Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00135 024123 16435823 na godz. na dobę w sumie
Kreatywność językowa w przestrzeni medialnej - ebook/pdf
Kreatywność językowa w przestrzeni medialnej - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 377
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3796-9518-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> naukowe i akademickie
Porównaj ceny (książka, ebook (-100%), audiobook).
Zbiór jest poświęcony różnym sposobom twórczego wykorzystania języka w mediach masowych, reklamie, marketingu i nazewnictwie, w szczególności kreatywności dziennikarskiej (cz. I), internetowi widzianemu jako przestrzeń kreatywna (cz. II), kreatywności w marketingu, reklamie i nazewnictwie (cz. III) oraz komizmowi językowemu. Na ciekawą nie tylko dla humanistów publikację składają się teksty dotyczące najnowszych zjawisk językowych, analizowanych przez młodych adeptów językoznawstwa, kulturoznawstwa, medioznawstwa, dziennikarstwa i filozofii. Dzielą się oni spostrzeżeniami na temat kreacyjnych możliwości tkwiących zarówno w języku, jak i w jego użytkownikach. Znajdziemy tu m.in.: omówienie języka współczesnych dziennikarzy w sieci; analizę wykorzystania nazw własnych do modyfikacji frazemów w nagłówkach prasy sportowej oraz języka relacji sportowych i kreatywnego stosowania modyfikacji związków frazeologicznych i nawiązań intertekstualnych w nagłówkach prasowych; opis mody językowej na Facebooku (nadużywane wyrazy i tematy); ukazanie relacji między słowem a obrazem; językowych i pozajęzykowych aspektów komunikacji przedstawicieli Pokolenia Y w Internecie na przykładzie serwisu Facebook; memów traktowanych jak współczesne plotki językowe i analizowanych pod kątem kreatywności; ujęcie demotywatorów i memów jako połączenia słowa i obrazu; próbę rozstrzygnięcia, czy istnieje przepis na dobrą nazwę marketingową; analizę nazwa polskich tanich win owocowych lub mechanizmów tworzenia nazw programów publicystycznych; ujęcie argumentacji jako środka perswazji − na przykładzie prasowych tekstów reklamowych; pokazanie stylizacji jako sposobu budowania komizmu językowego, zamierzonej niepoprawność językowej jako źródła komizmu, a także przegląd sposobów budowania komizmu językowego w wybranych filmach Juliusza Machulskiego.
Publikacja może zainteresować nie tylko humanistów zajmujących się opisem komunikatów językowych, lecz także te osoby, które chcą rozwijać umiejętności pisarskie i kompetencje językowe.
 
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Kreatywność językowa w przestrzeni medialnej Kreatywność językowa przestrzeni medialnej pod redakcją Katarzyny Burskiej i Bartłomieja Cieśli Katarzyna Burska, Bartłomiej Cieśla – Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny Katedra Współczesnego Języka Polskiego, 90-236 Łódź, ul. Pomorska 171/173 RECENZENCI Edyta Pałuszyńska, Elżbieta Umińska-Tytoń, Violetta Machnicka, Magdalena Steciąg, Magdalena Pietrzak REDAKTOR WYDAWNICTWA UŁ Danuta Bąk SKŁAD I ŁAMANIE AGENT PR PROJEKT OKŁADKI czartart.com: Magdalena Muszyńska, Izabela Surdykowska-Jurek Zdjęcie wykorzystane na okładce: © CurvaBezier – Fotolia.com Środki na publikację zostały pozyskane z dotacji na działalność kół naukowych przyznanej przez Prorektora Uniwersytetu Łódzkiego ds. Nauki © Copyright by Uniwersytet Łódzki, Łódź 2014 Wydane przez Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Wydanie I. W.06671.14.0.K Ark. wyd. 15,0; ark. druk. 23,625 ISBN 978-83-7969-405-1 (wersja papierowa) ISBN 978-83-7969-518-8 (wersja online) Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 90-131 Łódź, ul. Lindleya 8 www.wydawnictwo.uni.lodz.pl e-mail: ksiegarnia@uni.lodz.pl tel. (42) 665 58 63, faks (42) 665 58 62 Spis treści Wstęp ...................................................................................................................................... 7 Kreatywność dziennikarska Dariusz Baran − Sieć pozwala na więcej – o języku współczesnych dzienni- karzy uwag kilka ....................................................................................................... 11 Katarzyna Burska − Wykorzystanie nazw własnych do modyfikacji fraze- mów w nagłówkach prasy sportowej (na przykładzie tygodnika „Piłka Nożna” i miesięcznika „Piłka Nożna Plus”) ......................................................... 27 Karolina Czemplik − Czasami zaskakujący, czasami zabawny, ale jakże oryginalny język relacji sportowych Zimowych Igrzysk Olimpijskich Soczi 2014 ......................................................................................... 49 Aleksandra Różalska − Czy z tej bajki będzie złoto? − kreatywne wykorzystanie modyfikacji związków frazeologicznych i nawiązań intertekstualnych w nagłówkach prasowych „Przeglądu Sportowego” .......................................... 59 Magdalena Wojenka-Karasek − Tytuł prawdę Ci powie? Słowotwórcze zabie- gi w nagłówkach „Polityki” ....................................................................................... 71 Internet jako przestrzeń kreatywna Paulina Banaśkiewicz – Kreacja treści postów na fanpage’u blogerki modo- wej. Środki, funkcje oraz intencje ........................................................................... 89 Anna Ciechańska − Moda językowa na Facebooku – nadużywane wyrazy i tematy .......................................................................................................................... 101 Joanna Duda − Jak odczytać relacje panujące pomiędzy słowem a obrazem? – analiza komiksu w wersji online na przykładzie Bajki o Szafiarce Ilony Myszkowskiej ................................................................................................... 113 Kamil Olender − Językowe i pozajęzykowe aspekty komunikacji przedstawicieli Pokolenia Y w Internecie na przykładzie serwisu Facebook .............................................................................................................. 125 Beata Kurządkowska, Marek Maruszczak − Mem − współczesna plotka internetowa ..................................................................................................... 137 Aleksandra Majdzińska − Kreatywność w memie internetowym ...................... 151 Jagoda Sałaj, Agnieszka Śliz − Memy słowno-obrazowe jako wyraz kreatyw- ności użytkowników Internetu ............................................................................. 163 Przemysław Szews − Demotywatory i internetowe memy – o łączeniu słowa i obrazu na Twitterze .................................................................................................. 177 6 Spis treści Kreatywność w reklamie, marketingu i nazewnictwie Agnieszka Barczyk − Czy istnieje przepis na dobrą nazwę marketingową? Przykłady sukcesów i porażek w namingu ........................................................ 195 Magdalena Budzyńska − Dobre, bo tanie i dobre − o nazwach polskich tanich win owocowych ......................................................................................................... 207 Natalia Kmieć − Kwadrans po ósmej, Najsztub pyta, Co z tą Polską? − czyli o mechanizmach tworzenia nazw programów publicystycznych słów kilka ........................................................................................................... 221 Agnieszka Kowalczyk − „Wszystkie drogi prowadzą do Soczi” − analiza przekazów reklamowych przygotowanych na Zimowe Igrzyska Olim- pijskie 2014 w aspekcie kreatywności językowej ........................................... 233 Justyna Łopatka− Przezwiska ludowe we współczesnej komunikacji ............... 247 Paweł Wiater − Alternate Reality Game – marketing wirusowyw rzeczywis- tości wirtualnej i sieciowej ...................................................................................... 257 Ilona Witkowska − Argumentacja jako środek perswazji − na przykładzie prasowych tekstów reklamowych ....................................................................... 267 Beata Michalska − „Pigułka szczęścia”, czyli o kreacji świata na interneto- wych stronach gabinetów stomatologicznych (leksyka wartościująca) .... 283 Komizm językowy Mateusz Gaze − Stylizacja jako sposób budowania komizmu językowego ..... 299 Karolina Krzysztoń − Co śmieszy w filmach Abstrachuje.TV i co z tego wynika ... 311 Rafał Maćkowiak − Zamierzona niepoprawność językowa jako źródło komiz- mu w serialu Świat według Kiepskich ................................................................ 325 Małgorzata Miławska − „To kłamstwo! Kopernik była kobietą!” – sposoby budowania komizmu językowego w wybranych filmach Juliusza Machulskiego .............................................................................................. 339 Urszula Wróbel – Modyfikacje językowe jako jeden ze sposobów kreacji dowcipu we wlepkach .............................................................................................. 353 Arkadiusz Lorenc − Dlaczego śmieszą nas z założenia nieśmieszne żarty? – kilka uwag na temat krótkich żartów publikowanych na stronie suchary.com ..... 367 Wstęp Problem kreatywności językowej nie został do  tej pory wy- czerpująco omówiony, niniejsza publikacja stwarza zatem okazję do przyjrzenia się różnym sposobom twórczego wykorzystania ję- zyka w mediach masowych, reklamie, marketingu i nazewnictwie. Młodzi adepci językoznawstwa, kulturoznawstwa, medioznaw- stwa, dziennikarstwa i filozofii dzielą się spostrzeżeniami na temat kreacyjnych możliwości tkwiących zarówno w samym języku, jak i jego użytkownikach. Do dyskusji włączyli się studenci, doktoranci i młodzi doktorzy ze wszystkich najważniejszych krajowych ośrodków naukowych: Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Krakowskiej Akademii im. A. F.  Modrzewskiego, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytetu Gdańskiego, Uniwersytetu Łódzkiego, Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, Uniwersytetu Rzeszowskiego, Uni- wersytetu Warmińsko-Mazurskiego w  Olsztynie i  Uniwersytetu Wrocławskiego. Autorzy zgromadzonych w  tomie publikacji prezentują wyniki badań poświęconych zjawiskom słownym stosowanym w  szeroko rozumianej przestrzeni medialnej: prasie, radiu, telewizji i Internecie. Analizom poddane zostały tendencje językowe rysujące się w marke- tingu, reklamie i namingu. Szczególną uwagę zwrócono także na różne postaci komizmu werbalnego. W tomie nie zabrakło tekstów omawia- jących najnowsze narzędzia komunikacji, takie jak Facebook i Twitter. Publikacja adresowana jest nie tylko do humanistów zajmujących się opisem komunikatów językowych, ale też do  wszystkich osób, które chciałyby pracować nad własnymi umiejętnościami pisarskimi i rozwijać kompetencje językowe. Żywimy nadzieję, że zaprezentowa- ne w monografii artykuły staną się inspiracją do dalszych badań nad rolą kreatywności językowej w komunikowaniu (się). Książka ukazała się staraniem Koła Naukowego Językoznaw- ców Uniwersytetu Łódzkiego. Katarzyna Burska Bartłomiej Cieśla KREATYWNOŚĆ DZIENNIKARSKA Dariusz Baran Krakowska Akademia im. A. F. Modrzewskiego Sieć pozwala na więcej – o języku współczesnych dziennikarzy uwag kilka 1. Wstęp Nowe technologie i tworzone w ich ramach narzędzia komu- nikowania audialnego i werbalnego w warstwie piśmiennej, przy- spieszyły i  nieodwracalnie zmieniły przebieg procesów komuni- kacji. Technologie te, którym przewodzi metamedium − Internet, oddziałują na  sposób porozumiewania się nie tylko przeciętnych użytkowników, ale też osób reprezentujących zawody odpowie- dzialne za sprawny przebieg komunikowania. Grupę tę reprezentu- ją dziennikarze, jako najważniejsi uczestnicy tego procesu, stojący po jego obu stronach, mający bezpośredni wpływ na zachowania odbiorców (publiczności medialnej) oraz aktorów politycznych. Dziennikarze muszą wykorzystywać dziś wszystkie dostępne narzędzia – od  globalnych portali społecznościowych (Facebook, Twitter) po blogi, choć znaczenie tych ostatnich, przynajmniej w pol- skich warunkach, znacznie osłabło. W każdym jednak przypadku zachowane zostają podstawowe funkcje przynależne demokratycz- nym mediom: informacyjna, edukacyjna, stanowienia platformy pod publiczną debatę, strażnika oraz funkcja perswazyjna. Funkcje te łącznie umożliwiają komunikowanie się wszystkim podmiotom [Mc Nair 1995: 21]. Współistnienie tych elementów stanowi zespół pożądanych cech, określany przez interakcyjny stosunek odbiorcy do nadawcy komunikatu (dziennikarza), który determinuje ocenę 12 Dariusz Baran jego pracy pod kątem profesjonalizmu zawodowego1. Współcześ- nie powoduje to nierzadko zaburzenia na poziomie komunikatów, albowiem nowe media, prócz sprawnego komunikowania (także pozapolitycznego), służą żurnalistom do podkreślania indywidual- nych cech i aktywności autopromocyjnej. Dość często pomija się dziś fakt, że zmianom w obrębie dzien- nikarstwa towarzyszą przemiany związane z obniżeniem jego po- ziomu językowego, obyczajowego czy etycznego, co w obliczu ry- walizacji ze strony serwisów amatorskich, blogowych czy ogólnie rzecz ujmując społecznościowych, należy poczytywać za porażkę profesji. W niniejszym tekście nie będziemy się jednak zajmowali tak szeroką diagnozą dziennikarstwa sieciowego, albowiem robią to sami internauci, tworząc tematyczne profile na Twitterze („Czy- tamy dziennikarzom”, „Polskie Dziennikarstwo”) czy Facebooku („Nagłówki nie do  ogarnięcia”)2. Przedmiotem rozważań będą przede wszystkim wpisy dziennikarzy na  Twitterze, to  bowiem najczęściej wykorzystywany dziś kanał publicznego, polityczno- -medialnego komunikowania. 2. Dawny i współczesny dziennikarz Profesjonalnym dziennikarzom przypisujemy cechy, jakie defi- niują sposób uprawiania zawodu oraz określają ich status społecz- ny, w tym główne wymagania. Opisał je m.in. Stanisław Mocek, podkreślając obok dziennikarskiej twórczości (efekty pracy, czyli treści medialne), także dziennikarski tytuł i stopień, warsztat (szcze- gólnie językowy), prestiż i  pozycję zawodową (ze  szczególnymi 1 Wydaje się, że nie potrzeba zakładać, iż wymienione funkcje nie powinny dotyczyć samych dziennikarzy; obserwacja niektórych z wykorzystywanych na- rzędzi prowadzi jednak do zupełnie odmiennych konkluzji. 2 Niektóre wpadki stają się podstawą tworzenia tekstów na portalach plot- karskich. Np.: aga, Kuźniar zalicza wpadkę na Twitterze. Internauci: Spóźnił się, kiedy częstowali słownikami, http://www.plotek.pl/plotek/1,111487,15335227,K uzniar_zalicza_wpadke_na_Twitterze__Internauci__Spoznil.html [25.03.2014]. Sieć pozwala na więcej – o języku współczesnych dziennikarzy uwag kilka 13 przywilejami), a także trwałe pełnienie funkcji dziennikarza [Mocek 2006]. Uzupełniając tym podział zaproponowany w latach 90. przez Walerego Pisarka, wyróżnimy wśród nich bojowników (misjonarzy, którzy piszą tylko „w swojej sprawie”), dyskdżokejów (zabawiają- cych czytelnika) i  rzemieślników (profesjonalistów) [Bajka 2000: 58−59]. Nowe media poddają weryfikacji wszystkie te przymioty. Mocek podkreśla, że  zarówno w  sferze mediów, jak i  życiu publicznym, dziennikarze działają jako punkt odniesienia, nośnicy kultury, także kultury dyskursu publicznego i kultury politycznej [Mocek 2006: 182]. Jego ogólna definicja mówi o  dziennikarzu − osobie, która „w sposób trwały, twórczy, intelektualnie inspirujący i warsztatowo profesjonalny zajmuje się gromadzeniem, doborem, obróbką oraz rozpowszechnianiem informacji i komentarzy” [Mo- cek 2006: 27]. Jak widać, jedynym trwałym atrybutem pozostaje utrzymanie statusu profesjonalisty, z którym nierozerwalnie zwią- zany jest etos zawodowy, ale i standardy językowe. Dzięki temu odbiorcy mają prawo wymagać, by przy wystąpieniu kryzysu kul- tury, etyki, zachowań i moralności, media wyszły takim zmianom naprzeciw, a nie wpisywały się w trend, schlebiając keenowskiemu „kultowi amatora” 3. We współczesnym dziennikarstwie, stosunkowo trwałym elemencie otoczenia społecznego, odchodzi się od  tradycyjnych postaci i  celów uprawiania zawodu, na  rzecz nowych, „wymaga- nych”, umniejszających znaczenie klasycznych form. Zaliczymy do nich zarówno wszechobecność, natychmiastowość, interakcję, konwergencję, jak też język i styl wypowiedzi. Samo informowa- nie przestaje mieć czystą formę, a zostaje uzupełnione akcentami okołozawodowymi, związanymi z  podmiotową lub przedmioto- wą kreacją, hybrydami komunikacyjnymi (bliżej im do  subiek- tywizmu), wzbogaceniem komunikatu o  strategie promocyjne i marketingowe, powodujące w konsekwencji odejście od jakości 3 Pojęcie „kultu amatora”, odnoszone do aktywności w Internecie, utrwa- lił Andrew Keen w książce Kult amatora. Jak Internet niszczy kulturę. W Pol- sce pozycja ta ukazała się w 2007 roku, nakładem Wydawnictw Akademickich i Profesjonalnych. 14 Dariusz Baran i precyzji, i postawienie na pojedynczy medialny sygnał, impuls. Ten element wyścigu o uwagę odbiorcy skutkuje niestety brakiem należytej staranności o poprawną i czytelną w formie treść. Aktywność na blogach i portalach społecznościowych to dziś jeden z przejawów medialnej konwergencji. Jeszcze w 2006 roku Michał Karnowski pisał: „na blogu można więcej. (...) nieoficjal- ność wpisana jest w  tę  formułę”. Podkreślał przy tym, że  każda jego opinia mogłaby z  powodzeniem znaleźć się w  papierowym wydaniu. Jego ówczesny blog nie przetrwał nawet roku. Inaczej ma się sprawa z Twitterem, który jako skuteczne − jak się okazało − na- rzędzie uprawiania polityki z powodzeniem funkcjonuje w Polsce od trzech lat, zastępując dziennikarską aktywność, która w uprosz- czeniu sprowadza się dziś do śledzenia tam politycznych wpisów. Sam Twitter − narzędzie do  błyskawicznej, skróconej komunika- cji − pojawił się w roku 2006. Jego zasadniczą funkcją była i jest możliwość zamieszczania krótkich tekstów, służących najczęś- ciej prowadzeniu dialogu (dwukierunkowy przepływ informacji). W działalności medialnej stanowi dziś podstawowy element tego procesu, wprowadzając doń nierzadko komunikacyjne aberracje. 3. Medialny Twitter, czyli cztery kategorie aktywności Na  początku 2014 roku Gazeta Wyborcza opublikowała ran- king polityków i  dziennikarzy, którzy byli najbardziej popularni na  Twitterze w  roku minionym4. Wśród najliczniej obserwowa- nych żurnalistów znaleźli się: Jarosław Kuźniar (TVN24), Konrad 4 Ł. Woźnicki, Który polityk rządzi na polskim Twitterze i dlaczego nie jest nim Radosław Sikorski, 09.01.2014, http://wyborcza.pl/1,75478,15243508,Ktory_po- lityk_rzadzi_na_polskim_Twitterze_i_dlaczego.html [28.03.2014]. Warto także wspomnieć o rankingu zamieszczonym w miesięczniku „Press”. Pięcioosobowe jury, wybrane przez redakcję magazynu, oceniało dziennikarzy na Twitterze pod kątem interakcji profilu, częstotliwości zamieszczania postów, ich informacyjno- ści i przydatności. Zwyciężył w nim Michał Pol, wyprzedzając Jarosława Kuźnia- ra, Konrada Piaseckiego, Łukasza Warzechę i Bartosza Węglarczyka. Czytaj: AT, NSM, Ranking ćwierkających, „Press” 11/2012, s. 54−55. Sieć pozwala na więcej – o języku współczesnych dziennikarzy uwag kilka 15 Piasecki (RMF FM/TVN24), Tomasz Sekielski (TVP1), Tomasz Lis (TVP2/natemat.pl), Tomasz Machała (natemat.pl), Michał Kar- nowski (W Sieci/wPolityce.pl), Cezary Gmyz (Do Rzeczy) i Krzysz- tof Skórzyński (TVN). Lista ta w dużej mierze stanowi podstawę do wnioskowania o aktywności dziennikarzy; ich wpisy posłużą za przykłady komunikowania bądź „niekomunikowania”. Dla wszyst- kich tekstów zachowano oryginalną pisownię. Sposoby, w jakie dziennikarze wykorzystują nowe platformy komunikowania, takie jak Twitter, możemy podzielić na kilka grup aktywności. 3.1. Autopromocja Inaczej komunikowanie poprzez linkowanie do własnych teks- tów zamieszczanych na  innych stronach w  sieci (Tomasz Lis) albo użycie hipertekstu w celu odesłania do materiałów, które mają być wyemitowane/nadane w mediach tradycyjnych (Jarosław Kuźniar). 28 marca 2014, Tomasz Lis: PIS idzie na  wojnę z  Ruskimi: Słuchający PIS-owskich polityków atakujących Tuska i Si- korskiego za ich − jak mó... http://bit.ly/1jetggr5 26 marca 2014, Jarosław Kuźniar: DZIŚ w #WiW w @tvn24 rozmowy z Lechem Wałęsą i @JagnaMarczulajt Zapraszam do 10:00 #PrzeglądPrasy #pogoda6 20 marca 2014, Michał Karnowski: Kolejne kłamstwo oba- lone. Gen. Andrzej Błasik nie miał alkoholu we krwi http:// wpolityce.pl/wydarzenia/768...7 Należy tu podkreślić, że Tomasz Lis nie prowadzi jakiejkolwiek dyskusji z użytkownikami Twittera, co uznać trzeba za przejaw lek- ceważenia odbiorcy i  jednostronnego − wbrew nowomedialnej etykiecie − traktowania interaktywnych narzędzi komunikowania. 5 https://twitter.com/lis_tomasz/status 449545067988918273 [31.03.2014]. Historia tweetów Tomasza Lisa sięga września 2012 roku. 6 https://twitter.com/jarekkuzniar/status 448708491138830336 [29.03.2014]. 7 https://twitter.com/michalkarnowski/status 446587872426991616 [29.03.2014]. 16 Dariusz Baran Jarosław Kuźniar bardzo rzadko reaguje na wpisy innych użytkow- ników, Michał Karnowski częściej odpowiada na  tweety innych dziennikarzy. 3.2. Komunikacja wewnątrzśrodowiskowa Komunikacja w  ramach samego środowiska, „dodziennikar- ska” oparta na  rozmowach z  konkurencją, nierzadko z  dawnymi kolegami redakcyjnymi, lub prywatnych pogawędkach z  zaprzy- jaźnionymi żurnalistami. W obu przypadkach nie wnoszą one nic merytorycznie istotnego w przestrzeń komunikacyjną. Przykład 1, 11 lutego 2014 Wojciech Wybranowski: Rzetelność środowiska ryba- ckiego. Zrobić tekst o  Lamosie i  nawet słowem nie wspo- mnieć, że  napisało o  nim „DoRzeczy” http://wpolityce.pl/ wydarzenia/73953-prof-cenckiewicz-abp-janusz-bolonek- -to-agent-prlowskiego-wywiadu-o-ps-lamos-to-on-prze- kazal-informacje-dot-kuklinskiego … Michał Karnowski:@wybranowski Nie napisaliście kto to  Lamos. Niestety. Ale możemy dodać, jak wspomnicie o przeszłości Latkowskiego. Jednak cisza coś. Wojciech Wybranowski @wybranowski  @michalkarnow- ski a jaki jest sens pisania o czymś co jest znane od lat? Wy- bacz, ale my nie przedstawiamy znanych materiałów jako „śledztwo” Michał Karnowski @michalkarnowski  @wybranowski No tak. Zaczęliście od wyzwania nas od agentów, a potem ciągłe szczypanie. Więc dajmy sobie spokój z apelami o standardy. Wojciech Wybranowski @wybranowski  @michalkarnowski to prawda. W waszym przypadku takie apele to jak wołanie na puszczy. Powodzenia w tropieniu spraw opisanych w 2006 r Michał Karnowski @michalkarnowski  @wybranowski Tak, dajmy spokój bo widać, że nie chciało ci się nawet przeczytać. A może nie wolno wam uważać inaczej w spr. Latk. Trudno8. 8 https://twitter.com/michalkarnowski/status/433190568059879424 Sieć pozwala na więcej – o języku współczesnych dziennikarzy uwag kilka 17 Przykład 2, 3 lutego 2014 Rafał A. Ziemkiewicz @R_A_Ziemkiewicz: Pani która deklaro- wała że aborcja była dla niej jak wyciśnięcie pryszcza na okład- ce prawicowego tygodnika? Kiedy jakaś pani od go-go? Michał Karnowski@michalkarnowski: @R_A_Ziemkiewicz Oj Rafale, Rafale. Jak to byt określa świadomość. Zabawne9 Przykład 3, 6 marca 2014 Bartosz Węglarczyk@bweglarczyk:@IgorJanke Hej, Igorze, słuchy chodzą, że wracasz. Powodzenia :) Igor Janke @IgorJanke: @bweglarczyk Do zawodu − nie wracam. Czasem piszę, czasem gadam:) Teraz kończę książkę. Ale dzieki:)10 Przykład 4, 26 marca 2014 Tomasz Sekielski: Ponad 60 tys. obserwujących. Wow! Bar- dzo dziękuję, że jesteście ze mną. I’m happy :) http://youtu. be/y6Sxv-sUYtM Jan Mikruta @janmikruta: @sekielski Ty się nie rozpraszaj! Książkę pisz! Ile można czekać?!?11 Wymiana „uprzejmości” (vide wcześniejszy przykład rozmo- wy Karnowski–Wybranowski) jest domeną publicystów prawi- cowych; uzewnętrznia podziały i spory wynikłe z zaszłości po roz- padzie niektórych mediów (Uważam Rze) lub powstaniu nowych (W Sieci, Do Rzeczy). 3.3. Dziennikarz w roli celebryty Twittujący dziennikarze z łatwością wchodzą w rolę gwiazd internetu, które zwracają uwagę odbiorców stylem wypowie- dzi12, językiem, jakim się posługują, a przede wszystkim często- 9 https://twitter.com/r_a_ziemkiewicz/status/430356164652838912 10 https://twitter.com/bweglarczyk/status/441604382061514752 [29.03.2014]. 11 https://twitter.com/sekielski/status/448787240961847297 [29.03.2014]. 12 Przykłady wpisów: „Dzień dobry :)”, „Gdybym napisał że  się martwię że Belgowie złomotali Rosjan, to bym kurcze skłamał” [Węglarczyk], W@Mia- stoGdynia ktoś ukradł słońce. Świadków proszę o @Kontakt_24” [Kuźniar]. 18 Dariusz Baran tliwością aktywności. Główne postaci medialnych celebrytów to  m.in. Jarosław Kuźniar, Tomasz Lis, Monika Olejnik, Bartosz Węglarczyk [Kowalczyk 2014: 26−31], Samuel Pereira, Cezary Gmyz oraz Łukasz Warzecha. Ze statystyk Twittera możemy wy- czytać, że red. Kuźniar w okresie kwiecień 2009 − czerwiec 2014 opublikował na tym portalu blisko 14 tys. wpisów (daje to ponad 7 wpisów dziennie) i zamieścił prawie 2,7 tys. filmów/zdjęć; Łu- kasz Warzecha blisko 48 tys. (od kwietnia 2010 roku, co daje po- nad 30 komentarzy dziennie), Bartosz Węglarczyk − 26,5 tysiąca (także od kwietnia 2010, średnio 17 wpisów na dzień) oraz 2,4 tys. filmów, zaś Samuel Pereira od czerwca 2009 „tweetował” 57 tys. razy (ponad 38 razy dziennie), zamieszczając przy tym 3,8 tys. zdjęć i filmów. Dla przeciwwagi: Katarzyna Kolenda-Zaleska opublikowała od kwietnia 2013 roku 560 „tweetów”, Janina Paradowska, która dołączyła do  serwisu w  2011 roku, żadnego, zaś Paweł Lisicki – 2 (grudzień 2012)13. 3.4. Politycyzacja przekazów medialnych Z jednej strony dziennikarze zarzucają sobie wzajemnie związki z polityką i stronniczość przekazów, z drugiej − nie potrafią uwol- nić się od  politycznych czy ideologicznych konotacji. Wyraża się to przede wszystkim w werbalnym manifestowaniu sympatii po- litycznych lub ideologicznym naznaczaniu tekstów. Przykład 1, 27 lutego 2014 Michał Karnowski  @michalkarnowski, który pomylił role dziennikarza i  polityka, komentując nieprzyznanie filmowi „Smoleńsk” środków z Ministerstwa Kultury14: 13 Wszystkie dane na koniec czerwca 2014, z oficjalnych kanałów dziennika- rzy na Twitterze. 14 Przy okazji Karnowski stosuje zasady wpisów Lisa, odsyłając do  teks- tów we własnym portalu polityce.pl https://twitter.com/michalkarnowski/sta- tus/438828516566499328 [dostęp 29.03.2014] Sieć pozwala na więcej – o języku współczesnych dziennikarzy uwag kilka 19 DNO! Ale to nasze państwo i je odzyskamy!!! PISF odrzu- cił wniosek o  dofinansowanie produkcji filmu „Smoleńsk” http://wpolityce.pl/wydarzenia/75265-pisf-odrzucil-wnio- sek-o-dofinansowanie-produkcji-filmu-smolensk … Przykład 2, 4 grudnia 2013 Tomasz Lis: „W prawie 40-to milionowym całkiem poważ- nym kraju”; „Jareczek jedzie na Ukrainę. Czy nie palnie ja- kiegoś głupstwa? Ufff.......Nie palnął.” A  także: „Jareczek specjalnej troski: Niemal wszyscy obchodzą się z panem pre- zesem jak z jajkiem. Głaszczą po główce (…)” [Lis 2014]. Stronniczy, wyjątkowo niskich lotów język zastosowany zo- stał przez jednego z dziennikarzy mainstreamu, współautora m.in. książki „ABC dziennikarstwa”, dwukrotnie nagrodzonego „Grand Press” w kategorii Dziennikarz Roku. W publikowanych na włas- nym portalu felietonach redaktor Lis niejednokrotnie ironizuje w podobnym stylu (należy tę ironię założyć). Brak dziennikarskie- go wyczucia i niewyszukana satyra każe złożyć takie „publicystycz- ne” materiały wprost do tabloidowego śmietnika. Równie dobrym przykładem na bliskość świata dziennikarzy i polityków, choć w innym wymiarze, są twitterowe działania z lip- ca 2012 roku pomiędzy Łukaszem Warzechą a ministrem spraw za- granicznych Radosławem Sikorskim. Nie tło tej sprawy jest tutaj istotne, lecz jej kwintesencja, czyli wzajemne zbanowanie swoich profili, ale też sam fakt toczenia dziennikarsko-politycznej potycz- ki o  nic, publicznie15. O  pseudowydarzeniu poinformował też ty- godnik Wprost, pisząc, że Sikorski banuje „za wulgarność”16, czyli faktycznie za komentarz Warzechy: „Młody Śmietanko ma fuchę w Sztokholmie. Skandal!!! A jak tam się miewa posada Mai „Fuck Me Like a Whore I Am” Rostowskiej u @sikorskiradek?”. 15 Sprawa ma ciąg dalszy. Przykładowo, 21 marca 2014 Warzecha tak pisze o ministrze: Wyobrażacie sobie dramat Radzia, gdyby był ministrem u Erdogana? 16 Zew, Sikorski zablokował Warzechę. „Szkoda, że Rostowskiej pan nie zba- nował”, 21.07.2012, http://www.wprost.pl/ar/334956/Sikorski-zablokowal-Wa- rzeche-Szkoda-ze-Rostowskiej-pan-nie-zbanowal/?pg=1 [21.03.2014].
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kreatywność językowa w przestrzeni medialnej
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: