Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00310 006467 14095246 na godz. na dobę w sumie
Lwów. Historia. Ludzie. Tradycje - ebook/pdf
Lwów. Historia. Ludzie. Tradycje - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 129
Wydawca: SBM Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7845-496-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> naukowe i akademickie >> historia
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

W 1945 roku Lwów stał się miastem ukraińskim poza granicami Rzeczypospolitej. W odrodzonym państwie miasto zaczęło być intensywnie ukrainizowane i polski Lwów przeszedł do historii. Jednak pamięć o nim nie tylko nie gaśnie, ale stale nabiera nowego blasku. Nie ma historii Lwowa bez Polski, a historii Polski bez Lwowa. Lwów to miasto z niezwykłą historią. Czasy jego świetności, przypadające na przełom XIX i XX wieku, to nie tylko okres obfitujący w przełomowe wydarzenia Historyczne, ale także codzienne – dziś fascynujące – życie lwowskiej mozaiki kulturowej. Prezentowana książka to historia opowiedziana słowami znawcy tematyki kresowej, wzbogacona o liczne archiwalia.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

historia • ludzie • tradycje Marek a. koprowski Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej, Ignacy Mościcki na tle Ostrej Bramy. Widoczni m.in. wojewoda wileński Władysław Sprzedaż „Ilustrowanego Kuriera Codziennego” podczas X Międzynarodowych Targów Raczkiewicz (na prawo od prezydenta, w białych rękawiczkach), szef Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP, Adam Lisiewicz Wschodnich we Lwowie, 1930 rok (w białym płaszczu), adiutant prezydenta, mjr Kazimierz Jurgielewicz (na lewo za prezydentem), czerwiec 1930 r. historia. ludzie. tradycje 7 10 10 12 21 21 22 22 23 23 26 30 32 33 43 55 63 67 71 78 87 wste`p historia lwowa Lokacja miasta przez Kazimierza Wielkiego Lwów jagielloński Lwów za rządów Wazów Jezuicka szkoła średnia Szkoła bracka Atrakcyjna siła polskości Skargi na Żydów Chmielnicki pod Lwowem Lwów stolicą Jana Kazimierza w czasie potopu szwedzkiego Lwów austriacki Kwestia ruska Nieformalna stolica Polski pod zaborami I wojna światowa we Lwowie Lwów w odrodzonej Rzeczypospolitej Lwów żydowski, ukraiński i ormiański w II Rzeczypospolitej Lwów jako kuźnia kresowego patriotyzmu Koniec polskiego Lwowa Okupacja niemiecka Kultura lwowska 89 100 103 109 110 110 114 116 120 123 lwów codzienny Bałak i batiarzy Spocząć na Łyczakowie Sport i turystyka Księgarnie i antykwariaty Lwów w piosence Lwów w literaturze Tu też powstawała kultura Lwów w malarstwie Lwów po 1945 roku 126 BiBliografia Lwów, Wały Hetmańskie, około 1900 roku wstep P „Puklerz i mur przeciw poganom”, „tarcza i mur”, „schronienie i obrona”, „miasto najprzedniejsze województwa ruskiego”, „Lwów święty, gdzie chętnie bywamy”, „Rzecz- pospolitej przeciw wrogom osłona” to tylko niektóre z określeń Lwowa, wyszukane przez Karolinę Grodziską i zapisane w książce Mia- sto jak brylant. Księga cytatów o Lwowie. Na tej podstawie można stwierdzić, że w dziejach Pol- ski miasto zawsze zajmowało szczególne miej- sce. Tak jak całe Kresy, Lwów przez wieki odgry- wał rolę „przedmurza Polski i chrześcijaństwa”. 7 Rynek we Lwowie, 1932 rok Miasto w swojej polskiej historii doświadczyło ośmiu ciężkich oblężeń i 21 najazdów, podczas których zniszczono przedmieścia. Było też świad- kiem dwóch wielkich bitew, stoczonych pod jego murami. Lwów jako miejski organizm wykazywał niesłychaną żywotność. Wielokrotnie doświadczał pożarów, a mimo to zawsze odradzał się ze zgliszcz i popiołów. Jak obliczyli historycy, w czasach od panowania Jagiellonów do Sasów co 17 lat miasto trawiły pożary. Można zaryzykować tezę, że ogień był głównym czynnikiem kształtującym jego oblicze. Drewniany gród, założony w poło- wie XIII wieku przez książęta ruskie na terytorium dawnych Grodów Czerwieńskich należących do Mieszka I i zagarniętych przez kniazia Włodzimie- rza, został spalony przez Kazimierza Wielkiego. 8lwów. historia. ludzie. tradycje wstep Manifestacja antyczeska we Lwowie 9 Lwów był ważnym ośrodkiem wymiany towarowej między wscho- dem a zachodem. dużą roLę w podniesieniu rangi miasta odgrywa - Li miejscowi żydzi, prowadzący interesy ze swymi współwyznaw- cami z kaffy i konstantynopoLa. Lokacja miasta przez Kazimierza Wielkiego Polski monarcha dokonał powtórnej lokacji Lwowa w nowym miejscu nad rzeką Pełtew, na południe od dawnego podgrodzia. Nadał mu też prawo magdeburskie i od tej chwili rozpoczę- ła się właściwa historia Lwowa jako organizmu miejskiego. Lokacja na prawie magdeburskim, czyli niemieckim, niosła ze sobą rozwój gospo- darki, dalekosiężny handel i niespotykany dotąd wzrost mobilności szerokich warstw społeczeń- stwa. Lokowane miasto otrzymało samorząd, a władzę sprawował burmistrz wspomagany przez 12-osobową radę miejską. Lwów, co było bardzo ważne, miał też autonomiczne sądow- nictwo. W skład sądu wchodzili ławnicy, któ- rym przewodniczył dożywotnio wybierany wójt. Zagwarantowano też, jak byśmy dzisiaj powie- dzieli, budżet – do kasy miejskiej miały wpływać 10 historia lwowa dochody z podatków, opłat targowych i rogatko- wych, a także z dorocznego jarmarku wyznaczo- nego na 22 lutego. Nowe miasto szybko zostało otoczone wałami obronnymi, a nad jego bezpie- czeństwem czuwano z dwóch zamków – Wyso- kiego i Niskiego. Miasto rozwijało się bardzo szybko, do cze- go przyczyniło się jego położenie na głównym trakcie handlowym łączącym Wschód z Polską, Gdańskiem i zachodnią częścią Europy. Ważną rolę odegrał też przywilej królewski, gwaran- tujący wszystkim nacjom te same prawa bez względu na wyznawaną religię. Rusini, Ormia- nie, Tatarzy i Żydzi mogli swobodnie praktyko- wać wiarę i mieszkać we własnych dzielnicach. Zjawili się też pierwsi misjonarze rzymskoka- toliccy: dominikanie i bernardyni. Sprzyjało to napływowi Polaków, choć początkowo ton mia- stu nadawali Niemcy, którzy przyjeżdżali z po- wodu obowiązującego tu prawa magdeburskie- go. Szybko jednak zaczęli z nimi konkurować Ormianie, popierani przez Kazimierza Wielkie- go dekretem nadającym im szczególne przywi- leje. Na jego mocy biskup ormiański Grzegorz uzyskał prawo zbudowania we Lwowie katedry. Królowi zależało również na zagwarantowaniu powołania tu siedziby biskupa, ponieważ upa- trywał w tym czynnik stabilizujący społecz- ność ormiańską. W dokumencie fundacyjnym władca podkreślił, że jeżeli biskup przeniesie się do innego miasta, utraci siedzibę we Lwowie. Zgodnie z sugestią Grzegorz osiadł przy bu- dującej się świątyni pod wezwaniem Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Dekret Kazimierza Kazimierz III Wielki, obraz Leopolda Löfflera Wielkiego spowodował duży napływ Ormian do  Lwowa. Jak podaje ustna tradycja spisa- na przez kronikarzy, społeczność ormiańska oprócz katedry wkrótce zbudowała klasztor z kościołem św. Anny, kościół św. Jakuba i ko- ściół św. Krzyża. Świadczy to, że diaspora zna- lazła tu wyjątkowo dobre warunki do życia. We Lwowie umacniała się także społecz- ność żydowska. Od XIV wieku miasto stało się jednym z największych, najbogatszych i najbar- dziej wpływowych w Polsce. W źródłach ży- dowskich było wymieniane jako ważny ośrodek na szlakach handlowych kupców żydowskich. 11 przekupić lwowskich mieszczan i wydał przywi- lej składu handlowego dla kupców wschodnich. Od tej chwili, gdy przejeżdżali przez Lwów, mieli obowiązek wystawiania na sprzedaż towarów, co zwiększało atrakcyjność miasta jako ośrodka handlowego usytuowanego na szlaku handlo- wym z Zachodu w głąb Azji i nad Morze Czarne. Kupcy przyjeżdżający z Saksonii, Śląska i Czech zaopatrywali się tu w drogocenne tkaniny: per- skie kobierce, jedwab i bawełnę, kość słoniową, perły i korale, przyprawy korzenne i wina. Dużą rolę w podniesieniu rangi Lwowa jako ośrodka wymiany towarowej między Wschodem a Za- chodem odgrywali miejscowi Żydzi, prowadzą- cy interesy ze swymi współwyznawcami z Kaffy i Konstantynopola. Napływ Żydów do miasta był tak duży, że w drugiej połowie XIV wieku działały już dwie gminy żydowskie. Jedna w ob- rębie murów, a druga poza nimi, na Krakowskim Przedmieściu. Każda miała odrębne przywileje i prawa, a także władze, sądownictwo i synagogi. Lwów jagielloński Duże zasługi dla rozwoju Lwowa mieli królo- wa Jadwiga i jej mąż Władysław Jagiełło, dzię- ki powiązaniu miasta na trwałe z Koroną. W 1389 roku król Władysław wydał specjalny dokument, potwierdzający zjednoczenie Lwowa z Koroną: „Miasto nasze Lwów i jego obywateli oraz mieszkańców jednoczymy i łączymy z Ko- roną naszego Królestwa Polskiego na  wiecz- ne czasy je zespalając i toż miasto Lwów i jego obywateli oraz mieszkańców pod naszą i Ko- rony naszego Królestwa opieką chcemy stale Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie zwana katedrą Łacińską, 1898 rok Po śmierci Kazimierza Wielkiego Lwów wraz z Rusią Czerwoną stał się lennem Włady- sława Opolczyka z dynastii Piastów. Jego rzą- dy okazały się dla miasta niezwykle szczęśliwe, m.in. uruchomiono mennicę bijącą srebrne pół- grosze i miedziane denary, Lwów uzyskał prawo wolnego handlu z Węgrami, umocnił samorząd i mógł samodzielnie wybierać wójta. Gdy rzą- dzący Polską po śmierci Kazimierza Wielkiego Ludwik Węgierski chciał oderwać Ruś Czerwo- ną od Polski i usunąć Opolczyka, Lwów otrzy- mał kolejne uprawnienia. Król Ludwik chciał 12lwów. historia. ludzie. tradycje
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Lwów. Historia. Ludzie. Tradycje
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: