Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00312 007034 14071765 na godz. na dobę w sumie
Marek i Jarek jadą na wakacje - ebook/pdf
Marek i Jarek jadą na wakacje - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: E-bookowo Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-272-1171-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> dla dzieci i młodzieży >> dla dzieci
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Marek i Jarek jadą na wakacje - to opowiadanie dla dzieci i rodziców, mówiące o wesołych perypetiach dwóch braci związanych z przygotowaniami do wakacji nad morzem. Chłopcy bardzo się cieszą z nadchodzących wakacji. Czasami jednak trudno im się porozumieć w niektórych ważnych dla nich kwestiach związanych z wakacjami.
I w tym właśnie sęk. Sęk, który będzie chłopców prześladował od pierwszych stron opowiadania. Jaki sęk? Mama chłopców jest przekonana, że o taki, jaki widać na niektórych drzewach po obciętej lub uschniętej gałęzi. A jak było naprawdę?

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Halina Krüsch Czopowik MAREK i JAREK jadą na wakacje © Copyright by Halina Krüsch Czopowik Projekt okładki Beata Barbedet ISBN 978-83-272-1171-3 Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora. Marek i Jarek jadą na wakacje - to opowiadanie dla dzieci i rodziców, mówiące o wesołych perypetiach dwóch braci związanych z przygotowaniami do wakacji nad morzem. Chłopcy bardzo się cieszą z nadchodzących wakacji. Czasami jednak trudno im się porozumieć w niektórych ważnych dla nich kwestiach związanych z wakacjami. I w tym właśnie sęk. Sęk, który będzie chłopców prześladował od pierwszych stron opowiadania. Jaki sęk? Mama chłopców jest przekonana, że o taki, jaki widać na niektórych drzewach po obciętej lub uschniętej gałęzi. A jak było naprawdę? Fragment opowiadania Piękny wieczór tego dnia sprawił, iż Marek i Jarek po kolacji wyszli jeszcze na ganek, aby sobie trochę posiedzieć i porozmawiać na temat wyjazdu z rodzicami na wakacje. Jutro ostatni dzień przedszkola. Przedszkole będzie zamknięte aż cały miesiąc i wszystkie przedszkolaki będą miały wakacje. Chłopcom trochę smutno było z tego powodu, bo bardzo lubią chodzić do przedszkola. Ale z drugiej strony, wiedzą, że wakacje, to też dobra rzecz. - Wiesz, Jarek, cieszę się bardzo z tych naszych wakacji nad morzem - pierwszy odezwał się Marek. - Ale… - Właśnie: to „ale” mnie męczy. - Jarek przerwał Markowi ze smętną miną. - Bo jak to tak? Cały miesiąc nasze przedszkole będzie stało puste i… co? Naszym zabawkom będzie smutno, tak samym… bez nas. - Co racja, to racja - zgodził się Marek. - Ale wiesz, może one jednak muszą od nas odpocząć? Tak jak my musimy odpocząć od przedszkola. Słyszałeś, pani Krysia tak mówiła, że każdy raz w roku, powinien mieć wakacje, aby odpocząć od codzienności. - No nie wiem. - Jarek ciągle miał smętną minę, ale po chwili zastanowienia, buzia rozjechała mu się w uśmiechu, i krzyknął: - Wiem! - Co wiesz? - Marek aż podskoczył, bo Jarek krzyknął mu prosto do ucha. - Ale… ale jednak nie bardzo wiem, czy wiem. - Jarkowi mina znów zrzedła po nieco głębszym zastanowieniu. - No gadaj wreszcie! Wcześniej wiedziałeś, i co, tak szybko ci się odwidziało? Gadaj, gadaj! - zachęcał Marek. - Może to razem omówimy i coś nam z tego wyjdzie. - No bo pomyślałem, że może by tak nasze zabawki z przedszkola wziąć na wakacje ze sobą? Co ty na to? - A ja na to… jak na lato! - zachichotał Marek. - Pomysł może i niezły, ale czy pani Krysia się zgodzi? - No właśnie, w tym sęk. - Jarek pokiwał głową. - Jaki sęk? - zainteresował się Marek. - Co mówisz? - Jarek tak bardzo się zamyślił, że słowa Marka nie bardzo do niego docierały. - Pytam, jaki sęk? - powtórzył pytanie Marek. - No, taki normalny, co to problem jest z nim - zniecierpliwił się Jarek, że musi takie proste rzeczy tłumaczyć. - Przecież tatuś tak zawsze mówi. - A tam, sęk. Żaden sęk… - Marek podrapał się po głowie. - Co ty z tym sękiem? - To nie ja, to ty! Bo ja myślę, że to żaden sęk, tylko twardy orzech do zgryzienia. - Jaki orzech? - Jarek ciągle myślami był nieobecny. - Twardy. - Co jest twarde? - spytała mama Marka i Jarka, która stanęła nagle w drzwiach. - Sęk… - bezmyślnie odpowiedział Jarek. - Wiadomo. Sęk jest zawsze twardy - zgodziła się mama. - A co, rozmawiacie na temat drzew? To bardzo ciekawy temat. Ale na dzisiaj już koniec. Musicie iść do łóżka. Jutro ostatni dzień przedszkola. A potem: Niech żyją wakacje, niech żyje wolny czas, i woda i słońce… i zielony, wonny las!... No właśnie: las, a w lesie dużo drzew. Bardzo dużo drzew, a w każdym drzewie sęk. - O rety! Ależ my mówiliśmy… - zaczął Marek. - Do łóżek! - nakazała mama, nie słuchając, co Marek ma do powiedzenia. - No dobrze, chodź Jarek, idziemy spać, a jutro spytamy się pani Krysi - poddał się Marek. - No nie, ja też wam mogę opowiedzieć o drzewach, bo wiem na ich temat bardzo dużo - powiedziała mama. - Jak byłam w waszym wieku, to często chodziłam z moimi rodzicami do lasu… Wiecie co, jutro w drodze do przedszkola będziecie mnie pytać na temat drzew, a ja wam odpowiem na każde pytanie. Co było robić? Chłopcy wstali ze schodka, i robiąc do siebie małpie miny, pomaszerowali posłusznie do swojego pokoju. Ale zanim tam dotarli, Marek chwycił Jarka za łokieć i huknął mu prosto do ucha: - Co cię podkusiło z tym sękiem? Następnego dnia chłopcom jakoś nie bardzo chciało się wychodzić z łóżka. Ta myśl, że idą ostatni raz do przedszkola, wróciła do nich zaraz po przebudzeniu i wydała się im bardzo, ale to bardzo nieznośna. Mieli ochotę jeszcze raz usnąć i obudzić się z myślą, że to był tylko zły sen i wcale nie czeka ich w tym dniu pożegnanie z przedszkolem. Ale kiedy mama po raz drugi weszła do ich pokoju i kazała im natychmiast wstawać, bo spóźnią się do przedszkola, wstali wreszcie z łóżek i ze zrezygnowaną miną, poczłapali do łazienki. A w łazience, po porannej toalecie, doszli w końcu do siebie. I to na tyle, że znów świat wydał im się piękny. Przy myciu zębów, bryzgając pastą na wszystkie strony, doszli razem do wniosku, że miesiąc szybko zleci i znów wrócą do przedszkola. Marek, gulgocząc wodą przy płukaniu zębów, przypomniał sobie, że na wakacje jadą nad morze, i że tato obiecał nauczyć ich nurkowania. Na tę myśl humor mu wrócił już całkowicie. Wypluł wodę do umywalki specjalnie głośno i z takim charakterystycznym poszumem, bo chciał, żeby Jarek pokapował, że chodzi mu o wodę w morzu. Jarek pokapował. Wtedy obaj jednocześnie odłożyli do kubeczków swoje szczoteczki do zębów i ruchami ramion „na żabkę”, wypłynęli z łazienki w wyśmienitych wręcz humorach. Śniadanie chłopcy zjedli z wielkim apetytem. Jakoś dziwnie głodni się poczuli, jakby co najmniej już byli po całodziennym nurkowaniu w morzu. Mama aż dwa razy musiała im kanapki szykować, bo kanapki z ich ulubionym serem znikały z talerza jedna po drugiej. A szykując je, nie mogła się nadziwić, że jej synowie nagle tak dużo jedzą. - Cieszę się bardzo, że macie taki apetyt - powiedziała, kładąc na stół talerz z nowymi kanapkami. - Musicie nabrać sił. Za dwa dni będziecie już nurkować w morzu. - Widzisz, Jarek?! - zawołał Marek. - Nurkowanie, to zdrowa rzecz. Sama myśl o nim, wzmaga apetyt. Po chwili chłopcy raźnym krokiem maszerowali już do przedszkola. Po drodze obserwowali ludzi śpieszących do pracy, albo na zakupy, dzieci idących do szkoły, albo tak jak oni, do przedszkola. Doszli wtedy do wniosku, że wszystko w życiu jest normalne i wszystko ma swój odpowiedni czas. Dzisiaj jest normalny dzień jak co dzień, a od jutra - pierwszy dzień wakacji. Na pewno nie dla wszystkich, ale dla nich tak. Chłopcy coraz bardziej cieszyli się tym pięknym letnim dniem. I nawet ta myśl, że idą się pożegnać z przedszkolem, nie wydawała im się już nieznośna. Nic a nic. Za miesiąc przecież wrócą z wakacji, i jak co dzień, znów będą maszerować do przedszkola. - Wakacje, to piękna rzecz, prawda mamusiu? - spytał nagle Jarek, żeby się już całkowicie upewnić i móc się już tylko cieszyć. - Oczywiście, że tak - z uśmiechem odpowiedziała mama. - Najwspanialsza rzecz w ciągu roku. Bo i lato cudowne, pachnące, i wolny czas dla zdrowia i przyjemności. Tak bardzo się cieszę, że za dwa dni wyjeżdżamy na wakacje nad morze. Zobaczycie, będzie wspaniale. - Widzisz, Jarek?! - zawołał Marek i wyskoczył przed mamę i brata, i z radości naciągnął mu berecik na oczy. - No, teraz widzę, że nic nie widzę - zaśmiał się w głos Jarek, poprawiając jedną ręką berecik na głowie. - Oj, chłopcy, chłopcy! - zaśmiała się też głośno mama, ale po chwili przypomniał jej się temat z poprzedniego wieczora, więc spytała: - No, chłopcy, co chcecie wiedzieć na temat drzew? Pytajcie. Obiecałam, że odpowiem na każde wasze pytanie. - Och, mamusiu, nam nie chodziło o drzewa, tylko o sęk… - Marek zamierzał mamie wreszcie wytłumaczyć. - No przecież wiem, że o sęk. A sęk jest w drzewie… - mama nie przestawała drążyć tematu drzew. - Mamusiu, ale nam chodziło o ten sęk tatusia. No wiesz, ten co jest w tym, w czym tatuś ma problem… - Jarkowi w końcu udało się mamie wytłumaczyć. - Ahaaa! - mama zrozumiała w mig. - To znaczy, że wy też macie jakiś problem? Mówcie kochani. Zaraz wam pomogę rozprawić się z tym sękiem… to znaczy… problemem. - No właśnie, my mamy taki sęk… Ojej, ten sęk mnie chyba wykończy - zajęczał Marek. - Dobrze już - powiedziała mama, chichocząc ze śmiechu jak mała dziewczynka. - Zapomnijcie o sęku… Nie ma sęku. Drzew też nie ma. Jest problem. Pytam więc raz jeszcze, jaki macie problem? - Och, my mamy ogromny problem, mamusiu… - Jarek podjął się próby opowiedzenia mamie o ich problemie. - Bo nam się wydaje, że naszym zabawkom w przedszkolu będzie smutno bez nas, i myślimy, że dobrze by było je wziąć z sobą na wakacje, ale nie wiemy czy pani Krysia się na to zgodzi. - Wiecie, chłopcy, ja myślę, że to nie jest dobry pomysł - poważnym głosem powiedziała mama. - Po pierwsze: zabawkom wcale by to dobrze nie zrobiło. Na pewno będzie lepiej, kiedy pozostaną w przedszkolu. One też muszą trochę w ciszy odpocząć od was. A po drugie: na wakacje musicie z sobą wziąć dużo innych zabawek na plażę, no i różny sprzęt, chociażby sprzęt do nurkowania. Nie będzie więc odpowiednio dużo miejsca na zabawki z przedszkola. A w ciasnych bagażach mogłyby się tylko zniszczyć. - Co racja, to racja - zgodził się z mamą Marek, ale po chwili coś mu się przypomniało. - Mamusiu, ale my przecież nie mamy sprzętu do nurkowania. - Ale dzisiaj mieć będziecie - uroczyście powiedziała mama. - Hurrraaa! - wyrwało się z chłopięcych piersi. - Zaraz po przedszkolu pójdziemy razem do sklepu i kupimy - dopowiedziała mama, śmiejąc się. - Hurrraaa! - jeszcze raz rozległo się na drodze do przedszkola. Po krótkiej chwili chłopcy radośnie wchodzili już na podwórko przedszkolne. Z roześmianymi buziami ucałowali mamę na pożegnanie, i trzymając się za ręce, pobiegli w stronę budynku przedszkolnego. Jednak w połowie drogi Marek nagle się zatrzymał i zatrzymał też Jarka. Odwrócił się w stronę furtki, przez którą wychodziła mama, i ciągnąc za sobą brata, pobiegł do mamy z powrotem, wołając już po drodze: - Mamusiu, mamusiu, poczekaj jeszcze chwileczkę! Mamusiu, a powiedz nam, a możemy spytać panią Krysię, czy chociaż po jednej maluteńkiej zabawce możemy wziąć na wakacje? - Oczywiście, że możecie zapytać - odpowiedziała mama z uśmiechem, ale jej uśmiech wydał się chłopcom jakoś dziwnie tajemniczy… Łącznie - 25 stron
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Marek i Jarek jadą na wakacje
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: