Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00867 011055 7491776 na godz. na dobę w sumie
Majorka, Minorka, Ibiza. Michelin. Wydanie 1 - ebook/pdf
Majorka, Minorka, Ibiza. Michelin. Wydanie 1 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 144
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-3059-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Ruszaj w świat z przewodnikiem Michelin!

Michelin zaprasza cię do wspólnego odkrywania najpiękniejszych zakątków Majorki. Z tym przewodnikiem zwiedzanie będzie prawdziwą przyjemnością! Dokładne plany ułatwią swobodne poruszanie się po mieście. Szukasz ciekawych miejsc, zabytków i tras zwiedzania? Nic prostszego! Dzięki gwiazdkom przy nazwach dzielnic i obiektów nie pominiesz żadnej turystycznej atrakcji. Starannie dobrane informacje praktyczne pomogą ci znaleźć nocleg, restaurację czy kawiarnię, w których spędzisz wyjątkowe chwile.

Gwiazdki – tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych:

    *** zobacz koniecznie
    ** warto odwiedzić
    * godne uwagi

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

Teksty: Dominika Zaręba Tytuł: Majorka, Minorka, Ibiza – Udany Weekend Teksty: Dominika Zaręba Aktualizacja i redakcja: Magdalena Matyja-Pietrzyk Aktualizacja i redakcja: Magdalena Matyja-Pietrzyk Redaktor prowadzący: Magdalena Matyja-Pietrzyk Korekta: Aleksandra Marczuk, Agnieszka Szmuc Redaktor prowadzący: Magdalena Matyja-Pietrzyk Korekta: Aleksandra Marczuk, Agnieszka Szmuc Projekt graficzny: Dawid Kwoka Skład: Sabina Binek Projekt graficzny: Dawid Kwoka Fotoedycja: Dawid Kwoka Skład: Sabina Binek Fotoedycja: Dawid Kwoka Projekt okładki: Jan Paluch Zdjęcie na okładce: © Willyam Bradberry / Shutterstock.com Projekt okładki: Jan Paluch Zdjęcie na okładce: © Willyam Bradberry / Shutterstock.com Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- nie praw autorskich niniejszej publikacji. ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich nie praw autorskich niniejszej publikacji. właścicieli. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były właścicieli. kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo informacji zawartych w książce. Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki c, - Gliwice Wydawnictwo Helion tel.:     ul. Kościuszki c, - Gliwice e-mail: redakcja@bezdroza.pl tel.:     Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl e-mail: redakcja@bezdroza.pl Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Drogi Czytelniku! http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemmi2 Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemmi2 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-2217-2 Wydanie I ISBN: 978-83-283-2217-2 Copyright © Le Guide Vert Michelin – Michelin cie Le Guide Vert Michelin, 46, avenue de Breteuil, 75324 Paris Cedex 07 Copyright © Le Guide Vert Michelin – Michelin cie Copyright © for the Polish Edition by Helion, 2016 Le Guide Vert Michelin, 46, avenue de Breteuil, 75324 Paris Cedex 07 • Kup książkę Copyright © for the Polish Edition by Helion, 2016 • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Kup książkę Poleć książkę Majorka Minorka, ibiza© lunamarina / Depositphotos.com Plaża na Majorce © nito / Shutterstock.com Kup książkę Poleć książkę zwiedzanie Majorki, Minorki, ibizy i forMentery Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Majorka to przede wszystkim 550 km wybrzeża i ponad 200 plaż, od szerokich połaci złotego piasku przy dużych ośrod-kach turystycznych po małe, naturalne plaże w skalistych zatokach. To właśnie wspaniałe warunki naturalne sprzyjające wypoczynkowi, klimat i malowniczy krajobraz sprawiły, że począwszy od lat 60. ubiegłego stulecia wyspa zaczęła się kojarzyć z miejscem turystyki maso-wej. Pierwsi podróżnicy odkryli Majorkę już w XIX w., obecnie przybywa tu rocz-nie ok. 10 mln wczasowiczów.George Sand w swojej książce Zima na Majorce przewidziała rozwój turystyki na wyspie, pisząc: „W chwili obecnej zalecała-bym taką podróż tylko artystom o silnym ciele i pełnym pasji umyśle. Bez wątpienia przyjdzie czas, gdy delikatniejsi miło-śnicy podróży, a nawet piękne kobiety, będą mogli jechać do Palma tak, jak do Genewy, bez zbytniej fatygi i niedogodno-ści”. Na pewno jednak nie spodziewała się takiego boomu i przeinwestowania turystycznego, zabudowania ogromnych części wybrzeża hotelami, apartamen-towcami, willami i domami letniskowymi (w niektórych regionach należą one głównie do obcokrajowców) czy powsta-nia masowej infrastruktury, często bez charakteru, odcinającej się od zabudowy wyspy. Na szczęście Majorka zachowała swój urok, malowniczość i koloryt, a na wyspie wciąż można znaleźć zakątki i zabytki, które urzekają urodą i egzotyką. Są wśród nich dawne rezydencje, klasz-tory i zabytkowe kościoły, gdzie otacza się kultem Matkę Boską obdarzaną róż-nymi przydomkami – najbardziej znana jest Czarna Madonna z Lluc, patronka Majorka(Mallorca)Majorka jest największą wyspą Balearów. George Sand, która u boku Fryderyka Cho-pina spędziła na niej trzy zimowe miesiące na przełomie lat 1838 i 1839, nazywała ją wielką Balearą i pisała, że „jest to największa i najbardziej urodzajna wyspa w archi-pelagu Balearów, relikcie kontynentu, o silnie zaznaczonych wpływach śródziemno-morskich, który połączywszy bez wątpienia Hiszpanię z Afryką, cieszy się klimatem i wytworami zarówno jednej, jak i drugiej”. © Boris Stroujko / Fotolia.comMalownicza panorama stolicy Majorki56 wyspy. Piękne są także wsie i miasteczka interioru – z wąskimi uliczkami, oflanko- wanymi budynkami z pomarańczowego piaskowca, z zielonymi okiennicami – w których czas jakby zatrzymał się w miejscu. Swoistym symbolem wyspy stały się zabytkowe wiatraki (molinos), które służyły niegdyś do pompowania wody albo mielenia ziarna. Niezwykłą atmosferą wyróżnia się kosmopolityczna i tradycyjna w architekturze i krajobrazie stolica wyspy – Palma, nazywana niekiedy małą Barceloną, która inspirowała wielkich artystów, choćby Joana Miró. Na Majorce można wyodrębnić trzy typy krajobrazów. Łańcuch górski Serra de Tramuntana ciągnie się wzdłuż północno- -zachodniego wybrzeża wyspy z klifami i skalistymi szczytami przekraczającymi 1000 m n.p.m. (najwyższy jest Puig Major – 1445 m n.p.m.). Centralną część tworzy żyzna nizina El Pla z winnicami, sadami oliwnymi, migdałowymi, figowymi i cytrusowymi. Południowo-wschodnią część wyspy zajmuje słynąca ze zjawisk krasowych wyżyna Serra Se Llevant z naj- wyższymi wierzchołkami przekraczającymi 500 m n.p.m. Majorka to także kraina jaskiń, których doliczono się tu ponad 4 tys. Najsłynniejsze to: Coves del Drach, Coves d’Artà, Coves de Campanet, Coves dels Hams czy Coves de Génova. Władze Balearów starają się ostatnimi czasy chronić krajobraz i przyrodę wyspy, więc już blisko 40 powierzchni Majorki stanowi obszar parku narodowego (archi- pelag Cabrera), parków przyrodniczych – takich jak S’Albufera, wyspa Sa Dragonera, Mondragó  – oraz rezerwatów przyrody i obszarów chronionego krajobrazu. W 2011 r. krajobraz kulturowy Serra de Tramuntana został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Poza turystyką społeczność lokalna trudni się rolnictwem i przetwórstwem żywno- ści. Słynne stały się takie produkty regio- nalne, jak wieprzowa kiełbasa sobrassada, ciasto ensaïmada (w kształcie spirali) czy wyśmienite wina. Na wyspie kwitnie też tradycyjne rzemiosło artystyczne – szewstwo i kaletnictwo, ceramika, wytwórczość szklarska oraz produkcja sztucznych pereł i biżuterii. Mieszkańców wyspy doskonale charakte- ryzują słowa George Sand: „Majorkańczyk zawsze znajdzie jakiś powód, aby się nie spieszyć. Życie jest takie długie!”. Zale- camy, aby przestawić się na taki powolny rytm w trakcie podróżowania i wypoczy- wania na wyspie. Palma  Palma, stolica Majorki, to zabytkowe miasto portowe zachwycające klima- tem i rozmachem, liczące nieco ponad 400 tys. mieszkańców. Nazywana jest labiryntem smaku, fiestą pomysłów, wiel- kim artystycznym targiem oraz żywą eks- pozycją architektury różnych epok, sztuki i rzemiosła. George Sand opisywała ją jako miasto „o bardzo wyraźnym charak- terze, posiadające kilka pierwszorzędnych zabytków, pięknych i rzadkich”, w którym „styl mauretański utrwalił się w najmniej- szych nawet budowlach”. Spacer wąskimi uliczkami i placami miasta, wśród zabyt- kowych kamienic i rezydencji w stylu baroku czy katalońskiego art nouveau, zaglądanie do zabytkowych i magicznych patiów kamienic, odpoczynek w ogródku którejś z gustownych artystycznych kawiarni czy restauracji, kontemplowanie panoramy starówki od strony Parc de la Mar z katedrą La Seu i pałacem Almuda- ina na pierwszym planie – to obowiąz- kowy rytuał zwiedzających to wspaniałe miasto. Założyli je najprawdopodobniej Rzymianie, nadając mu nazwę Palma. W czasach muzułmańskich nosiła arab- skie miano Madina Mayurqa. Po konkwi- ście Jakuba I mówiono o niej także Ciutat de Mallorca. Dopiero król Hiszpanii Filip V po wojnie o sukcesję hiszpańską powrócił do starożytnego określenia Palma de Mallorca. W 2008 r. władze Balearów skróciły nazwę stolicy i oficjalnie miasto nazywa się dziś po prostu Palma. Spacer Proponujemy rozpoczęcie wędrówki od widowiskowego i tętniącego życiem Passeig des Born – ocienionego wyso- kimi platanami pasażu, przy którym Kup książkę 57 Poleć książkę a k r o j a M | y r e t n e m r o F i y z b i i , i k r o n m i , i j i k r o a m e n a z d e w z i Kup książkę Poleć książkę ulokowało się wiele kawiarni i restaura-cji oraz dostojnych kamienic. Wyróżnia się spośród nich rezydencja Casal Sol-leric (pod nr. 27), w której mieszczą się centrum kultury organizujące wystawy czasowe oraz czynny codziennie od rana do wieczora punkt informacji turystycznej (dostaniemy w nim mapę miasta i kilka cennych wskazówek). Budynek został wzniesiony w 1763 r. dla zamożnej rodziny kupieckiej handlują-cej m.in. oliwą. Największym walorem rezydencji jest patio, jedno z najpięk-niejszych w Palmie, z dekoracyjnymi podcieniami i okazałymi schodami. Budynek łączy typowe elementy Palau Reialde l’AlmudainaPersonatgeBanysÀrabsCASA MARGUÉSDEL PALMERCAN VIVOTTMercat de l’OlivarDWORZEC KOLEJOWYNOCLEGIWYŻYWIENIEPalau Sa Font......Apuntadores .......Pons.....................La Paloma............Bon Lloc..............El Pilon................Forn des Teatre...Coto....................Escape Bar..........Provenzal.............ZATOKA PALMY56412123712312345768Almoina Pl. GZ 6Antoni Maura Av. GZ 12Antoni Planas i Franch HZ 13Apuntadors FZ 15Ballester Travessia HY 25Born Pas. des GYBosseria HY 34Cadena GZ 36Calatrava HZ 37Can Pueyo GY 40Can Savella HZ 42Can Serra HZ 43Conquistador GZ 50Constitució GY 51Convent deSant Francesc HZ 54Corderia HY 57Drassana Pl. FZ 58Ducs de Palma deMallorca Rambla dels GXY 60Forn de la Gloria FZ 69Jaume II GY 85Jaume III Av. FYJosep Maria Quadrado Pl. HZ 94Monti–Sion HZ 108Palau Reial GZ 109Portella GZ 114Ramón Llull HZ 118Rei Joan Carles I Pl. GY 119Reina Pl. GZ 120Riera GY 121Sant Bartomeu GY 130Sant Francesc Pl. HZ 132Sant Pere Nolasc GZ 133Santa Clara HZ 135Sastre Roig GY 136Temple HZ 141Tous i Maroto GY 144Weyler Pl. GY 148La Llotja FZ CAjuntament de Palma GZ HCan Berga GY JMuseu Diocesà GZ M2Museu de Mallorca GZ M1Museu Fundació Juan March Palma HY M3Palau Solleric GY ZGran Hotel GY T58architektury majorkańskiej i europej-skiego baroku. Północny kraniec Passeig des Born zaj-muje Plaça Rei Joan Carles I, gdzie skrę-camy w Avinguda Unió i mijamy Plaça Mercat, przy którym stoją dwie wspa-niałe kamienice. Zabytkowy Can Berga, wewnątrz którego mieści się obecnie siedziba sądu, z okazałym patio z podcie-niami, został przebudowany w stylu baro-kowym w 2. poł. XVIII w. Secesyjny Can Casasayas przywodzi na myśl barce-lońskie budowle w stylu katalońskiego art nouveau (projektantami byli Guillem Reynés i Font oraz Francesc Roca). Kilka kroków dzieli nas od charaktery-stycznego dla starówki Plaça Weyler, który zdobi architektoniczna perełka miasta: budynek pierwszego na wyspie hotelu – Gran Hotel. Obecnie jest to siedziba Fundació La Caixa, która odre-staurowała obiekt. Na placu znajduje się również muzeum i sala wystawowa z cza-sowymi ekspozycjami sztuki (CaixaForum Palma – Plaça de Weyler 3 – tel.: +34 971 178500 – otwarte pn.–sb. 10.00–20.00, nd. i święta 11.00–14.00 – wystawy: 4 EUR, bilet rodzinny: 2 EUR/os.). Wspaniała budowla w stylu katalońskiego art nouveau została wzniesiona w latach 1901–03 według projektu Lluísa Domènecha i Montanera, znanego architekta rodem z Barcelony. W dekoracji wykorzystano elementy orientalne i neogotyckie – warto zwrócić uwagę na wieńczące fasadę budowli figury orłów, kapitele z motywami roślin-nymi i wielobarwną ceramiczną mozaikę. Po drugiej stronie Plaça Weyler (pod nr. 9) mieści się słynna cukiernia Forn des Teatre z charakterystyczną stylizowaną, zielono-żółtą witryną wejściową. Można tu spróbować m.in. słynnej majorkańskiej ensaïmady. Obok powstała restauracja z tapas oznakowana podobnym szyldem. Z Plaça Weyler strome schody doprowa-dzą nas do serca miasta – Plaça Major, zamkniętego z czterech stron żółtymi, trzypiętrowymi budynkami utrzymanymi w prostych formach, z podcieniami. Ten niewielki, tętniący życiem plac zajmują głównie ogródki kawiarni i restauracji oraz stragany z pamiątkami. Chętnie występują tu miejscowi i przyjezdni arty-ści. Pod placem znajdują się duże pod-ziemne centrum handlowe oraz parking. Dalej można ruszyć Carrer Colom – wąską uliczką, przy której działają sklepy z pamiątkami. Kolejnym przystankiem będzie Plaça de Cort z zabytkowym ratuszem miejskim – Ajuntament de Palma (pod nr. 1), który był m.in. siedzibą władzy wykonawczej dawnego Królestwa Majorki. Fasada budynku wzniesionego w latach 1649–80 repre-zentuje styl barokowy z elementami manieryzmu, zdobią ją balkon oraz zegar zwany En Figuera. Gmach sta-nowi klasyczny przykład majorkańskiej © Genova / Shutterstock.com La Seu i pałac Almudainazwiedzanie majorki, minorki, ibizy i Formentery | Majorka59 Kup książkę Poleć książkę architektury majorkańskiej i europej-skiego baroku. Północny kraniec Passeig des Born zaj-muje Plaça Rei Joan Carles I, gdzie skrę-camy w Avinguda Unió i mijamy Plaça Mercat, przy którym stoją dwie wspa-niałe kamienice. Zabytkowy Can Berga, wewnątrz którego mieści się obecnie siedziba sądu, z okazałym patio z podcie-niami, został przebudowany w stylu baro-kowym w 2. poł. XVIII w. Secesyjny Can Casasayas przywodzi na myśl barce-lońskie budowle w stylu katalońskiego art nouveau (projektantami byli Guillem Reynés i Font oraz Francesc Roca). Kilka kroków dzieli nas od charaktery-stycznego dla starówki Plaça Weyler, który zdobi architektoniczna perełka miasta: budynek pierwszego na wyspie hotelu – Gran Hotel. Obecnie jest to siedziba Fundació La Caixa, która odre-staurowała obiekt. Na placu znajduje się również muzeum i sala wystawowa z cza-sowymi ekspozycjami sztuki (CaixaForum Palma – Plaça de Weyler 3 – tel.: +34 971 178500 – otwarte pn.–sb. 10.00–20.00, nd. i święta 11.00–14.00 – wystawy: 4 EUR, bilet rodzinny: 2 EUR/os.). Wspaniała budowla w stylu katalońskiego art nouveau została wzniesiona w latach 1901–03 według projektu Lluísa Domènecha i Montanera, znanego architekta rodem z Barcelony. W dekoracji wykorzystano elementy orientalne i neogotyckie – warto zwrócić uwagę na wieńczące fasadę budowli figury orłów, kapitele z motywami roślin-nymi i wielobarwną ceramiczną mozaikę. Po drugiej stronie Plaça Weyler (pod nr. 9) mieści się słynna cukiernia Forn des Teatre z charakterystyczną stylizowaną, zielono-żółtą witryną wejściową. Można tu spróbować m.in. słynnej majorkańskiej ensaïmady. Obok powstała restauracja z tapas oznakowana podobnym szyldem. Z Plaça Weyler strome schody doprowa-dzą nas do serca miasta – Plaça Major, zamkniętego z czterech stron żółtymi, trzypiętrowymi budynkami utrzymanymi w prostych formach, z podcieniami. Ten niewielki, tętniący życiem plac zajmują głównie ogródki kawiarni i restauracji oraz stragany z pamiątkami. Chętnie występują tu miejscowi i przyjezdni arty-ści. Pod placem znajdują się duże pod-ziemne centrum handlowe oraz parking. Dalej można ruszyć Carrer Colom – wąską uliczką, przy której działają sklepy z pamiątkami. Kolejnym przystankiem będzie Plaça de Cort z zabytkowym ratuszem miejskim – Ajuntament de Palma (pod nr. 1), który był m.in. siedzibą władzy wykonawczej dawnego Królestwa Majorki. Fasada budynku wzniesionego w latach 1649–80 repre-zentuje styl barokowy z elementami manieryzmu, zdobią ją balkon oraz zegar zwany En Figuera. Gmach sta-nowi klasyczny przykład majorkańskiej © Genova / Shutterstock.com La Seu i pałac Almudainazwiedzanie majorki, minorki, ibizy i Formentery | Majorka59 Kup książkę Poleć książkę rezydencji składającej się z parteru, piętra z wysokimi oknami oraz niskiego stryszku z wykuszem. W XIX-wiecznym wnętrzu zobaczymy m.in. gigantes – wiel-kie (wysokie na 4,20 m) podobizny ludzi, wykonane z drewna i kartonu i ubrane w tradycyjne stroje. Parady takich figur można podziwiać podczas jednej z lokal-nych fiest, które stanowią ważny element miejscowego kalendarza kulturowego. Z Plaça de Cort uliczką Covent de Sant Francesc dojdziemy do Plaça de Sant Francesc z kościołem i klasztorem Franciszkanów – Basílica de Sant Fran-cesc (tel.: +34 971 712695 – otwarte pn.–sb. 9.30–12.30 i 15.30–18.00, nd. i święta 9.00–12.30 – 1,5 EUR). Można też dojść do placu nieco bardziej krętą drogą, przez Carrer de s’Almudaina, gdzie zobaczymy ciekawy gotycki Arc de s’Almudaina – łuk stanowiący pozostałość średniowiecz-nych fortyfikacji miasta. Franciszkanie przybyli do Palmy niedługo po konkwiście króla Jakuba I. Prawdopo-dobny początek prac przy budowie tego wielkiego klasztoru i kościoła datuje się na rok 1286. Wygląd zewnętrzny budynku nie jest oryginalny, gdyż wcześniejsza gotycka fasada oraz znaczna część kościoła zostały zniszczone w wyniku uderzenia pioruna w 1580 r. Odbudowa świątyni w kształcie, jaki możemy oglądać współcześnie, rozpoczęła się w 1618 r. i wraz z późniejszymi modyfikacjami trwała aż do połowy wieku XIX. W jednej z kaplic mieści się grób oraz płaskorzeźba Rajmunda Llulla, żyjącego na przełomie XIII i XIV w. majorkańskiego misjonarza, filozofa i myśliciela, którego uznaje się za jednego z twórców literackiego języka katalońskiego. Obok kościoła stoi klasztor z wewnętrznym podwórzem ozdobionym przez wielokrotnie prze-budowywane gotyckie krużganki. Przed kościołem zobaczymy pomnik ojca Juni-pera Serry, majorkańskiego misjonarza franciszkanina, który w XVIII w. zakładał katolickie misje w Kalifornii i Meksyku.Z Plaça de Sant Francesc zmierzamy wąskimi uliczkami na południe, do najwspanialszych zabytków miasta – katedry La Seu i pałacu królewskiego, czyli Palau de l’Almudaina, górującego nad Plaça d’Almoina. Tuż przy katedrze ciągnie się zachowany fragment rene-sansowych murów miejskich – Dalt Murada – zbudowanych w miejscu średniowiecznych umocnień (pierwsze fortyfikacje wznieśli Rzymianie). Warto pospacerować koroną murów wzdłuż Passeig de Dalt Murada. Roztacza się stąd wspaniały widok na Parc de la Mar z zatoką Badia de Palma i na stare miasto. Przy murach mieści się też Ses Voltes – popularna scena pod gołym niebem. Spacer uliczkami starego miasta miło jest zakończyć odpoczynkiem w Parc de la Mar rozciągającym się u stóp murów miej-skich. Z Plaça d’Almoina możemy zejść np. schodami Costa de la Seu (na zachód od placu), u których stóp stoi Personatge – rzeźba Miró zwana popularnie Jajkiem. Wieczorem warto przespacerować się wzdłuż wybrzeża Palmy pieszo-rowe-rowym Passeig Marítim, mijając port rybacki oraz przystań jachtów i statków wycieczkowych. Można stąd podziwiać piękną panoramę miasta.ZwiedzanieLa Seu Plaça Almoina – tel.: +34 902 022 445 – www.catedraldemallorca.org – otwarte IV–V i X: pn.–pt. 10.00–17.15, VI–IX: pn.–pt. 10.00–18.15, XI–III: pn.–pt. 10.00–15.15, cały rok: sb. 10.00–14.15 oraz w czasie nabożeństw – 6 EUR. Majestatyczna i smukła gotycka katedra z ogromnymi przyporami jest ikoną i symbolem miasta oraz najcenniejszym zabytkiem Balearów. Jej widok robi szczególne wrażenie od strony morza, kiedy przypływa się do portu w Palmie promem. Bajkowo wygląda za dnia, gdy odbija się w jeziorze w Parc de la Mar, oraz nocą – pięknie podświetlona. Określa się ją również mianem Catedral del Mar („katedra morza”) – ze względu na bli-skość morza, Catedral de la Luz („katedra światła”), ponieważ promienie słoneczne wpadają do jej wnętrza przez 87 okien i 7 rozet, oraz Catedral del Espacio („kate-dra przestrzeni”) – jej główna nawa mierzy 60 bowiem aż 121 m długości i 44 m wysoko- ści, a szerokość całej świątyni wynosi 55 m. Geneza budowy świątyni (siedziby diecezji Majorki) sięga początków XIV w. Zgodnie z legendą jej powstanie miał zainicjować król Jakub I Zdobywca w 1230 r., by oddać cześć Matce Boskiej, która uratowała jego flotę w czasie gwałtownej burzy. Świątynia została wzniesiona z pomarańczowego piaskowca (wydobywanego w Santanyí) w miejscu dawnego meczetu. Wiadomo na pewno, że budowę zlecił król Jakub II, syn słynnego konkwistadora i pierwszy król Majorki. Katedra była budowana przez blisko 300 lat (1306–1601). Jej wnętrze tworzy wysoko sklepiona nawa główna, podparta 14 smukłymi fila- rami, oraz para naw bocznych z 14 kapli- cami bocznymi. Wśród nich wyróżnia się Capella de Nostra Senyora de la Corona z figurami aniołów przywiezionymi z klasz- toru Kartuzów w Valldemossie. Środek świątyni doświetlają wysokie okna w bocz- nych ścianach i prawdopodobnie najwięk- sza na świecie gotycka rozeta (średnica 11,5 m, powierzchnia 97 m²) składająca się z 1236 kolorowych kawałków szkła. Cennym elementem wnętrza katedry jest wykonany z kutego żelaza ażurowy baldachim (baldachino), przypominający koronę cierniową, który wisi nad prostym alabastrowym ołtarzem. Niedokończony projekt Antonia Gaudiego, wzbudzający wiele kontrowersji, został ustawiony w miejscu barokowego ołtarza. Wielki kataloński architekt w latach 1903–14 kierował pracami związanymi z odnową świątyni; przebudował także prezbiterium kaplicy królewskiej – Capella Reial – oraz ozdobił kościół licznymi ornamentami w stylu katalońskiego art nouveau. Artysta porzucił zlecenie ze względu na nabrzmiewający konflikt z władzami kościelnymi, związany z jego niekon- wencjonalnymi projektami modernizacji wnętrza świątyni. W 2007 r. wprowadzono do katedry kolejny oryginalny element. Znany major- kański malarz Miquel Barceló (przedsta- wiciel nurtu zwanego transawangardą) zaprojektował kolejną kaplicę – Capella de Sant Pere – i ozdobił ją ogrom- nym ceramicznym muralem przedsta- wiającym, w sposób zupełnie wyjątkowy, biblijną scenę zamiany wody w wino w Kanie oraz Chrystusa pośród owoców morza i ziemi. W ten sposób katedra stała się najlepszą ilustracją trendu wyróż- niającego współczesną Majorkę, który polega na odważnym łączeniu dziedzic- twa i tradycji z nowymi prądami w sztuce. W katedrze można zwiedzić Museu de la Catedral z obrazami średniowiecznych malarzy, naczyniami liturgicznymi i reli- kwiami świętych. Palau Reial de l’Almudaina –Alcázar Reial/Palacio Real (Pałac Królewski)  C. del Palau Reial – tel.: +34 971 214134 – otwarte X–III: wt.–nd. 10.00–18.00 (ostatnie wejście o 17.00); IV–IX: wt.–nd. 10.00–20.00 (ostatnie wejście o 19.00) – zamkn. 8, 24, 25 m o c a . i l o t o F / e u r o r S © Katedra La Seu i Parc de la Mar Kup książkę 61 Poleć książkę a k r o j a M | y r e t n e m r o F i y z b i i , i k r o n m i , i j i k r o a m e n a z d e w z i i 31 XII, 12 X – 7 EUR; w śr. i czw. ostatnie 3 godz. gratis dla obywateli UE. Pałac królewski, którego nazwa ozna- cza w języku arabskim cytadelę, został wzniesiony przez króla Jakuba II Spra- wiedliwego w 1309 r. na bazie murów wcześniejszej twierdzy Maurów. Dzisiaj pałac jest siedzibą parlamentu wyspy oraz władz wojskowych, tu także – zgodnie z prastarą tradycją – w czasie oficjalnych wizyt rezyduje król Hiszpanii. Obiekt zwiedza się w grupie z przewod- nikiem. Zobaczymy tu m.in. dziedziniec pałacowy, XIV-wieczną gotycką prywatną kaplicę króla (Capella de Santa Anna) z romańskim portalem oraz komnaty królewskie. Parc de la Mar  Park założono w latach 60. XX w. według koncepcji katalońskiego architekta Josepa Lluísa Serta (projektował budowle w Barcelonie, Paryżu, Bostonie) oraz Joana Miró. Główną część założenia tworzy sztuczne jezioro z fontanną, w którego tafli wspaniale odbija się sylwetka katedry. W parku zobaczymy wiele dzieł Miró – rzeźby oraz mural ze słynną mozaiką ceramiczną, będącą przedstawieniem nieba, ptaków i morza, od którego dzieli nas zaledwie kilkanaście metrów. Drugą część parku stanowi gaj palmowy z białymi ławkami oraz ogród z placem zabaw. Szkoda jedynie, że ten piękny zielony zakątek został odcięty od wybrzeża ruchliwą drogą szybkiego ruchu. Tak jakby miasto odwróciło się od morza, na którego brzegu wyrosło. Museu de Mallorca (Muzeum Historii Majorki) C. de la Portella 5 – tel.: +34 971 177838 – http://museudemallorca.caib.es – otwarte wt.–pt. 10.00–18.00, sb. i nd. 11.00–14.00 – 2,40 EUR, nd. wstęp wolny. Bardzo ważne muzeum historii Majorki mieści się we wspaniałej rezydencji Palau d’Aiamans z 1634 r. W czteropoziomo- wym muzeum (podziemie, parter i dwa piętra) zapoznamy się z historią wyspy od czasów prehistorycznych – epoka tala- jocka – po współczesne. Museu Fundació Juan March Palma C. de Sant Miquel 11 – tel.: +34 971 713515 – www.march.es – otwarte pn.–pt. 10.00–18.30, sb. 10.30–14.00 – wstęp wolny. W muzeum, prowadzonym przez fun- dację założoną przez znanego hiszpań- skiego finansistę i przedsiębiorcę Joana Marcha, eksponowane są prace 52 hisz- pańskich artystów, m.in. Joana Miró, Pabla Picassa, Salvadora Dali i Miguela Barceló. La Llotja (Budynek dawnej giełdy) Plaça de la Llotja 5 – tel.: +34 971 711705 – otwarte tylko w czasie wystaw. Budynek znajduje się w pobliżu nadmorskiego pasażu przy malowniczym porcie – przystani łodzi i imponujących jachtów. Został wzniesiony w latach 1426–48 w stylu katalońskiego gotyku według projektu majorkańskiego rzeźbiarza i architekta Guillema Sagrera. W czasach upadku Palmy (XVI–XVII w.) giełdę zamieniono na spichlerz. W pobliżu La Llotja przy tej samej ulicy możemy zobaczyć także piękny zabytkowy budynek dawnego handlowego sądu rozjemczego – Consolat de la Mar, którego początki datuje się na XV w. Dzisiaj ma tu siedzibę rząd wspólnoty autonomicznej Balearów. W głównej fasadzie, utrzymanej w stylu renesansowo-barokowym, zwraca uwagę elegancka loggia. Museu Diocesà (Muzeum Diecezjalne) C. Mirador 5 – tel.: +34 971 723860 – otwarte pn.–sb. 10.00–14.00 – 3 EUR. Muzeum w pałacu biskupim – Palau Episcopal (w pobliżu katedry) – prezen- tuje dzieła sztuki sakralnej z La Seu oraz innych świątyń i klasztorów Majorki. Do najważniejszych zabytków należy jaspi- sowy sarkofag Jakuba II. Banys Àrabs (Łaźnie arabskie) C. de Serra 7 – tel.: +34 637 046534 – otwarte 9.00–19.00 – 2 EUR. Łaźnie arabskie, czyli hammamy, są jednym z nielicznych zabytków muzuł- mańskich w Palmie i na całych Balearach. Datowane na X–XII w. i zachowane do dzisiejszych czasów w niezmienionym Kup książkę 62 Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę stanie, były wzorowane na termach rzymskich.Palau March Museu (Muzeum Sztuki Współczesnej) C. Palau Reial 18 (tuż za pałacem królew-skim) – tel. +34 971 711122 – www.fun-dacionbmarch.es – otwarte XI–III: pn.–pt. 10.00–17.00, IV–X: pn.–pt. 10.00–18.30, sb. 10.00–14.00 – 4,5 EUR.W muzeum, prowadzonym przez funda-cję Bartolomé March, można zobaczyć m.in. litografie Salvadora Dalego, rzeźby takich artystów, jak Auguste Rodin, Edu-ardo Chillida i Henry Moore, oraz unika-tową kolekcją majorkańskiej kartografii. Es Baluard – Museu d’Art Modern i Contemporani de Palma (Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej Palmy)Plaça Porta de Santa Catalina bez nr. – tel.: +34 971 908200 – www.esbaluard.org – otwarte wt.–sb. 10.00–20.00, nd. 10.00–15.00 (ostatnie wejście 15 min przed zamkn.) – 6 EUR, w pt. płacisz, ile chcesz (nie mniej niż 0,10 EUR), dla osób, które przyje-chały rowerem 2 EUR.Muzeum sztuki tworzonej w XX i XXI w. głównie na Balearach i w basenie Morza Śródziemnego wystawia dzieła znamie-nitych artystów, takich jak Pablo Picasso, Joan Miró, Miquel Barceló, Marc Chagall, Paul Gauguin i in. Rozciąga się stąd malowniczy widok na zatokę, centrum miasta i zamek Bellver. Działają tu również sklep z księgarnią i kafeteria.Mercat de l’Olivar (Targ oliwny)Plaça de l’Olivar 4 – tel.: +34 971 720314 – www.mercatolivar.com – otwarte pn.–czw. i sb. 7.00–14.30, pt. 14.30–20.00. W odrestaurowanym budynku z pod-cieniami mieści się duży, wypełniony kolorami targ, na którym sprzedaje się owoce, warzywa, ryby, mięso i słodycze. Warto wybrać się tu na poszukiwanie typowych produktów regionalnych z Majorki. © arvernho / Fotolia.comŁaźnie arabskie w PalmiePoza centrumKilka ważnych atrakcji i zabytków znajduje się poza centrum miasta, są wśród nich m.in. Castell de Bellver czy Fundació Pilar i Joan Miró, położone na zachód od centrum, w części zwanej Cala Major. Palma zaprasza też na dwie piaszczyste plaże miejskie: Platja de Can Pere Antoni (Platja de Gesa) – oddaloną o niecałe 2 km na wschód od centrum, z bajkowym widokiem na katedrę – oraz Cala Major – poło-żoną ok. 4 km od centrum.zwiedzanie majorki, minorki, ibizy i Formentery | Majorka63
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Majorka, Minorka, Ibiza. Michelin. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: