Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00230 002398 12928543 na godz. na dobę w sumie
Madera. Travelbook. Wydanie 1 - ebook/pdf
Madera. Travelbook. Wydanie 1 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 168
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-1705-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).
Atlantydy nigdy nie odnaleziono, łatwo za to odszukać „wyspę kwiatów” – to Madera, rajski ogród pośrodku oceanu, podnoszący się z wód wysokimi klifami. Panuje tu wieczna wiosna, co czyni z tego skrawka lądu subtropikalną oazę, pełną kwiatów i egzotycznych owoców. Można tu wędrować po słynnych górskich lewadach, plażować i nurkować. Wieczorem zaś delektować się specjałami miejscowej kuchni i poszukiwać egzotycznych nut w smaku doskonałej... madery.

Travelbook to Twój niezastąpiony towarzysz podróży. Wskaże najważniejsze atrakcje, podpowie, czego szukać poza głównymi szlakami, i wprowadzi w świat miejscowych obyczajów. Znajdziesz w nim opisy najciekawszych regionów i miast, a sprawdzone informacje praktyczne ułatwią zaplanowanie podróży. Przewodnik uzupełniają czytelne mapy, starannie dobrane zdjęcia i liczne ramki z ciekawostkami. Wszystko to w połączeniu z poręcznym formatem i atrakcyjną szatą graficzną sprawia, że Travelbook to najlepszy wybór dla ciekawych świata.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

jakiejkolwiek postaci jakiejkolwiek postaci jakiejkolwiek postaci Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Redakcja: Agnieszka Borowiecka Autorka przewodnika: Joanna Mazur Opieka techniczna: Katarzyna Leja Skład: Michał Sapeta Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Autorka przewodnika: Joanna Mazur Projekt okładki: hotmedia Jan Paluch Redakcja: Agnieszka Borowiecka Opieka techniczna: Katarzyna Leja Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Skład: Michał Sapeta Redakcja: Agnieszka Borowiecka Projekt okładki: hotmedia Jan Paluch Opieka techniczna: Katarzyna Leja Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej Skład: Michał Sapeta publikacji w jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, Projekt okładki: hotmedia Jan Paluch fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich publikacji w jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, właścicieli. fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje Autorka oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za publikacji w jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorka oraz wydawnictwo fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje właścicieli. Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. informacji zawartych w książce. Autorka oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za właścicieli. związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorka oraz wydawnictwo Autorka oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za informacji zawartych w książce. związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorka oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania Wydawnictwo Helion informacji zawartych w książce. ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl Wydawnictwo Helion księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 Wydawnictwo Helion e-mail: redakcja@bezdroza.pl ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl tel.: 32 2309863 Drogi Czytelniku! e-mail: redakcja@bezdroza.pl Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemat1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemat1 Drogi Czytelniku! Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Wydanie I http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemat1 ISBN: 978-83-283-0084-2 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Copyright © Helion, 2015 Wydanie I ISBN: 978-83-283-0084-2 Copyright © Helion, 2015 Wydanie I ISBN: 978-83-283-0084-2 Copyright © Helion, 2015 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Madera Kup książkę Poleć książkę Monte Malownicza miejscowość na szczy- cie zielonego wzgórza. Monte sły- nie przede wszystkim ze swoich cudownych tropikalnych ogrodów i pięknych widoków. W okolicach kościoła Nossa Senhora do Monte zobaczyć można postój carros de cesto – pojazdów przypominają- cych sanie, będących bardzo ory- ginalnym środkiem transportu na wyspie. Zjazd z zawrotną prędko- ścią wiklinowym koszem na pło- zach należy dziś do największych turystycznych atrakcji Madery. Curral das Freiras Wieś na dnie głębokiej doliny. Ota- czają ją góry gęsto otulone mgłą. Pejzaż niepowtarzalny. Sama po- dróż w głąb doliny dostarcza wielu niesamowitych wrażeń. Warto tu zaglądnąć (zwłaszcza 1 listopada podczas lokalnego święta), by skosztować pieczonych kasztanów. Kup książkę Poleć książkę Camacha Mała miejscowość wewnątrz wy- spy, słynąca ze sztuki wikliniarstwa. Oprócz tradycyjnych koszy można tam zobaczyć (i kupić) inne arcydzieła z wikliny. Przy odrobinie szczęścia można też trafić w Camachy na okazjonalnie odbywający się na głównym placu miejskim pokaz rę- kodzieła. To również ważne miejsce dla wszystkich miłośników futbolu. To właśnie w Camachy odbył się pierwszy na por- tugalskich ziemiach mecz piłki nożnej – dyscypliny, która jest dzisiaj narodowym sportem Portugalii. Câmara de Lobos Malownicze miasteczko rybackie, w którego porcie przycumowane są kolorowe łódeczki i suszą się ryby. Miejsce, w którym zatrzymał się czas. Warto przejść się urokliwymi wąskimi uliczkami, by w którejś z knajpek napić się ponchy i skosztować miejscowego specjału – grillowanego pałasza (peixe- espada). Nad miastem góruje Cabo Girão – potężny skalisty klif. Palheiros de Santana Charakterystyczne domy z opada- jącymi aż do ziemi dachami pokry- tymi strzechą zdobią krajobraz gminy Santana. Te niewielkie chatki są dziś ogromną atrakcją Madery. Urzekają zwłaszcza swoimi kolorami. Space- rując po okolicach Santany, z pew- nością napotkamy nawet takie, które wciąż są zamieszkane, a w oknach suszy się pranie. Kup książkę Poleć książkę Atrakcje Madery SKARBY PRZYRODY Quinta do Palheiro Ferreiro Przepiękne ogrody w okolicy Funchal, należące do rodziny Blandy. Obowiązkowa wi- zyta dla wszystkich odwiedzających Maderę i kochających spacery wśród przyrody. Znaleźć tu można elementy typowe dla ogrodów francuskich, jak i sentymentalnych ogrodów angielskich. Przy aranżowaniu krajobrazu tego miejsca wykorzystano też wodę. Boca da Encumeada Zaliczana jest do najsłynniejszych miejsc na Maderze. Leży w samym środku wyspy i stanowi wspaniały punkt widokowy. Rozległa panorama, która się z niej roztacza (od miasta Ribeira Brava aż po przylądek São Vicente) warta jest trudów wędrówki, zwłaszcza że trasa wiedze wśród słynnych lasów wawrzynowych (Laurissilva), wpisanych na listę UNESCO. Kup książkę Poleć książkę Atrakcje Madery Jaskinie São Vicente Jaskinie są niewątpliwym cudem natury i dowodem na wulkaniczne pochodze- nie wyspy. Spacer po tym podziemnym labiryncie to prawdziwa wyprawa do wnętrza Ziemi, gdzie zobaczyć można zastygłe potoki lawy, wulkaniczne „sta- laktyty” i urokliwe małe jeziorka. Rabaçal Dolina Rabaçal to kraina rajskiej przy- rody. W tym miejscu rozpoczynają się najpiękniejsze maderskie szlaki tury- styczne. Wędrując nimi, mamy okazję podziwiać prastare lasy wawrzynowe (Laurissilva) – przyrodniczy relikt wpi- sany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Szczególnie wartą polecenia jest wę- drówka do Dwudziestu Pięciu Źródeł. Kup książkę Poleć książkę Calheta To największa i najdalej na zachód wy- sunięta gmina Madery. Zajmuje ponad 116 km2 i sąsiaduje z Porto Moniz, São Vi- cente i Ponta do Sol. W sumie mieszka tu 12 tys. mieszkańców w ośmiu parafiach: Arco da Calheta, Calheta, Estreito da Cal- heta, Fajã da Ovelha, Jardim do Mar, Paúl do Mar, Ponta do Pargo i Prazeres. Nazwa Calheta pochodzi prawdopodobnie od tak samo brzmiącej nazwy małej zatoczki, nad którą założono pierwszą osadę. Region sły- nie zwłaszcza z przetwórstwa produktów rolnych, a także z winiarstwa oraz uprawy bananów i trzciny cukrowej. Dogodne 90 A t E h l A C | A R E D A M Kup książkę Poleć książkę położenie nad brzegiem oceanu sprzyja również rybołówstwu. Region ten był chętnie zamieszkiwany przez szlachtę, dlatego niektóre nazwy miejscowości wywodzą się od ich nazwisk, np. Lombo do Doutor, Lombo do Autouguia. Dziś Calheta jest niewątpliwie bardzo tury- styczną gminą. Jest tu kilka piaszczystych plaż stworzonych przez ludzi (piasek przy- wieziony został głównie z Maroka i z Figu- eiry da Foz w Portugalii kontynentalnej). Przebiega tędy wiele szlaków turystycznych idealnych do pieszych wędrówek. Obowiąz- kowym punktem programu dla wszystkich odwiedzających ten region Madery jest Rabaçal. To niesamowite miejsce znajduje się na początku doliny potoku Janela (Ri- beira da Janela). Inne miejsca, które m.in. warto odwiedzić, to Quinta Pedagógica dos Prazeres i płaskowyż Paúl da Serra. calheta – miasto Największą atrakcją Calhety są piaszczy- ste plaże. Przyciągają one sporą liczbę tu- rystów, gdyż na Maderze ciężko o złocisty piasek (jedynym wyjątkiem jest Prainha de São Lourenço położona w gminie Ma- chico, która ma naturalny żółty piasek, jed- nak plaża ta, jak sama jej nazwa wskazuje, 91 A t E h l A C | A R E D A M Kup książkę Poleć książkę 92 A t E h l A C | A R E D A M jest bardzo mała). Będąc w Calhecie, warto odwiedzić jeszcze kilka miejsc. Jednym z nich jest Centro de Artes Casa da Mudas. Budynek wzniesiono wedug projektu archi- tekta Paula Davida. W 2005 r. Centrum zostało nominowane do nagrody Miesa van der Rohe. Obecny budynek powstał w miejscu dawnego domu kultury (dziś dom kultury działa w części nowej budowli). Odbywają się w nim liczne wystawy tematyczne, pro- mowana jest sztuka młodych artystów, jest też biblioteka i audytorium. Kolejnym miejscem wartym odwiedzenia jest lokalny kościół parafialny – Igreja Matriz do Espírito Santo. Powstał on w XVII w. Na szczególną uwagę zasługuje jego sufit o ide- alnym geometrycznym wzorze. Bardzo po- dobny znajduje się w katedrze (Sé) w Funchal. W Calhecie należy też odwiedzić Socie- dade dos Engenhos, czyli fabrykę wódki i miodu produkowanego z cukru trzcino- wego. Fabryka znajduje się nieopodal ko- ścioła. Można zwiedzić jej wnętrza i zoba- czyć przeróżne maszyny służące do wyrobu tych popularnych na Maderze produktów. Na koniec przewidziana jest słodka de- gustacja. arco da calheta Góry, które otaczają tę małą miejscowość, tworzą łuk i stąd nazwa miejscowości (port. arco – łuk). Znajduje się tu mały kościółek parafialny św. Błażeja – Igreja de São Brás. Powstał on w XVII w., a kryje w swym wnę- trzu przepiękne obrazy z XVI w. autorstwa portugalskich artystów. Drugą świątynią w okolicy jest Ca- pela da Nossa Senhora do Loreto. To naj- starsza kaplica na wyspie wzniesiona w stylu manuelińskim. Została zbudowana w XVI w. na polecenie dony Joany d’Eça, damy kró- lowej Leonory. Świątynia znajduje się dziś na liście dziedzictwa kulturowego wyspy. Z kapliczką związane jest jedno z najważ- niejszych świąt tutejszej parafii – Festa da Nossa Senhora do Loreto. Odbywa się ono 8 września każdego roku i, tak jak to zwykle w takich przypadkach bywa, obchody mają charakter nie tylko religijny, ale i folklory- styczny. Po ceremonii religijnej odbywa się festyn, na którym nie może zabraknąć tra- dycyjnych potraw maderskich. Wszystko dzieje się przy akompaniamencie ludowych zespołów muzycznych. ▼▼ Paúl da Serra Kup książkę Poleć książkę 93 A t E h l A C | A R E D A M estreito da calheta W tej malutkiej parafii, a dokładnie w miej- scowości Lombo dos Reis, znajduje się Capela dos Reis Magos, czyli kaplica Trzech Króli. Została ona zbudowana w 1. poł. XVI w. z inicjatywy Francisca Homema Gou- veię i jego małżonki dony Isabel Afonso. W środku znajduje się przepiękny tryptyk przedstawiający pokłon Trzech Króli. Jego wykonanie zlecono najlepszym artystom z Antwerpii. W samym Estreito da Calheta na uwagę zasługuje Igreja Paroquial de Nossa Senhora da Graça. Świątynia ta powstała na przełomie XV i XVI w. na miejscu kapliczki pod tym samym wezwaniem. paÚl da serra To senny, lecz jednocześnie piękny płasko- wyż, położony na 1200–1500 m n.p.m. Warto się tam wybrać choćby dla przepięknych widoków. Miejsce to jest zwykle zimne i spo- wite mgłą. Tym, którzy wybierają się na wy- cieczki piesze w te okolice, zaleca się zabrać cieplejsze ubranie. Po drodze miniemy liczne wiatraki, które wykorzystywane są jako źró- dło energii elektrycznej. W okolicy znajduje się miejsce zwane Bica da Cana – są to pastwiska, na których wypasają się niezli- czone stada owiec. paÚl do mar Słynie z olbrzymich fal morskich i tu właśnie ściągają wielbiciele windsurfingu. Sama miejscowość to mała, bardzo malownicza wioska rybacka. Ciekawostką są pozosta- łości po dawnej fabryce konserw. W 1912 r. powstały tu zakłady, w których puszko- wano tuńczyka. Po fabryce zachował się stary komin. ponta do pargo Przylądek Pargo to najdalej wysunięty na zachód punkt Madery, a zarazem nazwa wioski i parafii (freguesia) w gminie Calheta. Farol Znajduje się na nim latarnia morska da Ponta do Pargo. Uruchomiona została 5 VI 1922 r. Jej wieża ma wysokość 14 m. Jest to obowiązkowy przystanek dla wszystkich turystów, bowiem rozciąga się stąd wspaniały ▼▼ Ponta do Pargo Kup książkę Poleć książkę 94 A t E h l A C | A R E D A M widok na ocean i na wyspę. W wiosce w dru- giej połowie września odbywa się ciekawy festyn – Festa do Pêro (Święto Jabłek). Zjeż- dżają się na nie rolnicy z całej wyspy. Imprezie towarzyszą tańce i śpiewy oraz serwowane są różne lokalne dania kuchni maderskiej. rabaçal Dolina Rabaçal to miejsce dla miłośników pieszych wędrówek, natury i pięknych widoków. Można stąd wyruszyć na trzy różne szlaki wiodące wzdłuż lewad: Levada do Risco, Levada das 25 Fontes i Levada da Rocha Vermelha. Pierwsza z nich to wła- ściwie krótki, bo mniej więcej 15-minutowy spacer, który kończy się pod wspaniałym wodospadem, spadającym z prawie stu- metrowego urwiska. Po powrocie tą samą drogą do do- liny Rabaçal powinniśmy (i to koniecznie!) Levada das 25 Fontes wyruszyć na szlak (inna stosowana czasem nazwa to Levada Nova do Rabaçal). To chyba najsłynniejszy szlak na Maderze, a swą sławę zawdzięcza niesamowitemu pięknu przyrody, wśród której wiedzie. To niczym podróż do źró- deł – do 25 źródeł, jak wskazuje nazwa (są to źródła potoku Janela, który uchodzi do oceanu na północy wyspy, w miejscowo- ści Ribeira da Janela nieopodal Porto do Moniz). Trasa biegnie przez lasy wawrzy- nowe (Laurissilva), które wpisane zostały na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Ten kanał iryga- cyjny został zbudowany w 1855 r. i jego głów- nym zadaniem było wówczas nawadnianie terenów w regionie Calhety. Dziś jest jedną z najpiękniejszych i dosyć prostych do poko- nania lewad. Wystarczy pamiętać o dobrych butach i zapasie wody. Cały szlak ma ok. 4,6 km. W sumie do przejścia będzie 9,2 km, ▼▼ Rabaçal Kup książkę Poleć książkę 95 A t E h l A C | A R E D A M licząc drogę powrotną. Szacowany czas spa- ceru to mniej więcej 3 godz. Jeśli starczy sił i czasu, można kontynu- ować wycieczkę, na wytrwałych wędrowców czeka bowiem jeszcze Levada da Rocha Ver- melha. Zaczyna się w dolinie Rabaçal i biegnie już nie przez lasy, ale przez otwartą przestrzeń. Wokoło roztaczają się przecudne widoki. Noclegi ▼▼◆Hotel Calheta Beach, Vila da Cal- heta, Calheta, tel.: +351 291 820300, www.calheta-beach.com. Hotel znajduje się przy samej plaży o złocistożółtym pia- sku. Pokoje od 70 EUR. Przy hotelu działa bar, restauracja. Do dyspozycji gości jest również siłownia, basen i jacuzzi. ▼▼◆ Hotel Jardim Atlântico, Lombo da Rocha, Prazeres, Calheta, tel.: +351 291 820220, www.jardimatlantico.com. Apar- tamenty i nowoczesne domki letni- skowe. Kompleks hotelowy położony na wzgórzu. Cudowne widoki na ocean. Spokojne miejsce. Do dyspozycji gości odkryty basen. W hotelu można wy- pożyczyć rower. Nocleg od 50 EUR za dobę od osoby. ▼▼◆Hotel Paul do Mar  – Aparthotel, Ribeira das Galinhas, Calheta, tel.: +351 291 724229, www.hotelpauldomar.com. Hotel zbudowany na klifie. Piękny widok na ocean. Apartamenty z aneksem ku- chennym, bardzo dobrze wyposażone. Ceny od 50 EUR za dobę. ▼▼◆Hotel Pico da Urze, Sítio do Ovil, Paúl da Serra, Calheta, tel.: +351 291 820150, www.hotelpicodaurze.com. Hotel po- siada 27 pokoi z balkonami z widokiem na góry lub ocean. Bardzo spokojna i cicha okolica. Ceny od 30 EUR za dobę. Przy hotelu działa restauracja i bar. Wyżywienie ▼▼◆Chico, Sítio da Igreja, Prazeres, Calheta. Tradycyjna kuchnia portugalska. Przy- jemny wystrój. Specjalność to arroz de marisco, czyli ryż z owocami morza. ▼▼◆Jungle Rain Café, Sítio do Ovil, Paúl da Serra, Calheta. Oryginalny wystrój. Goście poczują się niczym w praw- dziwej dżungli, co ucieszy zwłaszcza najmłodszych. Kuchnia międzynarodowa. ▼▼◆Onda Azul Restaurant, Vila da Calheta 133, www.hotelcalhetabeach.com. Re- stauracja hotelowa z letnim ogródkiem na zewnątrz. Przyjemny wystój. W karcie kuchnia maderska. ▼▼◆O Precipício, Fajã da Ovelha, Calheta. Kuch- nia maderska. Można spróbować tradycyj- nego szaszłyka (espetada). Piękne widoki. ▼▼◆O Tosco, Sítio da Estacada, Calheta. Mała restauracja w Sítio da Estacada w Calhe- cie. W karcie dania portugalskie. ▼▼◆Pastor do Paul Grill, Sítio do Ovil, Paúl da Serra, Calheta, www.hotelpicodau- rze.com. Regionalna kuchnia mader- ska. Restauracja należy do hotelu Pico da Urze. W karcie m.in. espetadas, czyli tradycyjne szaszłyki. ▼▼◆Restaurante Convento das Vinhas, Sítio do Convento, Calheta. Warto zare- zerwować stolik z widokiem na ocean. Zawsze świeże ryby oraz duży wybór win. Informator ▼▼◆Centro de Artes Casa da Mudas, Estrada Simão Gonçalves da Câmara 37, Calheta, tel.: +351 291 820900, e-mail: info@centrodasartes.com. Otwarte: wt.– nd. 10.00–13.00 i 14.00–18.00. Cena biletu: normalny 5 EUR, ulgowy 2,5 EUR. ▼▼◆Quinta Pedagógica dos Prazeres, Sítio da Igreja, Prazeres, Calheta, tel.: +351 291 822204, www.prazeresdaquinta.com. ▼▼◆Sociedade dos Engenhos da Calheta, Avenida D. Manuel I 29, Calheta, tel.: +351 291 822264, www.engenhosdacalheta. com. Otwarte: pn.–pt. 8.00–18.00, sb., nd. 9.00–13.00 i 14.00–18.00. Kup książkę Poleć książkę Carros do cesto Konieczność sprawnego poruszania się i przewożenia towarów na Maderze – wy- spie małej, lecz bardzo górzystej – od za- wsze zmuszała jej mieszkańców do po- szukiwania nowych sposobów transportu. Jednym z efektów pomysłowości i za- radności Maderczyków są słynne carros do cesto – pojazdy przypominające sanie. Słu- żyły one do przewożenia osób stromymi ulicami Monte i rolę tę spełniają także dziś, stanowiąc jedną z głównych atrakcji tury- stycznych Madery. Sanie mogą pomieścić do trzech pasażerów. Pojazdem kieruje zwykle dwóch silnych mężczyzn (zwanych carreiros), którzy najpierw rozpędzają sa- nie, a później, stojąc na płozach, kontrolują jazdę. Ten popularny niegdyś środek trans- portu pojawił się w połowie XIX w. wraz z przybyciem do Monte pierwszych gości z zagranicy, którzy kwaterowani byli w tu- tejszych pałacykach (np. w Monte Palace). Kup książkę Sanie umożliwiały szybkie przemieszczanie się do niżej położonych części miasta po bar- dzo stromych ulicach. Dopiero w 1893 r. wy- budowano kolej Comboio do Monte, która pozwalała na szybką komunikację z Funchal. Poleć książkę Działała ona jedynie do 1943 r. Dziś do Monte dojechać można samochodem, autobusem miejskim lub kolejką linową. Carros do cesto funkcjonują dalej i stanowią wielką atrakcję dla turystów. Początek głównej trasy znaj- duje się nieopodal kościoła Nossa Senhora do Monte, a końcowy przystanek jest tuż przy Livramento. Zjazd w dół z zawrotną prędkością (nawet do 80 km/godz.!) jest z pewnością dużym przeżyciem. Na Maderze popularne były również swego rodzaju hamaki i sieci, w których po- czątkowo transportowano chorych, a póź- niej także osoby z wyższych sfer. Taki ha- mak – zwany po portugalsku rede albo palanquim – zawieszony był na solidnym drągu, który nieśli na ramionach niewol- nicy lub miejscowi wieśniacy. Dla wielu Maderczyków transportowanie ludzi w taki sposób było jedynym źródłem dochodu. Do przewożenia osób często wykorzysty- wane też były zwierzęta. Specjalne zada- szone sanie na płozach ciągnięte przez woły to tzw. carros de bois. Służyły one przede wszystkim do wycieczek turystycznych po Kup książkę wyspie i wynajmowane były przez odwie- dzających Maderę gości z wyższych sfer. Woły wykorzystywano również do prze- wożenia produktów handlowych, zwłaszcza bananów. Wiele z tych popularnych niegdyś środ- ków transportu można zobaczyć na sta- rych obrazach, rysunkach, a nawet fotogra- fiach. Ciekawy album – zawierający zdjęcia uwieczniające m.in. nietypowe maderskie pojazdy – znajduje się w zbiorach Muzeum Fotografii Vicentes w Funchal. Wielu przy- byszów, w tym wielu znanych ludzi gosz- czących na Maderze, fotografowanych było w wycieczkowych „hamakach”. Takie zdjęcie ma m.in. Robert Reid Kalley – słynny lekarz i pastor szkocki, który w 1838 r. przybył na Maderę wraz z żoną, a kilka lat później za- łożył w Funchal szpital. Oryginalne maderskie pojazdy odna- leźć również można na ilustracjach Isabelli Hurst de França (zob. s. 67), zafascynowanej życiem codziennym maderskiej społecz- ności. Jej dzienniki to jedna z najlepszych książek podróżniczych po wyspie. Wiele in- nych ciekawych grafik i zdjęć znajduje się w Madeira Story Centre w Funchal, gdzie dokładniej można poznać kulturę i historię wyspy, w tym także dzieje rozwoju lotnictwa cywilnego na wyspie: od pierwszych lotów oferowanych przez linie lotnicze Aquila Air- ways, których samoloty lądowały na wodach zatoki Funchal (a pasażerowie dowożeni byli statkami na brzeg) aż po czasy obecne, w których działa nowoczesny port lotniczy w Santa Cruz. Poleć książkę 118 Porto Moniz i z n o M o t R o P | A R E D A M Gmina Porto Moniz zajmuje powierzchnię 82,93 km2 i sąsiaduje z gminami: São Vicente, Calheta i Ponta do Sol. Liczy 3 tys. miesz- kańców i podzielona jest na cztery parafie: Porto Moniz, Achada da Cruz, Ribeira da Ja- nela oraz Seixal. Nazwa Porto Moniz wywodzi się od na- zwiska szlachcica Francisca Moniza, który mieszkał na tych ziemiach w XIX w. Najpierw nazwano jego nazwiskiem port (porto), póź- niej mianem Porto Moniz określano całą miejscowość, a następnie gminę. Francisco Moniz pochodził z Algarve i ożenił się z Doną Filipą da Câmara, wnuczką Zarca. Na Made- rze przeprowadzał kolonizację dzisiejszego Porto Moniz, która odbyła się pod koniec XVI w. Moniz wybudował też kapliczkę – Ca- pela da Nossa Senhora da Conceição, wokół której koncentrowało się życie nowo powsta- łej osady. Nowi mieszkańcy Porto Moniz zaj- mowali się początkowo hodowlą zwierząt, uprawą zboża i drwalnictwem. W XIX w. za- częto tu uprawiać ziemniaki, które były pod- stawowym źródłem wyżywienia na wyspie. ▼▼ Baseny skalne w Porto Moniz Kup książkę Poleć książkę 119 i z n o M o t R o P | A R E D A M W Porto Moniz istnieją też liczne winnice, a jego mieszkańcy do dziś zajmują się pro- dukcją wina. Obecnie region ten żyje głów- nie z turystyki. Przez długi czas ten piękny zakątek Madery był odcięty od reszty wyspy trudnymi do przejechania górami. Ciężko było dotrzeć do tej odizolowanej, lecz jed- nocześnie malowniczej i pełnej wdzięku miejscowości. Dopiero po II wojnie świato- wej wybudowano tu drogę, która połączyła Porto Moniz z São Vicente. Dzięki niej świat odkrył tę pełną uroku miejscowość, a zwłasz- cza jej naturalne baseny skalne, będące dziś największą atrakcją turystyczną całej gminy. Baseny te powstały w dawnych kraterach wulkanicznych i napełniane są w naturalny sposób przez fale oceaniczne. porto moniz – miasto Igreja Matriz da Nossa Senhora da Conceição, czyli tutejszy kościół parafialny, powstał w XVII w. w miejscu kapliczki, którą niegdyś ufundował w założonej przez siebie osadzie Francisco Moniz. Kościół ten zasłu- guje na szczególną uwagę ze względu na kaplicę Najświętszego Sakramentu (Ca- pela de Santíssimo Sacramento). Kaplicę ufundował kapitan Manuel Rodrigues Ferre- ira Ferro, który zmarł w 1717 r., a jego szczątki spoczywają w tym kościele. W Porto Moniz znajduje się również Capela de Santa Maria Madalena. 22 czerwca każdego roku w Porto Moniz od- bywa się Święto Marii Magdaleny i właśnie wtedy ta mała kapliczka staje się centralnym Kup książkę Poleć książkę 120 i z n o M o t R o P | A R E D A M punktem tego wydarzenia. Oprócz religij- nego (nabożeństwa, procesja) święto ma też charakter ludowy. Festa de Santa Ma- ria Madalena obchodzone jest od XVII w. i jest to bardzo ważna uroczystość dla całej społeczności gminy. Odwiedzając Porto Moniz, nie wolno nam pominąć dwóch największych atrak- cji tej miejscowości. Pierwsza z nich to bez Aquário da Madeira, czyli wątpienia akwarium znajdujące się w doskonałej re- plice fortu św. Jana Chrzciciela (Forte de São João Baptista), który istniał w tym miejscu od 1730 r. i wielokrotnie bronił Porto Moniz przed najazdami piratów. W 1998 r. urząd miasta Porto Moniz postanowił, wykorzy- stując ruiny, odbudować fort tak, by z ze- wnątrz wyglądał jak dawniej. Wnętrze jednak zostało całkowicie zmienione i przystoso- wane na potrzeby przyszłego akwarium. Dziś znajduje się tam jedenaście zbiorników wodnych, a w nich podziwiać można pod- wodny świat Madery. Największy zbiornik wypełniony jest 0,5 mln l wody morskiej i żyje w nim ok. 60 gatunków ryb. Praw- dziwy raj dla pasjonatów morskiej fauny i flory. Zachwycone z pewnością też będą dzieci, bo to prawdziwa żywa lekcja biologii oraz sporo dobrej zabawy. Wartym odwiedzenia miejscem jest rów- Centro Ciência Viva, nież bez wątpienia czyli Centrum Żywej Nauki. A w nim czeka wiele interaktywnych atrakcji dla dzieci i dorosłych. To nowoczesne muzeum ma na celu promować naukę i wiedzę poprzez liczne wystawy, gry i zajęcia dydaktyczne. Dla najmłodszych przewidziane są różne zajęcia i pokazy pozwalające na naukę przez dotyk, eksperyment i własne badania. Cen- trum Żywej Nauki dysponuje też audyto- rium, które może pomieścić do 150 osób. Często organizowane są w nim kongresy i konferencje naukowe. Kup książkę Będąc w Porto Moniz w lipcu, możemy trafić na Tydzień Morza (Semana do Mar), podczas którego odbywają się liczne cie- kawe imprezy. Przez kilka dni codziennie organizowane są konkursy, gry, zawody oraz przedstawienia. Tematem przewodnim jest oczywiście morze. Święto to przyciąga wielu turystów oraz mieszkańców innych miejscowości. Całej uroczystości towarzy- szy targ książek oraz serwowane są specjały lokalnej kuchni. Miłośnikom gastronomii poleca się od- wiedzić Porto Moniz w styczniu, ponieważ w ostatnią niedzielę tego miesiąca odbywa się tu bardzo popularna Festa do Cozido, znana też jako Festa do Panelo. Cała impreza towarzyszy degustacji słynnego da- nia cozido à portuguesa, czyli potrawy skła- dającej się z gotowanych warzyw i mięsa w przeróżnych wariantach w zależności od regionu. W Porto Moniz danie to nazywa się panelo, stąd druga nazwa tego święta, które przyciąga tu wielu gości z innych re- gionów oraz turystów. Mówiąc o lokalnej kuchni, należy wspomnieć o pstrągach, które hoduje się powszechnie w gminie Porto Mo- niz, a zwłaszcza w Chão da Ribeira w parafii Seixal i które stanowią jeden z przysmaków tutejszych stołów. Smakowite jest również wino, bo tu uprawia się jeden z najlepszych na Maderze szczepów winogron – sercial. Porto Moniz to zatem miejsce szczególnie godne polecenia smakoszom. Aby nacieszyć oczy przepięknymi wido- kami, trzeba się koniecznie zdecydować na nowoczesną kolejką linową przejażdżkę łączącą Achadas da Cruz z plażą Fajã da Quebrada Nova. Zarówno z kabiny kolejki, jak i ze szczytu (czyli ze wsi Achadas da Cruz) rozciąga się zapierająca dech w piersiach panorama pobliskiego wybrzeża i oceanu. Wrażenia będą niezapomniane. Tej atrakcji nie poleca się jednak osobom cierpiącym na Poleć książkę 121 i z n o M o t R o P | A R E D A M lęk wysokości, gdyż zjazd i wyjazd naprawdę mogą przyprawić o zawroty głowy; ko- lejka kursuje codziennie 10.00–18.00. Warto dodać, że Teleférico Achadas da Cruz jest również codziennym środkiem transportu dla miejscowych rolników, i to właśnie z my- ślą o tutejszych mieszkańcach (a nie o tury- stach) kolejka ta została zbudowana. seixal To malutka senna miejscowość, w której można szukać odpoczynku z dala od zgiełku, jaki panuje w miejscach bardziej uczęszcza- nych przez turystów. Jest doskonałą bazą wy- padową wycieczek po okolicy, a amatorzy kąpieli morskich mogą skorzystać z istnieją- cych tu naturalnych basenów. Tak samo jak w Porto Moniz powstały one w dawnych kra- Piscinas Naturais terach wulkanicznych. do Seixal są strzeżone przez ratowników, w ich pobliżu znajdują się prysznice i toalety. Sama miejscowość nie ma wiele do zaofero- wania. Warto jednak przespacerować się jej malutkimi uliczkami i poobserwować spo- kojne życie mieszkańców. Większość z nich żyje głównie z rolnictwa. To właśnie w Seixal uprawia się szczep winorośli zwany sercial, który służy do wyrobu najwytrawniejszego wina maderskiego. Winnice porastają zbo- cza okolicznych gór. Można wybrać się na wycieczkę, by przyjrzeć się z bliska upra- wie winorośli. Żyzna dolina Seixal to rów- nież idealne miejsce do uprawy egzotycz- nych owoców. Z Seixal można wyruszyć w stronę CHÃO DA RIBEIRA. Jest to miejsco- wość, która znajduje się w rozległej dolinie i otoczona jest lasami wawrzynowymi (Lau- rissilva), które w 1999 r. zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. W Chão da Ribeira ▼▼ Naturalne baseny Porto Moniz Kup książkę Poleć książkę
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Madera. Travelbook. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: