Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00273 008731 11205029 na godz. na dobę w sumie
Kultura doświadczenia potocznego - ebook/pdf
Kultura doświadczenia potocznego - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 200
Wydawca: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3235-1582-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> edukacja >> socjologia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).
Książka poświęcona analizie zjawisk znakowych, prezentująca obraz kultury, jaki wyłania się w ostatnich dziesięcioleciach w codziennych kontaktach współczesnego Polaka z poszczególnymi sferami życia codziennego, interpretowanymi jako nośniki znaczeń i wiązanymi z różnymi wartościami czy ideologiami. Cechą wyróżniającą współczesnej kultury jest powszednie uczestnictwo nadawców i odbiorców w procesach wytwarzania znaków i obcowania z przekazami znakowymi. Ten powszechny dyskurs kulturowy determinuje świadomość społeczną, co znajduje wyraz w zachowaniach i wyobrażeniach poszczególnych osób i całych grup społecznych. Autor podkreśla, że świadomość społeczna jest kształtowana przede wszystkim poprzez uczestnictwo we wspólnocie językowej i udział w dyskursie potocznym, także w jego odmianie publicznej. Pokazuje również determinujący wpływ publicystyki i reklamy, oddziaływanie mody i partycypacji w różnych rytuałach środowiskowych. Świadomość zbiorowa jest kształtowana w znaczącym stopniu przez obrazowe środki przekazu, stąd też w zbiorze znalazły się interesujące szkice poświęcone interpretacji fotografii, filmu i wizualnych tekstów reklamowych.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wprowadzenie Książka ta jest zbiorem esejów o współczesnej kulturze. O zjawiskach, które miały miejsce kilka lub kilkanaście lat temu i tych nadal aktualnych. Czytelnik znajdzie tu rozważania teoretyczne o roli języka i wypowiedzi w kształtowaniu obrazu codzienności, uwagi na temat sposobów mode- lowania świadomości społecznej oraz opis doświadczeń ludzi w relacji do znaków, z jakimi spotykają się na co dzień. W niniejszej publikacji zostały zebrane szkice o rożnych zjawiskach dzisiejszej kultury: o modzie, potocznym pojmowaniu prawdy i roli znaków ikonicznych w utrwalaniu jej rozumienia. Są tu także eseje o publicznym mówieniu, wypowiadanie się przy różnych okazjach jest bowiem niezmier- nie istotną sferą dzisiejszej kultury. Piszę zatem o tym, co mówił i jak za- chowywał się papież Benedykt XVI podczas wizyty w Auschwitz-Birkenau, i o tym, jak Marek Edelman opowiadał o własnych doświadczeniach ży- ciowych, wojennych, okupacyjnych z czasów powstania w getcie i powsta- nia warszawskiego. Piszę o agresji i kłótni w polskich mediach oraz o ich wpływie na językowe zachowania potoczne, o całkowitym zaniku wartości retorycznych i zmianach w zwyczajach publicznego mówienia, które obser- wować można po roku 1989. Piszę o zmianach w konwencjach komuniko- wania i w semiotycznym wyposażeniu doświadczanej na co dzień rzeczy- wistości. Tych to kwestii dotyczą eseje Pomiędzy retoryką a erystyką: dzisiejszy dyskurs publiczny a dewaluacja słowa oraz Polska jako tekst: kilka uwag o charak- terze teoretycznym. Rozważania o relacjach łączących język i społeczeństwo zamykają uwagi o kształtowaniu się języka narodowego w Finlandii, gdzie stosunek do języka był różny od tego, jaki cechował polską świadomość ję- zykową w czasach zaborów. Książkę zamykają zaś dwie wypowiedzi o filmie – tekście kultury funkcjonującym na pograniczu różnych obiegów artystycz- nych, który łączy ich właściwości, odpowiada na upodobania różnych grup odbiorców, a często nawet poza nie wykracza. 8 Wprowadzenie Esej jest takim gatunkiem wypowiedzi, który nie gwarantuje, że czy- telnik będzie miał po lekturze poczucie kompletnej analizy tematu. Jest też rodzajem wypowiedzi subiektywnej, w pewnym sensie niedokończonej. Te jego właściwości można potraktować jako alibi autora, lecz to z pewnością nie usprawiedliwia wad szkiców zamieszczonych w tej pracy, za które biorę całkowitą odpowiedzialność. Jest to książka o współczesności, ciągle się zmieniającej, zatem trudnej do jednoznacznej diagnozy. Aby o tym coś sensownego powiedzieć, a przy- najmniej powiedzieć się starać, należy szukać kategorii, które na taki opis pozwolą. W esejach, które się na książkę składają, wielokrotnie powracam do tych samych wątków badawczych i odesłań metodologicznych ze wzglę- du na ich operacyjną przydatność i użyteczność poznawczą w badaniach nad codziennością kultury. Dodać trzeba, że w socjologii, literaturoznaw- stwie, rozważaniach na temat przemian najnowszej kultury zaczynają goś- cić koncepcje opisu zjawisk i zdarzeń, które wychodzą od rekonstrukcji indywidualnych reakcji na zjawisko, artefakt, tekst, który jest tej kultury składnikiem, aby w końcu obserwacje te uogólnić i na tej podstawie sfor- mułować wnioski odnoszące się do wielu świadomości (co jednocześnie nie może być arbitralnym uogólnieniem). Używa się więc kategorii opisu, które uwzględniają perspektywę uczestników kultury, odwołują się do pojęć ta- kich jak „potoczność”, „codzienność”, „doświadczenie”, „świat zdrowego rozsądku”. W dalszych partiach książki staram się wytłumaczyć z motywa- cji do ich używania i wskazać tradycję badawczą, z której wywodzi się ten sposób myślenia o kulturze. W Dociekaniach semantycznych Anna Wierzbicka pisała o swojej książce: „jest to praca w znacznym stopniu subiektywna, która tęskni i ze wszyst- kich sił dąży do obiektywności”1. Jak uważają bowiem niektórzy lingwiści (Jurij Apresjan, a także Anna Wierzbicka), świat jest w języku opisywany i doświadczany z perspektywy „ja”, co widać w każdej wypowiedzi. Miej- scem przenikania się tekstów kultury, różnych jej poziomów i obiegów, jest personalna świadomość – gdyż kultura jako zjawisko społeczne uzyskuje swoją konkretną postać dopiero w doświadczeniu indywidualnym. Świat doświadczany i nazywany jest zatem rzeczywistością subiektywną. Chciał- bym znaleźć analogię tej prawdy w koncepcji, którą nazwałem tu próbą 1 Przytoczone zdanie samo jest cytatem z książki psychologa Bronisława Mani- kowskiego, której adresu biograficznego autorka nie podaje, zdanie za Wierzbicką jed- nak przywołuję, gdyż świetnie oddaje ono istotę lingwistycznej koncepcji tej autorki – zob. A. Wierzbicka, Dociekania semantyczne, Wrocław 1969, s. 5. Wprowadzenie 9 opisu kultury doświadczenia potocznego. Nazwa, choć może niezbyt for- tunnie użyta, podaje w wątpliwość skuteczność opisu dzisiejszej kultury za pomocą tradycyjnych podziałów (na teksty, obiegi, zachowania określane jako „wysokie” i „niskie”). Sugeruje natomiast, że punktem wyjścia opisu powinno być kulturowe doświadczenie „ja”. Ujmowane z takiej perspekty- wy doświadczanie kultury jest efektem kontaktu jej uczestnika z tekstami, które – za każdym razem w inny sposób – porządkuje świadomość odbiorcy. Zdarzenia, które w dzisiejszej kulturze modelują świadomość „ja”, pocho- dzą zaś przede wszystkim z przestrzeni publicznego komunikowania – są związane z kontaktem z mediami. Z perspektywy typologicznych koncep- cji kultury są to przestrzenie nietrwałe, nie stanowią bowiem jej centrum (w tradycyjnym, historycznym podejściu badawczym). Dlatego wypowiedzi zawarte w tej książce można nazwać uwagami czynionymi na marginesach.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kultura doświadczenia potocznego
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: