Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00188 005993 13874743 na godz. na dobę w sumie
Kodeks pracy. Arbeitsgesetzbuch - ebook/pdf
Kodeks pracy. Arbeitsgesetzbuch - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 357
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-255-5712-6 Rok wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> literatura obcojęzyczna
Porównaj ceny (książka, ebook (-5%), audiobook).

Hiermit uberreichen wir Ihnen die vierte Auflage der deutschen Übersetzung des polnischen Arbeitsgesetzbuchs. Diese Auflage wird im Rahmen der neuen Übersetzungsserie von polnischen Gesetzen in europäische Sprachen veröffentlicht. Sie beinhaltet u.a. die neuesten Änderungen des Arbeitsgesetzbuches vom 1.01.2014.

Czwarte wydanie niemieckiego tłumaczenia polskiego kodeksu pracy, ukazujące się w nowej serii tłumaczeń polskich ustaw na języki europejskie, uwzględnia m.in. najnowsze zmiany w Kodeksie pracyz dn. 1.01.2014 r.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wprowadzenie Kodeks pracy – przedmiot regulacji i miejsce w systemie polskiego prawa pracy Kodeks pracy został uchwalony 26.6.1974 r. i wszedł w życie 1.1.1975 r. Jest to pierwszy akt kodyfikujący polskie prawo pracy. Określany potocznie „pracowniczą konstytucją” jest najważniejszym aktem normatywnym polskiego prawa pracy. Przedmiot regulacji Stanowi on podstawowy akt prawny regulujący uprawnienia i obowiązki pracownicze. Z powodu znacznego skomplikowania spraw z zakresu prawa pracy i prawa ubezpieczeń społecznych nie było możliwe kompleksowe ujęcie całości regulacji prawnej dotyczącej sfery pracowniczej w jednym akcie, dlatego też część zagad- nień związanych z tą dziedziną została zamieszczona w odrębnych ustawach. Poza Kodeksem pracy znalazły się więc m.in. przepisy dotyczące związków zawodowych, organizacji pracodawców, roz wiązywania spo rów zbiorowych, a także zasady rozwiązywania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników czyli tzw. zwolnienia grupowe. W samym Kodeksie pracy znalazły się natomiast m.in. przepisy dotyczące najważniejszych kwestii związanych ze stosunkiem pracy, uprawnieniami pra- cowniczymi oraz zbiorowym prawem pracy. W rozdziale I Kodeksu pracy ustawodawca zamieścił przepisy wstępne, dotyczą- ce miejsca tego aktu w systemie prawnym, zawarł podstawowe informacje mogące wskazać strony stosunku pracy. Znalazł się tu także katalog źródeł prawa pracy. Art. 1 Kodeksu pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców. W celu wyeliminowania ewentualnych problemów z ustaleniem statusu osoby wykonującej pracę, ustawodawca zdecydował się zamieścić legalne definicje stron stosunku pracy. Tak więc za pracownika należy uznawać osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę (art. 2), natomiast pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choć- by nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników (art. 3). Stosunek pracy nawiązywany jest pomiędzy wyżej wymienionymi podmiotami, więc Kodeks pracy nie będzie miał zastosowania w przypadku np. umów cywilnoprawnych, przy których strona nie występuje w charakterze pracownika. W art. 9 ustawodawca zawarł katalog powszechnie obowiązujących źródeł prawa pracy. Zgodnie z nim za prawo pracy należy uznać przepisy zawarte w Kodeksie pracy oraz w innych ustawach i aktach wykonawczych, które określają uprawnienia i obowiązki pracowników i pracodawców. Pośród źródeł prawa pracy znalazły się także układy zbiorowe pracy oraz inne oparte na usta- wie porozumienia zbiorowe, a także regulaminy i statuty określające prawa i obowiązki stron stosunku pracy – swoiste dla prawa pracy źródła prawa nie występujące w innych dziedzinach prawa. VIII Einführung Arbeitsgesetzbuch – Gegenstand der Regelung und seine Stellung im System des Polnischen Arbeitsrechts Das Arbeitsgesetzbuch wurde am 26.6.1974 verabschiedet und ist am 1.1.1975 in Kraft getreten. Es stellt die erste Kodifizierung des polnischen Arbeitsrechts dar. Das Arbeitsgesetzbuch, das umgangssprachlich als „Arbeitnehmerverfassung” bezeichnet wird, ist auch der wichtigste Rechtsakt des polnischen Arbeitsrechts. Gegenstand der Regelung Das Arbeitsgesetzbuch regelt die Rechte und die Pflichten der Arbeitgeber und der Arbeitnehmer. Wegen der Komplexität der Materie war es in den letzten Jahren erforder- lich, zahlreiche Fragen aus dem Bereich des Arbeitsrechts in Sondergesetzen zu regeln. So wurden Vorschriften verabschiedet, die Rechtsfragen aus dem Bereich der Gewerkschaften, Arbeitgeberorganisationen, Arbeit s streit und Gruppen- entlassungen etc. regeln. Das Arbeitsgesetzbuch regelt die wichtigsten Fragen, die mit dem Arbeits- verhältnis, mit den Arbeitnehmerrechten, und mit Kollektivrechten des Ar- beitsrechts verbunden sind. Im Abschnitt I des Arbeitsgesetzbuches wurden von dem Gesetzgeber Einfüh- rungsvorschriften vorgesehen, die die Stellung dieses Rechtsakts im Rechtssystem regeln. Es wurde auch der Katalog der Arbeitsrechtsquellen genannt. Der Gesetzgeber hat sich entschlossen, die Parteien des Arbeits verhältnisses sehr präzise zu definieren. Ein Arbeitnehmer ist danach eine Person, die auf der Grundlage eines Arbeitsvertrages, einer Bestellung, einer Wahl, einer Ernennung oder eines genossenschaftlichen Arbeitsvertrages beschäftigt wird (Art. 2). Ein Arbeitgeber ist eine Organisationseinheit, auch wenn sie keine Rechtspersönlichkeit besitzt, sowie eine natürliche Person, sofern sie Arbeit- nehmer beschäftigt (Art. 3). Kein Arbeits verhältnis liegt vor, wenn zwischen solchen Parteien ein zivilrechtlicher Vertrag geschlossen wird. Auf ein solches Rechtsverhältnis finden die Vorschriften des Arbeitsgesetzbuches grundsätzlich keine Anwendung. In Art. 9 wurden die allgemein geltenden Quellen des Arbeitsrechts genannt. Immer dann, wenn im Arbeitsgesetzbuch der Begriff Arbeitsrecht verwendet wird, so werden darunter die Vorschriften des Arbeitsgesetzbuches sowie Vorschriften anderer Gesetze und Ausführungsakte verstanden, welche Rechte und Pflichten von Arbeitnehmern und Arbeitgebern bestimmen, sowie Bestimmungen von Tarifverträgen und anderen auf einem Gesetz gestützten Gruppenvereinbarungen, Ordnungen und Satzungen, welche Rechte und Pflichten der Parteien eines Arbeitsverhältnisses regeln. Manche, für die Zwecke des Arbeitsrechts bestimmte Rechtsquellen sind in anderen Rechtsbereichen nicht zu treffen. IX Wprowadzenie Omawiany przepis precyzuje hierarchię źródeł prawa pracy. Tak więc postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych oraz regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. Natomiast postanowienia regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych (art. 9 § 2–4). Ważnym przepisem w Kodeksie pracy, mającym zmniejszyć koszty pracy, jest art. 91, dopuszczający możliwość zawieszenia na okres do 3 lat przepisów prawa pracy zawartych w układach zbiorowych pracy, innych porozumieniach zbiorowych oraz regulaminach i statutach. Jak było wspomniane powyżej, Kodeks pracy zawiera ogólne przepisy dotyczące sytuacji pracowników i pracodawców. Z racji tego nie mogło w nim zabraknąć katalogu podstawowych zasad dotyczących stosunku pracy. Warto tu wymienić zasadę, iż każdy ma prawo do wykonywania swobodnie wybranej pracy (art. 10), zasadę swobody nawiązania stosunku pracy (art. 11), zasadę równości pracowników (art. 112), obowiązek poszanowania dóbr osobistych pracowników przez pracodawcę (art. 111), zasadę niedyskryminacji w zatrud- nieniu (art. 113) oraz prawo do godziwego wynagrodzenia (art. 13), czy też prawo pracownika do wypoczynku (art. 14). Na szczególną uwagę zasługuje zasada uprzywilejowania pracownika, ure- gulowana w art. 18 Kodeksu pracy. Zgodnie z tym przepisem, postanowienia umów o pracę i innych aktów, na mocy których powstaje stosunek pracy po- winny być tak kształtowane, by były korzystne dla pracownika w co najmniej takim stopniu jak przewidują to przepisy prawa pracy (czyli Kodeks pracy, inne ustawy i akty wykonawcze, które określają uprawnienia i obowiązki pra- cowników i pracodawców, układy zbiorowe pracy oraz inne oparte na usta- wie porozumienia zbiorowe, a także regulaminy i statuty określające prawa i obowiązki stron stosunku pracy). W przypadku, gdyby postanowienia te były mniej korzystne od tych przewidzianych w powyższych źródłach prawa pracy – wówczas uznaje się je za nieważne, a zamiast nich stosuje się odpowiednie przepisy prawa pracy. Podobnie postanowienia umów o pracę i innych aktów, na podstawie których powstaje stosunek pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu są nieważne (art. 183). Zamiast takich postanowień stosuje się odpowiednie przepisy prawa pracy, a w razie braku takich przepisów – postanowienia te należy zastąpić odpowiednimi postanowieniami niema jącymi charakteru dyskryminacyjnego (element zasady uprzywilejowania pracownika). X Einführung Die besprochene Vorschrift präzisiert die Hierarchie der Arbeitsrechts quellen. Die Bestimmungen der Tarifverträge und der Gruppenvereinbarungen sowie der Ordnungen und Satzungen dürfen für die Arbeitnehmer nicht ungünstiger sein, als die Vorschriften des Arbeitsgesetzbuches sowie anderer Gesetze und Ausführungsvorschriften. Die Bestimmungen der Ordnungen und Satzungen dürfen für die Arbeitnehmer nicht ungünstiger sein, als die Bestimmungen der Tarifverträge und Gruppenvereinbarungen (Art. 9 § 2–4). Als wichtige Vorschrift im Arbeitsgesetzbuch, die die Arbeitskosten min- dern soll, gilt der Art. 91 – der die Vereinbarung vorsieht, die Anwendung der betrieblichen Vorschriften des Arbeitsrechts für den Zeitraum bis zu 3 Jahren auszusetzen. Wie schon erwähnt wurde, beinhaltet das Arbeitsgesetzbuch allgemeine Vorschriften, die die Situation der Arbeitnehmer und der Arbeitgeber regeln. Dem Arbeitsgesetzbuch sind auch die Grundsätze betreffend das Arbeitsver- hältnis zu entnehmen. Einige Grundsätze wären hier nennenswert, nämlich zunächst einmal der Grundsatz, wonach jeder das Recht auf eine frei gewählte Arbeit hat (Art. 10), der Grundsatz der Vertragsfreiheit bei der Begründung eines Arbeitsverhältnisses (Art. 11), der Grundsatz der Gleichstellung der Arbeitnehmer (Art. 112), der Grundsatz der Respektierungspflicht der Per- sönlichkeitsrechte des Arbeitnehmers durch den Arbeitgeber (Art. 111), das Verbot der Diskriminierung bei der Beschäfti gung (Art. 113), das Recht auf angemessene Vergütung (Art. 13), oder auch das Recht des Arbeitnehmers auf Erholung (Art. 14). Besonders beachtet werden soll der Grundsatz der Privilegierung des Arbeitneh- mers, der in Art. 18 des Arbeitsgesetzbuches geregelt ist. Gemäß dieser Vorschrift dürfen die Bestimmungen der Arbeitsverträge und anderer Akte, die eine Grundlage für die Begründung des Arbeitsverhältnisses bilden, nicht weniger günstig für die Arbeitnehmer sein, als die Vorschriften des Arbeitsrechts (des Arbeitsgesetzbuches, anderer Vorschriften und Ausführungsvorschriften, die die Rechte und Pflichten der Arbeitnehmer und Arbeitgeber bestimmen, sowie der Gruppenvereinbarun- gen, der Ordnungen und Satzungen, die Rechte und Pflichten der Parteien eines Arbeitsverhältnisses bestimmen). Die Bestimmungen der oben genannten Verträge und Rechtsakte, die weniger günstig für die Arbeitnehmer sind, als die Vorschriften des Arbeitsrechts, sind unwirksam und an ihrer Stelle finden die entsprechenden Vorschriften des Arbeitsrechts Anwendung. Die Bestimmungen der Arbeitsverträge und anderer Rechtsakte, die eine Grundlage für die Entstehung des Arbeitsverhältnisses bilden und die den Grundsatz der Gleichbehandlung bei der Beschäftigung verletzen, sind unwirksam (Art. 183). An ihrer Stelle finden die entsprechenden Vorschriften des Arbeitsrechts Anwendung. Falls solche Vorschriften fehlen, sind diese Bestimmungen durch entsprechende Bestimmungen ohne diskriminierenden Charakter zu ersetzen (Beispiel der Anwendung des Grundsatzes der Privile- gierung des Arbeitnehmers). XI Wprowadzenie Kompleksowy zbiór przepisów odnoszących się do równego traktowania pracowników w zatrudnieniu znalazł się w nowym rozdziale Kodeksu pracy (Dział Pierwszy, rozdział IIa). Art. 183a precyzuje zasadę iż, pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji za- wodowych, w szczególności bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przy należność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także bez względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w nie- pełnym wymiarze czasu pracy. Ustawodawca zdecydował się także na zamieszczenie definicji ustawowej molestowania seksualnego, dotychczas nie wyodrębnionego spośród innych przejawów dyskryminacji. Tak więc za molestowanie seksualne należy uznać każde nieakceptowane zachowanie o charakterze seksualnym lub odnoszące się do płci pracownika, którego celem lub skutkiem jest naruszenie godności lub poniżenie albo upokorzenie pracownika; na zachowanie to mogą się składać fizyczne, werbalne lub pozawerbalne elementy (art. 183a § 6). W innym przepisie znalazły się także procedury pozwalające dochodzić od pracodawcy roszczeń z tytułu naruszenia zasady niedyskryminacji w za- trudnieniu (art. 183d). Jak było wspomniane powyżej, uprawnienia i obowiązki pracowników i pracodawców przewidziane w Kodeksie pracy wynikają bezpośrednio z faktu nawiązania stosunku pracy przez strony. Dlatego też nie mogło zabraknąć w Kodeksie jego definicji. Zgodnie z art. 22 przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Nie jest dopuszczalne zastępowanie umo wy o pracę inną umową (np. cywil- noprawną). W takim wypadku zatrudnienie takie uznaje się za stosunek pracy bez względu na nazwę zawartej umowy (art. 22 § 11). W dalszej części Kodeksu znalazły się przepisy precyzujące to, jakich infor- macji może domagać się od pracownika pracodawca, by nie zostały naruszone zasady ochrony danych osobowych (art. 221). Uregulowano także problematykę tzw. przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę i sytuację pracowników, których taka zmiana dotyczy (art. 231). XII Dział pierwszy. Przepisy ogólne Preambuła (skreślona) Dział pierwszy. Przepisy ogólne Rozdział I. Przepisy wstępne Przedmiot regulacji Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców. Pojęcie pracownika Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powo- łania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Pojęcie pracodawcy Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Podmiot dokonujący czynności z zakresu prawa pracy § 1. Za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba lub organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba. § 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do pracodawcy będącego osobą fizyczną, jeżeli nie dokonuje on osobiście czynności, o których mowa w tym przepisie. (skreślony) Pragmatyki służbowe – pierwszeństwo stosowania Jeżeli stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu stosuje się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami. (uchylony) (skreślony) 1‒7 Art. 1 Art. 2 Art. 3 Art. 31 Art. 4 Art. 5 Art. 6 Art. 7 10 Abschnitt I. Allgemeine Vorschriften Preambel (gestrichen) Abschnitt I. Allgemeine Vorschriften Unterabschnitt I. Einführungsvorschriften Gegenstand der Regelung Das Arbeitsgesetzbuch regelt die Rechte und die Pflichten der Arbeitneh- mer und der Arbeitgeber. Begriff des Arbeitnehmers Ein Arbeitnehmer ist eine Person, die auf Grundlage eines Arbeitsvertrages, einer Bestellung, einer Wahl, einer Ernennung oder eines genossenschaft- lichen Arbeitsvertrages beschäftigt wird. Begriff des Arbeitgebers Ein Arbeitgeber ist eine Organisationseinheit, auch wenn sie keine Rechts- persönlichkeit besitzt, oder eine natürliche Person, sofern sie Arbeitnehmer beschäftigen. Rechtssubjekt, das Handlungen auf dem Gebiet des Arbeitsrechts vornimmt § 1. Für einen Arbeitgeber, der eine Organisationseinheit ist, handelt auf dem Gebiet des Arbeitsrechts die Person oder das Organ, das in dieser Organisa- tionseinheit die Geschäfte führt, oder eine andere hierzu bestimmte Person. § 2. Die Vorschrift des § 1 findet auf einen Arbeitgeber entsprechende Anwendung, der eine natürliche Person ist und die in dieser Vorschrift genannten Handlungen nicht persönlich vornimmt. (gestrichen) Dienstvorschriften – Anwendungsvorrang Wird das Arbeitsverhältnis einer bestimmten Gruppe von Arbeitnehmern durch besondere Vorschriften geregelt, finden die Vorschriften dieses Gesetzbuches in dem durch diese Vorschriften nicht geregelten Umfang Anwendung. (aufgehoben) (gestrichen) 1‒7 Art. 1 Art. 2 Art. 3 Art. 31 Art. 4 Art. 5 Art. 6 Art. 7 11 Dział pierwszy. Przepisy ogólne Nadużycie prawa podmiotowego Nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze spo- łeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Źródła prawa pracy § 1. Ilekroć w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonaw- czych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. § 2. Postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych oraz regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy Kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. § 3. Postanowienia regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych. § 4. Postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów oraz statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, nie obowiązują. Porozumienie o zawieszeniu stosowania zakładowych przepisów prawa pracy § 1. Jeżeli jest to uzasadnione sytuacją finansową pracodawcy, może być zawarte porozumienie o zawieszeniu stosowania w całości lub w części przepisów prawa pracy, określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy; nie dotyczy to przepisów Kodeksu pracy oraz przepisów innych ustaw i aktów wykonawczych. 8‒91 Art. 8 Art. 9 Art. 91 12 Abschnitt I. Allgemeine Vorschriften Rechtsmissbrauch Von einem Recht darf kein Gebrauch gemacht werden, der im Wider- spruch zu der sozialwirtschaftlichen Bestimmung dieses Rechts oder zu den Grundsätzen des sozialen Zusammenlebens stehen würde. Ein solches Tun oder Unterlassen des Berechtigten wird nicht als Ausübung des Rechts angesehen und ist nicht geschützt. Quellen des Arbeitsrechts § 1. Jedesmal wenn in diesem Gesetzbuch der Begriff Arbeitsrecht ver- wendet wird, werden darunter die Vorschriften dieses Gesetzbuches und anderer Gesetze und Ausführungsakte verstanden, welche die Rechte und die Pflichten von Arbeitnehmern und Arbeitgebern bestimmen, sowie Bestimmungen in Tarifverträgen und anderen auf ein Gesetz gestützten Gruppenvereinbarungen, Ordnungen und Satzungen, die Rechte und Pflichten der Parteien eines Arbeitsverhältnisses regeln. § 2. Die Bestimmungen der Tarifverträge und Gruppenvereinbarungen sowie der Ordnungen und Satzungen dürfen für Arbeitnehmer nicht un- günstiger sein, als die Vorschriften des Arbeitsgesetzbuches sowie anderer Gesetze und Ausführungsakte. § 3. Die Bestimmungen der Ordnungen und Satzungen dürfen für Arbeit- nehmer nicht ungünstiger sein als Bestimmungen der Tarifverträge und Gruppenvereinbarungen. § 4. Bestimmungen in Tarifverträgen und in anderen auf einem Gesetz gestützten Gruppenvereinbarungen, Ordnungen und Satzungen, die Rechte und Pflichten der Parteien eines Arbeitsverhältnisses regeln und die den Grundsatz der Gleichbehandlung in der Beschäftigung beeinträchtigen, sind ungültig. Vereinbarungen über Aussetzung der Anwendung der betrieblichen Vorschriften des Arbeitsrechts § 1. Soweit dies durch die finanzielle Lage des Arbeitgebers gerechtfertigt ist, kann eine Vereinbarung über eine teilweise oder vollständige Aussetzung der Anwendung der Vorschriften des Arbeitsrechts, welche die Rechte und Pflichten der Parteien eines Arbeitsverhältnisses regeln, geschlossen werden; dies betrifft nicht die Vorschriften dieses Gesetzbuches und die anderer Gesetze und Ausführungsakte. 8‒91 Art. 8 Art. 9 Art. 91 13
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kodeks pracy. Arbeitsgesetzbuch
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: