Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00379 006918 15555099 na godz. na dobę w sumie
Kodeks postępowania karnego. Komentarz do artykułów 468-682. Tom III - ebook/pdf
Kodeks postępowania karnego. Komentarz do artykułów 468-682. Tom III - ebook/pdf
Autor: , , Liczba stron: 1357
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-255-2857-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> karne
Porównaj ceny (książka, ebook (-5%), audiobook).

Kodeks postępowania karnego. Komentarz do artykułów 468–682. Tom III, wydanie 4. obejmuje komentarz do przepisów regulujących postępowania szczególne, nadzwyczajne środki zaskarżenia, postępowanie po uprawomocnieniu się orzeczenia, postępowanie w sprawach karnych ze stosunków międzynarodowych, koszty procesu oraz postępowanie karne w sprawach podlegający orzecznictwu sądów wojskowych.

Komentarz przedstawia dokładną analizę wszystkich najnowszych instytucji wprowadzonych przez ustawodawcę na przestrzeni ostatnich lat w ramach Działów X–XIV KPK. Wśród nich na szczególną uwagę zasługuje postępowanie przyspieszone oraz nowe Rozdziały 66a–66d dotyczące wystąpienia do państwa Unii Europejskiej i wystąpienie tego państwa do Polski o wykonanie orzeczenia o karach pieniężnych oraz o wykonanie orzeczenia przepadku. Tom ten nabiera coraz większego znaczenia w świetle postępującej globalizacji. Ostatnie wydarzenia polityczno-społeczne pokazały, że postępowanie karne ze stosunków międzynarodowych staje się elementem codziennej pracy organów ścigania, sądów oraz profesjonalnych pełnomocników. Komentarz w przejrzysty sposób przedstawia wykładnię przepisów wskazując nie tylko najnowsze orzecznictwo Sądu Najwyższego, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, czy Międzynarodowego Trybunału Karnego, ale również prawodawstwo oraz instrukcje organizacji międzynarodowych, których Polska jest zobowiązana przestrzegać.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Kodeks postępowania karnego Tom III Kodeks postępowania karnego Komentarz do artykułów 468–682 Tom III Redaktor Prof. dr hab. Piotr Hofmański Autorzy Prof. dr hab. Piotr Hofmański Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego Sędzia Sądu Najwyższego Elżbieta Sadzik Sędzia Sądu Najwyższego Dr hab. Kazimierz Zgryzek Profesor Uniwersytetu Śląskiego Adwokat 4. wydanie WYDAWNICTWO C. H. BECK WARSZAWA 2012 Hofmański, Sadzik, Zgryzek, KPK. Komentarz, t. III, wyd. 4, Warszawa 2012 Propozycja cytowania: Redakcja: Urszula Danilczuk Wydawca: Dagna Kordyasz © Wydawnictwo C. H. Beck 2012 Wydawnictwo C. H. Beck Sp. z o.o. ul. Bonifraterska 17, 00–203 Warszawa Skład i łamanie: Wydawnictwo C. H. Beck Druk i oprawa: Białostockie Zakłady Graficzne ISBN 978-83-255-2856-0 ISBN e-book 978-83-255-2857-7 Spis treści Przedmowa do wydania czwartego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przedmowa do Suplementu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przedmowa do wydania trzeciego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przedmowa do wydania drugiego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przedmowa do wydania pierwszego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Tabele zmian do Kodeksu postępowania karnego i ustawy – Prze- XI XVII XIX XXI XXV pisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego . . . . . . . . XXVII LV Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Kodeks postępowania karnego Dział X. Postępowania szczególne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Uwagi ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 51. Postępowanie uproszczone . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 468 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 468–484 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 52. Postępowanie w sprawach z oskarżenia prywat- nego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 485 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 485–499 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 53. Postępowanie nakazowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 500 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 500–507 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 54. Postępowanie w sprawach o wykroczenia . . . . . . . Przed Art. 508 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 508–517 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 54a. Postępowanie przyspieszone . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 517a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 517a–517j . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Dział XI. Nadzwyczajne środki zaskarżenia . . . . . . . . . . . . . . . . Uwagi ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3 3 5 8 8 43 45 46 74 76 77 102 103 104 118 121 125 194 194 V Spis treści Rozdział 55. Kasacja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 518 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 518–539 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 56. Wznowienie postępowania . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 540 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 540–548 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Dział XII. Postępowanie po uprawomocnieniu się orzeczenia . Uwagi ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 57. Podjęcie postępowania warunkowo umorzonego . Przed Art. 549 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 549–551 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 58. Odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymcza- sowe aresztowanie lub zatrzymanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 552 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 552–559 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 59. Ułaskawienie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 560 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 560–568 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 60. Wyrok łączny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 569 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 569–577 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Dział XIII. Postępowanie w sprawach karnych ze stosunków międzynarodowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Uwagi ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 61. Immunitety osób należących do przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych Przed Art. 578 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 578–584 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 62. Pomoc prawna i doręczenia w sprawach karnych Przed Art. 585 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 585–589f . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 62a. Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie postanowienia o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia . . Przed Art. 589g . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 589g–589k . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 62b. Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Euro- pejskiej o wykonanie orzeczenia o zatrzymaniu dowodów lub mającego na celu zabezpieczenie mienia . . . . . . . . . . . Przed Art. 589l . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 589l–589u . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . VI 195 197 199 364 365 367 451 451 451 452 452 462 464 466 510 511 514 530 531 536 559 564 567 568 569 581 581 586 616 616 617 632 632 633 Spis treści Rozdział 63. Przejęcie i przekazanie ścigania karnego . . . . . . . Przed Art. 590 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 590–592 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 64. Wystąpienie o wydanie lub przewóz osób ści- ganych lub skazanych przebywających za granicą oraz o wydanie przedmiotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 593 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 593–601 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 65. Wydanie oraz przewóz osób ściganych albo skaza- nych lub wydanie przedmiotów na wniosek państw obcych Art. 602–607 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 65a. Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 607a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 607a–607j . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 65b. Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Euro- pejskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie euro- pejskiego nakazu aresztowania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 607k . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 607k–607zc . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66. Przejęcie i przekazanie orzeczeń do wykonania . Przed Art. 608 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 608–611f . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66a. Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Eu- ropejskiej o wykonanie orzeczenia dotyczącego grzywny, środków karnych w postaci nawiązki lub świadczenia pie- niężnego lub też orzeczenia zasądzającego od sprawcy koszty procesu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 611fa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611fa–611fe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66b. Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Eu- ropejskiej o wykonanie orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 611ff . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611ff–611fm . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66c. Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Eu- ropejskiej o wykonanie orzeczenia przepadku . . . . . . . . . . Przed Art. 611fn . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611fn–611ft . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 664 664 666 677 677 682 697 697 727 730 732 760 760 761 827 827 829 860 860 861 875 875 876 898 898 899 VII Spis treści Rozdział 66d. Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Euro- pejskiej o wykonanie orzeczenia przepadku . . . . . . . . . . . Przed Art. 611fu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611fu–611fze . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66e. Współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 611g . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611g–611s . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66f. Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Eu- ropejskiej o wykonanie kary pozbawienia wolności . . . . . Przed Art. 611t . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611t–611tf . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66g. Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Euro- pejskiej o wykonanie kary pozbawienia wolności . . . . . . . Przed Art. 611tg . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611tg–611ts . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66h. Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Eu- ropejskiej o wykonanie orzeczenia skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, karę ograniczenia wolności, samoistnie orze- czony środek karny, a także orzeczenia o warunkowym zwolnieniu oraz warunkowym umorzeniu postępowania karnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 611u . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611u–611uc . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 66i. Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Eu- ropejskiej o wykonanie orzeczenia karnego związanego z poddaniem sprawcy próbie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 611ud . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 611ud–611uj . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 67. Przepisy końcowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 612 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 612–615 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Dział XIV. Koszty procesu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Uwagi ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 68. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 616–622 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 69. Zwolnienie od kosztów sądowych . . . . . . . . . . . . . Art. 623–625 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 70. Zasądzenie kosztów procesu . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 626–641 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . VIII 913 913 914 944 946 949 979 979 980 1000 1000 1001 1035 1035 1036 1049 1049 1050 1073 1073 1074 1088 1088 1089 1089 1114 1114 1119 1119 Spis treści Rozdział 71. Koszty procesu związane z powództwem cywil- nym i zasądzeniem odszkodowania z urzędu . . . . . . . . . . . Art. 642–645 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Dział XV. Postępowanie karne w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Uwagi ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 72. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 646 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 646–662 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 73. Środki przymusu i postępowanie przygotowawcze Art. 663–668 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 74. Postępowanie przed sądem . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przed Art. 669 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Art. 669–673 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 75. Postępowanie w sprawach o wykroczenia . . . . . . . Art. 674–682 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego . . . . . Indeks rzeczowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1147 1147 1151 1152 1153 1153 1153 1191 1191 1197 1197 1198 1211 1211 1217 1245 IX Przedmowa do wydania czwartego Kiedy opublikowano trzecie wydanie naszego Komentarza, szybko uzu- pełnione w kilka miesięcy później tomem IV zawierającym aktualizacje, wydawało się nam, że tempo nowelizowania Kodeksu nie może być już szybsze. Czas pokazał jednak, że bardzo się myliliśmy. Pomiędzy 2007 r., a końcem 2011 r. oblikowano 33 ustawy nowelizacyjne, z których 10 uchwa- lono w 2011 roku (!). Oczywiście, tak jak poprzednio, zakres nowelizacji był rozmaity: począwszy od dużych ustaw nowelizujących KPK (najwięk- szą spośród tych nowel była z pewnością nowela z 5.11.2009 r., oznaczona przez nas Nr 52 oraz nowela z 19.9.2011 r., oznaczona jako nowela Nr 68), poprzez ustawy, którymi wprowadzono nowe instytucje w zakresie obrotu prawnego z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej (w szcze- gólności ustawy z 24.10.2008 r., z 19.12.2008 r. i z 19.9.2011 r., oznaczone jako nowele Nr 37, 41 i 68), poprzez zmiany, które wynikały z koniecz- ności dostosowania przepisów Kodeksu do innych nowych lub gruntownie nowelizowanych ustaw (zwłaszcza regulujących problematykę ochrony in- formacji niejawnych i zwalczanie przemocy w rodzinie), coraz bogatsze orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, aż do drobnych, kosmetycznych niekiedy zmian, dokonywanych przy okazji innych nowelizacji. Cztery lata od ukazania się trzeciego wydania Komentarza to okres wystarczająco długi, by ponownie się nad tym dziełem pochylić, analizując nie tylko dokonane zmiany ustawowe, ale także niezmiernie bogaty dorobek piśmiennictwa i ju- dykatury. Rzecz jasna, praca nad kolejnym wydaniem była też okazją do poprawienia szeregu potknięć, od których Komentarz nie jest i pewnie ni- gdy nie będzie wolny. Trzeba podkreślić, że III tom 4. wydania Komentarza oddajemy do rąk użytkowników z niemal rocznym „poślizgiem”. Jest to jednak poślizg kontro- lowany, wynikający z dążenia do uwzględnienia wszystkich zmian Kodeksu, dokonanych do końca V kadencji Sejmu, które przede wszystkim dotyczyły Działu XIII Kodeksu, zamieszczonego w III tomie. To zamierzenie powiodło się: do rąk użytkowników trafia tom w pełni aktualny. Wprawdzie Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego zakończyła prace nad zasadniczą rekodyfika- cją polskiego prawa karnego procesowego, niemniej obecny etap prac nad tym projektem i rozległość planowanych zmian każe przyjąć założenie, że perspektywa ich uchwalenia jest kilkuletnia. XI Przedmowa do wydania czwartego Kończąc prace nad III tomem obecnego wydania musimy odnotować, że od chwili ukazania się tomu II uchwalono cztery kolejne nowele, a od opu- blikowania tomu I – aż pięć. W trosce o aktualność dzieła uznaliśmy za pożądane zasygnalizować te zmiany, które zostały uchwalone po ukazaniu się dwóch pierwszych tomów Komentarza, a które będą mogły być skomen- towane dopiero w kolejnym, piątym jego wydaniu. Poniżej, oczywiście w formie bardzo skróconej, przedstawiamy te zmiany, którymi zmodyfikowane zostały przepisy umieszczone w obu wcześniej- szych tomach. Zmiany te ułożyliśmy chronologicznie – w zależności do daty wejścia ich w życie – tak, jak czynimy to w całym tekście Komentarza. Zmiany wprowadzone nowelami do Nr 63 włącznie uwzględnione zostały w tekście tomu I Komentarza. Kolejne zmiany przyniosły: 1. Nowela Nr 64 – ustawa z 9.6.2011 r. o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 142, poz. 829), weszła w życie z dniem 8.8.2011 r. – wprowadzono zmiany do przepisu art. 325e, które skomentowane zostały w tomie II obecnego wydania Komentarza. 2. Nowela Nr 65 – ustawa z 29.7.2011 r. o zmianie ustawy Kodeks karny i niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 191, poz. 1135), weszła w życie z dniem 14.11.2011 r. – wprowadzono zmiany w przepisach art. 540b, 611fg i 611fw, które zostały skomentowane w niniejszym tomie III Komentarza. 3. Nowela Nr 66 – ustawa z 31.8.2011 r. o zmianie ustawy o bezpieczeń- stwie imprez masowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz. 1280), weszła w życie z dniem 12.11.2011 r. – poza zmianami sko- mentowanymi w niniejszym III tomie Komentarza (art. 517b i nast.), wprowadzono także zmiany do przepisów skomentowanych w tomach I i II obecnego wydania Komentarza, których to zmian nie mogliśmy uprzednio uwzględnić. Dotyczy to: – art. 177 § 1a, któremu nadano brzmienie: „§ 1a. Przesłuchanie świadka może nastąpić przy użyciu urządzeń technicznych umożli- wiających przeprowadzenie tej czynności na odległość z jednocze- snym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W postępowaniu przed sądem w czynności w miejscu przebywania świadka bierze udział referendarz sądowy, asystent sędziego lub urzędnik zatrudniony w sądzie, w którego okręgu świadek przebywa”. Po wejściu w życie omawianej zmiany, warunkiem dopuszczalności tej formy przesłuchania jest możliwość dokonywania równoczesnego bezpośredniego przekazu obrazu i dźwięku z przebiegu czynności, przy czym uprzednio nie wymagano tu przekazu video. Upowszech- nienie technik przekazu audiowizualnego pozwala już dzisiaj na sto- sowanie takiej formy przekazu, która w większym niż uprzednio stop- XII Przedmowa do wydania czwartego niu pozwala na zachowanie bezpośredniości, choć nadal należy w ko- mentowanym przepisie widzieć odstępstwo od zasady bezpośredniego przesłuchiwania świadków. Należy przyjąć, iż przekaz audiowizualny musi odbywać się „w obie strony”, tj. wszystkie osoby uczestniczące w tej czynności winny się jednocześnie widzieć i słyszeć. Należy także przyjąć, że organizacja tej czynności powinna umożliwić ogląd osób zadających pytania i – zwłaszcza – zeznającego świadka; nie powinna to być zatem tzw. relacja z wykorzystaniem planu ogólnego, bez możliwości śledzenia reakcji osoby przesłuchiwanej na zadawane jej pytania. Nowością jest sposób organizacji przesłuchania świadka na odległość. O ile uprzednio przesłuchanie to stanowiło formę pomocy prawnej udzielanej przez sąd wezwany (odesłanie do art. 396 § 2 i 3), to obecnie jest to samodzielna czynność dowodowa. W miejscu, gdzie przebywa przesłuchiwany świadek, nie przebywa już sąd wezwany, lecz referendarz sądowy, asystent sędziego lub urzędnik zatrudniony w sądzie. Udział osób wskazanych w przepisie § 1a w czynności przesłuchania świadka na odległość ma gwarantować prawidłowy przebieg tej czynności. W związku z tym mogą pojawić się wątpli- wości w sytuacji, gdy osobą tą ma być urzędnik sądowy, do którego zadań należy wyłącznie prowadzenie działalności administracyjnej, a nie orzeczniczej, nawet jeśli – jak w przypadku referendarza, czy asystenta sędziego – udział ten ma charakter ograniczony. Omawiana zmiana powinna wpłynąć na uproszczenie i w konsekwen- cji upowszechnienie tego sposobu przeprowadzania dowodu z przesłu- chania świadka, zwłaszcza w postępowaniu przyspieszonym, którego nową formę, znaną jako „rozprawa odmiejscowiona”, wprowadzono właśnie nowelą Nr 66. Przepis nie określa osób, w obecności których omawiana czynność dowodowa w tej formie może zostać przeprowadzona w postępowaniu przygotowawczym. Wobec tego należy przyjąć, iż organ postępowania przygotowawczego czynność tę powinien w taki sposób zorganizo- wać, by wyeliminować ewentualny wpływ osób trzecich na treść zeznań osoby przesłuchiwanej. – art. 325b, w którego § 1 pkt 2 uzupełniono katalog spraw w któ- rych prowadzi się dochodzenie, o sprawy o występki przewidziane w art. 254a KK, co było konsekwencją dodania do Kodeksu karnego (nowelą Nr 66) tego przepisu, który typizuje występek zagrożony karą pozbawienia wolności do 8 lat i w związku z tym nie mieści się w katalogu zamieszczonym w art. 325b § 1 pkt 1, zaś ustawo- dawca uznał, że brak jest powodów, by w sprawach o ten występek prowadzone było obligatoryjnie śledztwo. XIII Przedmowa do wydania czwartego 4. Nowela Nr 67 – ustawa z 16.9.2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 240, poz. 1431), weszła w życie 1.1.2012 r. – poza zmianami skomentowanymi w niniej- szym III tomie Komentarza (art. 549) wprowadzono także zmiany do przepisów skomentowanych w tomach I i II obecnego wydania Komen- tarza, których to zmian nie mogliśmy uprzednio uwzględnić. Dotyczy to: – art. 213 § 1, któremu nadano brzmienie: „§ 1. W postępowaniu należy ustalić tożsamość oskarżonego, jego numer Powszechnego Elektro- nicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – numer i nazwę dokumentu stwierdzającego tożsamość oraz nazwę organu, który wydał doku- ment, a także wiek oskarżonego, jego stosunki rodzinne i majątkowe, wykształcenie, zawód i źródła dochodu oraz dane o jego karalno- ści, a w miarę możliwości również Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP)”. Nowelą tą poważnie rozszerzono zakres badań osobopoznawczych oskarżonego. Do informacji, do których ustalenia jest zobowiązany organ postępowania, a odnoszących się do tożsamości oskarżonego, wieku, jego stosunków rodzinnych i majątkowych, wykształcenia, za- wodu i źródła dochodu, dodana została konieczność ustalenia numeru PESEL (a w jego braku – numeru i nazwy dokumentu stwier- dzającego tożsamość oraz nazwę organu, ktory go wydał), danych o karalności i w miarę możliwości również numeru NIP. Wszystkie te informacje mają nie tylko pozwolić na niewątpliwą identyfikację oskarżonego (podejrzanego w postępowaniu przygotowawczym), ale także mają pomóc w ustaleniu formy i rodzaju prawnokarnej reakcji na popełnione przez oskarżonego przestępstwo. Ustawą z 13.10.1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podat- ników i płatników (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), wprowadzono obowiązek posługiwania się numerem identyfikacji po- datkowej w postaci numeru PESEL oraz numeru NIP. Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają osoby fizyczne, osoby prawne oraz jed- nostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na pod- stawie odrębnych ustaw są podatnikami (art. 2 ust. 1). Obowiązkowi temu podlegają także inne podmioty, niż te wymienione, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków (art. 2 ust. 2). Obowiązek ten obejmuje także podmioty będące, na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych (art. 2 ust. 3). Z obowiązku tego zwolnieni zostali podatnicy, którzy uzyskali numer identyfikacyjny na podstawie wybranych przepisów ustawy z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług (podmioty XIV Przedmowa do wydania czwartego zagraniczne wykonujące usługi elektroniczne). Natomiast numerem identyfikacji podatkowej NIP mają obowiązek posługiwać się pozo- stałe podmioty podlegające obowiązkowi identyfikacyjnemu. – art. 291, w którym dodano § 3 i 4 w brzmieniu: „§ 3. W razie popełnienia przestępstwa, z urzędu może nastąpić zabezpieczenie wy- konania orzeczenia o kosztach sądowych w postępowaniu karnym na mieniu oskarżonego. § 4. Zabezpieczenie wykonania orzeczenia zwrotu korzyści majątkowej może z urzędu nastąpić na mieniu pod- miotu wymienionego w art. 52 Kodeksu karnego”. Dodany do przepisu art. 291 nowy § 3 stanowi dalsze poszerzenie za- kresu dopuszczalności zabezpieczenia majątkowego mającego zapew- nić realizację wydanego przez sąd orzeczenia. Dotychczasowe prze- pisy § 1 i 2 pozwalały na zabezpieczenie grożącej oskarżonemu kary grzywny, przepadku przedmiotów lub nałożenia obowiązku naprawie- nia szkody lub orzeczenia nawiązki. Wśród celów tego zabezpieczenia nie było kosztów, które stanowić mogą stosunkowo istotny element reakcji na popełnione przestępstwo. Nowela Nr 67 niweluje ten brak, pozwalając na dokonanie z urzędu zabezpieczenia wykonania orze- czenia o kosztach sądowych na mieniu oskarżonego. Zabezpieczenie to może nastąpić zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i postępowania jurysdykcyjnego, bez potrzeby wyczekiwania na wniosek, a więc z urzędu. Pomimo nałożenia na organ procesowy konieczności rozważenia potrzeby zastosowania zabezpieczenia okre- ślonego w § 3 komentowanego przepisu, ze stosownym wnioskiem może wystąpić strona procesowa zainteresowana skutecznością roz- strzygnięcia także w tym zakresie (zob. Nb 8 do art. 9). Istotnym rozszerzeniem zakresu zabezpieczenia majątkowego jest uzupełnienie komentowanego przepisu art. 291 o treść § 4, którym wprowadzona została możliwość dokonania zabezpieczenia nadto na mieniu podmiotu wymienionego w art. 52 KK, a więc osoby fi- zycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej oso- bowości prawnej. Warunkiem dokonania zabezpieczenia wykonania orzeczenia zwrotu korzyści majątkowej jest popełnienie przestępstwa przynoszącego korzyść majątkową tym podmiotom, jeśli zostało ono popełnione w ich imieniu lub w ich interesie; przypuszczenie to musi mieć swoją podstawę w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Tak, jak w przypadku zabezpieczenia określonego przepisem § 3, tak i w wypadku tego zabezpieczenia organ procesowy może działać z urzędu. Wprowadzona nowelą Nr 67 zmiana istotnie poszerzy moż- liwości wyzucia z mienia pochodzącego z przestępstwa podmiotów, w interesie których lub w imieniu których popełnione zostało przez oskarżonego przestępstwo. XV Przedmowa do wydania czwartego 5. Nowela Nr 68 – ustawa z 16.9.2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1340), weszła w życie z dniem 1.1.2012 r. – wprowadzono zmiany w przepisach art. 561, 607s, 613 oraz dodano rozdziały 66f–66i, które zostały skomentowane w niniejszym tomie III Komentarza. Obecne, 4. wydanie Komentarza, opracowane zostało w zmienionym ze- spole autorów. W pracach nad tym wydaniem nie mogła uczestniczyć nasza Koleżanka, sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku Elżbieta Sadzik, której w tym miejscu pragniemy z całego serca podziękować za dotychcza- sową współpracę i życzyć powrotu do zdrowia. Kraków – Katowice, luty 2012 r. Piotr Hofmański Kazimierz Zgryzek XVI Przedmowa do Suplementu Niniejszy tom I naszego Komentarza oddajemy do rąk Użytkowników w kilka zaledwie miesięcy po ukazaniu się trzeciego, pełnego wydania. Proces nowelizacji Kodeksu postępowania karnego przybrał niezwykłej dy- namiki, odzwierciedlającej nieco inną od dotychczasowej optykę odnoszącą się do ścigania przestępstw. Pierwsza połowa 2007 r. przyniosła aż siedem nowel, z których tylko pierwszą zdołaliśmy uwzględnić w aneksie załączo- nym do III tomu trzeciego wydania Komentarza. Niniejszy tom uwzględnia pozostałe sześć. Najogólniej rzecz ujmując, zmiany zmierzają ku dalszemu usprawnieniu postępowania karnego, zarówno w jego fazie przygotowaw- czej, jak i w fazie jurysdykcyjnej, przy czym dokonane zostały bez należytej troski o poszanowanie podstawowych gwarancji procesowych uczestników postępowania. W poczynaniach ustawodawcy wyraźnie widać nie tylko brak konsekwencji, lecz także pewną nieporadność, czego rezultatem będą z pew- nością liczne wątpliwości interpretacyjne na tle stosowania znowelizowanych przepisów. Przykładem może być choćby sposób rozwiązania zagadnień intertemporalnych w noweli Nr 32 i nieudolne próby poprawiania nieprze- myślanych rozwiązań (ustawa z 23.8.2007 r., Dz.U. Nr 178, poz. 1250). Najważniejsza spośród wspomnianych wyżej nowel (Nr 32) kolejny raz przemodelowuje postępowanie przygotowawcze, odbierając Policji upraw- nienia do samodzielnego prowadzenia śledztwa, rozszerza właściwość rze- czową sądów okręgowych i zmienia przepisy dotyczące stosowania i przedłu- żania tymczasowego aresztowania. Nowelą Nr 31 w sposób bardzo radykalny ograniczono udział ławników w rozpoznawaniu spraw w sądach I instan- cji, praktycznie eliminując składy ławnicze w sądach rejonowych, natomiast w sądach okręgowych pozostawiając je jedynie w sprawach o najcięższe przestępstwa. W końcu nowelą Nr 34 podjęto radykalne próby zdyscypli- nowania uczestników postępowania karnego, w tym obrońców i pełnomoc- ników, a także organów, od których wymaga się kolaboracji z aparatem ścigania. Mniejsze znaczenie mają nowele Nr 30, 33 i 35. Pierwsza stanowi reakcję na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, w którym zakwestiono- wano zgodność art. 632 z Ustawą Zasadniczą, druga związana jest z nowym ukształtowaniem zadań Państwowej Inspekcji Pracy, której organy uzyskały możliwość wykonywania uprawnień pokrzywdzonego w postępowaniu kar- nym. Trzecia w końcu dostosowuje rozwiązania kodeksowe do nowych XVII Przedmowa do Suplementu rozwiązań przyjętych w ustawie z 15.6.2007 r. o lekarzu sądowym (Dz.U. Nr 123, poz. 849 ze zm.). Przy opracowaniu tomu posłużyliśmy się tą samą metodą, co uprzednio. Zamieszczamy w nim pełny komentarz do przepisów, które znowelizowano w okresie po ukazaniu się trzeciego wydania Komentarza. „Przy okazji” uwzględniamy także najnowsze orzecznictwo i dorobek doktryny w za- kresie odnoszącym się do komentowanych przepisów. Wadą tej metody jest niewątpliwie to, że pomijamy konsekwencje, jakie ostatnie nowelizacje spowodowały w zakresie interpretacji innych przepisów kodeksu, które zno- welizowane ostatnio nie zostały. Czytelników musimy prosić o uzbrojenie się w cierpliwość i obiecujemy, że wszechstronne konsekwencje dokona- nych zmian, a także zmian, które nas jeszcze niewątpliwie czekają, zostaną uwzględnione w kolejnym, czwartym już wydaniu Komentarza. Katowice–Kraków–Warszawa, listopad 2007 r. Autorzy XVIII Przedmowa do wydania trzeciego Dynamizm rozwoju prawa karnego procesowego skłonił Wydawcę i au- torów do podjęcia trudu opracowania i zaoferowania Czytelnikom trzeciego już wydania Komentarza. Wystarczy rzut oka na spis tabel nowelizacyjnych, aby przekonać się, że od połowy 2003 r., kiedy światło dzienne ujrzało drugie wydanie Komentarza, uchwalono 15 ustaw, które w mniejszym lub większym stopniu nowelizowały Kodeks postępowania karnego. Zakres dokonanych nowelizacji był rozmaity. Część z nich miała charak- ter cząstkowy; stanowią reakcję na orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, z których wynika niezgodność przepisów Kodeksu z Konstytucją RP (taki charakter mają nowele Nr 20, 23, 24 i 28). Niektóre ustawy nowelizacyjne dotyczą Kodeksu tylko „przy okazji” w tym sensie, że nowelizacja innej dziedziny prawa spowodowała konieczność dokonania uzupełniająco zmian w KPK (nowele Nr 13, 17, 21, 25 i 26). Ponadto, w życie weszła długo oczekiwana nowelizacja Kodeksu karnego skarbowego, która z kolei przy- nosi przede wszystkim dostosowanie tego aktu normatywnego do Kodeksu postępowania karnego, przebudowanego gruntownie nowelą Nr 11 (nowela Nr 22). Najważniejsze zmiany dotyczą postępowania w sprawach ze stosun- ków międzynarodowych (Dział XV). Z dniem 1.5.2004 r. Polska stała się członkiem Unii Europejskiej, co spowodowało konieczność implementacji szeregu instrumentów współpracy w sprawach karnych między Państwami Członkowskimi Unii, w tym przede wszystkim europejskiego nakazu aresz- towania (nowela Nr 14), międzynarodowych zespołów śledczych (nowela Nr 15) oraz wzajemnego wykonywania postanowień o zatrzymaniu dowodów i zabezpieczeniu mienia na poczet przepadku (nowela Nr 18). Wprowadzono także kilka drobniejszych zmian, związanych z koniecznością dostosowania Kodeksu do standardów unijnych, w szczególności w zakresie ochrony ofiar przestępstw (nowele Nr 15 i 19). Polska stała się też stroną Rzymskiego Sta- tutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, co spowodowało konieczność zmian w Dziale XV KPK, polegających na wprowadzeniu specjalnego me- chanizmu współpracy z Trybunałem (nowela Nr 16). Do części tych zmian opublikowaliśmy Komentarz w Suplemencie do wydania drugiego w 2004 r. Obecnie, przygotowując trzecie, pełne wydanie Komentarza, „wtapiamy” Suplement w strukturę trzeciego tomu. Dwiema ostatnimi nowelami, które udało się w niniejszym wydaniu Komentarza uwzględnić, są nowele: Nr 27, którą wprowadzono ponownie, nieznany od 1.9.1998 r., tryb przyspieszony XIX
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks postępowania karnego. Komentarz do artykułów 468-682. Tom III
Autor:
, ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: