Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00320 007037 14071753 na godz. na dobę w sumie
Kodeks postępowania administracyjnego. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Teksty ustaw + schematy. Wydanie 1 - ebook/pdf
Kodeks postępowania administracyjnego. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Teksty ustaw + schematy. Wydanie 1 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Język publikacji:
ISBN: 978-83-278-0770-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> biznes >> zarządzanie i marketing
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Stan prawny: wrzesień 2014 roku.

Publikacja zawiera teksty ustaw: Kodeks postępowania administracyjnego, Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Artykuły tych ustaw zostały opatrzone tytułami objaśniającymi ich sens – zaznaczono je kolorowym tłem.

Schematy zamieszczone na końcu publikacji przedstawiają w formie graficznej powiązania między poszczególnymi unormowaniami. To nowatorskie rozwiązanie – swoista mapa ustawy – z pewnością ułatwi Czytelnikowi poruszanie się w gąszczu przepisów postępowania administracyjnego.

Publikacja ta jest skierowana zarówno do prawników praktyków, jak i do studentów, aplikantów oraz osób przygotowujących się do wszelkiego rodzaju egzaminów prawniczych, którym może być pomocna przy nauce skomplikowanej materii postępowania administracyjnego.

Jeśli jesteś studentem lub aplikantem – bezpłatnie sprawdzaj zmiany prawa w Serwisie Prawniczym Lexis.pl.

Więcej na www.lexis.lexisnexis.pl

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

KPAKPA... Teksty ustaw + schematy Kodeks postępowania administracyjnego Prawo o ustroju sądów administracyjnych Postępowanie przed sądami administracyjnymi Postępowanie egzekucyjne w administracji Stan prawny: wrzesień 2014 roku Wojciech Piątek pod redakcją Wojciecha Sawczyna Wydanie 1 strKPA_PP_TUS.indd 1 9/7/14 12:56 PM SPIS TREŚCI KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267) . . 1–85 PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH – ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) . . . . . . . . 1–30 PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI – ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) . . . . . . . . . . . . . . . . . 1–104 POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE W ADMINISTRACJI – ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1–159 SCHEMATY DO KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1–46 SCHEMATY DO PRAWA O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH ORAZ PRAWA O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1–45 SCHEMATY DO POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO W ADMINISTRACJI . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1–27 SPIS TREŚCI KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) DZIAŁ I. PRZEPISY OGÓLNE (art. 1–60) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Zakres obowiązywania (art. 1–5) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Zasady ogólne (art. 6–16) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Organy wyższego stopnia i organy naczelne (art. 17–18) . . . . . . . . Rozdział 4. Właściwość organów (art. 19–23) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Wyłączenie pracownika oraz organu (art. 24–27a) . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Strona (art. 28–34) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 7. Załatwianie spraw (art. 35–38) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 8. Doręczenia (art. 39–49) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 9. Wezwania (art. 50–56) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 10. Terminy (art. 57–60) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ II. POSTĘPOWANIE (art. 61–163) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Wszczęcie postępowania (art. 61–66) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Metryki, protokoły i adnotacje (art. 66a–72) . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Udostępnianie akt (art. 73–74) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 4. Dowody (art. 75–88a) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Rozprawa (art. 89–96) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Zawieszenie postępowania (art. 97–103) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 7. Decyzje (art. 104–113) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 8. Ugoda (art. 114–122) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 9. Postanowienia (art. 123–126) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 10. Odwołania (art. 127–140) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 11. Zażalenia (art. 141–144) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 12. Wznowienie postępowania (art. 145–153) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 13. Uchylenie, zmiana oraz stwierdzenie nieważności decyzji 5 5 7 10 10 12 14 17 18 23 25 27 27 30 32 33 37 39 41 44 46 47 50 50 (art. 154–163) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 53 DZIAŁ III. PRZEPISY SZCZEGÓLNE W SPRAWACH UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH (art. 164–181) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ IV. UDZIAŁ PROKURATORA (art. 182–189) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 56 56 3 K.P.A. DZIAŁ V. ROZSTRZYGANIE SPORÓW O WŁAŚCIWOŚĆ MIĘDZY ORGANAMI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ A SĄDAMI POWSZECHNYMI (art. 190–195) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VI. ZASKARŻANIE DECYZJI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (art. 196–216b) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VII. WYDAWANIE ZAŚWIADCZEŃ (art. 217–220) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VIII. SKARGI I WNIOSKI (art. 221–260) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Postanowienia ogólne (art. 221–226) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Skargi (art. 227–240) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Wnioski (art. 241–247) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 4. Udział prasy i organizacji społecznych (art. 248–252) . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Przyjmowanie skarg i wniosków (art. 253–256) . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Nadzór i kontrola (art. 257–260) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ IX. OPŁATY I KOSZTY POSTĘPOWANIA (art. 261–267) . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ X. PRZEPISY KOŃCOWE (art. 268–269) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Wykaz aktów zmieniających Kodeks postępowania administracyjnego . . . . . Wykaz aktów wykonujących Kodeks postępowania administracyjnego . . . . . Skorowidz przedmiotowy do Kodeksu postępowania administracyjnego . . . . 58 58 58 61 61 63 66 67 68 69 70 72 73 76 78 4 Spis treściK.P.A. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO USTAWA z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst pierwotny Dz.U. z 25 czerwca 1960 r. Nr 30, poz. 168; tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267; z 2014 r., poz. 183)* DZIAŁ I Przepisy ogólne Rozdział 1 Zakres obowiązywania Przedmiotowy i podmiotowy zakres obowiązywania Art. 1. Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie: 1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji admi­ nistracyjnych; 2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1; 3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między or­ ganami i podmiotami, o których mowa w pkt 2; 4) w sprawach wydawania zaświadczeń. * Uwzględniono zmiany wprowadzone przez ustawę z 11 lipca 2014 r. o  petycjach (ustawa oczekuje na publikację w Dz.U.); zmiany wejdą w życie po upływie 12 miesięcy od ogłoszenia. 5 K.P.A. Art. 2–4 Zakres obowiązywania w postępowaniu w sprawie skarg i wniosków Art. 2. Kodeks postępowania administracyjnego normuje ponadto postępo­ wanie w sprawie skarg i wniosków (Dział VIII) przed organami państwowymi, organami jednostek samorządu terytorialnego oraz przed organami organizacji społecznych. Wyłączenia spod mocy obowiązującej Kodeksu Art. 3. § 1. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do: 1) postępowania w sprawach karnych skarbowych; 2) spraw uregulowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja po­ datkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), z wyjątkiem przepisów dzia­ łów IV, V i VIII. § 2. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się rów­ nież do postępowania w sprawach: 1–3) (uchylone), 4) należących do właściwości polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. § 3. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się tak­ że do postępowania w sprawach wynikających z: 1) nadrzędności i  podległości organizacyjnej w  stosunkach między organami państwowymi i innymi państwowymi jednostkami organizacyjnymi, 2) podległości służbowej pracowników organów i  jednostek organizacyjnych wymienionych w pkt 1, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. § 4. Do postępowania w sprawach wymienionych w § 1, 2 i 3 pkt 2 stosuje się jednak przepisy działu VIII. § 5. Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może rozciągnąć przepisy Ko­ deksu postępowania administracyjnego w całości lub w części na postępowania w sprawach wymienionych w § 2. Immunitet dyplomatyczny i konsularny Art. 4. Kodeks postępowania administracyjnego nie narusza szczególnych uprawnień wynikających z  immunitetu dyplomatycznego i  konsularnego oraz umów i zwyczajów międzynarodowych. 6 K.P.A. Przepisy ogólne Definicje legalne Art. 5–6 Art. 5. § 1. Jeżeli przepis prawa powołuje się ogólnie na przepisy o postępo­ waniu administracyjnym, rozumie się przez to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. §  2. Ilekroć w  przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o: 1) kodeksie – rozumie się przez to Kodeks postępowania administracyjnego; 2) (uchylony); 3) organach administracji publicznej – rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespo­ lonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i  podmioty wymienione w art. 1 pkt 2; 4) ministrach – rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów peł­ niących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rzą­ dowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierow­ ników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporząd­ kowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a  także kierowników innych równorzędnych urzędów państwo­ wych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4; 5) organizacjach społecznych – rozumie się przez to organizacje zawodowe, sa­ morządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne; 6) organach jednostek samorządu terytorialnego – rozumie się przez to organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kie­ rowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samo­ rządowe kolegia odwoławcze. Rozdział 2 Zasady ogólne Zasada praworządności Art. 6. Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. 7 K.P.A. Art. 7–11 Zasada prawdy obiektywnej Art. 7. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada pogłębiania zaufania obywateli Art. 8. Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w  sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Zasada informowania stron Art. 9. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i praw­ nych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z po­ wodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu Art. 10. § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stro­ nom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. §  2. Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na gro­ żącą niepowetowaną szkodę materialną. § 3. Organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach spra­ wy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1. Zasada przekonywania Art. 11. Organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasad­ ność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. 8 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 12–16 Zasada szybkości i prostoty postępowania Art. 12. § 1. Organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wni­ kliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. § 2. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaś­ nień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zasada ugodowego załatwiania spraw Art. 13. §  1. Sprawy, w  których uczestniczą strony o  spornych interesach, mogą być załatwiane w drodze ugody sporządzonej przed organem administra­ cji publicznej (ugoda administracyjna). §  2. Organ administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie w  sprawie, powinien w  tych przypadkach podejmować czynności skłaniające strony do zawarcia ugody. Zasada pisemności Art. 14. § 1. Sprawy należy załatwiać w formie pisemnej lub w formie do­ kumentu elektronicznego w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publicz­ ne (Dz.U. z 2013 r. poz. 235), doręczanego środkami komunikacji elektronicznej. § 2. Sprawy mogą być załatwiane ustnie, gdy przemawia za tym interes stro­ ny, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie. Treść oraz istotne motywy takiego załatwienia powinny być utrwalone w  aktach w  formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji. Zasada dwuinstancyjności postępowania Art. 15. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zasada trwałości decyzji Art. 16. § 1. Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchy­ lenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. §  2. Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z  powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. 9 K.P.A. Art. 17–20 Rozdział 3 Organy wyższego stopnia i organy naczelne Organy wyższego stopnia Art. 17. Organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są: 1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej; 2) w stosunku do wojewodów – właściwi w sprawie ministrowie; 3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 – odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku – organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością; 4) w stosunku do organów organizacji społecznych – odpowiednie organy wyż­ szego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku – organ państwowy spra­ wujący nadzór nad ich działalnością. Organy naczelne Art. 18. Organami naczelnymi w rozumieniu kodeksu są: 1) w  stosunku do organów administracji rządowej, organów jednostek samo­ rządu terytorialnego, z wyjątkiem samorządowych kolegiów odwoławczych, oraz organów państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych – Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie; 2) w stosunku do organów państwowych innych niż określone w pkt 1 – odpo­ wiednie organy o ogólnokrajowym zasięgu działania; 3) w stosunku do organów organizacji społecznych – naczelne organy tych orga­ nizacji, a w razie braku takiego organu – Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie sprawujący zwierzchni nadzór nad ich działalnością. Rozdział 4 Właściwość organów Obowiązek przestrzegania właściwości Art. 19. Organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właś­ ciwości rzeczowej i miejscowej. Właściwość rzeczowa Art. 20. Właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się we­ dług przepisów o zakresie jego działania. 10 K.P.A. Przepisy ogólne Właściwość miejscowa Art. 21–22 Art. 21. § 1. Właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się: 1) w sprawach dotyczących nieruchomości – według miejsca jej położenia; jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub więcej orga­ nów, orzekanie należy do organu, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości; 2) w  sprawach dotyczących prowadzenia zakładu pracy – według miejsca, w którym zakład pracy jest, był lub ma być prowadzony; 3) w  innych sprawach – według miejsca zamieszkania (siedziby) w  kraju, a w braku zamieszkania w kraju – według miejsca pobytu strony lub jednej ze stron; jeżeli żadna ze stron nie ma w kraju zamieszkania (siedziby) lub pobytu – według miejsca ostatniego ich zamieszkania (siedziby) lub pobytu w kraju. §  2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w  sposób wskazany w  §  1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w  którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania, albo w  razie braku ustalenia takiego miejsca – do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st. Warszawie. Spory o właściwość Art. 22. § 1. Spory o właściwość rozstrzygają: 1) między organami jednostek samorządu terytorialnego, z  wyjątkiem przy­ padków określonych w pkt 2–4 – wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny; 2) między kierownikami służb, inspekcji i straży administracji zespolonej tego samego powiatu, działających w imieniu własnym lub w imieniu starosty – starosta; 3) między organami administracji zespolonej w jednym województwie niewy­ mienionymi w pkt 2 – wojewoda; 4) między organami jednostek samorządu terytorialnego w różnych wojewódz­ twach w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej – minister właściwy do spraw administracji publicznej; 5) (uchylony); 6) między wojewodami oraz organami administracji zespolonej w różnych wo­ jewództwach – minister właściwy do spraw administracji publicznej; 7) między wojewodą a  organami administracji niezespolonej – minister właś­ ciwy do spraw administracji publicznej po porozumieniu z organem sprawu­ jącym nadzór nad organem pozostającym w sporze z wojewodą; 11 K.P.A. Art. 23–24 8) między organami administracji publicznej innymi niż wymienione w pkt 1–4, 6 i 7 – wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego or­ ganu – minister właściwy do spraw administracji publicznej; 9) między organami administracji publicznej, gdy jednym z nich jest minister – Prezes Rady Ministrów. § 2. Spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorial­ nego a organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny. § 3. Z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd administracyjny może wy­ stąpić: 1) strona; 2) organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji pu­ blicznej, pozostające w sporze; 3) minister właściwy do spraw administracji publicznej; 4) minister właściwy do spraw sprawiedliwości, Prokurator Generalny; 5) Rzecznik Praw Obywatelskich. Czynności niecierpiące zwłoki Art. 23. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o  właściwość organ administracji publicznej, na którego obszarze wynikła sprawa, podejmuje tylko czynności nie­ cierpiące zwłoki ze względu na interes społeczny lub słuszny interes obywateli i zawiadamia o tym organ właściwy do rozstrzygnięcia sporu. Rozdział 5 Wyłączenie pracownika oraz organu Wyłączenie pracownika Art. 24. § 1. Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie: 1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku praw­ nym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki; 2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia; 3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienio­ nych w pkt 2 i 3; 5) w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji; 6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowa­ nie dyscyplinarne lub karne; 12 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 25–26 7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nad­ rzędności służbowej. § 2. Powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają tak­ że po ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3). § 3. Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeże­ li zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności niewymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. § 4. Wyłączony pracownik powinien podejmować tylko czynności niecierpią­ ce zwłoki ze względu na interes społeczny lub ważny interes stron. Wyłączenie organu Art. 25. § 1. Organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwie­ nia sprawy dotyczącej interesów majątkowych: 1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3; 2) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3. § 2. Przepis art. 24 § 4 stosuje się odpowiednio. Wyznaczenie pracownika lub organu do załatwienia sprawy Art. 26. § 1. W przypadku wyłączenia pracownika (art. 24) jego bezpośredni przełożony wyznacza innego pracownika do prowadzenia sprawy. § 2. W przypadku wyłączenia organu sprawę załatwia: 1) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 1 – organ wyższego stop­ nia nad organem załatwiającym sprawę; 2) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 2 – organ wyższego stop­ nia nad organem, w którym osoba wymieniona w tym przepisie zajmuje sta­ nowisko kierownicze. Organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie organ. W razie gdy osobą wymienioną w art. 25 § 1 pkt 2 jest minister albo prezes samorządowego kolegium odwoławczego, organ właściwy do załatwienia sprawy wyznacza Prezes Rady Ministrów. § 3. Jeżeli wskutek wyłączenia pracowników organu administracji publicznej organ ten stał się niezdolny do załatwienia sprawy, stosuje się odpowiednio § 2. 13 K.P.A. Art. 27–30 Wyłączenie członka organu kolegialnego Art. 27. §  1. Członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w  przypad­ kach określonych w  art.  24 §  1. O  wyłączeniu tego członka w  przypadkach określonych w art. 24 § 3 postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. § 1a. Członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem. § 2. Jeżeli wskutek wyłączenia członków organu kolegialnego organ ten stał się niezdolny do podjęcia uchwały z  braku wymaganego quorum, stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 § 2. §  3. Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze wskutek wyłączenia jego członków nie może załatwić sprawy, minister właściwy do spraw administra­ cji publicznej, w drodze postanowienia, wyznacza inne samorządowe kolegium odwoławcze. Art. 27a (uchylony). Rozdział 6 Strona Pojęcie strony postępowania Art. 28. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes praw­ ny lub obowiązek. Podmioty będące stronami Art. 29. Stronami mogą być osoby fizyczne i  osoby prawne, a  gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne – również jednostki nieposiadające osobowości prawnej. Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych Art. 30. § 1. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. 14 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 31–32 § 2. Osoby fizyczne nieposiadające zdolności do czynności prawnych działają przez swych ustawowych przedstawicieli. § 3. Strony niebędące osobami fizycznymi działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. §  4. W  sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w  razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. § 5. W sprawach dotyczących spadków nieobjętych jako strony działają osoby sprawujące zarząd majątkiem masy spadkowej, a w ich braku – kurator wyzna­ czony przez sąd na wniosek organu administracji publicznej. Udział w postępowaniu organizacji społecznej Art. 31. § 1. Organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. § 2. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopusz­ czeniu organizacji do udziału w  postępowaniu. Na postanowienie o  odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organiza­ cji społecznej służy zażalenie. § 3. Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony. §  4. Organ administracji publicznej, wszczynając postępowanie w  sprawie dotyczącej innej osoby, zawiadamia o  tym organizację społeczną, jeżeli uzna, że może ona być zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe, i gdy przemawia za tym interes społeczny. §  5. Organizacja społeczna, która nie uczestniczy w  postępowaniu na pra­ wach strony, może za zgodą organu administracji publicznej przedstawić temu organowi swój pogląd w  sprawie, wyrażony w  uchwale lub oświadczeniu jej organu statutowego. § 6 (uchylony). Pełnomocnictwo procesowe Art. 32. Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czyn­ ności wymaga jej osobistego działania. 15 K.P.A. Art. 33–34 Ustanowienie pełnomocnika procesowego Art. 33. §  1. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. § 2.1) Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, w formie dokumen­ tu elektronicznego lub zgłoszone do protokołu. § 2a.2) Pełnomocnictwo w formie dokumentu elektronicznego powinno być uwierzytelnione za pomocą mechanizmów określonych w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów reali­ zujących zadania publiczne. § 3. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis peł­ nomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podat­ kowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ administracji publicz­ nej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. § 3a.3) Jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazu­ jących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 3, dokonuje się przy użyciu mecha­ nizmów określonych w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Odpi­ sy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 tej ustawy. § 4. W sprawach mniejszej wagi organ administracji publicznej może nie żą­ dać pełnomocnictwa, jeśli pełnomocnikiem jest członek najbliższej rodziny lub domownik strony, a nie ma wątpliwości co do istnienia i zakresu upoważnienia do występowania w imieniu strony. Obowiązek zapewnienia reprezentacji strony Art. 34. §  1. Organ administracji publicznej wystąpi do sądu z  wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony. 1) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 2) Dodany przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 3) Dodany przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 16 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 35–37 § 2. W przypadku konieczności podjęcia czynności niecierpiącej zwłoki organ administracji publicznej wyznacza dla osoby nieobecnej przedstawiciela upraw­ nionego do działania w postępowaniu do czasu wyznaczenia dla niej przedsta­ wiciela przez sąd. Rozdział 7 Załatwianie spraw Terminy załatwiania spraw Art. 35. § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać spra­ wy bez zbędnej zwłoki. § 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzo­ ne w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczę­ cia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do usta­ lenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. § 3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. § 4. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3. § 5. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czyn­ ności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowa­ nych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Obowiązek organu po upływie terminu załatwienia sprawy Art. 36. § 1. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie okreś­ lonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. § 2. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Środki zwalczania bezczynności Art. 37. §  1. Na niezałatwienie sprawy w  terminie określonym w  art. 35, w  przepisach szczególnych, ustalonym w  myśl art. 36 lub na przewlekłe 17 K.P.A. Art. 38–391 prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. § 2. Organ wymieniony w  § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyzna­ cza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrze­ by także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odpowiedzialność pracownika za zwłokę Art. 38. Pracownik organu administracji publicznej, który z  nieuzasadnio­ nych przyczyn nie załatwił sprawy w terminie lub nie dopełnił obowiązku wyni­ kającego z art. 36 albo nie załatwił sprawy w dodatkowym terminie ustalonym w myśl art. 37 § 2, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa. Rozdział 8 Doręczenia Zasada oficjalności doręczeń Art. 39. Organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Doręczenie drogą elektroniczną Art. 39 1. § 1.4) Doręczenie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świad­ czeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. z 2013 r. poz. 1422), jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania spełni jeden z następujących warunków: 1) złoży podanie w  formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej; 2) wystąpi do organu administracji publicznej o takie doręczenie i wskaże orga­ nowi administracji publicznej adres elektroniczny; 4) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 18 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 40 3) wyrazi zgodę na doręczanie pism w postępowaniu za pomocą tych środków i wskaże organowi administracji publicznej adres elektroniczny. § 1a.5) Organ administracji publicznej może zwrócić się do strony lub innego uczestnika postępowania o wyrażenie zgody na doręczanie pism w formie do­ kumentu elektronicznego w innych, określonych przez organ kategoriach spraw indywidualnych załatwianych przez ten organ. § 1b.6) Organ administracji publicznej może wystąpić o  wyrażenie zgody, o której mowa w § 1 pkt 3 lub w § 1a, przesyłając to wystąpienie za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres elektroniczny strony lub innego uczestnika postępowania. § 1c.7) Do wystąpienia, o którym mowa w § 1b, nie stosuje się art. 46 § 3–8. § 1d.8) Jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania zrezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, organ administracji pu­ blicznej doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. § 2 (uchylony). Odbiorcy pism Art. 40. § 1. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawi­ ciela – temu przedstawicielowi. § 2. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocni­ kowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jedne­ mu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika. § 3. W sprawie wszczętej na skutek podania złożonego przez dwie lub więcej stron pisma doręcza się wszystkim stronom, chyba że w podaniu wskazały jedną jako upoważnioną do odbioru pism. 5) Dodany przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 6) Dodany przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 7) Dodany przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 8) Dodany przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 19 K.P.A. Art. 41–43 § 4.9) Strona zamieszkała za granicą lub mająca siedzibę za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju, jest obowiązana wskazać w kraju pełnomocnika do doręczeń, chyba że doręczenie następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej. § 5. W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń przeznaczone dla tej strony pisma pozostawia się w  aktach sprawy ze  skutkiem doręczenia. Stro­ nę należy o  tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu. Strona powinna być również pouczona o możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie i  wyjaśnień na piśmie oraz o  tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem. Obowiązek zawiadomienia o zmianie adresu Art. 41. § 1.10) W toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełno­ mocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego. § 2. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Doręczenie pism osobom fizycznym Art. 42. § 1. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miej­ scu pracy. § 2. Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji pu­ blicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. §  3. W  razie niemożności doręczenia pisma w  sposób określony w  §  1 i  2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Doręczenie zastępcze Art. 43. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwito­ waniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozor­ cy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. 9) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 10) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 20 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 44–46 Terminy odbioru pisma. Fikcja doręczenia Art. 44. §  1. W  razie niemożności doręczenia pisma w  sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce poczto­ wej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomie­ nia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w ter­ minie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Doręczenie pism jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym Art. 45. Jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Potwierdzenie odbioru pisma Art. 46.11) § 1. Odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swoim podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. § 2. Jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu. 11) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 21 K.P.A. Art. 46 § 3. W przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektro­ nicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w spo­ sób, o którym mowa w § 4 pkt 3. § 4. W celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ ad­ ministracji publicznej przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) wskazanie, że adresat może odebrać pismo w  formie dokumentu elektronicznego; 2) wskazanie adresu elektronicznego, z  którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma; 3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu iden­ tyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinforma­ tycznym organu administracji publicznej, oraz informację o  wymogu pod­ pisania urzędowego poświadczenia odbioru w sposób wskazany w art. 20a ustawy z  dnia 17  lutego 2005 r. o  informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. § 5. W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3, organ administracji publicznej po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomie­ nie o możliwości odebrania tego pisma. § 6. W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. § 7. Zawiadomienia, o  których mowa w  § 4 i  5, mogą być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny organu administracji pu­ blicznej, a odbioru tych zawiadomień nie potwierdza się. § 8. W przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za dorę­ czone na podstawie § 6 organ administracji publicznej umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego przez okres co naj­ mniej 3 miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 4 i 5, w swoim systemie teleinformatycznym. § 9. Warunki techniczne i organizacyjne doręczenia pisma w formie doku­ mentu elektronicznego określają przepisy ustawy, o której mowa w § 4 pkt 3. § 10. Doręczenie pisma w formie dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w § 4 pkt 3, nastę­ puje przez elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu, w sposób określony w tej ustawie. 22 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 47–50 Odmowa przyjęcia pisma Art. 47. § 1. Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adno­ tacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. § 2. W przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata. Szczególne przypadki doręczeń Art. 48. §  1. Pisma skierowane do osób nieznanych z  miejsca pobytu, dla których sąd nie wyznaczył przedstawiciela, doręcza się przedstawicielowi usta­ nowionemu w myśl art. 34. §  2. Pisma kierowane do osób korzystających ze  szczególnych uprawnień wynikających z  immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego doręcza się w  sposób przewidziany w  przepisach szczególnych, w  umowach i  zwyczajach międzynarodowych. Zawiadomienie strony przez obwieszczenie Art. 49. Strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach or­ ganów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przy­ jęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczegól­ ny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Rozdział 9 Wezwania Wezwanie do udziału w czynnościach procesowych Art. 50. § 1.12) Organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika, na piśmie lub w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych. 12) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 23 K.P.A. Art. 51–54 § 2. Organ obowiązany jest dołożyć starań, aby zadośćuczynienie wezwaniu nie było uciążliwe. § 3. W przypadkach, w których osoba wezwana nie może stawić się z powo­ du choroby, kalectwa lub innej niedającej się pokonać przeszkody, organ może dokonać określonej czynności lub przyjąć wyjaśnienie albo przesłuchać osobę wezwaną w  miejscu jej pobytu, jeżeli pozwalają na to okoliczności, w  jakich znajduje się ta osoba. Obowiązek osobistego stawiennictwa Art. 51. §  1. Do osobistego stawienia się wezwany jest obowiązany tylko w obrębie gminy lub miasta, w którym zamieszkuje albo przebywa. § 2. Obowiązek osobistego stawiennictwa dotyczy również wezwanego, za­ mieszkałego lub przebywającego w sąsiedniej gminie albo mieście. Pomoc prawna Art. 52. W toku postępowania organ administracji publicznej zwraca się do właściwego terenowego organu administracji rządowej lub organu samorządu terytorialnego o wezwanie osoby zamieszkałej lub przebywającej w danej gmi­ nie lub mieście do złożenia wyjaśnień lub zeznań albo do dokonania innych czynności, związanych z toczącym się postępowaniem. Organ prowadzący po­ stępowanie oznaczy zarazem okoliczności będące przedmiotem wyjaśnień lub zeznań albo czynności, jakie mają być dokonane. Osobiste stawiennictwo z uwagi na charakter sprawy Art. 53. Przepisów art.  51 i  52 nie stosuje się w  przypadkach, w  których charakter sprawy lub czynności wymaga dokonania czynności przed organem administracji publicznej prowadzącym postępowanie. Elementy składowe wezwania Art. 54. § 1. W wezwaniu należy wskazać: 1) nazwę i adres organu wzywającego; 2) imię i nazwisko wzywanego; 3) w jakiej sprawie oraz w jakim charakterze i w jakim celu zostaje wezwany; 4)13) czy wezwany powinien się stawić osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie lub w formie dokumentu elektronicznego; 13) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 183); zmiana weszła w życie 11 maja 2014 r. 24 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 55–57 5) termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce stawienia się wezwanego lub jego pełnomocnika; 6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania. § 2. Wezwanie powinno być zaopatrzone podpisem pracownika organu wzy­ wającego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisujące­ go lub, jeżeli dokonywane jest z użyciem dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za po­ mocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Szczególne formy wzywania Art. 55. §  1. W  sprawach niecierpiących zwłoki wezwania można dokonać również telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności, z podaniem danych wymienionych w art. 54 § 1 oraz imienia, nazwiska i stanowiska służbo­ wego pracownika organu wzywającego. § 2. Wezwanie dokonane w sposób określony w § 1 powoduje skutki prawne tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości, że dotarło do adresata we właściwej treści i w odpowiednim terminie. Zwrot kosztów stawiennictwa Art. 56. § 1. Osobie, która stawiła się na wezwanie, przyznaje się koszty podróży i inne należności ustalone zgodnie z przepisami zawartymi w dziale 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm.). Dotyczy to również kosztów osobistego stawiennictwa stron, gdy postępowanie zostało wszczęte z urzędu albo gdy strona bez swojej winy została błędnie wezwana do stawie­ nia się. §  2. Żądanie przyznania należności należy zgłosić organowi administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie, przed wydaniem decyzji, pod rygorem utraty roszczenia. Rozdział 10 Terminy Sposób obliczania terminów Art. 57. § 1. Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zda­ rzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. 25 K.P.A. Art. 58–60 § 2. Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostat­ nim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu. § 3. Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostat­ nim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. § 4. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. § 5. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji pu­ blicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru; 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumie­ niu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe; 3) złożone w polskim urzędzie konsularnym; 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej; 5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku; 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. Przywrócenie terminu Art. 58. § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. § 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest nie­ dopuszczalne. Właściwość organu Art. 59. § 1. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. § 2. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postana­ wia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia Art. 60. Przed rozpatrzeniem prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia organ administracji publicznej na żądanie strony może wstrzymać wykonanie decyzji lub postanowienia. 26 K.P.A.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks postępowania administracyjnego. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Teksty ustaw + schematy. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: