Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00976 007855 13829844 na godz. na dobę w sumie
Królewski potomek - ebook/pdf
Królewski potomek - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 160
Wydawca: Harlequin Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-238-8119-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> romans
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Miniseria: Welon i korona Raye Morgan – Królewski potomek

Do księcia Dane’a Montenevady docierają pogłoski, że Alexandra Acredonna, siostra jego śmiertelnego wroga, urodziła w tajemnicy dziecko. Dane ma wszelkie powody podejrzewać, że to on jest ojcem syna pięknej Alexandry. Jest wściekły, że dawna kochanka nie poinformowała go o konsekwencjach ich romansu. Odnajduje Alexandrę i stawia jej ultimatum: ona odda mu dziecko, a on w zamian nie ujawni, kto jest matką małego królewicza, by nie narażać jej na potępienie ze strony brata i rodziny. Alexandra ma jednak inny pomysł...

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Raye Morgan Królewski potomek Tłumaczyła Elżbieta Chlebowska Droga Czytelniczko! Oto nasze kwietniowe propozycje: Królewski potomek (ROMANS) – trzeci z braci rodu Montenevadów, Dane, z˙eni się z córką wroga i obejmuje tron... Ślub o poranku, Nauczycielka tańca (ROMANS DUO) – pod wpływem nowych znajomości bohaterowie tych ksiąz˙ek zmieniają swoje nastawienie do z˙ycia... Z˙yczę przyjemnej lektury! Harlequin. Kaz˙da chwila moz˙e być niezwykła. Czekamy na listy! Nasz adres: Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises Sp. z o.o. 00-975 Warszawa 12, skrytka pocztowa 21 Raye Morgan Królewski potomek Toronto · Nowy Jork · Londyn Amsterdam · Ateny · Budapeszt · Hamburg Madryt · Mediolan · Paryż Sydney · Sztokholm · Tokio · Warszawa Rio de Janeiro · Mumbaj Tytuł oryginału: Found: His Royal Baby Pierwsze wydanie: Harlequin Romance, 2008 Redaktor serii: Ewa Godycka Opracowanie redakcyjne: Ewa Godycka Korekta: Urszula Gołębiewska ã 2008 by Helen Conrad ã for the Polish edition by Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o., Warszawa 2011 Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych lub umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Znak firmowy Wydawnictwa Harlequin i znak serii Harlequin Romans są zastrzeżone. Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o. 00-975 Warszawa, ul. Starościńska 1B lokal 24-25 Skład i łamanie: COMPTEXTÒ, Warszawa ISBN 978-83-238-8119-3 ROMANS – 1056 ROZDZIAŁ PIERWSZY Książę Dane Montenevada, następca tronu suwe- rennego królestwa Carnethii, zatrzymał się niechętnie przed najbardziej obleganym nocnym klubem w Dar- nam, stolicy sąsiedniego państewka. Pulsujące hałaś- liwe rytmy drażniły nerwy, łomot muzyki wywoływał ból głowy. Jaskrawe barwne reflektory przecinające mrok nie wiedzieć czemu przywoływały obrazy pól bitewnych i rozbłysków eksplozji – to całkiem nieod- legła przeszłość, ale niechętnie wracał do niej wspo- mnieniami. Stanął w drzwiach, czekając, aż oczy przywykną do dyskotekowych świateł, i starał się rozejrzeć w zatło- czonym wnętrzu. Był sam. Zostawił obstawę w hotelu, zdecydował się na potajemną nocną eskapadę. Nawet teraz, w tłumie, całkowicie anonimowy, bez oznak swej monarszej godności, przykuwał uwagę ludzi. Odwracali się, przyglądali się mu ukradkiem. Stał na szczycie schodów jak wódz gotowy do podboju świata – z muskularnym ciałem i lekko zaciśniętymi pięściami przypominałby szykującego się do walki bo- ksera, gdyby nie arystokratyczna twarz o urodziwych, acz męskich rysach. Niewiele osób w roztańczonym tłumie wiedziało, kim jest nieznajomy, jednak każdy instynktownie wyczuwał, że ma do czynienia z ważną 6 Raye Morgan personą, człowiekiem mającym wpływy i władzę. Dla- tego wszędzie towarzyszyły mu ciekawskie spojrzenia. Tłum rozstępował się przed księciem, a on rozglądał się, mierząc gapiów spojrzeniem swych niebieskich, srebrzystych jak dwa kawałki lodu oczu. Mężczyźni cofali się niespokojnie, jakby wietrzyli niebezpieczeństwo. Kobiety posyłały w jego kierunku zalotne spojrzenia i odruchowo obciągały sukienki na biuście. Nie reagował. Szukał kogoś wzrokiem niczym drapieżnik, który już zwęszył swoją ofiarę. Gdzieś w końcu sali strzeliły korki od szampana. Ktoś zawołał, że czas na toast, a z sufitu poleciało kolo- rowe konfetti. Zwrócił się w tamtą stronę i uważnie przyjrzał rozbawionej grupce. Jacyś ludzie usunęli się na boki i wtedy dostrzegł tę kobietę. Była w samym środku. Znieruchomiał. Nie zmieniła się. Wyglądała tak jak w jego wspomnieniach. Rude włosy o mahoniowym odcieniu spadały kaskadą na ramiona, na pięknej ala- bastrowej twarzy oczy lśniły jak dwa drogocenne szmaragdy, ocienione długimi rzęsami. Głęboki dekolt odsłaniał ciało o mlecznej, jedwabiście gładkiej skó- rze. Obcisła sukienka podkreślała piersi i biodra, od- słaniała długie nogi. Nadal była najpiękniejszą kobietą, jaką w życiu widział. Ten widok był jak cios nożem prosto w serce. Przez moment aż go zatkało – ból był tak realny, że miał ochotę odwrócić się i uciec. On, mężczyzna, który bez lęku stawiał czoła armiom wroga i nasyłanym na niego skrytobójcom, teraz drżał na widok kobiety. Trzymałby się od niej z dala, gdyby nie pogłoski, które musiał wyjaśnić. Jeśli są prawdziwe, ma ona w swoim posiadaniu coś, co należy do niego. Nie za- mierzał iść na ustępstwa. Królewski potomek 7 Obserwował ją przez chwilę – śmiała się, zwrócona do eleganckiego szpakowatego mężczyzny, nachylo- nego nad nią, jakby rościł sobie do niej jakieś specjalne prawa. Kolejny konkurent? Nieważne. Ma misję do spełnienia, nic go nie zde- koncentruje. Jednak gdy mężczyzna położył rękę na nagim ramieniu kobiety, Dane zacisnął zęby w nagłym paroksyzmie gniewu. Serce, które biło przyspieszo- nym, ale równym tempem, nagle zabiło jak oszalałe. Adrenalina. Zawsze tak się czuł przed bitwą. Ludzie otaczający rudowłosą kobietę zamilkli na widok nowo przybyłego. Wtedy odwróciła się i ona. Po raz pierwszy zdała sobie sprawę z jego obecności. Ich oczy spotkały się i na moment zwarły w spojrzeniu. To była jedna z tych chwil, które na zawsze zostają w pa- mięci. Na kilka sekund czas stanął, a reszta świata roz- płynęła się w oddali – nie było ludzi, muzyki, hałasu. Tylko ich dwoje i niesamowicie silna, metafizyczna więź między nimi. Nagle jej źrenice powiększyły się, a usta otworzyły do niemego krzyku. I wtedy dostrzegł strach. Szybko odzyskała panowanie nad sobą. Podniosła wysoko głowę i spojrzała na niego hardo, ale nie zdoła- ła go zmylić. Dane poznał już prawdę. Boi się go, choć mało jest na świecie rzeczy zdolnych ją przestraszyć. Istnieje tylko jedno logiczne wytłumaczenie jej stra- chu. Podejrzenia się potwierdziły. Dotarły do niego najrozmaitsze plotki i pogłoski, a choć było w nich więcej spekulacji niż informacji, to przecież umiał łączyć fakty i wyciągać wnioski. Poka- zywano mu także zdjęcia, ale z obawy przed fotomon- tażem nie do końca dawał im wiarę. Sam przed sobą musiał przyznać, że tym razem dał 8 Raye Morgan się ponieść nadziei, choć na ogół tego unikał. Kto się kieruje nadzieją, kończy ze złamanym sercem. Przez całe lata uczył się kontrolować emocje. Byli nawet ta- cy, którzy uważali, że skutecznie je wyplenił i jest chodzącą maszyną, a serce służy mu jedynie do pom- powania krwi. Nauczył się żyć bez miłości. Tak jest łatwiej. Otrząsając się z konfetti, kobieta odrzuciła do tyłu włosy, w których igrały ogniste połyski. Wyprostowała się, gotowa do konfrontacji. – Kogóż tu widzimy? – zapytała ironicznie. – Pre- tendent do tronu Carnethii we własnej osobie. – Jestem prawowitym dziedzicem tronu, Alexand- ro – sprostował chłodno Dane Montenevada. – To Ac- redonnowie byli uzurpatorami. Stali na wyciągnięcie ręki, a jednak dzieliły ich po- żoga i rzeka krwi, którą spłynął kraj podczas wojny – wojny, w wyniku której ród Montenevadów odzyskał władzę w kraju przez pięćdziesiąt lat rządzonym przez jej krewnych – Acredonnów. – Chcę z tobą porozmawiać – wyjaśnił. Jej usta wykrzywił lodowaty uśmiech. – Interesujące – wycedziła. – Ale to klub taneczny i ja chcę się bawić. – Służę ci – powiedział. Zaskoczył ją. Przyjrzała mu się z niepokojem. – Nie z tobą – odparła trochę za szybko. – Dlaczego? Boisz się? – Nie ciebie. Ciebie nigdy. Lekkie drżenie głosu zadawało kłam jej słowom. Zdenerwowanie Alexandry wywołało w nim nieocze- kiwaną reakcję – złagodniał. Miał ochotę ją objąć, więc wyciągnął rękę. Królewski potomek 9 Spojrzała na rękę Dane’a, jakby to był jadowity wąż. Mężczyzna z oprószonymi srebrem baczkami sta- nął obok niej i podał jej ramię. – Jak widzisz, jestem zajęta – rzekła lekceważąco, wspierając się na swoim towarzyszu. – Może innym razem. Wzruszył ramionami, nie okazując, jak bardzo go to ubodło. – Poczekam – powiedział tylko. Zwycięski konkurent rzucił Dane’owi spojrzenie pełne triumfu, ale Dane go zignorował. Ten mężczyzna jest nikim. Drobną płotką. Książę nie spuszczał wzroku z Alexandry. Oparł się plecami o bar i z założonymi ramionami obserwował parę wirującą na parkiecie. Tworzyli zgrany duet. Najwyraźniej nie pierwszy raz tańczyli ze sobą. Dane śledził każdy ruch kobiety i przeklinał w duchu swój brak odporności na roztacza- ny przez nią czar. Poruszała się wystarczająco zmys- łowo, by uwieść każdego mężczyznę, a jednocześnie z lekkością i elegancją, które zawsze w niej podziwiał. Była damą w każdym calu, aczkolwiek odrobinę pro- wokacyjną. Zaschło mu w ustach. Pragnie jej. Pewnie zawsze tak będzie. Jest jego piętą achillesową, słabością, nało- giem. Jeśli nie będzie uważał, zakazana namiętność stanie się przyczyną jego zguby. Napiął wszystkie mięśnie, jakby przygotowując się do walki. Ta jedna jedyna kobieta działała na niego jak narkotyk, żadnej innej się to nie udało. A jednak jest wrogiem. Ich rodziny są skłócone od dziesięcioleci. Nienawidzi go. Dawała mu to do zrozumienia przy każdej okazji. Między nimi nie może istnieć nic poza palącą wrogością. 10 Raye Morgan Z jakiegoś powodu ludzie z jego otoczenia uważali za konieczne informować go o jej poczynaniach: gdzie mieszka, z kim się spotyka, jakie ma plany. Spływały do niego plotki i podszepty, nierzadko peł- ne jadu. Ignorował je, ale jedna wieść go zaalarmo- wała. Musi się dowiedzieć, ile w niej prawdy. Kiedy tylko ją usłyszał, wiedział, że konfrontacja będzie nie- unikniona. Po wojnie Acredonnowie uciekli za granicę. Począ- tkowo trudno było ich wytropić, dopiero ostatnio służ- by wpadły na ich ślad. Dziś rano całkiem przypadkiem dowiedział się, że w nocy Alex będzie w modnym klu- bie w tym niewielkim neutralnym sąsiedzkim państew- ku. O dziwo, powiedziała mu o tym jego rodzona siost- ra, Carla, w trakcie zwykłej pogawędki przy porannej kawie. Wywiad, któremu parę tygodni wcześniej zlecił odnalezienie Alexandry Acredonny, nadal nie dyspo- nował żadnymi danymi na jej temat. Wróciła do stolika zarumieniona z wysiłku, z błysz- czącymi radością oczami. – Wciąż tu jesteś? – zapytała, gdy zastąpił jej dro- gę. – Nie mam zamiaru odejść. Powinniśmy porozma- wiać. – Nie wydaje mi się... – Spojrzała na niego z ukosa. Mocno chwycił ją za ramię i zatrzymał w miejscu. Dwaj mężczyźni z jej towarzystwa poderwali się, pa- trząc na nią pytająco. – Ale mnie się wydaje, że to konieczne – rzucił ostro, ignorując nadchodzącą odsiecz. – Albo zatań- czysz ze mną, albo wyjdziemy na ulicę. Tak czy owak, porozmawiamy. – Ten kraj jest neutralny. Twoje wpływy tu nie się- Królewski potomek 11 gają – warknęła. – Nikt tu nie pada przed tobą na ko- lana. – Szkoda. Na klęczkach jesteś jeszcze bardziej po- ciągająca. Zatkało ją i przez chwilę nie wiedziała, co odpowie- dzieć. To była aluzja zrozumiała tylko dla nich dwojga i nie miała nic wspólnego z dzisiejszą nocą. Dobrze wiedział, jak znaleźć jej słaby punkt, w jaki sposób skutecznie zbić ją z tropu. Dane nie miał nic do stracenia. Przyjechał w kon- kretnym celu i nie dbał, w jaki sposób go osiągnie. Alexandra wzięła ze sobą ochroniarzy, ale nie mogła im pozwolić na wywołanie publicznej awantury. I tak stąpała po kruchym lodzie. Pożałowała pochopnej decyzji o nocnej eskapadzie. Postanowiła się rozerwać, bo śmiertelnie nudziła się w ukryciu. Błąd. Powinna była przewidzieć, że może dojść do podobnej niefortunnej niespodzianki. Och, kogo ona próbuje oszukać? Od miesięcy miała nadzieję, że gdzieś przypadkiem na siebie wpadną. Al- bo zobaczy kogoś z jego otoczenia. Albo przynajmniej usłyszy nową plotkę na jego temat. A wszystkie te na- dzieje stały w jaskrawej sprzeczności z podszeptami rozumu, że każdy kontakt z księciem jest dla niej nie- bezpieczny. Minęło tyle czasu, a tęsknota za nim wcale nie sła- bła. Karmiła się najdrobniejszymi strzępami informa- cji na jego temat. Wszystko podsycało toksyczne uza- leżnienie od tego człowieka. Kolekcjonowała zdjęcia – w większości prasowe, z oficjalnych uroczystości, na których często ostatnio występował. Przechowywa- ła podkoszulek, ten sam, który miał na sobie, gdy wy- ciągała go nieprzytomnego z rozbitego samochodu. 12 Raye Morgan Plamy z krwi zbrązowiały, ale zapach Dane’a nie wy- wietrzał. Nie wyprałaby jej za nic na świecie. Baweł- niana szmatka była jej jedyną relikwią. Wszystko to trzymała w najściślejszej tajemnicy, bo nawet myśl, że mogliby być parą, wydawała jej się niecenzuralna. Spotkanie z księciem twarzą w twarz jest ryzykiem graniczącym z szaleństwem. Z drugiej strony – nic jej tu nie grozi. Są na neutral- nym gruncie. Jest otoczona przyjaciółmi, a on przy- szedł w pojedynkę. Skąd się bierze poczucie zagroże- nia? Trzeba wyrwać się z tego klinczu, inaczej skoń- czy się publiczną kompromitacją. Najlepiej będzie schować się w tłumie na parkiecie. Decyzja została podjęta, Alexandra podniosła dum- nie głowę i przystąpiła do ataku. – Zwyciężyłeś, wszechmocny władco. Zatańczę z tobą. Chwilę później pożałowała swojej decyzji, bo zna- lazła się w jego ramionach. Mocno objął ją w talii, jakby mieli tańczyć wiedeńskiego walca na dworskim balu. Tego nie przewidziała. – Czekaj – zaprotestowała. – Co robisz? – Chyba nie myślisz, że będę wyczyniał te wszy- stkie zwariowane wygibasy? Nie jestem chłopacz- kiem z twojego orszaku, Alexandro. Nie zrobię z siebie pośmiewiska na oczach całego świata. – Nie podoba ci się, jak tańczę? – spytała zaczep- nie. – Twój taniec był egzotyczny, erotyczny i całkowi- cie bezwstydny – przyznał z chłodnym uznaniem. Przytulił ją jeszcze mocniej. Zagrała muzyka, pro- wadził ją po parkiecie, wykonując zgrabne obroty co drugi takt. Tańczyli co innego niż reszta sali, ale koły- Królewski potomek 13 sali się i okręcali w rytm melodii. Z jakiegoś powodu wychodziło im to całkiem nieźle. – Mówiłem, że chcę porozmawiać. Nie da się tego robić, podskakując i miotając się jak reszta. Serce jej waliło. Jakie to dziwne uczucie być w jego ramionach po tylu miesiącach udręki i tęsknoty. Teraz spełniły się jej marzenia, a jednak nic dobrego z tego nie może wyniknąć. Dane zagraża nie tylko jej, ale całej rodzinie Acredonnów. Trzeba uważać na każde słowo, uważać nawet na niedomówienia, które mogą ją zdradzić. Książę jest jej wrogiem, nawet emocjonalna więź między nimi niczego tu nie zmieni. Był tak blisko, że czuła jego oddech na włosach. Rozpięty kołnierzyk koszuli odsłaniał głęboko szyję. Pamiętała jego skórę pod palcami, nagie ciało... – Och! – Cofnęła się, by nie ulegać magii wspo- mnień. – Myślałam, że mamy rozmawiać. Proszę bar- dzo. Słucham cię. – Próbowałem sobie przypomnieć, czy kiedykol- wiek razem tańczyliśmy – powiedział miękko. – Nigdy. Myślę, że to będzie jeden jedyny raz, więc ciesz się tym tańcem, póki trwa. – Mylisz się. Nie pamiętasz sali koktajlowej w ho- telu w Tokio? Na moment ich spojrzenia się spotkały. Tokio było zamierzchłą przeszłością, zdarzyło się sześć lat temu. Oboje byli bardzo młodzi, tuż po studiach, i oboje zo- stali wydelegowani przez swoje rodziny – jako przed- stawiciele kraju – na międzynarodową konferencję po- święconą rozwojowi ekonomicznemu. Zaczęło się od publicznej kłótni, gdy Dane zakwes- tionował jej prawo do reprezentowania Carnethii. Za- rzucił Alexandrze, że jej rodzina to uzurpatorzy, którzy 14 Raye Morgan bezprawnie odebrali władzę prawowitym monarchom. Nie pozostała mu dłużna. Nawymyślała mu od smęt- nych reliktów dekadenckiej przeszłości i politycznych bankrutów, którzy nie umieją pogodzić się z przegraną. Oboje nie potrafili zakończyć tego sporu. Kłótnia trwała dalej w jadalni podczas oficjalnego bankietu, w sali konferencyjnej, w trakcie prac robo- czych w podkomisjach, a wreszcie w przestronnym holu hotelowym, gdzie uczestników konferencji pod- jęto koktajlami. Nie wiadomo jak, ale zażarta sprzecz- ka zamieniła się we wspólny taniec. Jeden, potem drugi i trzeci. Przetańczyli pół nocy. Niechęć gdzieś wyparo- wała, ale napięcie między nimi trwało. Kiedy już znaleźli się w swoich ramionach, nie byli w stanie się od siebie oderwać. Przyciągali się z magnetyczną siłą. Nie mieli czasu na kłótnie, bo ich usta i ręce zajęte były w zupełnie inny sposób. Przez kolejne dwie doby praktycznie się nie rozsta- wali. Gdy wreszcie w poniedziałek rano znaleźli się na pokładzie dwóch różnych samolotów lecących w dwie różne strony, mogłaby przysiąc, że spotkała swoją dru- gą połowę. Byli w sobie nieprzytomnie zakochani. Alexandra nie mogła się doczekać spotkania z ro- dziną. Zamierzała ich przekonać, że miłość jest waż- niejsza niż stare pretensje i wrogość między rodami. Nie mogła się bardziej mylić. Sytuacja zapętliła się jeszcze bardziej. Podczas gdy ona marzyła o welonie i ślubnej sukni z tiulu i atłasu, kraj się zbroił. Kiedy Dane i Alexandra przeżywali w Tokio krótki acz in- tensywny romans, w Carnethii wybuchły rozruchy. Po- granicze stanęło w ogniu. Potęga Acredonnów, której była tak pewna, okazała się kolosem na glinianych no-
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Królewski potomek
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: