Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00116 012071 16912239 na godz. na dobę w sumie
Madryt. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Madryt. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Autor: , Liczba stron: 240
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-2206-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Kupując tę książkę, otrzymasz jej wersję elektroniczną gratis!
Instrukcji szukaj na ostatniej stronie przewodnika drukowanego.


 
Madryt, stolica i największa metropolia Hiszpanii, uchodzi za jeden z najważniejszych ośrodków kulturalnych Starego Kontynentu. Wspaniałe muzea, ze znanym Prado na czele, przyciągają tu miłośników sztuki z całego świata. Miasto urzeka historyczną architekturą, olśniewa bajkowym przepychem parków i ogrodów, onieśmiela dostojeństwem reprezentacyjnych alei i placów, w końcu zaskakuje – egzotyką uliczek zamieszkanych przez imigrantów z Maghrebu, niezwykłym klimatem pchlego targu El Rastro i smakami regionalnej kuchni.
  • Zabytkowe kościoły i klasztory
  • Znakomite muzea i galerie
  • Majestatyczne pałace i rezydencje
  • Ciekawa architektura nowoczesna
  • Świetnie utrzymane parki i ogrody
  • Kuchnia i wina dla koneserów
Travelbook to Twój niezastąpiony towarzysz podróży. Wskaże Ci najważniejsze atrakcje, podpowie, czego szukać poza głównymi szlakami, i wprowadzi w świat miejscowych obyczajów. Znajdziesz w nim opisy najciekawszych regionów i miast, a sprawdzone informacje praktyczne umożliwią staranne zaplanowanie podróży.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Autorzy przewodnika: Agnieszka Sobolewska, Aleksander Hryniuk Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Autorzy przewodnika: Agnieszka Sobolewska, Aleksander Hryniuk Redakcja: Katarzyna Humeniuk Autorzy przewodnika: Agnieszka Sobolewska, Aleksander Hryniuk Źródło pochodzenia danych kartograficznych: Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel © OpenStreetMap contributors; www.opendatacommons.org/licenses/odbl Redakcja: Katarzyna Humeniuk Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Opieka techniczna: Katarzyna Leja Źródło pochodzenia danych kartograficznych: Redakcja: Katarzyna Humeniuk Skład: Krzysztof Hosaja © OpenStreetMap contributors; www.opendatacommons.org/licenses/odbl Źródło pochodzenia danych kartograficznych: Projekt okładki: ULABUKA Opieka techniczna: Katarzyna Leja © OpenStreetMap contributors; www.opendatacommons.org/licenses/odbl Skład: Krzysztof Hosaja Opieka techniczna: Katarzyna Leja Projekt okładki: ULABUKA Skład: Krzysztof Hosaja Projekt okładki: ULABUKA Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej pu- blikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej pu- autorskich niniejszej publikacji. blikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej pu- a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich blikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, autorskich niniejszej publikacji. właścicieli. a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich autorskich niniejszej publikacji. Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były właścicieli. kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za zwią- Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich zane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo He- Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były właścicieli. lion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania in- kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za zwią- Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były formacji zawartych w książce. zane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo He- kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za zwią- lion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania in- zane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo He- formacji zawartych w książce. lion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania in- formacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 Wydawnictwo Helion e-mail: redakcja@bezdroza.pl ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice Wydawnictwo Helion księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl tel.: 32 2309863 ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice e-mail: redakcja@bezdroza.pl tel.: 32 2309863 Drogi Czytelniku! księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl e-mail: redakcja@bezdroza.pl Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemdt1 Drogi Czytelniku! Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Drogi Czytelniku! http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemdt1 Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Wydanie I Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemdt1 ISBN: 978-83-283-2206-6 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Copyright © Helion, 2016 Wydanie I ISBN: 978-83-283-2206-6 Wydanie I Copyright © Helion, 2016 ISBN: 978-83-283-2206-6 Copyright © Helion, 2016 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Madryt PRZY ZAKUPIE ebook gratis Kup książkę Poleć książkę El Retiro Park o powierzchni 118 ha z 15 tys. drzew oraz 7 tys. krzewów jest zieloną oazą w centrum Madrytu. To ulubione miejsce spacerowe mieszkańców sto- licy i turystów. El Retiro jest nie tylko jednym z zielonych płuc miasta (drugie to Casa de Campo), ale również miej- scem związanym z kulturą, rozrywką i sportem. Na jego terenie znajdują się zabytkowe: Palacio de Velázquez i Palacio de Cristal, należące do Museo Reina Sofia, w których prezentowane są bezpłatnie wystawy czasowe. W week- endy i dni świąteczne na terenie El Re- tiro odbywają się występy artystów i muzyków ulicznych, a każdego dnia można spotkać tu ludzi uprawiających różne sporty. Niemniej jednak najważ- niejszym wydarzeniem sportowym, które ma tu miejsce, jest kwietniowy madrycki maraton. Paseo del Prado Aleja, zwana też Paseo del Arte, szczyci się największą na świecie koncentra- cją miejsc związanych ze sztuką. Naj- bardziej znane są trzy muzea: Museo del Prado, Thyssen-Bornemisza i Re- ina Sofia, odwiedzane co roku przez miliony turystów. Można w nich obej- rzeć prace sławnych artystów, ze szcze- gólnym uwzględnieniem wielkich mi- strzów hiszpańskich – Velázqueza, Goi, Picassa i Dalego. Tapas Jednym z obowiązkowych punktów podczas spaceru po Madrycie jest prze- rwa na tapas. To nie tylko przekąska, ale i styl życia. Warto zajrzeć na Mercado de San Miguel lub przejść się wieczorem po ulicy Cava Baja. Estadio Santiago Bernabéu Stadion piłkarski, macierzysty obiekt klubu Real Madryt. Miejsce święte dla fanów tego zespołu, których na świe- cie jest ok. 125 mln (dane wg magazynu „Marca” z 2015 r.). Przy obiekcie działa ciekawe muzeum. Kup książkę Poleć książkę MADRYT ALTERNATYWNY MADRYT DLA DZIECI Malasaña Po odwiedzeniu typowych atrakcji turystycznych Madrytu warto zajrzeć do mniej znanych dzielnic, takich jak Malasaña. Jest ona jednym z ciekaw- szych zakątków stolicy – ze swoimi oryginalnymi sklepikami, barami, uro- czym placem 2 de Mayo i barokowymi kościołami. Lavapiés Lavapiés, zamieszkana przez manolos i manolas, jest jedną z ciekawszych dzielnic Madrytu. Przyciąga swoją wie- lokulturowością i aktywnością na polu szeroko pojętej sztuki. Znajduje się tu wiele alternatywnych centrów kultury, klubów i barów. W obrębie Lavapiés można zobaczyć tradycyjną madrycką zabudowę, nazywaną corralas. Madrid Rio Jeden z najmłodszych parków w Ma- drycie, oferujący nie tylko przechadzkę wzdłuż rzeki z widokiem na starą część Madrytu, ale również umożliwiający dotarcie do zabytkowych mostów i no- wego centrum kultury Matadero. Wesołe miasteczka Wesołe miasteczko Parque de Atrac- ciones znajduje się w parku Casa de Campo. Drugi podobny obiekt leży poza miastem – to park tematyczny Parque Warner Mardrid, położony 20 km od centrum, w miejscowości San Martin de la Vega. Zoo Aquarium De Madrid Zoo jest nie lada gratką dla małych i dużych miłośników zwierząt. Mie- ści się ono na terenie parku Casa de Campo i stanowi schronienie dla blisko 6 tys. zwierząt reprezentujących ponad 500 gatunków. W jego skład wchodzą delfinarium i akwarium. W madryckim ogrodzie zoologicznym miały miejsce narodziny rzadkich gatunków zwie- rząt – przyszły tu na świat m.in. panda, foka szara, kobra nepalska i orangutan z Borneo. Faunia Ciekawe połączenie ogrodu zoolo- gicznego i botanicznego. Park leży na przedmieściach Madrytu i zajmuje te- ren o powierzchni ok. 14 ha. Jest on po- dzielony na części reprezentujące różne ekosystemy: dżunglę, lasy afrykańskie, koło podbiegunowe... Żyją tu m.in. rzadko spotykane w niewoli manaty. Kup książkę Poleć książkę 72 Kup książkę Poleć książkę 73 Kup książkę Poleć książkę 114 I A V N A R G   I Á L A C L A , L O S L E D A T R E U P Puerta del Sol, Alcalá i Gran Via Od bramy do placu. Tak właśnie zaczyna się historia obecnego placu, który jest centralnym punktem Madrytu. Tutaj miało miejsce wiele istotnych wyda- rzeń w historii miasta. Plac Puerta del Sol znany jest również z tradycji jedze- nia 12 winogron w noc sylwestrową. Jest również miejscem, od którego liczy się ki- lometry dróg wychodzących z Madrytu. „Puerta del Sol” to dosłownie „Brama Słońca”. W XV w. przez środek dzisiej- szego placu przechodziły mury, a na jego środku znajdowała się brama. Jej wylot był skierowany na wschód – o ju- trzence wpadały przez nią pierwsze pro- mienie słońca, stąd wzięła się nazwa. W dokumentach nazwa „Puerta del Sol” występuje już w 2. poł. XV w. Dzisiaj ani bramy, ani murów już nie ma, ale nazwa pozostała. Kiedyś było to jedno z waż- niejszych miejsc w Madrycie. To tutaj znajdowało się jedno z mentideros daw- nego Madrytu. Mentir znaczy „kłamać”, a mentideros oznaczało miejsce, w któ- rym mieszkańcy Madrytu spotykali się, aby wymienić się informacjami o życiu codziennym miasta i dowiedzieć się, co słychać na królewskim dworze. Pełniło rolę dzisiejszego Internetu, telewizji czy codziennej prasy. Plac był również miejscem wielu waż- nych wydarzeń w historii miasta. Tutaj zo- stało zapalone pierwsze miejskie oświe- tlenie gazowe (1830) oraz elektryczne (1875). Z Puerta del Sol wyruszył tram- waj elektryczny (1897), a także pierwsza linia metra (1919). Tutaj również powstał pierwszy... publiczny pisuar miejski. W centrum placu, którego półokrą- gły układ zawdzięczamy moderniza- ▲▲ Fontanna na placu Puerta del Sol Kup książkę Poleć książkę 115 I A V N A R G   I Á L A C L A , L O S L E D A T R E U P ▲▲ Kilometr „0” – drogowe serce Hiszpanii cji przeprowadzonej w XIX w., stoi po- mnik Karola III. Puerta del Sol jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc, tutaj umawia się większość mieszkańców Ma- drytu. Schodzi się tu aż 10 ulic, a pod na- wierzchnią krzyżują się trzy linie metra; tu też znajduje się najdłuższy peron pod- ziemny kolejki podmiejskiej Cercanías. Kilometr „0” To właśnie stąd w XVIII w. Filip V, pierw- szy król z rodziny Burbonów wyznaczył sześć dróg, które miały połączyć stolicę z królestwem. Podczas jego panowania zostały wybudowane gościńce, które wychodziły z Madrytu i rozchodziły się gwieździście po całym kraju. Później, podczas rządów Karola III, nadano im rzymskie numery od I do VI – dziś są to autostrady od A1 do A6. W 1950 r. pod głównym wejściem do dawnego budynku poczty głównej umieszczono tablicę, która oznacza miej- sce początkowe, skąd liczy się kilometry autostrad, a także dróg wychodzących Kup książkę z Madrytu, tzw. kilometr zero. Podróżu- jąc po Hiszpanii i jadąc np. autostradą A3 z Walencji, zobaczymy znak informu- jący nas, że mamy 124 km do Madrytu. Oznacza to dokładnie odległość 124 km do Puerta del Sol. Ciekawostką jest, że na większości autostrad i dróg numery zjazdów odpowiadają liczbie kilometrów, np. zjazd 124 znajduje się na 124. kilome- trze autostrady A3. Real Casa de Correos Z miejsca, gdzie znajduje się kilometr zero rozchodziły się drogi wyznaczone przez Filipa V. Król Karol III nakazał wy- budować w tym miejscu Królewską Pocztę Główną. Budynek powstał w la- tach 1766–68, a w 1847 r. został przezna- czony na siedzibę Ministerstwa Spraw We- wnętrznych. Po wojnie domowej mieściła się w nim Generalna Dyrekcja Bezpieczeń- stwa. Jest dziełem francuskiego architekta Jaima Marqueta. Obecnie w tym budynku znajduje się siedziba prezydencji Autono- micznej Wspólnoty Madrytu. Poleć książkę 116 12 winogron na Nowy Rok I A V N A R G   I Á L A C L A , L O S L E D A T R E U P To właśnie tutaj, na Puerta del Sol, 31 grudnia każdego roku, tuż przed północą przychodzą turyści i mieszkańcy Madrytu, aby przywitać nadejście Nowego Roku, stojąc twarzą do budynku poczty głównej i wpatrując się w zegar au- torstwa Losady. Wszyscy obowiązkowo przychodzą z 12 winogronami, aby tuż przed północą, w takt 12 uderzeń zegara zjeść winogrona. Tradycja pochodzi z 1909 r., kiedy z jesiennych zbiorów winogron pozostały bardzo duże nadwyżki. Powstał wtedy pomysł, aby winogrona rozdać wszystkim tym, którzy w noc syl- westrową przyszli na plac Puerta del Sol świętować nadejście Nowego Roku. Ktoś wpadł na pomysł, aby za każdym uderzeniem zegara zjeść jedno winogrono. Wezwanie to zostało podjęte przez inne osoby, które podążyły za przykładem. Rok później, aby przywitać kolejny Nowy Rok, niektórzy przyszli już z własnymi winogronami. Tak powstał zwyczaj jedzenia 12 winogron w rytm bijącego przed północą zegara, który ma przynieść szczęście w nadchodzącym Nowym Roku. Budynek ma kształt prostokąta, z dwoma dużymi tarasami. Fasada wy- konana jest z białego kamienia i poma- rańczowej cegły. W centrum znajduje się duża brama wjazdowa tworząca łuk, nad którym wznosi się balkon wsparty na czterech lwich głowach. U góry bramy widnieje królewski herb Karola III. Ele- gancka kompozycja budynku została zmieniona wiek później, kiedy dodano ▲▲ Królewska Poczta Główna Kup książkę wieżę, na której został zainstalowany słynny zegar, informujący 31 grudnia o nadejściu Nowego Roku. Obecny zegar to prezent od słynnego hiszpańskiego zegarmistrza Jose Rodrigeza Conejero, znanego bardziej jako Losada, miesz- kającego w Londynie. Kiedy podczas jednej ze swoich wizyt w Madrycie za- trzymał się w hotelu przy Puerta del Sol i zobaczył z okna zegar na ówczesnym budynku Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, (który wska- zywał złą godzinę) postanowił coś z tym zrobić. Po kilku spo- tkaniach z przedstawicielami władz zobowiązał się do wyko- nania zegara, który będzie odpo- wiedni dla jednego z głównych placów stolicy Hiszpanii. Prace nad zegarem trwały sześć lat, a jego inauguracja odbyła się w 1866 r., w asyście ówczesnej królowej Izabeli II. Ostatnie poważne prace re- montowe w budynku zostały przeprowadzone w  1985  r., Poleć książkę 117 I A V N A R G   I Á L A C L A , L O S L E D A T R E U P Niedźwiadek – herb Madrytu Od wschodniej strony, u wylotu ulicy Alcalá znajduje się posąg, który przed- stawia herb Madrytu: niedźwiedzia i drzewo poziomkowe. Pomnik został wykonany z brązu w latach 60. i kilka- krotnie zmieniał swoje położenie, aż do ostatniej modernizacji placu, kiedy stanął w aktualnym miejscu. W herbie Madrytu znajduje się drzewo chróścina jagodna (madroño), ze względu na kształt owoców zwane również drze- wem poziomkowym. Nie jest znana dokładna data powstania herbu Madrytu. Wiadomo jedynie, że na początku XIII w. podczas walk w ramach rekonkwisty wojska z Madrytu miały sztandar z obecnym herbem. Historycy upatrują wybór drzewa madroño do herbu Ma- drytu w podobieństwie obu nazw. Nazwa madroño kojarzy się nazwą Madryt. Natomiast w przypadku niedźwiedzia (lub jak niektóry uważają – niedźwiedzicy), istnieją dwie wersje legendy. Jedna mówi o tym, że Madryt – tak jak wiele innych miast, m.in. Rzym – jest zbudowany na siedmiu wzgórzach. Siedem wzgórz to siedem gwiazd. Tyle właśnie liczy gwiazdozbiór Małej Niedźwiedzicy. Z tego też powodu część badaczy uważa, że w herbie jest niedźwiedzica, a nie niedź- wiedź. Druga teoria głosi, że w lasach w okolicy Madrytu dawniej było dużo niedźwiedzi. To właśnie tutaj królowie przyjeżdżali polować na te zwierzęta i stąd też w herbie Madrytu znalazł się ten dostojny drapieżnik. w celu dostosowania go do jego obecnej roli, czyli siedziby prezydenta regionu. Real Casa de Correos; Puerta del Sol 7; metro: Sol (L1, L2, L3); Cercanías: Sol; www.madrid.org Casa Museo Ratón Pérez Niedaleko Puerta del Sol znajduje się niecodzienne miejsce przeznaczone dla dzieci. Pewnie każdy kiedyś słyszał historię o Zębowej Wróżce lub Wróżce Zębuszce, a niektórzy o myszce, która w zamian za nasze zęby mleczne zosta- wione pod poduszką przynosiła nam Kup książkę w dzieciństwie pieniążek, smakołyk lub inną nagrodę. Dzięki temu o wiele łatwiej przychodziło nam przeżyć czasy wypa- dania zębów mlecznych. O ile w Polsce popularne są obie historie, to w Hiszpa- nii i krajach hiszpańskojęzycznych prym wiedzie opowieść o Myszce Pérez (Ra- toncito Pérez), w niektórych krajach zna- nej jako myszka od zębów. Popularność myszki Hiszpanie za- wdzięczają zakonnikowi, ojcu Luisowi Coloma, który został poproszony o napi- sanie bajki dla będącego jeszcze dziec- kiem przyszłego króla Alfonsa XIII. Akcję Poleć książkę 118 I A V N A R G   I Á L A C L A , L O S L E D A T R E U P ▲▲ Ulica Alcalá opowieści umiejscowił on w Madrycie, przy ulicy Arenal 8, w dawnej cukierni Carlos Prast. To właśnie tam, w jednym z pudełek po ciastach mieszkała Myszka Pérez. Dzisiaj cukierni już nie ma, ale w budynku znajduje się posąg myszki, a na pierwszym piętrze dom-muzeum naszego bohatera. W muzeum możemy zobaczyć m.in. makietę domu myszki, a także inne słynne myszki świata, takie jak Myszka Miki. Casa Museo Ratón Pérez; Calle Are- nal 8; 1 piętro; metro: Sol (L1, L2, L3); Cer- canías: Sol, otwarte: pn. 17.00–20.00, wt– pt. 11.00–14.00 i 17.00–20.00, sb. 11.00–15.00 i 16.00–20.00, godz. otwarcia w nd. na- leży sprawdzić na stronie: www.casa- museoratonperez.es w zakładce: „Blog de información”, bilety: normalny 3 EUR calle alcala´ Ulica Alcalá jest jedną z najważniejszych, a jednocześnie najdłuższych (10,2 km) Kup książkę i najstarszych arterii miasta. Jej początki sięgają okresu panowania dynastii Habs- burgów, a zwłaszcza momentu, kiedy rozpoczęto zabudowę placu Puerta del Sol. Droga, która wówczas istniała pro- wadziła do Acalá de Henares i Aragonii, i dała później początek obecnej ulicy. W XVII i XVIII w. wzdłuż tego traktu bu- dowano klasztory i pałace, natomiast na początku XX w. ten odcinek stał się cen- trum finansowym Madrytu. Ulica Alcalá obecnie przebiega przez najważniejsze punkty miasta: plac Cibeles, bramę Alcalá i arenę do walki z bykami Las Ventas. Idąc od strony placu Puerta del Sol, pierwszym interesującym obiektem który napotkamy jest budynek daw- nego Real Casa de la Aduan (Królew- skiego Domu Celnego), obecnej siedziby Ministerstwa Skarbu. Budynek został zaprojektowany w 2. poł. XVIII w. przez Francesca Sabatiniego, który wyraźnie inspirował się w swojej pracy włoskimi pałacami z XVI w. Poleć książkę 119 I A V N A R G   I Á L A C L A , L O S L E D A T R E U P Real Academia de Bellas Artes de San Fernando Na ulicy Alcalá pod nr. 13 znajduje się gmach powstałej w 1752 r. Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, obecnie zamienionej na muzeum. Budynek został zaprojektowany przez José de Churrigu- erę, a następnie zbudowany według jego projektu w 1773 r. przez Diega de Villanuevę. Studiowali tu Picasso i Dali, i mimo że obaj zostali ze szkoły wyrzuceni, to ich prace można oglądać w tutejszych zbiorach. Muzeum posiada dużą kolekcję sztuki hiszpańskiej, w tym obrazy Luisa de Moralesa, Antonia de Peredy, José de Ribery, Francisca de Zurbarána, Francisca de Goi (w tym Pogrzeb sardynki i auto- portret malarza z 1815 r.), Joaquina Sorolla i Juana Grisa. Wśród artystów zagranicz- nych należy wymienić Giovanniego Bel- liniego, Arcimbolda (jedyny zachowany na terenie Hiszpanii obraz zatytułowany Wiosna), Rubensa, Louisa Michela van Loo, Rafaela Mengsa i Antona van Dycka. W muzeum zgromadzono również wiele rzeźb, rysunków i grafik. ▲▲ Budynek Hiszpańskiego Banku Kredytowego Kup książkę Real Academia de Bellas Artes de San Fernando; Calle de Alcalá 13; metro: Sol (L1, L2, L3); otwarte: wt.–nd. 10.00–15.00; zamkn. pn., 1 I, 6 I , 30 V, 9 XI, 24 XII, 25 XII, 31 XII oraz cały sierpień, bilety: normalny 6 EUR, ulgowy 3 EUR, www.realacade- miabellasartessanfernando.com/es Casino de Madrid Eklektyczny budynek przy ulicy Alcalá 15 od 1910 r. był siedzibą kasyna madryc- kiego, klubu dla dżentelmenów, gdzie spotykano się, aby porozmawiać o inte- resach lub po prostu miło spędzić czas. Obecnie kasyno nie jest udostępnione do zwiedzania. Na jego terenie od 1998 r. znaj- duje się restauracja La Terraza del Casino, szczycąca się jedną gwiazdką Michelina. Edificio del Banco Español de Crédito Budynek na planie trójkąta znajdujący się pod nr. 14 powstał pod koniec XIX w. jako siedziba filii amerykańskiego towarzystwa ubezpieczeniowego, powszechnie nazy- wanego La Equitativa. Następnie został kupiony przez Hiszpański Bank Kredytowy. Po kliku przekształceniach i fuzjach banko- wych, gmach wszedł w posiadanie banku Santander, który sprzedał go w 2012 r. Obecnie budynek jest gruntownie re- montowany w ramach projektu o nazwie „operacja Canalejas”, w wyniku którego w przyszłości ma powstać w tym miej- scu luksusowy hotel i galeria handlowa. Edificio del Banco de Bilbao Pod nr. 16 znajduje się budynek Banku Bilbao (obecnie BBVA) wybudowany w latach 1920–23. Ogromny gmach ma 18 tys. m² powierzchni. Wieże górujące nad fasadą główną zdobią dwie im- ponujące kwadrygi. Przed wybuchem Poleć książkę 154 I E C L O K O   I I O R T E R L E K R A P Park El Retiro i okolice Ulica biegnąca wzdłuż Królewskiego Ogrodu Botanicznego, łącząca Paseo del Prado z parkiem Retiro nosi nazwę La Cuesta de Moyano. Zakątek ten znany jest z drewnianych kiosków, w których sprzedawane są używane książki i sta- rodruki. Na krańcach uliczki znajdują się pomniki: Caludia Moyano, polityka i ini- cjatora wprowadzenia w 1855 r. prawa re- gulującego kształcenie w Hiszpanii oraz Pia Baroja, baskijskiego pisarza. el parque del retiro Park El Retiro, zajmujący powierzchnię 118 ha, nazywany jest często „zielonymi płucami Madrytu”. Historia parku sięga 1. poł. XVII w., a więc okresu panowania Filipa IV (1605–65). Na zlecenie władcy po- wstał wówczas pałac Buen Retiro. Część kompleksu pałacowego stanowiły tereny zielone, prawdziwy powód do dumy dla Filipa IV. Do realizacji założenia zapro- szono ogrodników z całej Europy. W tym okresie park wyglądał zupełnie inaczej niż obecnie. Przede wszystkim był znacznie bardziej obszerny, poprzecinany kana- łami, z licznymi kapliczkami. Posadzono tu drzewa cytrynowe i pomarańczowe, migdałowce, leszczyny, czereśnie, wiśnie, dęby i topole. Do parku sprowadzano również rośliny egzotyczne. Najstarsze drzewo w Retiro zasadzono w 1633 r. Ro- śnie tu ono do dziś. Jest to cypryśnik mek- sykański, Taxodium mucronatum (hiszp. ahuehuete), który pochodzi z Meksyku, gdzie żyje od 2 do 6 tys. lat. Ten rzadki egzemplarz można podziwiać przy wej- ▼▼ Pomnik Alfonsa XII Kup książkę Poleć książkę 155 I E C L O K O   I I O R T E R L E K R A P ▼▲ W parku El Retiro ściu do parku, które znajduje się przy ulicy Alfonsa XII, naprzeciwko budynku Cason del Buen Retiro. W czasach Filipa IV park Retiro służył jako miejsce do organizacji zabaw, przedstawień teatralnych i opero- wych. Otrzymanie zaproszenia na wyda- rzenia odbywające się na terenie pałacu i parku było dla mieszkańców Madrytu szczególnym wyróżnieniem. Po pożarze starego Alkazaru (pałacu Królewskiego), król Filip V de Burbon (1683–1746) przeniósł się w 1734 r. wraz z rodziną do pałacu Buen Retiro. W tym okresie zarówno sam pałac, jak i przylega- jący do niego park zostały przystosowane do roli tymczasowej rezydencji królew- skiej. Na terenie parku organizowane były przedstawienia, w tym słynne przedsta- wienia operowe, w których występował legendarny „ostatni kastrat”, Farinelli. Jego śpiew miał podobno zbawienny wpływ na pogrążonego w depresji Filipa V. Kolejny okres świetności park Retiro zawdzięcza Karolowi III (1716–88), który zanim zasiadł na tronie hiszpańskim spra- wował rządy w Neapolu i Sycylii. Karol III, nazywany również „królem burmistrzem”, Kup książkę przybył do Madrytu w wieku 44 lat. Jego małżonką była Maria Amalia, córka elek- tora Saksonii i króla Polski, Augusta III Sasa. Dzięki żonie, Karol III zapałał pasją do wytwarzanej w Miśni porcelany. I to do tego stopnia, że polecił otworzyć na terenie parku Retiro manufakturę, w któ- rej wytwarzano porcelanę, a także pro- dukty luksusowe: wyroby z brązu, kości słoniowej oraz mozaiki. W tym celu spro- wadzono do Madrytu ok. 50 specjalistów wraz z rodzinami (głównie Włochów). Niektóre wyroby z królewskiej manufak- tury możemy dzisiaj podziwiać w pałacu Królewskim w Madrycie. W 1764 r. Karol III, pierwszy władca z dynastii Burbonów zamieszkał w no- wym pałacu. W tym czasie pałac Buen Retiro został przeznaczony częściowo na kwatery dla gwardii szwajcarskiej i hisz- pańskiej. W 1781 r. w okolicy parku Retiro powstał ogród botaniczny, a w 1785 r. zaczęto budowę obecnego gmachu Muzeum Prado. Karol III jako prawdziwy „dobry burmistrz” Madrytu udostępnił częściowo park Retiro dla mieszkań- ców miasta. Pod warunkiem jednak, że Poleć książkę 156 I E C L O K O   I I O R T E R L E K R A P odwiedzający byli odpowiednio ubrani i zachowali się nienagannie. Za panowania Karola IV (1748–1819) w parku ustawiono 2200 słomianych krzeseł, które były udostępniane od- wiedzającym za opłatą. Za jego rządów otworzono na terenie parku trzy kioski z napojami bezalkoholowymi. W 1792 r. na terenie parku Retiro odbył się pierwszy lot balonem. Mistrzem ceremonii był kapitan Vincente Lunardii, który po przeprowa- dzeniu udanych lotów w Londynie i Ne- apolu, postanowił zorganizować również lot w Madrycie. Trwał on godzinę, a ba- lon wzniósł się na wysokość ok. 300 m. Podczas inwazji napoleońskiej, która miała miejsce w 1808 r., pałac Buen Re- tiro został prawie doszczętnie zniszczony. Mocno ucierpiał również teren przylega- jącego do niego parku. W okolicy dzisiejszego ogrodu bota- nicznego Karol III założył w 1770 r. ogród zoologiczny. Zwierzyniec zamieszkiwały zwierzęta sprowadzone z hiszpańskich kolonii w Ameryce Południowej, z terenu Półwyspu Iberyjskiego oraz pojedyncze egzemplarze z Azji i Afryki. Krótko przed inwazją napoleońską Ferdynad VII prze- niósł zoo do północnej części parku Re- tiro, miejsca nazwanego później Casa de Fieras (Domu Bestii). Za panowania Iza- beli II (1830–1904) ogród został powięk- szony i wzbogacony o kolekcję ptaków. Po 1868 r. park Retiro został w pełni udostępniony dla publiczności. W tym okresie wybudowano również wybieg dla lwów. „Złoty okres” dla ogrodu zoo- logicznego przypada na rządy króla Al- fonsa XIII (1886–1941). Wówczas kolekcję zwierząt powiększono o leopardy, małpy, Słonica Pizarro Do 1972 r. na terenie parku Retiro znajdowało się zoo o nazwie Casa de Fieras. W 2. poł. XIX w. jedną z ulubienic publiczności madryckiego ogrodu zoologicz- nego była słonica Pizarro. Zdobyła ona sławę, walcząc na arenach z bykami, lwami i tygrysami. Do historii przeszła jej walka z 1865 r. na madryckiej arenie Puerta de Alcalá, podczas której zmierzyła się z pięcioma bykami rasy toros bravos. Na- stępnie została zakupiona przez niejakiego Mr. Millera i stała się atrakcją w jego spektaklu pokazywanym w dzielnicy Salamanca. Numerem popisowym Pizarro było odkorkowywanie butelki i wypijanie jej zawartości na oczach widzów. Jej sława wzrosła jeszcze bardziej, gdy pewnego dnia zerwała się z łańcucha i uciekła w stronę budek rozłożonych z okazji odbywającego się w tej okolicy festynu. Na miejscu odkorkowała kilka butelek wina, które opróżniła, jako że była specjalistką w tej dziedzinie. Następnie lekko wstawiona udała się w stronę ulicy Alcalá, gdzie wzbudziła postrach wśród przechodniów i pracujących tam dorożkarzy. Zwabiona zapachem świeżo upieczonego chleba z okolicznej pie- karni, włamała się do środka i zjadła pieczywo przeznaczone do sprzedaży. Po tym incydencie wróciła do swojego opiekuna, a kilka lat później została prze- kazana do zoo znajdującego się na terenie parku Retiro. Tam spędziła resztę swojego życia. Kiedy w 1873 r. zakończyła swój żywot, według niektórych źródeł została wypchana i przekazana jako eksponat do Muzeum Historii Naturalnej. Kup książkę Poleć książkę 157 I E C L O K O   I I O R T E R L E K R A P hieny, zebry, strusie, dwa słonie, hipopo- tama o wdzięcznym imieniu Pipo, a na- wet o niedźwiedzie polarne. W okresie wojny domowej (1936–39) większość zwierząt poniosła śmierć w wyniku bom- bardowań. Po wojnie ogród stał się po- nownie jedną z atrakcji Madrytu. Spro- wadzono do niego sporą gromadkę nowych zwierząt. Ciekawostką jest, że po zakończeniu zdjęć do filmu Lawrence z Arabii, które częściowo były realizo- wane w Hiszpanii, producenci podaro- wali zoo występujące w nim wielbłądy. W 1972 r. zoo przeniesiono na teren Casa del Campo, gdzie wybiegi i klatki dla zwierząt były obszerniejsze i bardziej nowoczesne. Na terenie parku Retiro możemy dzisiaj odnaleźć pozostało- ści po ogrodzie zoologicznym, w tym dawne wejście ozdobione posągami lwów, klatki dla zwierząt, fosę czy wy- bieg dla niedźwiedzi. Współczesne Retiro to nie tylko róż- norodne założenia parkowe, ale również korty tenisowe, boisko do gry w piłkę nożną, przystań dla łódek i małego statku pasażerskiego. Trzy duże budynki znajdu- jące się na jego terenie: pałac Velázqueza, pałac Kryształowy i Casa de Vacas wyko- rzystywane są przez cały rok jako miej- sca wystawowe. Na terenie parku znajduje się wiele pomników dedykowanych sławnym hiszpańskim pisarzom, artystom i bo- haterom narodowym. Na szczególną uwagę zasługuje pomnik Upadłego Anioła wykonany w 1885 r. przez Ricarda Bellvera. W parku odnaleźć można rów- nież pozostałości dawnego młyna wod- nego i manufaktury porcelany. Ponadto jest to wspaniały teren do uprawiania przeróżnych sportów i po porostu do wypoczynku. W kwietniu właśnie tutaj ma swój początek i metę słynny ma- drycki maraton. El Parque del Retiro; Plaza de la Inde- pendencia 7; metro: Retiro (L2), Atocha Renfe (L1); Cercanías: Atocha, otwarte: codz. X–IV 6.00–22.00, V–IX 6.00–24.00, wstęp wolny; Palacio de Cristal Pałac Kryształowy znajduje się na terenie parku Retiro. Został zbudowany w 1887 r. przez architekta Ricarda Velázqueza Bo- sco, który był również twórcą znajdu- ▼▼ Pałac Kryształowy Kup książkę Poleć książkę
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Madryt. Travelbook. Wydanie 1
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: