Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00880 011740 7450182 na godz. na dobę w sumie
Korsyka. Michelin. Wydania 1 - ebook/pdf
Korsyka. Michelin. Wydania 1 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 160
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-3056-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Ruszaj w świat z przewodnikiem Michelin!

Michelin zaprasza cię do wspólnego odkrywania najpiękniejszych zakątków Korsyki. Z tym przewodnikiem zwiedzanie będzie prawdziwą przyjemnością! Dokładne plany ułatwią swobodne poruszanie się po mieście. Szukasz ciekawych miejsc, zabytków i tras zwiedzania? Nic prostszego! Dzięki gwiazdkom przy nazwach dzielnic i obiektów nie pominiesz żadnej turystycznej atrakcji. Starannie dobrane informacje praktyczne pomogą ci znaleźć nocleg, restaurację czy kawiarnię, w których spędzisz wyjątkowe chwile. 

Gwiazdki – tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych:

    *** zobacz koniecznie
    ** warto odwiedzić
    * godne uwagi

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

Teksty: Le Guide Vert – Corse Tytuł: Korsyka – Udany Weekend Teksty: Le Guide Vert – Corse Tłumaczenie: Marta Duda Aktualizacja: Ewa Poniedzielska Tłumaczenie: Marta Duda Aktualizacja: Ewa Poniedzielska Redaktor prowadzący: Magdalena Matyja-Pietrzyk Redakcja: Centrum Korekty, www.centrumkorekty.pl Redaktor prowadzący: Magdalena Matyja-Pietrzyk Korekta: Katarzyna Zioła-Zemczak Redakcja: Centrum Korekty, www.centrumkorekty.pl Korekta: Katarzyna Zioła-Zemczak Projekt graficzny: Dawid Kwoka Skład: Sabina Binek Projekt graficzny: Dawid Kwoka Fotoedycja: Dawid Kwoka Skład: Sabina Binek Fotoedycja: Dawid Kwoka Projekt okładki: Jan Paluch Zdjęcie na okładce: © gorillaimages / Shutterstock.com Projekt okładki: Jan Paluch Zdjęcie na okładce: © gorillaimages / Shutterstock.com Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- nie praw autorskich niniejszej publikacji. ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich nie praw autorskich niniejszej publikacji. właścicieli. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były właścicieli. kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo informacji zawartych w książce. Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki c, - Gliwice Wydawnictwo Helion tel.:     ul. Kościuszki c, - Gliwice e-mail: redakcja@bezdroza.pl tel.:     Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl e-mail: redakcja@bezdroza.pl Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Drogi Czytelniku! http://bezdroza.pl/user/opinie/?bekom1 Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. http://bezdroza.pl/user/opinie/?bekom1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-2214-1 Wydanie I ISBN: 978-83-283-2214-1 Copyright © Le Guide Vert Michelin – Michelin cie Le Guide Vert Michelin, 46, avenue de Breteuil, 75324 Paris Cedex 07 Copyright © Le Guide Vert Michelin – Michelin cie Copyright © for the Polish Edition by Helion, 2016 Le Guide Vert Michelin, 46, avenue de Breteuil, 75324 Paris Cedex 07 • Kup książkę Copyright © for the Polish Edition by Helion, 2016 • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Kup książkę Poleć książkę korsyka© Maugli / Depositphotos.com © Maugli / Depositphotos.com Kup książkę Poleć książkę zwiedzanie korsyki Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Usytuowanie Przez Bavellę prowadzi droga D 268 łącząca zachodnią część wyspy (region Sartène) ze wschodnim wybrzeżem (Solenzara). Niedaleko przebiega również szlak GR 20: z Incudine wiedzie na przełęcz Finosa oraz na Punta Tafonata di Paliri, stanowiąc jeden z najpiękniejszych etapów tej trasy. Wariant wspinaczkowy szlaku GR prowadzi w samo serce masywu Bavella.Wycieczka samochodemSOLENZARA–ZONZA SolenzaraWąska droga D 268 prowadzi wzdłuż Solenzary, której koryto staje się usypiskiem coraz większych głazów. Kiedy zbliżamy się do lasu państwowego Tova (forêt domaniale de Tova), brzegi rzeki zaczynają porastać sosny.Col de Larone (Bocca di Laronu)Z przełęczy Larone położonej na wyso-kości 608 m n.p.m. rozciąga się wspaniały widok««: po lewej wznosi się szczyt Punta di Ferriate stanowiący ostatnią część łańcucha Paliri, a po prawej las Tova wspina się na strome stoki gór.Bardzo kręta szosa prowadzi do lasu Bavella. Wyróżnia się pięknym drzewostanem zło-żonym z czarnych sosen korsykańskich (zob. ramka na s. 113).Forêt de Bavella««Piękny las o powierzchni 930 ha, rozcią-gający się na wysokości 500–1300 m n.p.m. Kiedy otrzymał status rezerwatu, rozpoczęto wielką akcję zalesiania sosną nadmorską i czarną, cedrami i świerkami. Aby ograniczyć zniszczenia wywołane pożarami, utworzono specjalne przecinki przeciwpożarowe o szerokości 50 m i zasa-dzono kasztanowce, odporniejsze na ogień od drzew iglastych. W 1950 r. powstał tu obszar chroniony, na którym dozwolone jest polowanie na zwierzęta w ściśle okreś-lonych warunkach. Uważny obserwator może tu zobaczyć stada muflonów. BavellaNiedaleko przed przełęczą, wśród wspania-łych sosen czarnych stoją niskie, kamienne lub drewniane budynki. To dawne owczar-nie zbudowane na terenie nadanym przez Napoleona III. Nieco powyżej, w pobliżu źródła, znajduje się schronisko z restauracją: Auberge du Col (Karczma pod Przełęczą).Col i Aiguilles de Bavella««« Z lasu Bavella, po zachodniej stronie prze-łęczy, wynurzają się poszarpane Aiguilles de Bavella«««, za którymi wznosi się masyw Incudine. Na wschodzie widnieje wielka ściana szczytu Calanca Murata i czer-wony, grzebieniasty grzbiet Punta Tafonata di Paliri. W oddali majaczy Morze Tyrreńskie.Droga schodzi do Zonzy. Tuż przed wsią spomiędzy sosen i kasztanowców wyłania się hipodrom w Viseo.ZonzaMiasteczko leży na wysokości 784 m ponad doliną Asinao, na skrzyżowaniu popular-nych tras turystycznych. W okolicy można łowić pstrągi i kąpać się w potokach.Wycieczki piesze Wyruszamy ze schroniska Auberge du Col (zob. powyżej) znajdującego się 200 m poniżej dużego parkingu, przy drodze nr D 268 (kieru-nek na Solenzarę). aiguilles de Bavella««« Wysokie iglice skalne Bavella, zwane również cornes d’Asinao („rogi Asinao”), urze-kają swym majestatycznym pięknem i stanowią ulubione miejsce górskich wypraw. Warto zatrzymać się na przełęczy Bavella (1218 m n.p.m.), skąd najlepiej widać poszarpane szczyty i różnobarwne skały sterczące ponad sosnami czarnymi. Pod koniec wiosny góry okrywają się liliowo-różowym dywanem kwitnącego tymianku. 36 Kup książkę Poleć książkę Promenade de la chapelle30 min w obie strony. Początek trasy: studnia po prawej stronie Auberge du Col (po prawej, schodząc z dużego parkingu). Idziemy wzdłuż niewielkiego potoku. Biało--różowa chappelle de la Vierge (kaplica Matki Boskiej) stoi na małym pagórku w oto-czeniu sosen. Z sąsiedniej łąki rozciąga się wspaniały widok« na Aiguilles de Bavella.Promenade de la Pianona« Przejście pętli zajmuje ok. 1 godz. Znaki poma-rańczowe. Początek szlaku przy parkingu na przełęczy Bavella lub przy Auberge du Col (zob. powyżej).Po lewej widać masyw Punta Tafonata di Paliri, las Bavella i majaczące na horyzoncie morze. Wiosną hale na łagodnych stokach pokrywają się krokusami i zawilcami. Wzdłuż szklaku rosną potężne sosny.Skręcając w prawo, docieramy do trawiastego wypłaszczenia (pianona) porosłego sosnami o koronach powyginanych od wiatru. Roztacza się stąd wspaniały widok«« na Aiguilles de Bavella oraz na zachodnie i wschodnie wybrzeże Korsyki (przy dobrej widoczności).Idziemy dalej do chapelle de la Vierge. Obok kaplicy wracamy na pomarańczowy szlak.Trou de la Bombe (Tafonu di u Cumpuleddu)«« Przejście pętli zajmuje ok. 2 godz. Znaki czer-wone, napis „Cumpuleddu”, początek trasy przy Auberge du Col. Szlak prowadzi przez leśny parów na grzbiet wzgórza. Przy schodzeniu na przełęcz napotykamy Trou de la Bombe – okrągłe okno skalne o średnicy ok. 8 m, znajdujące się w głównym grzbiecie łańcucha Paliri, na prawo od Calanca Murata i przed iglicą skalną Campanile de Ste-Lucie.W drodze powrotnej, kiedy ścieżka prze-chodzi przez niewielki strumyk, możemy skorzystać z okazji, by wrócić na przełęcz (parking), podążając szlakiem w kierunku Alturaghja (szlak oznakowany, znaki czer-wone, ok. 45 min). Piękne widoki na iglice skalne.Aiguilles de Bavella – wariant wysokogórski«««Wariant szlaku GR 20 przeznaczony tylko dla osób o dobrej kondycji. Konieczne odpowied-nie obuwie i przewodnik. Na początku znaki żółte, następnie biało-czerwone. Czas przej-ścia: ok. 6 godz. Powrót w to samo miejsce. Trasa nie jest bardzo trudna (tylko jeden odcinek ubezpieczony łańcuchem), ale jej pierwszy etap wymaga ostrożności i dobrej kondycji. Wyruszamy z przełęczy. Na początku czeka nas bardzo ostre podejście stanowiące najtrudniejszy odcinek: należy bardzo uważać, by nie zrzucić kamieni na osoby idące poniżej. Szlak biegnie nieopo-dal grzbietu, omija dołem iglice, a w końcu zagłębia się w las, w którym łączy się ze szlakiem GR 20. Skręcamy w lewo, w dość łatwą ścieżkę prowadzącą na przełęcz.INFORMATOR NOCLEGI I RESTAURACJENajbliższe noclegi znajdują się w Zon-zie (9 km) lub Quenzie (14 km).Auberge du Col de Bavella – 20124 Col de Bavella, 20124 Zonza – tel.: 04 95 72 09 87 – www.auberge-bavella.com – zamkn. XI–III – 22 EUR, miejsce w schronisku: 20 EUR, 40 EUR z połową wyżywienia. Karczma górska i schroni-sko pod przełęczą Bavella, niedaleko Aiguilles de Bavella. Potrawy korsykań-skie i domowe wędliny.© EF-EL / Fotolia.comImponujące Aiguilles de BavellaZwiedzanie Korsyki | aiguilles de Bavella37 Kup książkę Poleć książkę Usytuowanie Ajaccio jest wciśnięte między góry i morze, w głębi największej zatoki na wyspie. W północnej części miasta przy molo Margonajo znajduje się nowy port jachtowy (Charles-Ornano). Kilkaset metrów niżej, przy molo des Capucins, kotwicę rzucają promy i statki handlowe. Po północnej stronie cytadeli znajduje się mały port rybacki i jachtowy (Tino-Rossi).TłoZ rzymskiego miasta, kwitnącego w okre-sie późnego cesarstwa na północ od cyta-deli, nie zachował się żaden ślad. Ajaccio zostało założone w obecnym miejscu w 1453 r. przez Oficjum św. Jerzego, rządzącego Korsyką w imieniu Repu-bliki Genui. Budowę miasta ukończono w 1492 r.; zamieszkało tu ponad sto rodzin liguryjskich i kilka szlacheckich rodzin z Genui. Pobytu w obrębie murów zaka-zano Korsykanom: mogli mieszkać tylko na przedmieściu Borgo. Dopiero zdobycie miasta przez Sampièra Corso w 1553 r. doprowadziło do przyznania praw miej-skich rodom korsykańskim (1592).Obecnie Ajaccio pełni funkcję stolicy departamentu Corse-du-Sud (Korsyki Południowej) i to tutaj odbywają się posiedzenia Zgromadzenia Terytorial-nego Korsyki (powołanego w 1991 r.).SpacerZ pointe d’Aspreto (na wschodnim skraju miasta) rozciąga się piękny widok na całe Ajaccio. Ponad starymi częściami miasta, wznoszącymi się spokojnie nad wodą, po zboczach wzgórz pną się zabu-dowania nowych dzielnic.ajaccio «« Rodzinne miasto Napoleona jest pełne zabytków przypominających o nieprawdo-podobnej karierze cesarza Francuzów. Nie są one jednak w stanie przyćmić wspa-niałych zbiorów kardynała Fescha. Każdego ranka za ratuszem odbywa się gwarny targ. Wieczorem zapuśćmy się aż na koniec mola, by popatrzeć, jak w mroku nocy zapalają się światła portu, dolnego miasta i domów na wzgórzach wokół.Le Capitole ......................MARSYLIA, TULON, NICEA38Granice starego genueńskiego miasta wyznaczają: na zachodzie – place du Général-de-Gaulle, na południowym wschodzie – cytadela, na północy – place du Maréchal-Foch. Przedłużeniem sta-rówki jest rue Cardinal-Fesch, przecina-jąca Borgo (przedmieścia).Jetée de la citadelle (Plan II)Molo o długości 200 m, z którego końca rozciąga się piękny widok« na morze i część zatoki Ajaccio. Znajduje się przy nim port rybacki i jachtowy. XVI-wieczna cytadela wciąż należy do armii; zwiedza-nie jest możliwe tylko podczas dni dzie-dzictwa narodowego.Po zejściu z mola należy przejść bulwarem Danielle-Casanova biegnącym wzdłuż murów fortecy.Église St-Érasme (Plan II)Dawna kaplica kolegium jezuickiego z 1617 r. Podczas Wielkiej Rewolucji Fran-cuskiej kościół zamknięto, a sprawowanie kultu przywrócono dopiero w 1815 r. Wtedy też poświęcono go jako kościół św. Erazma, patrona marynarzy. Wnętrze zdobią makiety statków, trzy krzyże procesyjne, posąg św. Erazma w orszaku aniołków oraz kolekcja kap i ornatów pontyfikalnych.Katedra« (Plan II)R. St-Charles – tel.: 04 95 51 53 03 – o godziny otwarcia trzeba dopytać na miejscu.Budowa tej renesansowej świątyni o prostej fasadzie rozpoczęła się w 1582 r. Nie chcąc, by prace się prze-dłużały, biskup nakazał zmniejszyć rozmiary budowli zaprojektowanej przez Giacoma della Portę. Jej wznoszenie ukończono w 1593 r.W lipcu 1771 r. przy chrzcielnicy (na prawo od wejścia) odbył się chrzest 2-letniego Napoleona.Pierwszą kaplicę po lewej stronie nawy, wzniesioną w XVI w. przez Pierre’a Paula d’Ornano, zdobi obraz Delacroix pt. Tryumf religii. W drugiej znajduje się posąg Matki Boskiej Miłosierdzia. W trzeciej kaplicy – Różańcowej – mieścił się grobowiec rodziny Bonaparte.Monumentalny ołtarz główny z białego marmuru z czterema spiralnymi kolum-nami z czarnego marmuru został ofia-rowany kościołowi w 1811 r. przez Elizę Bacciocchi, siostrę Napoleona. Kopułę nad pozornym transeptem zdobią iluzjo-nistyczne polichromie.W kaplicy Niepokalanego Poczęcia, po prawej, pod delikatnymi draperiami bal-dachimu, stoi piękny posąg Madonny z marmuru kararyjskiego z XVIII w. W nawie do filaru o kwadratowym prze-kroju tuli się ambona w kształcie kielicha.Idziemy ulicą Notre-Dame wzdłuż prawej ściany katedry.Pod numerem 3 znajduje się pałac o dłu-giej i surowej fasadzie – hôtel Cuneo d’Ornano. Portal z rozglifieniem i nad-prożem z marmuru wieńczy ornamen-talny herb rodu d’Ornano.Skręcamy w lewo, w rue du Roi-de-Rome, a następnie w prawo, w rue St-Charles. Później znów w prawo, w rue Bonaparte.Rue Bonaparte (Plan II)Dawna „prosta ulica” (carrughju drittu) genu-eńskiego Ajaccio. Była ważnym miejscem handlowym, a ponadto wyznaczała dwie dzielnice: po stronie północnej rozciągała się biedniejsza, ludowa część zwana Macello („rzeźnia”), a po stronie południo-wej mieszkało bogate mieszczaństwo.Pod numerem 17 znajduje się hôtel Pozzo di Borgo naśladujący włoskie pałace ochrowymi iluzjonistycznymi malo-widłami zdobiącymi okna. Na parterze monumentalny portal z białego marmuru z frontonem opatrzonym herbem nadaje budowli uroczystego charakteru. Obecnie wnętrza adaptowane są na hotel.Place du Maréchal-Foch (Place des Palmiers) (Plan II)Urokliwy prostokątny plac ocieniony palmami i platanami, otwierający się na port. Pełni funkcję centrum Ajac-cio. Niewielki posąg w niszy w ścia-nie kamienicy, nieco powyżej placu (nr 7–10, Av. Sérafini), to Madonuccia – Matka Boska Miłosierdzia, otaczająca opieką miasto już od 1656 r. Jej święto przypada 18 marca: uroczystej mszy Zwiedzanie Korsyki | ajaccio39 Kup książkę Poleć książkę Granice starego genueńskiego miasta wyznaczają: na zachodzie – place du Général-de-Gaulle, na południowym wschodzie – cytadela, na północy – place du Maréchal-Foch. Przedłużeniem sta-rówki jest rue Cardinal-Fesch, przecina-jąca Borgo (przedmieścia).Jetée de la citadelle (Plan II)Molo o długości 200 m, z którego końca rozciąga się piękny widok« na morze i część zatoki Ajaccio. Znajduje się przy nim port rybacki i jachtowy. XVI-wieczna cytadela wciąż należy do armii; zwiedza-nie jest możliwe tylko podczas dni dzie-dzictwa narodowego.Po zejściu z mola należy przejść bulwarem Danielle-Casanova biegnącym wzdłuż murów fortecy.Église St-Érasme (Plan II)Dawna kaplica kolegium jezuickiego z 1617 r. Podczas Wielkiej Rewolucji Fran-cuskiej kościół zamknięto, a sprawowanie kultu przywrócono dopiero w 1815 r. Wtedy też poświęcono go jako kościół św. Erazma, patrona marynarzy. Wnętrze zdobią makiety statków, trzy krzyże procesyjne, posąg św. Erazma w orszaku aniołków oraz kolekcja kap i ornatów pontyfikalnych.Katedra« (Plan II)R. St-Charles – tel.: 04 95 51 53 03 – o godziny otwarcia trzeba dopytać na miejscu.Budowa tej renesansowej świątyni o prostej fasadzie rozpoczęła się w 1582 r. Nie chcąc, by prace się prze-dłużały, biskup nakazał zmniejszyć rozmiary budowli zaprojektowanej przez Giacoma della Portę. Jej wznoszenie ukończono w 1593 r.W lipcu 1771 r. przy chrzcielnicy (na prawo od wejścia) odbył się chrzest 2-letniego Napoleona.Pierwszą kaplicę po lewej stronie nawy, wzniesioną w XVI w. przez Pierre’a Paula d’Ornano, zdobi obraz Delacroix pt. Tryumf religii. W drugiej znajduje się posąg Matki Boskiej Miłosierdzia. W trzeciej kaplicy – Różańcowej – mieścił się grobowiec rodziny Bonaparte.Monumentalny ołtarz główny z białego marmuru z czterema spiralnymi kolum-nami z czarnego marmuru został ofia-rowany kościołowi w 1811 r. przez Elizę Bacciocchi, siostrę Napoleona. Kopułę nad pozornym transeptem zdobią iluzjo-nistyczne polichromie.W kaplicy Niepokalanego Poczęcia, po prawej, pod delikatnymi draperiami bal-dachimu, stoi piękny posąg Madonny z marmuru kararyjskiego z XVIII w. W nawie do filaru o kwadratowym prze-kroju tuli się ambona w kształcie kielicha.Idziemy ulicą Notre-Dame wzdłuż prawej ściany katedry.Pod numerem 3 znajduje się pałac o dłu-giej i surowej fasadzie – hôtel Cuneo d’Ornano. Portal z rozglifieniem i nad-prożem z marmuru wieńczy ornamen-talny herb rodu d’Ornano.Skręcamy w lewo, w rue du Roi-de-Rome, a następnie w prawo, w rue St-Charles. Później znów w prawo, w rue Bonaparte.Rue Bonaparte (Plan II)Dawna „prosta ulica” (carrughju drittu) genu-eńskiego Ajaccio. Była ważnym miejscem handlowym, a ponadto wyznaczała dwie dzielnice: po stronie północnej rozciągała się biedniejsza, ludowa część zwana Macello („rzeźnia”), a po stronie południo-wej mieszkało bogate mieszczaństwo.Pod numerem 17 znajduje się hôtel Pozzo di Borgo naśladujący włoskie pałace ochrowymi iluzjonistycznymi malo-widłami zdobiącymi okna. Na parterze monumentalny portal z białego marmuru z frontonem opatrzonym herbem nadaje budowli uroczystego charakteru. Obecnie wnętrza adaptowane są na hotel.Place du Maréchal-Foch (Place des Palmiers) (Plan II)Urokliwy prostokątny plac ocieniony palmami i platanami, otwierający się na port. Pełni funkcję centrum Ajac-cio. Niewielki posąg w niszy w ścia-nie kamienicy, nieco powyżej placu (nr 7–10, Av. Sérafini), to Madonuccia – Matka Boska Miłosierdzia, otaczająca opieką miasto już od 1656 r. Jej święto przypada 18 marca: uroczystej mszy Zwiedzanie Korsyki | ajaccio39 Kup książkę Poleć książkę w katedrze towarzyszy procesja oświe-tlonymi ulicami miasta. Wykonany z białego marmuru pomnik Napoleona Bonaparte jako pierwszego konsula góruje nad fontanną des Quatre--Lions. To dzieło Umberta Maglioliego, miejscowego artysty. Po lewej, w dolnej części placu, znajduje się ratusz z Salo-nem Napoleońskim.Rue Cardinal-Fesch (U Borgu) (Plan II)Długa i gwarna handlowa ulica przeci-nająca dawną dzielnicę Borgo. Tablica na fasadzie kamienicy nr 1 przypomina, że 9 stycznia 1909 r. urodziła się tutaj Vincentella Perini, znana lepiej pod pseu-donimem Danielle Casanova: członkini ruchu oporu, która zginęła w obozie w Auschwitz. W domu nr 28, u byłego mera Ajaccio, Jeana-Jérôme’a Levie’go, w maju 1793 r. schronił się Napo-leon Bonaparte poszukiwany przez zwolenników Paolego i Anglików, przed swą ucieczką statkiem do Calvi.Idziemy dalej rue Cardinal-Fesch. Za kaplicą cesarską i muzeum Fescha (zob. s. 41) skręcamy w prawo, w rue des Trois-Marie i schodzimy najważniejszą ulicą handlową miasta – cours Napoléon. Przechodzimy przed budynkiem prefektury (w holu znaj-duje się sarkofag rzymski z III w.) i idziemy dalej aż do Nowego Miasta.Place Général-de-Gaulle (Place du Diamant) (Plan I)Obszerny plac łączy zabytkowe dzielnice z nowymi, rozbudowującymi się wzdłuż drogi des Sanguinaires. Na jego przedłu-żeniu znajduje się taras, z którego rozciąga się piękny widok« na zatokę Ajaccio.Pośrodku placu wznosi się zaprojektowany przez Viollet-le-Duca brązowy pomnik Napoleona w stroju cesarza rzymskiego, otoczonego czterema braćmi.acegaAuberge Colomba..L’Estaminet.............Da Mamma.............Le Grand Café Napoléon............Kallisté....................NOCLEGIRESTAURACJEGENUA MARSYLIA, TULON, NICEA40 o i c c a j a | i k y s r o K e n a z d e w Z i i Cours Grandval (Plan I) Promenada, przy której rosną palmy i platany, pnie się pod górę z place du Général-de-Gaulle do place d’Austerlitz zamykającego perspektywę tej wytwor- nej alei. Place d’Austerlitz (U Casone) (Plan I) Centralne miejsce zajmuje wielki pomnik Napoleona I – zamyka oś, którą 1500 m niżej na place du Maréchal-Foch otwiera pomnik Napoleona, pierwszego konsula. Posąg jest kopią tego znajdującego się na dziedzińcu Pałacu Inwalidów w Paryżu; przed cesarzem w dwurożnym kapeluszu straż pełnią dwa orły. Legenda głosi, że zanim Napoleon został wysłany do szkoły kadetów w Brienne, bawił się tu wśród skał oraz w grocie (po lewej), która dziś nosi jego imię. Zwiedzanie Palais Fesch (Musée des Beaux-Arts)««« (Plan II) 50 r. du Card.-Fesch – tel.: 04 95 26 26 267 – www.musee-fesch.com – VII i VIII: 10.30–18.00, czw. i nd. 12.00–18.00, pt. 12.00–20.30; V–VI i IX: 10.30–18.00, czw., pt. i nd. 12.00–18.00; pozostałe miesiące: 10.00–17.00, czw. i pt. 12.00–17.00, nd. i 3. weekend miesiąca: 12.00–17.00 – zamkn. we wt. 18 III i w niektóre święta – 8 EUR, bilet upoważnia również do zwie- dzania cesarskiej kaplicy. Zmodernizowane muzeum stanowi dziś wizytówkę regionu. Zajmuje budynek dawnego gimnazjum Fescha (1827), gdzie wykładał niegdyś entomolog Henri Fabre. Zgromadzono tu największą we Francji (po Luwrze) kolekcję malarstwa włoskiego«««, a także dzieła artystów z różnych szkół francuskich, hiszpańskich, flamandzkich i niderlandzkich. Zbiory zapisał miastu kardynał Fesch – wuj Napoleona i arcybiskup Lyonu. Malarstwo włoskie z XIV–XVI w. – pierwsze piętro. Można tu podziwiać m.in. znakomity tryptyk z Rimini (XIV w.), dzieła Jacopa del Sellaio i tryptyk Niccolò de Tommaso Mistyczne zaślubiny św. Katarzyny (Mariage mystique de ste Catherine). Skrzydła tryptyku zajmują św. Jan Chrzciciel i św. Dominik. Temat Madonny z Dzieciątkiem reprezentują tu głównie dwaj wielcy mistrzowie: Giovanni Bellini (1430–1516) ze szkoły weneckiej i Sandro Botticelli (1440–1510) ze szkoły florenckiej. Ich dzieła stanowią przykład sztuki quattro- centa (XV w.). Łagodność, wdzięk i deli- katność – to cechy Madonny Belliniego. Z kolei Madonna z girlandą Botticellego (1470) urzeka elegancją i naturalnością. Piękna Madonna z Dzieciątkiem Giovan- niego Boccatiego, przywódcy szkoły z Marche, uosabia najwspanialszy okres w dziejach sztuki florenckiej. Ślady sztuki gotyckiej i upodobanie do starożytnych ruin odnajdziemy w Madonnie Cosima Rossellego. Realistyczna Madonna z dwoma świętymi, dzieło Cosima Tura, jest przykładem dzieła ze szkoły ferraryjskiej. Ze sztuki XVI-wiecznej warto zwrócić uwagę na dwa obrazy ze szkoły wenec- kiej (Ledę z łabędziem z warsztatu Vero- nesego i Portret mężczyzny z rękawiczką Tycjana) oraz piękną Adorację Dzieciątka (anonimowe dzieło flamandzkie). Zbiory z XVII i XVIII w. – drugie piętro. Znaj- duje się tu bogata kolekcja martwych natur (Cittadini, Boselli, Recco, Ruoppolo, Castelli zwany Spadino) oraz pejzaży Gasparda Dugheta (1613–75), francuskiego malarza urodzonego w Rzymie, który tworzył pod dużym wpływem swojego szwagra, Nico- lasa Poussina. Dzieła d’Amorosiego i Luki Giordana świadczą o wielkim znaczeniu twórczości Caravaggia dla malarstwa tych czasów. XVII-wieczne szkoły flamandzkie reprezentują pejzaże (np. te Nicolaesa Berchema). W salach neapolitańskich szczególną uwagę zwraca Odjazd Rebeki Francesca Solimeny. W dalszej części mijamy dzieła z XVIII w., przede wszystkim obrazy Pierre’a Subley- rasa i Louis-Gabriela Blancheta. Wiek XIX reprezentują głównie pejzaże. Ekspozycję na tym poziomie kończy okazała galeria z wielkoformatowymi obrazami włoskimi podzielonymi według szkół malarskich. Na parterze (od strony morza) prezento- wane są pamiątki z czasów Pierwszego i Drugiego Cesarstwa. Kup książkę 41 Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Chapelle impériale (kaplica Cesarska) – otwarta w godzinach pracy muzeum – 3 EUR.Ufundowana (1857) przez Napoleona III jako mauzoleum rodziny cesarskiej. Wzniesiono ją w stylu neorenesansowym z kamienia z Saint-Florent. Wielką kopułę zdobią iluzjonistyczne polichromie – dzieło miejscowego artysty, Jérôme’a Maglioliego. Witraże zdobi herb kardynała Fescha. W ołtarzu głównym tronuje piękny koptyj-ski Chrystus – generał Bonaparte ofiarował go swej matce po powrocie z Egiptu.W okrągłej krypcie pod kopułą i pod schodami spoczywają członkowie rodziny Bonaparte, m.in. rodzice Napole-ona I, Charles Marie z żoną Letycją Ramo-lino, i jej przyrodni brat, kardynał Fesch.Bibliothèque du palais Fesch – tel.: 04 95 26 26 13 – otwarta w godzinach pracy muzeum.Biblioteka utworzona w 1801 r. przez Lucjana Bonaparte (ówczesnego ministra spraw wewnętrznych) z dzieł skonfisko-wanych podczas Wielkiej Rewolucji Fran-cuskiej, została przeniesiona na obecne miejsce w 1868 r. Zawiera ponad 40 tys. woluminów z XV–XIX w., m.in. cenne inkunabuły i manuskrypty.Maison Bonaparte« (Plan II)R. St-Charles – tel.: 04 95 21 43 89 – www.musee-maisonbonaparte.fr – IV–IX: 10.30–12.30 i 13.15–18.00; pozostałe miesiące: 10.30–12.30 i 13.15–16.30 – zamkn. w nie-które święta – 7 EUR, bezpłatnie dla osób poniżej 26. roku życia i w 1. nd. miesiąca.Przy małym place Letizia, ocienionym bananowcami i drzewkami pomarań-czowymi i ozdobionym popiersiem malutkiego króla Rzymu (dzieło E.-J. Veziena z 1936 r.), wznosi się rodzinny dom cesarza Francuzów. XVII-wieczna kamienica ma bardzo skromną fasadę; wyróżnia ją jedynie herb rodzinny.Zwiedzanie zaczynamy od drugiego piętra.Drugie piętro – Cztery jasne sale o sufi-tach z polichromiami na wzór włoski, z posadzkami ze specjalnej, bardzo twardej czerwonej cegły (tommette). Ciekawym eksponatem jest wielka mapa (1740) Hyacinte’a de la Pegni ukazująca regiony, miasta i miasteczka korsykańskie w XVIII w. Tablice z opisami i autentyczne dokumenty przedstawiają burzliwe dzieje tego domu i jego mieszkańców. Pierwsze piętro – Mimo że pier-wotne wyposażenie pokoju narodzin DZIEJE PEWNEGO DOMU Dom stał się własnością rodu w 1682 r. W 1742 r. parter i pierwsze piętro zajął ojciec przyszłego cesarza, Charles Bonaparte. W maju 1793 r., w obawie przed zwolennikami Paolego, rodzina musiała uciekać z Ajaccio, które było wówczas prawdziwą twierdzą paolistów. Dom został splądrowany, a potem, podczas angielskiej okupacji (1794–1796), zarekwirowały go władze, urządzając na parterze skład amunicji.W 1797 r., po powrocie do Ajaccio, Letycja, matka Napoleona, przywróciła dom do stanu mieszkalnego dzięki odszkodowaniu wypłaconemu przez dyrektoriat. Obecne umeblowanie pochodzi właśnie z tych lat. Generał Bonaparte ostatni raz przestąpił próg rodzinnego domu 29 września 1799 r. po powrocie z Egiptu. W 1805 r. poda-rował dom kuzynowi matki, André Ramolinowi. W 1923 r. książę Wiktor Napoleon, potomek króla Hieronima, przekazał go państwu.© eugenesergeev / Fotolia.comPomnik Napoleona w jego rodzinnym mieście42 Kup książkę Poleć książkę INFORMATOR INFORMACJE PRAKTYCZNEBiuro informacji turystycznej – 3 boule-vard du Roi-Jérôme – tel.: 04 95 51 53 03 – www.ajaccio-tourisme.com – VII i VIII: 8.00–20.00, nd. 9.00–13.00, święta 9.00–12.30 i 14.30–18.00; IX, X i IV–VI: 8.00–19.00, nd. 9.00–13.00, święta 9.00–12.30 i 14.30–17.00; XI–III: codz. oprócz nd., 18 III i świąt: 8.00–12.30 i 14.00–18.00, sb. 8.30–12.30 i 14.00–17.00 – 20 min bezpłatnego dostępu do Wi-Fi. Ze strony internetowej warto pobrać aplikację By Ajaccio, która pomoże w organizacji pobytu w mieście. Możemy zapytać również o bezpłatną broszurę Balades et découvertes du pays d’Ajaccio, w której opisano cztery trasy po okolicy.TRANSPORTZ lotniskaAéroport Ajaccio Napoléon Bonaparte – tel.: 04 95 23 56 56 – http://www.2a.cci.fr/Aeroport-Napoleon-Bonaparte-Ajaccio.html – 8 km na wschód od centrum drogą N 196.Autobusem – Dojazd do centrum (do ronda przed dworcem kolejowym) linią nr 8: kursy co ok. 1 godz. (od 5.00 do 23.00 – 4,50 EUR – czas przejazdu: 20 min). Przystanek znajduje się na prawo od wyj-ścia z hali przylotów. Informacje: TCA – tel.: 04 95 23 29 41 – www.bus-tca-fr.Taksówką – tel.: 04 95 23 89 27. Kurs do centrum kosztuje ok. 20–25 EUR.Po mieściePetit train d’Ajaccio – Place du Maréchal--Foch – tel.: 04 95 51 13 69/06 10 45 31 72 – www.petit-train-ajaccio.com – odjazd co 1 godz. w zależności od liczby pasażerów – nie kursuje 1 I i 25 XII. Pociąg obsługuje dwie trasy: 1. zwiedzanie głównych atrakcji miasta (50 min – bilety dla dorosłych: 7 EUR, dla dzieci: 4 EUR); 2. przejażdżka po mieście i drogą do Krwawych Wysp (zob. s. 146) (1,5 godz. – 10 EUR, dzieci poniżej 9. roku życia: 5 EUR). Napoleona nie zachowało się, komnata jest celem licznych pielgrzymek. Można tu zobaczyć XVIII-wieczny włoski sekretarzyk inkrustowany lapis lazuli, masą perłową i innymi materiałami tego typu, a także szopkę z kości słoniowej, którą Bonaparte przywiózł ze Wschodu dla swej matki. Salon w stylu Ludwika XVI i pokój „Pani Matki” („Madame Mère”), umeblowany w stylu Ludwika XV, imponują bogactwem wystroju. Za jadalnią utrzymaną w stylu dyrektoriatu znajduje się wspaniała wielka galeria (Grande galerie) – zdobią ją ele-gancki parkiet z drzewa orzechowego i sufit w stylu włoskim. Galeria stanowi salon, a zarazem przejście z głównego domu do mniejszego, który rodzina doku-piła w 1797 r. Znajduje się w nim salon muzyczny i dwie małe sypialnie. Zwiedza-nie kończymy w sklepionych piwnicach.Salons Napoléoniens« (Plan II) Av. Antoine Serafini – tel.: 04 95 51 52 53 – www.ajaccio.fr/Salons-Napoleoniens_a50.html – poł. VI–poł. IX: 9.00–11.45 i 14.00–17.45; poł. IX–poł. VI: 9.00–11.45 i 14.00–16.45 – zamkn. w sb. i nd. oraz w przypadku oficjalnych wizyt – 2,50 EUR, osoby poniżej 16. roku życia: bezpłatnie – możliwość zwiedzania z przewodnikiem.Salon urządzony na pierwszym piętrze ratusza. Umieszczono tu pamiątki, doku-menty i obrazy dotyczące cesarza i jego rodziny. W holu znajduje się marmurowy posąg Hieronima Bonaparte, dzieło Fede-rica Bosii (1812).Grand Salon – Znajdziemy tu kopię aktu chrztu Napoleona (21 lipca 1771 r.) sporządzonego po włosku. Ściany salonu w stylu empire zdobią portrety rodziny Bonaparte. Wśród popiersi znajduje się m.in. wizerunek Letycji. Popiersie młodziutkiego króla Rzymu wykonane przez Bartoliniego zdobiło sypialnię cesarza podczas wygnania. Wspaniały kryształowy żyrandol podarowały władze nieistniejącej już Czechosłowacji z okazji 200. rocznicy narodzin Napoleona.Salle des Médailles – Zgromadzono w niej ciekawe zbiory monet i medali (218 sztuk) wykonanych ze złota, srebra i brązu, pochodzące z lat 1797–1876. Miastu zapisał je książę Napoleon, syn króla Hieronima. Drugą kolekcję w tej sali (Vognsgaarda) przekazano muzeum w 1974 r. Zwiedzanie Korsyki | ajaccio43
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Korsyka. Michelin. Wydania 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: