Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00069 002965 18776236 na godz. na dobę w sumie
Kwantowa dusza. Połączenie nauki i religii w fizyce kwantowej - ebook/pdf
Kwantowa dusza. Połączenie nauki i religii w fizyce kwantowej - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 241
Wydawca: Studio Astropsychologii Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8171-251-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> psychologia i filozofia
Porównaj ceny (książka, ebook (-15%), audiobook).

 

Publikacja dwójki wybitnych naukowców rzuca zupełnie nowe światło na konflikt na linii wiara-nauka analizując rozwój obserwacji natury i nauk przyrodniczych w poprzednich epokach. Prezentuje nieznane fakty dotyczące astronomii jako umiejętności kapłanów w przedchrześcijańskim antyku. Wyjawia również zdroworozsądkowe badania i filozofię natury w Starożytnej Grecji. Autorzy ujawniają mroki wczesnochrześcijańskiej wrogości względem nauk przyrodniczych i przybliżają sylwetki chrześcijańskich teologów znajdujących się na celowniku dawnej kościelnej cenzury. Dzięki nim poznasz 'Księgę natury' względnie 'Księgę nieba' jako rozszerzenie boskiego objawienia oraz otworzysz się na nowy obraz świata. Kwantowe pojednanie religii i nauki!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

KWANTOWA DUSZA Frido Mann, Christine Mann KWANTOWA DUSZA ,I Polaczenie nauki i religii w fizyce kwantowej Redakcja: Mariusz Warda Skład: Anetta Piechowska Projekt okładki: Anetta Piechowska Tłumaczenie: Kamila Wysocka Wydanie I BIAŁYSTOK 2019 ISBN 978-83-8171-228-6 Tytuł oryginału: Es werde Licht. Die Einheit von Geist und Materie in der Quantenphysik © 2017 S. Fischer Verlag GmbH, Hedderichstr. 114, D-60596 Frankfurt am Main © Copyright for this edition by Studio Astropsychologii, Białystok 2018 All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej publikacji nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych bez pisemnej zgody posiadaczy praw autorskich. Autor niniejszej pracy oświadcza, że nie należy jej traktować jako zbioru porad medycznych. Zap- roponowane techniki nie są formą diagnozy ani leczenia dolegliwości fizycznych, emocjonalnych czy medycznych. Autor pragnie jedynie podzielić się z czytelnikiem informacjami o charakter- ze ogólnym, niekiedy niepotwierdzonymi, które mogą być częścią poszukiwania równowagi emocjonalnej i duchowej. Autor i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za ewentualne kon- sekwencje stosowania przez czytelnika technik opisanych w książce. Czytelnik powinien skon- sultować swój stan zdrowia z lekarzem lub innym profesjonalistą przed podjęciem jakichkolwiek działań na podstawie sugestii zawartych w tej książce, rysunku lub płynących z nich wniosków. Bądź na bieżąco i śledź nasze wydawnictwo na Facebooku. www.facebook.com/Wydawnictwo.Studio.Astropsychologii 15-762 Białystok ul. Antoniuk Fabr. 55/24 85 662 92 67 – redakcja 85 654 78 06 – sekretariat 85 653 13 03 – dział handlowy – hurt 85 654 78 35 – www.talizman.pl – detal strona wydawnictwa: www.studioastro.pl Więcej informacji znajdziesz na portalu www.psychotronika.pl PRINTED IN POLAND Wszystkie religie, sztuki i nauki są gałęziami tego samego drzewa. – Albert Einstein Spis treści I. Na temat dzisiejszej sytuacji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11 Sceneria wyjściowa: badania w mroku . . . . . . . . . . . . . . . . 11 Ślepa uliczka czy nowe drogi? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 19 II. Rozwój obserwacji natury i nauk przyrodniczych w poprzednich epokach w ruchu spiralnym . . . . . . . . . . . . 27 Astronomia jako umiejętność kapłanów w przedchrześcijańskim antyku . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Zdroworozsądkowe badanie i filozofia natury w starożytnej Grecji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 32 Mroki wczesnochrześcijańskiej wrogości względem nauk przyrodniczych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 37 Chrześcijańscy teolodzy jako prekursorzy przyrodniczego myślenia u schyłku średniowiecza na celowniku kościelnej kontroli . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 45 „Księga natury” względnie „Księga nieba” jako rozszerzenie boskiego objawienia . . . . . . . . . . . . . . . . . 54 Materializm i determinizm w klasycznej fizyce. Kartezjańskie rozdzielenie ducha i materii . . . . . . . . . . . . . 69 Teoria względności jako otwieranie się na nowy obraz świata . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 84 III. Rewolucja fizyki kwantowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9 9 Nowa rola obserwatorów w eksperymentalnej obserwacji natury. Komplementarność impulsu (aspekt fali) i miejsca (aspekt cząsteczki) („interpretacja kopenhaska”) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 104 Natura jako holistyczna struktura odniesienia i jako różnorodność możliwości . . . . . . . . . 112 Techniczno-ekonomiczne wykorzystanie fizyki kwantowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 120 Różne perspektywy w zajmowaniu się fizyką kwantową . . . . . . . . . . . . . . . . 121 IV. Informacja kwantowa jako prazasada wszelkiego bytu (protypoza) . . . . . . . . . . . 133 Materia jako skondensowana informacja . . . . . . . . . . . 137 Życie jako znacząca informacja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 138 Świadomość jako samopoznająca się informacja . . . . . 143 Fale elektromagnetyczne względnie kwanty światła (fotony) jako „nośniki” świadomości . . . . . . . . . . . . . . . 147 V. Kosmiczne wymiany postrzegania, wspomnień i przeżyć jako elektromagnetyczne przetwarzanie informacji kwantowych . . . . . . . . . . . . . . 159 Koniec dualizmu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 159 Intuicja, inspiracja i fantazja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 163 Postrzeganie i oddziaływanie na odległość . . . . . . . . . . 174 Kosmiczne związki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 182 Egzystencjalne doświadczenie głębi i natchnienie religijne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 189 V. Konsekwencje nowego sposobu postrzegania . . . . . . 201 Śmierć – koniec? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 201 Wolna wola? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 207 Kreatywność, współpraca i myślenie konstelatywne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 217 Cel uczenia się „Homo Empathicus” . . . . . . . . . . . . . . . 223 Podziękowania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 233 Przypisy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 234 I Na temat dzisiejszej sytuacji Sceneria wyjściowa: badania w mroku Na początek opowiedzmy o przeprowadzonym niedawno wy- wiadzie z emerytowanym biologiem, profesorem P. na temat jego długiego i burzliwego życia akademickiego. Mieliśmy nadzieję, że zajmie on stanowisko w kwestii powszechnej dziś troski o sy- tuację badań w naukach przyrodniczych, która jest silnie nazna- czona babilońskim zamętem w stosowaniu języka naukowego, konkurencyjnymi sposobami myślenia i  indywidualistycznym nastawieniem. Profesor P. opowiedział nam najpierw o początkach swojej ka- riery pod koniec lat 60. ubiegłego stulecia, które go ukształtowały. Był wtedy młodym doktorantem i jako członek zespołu pracow- niczego składającego się z innych doktorantów, dyplomantów, praktykantów, pracowników naukowych po doktoracie i wykła- dających gościnnie na uczelni prowadził badania w  Instytucie Biochemicznym na renomowanym niemieckim uniwersytecie. 11 Poza asystentami i kierownikiem projektu, który był jednocze- śnie promotorem doktorantów, wszyscy mieli umowę o  pracę na czas określony. W tym zespole roboczym, podobnie jak we wszystkich krajowych i zagranicznych instytucjach badawczych, prowadzono badania nad procesami przemiany materii zarówno w komórkach bakterii, jak również w wirusach, które wniknęły do bakterii. Celem było zbadanie drogą biochemiczną komórko- wych uwarunkowań powstawania życia. Pokładano nadzieję, że w ten sposób zostanie wniesiony wkład w nowy wówczas obszar badań – technologię genetyczną. Dlatego w tamtej fazie w ba- daniach biochemicznych panowała wyjątkowa atmosfera, która udzielała się wszystkim uczestnikom i sprawiała, że byli niezwy- kle zmotywowaniu i odprężeni. Ci pracownicy naukowi charak- teryzowali się też silną potrzebą wzajemnej bieżącej wymiany wyników badań nad systemami bakterii/bakteriofagów. Duże laboratorium, w  którym pracowała około dwudzie- stoosobowa grupa robocza, było umiejscowione w  położonym w śródmieściu starym Instytucie Biochemicznym. Znajdowało się w suterenie budynku. Przestrzeń była ograniczona, a warunki techniczne niewystarczające. Członkowie grupy roboczej mogli w czasie pracy bez przeszkód i szybko dzielić się informacjami na temat wyników swoich dociekań i związanych z tym proble- mów, a także wzajemnie sobie pomagać. Dochodziło do wielu spontanicznych, pobudzających rozmów, które były przyjemne, co w pewnym stopniu wyrównywało nieco niewygodne warunki i dawało osobom należącym do grupy pewne poczucie bezpie- czeństwa i pewności, a jednocześnie przyczyniało się do zwięk- szania ogólnej motywacji do pracy. Zupełnie inaczej było po przeprowadzce w  1970 roku do wybudowanego w  międzyczasie daleko poza granicami miasta 12 Kwantowa dusza N a t e m at d z i s i e j s z e j s y t u a c j i nowego instytutu badawczego. Był to imponujący, bardzo no- woczesny budynek z  betonu i  szkła, przypominający labirynt, przedzielony wysokimi kolumnami i wyposażony w wiele bocz- nych klatek schodowych, wyposażony w  tajemnicze przejścia i oszklone dziedzińce. Instytut był otoczony idyllicznym, sztucz- nym kompleksem parkowym z  fontannami. Miejsce badań wspomnianej grupy roboczej było bardzo oddalone od główne- go wejścia i mieściło się na drugim końcu budynku, gdzieś na przedostatnim piętrze. Ku zaskoczeniu grupy roboczej po wpro- wadzeniu się do instytutu okazało się, że zamiast dotychczasowe- go dużego wspólnego laboratorium, każdy naukowiec ma teraz własne obszerne i bardzo jasne (dzięki dużym oknom) labora- torium wyposażone w wyciąg. Każdemu badaczowi przypisano asystentkę techniczną, która przejęła wszystkie rutynowe prace, takie jak przygotowywanie buforów i kultur bakterii i zaszcze- pianie ich wirusami. Znajdująca się na parterze pod wysokim przeszklonym dachem elegancka, błyszcząca czystością kantyna z pierwszorzędnym zaopatrzeniem była tak duża i pełna zaka- marków, że można było się w niej zagubić. Na początku oślepieni blaskiem nowego instytutu członkowie grupy roboczej cieszyli się swoją przeprowadzką do nowych pokoi i bajecznymi warunkami pracy. Jednak szybko ogarnęło ich nie- dobre uczucie, że zostali zamknięci w złotej klatce. Po relatywnie krótkim czasie zaczęli, szczególnie pod koniec intensywnego dnia pracy, czuć się samotni i odizolowani na swoich wyspach. By po- rozmawiać ze swoimi kolegami, jak w starym instytucie, musieli odwiedzać ich na innym końcu długiego korytarza na ich wy- spach. Te wysiłki i przeszkody doprowadziły stopniowo do tego, że potrzeba kontaktu z praktycznie odciętymi od siebie kolegami osłabła, ponieważ każdy przyzwyczaił się do samotności i swojej 13 sytuacji samotnego jeźdźca. Więzi pomiędzy naukowcami słabły również przez to, że inaczej niż wcześniej profesor prowadzący projekt teraz często krążył wokół poszczególnych współpracow- ników i  nadstawiając uszu pytał o  stan badań i  pedantycznie sprawdzał wyniki w perspektywie opublikowania ich w czasopi- śmie naukowym. Profesor używał przy tym niesympatycznego sformułowania „gotować wyniki”. Wcześniejsze żywe interakcje między członkami grupy roboczej znacząco zmieniły się przez diady składające się z profesora i zależnych od niego zawodowo pracowników. W ten sposób początkowy zapał badawczy mło- dych naukowców prawie niezauważalnie przeszedł w egoistyczną rywalizację, połączoną z tendencją do izolacji. Odwiedziny po- szczególnych wysp stawały się coraz rzadsze i w końcu zupełnie ustały. Pracownicy prowadzący badania w swoich laboratoriach coraz bardziej odczuwali presję pchającą ich do konkurowania ze sobą. Priorytetem w badaniach w coraz mniejszym stopniu były wynikające z dociekania prawdy naukowej i przepełnione czcią, a coraz bardziej to, żeby jak najszybciej dostarczyć nowe, warte publikacji, wyniki badań. Zwiększało to szanse na wsparcie fi- nansowe ze strony jakichś fundacji czy sponsorów i wieńczyło cały proces nagrodą za działalność naukową. To z kolei prowadziło do tego, że motywacja do dzielenia się z kolegami z pracy najnowszymi wynikami badań, wyraźnie osła- bła. Istniała też milcząca zgoda, żeby zarówno wewnątrz, a już szczególnie na zewnątrz trzymać wiedzę dla siebie, by, o ile to możliwe, być pierwszym w kolejce do płynących z niej korzyści finansowych i zapewnić sobie rozwój kariery. „Presja była tak duża”, skarżył się nam profesor P., „że ja i oso- by, z którymi o tym rozmawiałem, często byliśmy tak wyczerpani, że zostawialiśmy wszystko, żeby przez kilka minut tylko głęboko 14 Kwantowa dusza N a t e m at d z i s i e j s z e j s y t u a c j i oddychać i z tęsknotą patrzeć przez okno na zieleń, chociaż w idy- llicznym pustkowiu wokół nas nie było widać prawie nic poza okazjonalnie przejeżdżającymi samochodami i  jeszcze rzadziej przechodzącymi ludźmi. A ponieważ każdy był przyklejony do swojego miejsca pracy i  jak opętany pracował do późnej nocy, również na korytarzach i klatkach schodowych nie można było spotkać żywej duszy. Również stołówka, poza porą obiadową, była zazwyczaj upiornie pusta i nawet kiedy czasami ten czy inny pracownik szukał tam wzmocnienia w filiżance kawy i kawałku ciasta, przez swój sterylny błysk wydawała się martwa”. „Tak było już w 1970 roku”, stwierdził profesor P. potakując głową wymownie. „Czy ma pan na myśli, że wówczas w porównaniu do dzisiej- szych czasów panowały jeszcze łagodne warunki?”, dopytywaliśmy. „Z pewnością są tu pewne różnice. Jednak z mojego doświad- czenia wynika, że dziś uniwersytety muszą w znacznym stopniu pozyskiwać środki z zewnątrz, a naukowcy jeszcze bardziej niż wcześniej są skazani na zabieganie o pieniądze. Stara już ame- rykańska zasada „publish or perish” („publikuj albo giń”) już dawno temu przywędrowała do nas zza oceanu. W  Stanach Zjednoczonych techniczne wyposażenie instytutów badawczych jest wprawdzie jeszcze bardziej luksusowe i  płyną tam o  wiele większe pieniądze od sponsorów niż u nas, ale tym bardziej wi- dać, że połączenie komfortu i izolacji szkodzi badaniom, a być może nawet je paraliżuje”. Na koniec profesor P. opowiedział nam jeszcze o zakończe- niu swojego doktoratu we wspomnianym instytucie badawczym. W  końcu przyszedł czas na publikację jego pracy. Problemem był fakt, że uzyskane przez niego wyniki były sprzeczne z tymi, do których doszedł kierownik projektu i opiekun doktorantów. 15 Mimo to wysłał swoją pracę do renomowanego czasopisma (na- zwał je „Mekką wśród czasopism naukowych”). Wkrótce jego artykuł został jednak odesłany z  prośbą o rewizję badań przy pomocy nowej serii doświadczeń. Zrobił to, jednak doszedł znowu do tego samego rezultatu, przeciwnego do badań swo- jego promotora. Swoją pracę z nową próbą losową wysłał do tej samej redakcji i znowu otrzymał prośbę o powtórzenie ekspe- rymentu z jeszcze nowszymi pomiarami. To powtarzało się do czasu aż pewnego dnia kierownik projektu i promotor pojawił się u niego zdenerwowany i powiedział mu, że jakimiś tajem- niczymi kanałami dowiedział się, że w  jednym z  czołowych molekularnobiologicznych instytutów badawczych w  Stanach Zjednoczonych otrzymano wyniki, które zgadzały się dokład- nie z tymi uzyskanymi przez doktoranta (naszego późniejszego profesora P.). Promotor zachęcił swojego doktoranta, żeby jak najszybciej postarał się o  publikację wyników, by wyprzedzić Amerykanów. Szybko i sprawnie jego praca została opublikowa- na w następnym wydaniu czasopisma – z kierownikiem projektu jako współautorem. Teraz, z  dystansu czterdziestu lat, profesor P. opowiada o tym epizodzie z pewną uciechą, ale też z pogardliwym kręce- niem głowy nad bezwzględnością i bezczelnością, której wtedy doświadczył. A potem? Jak potoczyły się dalej sprawy z promocją jego roz- prawy doktorskiej, która w znacznym stopniu opierała się na wy- nikach jego wieloletnich badań? Czy skompromitowany promo- tor posunął się do tego, żeby w procesie obrony doktoratu kłaść jeszcze jakieś kłody pod nogi swojemu doktorantowi? Nie, było jeszcze gorzej: jego praca została przyjęta przez opie- kuna i  kierownika projektu jako rozprawa doktorska, jednak 16 Kwantowa dusza N a t e m at d z i s i e j s z e j s y t u a c j i ten przedstawiał przy każdej sposobności wyniki swojego dok- toranta jako „kontynuację swojej własnej pracy”. On sam był tak zniesmaczony bezwstydnością kierownika wydziału, a wręcz przestępstwem naukowym, jak określił to w rozmowie z nami, a  także całym funkcjonowaniem badań w  tym instytucie, że wkrótce po obronie doktoratu opuścił go i  zaczął dodatkowe studia medyczne. Tam uzyskał w  końcu tytuł doktora medy- cyny w obszarze immunologii klinicznej. Już w czasie studiów medycznych z fachowych kręgów rozwijającej się w międzycza- sie coraz szybciej technologii genetycznej raz po raz docierały do niego pytania o jego wcześniejszą pracę doktorską z obszaru biologii molekularnej. To doprowadziło do tego, że krótko po promocji doktorskiej z medycyny, poszedł za głosem serca i objął katedrę biologicznej immunogenetyki. Głównym powodem tej zmiany – powrotu do pierwotnej dziedziny było to, że po długiej przerwie ciągnęło go znowu do badań biologicznych, od których zaczął. Był starszy i rozsądniejszy i w ciągu kolejnych długich lat odczuwał ciągle radość, którą przepełniony może być stworzony do badań naukowiec. Niefortunne warunki, które zawsze mogą się pojawić, nie mogły powstrzymać go przed działaniem. Widzieliśmy też tę radość z własnych odkryć, to niepohamo- wane parcie do badania naszego świata, żeby jeszcze lepiej go zrozumieć i przez to przybliżyć się bardziej do prawdy o naszym bycie u naszego ojca/teścia, fizyka Wernera Heisenberga. Kiedy pytaliśmy go, co właściwie wyraża jego mechanika kwantowa, próbował nam to wyjaśnić odpowiednio do naszych zdolno- ści poznawczych. Czasami kończył swoje tłumaczenia radośnie wypowiadanym zdaniem: „Tak zajrzałem trochę Panu Bogu przez ramię”. I robienie tego, zbliżanie się nieco w ten sposób do prawdy, było dla niego bardzo ważną częścią składową jego 17 życia. Rzadko chodził ze swoimi dziećmi do kościoła, a  kiedy one pytały go, czy nie wierzy w Boga, mówił: „To nie jest ta- kie proste”. Wtedy tłumaczył nam, że jego wyobrażenie Boga coraz bardziej zdąża w nieco bardziej abstrakcyjnym kierunku, i pozostaje kompasem jego życia. Poza tym w kręgu znajomych naszego ojca poznawaliśmy oczywiście również osoby, które pra- cowały nad naukami stosowanymi i  były przepełnione silnym pragnieniem, żeby zrobić coś dla ludzi, dla ich dobrobytu i zdro- wia. Również dla tych osób było to sensem i przez to mocnym oparciem w ich życiu. To doświadczenie było ważnym impulsem, który sprawił, że w mojej książce (F.M.) Das Versagen der Religion (Zawodność re- ligii) przedstawiłem także doświadczanie, obserwację i badanie natury jako jedne z głównych możliwości znalezienia wewnętrz- nego sensu i zorientowania się w wartościach. To przekonanie zostało wzmocnione przez książkę Griszki i Igora Bogdanowa: Reise zu der Stunde Null. Die Ursprünge des Universums (Stuttgart 2008) (Podróż do godziny zero. Początki wszechświata). Zostały w  niej zacytowane wyznania i  wypowiedzi wielu fizyków czy astronomów jako świadectwo tego, jak bardzo można odnieść ich naukę do wręcz religijnego wewnętrznego sensu. Na przy- kład Albert Einstein wyraził się tak: „Człowiek zyskuje prze- konanie, że w  prawach rządzących wszechświatem objawia się duch – duch, który znacząco przewyższa człowieka i wobec któ- rego musimy wyglądać mizernie w obliczu naszych skromnych mocy”. Albo: „Kosmiczne religijne uczucie jest najsilniejszym i  najszlachetniejszym motywem badań naukowych”. Podobnej oceny dokonał alzacki fizyk atomowy i  zdobywca Nagrody Nobla Alfred Kastler: „Dla mnie jako fizyka absurdalna jest myśl, że wszechświat powstał w  sposób «przypadkowy»”1. Nie 18 Kwantowa dusza N a t e m at d z i s i e j s z e j s y t u a c j i trzeba przy tym wykonywać zawodu przyrodnika. Sama obser- wacja natury może prowadzić do gwałtownych przeżyć, które wydają się wskazywać na pewną transcendencję i nadają sens ży- ciu. Jest to wyraźne na przykład w wypowiedzi pewnego teologa: „Słońce! Żadnego dźwięku w bezgranicznym bezmiarze. Z wy- jątkiem pieśni Słońca, którą nie uszy, ale oczy słyszą. (…) Jak łatwo zrozumieć, że starożytne ludy widziały w Słońcu bóstwo (…) Niektórzy chrześcijanie, którzy uważają Słońce za ciało nie- bieskie i nic więcej, wydają się większymi poganami niż ci staro- żytni, którzy upadali przed nim na kolana”2. Także na przykład francuski kompozytor Claude Debussy na początku XX wieku był naznaczony zupełnie nie kościelno-chrześcijańskimi, ale sil- nie odnoszącymi się do natury uczuciami religijnymi. Czasami był tak oszołomiony przez obserwowanie barwnych zachodów słońca, że prowadził z niebem nad sobą przypominający modli- twę dialog, i miał powiedzieć kiedyś, że natura jest jego religią. Znamy również malarki i malarzy, którzy nie wierzyli w trady- cyjny sposób w osobowego boga, ale malowanie wyjątkowo pięk- nego krajobrazu traktowali jak pewnego rodzaju nabożeństwo, które nadawało ich życiu sens. Ślepa uliczka czy nowe drogi? W trakcie lektury tej książki okaże się, że instytucje naukowe oraz działania i zasadnicze nastawienie poszczególnych naukowców są zależne od panującego w naszym społeczeństwie światopoglądu i związanych z nim podstawowych wartości. W kolejnych roz- działach będziemy próbowali udowodnić, że opisana wcześniej jako przykład, ukształtowana przez niesprzyjające komunikacji 19 odosobnienie i  konkurowanie ze sobą atmosfera pracy we wspomnianym instytucie badawczym odpowiada dokładnie głównemu nurtowi dzisiejszego sposobu myślenia w  naukach przyrodniczych. Dominuje w  nim nadal czysto materialistyczne zapatrywa- nie na konstrukcję naszej natury, z którego wynika, że duchowe wartości i normy etyczne są widziane tylko jako oddzielone od tego materialistycznego światopoglądu i dlatego w ramach badań przyrodniczych nie są brane pod uwagę. To dziś bardzo rozpo- wszechnione dualistyczne myślenie jest wynikiem ciągnącego się przez tysiąclecia przeplatania się na różne sposoby naukowego i przednaukowego światopoglądu, przy czym wahadło stale prze- chylało się między dwiema ekstremalnymi alternatywami „tylko duch” lub „tylko materia”. Dzisiejszy materialistyczny światopogląd jest reakcją na uwol- nienie się od trwającej kilka stuleci kościelnej kurateli nad na- szym myśleniem, jaka miała miejsce na początku nowych cza- sów. Ta kuratela opierała się na idealistycznym i  jednocześnie wrogim oświeceniu i  naukom przyrodniczym teologicznym światopoglądzie, który w  średniowieczu był wspierany przez ostre sankcje wobec wszystkich, którzy gorliwie prowadząc ba- dania przyrodnicze odstępowali od głównego nurtu. Ten prymat duchowej religijności z kolei musiał być wywalczony przez wcze- sny Kościół chrześcijański w starożytności, a przede wszystkim przez najwcześniejsze wspólnoty chrześcijańskie i pochłonąć wie- le ofiar w starciu z antyreligijnym i racjonalistyczno-pragmatycz- nym myśleniem i dążeniem do władzy w Imperium Rzymskim i w greckiej kulturze. W ten sposób można prześledzić jeszcze daleko wstecz historię kultury Zachodu i  w  końcu wyrobić sobie obraz, który dziś można porównać do pewnego rodzaju 20 Kwantowa dusza N a t e m at d z i s i e j s z e j s y t u a c j i spiralnego ruchu epokowych zmian pomiędzy przeciwieństwami z fazą zmiany światopoglądu w każdej z nich. Obecnie znajdujemy się znowu na rozdrożu. Powszechnemu w dzisiejszych naukach przyrodniczych, pochodzącemu jeszcze z wczesnej nowożytności wyobrażeniu, że natura składa się z czą- stek elementarnych – małych okruchów materii – grozi takie samo skostnienie, jakie miało miejsce pod koniec średniowie- cza w  ściśle zasklepionej w  sobie i  nadzorowanej przez świętą inkwizycję konstrukcji teoretycznej późnoscholastycznej teolo- gii. W sprzeczności z panującym jeszcze dzisiaj uparcie materiali- stycznym światopoglądem stoją diametralne odmienne od niego odkrycia fizyki kwantowej. Chociaż na początku XX wieku jej prawidła zostały w pełni potwierdzone w eksperymentach, fizyka kwantowa w fizykalnej i filozoficznej doniosłości ciągle jeszcze nie jest rozumiana w szerszych kręgach i wydaje się być odrzu- cana czy ignorowana ze względu na jej prowokującą i psycholo- gicznie niewygodną abstrakcyjną strukturę. Centralnym tematem tej książki będzie pokazanie wywołane- go przez teorię kwantową przełomu w naukach przyrodniczych i wynikających z niego następstw w naszym myśleniu i działa- niu. Przy tym rozważone zostanie zarówno światopoglądowe, jak i techniczne znaczenie techniki kwantowej w naszym społeczeń- stwie. Ta refleksja powinna przyczynić się do zlikwidowania fał- szywego dualistycznego przeciwieństwa pomiędzy „idealizmem” a „materializmem”. Od początków filozofii wielu znaczących myślicieli łamało sobie głowy nad tym, jak połączone ze sobą są duch i materia, ciało i dusza. Zawsze istniały różne obozy: jedni uważali, że ciało jest uformowane z materii, ale duch, życie istoty żywej są tchnię- te przez Boga, a materia i duch są przez to dwoma całkowicie 21 różnymi, istniejącymi niezależnie od siebie bytami. Z kolei inni filozofowie, jak na przykład Platon, wyjaśniali, że podstawa świata jest duchowa, jednak możemy dostrzec tylko cienie tego, co duchowe i przyjąć je za rzeczywistość. Z początkiem nowo- żytności powstały nauki przyrodnicze, które rozwinęły metody pozwalające na dokładniejsze zbadanie i skalkulowanie natury, w dużej części poprzez eksperymenty. Przez to ludzie zaczęli co- raz bardziej koncentrować się na dającej się zaobserwować ma- terii. Ponieważ tego rodzaju badania doprowadziły do wcześniej niewyobrażalnego postępu w  technice i  medycynie, powstało przekonanie, że to obserwowanie świata jest właściwe i wszyst- ko zasadniczo jest tylko materią. Ten światopogląd dominuje w większym lub mniejszym stopniu do dzisiaj w metodach ba- dawczych i sposobie interpretacji empirycznych wyników ekspe- rymentów w ramach nauk przyrodniczych, na przykład różnych gałęzi współczesnej biologii. Ciągle traktuje się ducha i świado- mość głównie jako epifenomen procesów neurobiologicznych. W  związku z  tym w  naukach biologicznych materialistyczny światopogląd dominuje jako panująca zasada. Do aksjomatów nauk przyrodniczych należy tak zwany metodyczny ateizm, to znaczy Bóg nie może być wykorzystywany ani do wypełniania luki w  jeszcze niecałkowicie wyjaśnionych prawach fizyki ani jako przyczyna zjawisk empirycznych. Każde dodatkowe poszu- kiwanie przez jakiegoś biologa wewnętrznego sensu i duchowej orientacji w wartościach czy nawet treściach religijnych jest re- dukowane przez system materialistycznego monizmu do nie da- jącej się pogodzić z prawdami nauk przyrodniczych prywatnej sprawy pojedynczego „niepoprawnego” badacza. A ponieważ na- uka ze względu na jej niezaprzeczalne sukcesy w rozwijaniu na- szego świata cieszy się dużym autorytetem, również odrzucenie 22 Kwantowa dusza N a t e m at d z i s i e j s z e j s y t u a c j i wszelkiego rodzaju transcendencji ma trudny do przecenienia wpływ na myślenie ludzi w naszym społeczeństwie. Nie tylko lu- dzie są przez to zubożali w swojej orientacji duchowej, ale też na- uka traci z oczu leżący u jej podstaw cel, by poprzez swoje poszu- kiwanie prawdy i dążenie do technicznego postępu służyć dobru człowieka. W końcu ulega ona ryzyku, że przez krótkowzroczne, często uchodzące za niegodziwie dążenie do postępu i sukcesu przy swojej działalności (na przykład w technologii genetycznej) bez skrupułów, nie zważając na wyższe zasady moralne wykazuje gotowość do naruszania podstawowych zasad ludzkiej godności dla osiągnięcia naukowych wyników. Zasadniczo inaczej wygląda to w biologii i chemii oraz leżą- cej u podstaw każdej nauki przyrodniczej współczesnej fizyki. Tu na początku XX wieku przede wszystkim przez rewolucję fizy- ki kwantowej otworzyły się nowe drzwi. Dlatego również nasz ojciec/teść mógł zachwycony opowiadać, że podstawą naszego świata nie są też małe cząsteczki materii, atomy, ale nasza materia ostatecznie składa się z ducha, z przepięknych matematycznych struktur. Ponadto w  biegu dalszego rozwoju fizyki kwantowej do XXI wieku można było wkroczyć na nowe drogi i tłumaczyć naukowo również powstawanie świadomości i psychiki, a zatem tego, co duchowe. Ta odkryta na nowo przez fizykę kwantową ścisła współprzy- należność materii i  ducha nie jest nowa. Raczej już od tysięcy lat w  wysoko rozwiniętych kulturach średniowiecza i  antyku przekonanie o tej współprzynależności przejawiało się ciągle u pojedynczych osobowości, między innymi u również ochoczo eksperymentujących teologów i filozofów, do których wrócimy w odpowiednim miejscu. Dlatego, ściśle rzecz biorąc, przerwa- nie tego holistycznego światopoglądu pomiędzy początkiem 23 nowożytności a  zmianą paradygmatu ku fizyce kwantowej na początku ery atomowej trwało tylko kilka stuleci. Z tego powodu zasadniczo układ treści niniejszej książki bę- dzie wyglądać następująco. Najpierw nakreślimy zmienną historię stosunków nauki i re- ligii, względnie stosunków nauk przyrodniczych i humanistycz- nych w orientacyjny sposób od wysoko rozwiniętych kultur sta- rożytności po dziś, i pokażemy, jak silnie te zmienne stosunki do teraz kształtują kulturę. Potem zajmiemy się nowymi teoretycz- nymi podstawami fizyki kwantowej XX i XXI wieku, które są bazą nowego rozpatrywania wspólnie materii i ducha. Z obrazu fizyki kwantowej jako fizyki możliwości i relacji wynikają dalsze wyjątkowe aspekty. Dotyczą one również samych nauk przyrod- niczych. Poza tym przy analizie wzajemnych oddziaływań po- między mózgiem i świadomością w kontekście fizyki kwantowej w nowym świetle ukazują się określone fenomeny ludzkich prze- żyć, ludzkiego postrzegania i wspomnień oraz określonych indy- widualnych i międzyludzkich głębokich doświadczeń. Również w refleksji nad dalszymi egzystencjalnymi obszarami naszego ży- cia jak na przykład pytaniami o dalszą egzystencję po śmierci czy o wolną wolę, włączenie procesów fizyki kwantowej może otwo- rzyć nowe perspektywy. Z naszych rozważań na końcu książki wynikają postulaty sięgnięcia po sensowne kreatywne i wspoma- gające kooperację środki w obszarze kultury i nauki w służbie fizycznego i duchowego przetrwania naszej planety. Ta książka balansuje w pewnym stopniu pomiędzy z jednej strony sprawdzonymi empirycznie faktami, nie będąc jednak rozprawą naukową, a z drugiej strony teoretycznymi wnioska- mi zawierającymi nowe spojrzenie na świadomość. Przy tym celem jest opracowanie nowych granic pomiędzy naukami 24 Kwantowa dusza N a t e m at d z i s i e j s z e j s y t u a c j i przyrodniczymi i  humanistycznymi, względnie naukami przy- rodniczymi a filozofią, duchowością i religią. Granice te są co prawda nadal ostre, ale współczesna fizyka kwantowa sprawiła, że stały się bardzo cienkie. To jednocześnie oznacza jednak zde- cydowany sprzeciw wobec wszelkiej formy paranaukowej ezo- teryki czy też pełnego przesądów spirytyzmu. Dlatego mówiąc o  rozwoju dzisiejszej fizyki kwantowej będziemy zawsze ściśle rozróżniać to, co empirycznie potwierdzone od tego, co pozosta- je jeszcze w sferze hipotez. Właściwa główna hipoteza tej książki powoli ukształtuje się dopiero z tych rozważań: Nie tylko w naukach przyrodniczych, ale też w religii, polityce i społeczeństwie powszechnie panuje destruktywna, często zagra- żająca życiu postawa dogmatyzmu, nietolerancji i  ograniczona podyktowana strachem i myśleniem o władzy, oporna na naukę podstawowa mentalność rządząca naszą codziennością. Może to być kompatybilne z myśleniem przyczynowym ściśle zamknięte- go, deterministycznego systemu klasycznej fizyki z jednej strony i oddzielonym od niej, tak samo zamkniętym w sobie sztywnym systemem fundamentalnej religii i  wyobrażenia o  moralności. Fizyka kwantowa jako fizyka możliwości i  holistycznych rela- cji nie pasuje już jednak do dogmatyczno-deterministycznych postaw w  kwestiach religijnych, politycznych i  społecznych. Przynosi raczej całkowicie nowe szanse na dokonanie podsta- wowych przemyśleń i  otwarcie na elastyczne, dalekowzroczne i  kształtowane przez pluralizm i  tolerancję myślenie. Ta zmia- na myślenia prowadzi nas do ciągłego międzyludzkiego dialogu oraz do zrównania poziomów. Każde odgraniczanie i małostko- wa hybryda uporu i ekskluzywności, którą dziś jeszcze wszędzie napotykamy, nie odpowiada istocie naszego świata i dlatego jest 25 szkodliwa. Można mieć nadzieję, że to nowe myślenie i jego wie- lorakie konsekwencje mogą na dłuższą metę być drogowskazem prowadzącym do zmiany myślenia, które jest tak potrzebne dla naszego globalnego przeżycia. Kwantowa dusza ŚWIATOWE BESTSELLERY DLA CIEBIE – SPRAWDŹ: www.studioastro.pl MEDYCYNA KWANTOWA Gerhard Klügl, Tom Fritze Współczesny uzdrowiciel, Gerhard Klügl, wykorzy- stuje zasady fizyki kwantowej oraz pole energetyczne człowieka jako narzędzie diagnostyczne. Dzięki temu dokonuje chirurgii aury bez skalpela i leków. Wyja- śnia fenomen cudownych uzdrowień, które zdarzają się bardzo często i zostały udokumentowane przez naukowców. Dzięki tej książce poznasz opracowany przez niego system uzdrawiania energetycznego, któ- ry pozwala pozbyć się alergii, cukrzycy i wielu chorób przewlekłych. Dowiesz się jak wyeliminować dole- gliwości fizyczne, traumy czy uzależnienia. Zgłębisz technikę uwalniania węzłów karmicznych w aurze, które mają negatywny wpływ na Twoje zdrowie. Odkryjesz rolę pozytywnego myślenia oraz zrozu- miesz dlaczego negatywne nastawienie i zamartwianie się powodują choroby. Poznaj medycynę przyszłości. KWANTOWA ŚWIADOMOŚĆ W KONWENCJONALNEJ NAUCE dr Danuta Adamska-Rutkowska Fizyka kwantowa udowadnia, że poza obserwowanym przez nas otoczeniem istnieje też taka jego część, któ- rej nie odbieramy zmysłami. Uzależnienie się jedynie od zmysłu wzroku nie pozwala dostrzec tego, co wy- myka się naszej niedoskonałej percepcji. Jeśli tego nie uwzględnimy, będzie oznaczało, że sami świadomie ograniczamy postrzeganie rzeczywistości. Wybitny polski naukowiec prezentuje najnowsze badania nad świadomością w ramach konwencjonalnej nauki, czyli biologii, medycyny i fizyki. Jak się okazało, to właśnie ona kształtuje naszą rzeczywistość. Autorka przedstawia propozycje rozwiąza- nia niektórych problemów społecznych oraz omawia niewygodne tematy jak eutanazja i kara śmierci, aborcja, antykoncepcja czy homoseksualizm. Nowe oblicza świadomości. ZAMÓW JUŻ TERAZ TO TAKIE PROSTE www.talizman.pl tel. 85 654 78 35 STUDIUM PSYCHOLOGII PSYCHOTRONICZNEJ BIAŁYSTOK  WARSZAWA  CZĘSTOCHOWA Wiesz, jak ważny jest dla Ciebie rozwój duchowy (osobisty). Masz chęć pomagania sobie i innym. Zależy Ci na pogłębieniu wiedzy, którą zdobyłeś wcześniej z książek lub kursów. Zapraszamy do szkoły na kierunki:  MISTRZOWSKA SZTUKA WRÓŻENIA  ODNOWA PSYCHOBIOLOGICZNA  PSYCHOLOGIA PSYCHOTRONICZNA  TERAPIE NATURALNE Dzięki szkole: • rozwiniesz intuicję, zdolność jasnowidzenia i nawiązywania kontaktów z duchowymi przewodnikami; • nauczysz się stosować w praktyce astrologię, numerologię, runy, Tarot, hipnozę; • otrzymasz z rąk mistrzów umiejętności korzystania z najważ- niejszych działów wiedzy ezoterycznej; • stworzysz zdrowe warunki życia dla siebie i swoich bliskich zgod- nie z zasadami medycyny chińskiej, feng shui czy radiestezji. Twój czas na rozwój www.studiumzycia.pl, tel. 609 602 624 15-762 Białystok, ul. Antoniuk Fabryczny 55/19 Warszawa tel. 601 334 441, Częstochowa tel. 500 280 080
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Kwantowa dusza. Połączenie nauki i religii w fizyce kwantowej
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: