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. § 2. Osoby fizyczne nie posiadające zdolności do czynności prawnych działają przez swych ustawowych przedstawicieli. § 3. Strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. §  4. W  sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w  razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. § 5. W sprawach dotyczących spadków nie objętych jako strony działają oso- by sprawujące zarząd majątkiem masy spadkowej, a w ich braku – kurator wy- znaczony przez sąd na wniosek organu administracji publicznej. Udział w postępowaniu organizacji społecznej Art. 31. § 1. Organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. § 2. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopusz- czeniu organizacji do udziału w  postępowaniu. Na postanowienie o  odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organiza- cji społecznej służy zażalenie. § 3. Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony. §  4. Organ administracji publicznej, wszczynając postępowanie w  sprawie dotyczącej innej osoby, zawiadamia o  tym organizację społeczną, jeżeli uzna, że może ona być zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe, i gdy przemawia za tym interes społeczny. §  5. Organizacja społeczna, która nie uczestniczy w  postępowaniu na pra- wach strony, może za zgodą organu administracji publicznej przedstawić temu organowi swój pogląd w  sprawie, wyrażony w  uchwale lub oświadczeniu jej organu statutowego. § 6 (uchylony). 16 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 32–34 Pełnomocnictwo procesowe Art. 32. Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czyn- ności wymaga jej osobistego działania. Ustanowienie pełnomocnika procesowego Art. 33. §  1. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. § 2. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do pro- tokołu. § 3.12) Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także dorad- ca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ admini- stracji publicznej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. § 4. W sprawach mniejszej wagi organ administracji publicznej może nie żą- dać pełnomocnictwa, jeśli pełnomocnikiem jest członek najbliższej rodziny lub domownik strony, a nie ma wątpliwości co do istnienia i zakresu upoważnienia do występowania w imieniu strony. Obowiązek zapewnienia reprezentacji strony Art. 34. §  1. Organ administracji publicznej wystąpi do sądu z  wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony. §  2. W  przypadku konieczności podjęcia czynności nie cierpiącej zwłoki organ administracji publicznej wyznacza dla osoby nieobecnej przedstawicie- la uprawnionego do działania w postępowaniu do czasu wyznaczenia dla niej przedstawiciela przez sąd. 12) Ostatnio w  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  23 października 2009  r. (Dz.U. Nr 216, poz. 1676); zmiana weszła w życie 1 stycznia 2010 r. K.P.A. 17 Art. 35–36 Kodeks postępowania administracyjnego Rozdział 7 Załatwianie spraw Terminy załatwiania spraw Art. 35. § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać spra- wy bez zbędnej zwłoki. § 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzo- ne w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczę- cia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do usta- lenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. § 3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powin- no nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skompliko- wanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowa- nia, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. § 4.13) Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3. § 5. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czyn- ności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowa- nych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Obowiązek organu po upływie terminu załatwienia sprawy Art. 36. § 1.14) O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie okreś- lonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. § 2. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. 13) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 14) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 18 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 37–39 Środki zwalczania bezczynności Art. 37. § 1.15) Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowa- dzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a je- żeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. § 2.16) Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyzna- cza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrze- by także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odpowiedzialność pracownika za zwłokę Art. 38. Pracownik organu administracji publicznej, który z  nieuzasadnio- nych przyczyn nie załatwił sprawy w terminie lub nie dopełnił obowiązku wyni- kającego z art. 36 albo nie załatwił sprawy w dodatkowym terminie ustalonym w myśl art. 37 § 2, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa. Rozdział 8 Doręczenia Zasada oficjalności doręczeń Art. 39.17) Organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. 15) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 16) Zdanie drugie dodane przez ustawę z 20 stycznia 2011 r. (Dz.U. Nr 34, poz. 173); zmiana weszła w życie 17 maja 2011 r. 17) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 23 listopada 2012 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529); zmiana weszła w życie 1 stycznia 2013 r. K.P.A. 19 Art. 391–40 Kodeks postępowania administracyjnego Doręczenie drogą elektroniczną Art. 39 1.18) § 1.19) Doręczenie następuje za pomocą środków komunikacji elek- tronicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm.), jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania: 1) wystąpił do organu administracji publicznej o doręczenie albo 2) wyraził zgodę na doręczenie mu pism za pomocą tych środków. § 2 (uchylony)20). Odbiorcy pism Art. 40. § 1. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawi- ciela – temu przedstawicielowi. § 2.21) Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocni- kowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jedne- mu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika. § 3. W sprawie wszczętej na skutek podania złożonego przez dwie lub więcej stron pisma doręcza się wszystkim stronom, chyba że w podaniu wskazały jedną jako upoważnioną do odbioru pism. § 4.22) Strona zamieszkała za granicą lub mająca siedzibę za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju, jest obowiązana wskazać w kraju pełnomocnika do doręczeń. § 5.23) W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń przeznaczone dla tej strony pisma pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Stronę na- leży o tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu. Strona powinna być również po- 18) Dodany przez ustawę z 17 lutego 2005 r. (Dz.U. Nr 64, poz. 565); zmiana weszła w życie 21 listopada 2005 r. 19) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 12 lutego 2010 r. (Dz.U. Nr 40, poz. 230); zmiana weszła w życie 17 czerwca 2010 r. 20) Uchylony przez ustawę z 12 lutego 2010 r. (Dz.U. Nr 40, poz. 230); zmiana weszła w życie 17 czerwca 2010 r. 21) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  3 grudnia 2010  r. (Dz.U. z  2011  r. Nr  6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 22) Dodany przez ustawę z 3 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 23) Dodany przez ustawę z 3 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18); zmiana weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. 20 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 41–44 uczona o możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie i wyjaśnień na piśmie oraz o tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem. Obowiązek zawiadomienia o zmianie adresu Art. 41. § 1. W toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełno- mocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o  każdej zmianie swego adresu. § 2. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Doręczenie pism osobom fizycznym Art. 42. § 1. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miej- scu pracy. § 2. Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji pu- blicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. §  3. W  razie niemożności doręczenia pisma w  sposób określony w  §  1 i  2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Doręczenie zastępcze Art. 43.24) W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwito- waniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozor- cy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Terminy odbioru pisma. Fikcja doręczenia Art. 44.25) §  1. W  razie niemożności doręczenia pisma w  sposób wskazany w art. 42 i 43: 1)26) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Pra- wo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocz- towej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego, 24) W  brzmieniu ustalonym przez ustawę z  12 czerwca 2003  r. (Dz.U.  Nr  130, poz. 1188); zmiana weszła w życie 24 sierpnia 2003 r. 25) Ostatnio w brzmieniu ustalonym przez ustawę z  11 marca 2005 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 682); zmiana weszła w życie 6 czerwca 2005 r. 26) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 23 listopada 2012 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529); zmiana weszła w życie 1 stycznia 2013 r. K.P.A. 21 Art. 45–46 Kodeks postępowania administracyjnego 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomie- nia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w ter- minie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Doręczenie pism jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym Art. 45.27) Jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Prze- pis art. 44 stosuje się odpowiednio. Potwierdzenie odbioru pisma Art. 46. § 1. Odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym pod- pisem ze wskazaniem daty doręczenia. § 2. Jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu. § 3.28) W przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elek- tronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli w terminie 7 dni od dnia wysłania pisma organ administracji publicznej otrzyma potwierdzenie doręczenia pisma. W  razie nieotrzymania takiego potwierdzenia organ doręcza pismo w  sposób określony w przepisach niniejszego rozdziału dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. 27) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 11 marca 2005 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 682); zmiana weszła w życie 6 czerwca 2005 r. 28) Dodany przez ustawę z 17 lutego 2005 r. (Dz.U. Nr 64, poz. 565); zmiana weszła w życie 21 listopada 2005 r. 22 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 47 § 4.29) W celu doręczenia dokumentu w formie dokumentu elektronicznego organ administracji publicznej, z zastrzeżeniem § 6, przesyła na adres elektro- niczny adresata informację zawierającą: 1) wskazanie, że adresat może odebrać dokument w formie dokumentu elektro- nicznego, 2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu, 3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru dokumentu, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinfor- matycznym organu administracji publicznej oraz informacji o wymogu pod- pisania urzędowego poświadczenia odbioru w sposób wskazany w art. 20a ustawy z  dnia 17 lutego 2005  r. o  informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. § 5.30) Warunki techniczne i organizacyjne doręczenia dokumentu w formie dokumentu elektronicznego określają przepisy ustawy, o której mowa w § 4 pkt 3. § 6.31) Doręczenie dokumentu w formie dokumentu elektronicznego do pod- miotu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w § 4 pkt 3, następuje przez elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu, w  sposób określony w tej ustawie. Odmowa przyjęcia pisma Art. 47. § 1.32) Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adno- tacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. § 2. W przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata. 29) Dodany przez ustawę z 12 lutego 2010 r. (Dz.U. Nr 40, poz. 230); zmiana weszła w życie 17 czerwca 2010 r. 30) Dodany przez ustawę z 12 lutego 2010 r. (Dz.U. Nr 40, poz. 230); zmiana weszła w życie 17 czerwca 2010 r. 31) Dodany przez ustawę z 12 lutego 2010 r. (Dz.U. Nr 40, poz. 230); zmiana weszła w życie 17 czerwca 2010 r. 32) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 23 listopada 2012 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529); zmiana weszła w życie 1 stycznia 2013 r. K.P.A. 23 Art. 48–51 Kodeks postępowania administracyjnego Szczególne przypadki doręczeń Art. 48. § 1. Pisma skierowane do osób nie znanych z miejsca pobytu, dla których sąd nie wyznaczył przedstawiciela, doręcza się przedstawicielowi usta- nowionemu w myśl art. 34. §  2. Pisma kierowane do osób korzystających ze  szczególnych uprawnień wynikających z  immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego doręcza się w  sposób przewidziany w  przepisach szczególnych, w  umowach i  zwyczajach międzynarodowych. Zawiadomienie strony przez obwieszczenie Art. 49. Strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach or- ganów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przy- jęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczegól- ny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Rozdział 9 Wezwania Wezwanie do udziału w czynnościach procesowych Art. 50. § 1. Organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych. § 2. Organ obowiązany jest dołożyć starań, aby zadośćuczynienie wezwaniu nie było uciążliwe. § 3. W przypadkach, w których osoba wezwana nie może stawić się z powo- du choroby, kalectwa lub innej nie dającej się pokonać przeszkody, organ może dokonać określonej czynności lub przyjąć wyjaśnienie albo przesłuchać osobę wezwaną w  miejscu jej pobytu, jeżeli pozwalają na to okoliczności, w  jakich znajduje się ta osoba. Obowiązek osobistego stawiennictwa Art. 51. §  1. Do osobistego stawienia się wezwany jest obowiązany tylko w obrębie gminy lub miasta, w którym zamieszkuje albo przebywa. § 2. Obowiązek osobistego stawiennictwa dotyczy również wezwanego, za- mieszkałego lub przebywającego w sąsiedniej gminie albo mieście. 24 K.P.A.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks postępowania administracyjnego.Prawo o ustroju sądów administracyjnych.Postępowanie przed sądami administracyjnymi.Postępowanie egzekucyjne w administracji ze schematami
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: