Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00136 011186 16963532 na godz. na dobę w sumie
Kraków. Przewodnik - Celownik. Wydanie 1 - książka
Kraków. Przewodnik - Celownik. Wydanie 1 - książka
Autor: Liczba stron: 192
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-6155-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Przewodniki-Celowniki to nowatorskie publikacje turystyczne, opisujące najciekawsze miasta i regiony Europy. Ich wyróżnikiem są dokładne mapy oraz zwięzłe, przygotowane w formie leksykonu i ilustrowane zdjęciami opisy atrakcji turystycznych. Nowe przewodniki dają swobodę podczas zwiedzania, wolność i niezależność podczas wycieczek i podróży. Pozwalają w prosty sposób odnajdywać w terenie interesujące miejsca i identyfikować obiekty. Mapa, tekst i zdjęcia uzupełniają się i tworzą wzajemnie powiązaną całość, która sprawi, ze samodzielne zwiedzanie zwiedzanie miasta stanie się prawdziwą przyjemnością!

Przewodnik-Celownik Kraków to:

... a wszystko po to, by w nieskrępowany sposób cieszyć się Krakowem, bezbłędnie trafiać do wybranych przez siebie celów, ułożyć własny plan zwiedzania, poznać i zobaczyć największe atrakcje miasta.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Opracowanie: Katarzyna Wojsław (na podstawie tekstów Magdaleny Bażeli, Moni- ki i Artura Kowalczyków, Pawła Krokosza, Agnieszki Legutko, Macieja Mieziana oraz własnych) SPIS TREŚCI Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Redakcja i korekta: Edytorka.eu | Justyna Mroczkowska Zdjęcie na okładce: © Łukasz Kurbiel | Shutterstock.com Opracowanie kartograficzne: Daka Studio Graficzne | Dawid Kwoka Źródło pochodzenia danych kartograficznych: © OpenStreetMap contributors www.opendatacommons.org/licenses/odbl Koncepcja graficzna serii: PANCZAKIEWICZ ART.DESIGN | Paweł Panczakiewicz Projekt okładki i strony tytułowej: MAZAKI STUDIO | Konrad Rządowski Skład: Małgorzata Czoch Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniej- szej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powo- duje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowy- mi ich właścicieli. Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnic- two Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wy- korzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?bekra1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-246-6155-8 Copyright © Helion, 2013 • • • Kup książkę Poleć książkę Oceń książkę Księgarnia internetowa • Lubię to! • Nasza społeczność 4 Indeks atrakcji turystycznych 13 Atlas Krakowa 33 Historia Krakowa 43 Atrakcje Krakowa 165 Informacje praktyczne Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Historia Krakowa Budowanie potęgi stołecznego grodu Początki grodu Kraka Kraków leży u zbiegu Pogórza Karpackie- go i Wyżyny Małopolskiej, w dolinie Wisły, charakteryzującej się wapiennymi wznie- sieniami, wśród których pierwsi ludzie osiedlili się ok. 100 tys. lat p.n.e. Początki dzisiejszego miasta sięgają VII w., kiedy rządził tu ponoć książę Krak – legendarny władca Wiślan i założyciel grodu. Od jego imienia pochodzi nazwa Kraków. Pierwsza udokumentowana wzmianka o Krakowie – jako ważnym grodzie han- dlowym – pochodzi z 965 r.; jej autorem był żydowski kupiec i dyplomata Ibrahim ibn Jakub. Dogodne położenie grodu na skrzyżowaniu ważnych szlaków kupiec- kich sprawiło, że przez wieki był on han- dlowym centrum kraju. Pod koniec X w. stał się częścią państwa Mieszka I. Wkrót- ce potem utworzono tu biskupstwo kra- kowskie (1000). Choć nie ma formalnego dokumentu, ustanawiającego Kraków stolicą, tradycyjnie fakt ten wiąże się z Ka- zimierzem Odnowicielem, który wybrał miasto na królewską siedzibę odrodzo- nego państwa ok. 1040 r. Tatarzy i „niemieckie porządki” w mieście W 1241 r. Kraków został ograbiony i spalo- ny w czasie najazdu tatarskiego. Jak pisze XIX-wieczny znawca Krakowa, Ambroży Grabowski: „Książę Bolesław Wstydliwy zacierając ślady (…) spalenia [stolicy] przez Tatarów, dla zwabienia cudzoziemców i pomnożenia ludności znacznie umniej- szonej oraz chcąc mieć porządne i na wzór obcych uregulowane miasto”, nadał (wraz z matką Grzymisławą i żoną Kingą) miastu przywilej lokacyjny na prawie magdebur- skim dnia 5 czerwca 1257 r. Wtedy zapro- jektowano widoczny do dziś szachowni- Panorama Krakowa © kilhan | Fotolia.com cowy układ miasta. Wyznaczeni wójtowie sprowadzili niemieckich osadników, któ- rzy mieli zająć się handlem i rzemiosłem, a książę Bolesław zobowiązał się wystawić kramy sukienne. Utworzono radę i ławę miejską, czyli sąd, który w skomplikowa- nych przypadkach odwoływał się do Mag- deburga. Innymi słowy, miasto wkroczyło w nowy etap administracyjno-gospodar- czy. By dopełnić dzieła, książę Leszek Czar- ny (1279–88) oraz król Czech i Polski Wa- cław II (1291–1305) „miasto w obronniejsze mury, wieże i przekopy opatrzy[li]”. To, co dziś nazywamy centrum Krakowa, w średniowieczu stanowiło kilka osobnych i niezależnych miast. Dziś jedyną pozo- stałością są dawne rynki. I tak, plac przed Bramą Floriańską noszący dziś miano pla- cu Matejki i położona obok targowica, to dawny Rynek Kleparski – nie ustępujący rozmiarami Rynkowi Głównemu. Obecny pl. Wszystkich Świętych stanowił centrum miasta w okresie przedlokacyjnym, a dziw- ne rozszerzenie ulicy Grodzkiej przed ko- ściołem św.św. Piotra i Pawła to pozosta- łość wrzecionowatego Okołu (placu), na którym w czasach Łokietka wzniesiono okazałe Sukiennice (ich resztki zachowa- ły się w piwnicach okolicznych domów). Swoje place miały też: Wawel, Stradom i oczywiście Kazimierz. Budowanie potęgi stołecznego grodu Dwaj ostatni przedstawiciele dynastii Pia- stów: Władysław Łokietek (1306–33) i Kazi- mierz Wielki (1333–70) wprowadzili Kraków w okres świetności i dynamicznego rozwoju. Władysław Łokietek nadał miastu przywilej prawa składu (1306), co oznaczało, że wszy- scy kupcy przejeżdżający przez granice pań- stwa musieli stawić się w Krakowie i ofero- wać tutaj swoje towary – rozporządzenie Kup książkę 34 Poleć książkę Kup książkę 35 Poleć książkę KRAKóW Historia Krakowa Budowanie potęgi stołecznego grodu zapewniło miastu znaczne dochody. Łokie- tek był pierwszym królem, który koronował się (1320) i został pochowany na Wawelu, co dało początek wielowiekowej tradycji kró- lewskich pochówków. Kazimierz Wielki natomiast znacznie roz- budował miasto, wzmocnił je gospodar- czo, a także zreorganizował sądownictwo i administrację, tworząc Najwyższy Sąd Prawa Niemieckiego w Krakowie, co ozna- czało, że apelacje zamiast przed trybuna- łem w Magdeburgu były rozstrzygane na miejscu. W 1334 r. potwierdził i poszerzył przywileje dla Żydów, na skutek czego miasto stało się jednym z najważniejszych żydowskich ośrodków kulturalnych i han- dlowych w Polsce. W 1364 r. erygował dru- gi najstarszy uniwersytet w Europie Środ- kowej – Akademię Krakowską. Powołując do życia tę „nauk przemożnych perłę”, nie tylko podniósł rangę Krakowa, ale także za- chęcił wszystkich pragnących zdobywać wiedzę, by przybywali do tego „przesław- nego miasta” nie tylko z Królestwa, ale i ze wszystkich stron świata. W poł. XIV w. miasto było już tętniącym życiem, silnym centrum handlowym, ad- ministracyjnym i edukacyjnym – na dwo- rze królewskim gromadziła się ówczesna elita intelektualna kraju – oraz ważnym ośrodkiem politycznym, o czym świad- czyć może zwołany tu w 1364 r. zjazd mo- narchów europejskich, znany jako „uczta u Wierzynka”. Szacuje się, że w tym czasie Kraków liczył ok. 15–20 tys. mieszkańców. Oprócz lud- ności polskiej mieszkało tu wielu Niemców i Węgrów, a od XII w. istniała gmina żydow- ska. Z czasem w mieście osiedlili się również Włosi, Czesi, Tatarzy, Rusini i Szkoci, a Kraków rozbrzmiewający wieloma językami stał się kosmopolityczną, europejską metropolią w pełnym tego słowa znaczeniu. Choć tradycyjnie XVI stulecie uważane jest za „złoty wiek” Krakowa, to już XV w. przyniósł jego rozkwit. Władysław Jagiełło, wypełniając wolę żony – królowej Jadwigi, odnowił w 1400 r. Akademię Krakowską i wkrótce Kraków zaczął skupiać najwy- bitniejszych europejskich intelektualistów. Należeli do nich m.in.: Filip Buonaccorsi, znany jako Kallimach, włoski humanista, nauczyciel synów Kazimierza Jagielloń- czyka (zamieszkały w Krakowie w latach Klasztor Norbertanek na Salwatorze © Pawel Kazmierczak | Shutterstock.com 1473–96), czy Konrad Celtis, niemiecki humanista i poeta, który w czasie swe- go pobytu w Krakowie (1489–92) założył pierwsze w Polsce towarzystwo literackie. W 1473 r. drukarnia Kaspra Straube wy- dała pierwszy kalendarz ścienny i pierw- sze książki. XVI stulecie to prawdziwie „złoty wiek”. Za panowania Zygmunta Starego (1506–48), uważanego za najbardziej „krakowskiego” króla, miasto osiągnęło szczyt swej świet- ności pod względem architektonicznym i kulturalnym. Przez dwór królewski na Wawelu, stanowiący jedno z centrów eu- ropejskiej kultury, przewijały się barwne postaci – od słynnego królewskiego bła- zna – Stańczyka, poprzez znakomitych włoskich artystów, najwybitniejszych polskich poetów epoki (Jan Kochanowski), wpływowych biskupów humanistów, do znanego czarnoksiężnika Twardowskiego, który ponoć wywołał na prośbę Zygmun- ta Augusta ducha jego ukochanej Barbary Radziwiłłówny. W „złotym wieku drukarstwa” w Krakowie ukazała się pierwsza książka w języku pol- skim – Raj duszny Biernata z Lublina (1513). Powstały liczne drukarnie, m.in.: Jana Hal- lera, Floriana Unglera, Hieronima Wietora, żydowska drukarnia braci Haliczów czy kalwińska Marcina Wirzbięty. Również dzielnica żydowska przeżywała swój rozkwit pod względem nie tylko eko- nomicznym, ale przede wszystkim intelek- tualnym – w latach 1556–1644 powstało na Kazimierzu pięć synagog. W Krakowie przebywał kwiat żydowskich uczonych w piśmie i myślicieli, takich jak rabin Moj- żesz Isserles (1510–72), znany jako Remuh, Natan Nata Spira (1585–1633) czy Joel Sir- kes (1561–1640). Na przestrzeni dziejów Kraków był wie- lokulturowym tyglem. W XVI w. połowa Rynku należała do członków Bractwa Wło- skiego, a druga do rodzin niemieckich. Na zachód od Rynku, w dawnych kwartałach Garncarskim, a potem Sławkowskim, znaj- dowało się krakowskie getto (Kazimierz był wtedy odrębnym miastem, zresztą Żydów przeniesiono tam dopiero po pogromach krakowskich w 1492 r.). Za owymi kwarta- łami znajdowało się przedmieście Garbary (okolice obecnej Karmelickiej), zasiedlo- ne głównie przez Niemców. Na wschód Kup książkę 36 Poleć książkę Kup książkę 37 Poleć książkę KRAKóW A Aleja Solidarności i aleja Róż B Barbakan atrakcje krakowa Nowa Huta 163, 174, 463, 502, 609 (przystanek: Plac Centralny) 4, 10, 16, 21, 22, 64 (przystanek: Plac Centralny) 1 Aleja Solidarności i aleja Róż 9 B14 Aleja Solidarności łączy 66 plac Centralny z 55 Centrum Administracyjnym Huty Tadeusza Sendzimira. Została wyty‑ czona w 1949 r. jako jedna z pięciu głównych osi kompozycyjnych 55 Nowej Huty. aleją biegnie najstarsza linia tramwajowa dziel‑ nicy, uruchomiona w 1952 r. warto zwrócić uwagę na zabudowę os. Szkolnego i Stalowego (po obu stronach ulicy). Są one repre‑ zentatywnymi przykładami zespołów architektury szczytowego okresu realizmu socjalistycznego. Osiedle Stalowe było ostatnim z wzniesionych w czasach stalinowskich. Charakteryzuje się bo‑ gatym wystrojem architektonicznym i pięknie zdobionymi elewa‑ cjami. architektura nawiązuje zarówno do tradycji starożytnego rzymu, jak i do renesansu. Północna część placu Centralnego przechodzi w aleję Róż. Pier‑ wotnie miała to być ulica, a raczej forma deptaka, łącząca komuni‑ kacyjne rondo placu z głównym forum Nowej Huty – placem ra‑ tuszowym. Tego ostatniego nie zrealizowano. Niegdyś centralny punkt alei róż stanowił pomnik Włodzimierza Lenina (przed‑ stawionego jako spacerowicz zdążający w kierunku tak lubianej przez niego Babiej Góry). w 1970 r. rozpisano olbrzymi konkurs na projekt monumentu. wygrał go krakowski rzeźbiarz, prof. Marian konieczny, twórca m.in. warszawskiej Nike i rekonstrukcji Pomnika Grunwaldzkiego w krakowie. 17 kwietnia 1973 r. złożony z 74 ele‑ mentów, skręcony 1600 śrubami i ważący 7 t posąg Lenina stanął na miejscu swojego przeznaczenia. Odsłonięto go 11 dni później. Od tego czasu przyjeżdżała tu każda oficjalna delegacja, a nowo‑ żeńcy mieli gdzie składać kwiaty. Planty, ul. Basztowa 124, 152, 424, 502, 601, 605, 608, 609, 610, 902, 904 (przystanek: Dworzec Główny) 2, 3, 4, 10, 14, 19, 20, 24, 52, 64, 69 (przystanek: Dworzec Główny) 12 4229877, 6192320 http://mhk.pl/oddzialy/ barbakan pn.–nd. 10.30–18.00 N 7 zł, U 5 zł 2 Barbakan 3 A8 w obawie przed najazdem tureckim po bukowińskiej klęsce kró‑ la Jana Olbrachta umocniono północne fortyfikacje krakowa i w ciągu dwóch lat (1498–99) zbudowano majestatyczny Barba‑ kan, znakomity przykład europejskiej średniowiecznej architektury obronnej. Gotycka budowla z siedmioma wieżyczkami, o średni‑ cy 24,4 m i murach o grubości 3 m, była właściwie twierdzą nie do zdobycia. w 1768 r. w obronie krakowa wsławił się pasamonik Marcin Oracewicz, który z braku amunicji nabił ponoć fuzję guzem od żupana i zabił dowódcę wojsk rosyjskich Panina, co upamiętnia tablica wmurowana na wschodniej ścianie budowli. Od 2004 r. raz w miesiącu w okresie letnim są tu organizowane pokazy walk ry‑ cerskich, tańców dworskich i sztuki katowskiej. Kup książkę 44 Poleć książkę Kup książkę 45 fot. Jacek Wójcik Część socrealistycznego założenia – aleja Róż fot. Jacek Wójcik Krakowski Barbakan, część dawnych umocnień miasta © Rafal Cichawa | Shutterstock.com Poleć książkę kraków B Bazylika św. Franciszka z Asyżu Błonia Brama Floriańska atrakcje krakowa 3 Bazylika św. Franciszka z Asyżu 3 B7 Śródmieście, plac Wszystkich Świętych 5 1, 6, 8, 13, 18, 69 (przystanek: Plac Wszystkich Świętych) 12 4225376 http://www.franciszkanska.pl 6.00–19.45 Bazylika św. Franciszka z asyżu powstała wkrótce po sprowadzeniu franciszkanów (1236) przez Bolesława wstydliwego, który jest tam pochowany. Po wielkim pożarze krakowa (1850) powstało neogo‑ tyckie wnętrze z polichromią i witrażami Stanisława wyspiańskiego. Jeden z najznakomitszych witraży – Bóg Ojciec – Stań się!, znajdu‑ je się nad chórem, a w gotyckich krużgankach z XV w. mieści się galeria portretów biskupów krakowskich. Zwierzyniec, między ulicami Focha, 3 Maja i Piastowską 109, 124, 134, 144, 164, 173, 179, 194, 292, 304, 409, 502, 503, 601, 605, 608 (przystanek: Cracovia) 8 (przystanek: Cracovia) 4 Błonia 1, 2 Niedaleko ścisłego centrum miasta, w pobliżu 51 Muzeum Na- rodowego, leżą krakowskie Błonia. Ta wspaniała „łąka” zajmuje powierzchnię prawie 48 ha i tworzy trójkąt ograniczony ulicami Focha, 3 Maja i Piastowską. Niegdyś Błonia były większe i należały do „panien zwierzynieckich”, czyli sióstr norbertanek, które zamie‑ niły się z miastem na jedną z kamienic, przy zachowaniu prawa do wypasu bydła. Jeszcze w połowie ubiegłego stulecia widok pasącej się krowy nie był tu rzadkością. Jednak Błonia znacznie bardziej kojarzą się z podniosłymi chwilami, takimi jak: pierwszy lot balonem, obchody 500‑lecia bitwy pod Grunwaldem, a przede wszystkim wzruszające spotkania z Janem Pawłem II podczas nie‑ zapomnianych mszy świętych. Pamiątką po tych ostatnich wyda‑ rzeniach jest głaz, który stoi w połowie Błoń od strony ulicy Focha. Dziś Błonia są popularnym miejscem spacerów krakowian; oble‑ ganym także przez miłośników joggingu, rowerzystów i rolkarzy. Co roku odbywa się tu kilka imprez plenerowych (np. Parada Smo‑ ków na początku czerwca), a zimą można pojeździć na łyżwach na odkrytym lodowisku. Śródmieście, ul. Floriańska 124, 152, 424, 502, 601, 605, 608, 609, 610, 902, 904 (przystanek: Dworzec Główny) 2, 3, 4, 10, 14, 19, 20, 24, 52, 64, 69 (przystanek: Dworzec Główny) 5 Brama Floriańska 3 B8 Szczęśliwie zachowana do dziś Brama Floriańska (1307; 34,5 m wys.) była świadkiem doniosłych wydarzeń w życiu narodu. Swą nazwę wzięła od patrona pobliskiego kościoła i znajdowała się pod opieką cechu kuśnierzy. Na bramie widnieje piastowski orzeł, wykonany w XIX w. wg projektu Jana Matejki, a wewnątrz umieszczono kopię cudownego obrazu MB Piaskowej, przed którym miał modlić się król Jan III Sobieski, wyruszający na wiedeń. Na ścianie od strony miasta znajduje się barokowa płaskorzeźba, a na pierwszym pię‑ trze – kaplica św. Floriana. Kup książkę 46 Poleć książkę Bazylika św. Franciszka fot. Jacek Wójcik fot. Jacek Wójcik Jeden z symboli miasta – Brama Floriańska Kup książkę 47 © Pecold | Shutterstock.com Poleć książkę kraków K Kościół Wniebowzięcia NMP (kościół Mariacki) atrakcje krakowa Śródmieście, Rynek Główny, Plac Mariacki 5 124, 152, 424, 502, 601, 605, 608, 609, 610, 902, 904 (przystanek: Dworzec Główny) 2, 3, 4, 10, 14, 19, 20, 24, 52, 64, 69 (przystanek: Dworzec Główny) 12 4220521 www.mariacki.com pn.–sb. 11.30–18.00, nd. i święta 14.00–18.00 N 6 zł, U 3–4 zł 32 Kościół Wniebowzięcia NMP (kościół Mariacki) 3 B8 To najbardziej majestatyczna budowla przy 72 Rynku. w 1222 r. przeniesiono tu miejską parafię z 36 kościoła Świętej Trójcy (gdzie umieszczono zakon dominikanów) i od tamtej pory kościół Mariacki jest najznakomitszą (po 23 katedrze wawelskiej) świątynią krakowa. Budowla, zniszczona w czasie najazdów tatarskich w latach 1241 oraz 1259–60 i odbudowana na przeł. XIII i XIV w. w stylu gotyckim, została w 1489 r. ozdobiona arcydziełem późnośredniowiecznej rzeźby – ołtarzem wykonanym przez norymberskiego artystę wita Stwosza. Scena główna przedstawia zaśnięcie Matki Boskiej w otoczeniu apostołów, a skrzydła boczne prezentują sceny z ży- cia Jezusa i Marii. Dzieło cechuje niezwykły realizm, żywość barw i wyjątkowo wnikliwe ujęcie detalu. Co ciekawe, tłem poszczegól- nych scen jest XV-wieczne krakowskie życie miejskie. Cała świątynia jest niezwykle bogato ornamentowana. w trakcie renowacji kościoła w XIX w. wnętrze zostało ozdobione barwną polichromią, wykonaną przez Jana Matejkę i jego uczniów, oraz wi- trażami Stanisława wyspiańskiego i Józefa Mehoffera. warto zwró- cić uwagę na krucyfiks na tle Jerozolimy autorstwa wita Stwosza, a także na kaplicę MB Częstochowskiej. Po wyjściu z kościoła trzeba koniecznie zatrzymać się na placu Ma- riackim, by wysłuchać hejnału. Ta zaczarowana melodia, którą co godzinę wygrywają czuwający tam dzień i noc strażnicy, nagle się urywa. wedle tradycji w 1241 r. strażnik zauważył Tatarów, podcho- dzących pod kraków i gdy zaczął grać na alarm, jedna z tatarskich strzał ugodziła go w gardło – melodia urwała się niespodziewanie i nigdy już nie została dokończona. Z Wieży Mariackiej (81 m) już w XIV w. grano sygnał na otwarcie i zamknięcie miejskich bram, a także na alarm – gdy wybuchł pożar lub zbliżał się wróg. w XVI w. ustanowiono cogodzinne granie hejnału i ta unikatowa tradycja jest podtrzymywana z przerwami do dziś. w lecie warto wejść na wieżę, odwiedzić trębacza i zobaczyć niezwykły widok krakowa. Spacerowicze na placu Mariackim zawsze mogą liczyć na to, że trębacz po odegraniu hejnału pomacha im ręką. Fasada kościoła Mariackiego zwraca uwagę nierównością wież. we- dług legendy wieże te budowało dwóch braci. Niestety, młodszy z zawiści zabił starszego, którego wieża była wyższa i piękniejsza. Nie mogąc znieść wyrzutów sumienia, wyznał zbrodnię i rzucił się ze swej wieży, która na zawsze pozostała niższa (69 m). Nóż, którym ugodził brata, zawieszono u wejścia do 76 Sukiennic ku przestrodze. Kup książkę 84 Poleć książkę Legenda wyjaśnia, dlaczego wieże kościoła Mariackiego różnią się wysokością © Max Topchii | Shutterstock.com Drzwi i kruchta kościoła Mariackiego Kup książkę 85 © Deymos | Shutterstock.com © puchan | Shutterstock.com Poleć książkę kraków K Kościół św. Andrzeja Kościół św. Floriana Kościół św. Jana Chrzciciela i MB Szkaplerznej atrakcje krakowa 33 Kościół św. Andrzeja 3 C8 Śródmieście, ul. Grodzka 54 1, 6, 8, 13, 18, 69 (przystanek: Plac Wszystkich Świętych) 12 4221612 http://www.klaryski.pl pn.–nd. 9.00–18.00 w głębi 90 ulicy Grodzkiej, wiodącej przez dawną przedloka- cyjną osadę zwaną Okołem, stoi piękny romański kościół św. an- drzeja (ul. Grodzka 56). warowna świątynia, wzniesiona w XI w., jako jedyna przetrwała najazd tatarski w 1241 r. wnętrze kościoła zostało całkowicie przebudowane w barokowym stylu w XVII w. w przykościelnym klasztorze w 1316 r. osadzono klaryski, które do dziś opiekują się świątynią. wewnątrz warto obejrzeć późnobaro- kową ambonę w kształcie łodzi, a także polichromie przedsta- wiające apoteozę św.św. klary, Salomei i kingi. 34 Kościół św. Floriana 3 A9 Śródmieście, ul. Warszawska 1b 124, 152, 424, 502, 601, 605, 608, 609, 610, 902, 904 (przystanek: Dworzec Główny) 2, 3, 4, 10, 14, 19, 20, 24, 52, 64, 69 (przystanek: Dworzec Główny) http://www.swflorian.net/ index.php 12 4224842 Przy 67 placu Matejki, nieco z tyłu, nieśmiało wychyla się zza Pomnika Grunwaldzkiego kościół św. Floriana. Z jego powstaniem jest związana bardzo piękna legenda. w 1184 r. do krakowa sprowa- dzono relikwie św. Floriana. Ponoć woły ciągnące wóz z relikwiami na wawel zatrzymały się i nie chciały ruszyć, aż w końcu ślubowa- no wznieść w tym miejscu kościół. Świątynia płonęła wielokrotnie i ponoć nieraz widziano św. Floriana, patrona strażaków, gaszącego ogień. Obecny, barokowy kształt budowla uzyskała w XVIII w. 35 Nowa Huta, ul. Wańkowicza 19 149 (przystanek: Młyn) 12 6810353 w czasie mszy św.: nd. 9.30, 14.00, wt., czw., sb. 7.00 Kościół św. Jana Chrzciciela i MB Szkaplerznej w 41 Krzesławicach warto zwrócić uwagę na świątynię znaj- dującą się przy ul. wańkowicza, wzniesioną w latach 1633–48. Pier- wotnie była ona zlokalizowana w miejscowości Jawornik k. Myśle- nic, ale gdy w latach 80. XX w. wybudowano tam nowy kościół, przestał być potrzebny i groziła mu rozbiórka. Ponieważ w 55 Nowej Hucie planowano właśnie założenie skansenu, władze zgo- dziły się przenieść go tutaj. Uczyniono to w latach 1984–97, dodając przy okazji okazałą wieżę. kościół jest jednonawowy, o konstrukcji zrębowej, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium, w którym moż- na obejrzeć ciekawe XVII-wieczne polichromie ludowe, przed- stawiające Sąd Ostateczny i św. krzysztofa. Ołtarze i ambona są barokowe, a przeniesiony tu z Pleszowa krucyfiks z pocz. XVI w. stanowi cenny przykład rzeźby późnego gotyku. w świątyni znaj- duje się ponadto dzwon z pobliskiego 16 dworku Jana Ma- tejki, którym za czasów malarza zwoływano wszystkich na obiad, a później oddawano cześć umarłym. Romański kościół św. Andrzeja przetrwał najazd Tatarów © Pawel Kazmierczak | Shutterstock.com Kościół św. Floriana, patrona strażaków Kościół św. Jana Chrzciciela i MB Szkaplerznej © upthebanner | Shutterstock.com fot. Jacek Wójcik Kup książkę 86 Poleć książkę Kup książkę 87 Poleć książkę kraków S Szpital Zakonu Bonifratrów T Teatr Bagatela Teatr im. Juliusza Słowackiego atrakcje krakowa 83 Szpital Zakonu Bonifratrów 7 D9 Kazimierz, ul. Trynitarska 11 904 (przystanek: Plac Wolnica) 6, 8, 10, 13 (przystanek: Plac Wolnica) 12 3797377 http://www.bonifratrzy.pl Obok 38 kościoła Trójcy Przenajświętszej przy ulicy Tryni- tarskiej mieści się Szpital Zakonu Bonifratrów, wzniesiony w latach 1897–1906 w celu uczczenia 50. rocznicy panowania cesarza Fran- ciszka Józefa, do dziś cieszący się świetną, zasłużoną opinią. Budy- nek został zaprojektowany przez Teodora Talowskiego, znakomite- go krakowskiego architekta. Na fasadzie widzimy herby cesarstwa austriackiego, Polski, krakowa i bonifratrów oraz posąg św. Jana Grandego, założyciela tego zgromadzenia. Śródmieście, ul. Karmelicka 6 124, 152, 304, 424, 502, 601, 605, 902 (przystanek: Teatr Bagatela) 2, 4, 13, 14, 18, 20, 24, 64, 69 (przystanek: Teatr Bagatela) 12 4245200 http://www.bagatela. krakow.pl Śródmieście, Plac św. Ducha 1 124, 152, 424, 502, 601, 605, 608, 609, 610, 902, 904 (przystanek: Dworzec Główny) 2, 3, 4, 10, 14, 19, 20, 24, 52, 64, 69 (przystanek: Dworzec Główny) 12 4244500, 4244511 http://www.slowacki. krakow.pl 84 Teatr Bagatela 3 B7 Popularny teatr z lekkim i błyskotliwym repertuarem; specjalizuje się we współczesnych i klasycznych komediach. Powstał w 1918 r. z inicjatywy Mariana Dąbrowskiego. Budynek zaprojektował Ja- nusz Zarzecki. Z powodu problemów z finansowaniem spekta- kli w 1926 r. obiekt przemianowano na kino. Po pożarze w 1928 r. domagało się ono gruntownej renowacji. Odnowione kino, na- zwane teraz „Scalą”, szybko zyskało sobie sławę najelegantszego przybytku tego typu. Od 1946 r. „Bagatela” znów jest siedzibą muzy dramatycznej (Te- atr kameralny, Teatr Młodego widza, Teatr rozmaitości). Od 2004 r. działa tu także Scena kameralna. 85 Teatr im. Juliusza Słowackiego 3 B9 Ten teatr, początkowo noszący miano Miejskiego, jest najbardziej okazałą krakowską budowlą z XIX w. Ukończony w 1893 r. i po- stawiony na miejscu wyburzonego kościoła Świętego Ducha, był pierwszym obiektem w mieście, w którym wykorzystywano ener- gię elektryczną (poświadcza to dość niezwykła konstrukcja komi- nowa widoczna do dziś na tyłach teatru). Bogato ornamento- wana fasada i obfitość przedstawień alegorycznych zdradzają pewne inspiracje gmachami paryskiej i wiedeńskiej opery; eklek- tyzm z domieszką neobaroku był zresztą typowy dla budownic- twa naznaczonego wpływami austriackimi. Obok sceny głównej działają tu także: Scena Miniatura, ogródkowa Scena przy Pompie oraz eksperymentalna Scena w Bramie. „Słowac- ki” to miejsce teatralnej awangardy i zaskakujących prapremier. Teatr Bagatela na rogu ulic Karmelickiej i Krupniczej fot. Jacek Wójcik Kup książkę 144 Poleć książkę Kup książkę 145 Zdobna fasada Teatru im. Juliusza Słowackiego © Pawel Kazmierczak | Shutterstock.com Poleć książkę kraków
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kraków. Przewodnik - Celownik. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: