Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00561 008484 10489548 na godz. na dobę w sumie
Makrofotografia. Magia szczegółu - książka
Makrofotografia. Magia szczegółu - książka
Autor: Liczba stron: 128
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2092-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Uwiecznij świat, jakiego nie znałeś!

Wiele osób nie zwraca uwagi na niepozorne, małe elementy otaczającego nas świata. Czyż nie warto pokazać im, co tracą? Wykonanie dobrego zdjęcia w skali makro to wyzwanie, ale zachwyt na twarzach oglądających jest wart wszelkich poświęceń. Właśnie dzięki makrofotografii można ujrzeć cudowny świat, niezauważalny na co dzień. Magiczny świat szczegółów!

Autor książki 'Makrofotografia. Magia szczegółu ' przedstawia ten temat w sposób przejrzysty i systematyczny. Dzięki tej publikacji zdobędziesz informacje dotyczące sprzętu potrzebnego do wykonania makrofotografii oraz sposobu kompozycji zdjęcia. Poznasz zagadnienia związane z właściwym doborem ostrości, a także takie pojęcia, jak głębia ostrości, długość ogniskowej, jasność obiektywu i wiele innych. Pozwolą Ci one na swobodne poruszanie się po świecie makrofotografii. Ponadto poszerzysz swoją wiedzę odnośnie doboru właściwego oświetlenia oraz programów odpowiednich do obróbki wykonanych zdjęć. Niewątpliwym atutem tej książki są pytania i zadania kontrolne, które pozwolą Ci zweryfikować zdobyte umiejętności. Jeżeli chcesz uwiecznić otoczenie w makrofotografii, ta pozycja będzie dla Ciebie nieocenionym źródłem informacji, a może nawet twórczej inspiracji!

Odsłoń na fotografiach całe piękno szczegółu!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Makrofotografia. Magia szczegó³u Autor: Witold Wrotek ISBN: 978-83-246-2092-0 Format: 168x237, stron: 128 Uwiecznij œwiat, jakiego nie zna³eœ! • Jaki sprzêt jest potrzebny do makrofotografii? • Jak uzyskaæ du¿e powiêkszenia? • Jak komponowaæ efektowne zdjêcia? Wiele osób nie zwraca uwagi na niepozorne, ma³e elementy otaczaj¹cego nas œwiata. Czy¿ nie warto pokazaæ im, co trac¹? Wykonanie dobrego zdjêcia w skali makro to wyzwanie, ale zachwyt na twarzach ogl¹daj¹cych jest wart wszelkich poœwiêceñ. W³aœnie dziêki makrofotografii mo¿na ujrzeæ cudowny œwiat, niezauwa¿alny na co dzieñ. Magiczny œwiat szczegó³ów! Autor ksi¹¿ki „Makrofotografia. Magia szczegó³u ” przedstawia ten temat w sposób przejrzysty i systematyczny. Dziêki tej publikacji zdobêdziesz informacje dotycz¹ce sprzêtu potrzebnego do wykonania makrofotografii oraz sposobu kompozycji zdjêcia. Poznasz zagadnienia zwi¹zane z w³aœciwym doborem ostroœci, a tak¿e takie pojêcia, jak g³êbia ostroœci, d³ugoœæ ogniskowej, jasnoœæ obiektywu i wiele innych. Pozwol¹ Ci one na swobodne poruszanie siê po œwiecie makrofotografii. Ponadto poszerzysz swoj¹ wiedzê odnoœnie doboru w³aœciwego oœwietlenia oraz programów odpowiednich do obróbki wykonanych zdjêæ. Niew¹tpliwym atutem tej ksi¹¿ki s¹ pytania i zadania kontrolne, które pozwol¹ Ci zweryfikowaæ zdobyte umiejêtnoœci. Je¿eli chcesz uwieczniæ otoczenie w makrofotografii, ta pozycja bêdzie dla Ciebie nieocenionym Ÿród³em informacji, a mo¿e nawet twórczej inspiracji! • Sprzêt konieczny do wykonania makrofotografii • Sposoby na uzyskanie du¿ych powiêkszeñ • Komponowanie zdjêæ • Zasady doboru kadru • Uzyskiwanie w³aœciwej ostroœci • Ograniczenia ostroœci • Dobór w³aœciwego oœwietlenia • Metody pomiaru œwiat³a • Doœwietlanie zdjêæ • Narzêdzia do edycji zdjêæ Ods³oñ na fotografiach ca³e piêkno szczegó³u! Spis treści Wstęp Problemy makrofotografi i Jak fotografować z małej odległości? Jak wyeksponować obiekt? Co w praktyce oznacza mała głębia ostrości? Jakie problemy sprawia oświetlenie? Jaki ekwipunek musi mieć makrofotograf? Kiedy ilość przechodzi w jakość? Gdzie znaleźć temat zdjęcia? Co znajdziesz w książce? Podziękowania 9 13 14 15 15 15 16 16 17 17 17 3 4 Makrofotografi a. Magia szczegółu Spis treści Rozdział 1. Sprzęt Tryb makro Kiedy korzystać z trybu makro? Aparat cyfrowy Obiektyw Długość ogniskowej Jasność obiektywu Przysłona Jak uzyskać duże powiększenie? Soczewki Mieszki fotografi czne Obiektywy uzupełniające Tuby lub pierścienie pośrednie Tuby lub pierścienie odwracające Obiektywy makro System M42 Pożyteczne dodatki Podsumowanie Pytania kontrolne Zadania do samodzielnego wykonania Rozdział 2. Kompozycja Temat zdjęcia Kadrowanie Kadr pionowy Kadr poziomy Linie i punkty Tło i światło Lampa błyskowa Eksponowanie obiektów 19 20 21 22 22 24 26 27 27 27 30 31 31 32 33 35 35 36 36 37 39 40 43 43 43 44 45 46 46 Makrofotografi a. Magia szczegółu Spis treści 5 Skala powiększenia i ostrość Podsumowanie Pytania kontrolne Zadania do samodzielnego wykonania Rozdział 3. Ostrość Ograniczenia ostrości Cena ostrości Automatyczne nastawianie ostrości Ręczne nastawianie ostrości Głębia ostrości Do czego można wykorzystać głębię ostrości? Od czego zależy głębia ostrości? Co jest powodem małej głębi ostrości? Co ułatwia preferencja przysłony? Rozmazane zdjęcia Automatyczne unieruchomienie matrycy Absorpcja uderzeń Stabilizator obrazu Blokowanie lustra Statyw Wybór statywu Praktyczne sposoby Obraz rozmyty Temat zdjęcia jest rozmyty Podsumowanie Pytania kontrolne Zadania do samodzielnego wykonania 46 47 48 49 51 52 52 53 54 55 56 57 58 60 60 61 61 61 62 62 62 64 65 65 66 67 67 6 Makrofotografi a. Magia szczegółu Spis treści Rozdział 4. Oświetlenie Metody pomiaru światła Cyfrowy pomiar ESP Pomiar światła centralnie ważony Pomiar punktowy HI Pomiar punktowy — korekta jasnych obszarów SH Pomiar punktowy — korekta ciemnych obszarów Doświetlanie Lusterko Blenda Lampa błyskowa Żarówki Ustawienia aparatu Czułość ISO Migawka Format plików Praktyczne sposoby Prześwietlenie całej fotografi i Prześwietlenie najjaśniejszych partii obrazu Niedoświetlenie Złe odwzorowanie barw Szum Podsumowanie Pytania kontrolne Zadania do samodzielnego wykonania 69 70 71 72 73 74 75 76 76 76 77 77 77 78 78 78 79 79 80 80 81 81 82 82 83 Rozdział 5. Edycja zdjęć Jaki program wybrać? Co może Corel Paint Shop Pro Photo X2? Wymagania systemowe Jakie są granice ingerencji? 85 86 86 87 87 Makrofotografi a. Magia szczegółu Spis treści 7 Jak wykadrować zdjęcie? Jak szybko wykonać korektę zdjęcia? Jak poddać zdjęcie korekcie inteligentnej? Jak zmienić rozdzielczość zdjęcia? Jak naprawić błędy ekspozycji? Jak usunąć cień ze zdjęcia? Podsumowanie Pytania kontrolne Zadania do samodzielnego wykonania 88 91 93 95 98 102 103 104 105 Rozdział 6. Praktyczne projekty 107 Krople wody Krople kolorowe Płomień świecy Płonące drewno Podsumowanie Pytania kontrolne Zadania do samodzielnego wykonania 108 112 115 117 119 120 121 Dodatek A Odpowiedzi do pytań 122 Skorowidz 123 3. Ostrość W tym rozdziale poznasz odpowiedzi na następujące pytania:  Jakie są ograniczenia uzyskiwania ostrych zdjęć?  Jakie są przyczyny utraty ostrości?  Jak usunąć przyczynę braku ostrości? 51 52 Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | OstrośćWielokrotnie zdarzyło mi się, że wykonywałem zdjęcie makro. Mając jeszcze w pamięci wspaniałe ujęcie, wyświetlałem je na monitorze komputera. Zamiast radości odczuwałem bolesne rozczarowanie. Obraz był rozmazany. Temat zdjęcia wcale nie był najostrzejszy. Przykrość była tym większa, że wykonałem jedno zdjęcie. Nie miałem nawet cienia nadziei, że wśród kilku podobnych ujęć uda się znaleźć takie, które ma najmniej błędów. Po każdej porażce szukałem jej przyczyn. Potrzeba nieco wiedzy o budowie aparatu, wykorzystywanych w nim zjawiskach fi zycznych, aby rozwiązać problem. Ograniczenia ostrości Fotografi a to nie matematyka. Nie można jednoznacznie określić miary ostrości obiektów widocznych na zdjęciu. Zależy ona nie tylko od umiejętności fotografa, ustawień aparatu, ale i od samego sprzętu. Dobra ostrość to maksymalna, jaką można uzyskać przy pomocy danego sprzętu. Ogranicza on bowiem z góry jakość wykonywanych zdjęć. Ostrość maksymalną determinują dwie części aparatu:   matryca — limitująca maksymalną liczbę możliwych do zarejestrowania szczegółów, obiektyw — którego miarą jakości jest ostrość. Cena ostrości Pomiędzy maksymalną możliwą do uzyskania danym sprzętem ostrością a jego ceną zachodzi prosta zależność. Im wyższej jakości i droższy jest sprzęt, tym zarejestrowany obraz może być ostrzejszy. Tanie aparaty kompaktowe kosztują mniej niż najprostszy obiektyw makro do lustrzanki. Nie należy się spodziewać, że urządzenie, którego konstrukcję zoptymalizowano pod względem minimalizacji kosztów, dorówna parametrami aparatowi opracowanemu pod kątem zaspokojenia wymagań profesjonalisty czy zaawansowanego amatora. Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość 53 W kompakcie matryca i obiektyw są integralnymi częściami aparatu. Nie da się ich dostosować do rosnących wymagań użytkownika. W lustrzance z aparatem nierozerwalnie związana jest matryca. Obiektywy można wymieniać. Pomiędzy parametrami obiektywu a jego ceną również istnieje prosta zależność. Niestety, za jakość trzeba płacić. Miarą jakości obiektywu są na przykład ostrość i jasność. W przypadku dobrych obiektywów wyższa jest wierność odwzorowania obrazu i mniejsze straty światła, niż gdy stosuje się najtańsze tego typu urządzenia. Każdą czynność, którą masz wykonać po raz pierwszy (na przykład ręczne ustawienie ostrości), przećwicz przed rozpoczęciem sesji fotografi cznej. Powtarzaj tyle razy, aż uzyskasz biegłość. Pozwoli Ci ona uniknąć straty czasu podczas robienia zdjęć. uwaga Automatyczne nastawianie ostrości Autofokus ustawia ostrość, stosując jako kryterium maksymalną kontrastowość obrazu. W zakresie minimalnych odległości obiektywu od obiektu oraz małej głębi ostrości automatyka może mieć problemy z działaniem. W takiej sytuacji należy wyłączyć autofokus. Jak wykonując zdjęcie makro, automatycznie ustawić ostrość? Trzeba wykonać dwie czynności: 1. Skierować obiektyw na obiekt i przysunąć na minimalna odległość. 2. Wcisnąć do połowy i przytrzymać przycisk migawki, po czym zaczekać, aż ustawiona zostanie ostrość. Aparat nie może ustawić ostrości, gdy obiektyw został przysunięty do fotografowanego przedmiotu na odległość mniejszą od minimalnej. Wartość minimalnej odległości ostrzenia znajdziesz w opisie aparatu kompaktowego lub obiektywu lustrzanki. uwaga 54 Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość Istnieje wiele metod zwiększania skali powiększenia (patrz rozdział 1.). Niektóre z nich powodują przerwanie połączenia elektrycznego pomiędzy korpusem aparatu a obiektywem. Przestaje wówczas działać automatyczne ustawianie ostrości. Pozostaje ustawianie ręczne. Ręczne nastawianie ostrości Jak po wyłączeniu automatyki ustawiać ostrość w makrofotografi i? Trzeba wykonać dwie czynności: 1. Ustawić ostrość na minimalną odległość (maksymalnie wysunąć obiektyw), 2. Poprzez przybliżenie lub odsunięcie aparatu od fotografowanego przedmiotu ustawić właściwą ostrość. To wszystko! Oczywiście żartuję! Najwięcej problemów przysparza punkt drugi. Zadanie jest o tyle trudne, że gdy ustawisz ostrość na minimalną odległość, głębia ostrości będzie bardzo mała. Przesunięcie aparatu o kilka milimetrów spowoduje przesunięcie punktu maksymalnej ostrości z obiektu (rysunki 3.1 i 3.2). W praktyce radzę sobie tak, że umieszczam aparat w takiej odległości od obiektu, abym w wizjerze lub na ekranie LCD widział ostry obraz. Rozmiary wizjera lub ekranu są na tyle małe, że nie pozwalają na dostrzeżenie szczegółów. Zatem wydaje mi się, że obraz jest ostry. Detale widoczne są po wyświetleniu zdjęcia na monitorze komputera. Podczas sesji trzeba działać „w ciemno”. Wykonuję kilka zdjęć, przesuwając aparat nieco do obiektu i od obiektu. Zwykle z serii fotografi i można wybrać jedną do dwóch, które mają najmniej błędów. Aby precyzyjnie przesuwać aparat, należy wygodnie oprzeć dłonie. Można w tym celu wykorzystać gałąź, naturalne ukształtowanie terenu, plecak itp. uwaga Po dołączeniu do aparatu obiektywu makro lub przystawki afokalnej ostrość ustawia się w identyczny sposób, jak ma to miejsce przy fotografowaniu ludzi czy krajobrazów. Należy jedynie pamiętać o ustawieniu małej głębi ostrości. Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość 55 Rysunek 3.1. Ostrość trzech obiektów jest podobna. Na podstawie wykadrowania można się domyślić, co jest tematem zdjęcia Głębia ostrości O obiekcie widocznym na zdjęciu mówimy, że jest ostry, jeśli jego krawędzie są kontrastowe, a nie rozmazane. Optyka aparatu fotografi cznego działa podobnie jak lornetka. Należy tak ją ustawić, aby najostrzejszy był temat zdjęcia. 56 Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość Rysunek 3.2. Aparat został przesunięty o kilka milimetrów. Najostrzejszy jest obiekt centralny. To on jest tematem zdjęcia Dobrze widoczne są obiekty znajdujące się w pewnym przedziale odległości od aparatu. Głębia ostrości to odległość od najbliższego do najdalszego ostrego obszaru na zdjęciu. Do czego można wykorzystać głębię ostrości? Wzrok człowieka skupia się na obiektach o ostrych konturach. Właściwość tę można wykorzystać do zmuszenia widza, by skupił uwagę na przedmiocie, który jest tematem zdjęcia. Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość 57 Duża głębia ostrości jest niezbędna przy fotografowaniu pejzaży. Gdy tematem jest na przykład widok z plaży, chcemy, by dobrze widoczne były zarówno fale rozbijające się o brzeg, jak i znajdujące się na horyzoncie chmury. Mała głębia ostrości umożliwia skupienie uwagi widza na jednym obiekcie. Pozostałe stanowią tło. Ich kontury są rozmyte. W ten sposób można na przykład wyeksponować źdźbło trawy z całej kępy. Od czego zależy głębia ostrości? Głębia ostrości zależy od:   długości ogniskowej obiektywu — zwiększając ją (odsuwając układ optyczny od matrycy), powodujemy zmniejszenie głębi ostrości (patrz rysunki 1.3 i 1.4). wielkości przysłony — zmniejszając średnicę otworu (zwiększając wartość liczbową), powodujemy zwiększenie głębi ostrości (patrz rysunki 3.3 i 3.4). Jak ustawianie głębi ostrości odbywa się w praktyce? Jeżeli w aparacie włączony jest autofokus, gdy wycelujesz obiektyw na obiekt i wciśniesz do połowy przycisk migawki, układ optyczny zostanie ustawiony w takiej odległości, aby uzyskać ostry obraz. Mechanizm nie zadziała, gdy obiektyw będzie znajdował się zbyt blisko obiektu. Po wyłączeniu automatycznego ustawiania ostrości należy ustawić ją ręcznie. Do tego służy pierścień znajdujący się na obiektywie. Obracając go, powodujemy zmianę odległości układu optycznego od matrycy. Im powiększenie ma być silniejsze (głębia ostrości mniejsza), tym obiektyw powinien być bardziej wysunięty z obudowy. Głębię ostrości zmienia się poprzez regulację przysłony. Im otwór przysłony jest mniejszy, tym cieńszy będzie promień świetlny padający na matrycę. W rezultacie zakres odległości, w jakich obraz odwzorowywany na matrycy będzie ostry, jest większy. Głębia ostrości jest większa. Zachodzi tu podobne zjawisko jak przy pisaniu ołówkiem. Gdy jest on dobrze zatemperowany, pozwala na rysowanie cienkich, dokładnych linii. Kiedy grafi t jest szeroki, rysowane linie nie są ostre. 58 Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość Rysunek 3.3. Mała głębia ostrości. Przysłona f/3,5 Co jest powodem małej głębi ostrości? W makrofotografi i zdjęcia wykonywane są z bliska i w dużym powiększeniu. Zachodzą tu dwie zależności:   Im mniejsza jest odległość od aparatu do przedmiotu, na który nastawiamy ostrość, tym mniejsza będzie głębia ostrości. Im dłuższa jest ogniskowa obiektywu, czyli im silniejsze powiększenie, tym mniejsza będzie głębia ostrości. Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość 59 Rysunek 3.4. Duża głębia ostrości. Przysłona f/22 W efekcie głębia ostrości jest w warunkach, w jakich wykonywane są makrofotografi e, bardzo mała. Zakres odległości od aparatu, w jakich przedmiot ma wyraźne kontury, jest niewielki. Aby go powiększyć, należy zwęzić otwór przesłony. W makrofotografi i rzadko staramy się zmniejszyć głębię ostrości. Najczęściej po przysunięciu aparatu blisko do przedmiotu i ustawieniu dużego powiększenia jest ona tak mała, że trudno wykonać ostre zdjęcie całego obiektu. Zwykle część fotografi i jest artystycznie rozmazana. 60 Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość uwaga Z im mniejszej odległości i w większym powiększeniu robione są zdjęcia, tym mniejszy otwór przysłony należy ustawić dla dużej wartości liczbowej przysłony (na przykład f/10 i więcej). Co ułatwia preferencja przysłony? Matryca musi być odpowiednio naświetlona, aby wygenerowała sygnał elektryczny o wartości niezbędnej do dalszego przetwarzania. Ustawienie małego otworu przysłony powoduje zmniejszenie oświetlenia matrycy. Konieczne jest wydłużenie czasu otwarcia migawki, a także zwiększenie czułości ISO, aby zrekompensować małą ilość światła wpadającego do aparatu. Aby uzyskać odpowiednią głębię ostrości, należy kontrolować wartość liczbową przysłony. Trudno jest jednocześnie ustawiać kilka parametrów. Na szczęcie aparat wyposażony jest w tryb pracy, w którym ręcznie można określić wartość liczbową przysłony, a urządzenie dobierze pozostałe, aby uzyskać odpowiednią ekspozycję. Tryb pracy, w którym fotograf ustawia wartość liczbową przysłony, a aparat dobiera pozostałe parametry, nosi nazwę priorytetu przysłony. Aby przez mały otwór przysłony do aparatu dostała się odpowiednia ilość świata, konieczne jest wydłużenie czasu naświetlania matrycy. Zwiększa to prawdopodobieństwo poruszenia urządzeniem i wykonania nieostrego zdjęcia. uwaga Aby przedmiot był ostry, należy ustawić dużą wartość przysłony. Wtedy obiekt będzie wyraźny, a tło rozmyte. Przy przysłonie małej przedmiot będzie nieostry. Rozmazane zdjęcia Zdjęcie może być nieostre, gdy aparat lub obiekt zostaną poruszone podczas naświetlania matrycy. Im dłużej ono trwa, tym prawdopodobieństwo wykonania nieostrej fotografi i jest większe. Trudno jest utrzymać aparat nieruchomo przez dłuższy czas. Gdy fotografowany jest owad, może on się sam poruszyć lub być poruszonym przez powiew wiatru. Montowanie urządzeń wydłużających odległość między zestawem soczewek a matrycą oraz ustawianie małego otworu przysłony powodują zmniejszenie intensywności oświetlenia matrycy. Konieczne jest więc wydłużenie czasu naświetlania. Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość 61 Najczęstszymi sposobami eliminacji poruszenia aparatu lub obiektu są:      włączenie stabilizacji lub absorpcji uderzeń obrazu w aparacie, zdalne wyzwalanie migawki, blokowanie ruchu lustra, umocowanie aparatu na statywie, stosowanie osłon chroniących przed wiatrem. Automatyczne unieruchomienie matrycy Wszystkie wysiłki związane z dobraniem ostrości pójdą na marne, jeśli podczas naświetlania matrycy drgnie ręka fotografa. Spowoduje to przesunięcie obrazu względem matrycy. Na zdjęciu objawi się w postaci rozmycia. Zdarzenie jest tym bardziej prawdopodobne, im dłuższy jest czas otwarcia migawki. W aparatach fotografi cznych stosowane są dwa systemy zabezpieczające przed niekorzystnym wpływem ruchu na jakość zdjęcia:   stabilizator obrazu (IS — ang. image stabilization), absorpcja uderzeń (AS — ang. anti shock). Absorpcja uderzeń Zmniejszanie skutków wstrząsów aparatu, które są spowodowane wibracjami, polega w przypadku tej funkcji na wprawianiu zwierciadła w odpowiedni ruch, tak aby położenie zwierciadła było stabilne względem padających na nie promieni światła. Funkcja ta znajduje zastosowanie w sytuacjach, w których czas otwarcia migawki jest bardzo długi, a wibracje aparatu muszą być jak najmniejsze, na przykład w astrografi i i makrofotografi i. Stabilizator obrazu Wpływ drgań aparatu, które często występują podczas fotografowania przy słabym oświetleniu lub z dużym powiększeniem, można zredukować za pomocą stabilizatora obrazu. Można wyłączyć stabilizator i zasymulować dynamikę sytuacji poprzez poruszenie aparatem w trakcie wykonywania zdjęcia. Stabilizator może tłumić drgania we wszystkich kierunkach lub tylko w pionie. Drugi wariant jest stosowany podczas wykonywania zdjęć panoramicznych w kierunku poziomym. Brak stabilizacji poziomej umożliwia uzyskanie rozmytego tła. 62 Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość uwaga  Stabilizator obrazu nie może korygować nadmiernych drgań aparatu i takich, które występują podczas ustawienia najdłuższego czasu otwarcia migawki. W takich przypadkach wskazane jest użycie statywu.  Aby podczas wykonywania zdjęcia nie poruszyć aparatem, należy do wyzwolenia migawki użyć wężyka lub pilota.  Podczas korzystania ze statywu należy mieć wyłączony stabilizator obrazu.  Jeśli korzystasz z obiektywu wyposażonego w funkcję stabilizacji obrazu, wyłącz ją w obiektywie lub aparacie.  Uszkodzenie stabilizatora obrazu lub układu absorpcji uderzeń jest sygnalizowane przez wyświetlenie symbolu uszkodzonego modułu, wyróżnionego kolorem czerwonym — na ekranie LCD aparatu lub w oknie celownika. Jeśli zrobisz wówczas zdjęcie, ujęcie może być zepsute. Blokowanie lustra Nawet niewielkie ruchy aparatu mogą przenosić się na lustro i powodować jego drgania. Mają one niekorzystny wpływ na ostrość obrazu. W przypadku niektórych modeli lustrzanek cyfrowych istnieje możliwość zablokowania ruchów lustra. W tym celu wystarczy nacisnąć odpowiedni przycisk. Statyw Korzystanie ze statywu znacznie ułatwia wykonywanie zdjęć dobrej jakości:     Umożliwia unieruchomienie aparatu podczas wykonywania zdjęć z długimi czasami naświetlania, Ułatwia uzyskanie dużej głębi ostrości. Gdy aparat jest przytwierdzony do statywu, można ustawić mały otwór przysłony i wydłużyć czas naświetlania — bez obawy o poruszenie zdjęcia, Pozwala na wykonanie wielu ujęć sceny, w której zmieniany jest tylko jeden element. Kadr trzeba wybrać raz, a następnie zająć się tylko kompozycją i doborem parametrów wykonywania zdjęcia. Zmniejsza liczbę nieprzemyślanych zdjęć. Ustawienie statywu, mocowanie do niego aparatu, kadrowanie są czynnościami, podczas których dokonywana jest wstępna selekcja tematów fotografi i. Daje to gwarancję, że po zakończeniu sesji nie będziesz miał nieprzemyślanych zdjęć, a te, które zostaną wykonane, będą przedstawiały starannie dobrane ujęcia. Wybór statywu Statyw statywowi nie równy. W sklepach dostępnych jest wiele typów. Ich walory użytkowe możesz ocenić dopiero podczas sesji. Jeżeli jeszcze nie korzystałeś Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość 63 ze statywu, zapoznaj się z uwagami, które pozwolą Ci uniknąć zakupu sprzętu, który będzie utrapieniem. Stabilność Statyw ma stanowić stabilne podparcie dla aparatu. Korpus lustrzanki waży około kilograma. Do tego należy doliczyć wagę obiektywu, który jest odsunięty od osi statywu. Gdy fotografujesz w terenie, statyw musi wytrzymać podmuchy wiatru. Konstrukcja powinna być również odporna na błędy fotografa, który może potrącić lub zaczepić statyw. Przewrócenie statywu oznacza upadek na ziemię aparatu, którego wartość może przekraczać kilka tysięcy złotych. Aby uniknąć niebezpieczeństwa wywrócenia zestawu, należy wybrać stabilny statyw. Waga Z punktu widzenia wygody noszenia statywu powinien być on lekki. Taki nie będzie jednak stabilny. Ma on bowiem obniżać środek ciężkości zestawu, działać jak kotwica. Waga statywu powinna być proporcjonalna do wagi aparatu. Lekkie statywy nadają się do małych kompaktowych urządzeń. Łatwo będzie o jego przewrócenie przez nieuwagę fotografa lub silniejszy podmuch wiatru. Lekki statyw nie będzie pełnił funkcji stabilizatora zestawu. Na aparat będą się przenosiły drgania wywołane naciskaniem przycisku migawki. W takiej sytuacji należy do wyzwalania urządzenia wykorzystywać wężyk spustowy, pilot lub samowyzwalacz. Z rozważań wynika wniosek — jakość ma swoją wagę. Jeśli zajmujesz się fotografi ą nie tylko w czasie urlopu lub uroczystości rodzinnych, kup statyw, który jest ciężki i stabilny. Głowice Statyw zakończony jest głowicą. Do niej montuje się aparat. Istnieje wiele rodzajów głowic. Zasadniczo dzielą się one na:   sterowane za pomocą pokręteł — mało wygodne i łatwe do wywrócenia po zaczepieniu za pokrętło. kulowe — pozwalające na płynne ustawianie aparatu pod niezwykłymi kątami. 64 Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość Płytka szybkowymienna Aparat nie jest przykręcany do statywu, lecz do tzw. płytki szybkowymiennej. Jest ona wsuwana w zatrzask przymocowany do głowicy statywu. Istnieje wiele rozwiązań, jeśli chodzi o płytki szybkowymienne. Oceniając je, zwróć uwagę na:   wygodę użytkowania, prawdopodobieństwo przypadkowego otwarcia zatrzasku. Cena Statyw ma ułatwiać pracę. Jeśli cena będzie ostatnim kryterium, na które zwrócisz uwagę przy wyborze, będziesz płakać tylko raz — płacąc za statyw. Jeżeli zasadniczym kryterium będzie niska cena statywu, będziesz płakać za każdym razem, gdy przyjdzie Ci z niego korzystać. W końcu tani statyw wyląduje w śmietniku, a Ty kupisz taki, który zaspokoi Twoje potrzeby. uwaga uwaga uwaga Trzecią nogę statywu najlepiej jest kierować w kierunku fotografowanego obiektu. Ustawiony odwrotnie sprawia, że się o niego potykamy. Dobrym rozwiązaniem jest też wyjmowana kolumna centralna z możliwością zainstalowania jej od spodu statywu. Podczas fotografowania przedmiotów znajdujących się na małej wysokości możemy umieścić aparat tuż nad powierzchnią, na której znajduje się obiekt. Gdy fotografujesz ze statywu, wyłącz w aparacie funkcję stabilizacji obrazu. Wstrząsy urządzenia umieszczonego na statywie mają mniejszą amplitudę niż trzymanego w ręku. Układ stabilizacji dostosowany jest do apmlitudy ruchów rąk. W rezultacie zamiast tłumić drgania, będzie je wzmacniał. Praktyczne sposoby Uważam, że dla fotografa najważniejsza jest umiejętność zastosowania wiedzy w praktyce. Oprócz znajomości teorii konieczne jest jeszcze: Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość 65    określenie objawów błędu, wytypowanie przyczyn, skorygowanie błędu. Obraz rozmyty Z tym przypadkiem mamy do czynienia, gdy cały obraz jest w różnym stopniu rozmyty. Prawdopodobne przyczyny i sposoby usuwania rozmycia znajdziesz w tabeli 3.1. Tabela 3.1. Usuwanie rozmycia obrazu Przyczyna Rada Zbyt mała ostrość sceny. Zbyt mała jasność sceny. Zbyt mała odległość między obiektywem a obiektem. Zbyt mała odległość między obiektywem a obiektem. Aparat został poruszony. Ustaw ostrość ręcznie. Doświetl scenę. Odsuń obiektyw od obiektu na odległość równą lub większą od minimalnej odległości ostrzenia. Ustaw ostrość ręcznie. Zamocuj aparat na statywie i wyzwalaj bez dotykania jego korpusu. Temat zdjęcia jest rozmyty Z tym przypadkiem mamy do czynienia, gdy temat zdjęcia nie jest w całości ostry. Prawdopodobne przyczyny i sposoby ich usuwania znajdziesz w tabeli 3.2. Tabela 3.2. Korygowanie głębi ostrości Przyczyna Rada Ustawienie zbyt dużego otworu przysłony. Zmniejsz otwór przysłony. Przesunięcie aparatu po ustawieniu ostrości. Trzymaj aparat nieruchomo (na przykład umieść go na statywie) lub wykonaj kilka zdjęć, przesuwając urządzenie o parę milimetrów w przód i w tył. Fotografowanie z niewłaściwym programem tematycznym. Wybierz program makro Obiekt poruszył się. Ponownie wykonaj zdjęcie. Staraj się nie wykonywać ruchów, które mogą spłoszyć obiekt. 66 Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość uwaga Niewielkie błędy ostrości można poprawić poprzez edytowanie fotografi i w programie do obróbki zdjęć cyfrowych, takim jak na przykład Corel Paint Shop Pro. Podsumowanie            Dobra ostrość to maksymalna, jaką można uzyskać przy pomocy danego sprzętu. Aparat nie może ustawić ostrości, gdy obiektyw został przysunięty do obiektu na odległość mniejszą od minimalnej, a także jeśli scena jest zbyt ciemna. Staraj się wykonać kilka zdjęć tej samej sceny. Zwiększy to szanse, że jedną z fotografi i będzie można uznać za poprawną. Aby poprawić ostrość zdjęcia, zamocuj aparat na stabilnym statywie, a po wykadrowaniu fotografi i i ustawieniu parametrów wyzwól urządzenie wężykiem spustowym, pilotem lub samowyzwalaczem. Głębia ostrości to odległość od najbliższego do najdalszego ostrego obszaru na zdjęciu. Im mniejszy otwór względny jest pozostawiony w przysłonie, czym wyższa liczba przysłony, tym większa głębia ostrości. Im mniejsza odległość od aparatu do przedmiotu, na który nastawiamy ostrość, tym mniejsza głębia ostrości. Im dłuższa ogniskowa obiektywu, czyli im silniejsze powiększenie, tym mniejsza głębia ostrości. Tryb pracy, w którym fotograf ustawia wartość liczbową przysłony, a aparat dobiera pozostałe parametry, nosi nazwę priorytetu przysłony. Najczęstszymi sposobami eliminacji poruszenia aparatu lub obiektu są: włączenie stabilizacji lub absorpcji uderzeń obrazu w aparacie, zdalne wyzwalanie migawki, blokowanie ruchu lustra, umocowanie urządzenia na statywie, stosowanie osłon chroniących przed wiatrem. Jeżeli wszystkie elementy na zdjęciu są rozmyte: odsuń obiektyw od obiektu na minimalną odległość ostrzenia i ustaw ostrość automatycznie, doświetl scenę i ustaw ostrość automatycznie, ustaw ostrość ręcznie, przymocuj aparat do statywu. Makrofotografi a. Magia szczegółu Rozdział 3. | Ostrość 67  Jeżeli tylko temat fotografi i jest rozmyty: zmniejsz otwór przysłony, ustaw program makro, wykonaj ponownie zdjęcie obiektu, zamocuj aparat do statywu. Pytania kontrolne Pytanie 1. Im silniejsze powiększenie aparatu, tym: a) Większa głębia ostrości. b) Mniejsza głębia ostrości. c) Układ optyczny bliżej przysunięty do matrycy. Pytanie 2. Im mniejszy otwór względny jest pozostawiony w przysłonie, tym: a) Wyższa wartość liczbowa przysłony. b) Niższa wartość liczbowa przysłony. c) Mniejszy fragment kadru zostanie odwzorowany na matrycy (silniejsze powiększenie optyczne). Pytanie 3. Tryb pracy, w którym fotograf ustawia wartość liczbową przysłony, a aparat dobiera pozostałe parametry, nosi nazwę: a) Priorytetu czasu. b) Makro. c) Priorytetu przysłony. Zadania do samodzielnego wykonania 1. Znajdź zegarek wskazówkowy z sekundnikiem i miejsce, w którym możesz zrobić zdjęcie — tak by aparat przez kilka sekund był nieruchomy. Wykonaj dwie fotografi e. Dla pierwszej ustaw czas otwarcia przysłony równy pięć sekund, a dla drugiej — minimalny czas otwarcia przysłony. Porównaj wygląd sekundnika na obu zdjęciach.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Makrofotografia. Magia szczegółu
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: