Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00325 005228 14100112 na godz. na dobę w sumie
Kodeks postępowania administracyjnego. Orzecznictwo Aplikanta. Wydanie 6 - ebook/pdf
Kodeks postępowania administracyjnego. Orzecznictwo Aplikanta. Wydanie 6 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 645
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-812-8723-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Orzecznictwo Aplikanta – Kodeks postępowania administracyjnego, zawiera tezy orzeczeń do poszczególnych (wybranych) artykułów tego Kodeksu.

W niniejszym zbiorze znajdziesz tezy najważniejszych orzeczeń Sądu Najwyższego, NSA, WSA, sądów apelacyjnych oraz sądów okręgowych. Pełną treść orzeczenia wraz z uzasadnieniem możesz następnie wyszukać w dostępnym na egzaminie komputerze.

Orzecznictwo aplikanta jest wyjątkowe ponieważ nasze materiały możesz zabrać na egzamin, a ponadto artykuły i przyporządkowane im tezy pozwolą Ci na szybkie znalezienie właściwego orzeczenia. Dzięki temu unikniesz kolejek do komputerów w trakcie egzaminu.

Co więcej, nie martw się, że przed egzaminem zostaną opublikowane nowe orzeczenia, których niniejsza książka nie zawiera, a które będą podstawa do prawidłowego rozwiązania kazusów. Gwarantujmy aktualność stanu prawnego do dnia egzaminu zawodowego w 2019 r. Zbiór będzie aktualizowany przez dodawanie nowych, ważnych tez do orzeczeń oraz przez aktualizację stanu prawnego.

Seria Orzecznictwo Aplikanta składa się z 9 zbiorów:

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Ustawa z 14.6.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) (wyciąg) Artykuł 1. [Zakres regulacji] Kodeks postępowania administracyjnego normuje: 1) postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właści- wości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco; 2) postępowanie przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmio- tami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do zała- twiania spraw określonych w pkt 1; 3) postępowanie w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz mię- dzy organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2; 4) postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń; 5)  nakładanie lub wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych lub udzielanie ulg w ich wykonaniu; 6) tryb europejskiej współpracy administracyjnej. Brak uznania postępowania organu właściwego do sprawowania kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy za postępowanie administracyjne Postępowanie organu właściwego do sprawowania kontroli działalności gospo- darczej przedsiębiorcy nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1–4 KPA. Przepisy ustawy z 8.3.1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.) regulują bowiem zorganizowany ciąg działań podejmo- wanych przez organy kontroli, których przedmiotem jest wyłącznie ocena prawi- dłowości działalności gospodarczej, a nie załatwienie sprawy wymienionej w art. 1 KPA. W postanowieniach, o których stanowi art. 84c ust. 9 i 10 ustawy o samorzą- dzie gminnym organ kontroli nie rozstrzyga bezpośrednio o obowiązkach lub upraw- 1 Artykuł 1. [Zakres regulacji] nieniach kontrolowanego przedsiębiorcy. Rozstrzygnięcie w tej materii odnosi się do samej kontroli, nie mając wpływu na uprawnienia podmiotu kontrolowanego. (wyrok NSA z 19.10.2017 r., II OSK 271/16) Zobacz również: – wyrok NSA z 24.2.2017 r., II OSK 1574/15. Dopuszczalność drogi administracyjnej Aby droga administracyjna była dopuszczalna i jednocześnie istniał przedmiot postępowania muszą być spełnione łącznie wszystkie przesłanki konstruujące postę- powania administracyjne (sprawę administracyjną będącą jego przedmiotem), tj. typ organu stosującego normę prawną, właściwość organu, charakter sprawy indywidu- alnej będącej przedmiotem postępowania oraz rodzaj rozstrzygnięcia. (wyrok WSA w Bydgoszczy z 12.7.2011 r., II SA/Bd 359/11) Bezprzedmiotowość postępowania wiąże się z przedmiotem postępowania admi- nistracyjnego, którym jest sprawa administracyjna, w rozumieniu art. 1 pkt 1 KPA, czyli wynikająca z przepisów prawa materialnego kompetencja organu administracji publicznej do wydania decyzji administracyjnej w indywidualnej sprawie. Postępowa- nie może być więc bezprzedmiotowe z przyczyn prawnych, gdy okaże się, że nie ma normy prawnej udzielającej organowi administracji publicznej kompetencji do wyda- nia decyzji administracyjnej lub z przyczyn faktycznych, gdy okaże się, że nie ma oko- liczności faktycznych, uzasadniających według hipotezy normy prawnej kompetencję organu administracji publicznej do wydania – decyzji administracyjnej. (wyrok WSA w Szczecinie z 8.12.2010 r., II SA/Sz 844/10) Zakres stosowania przepisów ogólnego postępowania administracyjnego regu- lują przepisy art. 1 pkt 1 i 2 KPA, które wyznaczają cztery przesłanki stosowania tego typu władczego działania administracji publicznej, mianowicie: po pierwsze charakter organu, przed którym stosuje się przepisy kodeksu, po drugie, instytucja właściwości tych organów, po trzecie charakter sprawy (sprawy indywidualne), po czwarte rozstrzygane w formie decyzji administracyjnej. (wyrok WSA w Białymstoku z 2.10.2007 r., II SA/Bk 471/07) Pojęcie innego organu państwowego, o którym mowa w art. 1 pkt 2 KPA Celem tzw. ogólnego postępowania administracyjnego jest wiążące ustalenie konsekwencji norm prawa materialnego, w odniesieniu do konkretnie oznaczonego adresata w konkretnej sprawie administracyjnej. Natomiast organami, przed którymi toczy się to postępowanie lub które prowadzą to postępowanie, są organy admini- 2 Artykuł 1. [Zakres regulacji] stracji publicznej (w znaczeniu ustrojowym) oraz inne organy i podmioty wymie- nione w art. 1 pkt 2 KPA, gdy są z mocy prawa upoważnione do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnej. Jednocześnie należy wskazać, że pojęcie „inny organ państwowy” jest definiowane jako wyodrębniona kompe- tencyjnie i organizacyjnie część aparatu państwowego, powołana do wykonywania oznaczonych przez prawo zadań państwowych. (wyrok NSA z 27.4.2006 r., II GSK 32/06) Postępowanie przed Polskim Centrum Akredytacji Skoro Polskie Centrum Akredytacji, jako państwowa osoba prawna, podejmuje rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach dotyczących przyznania, bądź odmo- wy przyznania akredytacji, ewidentnie w tym zakresie, do postępowania przed nią, znajdą zastosowanie przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, z uwagi na brzmienie art. 1 pkt 2 KPA. (wyrok WSA w Warszawie z 25.4.2017 r., VI SA/Wa 2470/16) Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń nie jest postępowaniem administracyjnym, w rozumieniu art. 1 pkt 1 KPA Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń ma charakter administracyj- ny ze względu na rodzaj organów je prowadzących, jak też z uwagi na to, że czyn- ności materialno-techniczne stanowią jedną z prawnych form działania administracji publicznej mających cechy władcze, ale nie jest postępowaniem administracyjnym, w rozumieniu art. 1 pkt 1 KPA. (wyrok WSA w Warszawie z 9.6.2011 r., I SA/Wa 252/11) Zobacz również: – wyrok WSA w Kielcach z 14.4.2011 r., II SA/Ke 176/11; – postanowienie WSA w Warszawie z 18.2.2010 r., II SAB/Wa 197/09; – wyrok WSA we Wrocławiu z 9.10.2008 r., II SA/Wr 382/08. Sprawy z zakresu samorządów zawodów prawniczych Uchwała komisji egzaminacyjnej w sprawie ustalenia wyniku egzaminu konkur- sowego na aplikację, jako rozstrzygnięcie o charakterze władczym i jednostronnym, pozwala postępowanie egzaminacyjne traktować jako indywidualną sprawę admi- nistracyjną, w rozumieniu art. 1 pkt 1 KPA. Toteż w sprawach nieuregulowanych w ustawie o radcach prawnych, a w szczególności w zakresie wymogów odwołania oraz rozstrzygnięć organu wyższego stopnia, mają odpowiednie zastosowanie prze- pisy KPA. (wyrok WSA w Warszawie z 26.3.2007 r., VI SA/Wa 45/07) 3 Artykuł 1. [Zakres regulacji] Uchwała komisji egzaminacyjnej w sprawie ustalenia wyniku egzaminu konkur- sowego na aplikację, jako rozstrzygnięcie o charakterze władczym i jednostronnym, pozwala postępowanie egzaminacyjne traktować jako indywidualną sprawę admi- nistracyjną, w rozumieniu art. 1 pkt 1 KPA. Toteż w sprawach nieuregulowanych w ustawie z 6.7.1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 ze zm.), a w szczególności w zakresie wymogów odwołania oraz rozstrzygnięć or- ganu wyższego stopnia, mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postę- powania administracyjnego. (wyrok WSA w Warszawie z 20.3.2007 r., VI SA/Wa 42/07) Komisje egzaminacyjne do spraw aplikacji radcowskiej przy ministrze sprawie- dliwości, powołane na obszarze właściwości jednej lub kilku rad okręgowych izb radców prawnych, można uznać za organ, któremu zostało zlecone wykonywanie czynności związanych z ustaleniem wyniku egzaminu. Ustalenie wyniku egzaminu następuje poprzez wydanie uchwały. Uchwała ma charakter decyzji administracyj- nej; jest aktem o charakterze indywidualnym. O indywidualnym charakterze sprawy (ustalenie wyniku egzaminu) świadczy, iż dotyczy ona imiennie wymienionego pod- miotu (skarżącego) oraz jego konkretnych praw (od ustalonego wyniku egzaminu zależy jego pozycja jako osoby mającej prawo ubiegania się o wpis na listę aplikan- tów). Uchwała zawiera wszystkie niezbędne składniki decyzji. (wyrok WSA w Warszawie z 20.3.2007 r., VI SA/Wa 132/07) Oświadczenie bądź wezwanie Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych do uisz- czenia składki członkowskiej na rzecz samorządu radców prawnych nie jest decyzją, w rozumieniu art. 1 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 2 KPA, i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. (postanowienie NSA z 12.6.1995 r., SA/Wr 1040/95) Uchwały organów samorządu adwokackiego w sprawie przeniesienia siedziby wykonywania zawodu adwokata do innej miejscowości, zarówno w zespole adwo- kackim, jak i indywidualnie, mają charakter decyzji administracyjnych, w rozumie- niu art. 1 § 2 pkt 2 w zw. z art. 1 § 1 pkt 1 KPA, oraz podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego stosownie do art. 196 § 1 i 2 KPA. (wyrok NSA z 10.6.1994 r., II SA 237/94) W postępowaniu dotyczącym przyjęcia adwokata do zespołu adwokackiego – w sprawach nieuregulowanych w ustawie z 26.5.1982 r. – Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.) – stosuje się przepisy KPA. Od uchwały okręgowej rady adwokackiej nie uwzględniając odwołania adwo- kata od uchwały zebrania zespołu odmawiającej przyjęcia do zespołu adwokackiego przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. (uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego – Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecz- nych – zasada prawna z 30.9.1988 r., III PZP 55/87) 4 Artykuł 1. [Zakres regulacji] 1. Dla ustalenia, czy Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się w po- stępowaniu przed organami samorządu adwokackiego na ogólnej zasadzie z art. 1 § 2 pkt 1 KPA niezbędne jest wystąpienie łącznie dwóch przesłanek prawnych – przy czym żadnej z nich nie można domniemywać; organ taki musi być „z mocy prawa” powołany do rozstrzygania spraw indywidualnych, a sprawa musi być rozstrzygana decyzją administracyjną. 2. Uchwały o przyjęciu lub odmowie przyjęcia adwokata do zespołu adwokac- kiego są aktami wewnątrzorganizacyjnymi i dotyczą członków adwokatury. 3. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi adwo- kata na uchwałę okręgowej rady adwokackiej, podjętą w wyniku rozpatrzenia odwo- łania od uchwały zebrania zespołu adwokackiego odmawiającej przyjęcia adwokata do zespołu adwokackiego (art. 18 ust. 2 i art. 32 ust. 3 ustawy z 26.5.1982 r. – Prawo o adwokaturze – t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.). (postanowienie NSA z 5.6.1987 r., IV SA 442/87) Z przepisów ustawy z 26.5.1982 r. – Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 ze zm.) wynika, że uchwały organów samorządu adwokackiego dotyczące bezpośrednio praw lub obowiązków poszczególnych osób odpowiadają pojęciu decyzji administracyjnej. Ani Kodeks postępowania administracyjnego, ani Prawo o adwokaturze nie wy- łączają w żadnym przepisie stosowania przepisów Kodeksu w sprawach unormowa- nych tym prawem. Brak podstaw do przyjęcia, że decyzje Ministra sprawiedliwości wydane w zw. z art. 47 ust. 2 Prawa o adwokaturze na podstawie Kodeksu postępowania admini- stracyjnego nie mogą być zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. (wyrok NSA z 19.12.1984 r., III SA 393/84) Uchwała Rady Adwokackiej w sprawie wpisu na listę adwokatów jest decyzją, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Uchwała ta zawiera bowiem jednostronne rozstrzygnięcie w sprawie indywidu- alnej, podjęte przez organ samorządu zawodowego w sferze stosunków zewnętrz- nych (por. art. 1 § 2 pkt 2 w zw. z art. 1 § 1 pkt 1 oraz art. 3 § 3 KPA). Stosowanie Kodeksu postępowania administracyjnego do ustawy o ustroju ad- wokatury nie zostało wyłączone żadnym przepisem. (wyrok NSA z 15.1.1982 r., II SA 752/82) Stosunek administracyjno-prawny Przesądzającym elementem wskazującym „na stosunek administracyjno-praw- ny” jest występowanie organu państwowego lub społecznego wobec innego uczest- 5 Artykuł 3. [Wyłączenia] nika z pozycji wykonywania władzy zwierzchniej w ramach zarządzającej działal- ności państwa. (wyrok WSA w Warszawie z 11.5.2005 r., III SA/Wa 126/05) Artykuł 3. [Wyłączenia] § 1. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do: 1) postępowania w sprawach karnych skarbowych; 2) spraw uregulowanych w ustawie z 29.8.1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.), z wyjątkiem przepisów działów IV, V i VIII. § 2. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się również do postępowania w sprawach: 1) (uchylony) 2) (uchylony) 3) (uchylony) 4) należących do właściwości polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzę- dów konsularnych, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. § 3. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się także do postępowania w sprawach wynikających z: 1) nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami pań- stwowymi i innymi państwowymi jednostkami organizacyjnymi, 2) podległości służbowej pracowników organów i  jednostek organizacyjnych wy- mienionych w pkt 1, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. § 4. Do postępowania w sprawach wymienionych w § 1, 2 i 3 pkt 2 stosuje się jednak przepisy działu VIII. § 5. Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może rozciągnąć przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w całości lub w części na postępowania w spra- wach wymienionych w § 2. Fakt wyłączenia stosowania przepisów KPA przed polskimi urzędami konsular- nymi za granicą nie oznacza, w ocenie Sądu, że to wyłączenie rozciąga się na orga- ny administracji publicznej w kraju, kontrolujące w trybie nadzoru rozstrzygnięcia podjęte w indywidualnych sprawach obywateli polskich. Organ wyższego stopnia w stosunku do organu konsularnego, działający w kraju w trybie nadzoru, jest zobo- wiązany do stosowania przepisów KPA. (wyrok NSA z 7.10.2004 r., OSK 106/04) Paradygmatem dla stosunków zewnętrznych w administracji jest decyzja ad- ministracyjna, natomiast dla stosunków wewnętrznych – polecenie służbowe. Roz- różnienie między aktami indywidualnymi zewnętrznymi (decyzja administracyjna) a aktami indywidualnymi wewnętrznymi (polecenie służbowe) jest doniosłe praw- nie, bowiem zgodnie z art. 3 § 3 pkt 1 i 2 KPA przepisów kodeksu nie stosuje się do 6 Artykuł 5. [Pojęcie] postępowania w sprawach wynikających z nadrzędności organizacyjnej i podległo- ści służbowej. Cechą charakterystyczną decyzji administracyjnej jest jej zewnętrz- ny charakter, władczość oraz podwójna konkretność: konkretny adresat i konkretna sytuacja, którą ten akt rozstrzyga, określając o prawach albo obowiązkach jego ad- resata. (wyrok NSA z 12.3.2014 r., II OSK 2477/12) Artykuł 5. [Pojęcie] § 1. Jeżeli przepis prawa powołuje się ogólnie na przepisy o postępowaniu admini- stracyjnym, rozumie się przez to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. § 2. Ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o: 1) kodeksie – rozumie się przez to Kodeks postępowania administracyjnego; 2) (uchylony) 3) organach administracji publicznej – rozumie się przez to ministrów, centralne or- gany administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imie- niu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i  niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2; 4) ministrach – rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełnią- cych funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewod- niczących komitetów wchodzących w  skład Rady Ministrów, kierowników cen- tralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających spra- wy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4; 5) organizacjach społecznych – rozumie się przez to organizacje zawodowe, samo- rządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne; 6) organach jednostek samorządu terytorialnego – rozumie się przez to organy gmi- ny, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmi- strza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kierowników służb, inspekcji i  straży działających w  imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samorządowe kolegia odwoławcze. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów jest ministrem, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 KPA, a zatem jest ona organem, nad którym nie ma organu wyższe- go stopnia, w rozumieniu art. 17 KPA. Nie ma również w polskim systemie prawa przepisu szczególnego, który wskazywałby organ sprawujący nadzór nad Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów. (wyrok NSA z 6.6.2012 r., I OSK 420/12) 7 Artykuł 5. [Pojęcie] Komisja egzaminacyjna w sprawie egzaminu na aplikację radcowską Komisja egzaminacyjna w sprawie ustalenia wyniku konkursowego na aplika- cję radcowską działa przy Ministrze sprawiedliwości, jako organie administracji publicznej, sama takiego atrybutu nie posiadając. Komisja egzaminacyjna nie jest ani terenowym organem administracji rządowej, ani organem jednostki samorządu terytorialnego, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 KPA. Nie jest także organem lub pod- miotem, powołanym z mocy ustawy lub porozumienia, uprawnionym do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych. Wspomniana powyżej komisja nie załatwia sprawy, w rozumieniu art. 104 KPA. (wyrok WSA w Warszawie z 19.3.2007 r., VI SA/Wa 130/07) Komisja Nadzoru Finansowego Komisja Nadzoru Finansowego jest centralnym organem administracji publicz- nej, a w ustawie z 21.7.2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz.U. Nr 157, poz. 1119 ze zm.) brak jest przepisów, które statuowałyby inny organ, a zwłaszcza Prezesa Rady Ministrów, jako organ wyższego stopnia w stosunku do Komisji Nad- zoru Finansowego uprawniony do stwierdzania nieważności decyzji. (wyrok NSA z 21.2.2012 r., II GSK 67/11) Pojęcie organizacji samorządowej 1. Z zakresu pojęcia „organizacja samorządowa” należy wyłączyć samorząd te- rytorialny, a zatem wszystkie organy tego samorządu łącznie z organami jednostek pomocniczych tego samorządu, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z 8.3.1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 16, poz. 95 ze zm.). Artykuł 5 § 2 pkt 6 KPA stanowi, że ilekroć w przepisach Kodeksu postępowa- nia administracyjnego jest mowa o organach samorządu terytorialnego, rozumie się przez to organy gmin. Pod pojęciem „organy gmin” należy rozumieć nie tylko organy gminy określone w rozdziale 3 ustawy o samorządzie terytorialnym, ale również organy jednostek pomocniczych, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym. Wchodzą one w zakres pojęcia „organy samorządu terytorialnego”, a nie w za- kres pojęcia „organizacja samorządowa”. 2. Brak regulacji prawnej w ustawie o samorządzie terytorialnym przyznającej sołectwom, dzielnicom, osiedlom prawa do uczestnictwa w postępowaniu admini- stracyjnym na zasadach ustalonych dla organizacji społecznych w Kodeksie postę- powania administracyjnego wyłącza możliwość przyznania tym jednostkom po- mocniczym gminy, w formie uchwały organu gminy, pozycji podmiotu na prawach strony w postępowaniu administracyjnym. 8 Artykuł 5. [Pojęcie] 3. W razie uchybienia obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie określo- nym w art. 90 ust. 1 ustawy samorządowej, okresu przedawnienia nie liczy się od dnia jej podjęcia, a od daty przedłożenia uchwały organowi nadzoru. (wyrok NSA z 6.3.1992 r., SA/Wr 300/92) Pojęcie organizacji społecznej W myśl art. 5 pkt 5 KPA, przez „organizacje społeczne” rozumie się organiza- cje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne. Brak jest podstaw dla prezentowania stanowiska, odmawiającego partii politycznej statusu organizacji społecznej, w rozumieniu przepisu art. 5 pkt 5 KPA. Nie ma również przepisu prawa, który stwarzałby partii politycznej ograniczenia w dopuszczaniu jej do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym. Partia polityczna spełnia kryte- ria organizacji społecznej w świetle art. 5 pkt 5 KPA. (wyrok WSA w Warszawie z 22.6.2005 r., VI SA/Wa 1452/04) Prezes ZUS Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest organem administracji publicz- nej, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 KPA. (wyrok WSA w Warszawie z 27.7.2006 r., II SA/Wa 823/06) Zobacz również: – wyrok NSA z 21.3.2002 r., II SA 602/01. Rektor państwowej szkoły wyższej Rektor, jako organ państwowej szkoły wyższej, ma przymiot organu administra- cji publicznej, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 w zw. z art. 1 pkt 2 KPA, w zw. z art. 161 ustawy z 12.9.1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.), w in- dywidualnych sprawach studenckich. (wyrok WSA w Krakowie z 3.2.2004 r., II SA/Kr 2625/03) Urząd Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych należy do central- nych organów administracji państwowej (art. 7 ust. 1 ustawy z 24.1.1991 r. o kom- batantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, t.j. Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.), a w związku z tym pod pojęciem „ministra”, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 KPA, należy rozumieć też kie- rowników centralnych urzędów administracji rządowej. (wyrok WSA w Kielcach z 9.11.2006 r., II SA/Ke 102/06) 9
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks postępowania administracyjnego. Orzecznictwo Aplikanta. Wydanie 6
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: