Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00415 007223 15719552 na godz. na dobę w sumie
Kodeks postępowania administracyjnego. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Wydanie 1 - ebook/pdf
Kodeks postępowania administracyjnego. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Wydanie 1 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 375
Wydawca: Lexis Nexis Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-278-0536-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> administracyjne
Porównaj ceny (książka, ebook (-8%), audiobook).

Publikacja zawiera teksty ustaw: Kodeks postępowania administracyjnego, Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Artykuły tych ustaw zostały opatrzone tytułami objaśniającymi ich sens – zaznaczono je kolorowym tłem. W książce zamieszczono również skorowidze przedmiotowe ułatwiające odnalezienie poszczególnych instytucji oraz wykazy aktów zmieniających i wykonujących te ustawy.

Publikacja ta jest skierowana do prawników praktyków, a także do osób przygotowujących się do wszelkiego rodzaju egzaminów prawniczych.

Stan prawny: luty 2014 roku.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

KPAKPA... Kodeks postępowania administracyjnego Prawo o ustroju sądów administracyjnych Postępowanie przed sądami administracyjnymi Postępowanie egzekucyjne w administracji Stan prawny: luty 2014 roku Wydanie 1 strKPA.indd 1 2/6/14 5:07 PM Kodeks postępowania administracyjnego strKPA.indd 2 2/6/14 5:07 PM SPIS TREŚCI KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) DZIAŁ I. PRZEPISY OGÓLNE (art. 1–60) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Zakres obowiązywania (art. 1–5) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Zasady ogólne (art. 6–16) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Organy wyższego stopnia i organy naczelne (art. 17–18) . . . . . . . . Rozdział 4. Właściwość organów (art. 19–23) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Wyłączenie pracownika oraz organu (art. 24–27a) . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Strona (art. 28–34) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 7. Załatwianie spraw (art. 35–38) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 8. Doręczenia (art. 39–49) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 9. Wezwania (art. 50–56) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 10. Terminy (art. 57–60) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ II. POSTĘPOWANIE (art. 61–163) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Wszczęcie postępowania (art. 61–66) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Metryki, protokoły i adnotacje (art. 66a–72) . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Udostępnianie akt (art. 73–74) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 4. Dowody (art. 75–88a) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Rozprawa (art. 89–96) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Zawieszenie postępowania (art. 97–103) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 7. Decyzje (art. 104–113) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 8. Ugoda (art. 114–122) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 9. Postanowienia (art. 123–126) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 10. Odwołania (art. 127–140) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 11. Zażalenia (art. 141–144) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 12. Wznowienie postępowania (art. 145–153) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 13. Uchylenie, zmiana oraz stwierdzenie nieważności decyzji (art. 154–163) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ III. PRZEPISY SZCZEGÓLNE W SPRAWACH UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH (art. 164–181) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ IV. UDZIAŁ PROKURATORA (art. 182–189) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . K.P.A. 5 5 7 10 10 12 14 17 18 24 26 28 28 31 33 34 38 41 43 46 47 48 51 52 55 57 58 3 Spis treści DZIAŁ V. ROZSTRZYGANIE SPORÓW O WŁAŚCIWOŚĆ MIĘDZY ORGANAMI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ A SĄDAMI POWSZECHNYMI (art. 190–195) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VI. ZASKARŻANIE DECYZJI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (art. 196–216b) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VII. WYDAWANIE ZAŚWIADCZEŃ (art. 217–220) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ VIII. SKARGI I WNIOSKI (art. 221–260) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Postanowienia ogólne (art. 221–226) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Skargi (art. 227–240) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Wnioski (art. 241–247) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 4. Udział prasy i organizacji społecznych (art. 248–252) . . . . . . . . . . . Rozdział 5. Przyjmowanie skarg i wniosków (art. 253–256) . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 6. Nadzór i kontrola (art. 257–260) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ IX. OPŁATY I KOSZTY POSTĘPOWANIA (art. 261–267) . . . . . . . . . . . . . . DZIAŁ X. PRZEPISY KOŃCOWE (art. 268–269) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Wykaz aktów zmieniających Kodeks postępowania administracyjnego . . . . . Wykaz aktów wykonujących Kodeks postępowania administracyjnego . . . . . Skorowidz przedmiotowy do Kodeksu postępowania administracyjnego . . . . 59 60 60 62 62 63 67 68 69 70 71 73 74 77 79 4 K.P.A. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO USTAWA z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst pierwotny Dz.U. z 25 czerwca 1960 r. Nr 30, poz. 168; tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 267)* DZIAŁ I Przepisy ogólne Rozdział 1 Zakres obowiązywania Przedmiotowy i podmiotowy zakres obowiązywania Art. 1. Kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie: 1) przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji admi- nistracyjnych; 2) przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1; 3) w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między or- ganami i podmiotami, o których mowa w pkt 2; 4) w sprawach wydawania zaświadczeń. * Uwzględniono zmiany wprowadzone przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. o zmianie usta- wy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektó- rych innych ustaw (ustawa oczekuje na publikację w Dz.U.); zmiany wejdą w życie w zakresie Kodeksu postępowania administracyjnego po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia. K.P.A. 5 Art. 2–4 Kodeks postępowania administracyjnego Zakres obowiązywania w postępowaniu w sprawie skarg i wniosków Art. 2. Kodeks postępowania administracyjnego normuje ponadto postępo- wanie w sprawie skarg i wniosków (Dział VIII) przed organami państwowymi, organami jednostek samorządu terytorialnego oraz przed organami organizacji społecznych. Wyłączenia spod mocy obowiązującej Kodeksu Art. 3. § 1. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do: 1) postępowania w sprawach karnych skarbowych; 2) spraw uregulowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja po- datkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), z wyjątkiem przepisów dzia- łów IV, V i VIII. § 2. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się rów- nież do postępowania w sprawach: 1–3) (uchylone), 4) należących do właściwości polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. § 3. Przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się tak- że do postępowania w sprawach wynikających z: 1) nadrzędności i  podległości organizacyjnej w  stosunkach między organami państwowymi i innymi państwowymi jednostkami organizacyjnymi, 2) podległości służbowej pracowników organów i  jednostek organizacyjnych wymienionych w pkt 1, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. § 4. Do postępowania w sprawach wymienionych w § 1, 2 i 3 pkt 2 stosuje się jednak przepisy działu VIII. § 5. Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może rozciągnąć przepisy Ko- deksu postępowania administracyjnego w całości lub w części na postępowania w sprawach wymienionych w § 2. Immunitet dyplomatyczny i konsularny Art. 4. Kodeks postępowania administracyjnego nie narusza szczególnych uprawnień wynikających z  immunitetu dyplomatycznego i  konsularnego oraz umów i zwyczajów międzynarodowych. 6 K.P.A. Przepisy ogólne Definicje legalne Art. 5–6 Art. 5. § 1. Jeżeli przepis prawa powołuje się ogólnie na przepisy o postępo- waniu administracyjnym, rozumie się przez to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. §  2. Ilekroć w  przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o: 1) kodeksie – rozumie się przez to Kodeks postępowania administracyjnego; 2) (uchylony); 3) organach administracji publicznej – rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespo- lonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i  podmioty wymienione w art. 1 pkt 2; 4) ministrach – rozumie się przez to Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów peł- niących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rzą- dowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierow- ników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporząd- kowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a  także kierowników innych równorzędnych urzędów państwo- wych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4; 5) organizacjach społecznych – rozumie się przez to organizacje zawodowe, sa- morządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne; 6) organach jednostek samorządu terytorialnego – rozumie się przez to organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kie- rowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samo- rządowe kolegia odwoławcze. Rozdział 2 Zasady ogólne Zasada praworządności Art. 6. Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. K.P.A. 7 Art. 7–11 Kodeks postępowania administracyjnego Zasada prawdy obiektywnej Art. 7. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada pogłębiania zaufania obywateli Art. 8. Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w  sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Zasada informowania stron Art. 9. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i praw- nych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z po- wodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu Art. 10. § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stro- nom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. §  2. Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na gro- żącą niepowetowaną szkodę materialną. § 3. Organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach spra- wy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1. Zasada przekonywania Art. 11. Organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasad- ność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. 8 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 12–16 Zasada szybkości i prostoty postępowania Art. 12. § 1. Organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wni- kliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. § 2. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaś- nień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zasada ugodowego załatwiania spraw Art. 13. §  1. Sprawy, w  których uczestniczą strony o  spornych interesach, mogą być załatwiane w drodze ugody sporządzonej przed organem administra- cji publicznej (ugoda administracyjna). §  2. Organ administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie w  sprawie, powinien w  tych przypadkach podejmować czynności skłaniające strony do zawarcia ugody. Zasada pisemności Art. 14. § 1. Sprawy należy załatwiać w formie pisemnej lub w formie do- kumentu elektronicznego w  rozumieniu przepisów ustawy z  dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publicz- ne (Dz.U. z 2013 r. poz. 235), doręczanego środkami komunikacji elektronicznej. § 2. Sprawy mogą być załatwiane ustnie, gdy przemawia za tym interes stro- ny, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie. Treść oraz istotne motywy takiego załatwienia powinny być utrwalone w  aktach w  formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji. Zasada dwuinstancyjności postępowania Art. 15. Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zasada trwałości decyzji Art. 16. § 1. Decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchy- lenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. §  2. Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z  powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. K.P.A. 9 Art. 17–20 Kodeks postępowania administracyjnego Rozdział 3 Organy wyższego stopnia i organy naczelne Organy wyższego stopnia Art. 17. Organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są: 1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej; 2) w stosunku do wojewodów – właściwi w sprawie ministrowie; 3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 – odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku – organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością; 4) w stosunku do organów organizacji społecznych – odpowiednie organy wyż- szego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku – organ państwowy spra- wujący nadzór nad ich działalnością. Organy naczelne Art. 18. Organami naczelnymi w rozumieniu kodeksu są: 1) w  stosunku do organów administracji rządowej, organów jednostek samo- rządu terytorialnego, z wyjątkiem samorządowych kolegiów odwoławczych, oraz organów państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych – Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie; 2) w stosunku do organów państwowych innych niż określone w pkt 1 – odpo- wiednie organy o ogólnokrajowym zasięgu działania; 3) w stosunku do organów organizacji społecznych – naczelne organy tych orga- nizacji, a w razie braku takiego organu – Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie sprawujący zwierzchni nadzór nad ich działalnością. Rozdział 4 Właściwość organów Obowiązek przestrzegania właściwości Art. 19. Organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właś- ciwości rzeczowej i miejscowej. Właściwość rzeczowa Art. 20. Właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się we- dług przepisów o zakresie jego działania. 10 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 21–22 Właściwość miejscowa Art. 21. § 1. Właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się: 1) w sprawach dotyczących nieruchomości – według miejsca jej położenia; jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze właściwości dwóch lub więcej orga- nów, orzekanie należy do organu, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości; 2) w  sprawach dotyczących prowadzenia zakładu pracy – według miejsca, w którym zakład pracy jest, był lub ma być prowadzony; 3) w  innych sprawach – według miejsca zamieszkania (siedziby) w  kraju, a w braku zamieszkania w kraju – według miejsca pobytu strony lub jednej ze stron; jeżeli żadna ze stron nie ma w kraju zamieszkania (siedziby) lub pobytu – według miejsca ostatniego ich zamieszkania (siedziby) lub pobytu w kraju. §  2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w  sposób wskazany w  §  1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w  którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania, albo w  razie braku ustalenia takiego miejsca – do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st. Warszawie. Spory o właściwość Art. 22. § 1. Spory o właściwość rozstrzygają: 1) między organami jednostek samorządu terytorialnego, z  wyjątkiem przy- padków określonych w pkt 2–4 – wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny; 2) między kierownikami służb, inspekcji i straży administracji zespolonej tego samego powiatu, działających w imieniu własnym lub w imieniu starosty – starosta; 3) między organami administracji zespolonej w jednym województwie niewy- mienionymi w pkt 2 – wojewoda; 4) między organami jednostek samorządu terytorialnego w różnych wojewódz- twach w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej – minister właściwy do spraw administracji publicznej; 5) (uchylony); 6) między wojewodami oraz organami administracji zespolonej w różnych wo- jewództwach – minister właściwy do spraw administracji publicznej; 7) między wojewodą a  organami administracji niezespolonej – minister właś- ciwy do spraw administracji publicznej po porozumieniu z organem sprawu- jącym nadzór nad organem pozostającym w sporze z wojewodą; K.P.A. 11 Art. 23–24 Kodeks postępowania administracyjnego 8) między organami administracji publicznej innymi niż wymienione w pkt 1–4, 6 i 7 – wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego or- ganu – minister właściwy do spraw administracji publicznej; 9) między organami administracji publicznej, gdy jednym z nich jest minister – Prezes Rady Ministrów. § 2. Spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorial- nego a organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny. § 3. Z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd administracyjny może wy- stąpić: 1) strona; 2) organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji pu- blicznej, pozostające w sporze; 3) minister właściwy do spraw administracji publicznej; 4) minister właściwy do spraw sprawiedliwości, Prokurator Generalny; 5) Rzecznik Praw Obywatelskich. Czynności niecierpiące zwłoki Art. 23. Do czasu rozstrzygnięcia sporu o  właściwość organ administracji publicznej, na którego obszarze wynikła sprawa, podejmuje tylko czynności nie- cierpiące zwłoki ze względu na interes społeczny lub słuszny interes obywateli i zawiadamia o tym organ właściwy do rozstrzygnięcia sporu. Rozdział 5 Wyłączenie pracownika oraz organu Wyłączenie pracownika Art. 24. § 1. Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie: 1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku praw- nym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki; 2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia; 3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienio- nych w pkt 2 i 3; 5) w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji; 6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowa- nie dyscyplinarne lub karne; 12 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 25–26 7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nad- rzędności służbowej. § 2. Powody wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu trwają tak- że po ustaniu małżeństwa (§ 1 pkt 2), przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 1 pkt 3). § 3. Bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeże- li zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności niewymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. § 4. Wyłączony pracownik powinien podejmować tylko czynności niecierpią- ce zwłoki ze względu na interes społeczny lub ważny interes stron. Wyłączenie organu Art. 25. § 1. Organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwie- nia sprawy dotyczącej interesów majątkowych: 1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3; 2) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3. § 2. Przepis art. 24 § 4 stosuje się odpowiednio. Wyznaczenie pracownika lub organu do załatwienia sprawy Art. 26. § 1. W przypadku wyłączenia pracownika (art. 24) jego bezpośredni przełożony wyznacza innego pracownika do prowadzenia sprawy. § 2. W przypadku wyłączenia organu sprawę załatwia: 1) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 1 – organ wyższego stop- nia nad organem załatwiającym sprawę; 2) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 2 – organ wyższego stop- nia nad organem, w którym osoba wymieniona w tym przepisie zajmuje sta- nowisko kierownicze. Organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie organ. W razie gdy osobą wymienioną w art. 25 § 1 pkt 2 jest minister albo prezes samorządowego kolegium odwoławczego, organ właściwy do załatwienia sprawy wyznacza Prezes Rady Ministrów. § 3. Jeżeli wskutek wyłączenia pracowników organu administracji publicznej organ ten stał się niezdolny do załatwienia sprawy, stosuje się odpowiednio § 2. K.P.A. 13 Art. 27–30 Kodeks postępowania administracyjnego Wyłączenie członka organu kolegialnego Art. 27. §  1. Członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w  przypad- kach określonych w  art.  24 §  1. O  wyłączeniu tego członka w  przypadkach określonych w art. 24 § 3 postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. § 1a. Członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeżeli brał udział w wydaniu decyzji objętej wnioskiem. § 2. Jeżeli wskutek wyłączenia członków organu kolegialnego organ ten stał się niezdolny do podjęcia uchwały z  braku wymaganego quorum, stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 § 2. §  3. Jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze wskutek wyłączenia jego członków nie może załatwić sprawy, minister właściwy do spraw administra- cji publicznej, w drodze postanowienia, wyznacza inne samorządowe kolegium odwoławcze. Art. 27a (uchylony). Rozdział 6 Strona Pojęcie strony postępowania Art. 28. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes praw- ny lub obowiązek. Podmioty będące stronami Art. 29. Stronami mogą być osoby fizyczne i  osoby prawne, a  gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne – również jednostki nieposiadające osobowości prawnej. Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych Art. 30. § 1. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. 14 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 31–32 § 2. Osoby fizyczne nieposiadające zdolności do czynności prawnych działają przez swych ustawowych przedstawicieli. § 3. Strony niebędące osobami fizycznymi działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. §  4. W  sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w  razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. § 5. W sprawach dotyczących spadków nieobjętych jako strony działają osoby sprawujące zarząd majątkiem masy spadkowej, a w ich braku – kurator wyzna- czony przez sąd na wniosek organu administracji publicznej. Udział w postępowaniu organizacji społecznej Art. 31. § 1. Organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. § 2. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopusz- czeniu organizacji do udziału w  postępowaniu. Na postanowienie o  odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organiza- cji społecznej służy zażalenie. § 3. Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony. §  4. Organ administracji publicznej, wszczynając postępowanie w  sprawie dotyczącej innej osoby, zawiadamia o  tym organizację społeczną, jeżeli uzna, że może ona być zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe, i gdy przemawia za tym interes społeczny. §  5. Organizacja społeczna, która nie uczestniczy w  postępowaniu na pra- wach strony, może za zgodą organu administracji publicznej przedstawić temu organowi swój pogląd w  sprawie, wyrażony w  uchwale lub oświadczeniu jej organu statutowego. § 6 (uchylony). Pełnomocnictwo procesowe Art. 32. Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czyn- ności wymaga jej osobistego działania. K.P.A. 15 Art. 33–34 Kodeks postępowania administracyjnego Ustanowienie pełnomocnika procesowego Art. 33. §  1. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. § 2. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do pro- tokołu. § 2.1) Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone do protokołu. § 2a.2) Pełnomocnictwo w formie dokumentu elektronicznego powinno być uwie- rzytelnione za pomocą mechanizmów określonych w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących za- dania publiczne. § 3. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis peł- nomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podat- kowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ administracji publicz- nej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. § 3a.3) Jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazują- cych umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 3, dokonuje się przy użyciu mechanizmów określonych w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elek- tronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 tej ustawy. § 4. W sprawach mniejszej wagi organ administracji publicznej może nie żą- dać pełnomocnictwa, jeśli pełnomocnikiem jest członek najbliższej rodziny lub domownik strony, a nie ma wątpliwości co do istnienia i zakresu upoważnienia do występowania w imieniu strony. Obowiązek zapewnienia reprezentacji strony Art. 34. §  1. Organ administracji publicznej wystąpi do sądu z  wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony. 1) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (ustawa oczekuje na pu- blikację w Dz.U.); zmiana wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia. 2) Dodany przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (ustawa oczekuje na publikację w Dz.U.); zmiana wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia. 3) Dodany przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (ustawa oczekuje na publikację w Dz.U.); zmiana wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia. 16 K.P.A. Przepisy ogólne Art. 35–37 § 2. W przypadku konieczności podjęcia czynności niecierpiącej zwłoki organ administracji publicznej wyznacza dla osoby nieobecnej przedstawiciela upraw- nionego do działania w postępowaniu do czasu wyznaczenia dla niej przedsta- wiciela przez sąd. Rozdział 7 Załatwianie spraw Terminy załatwiania spraw Art. 35. § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać spra- wy bez zbędnej zwłoki. § 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzo- ne w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczę- cia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do usta- lenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. § 3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. § 4. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3. § 5. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czyn- ności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowa- nych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Obowiązek organu po upływie terminu załatwienia sprawy Art. 36. § 1. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie okreś- lonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. § 2. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Środki zwalczania bezczynności Art. 37. §  1. Na niezałatwienie sprawy w  terminie określonym w  art. 35, w  przepisach szczególnych, ustalonym w  myśl art. 36 lub na przewlekłe K.P.A. 17 Art. 38–391 Kodeks postępowania administracyjnego prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. § 2. Organ wymieniony w  § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyzna- cza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrze- by także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odpowiedzialność pracownika za zwłokę Art. 38. Pracownik organu administracji publicznej, który z  nieuzasadnio- nych przyczyn nie załatwił sprawy w terminie lub nie dopełnił obowiązku wyni- kającego z art. 36 albo nie załatwił sprawy w dodatkowym terminie ustalonym w myśl art. 37 § 2, podlega odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa. Rozdział 8 Doręczenia Zasada oficjalności doręczeń Art. 39. Organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Doręczenie drogą elektroniczną Art. 39 1. § 1. Doręczenie następuje za pomocą środków komunikacji elektro- nicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm.), jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania: 1) wystąpił do organu administracji publicznej o doręczenie albo 2) wyraził zgodę na doręczenie mu pism za pomocą tych środków. § 1.4) Doręczenie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą 4) W brzmieniu ustalonym przez ustawę z 10 stycznia 2014 r. (ustawa oczekuje na pu- blikację w Dz.U.); zmiana wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia. 18 K.P.A.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks postępowania administracyjnego. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: