Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00448 006926 19023437 na godz. na dobę w sumie
Marrakesz. Michelin. Wydanie 1 - książka
Marrakesz. Michelin. Wydanie 1 - książka
Autor: Liczba stron: 128
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-5164-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> przewodniki turystyczne po kontynentach i regionach
Porównaj ceny (książka, ebook (-35%), audiobook).

Marrakesz już od pierwszej chwili oszałamia podróżnych bogactwem kolorów i intensywnością zapachów. Aby w pełni poczuć wyjątkową atmosferę miasta, warto zagubić się w labiryncie uliczek medyny. Sama architektura Marrakeszu jest wystarczającym powodem, by odwiedzić to miejsce, nie można jednak pominąć tutejszych bazarów - suków. Wszystkie drogi prowadzą na gwarny plac Jemaa el-Fna, gdzie urzeczony tłum podziwia umiejętności zaklinaczy węży, ogląda popisy tancerzy i słucha historii opowiadanych przez ulicznych gawędziarzy.

Ruszaj w świat z przewodnikiem Michelin!

Michelin zaprasza Cię do wspólnego odkrywania najpiękniejszych zakątków Marrakeszu. Z tym przewodnikiem zwiedzanie będzie prawdziwą przyjemnością!

Dokładne plany ułatwią swobodne poruszanie się po mieście. Szukasz ciekawych miejsc, zabytków i tras zwiedzania? Nic prostszego! Dzięki gwiazdkom przy nazwach dzielnic i obiektów nie pominiesz żadnej turystycznej atrakcji. Starannie dobrane informacje praktyczne pomogą Ci znaleźć nocleg, restaurację czy kawiarnię, w których spędzisz wyjątkowe chwile.

Gwiazdki - tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych:

*** zobacz koniecznie

** warto odwiedzić

* godne uwagi

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

MARRAKESZ Tytuł: Marrakesz. Michelin Teksty: Marrakech Essaouira. Week-end Tłumaczenie: Magdalena Stonawska Redaktor prowadzący: Agnieszka Krawczyk Redakcja: Anna Palonek Korekta: Katarzyna Zioła-Zemczak Projekt graficzny: Dawid Kwoka Skład i redakcja techniczna: Sabina Binek Projekt okładki: Jan Paluch Zdjęcie na okładce: © doleesi / Shutterstock.com Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- nie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki c, - Gliwice tel.:     e-mail: redakcja@bezdroza.pl Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?bemas1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-5164-6 Copyright © Le Guide Vert Michelin – Michelin cie MICHELIN TRAVELPARTNER, 27 cours de l’île Seguin - 92100 Boulogne-Billancourt Copyright © for the Polish Edition by Helion, 2019 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność SPIS TREŚCI MARRAKESZ __________________ 95 Współczesny Marrakesz ____________ 96 Południowa część medyny _________ 98 Plac Jemâa el-Fna ________________ 103 Suki __________________________ 105 Plac Ben Youssefa ________________ 107 Fortyfikacje ____________________ 110 Nowe miasto – dzielnice Guéliz i Hivernage __________________ 113 Gaj palmowy ___________________ 117 As-Suwajra _____________________ 119 INDEKS _____________________ 126 Nasze podpowiedzi ________________ 6 Marrakesz w trzy dni _______________ 8 INFORMACJE PRAKTYCZNE ______ 11 Transport _______________________ 12 Przed wyjazdem __________________ 13 Informator A–Z __________________ 16 Noclegi ________________________ 31 Restauracje _____________________ 42 Bary i kawiarnie __________________ 49 Zakupy _________________________ 51 Rozrywka _______________________ 57 Hammamy ______________________ 59 Kalendarz świąt i imprez kulturalnych _ 62 ZAPROSZENIE DO PODRÓŻY _____ 65 Imperialne miasto ________________ 66 Kalendarium historyczne ___________ 68 Monarchia ______________________ 70 Islam __________________________ 72 Sztuka i architektura islamu _________ 74 Medyna i nowe miasto ____________ 79 Riady __________________________ 80 Historia wody ____________________ 81 Rzemiosło artystyczne _____________ 83 Malarstwo z As-Suwajry ____________ 88 Kultura gnawa ___________________ 89 Kuchnia marokańska ______________ 90 SPIS PLANÓW I MAP Marrakesz _____________ mapa wklejana Dzielnice Marrakeszu ________przednia okładka As-Suwajra _________________ 120–121 Kup książkę Poleć książkę NASZE PODPOWIEDZI Rozkoszowanie się późnym popołudniem spędzonym w jednym z kawiarnianych ogródków na placu Jemâa el-Fna. Warto zobaczyć, jak to miejsce ożywa, gdy poja- wiają się handlarze, akrobaci, tancerze i muzycy gnawa, zaklinacze węży i uliczni sprzedawcy jedzenia błyskawicznie ustawiający stoiska. Można zjeść kolację przy jednym ze straganów (zob. s. 103). Odkrywanie sztuki Berberów w Muzeum Berberyjskim mieszczą- cym się w starej willi w stylu art déco, należącej niegdyś do malarza Jacquesa Majorelle’a. Budynek wyróżnia unikatowa błękitna fasada (zob. s. 114). Spacer ścieżkami wytyczonymi wśród rzędów drzewek oliwnych i podziwianie zachodu słońca nad sadzawką w ogrodzie Menara. W tle można zobaczyć pokryte śniegiem szczyty Atlasu (zob. s. 116). Spacer po ogrodzie Majorelle, który zachwyca kolorami i zapachami. Można przejść się między palmami, bugenwillami, kaktusami i wielkimi bambusami (zob. s. 113). Marokańska kawiarnia Podziwianie porannego powrotu kolorowych łodzi rybackich w porcie w As-Suwajrze, położonym u podnóża fortyfikacji. Delektowanie się świeżymi, grillowanymi rybami, a następnie spacer po stoczni, gdzie buduje się i naprawia piękne drewniane łodzie (zob. s. 119). Pobyt w Marrakeszu i As-Suwajrze to okazja, by o siebie zadbać. Warto poddać się rytuałowi hammam – łaźni tureckiej, który nie tylko pielęgnuje skórę, ale także pomaga się zrelaksować (zob. s. 59 i 81). m o c . s o t o h p t i s o p e D / m a z a r a l k © m o c . s o t o h p t i s o p e D / 7 6 c r e m © Kup książkę Ogród Menara Poleć książkę 6 Sklepy z wyrobami rzemieślniczymi Zanurzenie się w kulturze gnawa przez muzykę i sztukę z As-Suwajry, które oddają niezwykłą atmosferę dawnego Mogadoru. W fascynującej sztuce, bliskiej abstrakcji, mieszają się wpływy lokalne i tradycje berberyjskie (zob. s. 88, 89). Podziwianie wyrafinowanego bogactwa marokańskiego rzemiosła, w którym została utrwalona wielowiekowa tradycja – kosze, dywany, biżuteria, wyroby ze skóry i kutego żelaza, ceramika, mozaiki, intarsje… Suki w Marrakeszu i As-Suwajrze zachę- cają do robienia zakupów. Obowiązkowe – herbata i targowanie się (zob. s. 83). Kosztowanie marokańskich specjałów – ciasteczek sezamowych chebakia, rogalików określanych mianem rogów gazeli, słodkości zwanych briouate, ghriba i innych. Nie zapomnijmy zabrać trochę słodyczy ze sobą, by móc się nimi podzielić i wydłużyć przyjemność podróży (zob. s. 90). Zachwyt bogactwem grobowców Sadytów wzniesionych pod koniec XVI w. Nie pomińmy Sali Dwunastu Kolumn, arcydzieła sztuki mauretańskiej (zob. s. 99). Błądzenie w labiryncie uliczek suków. Historia targowisk w Marrakeszu sięga VIII w. Na bazarach odkryjemy wyroby rzemieślników – kowali, farbiarzy, garbarzy, snycerzy i tkaczy – oraz skarby architektury (zob. s. 105). m o c . s o t o h p t i s o p e D / r n e m e l k © m o c . s o t o h p t i s o p e D / n n a h s © i Kup książkę Grobowce Sadytów Poleć książkę 7 MARRAKESZ W TRZY DNI DZIEŃ PIERWSZY Rano Rozpoczynamy dzień od podziwiania lokalnego piękna – odwiedzamy południową część medyny, wspaniałe grobowce Sadytów««« (zob. s. 99) z XVI w. oraz pałac el-Bahia«« (zob. s. 101) zbudowany pod koniec XIX w. Znajdują się w nim bogato zdobione apartamenty i rozległy riad (rezydencja) z dziedzińcem obsadzonym drze- wami pomarańczowymi, cyprysami i jaśminem. W południe Odpoczynek na tarasie kawiarni Kasbah lub Palais el-Badia (zob. s. 49,43), skąd rozta- cza się widok na meczet i grobowce Sadytów lub pałac el-Badi. Po południu Przechadzając się po ogrodzie poniżej meczetu Kutubijja««« (zob. s. 98), można obejrzeć słynny minaret, emblemat „Czerwonego Miasta” i piękny przykład sztuki mauretańskiej. Zanim zanurzymy się w sercu medyny, nabierzmy energii – świeży sok pomarańczowy kupiony na placu Jemâa el-Fna to czysta przyjemność! Poko- nując labirynt uliczek suków««« (zob. s. 105), nie obawiajmy się zagubienia w nie- ustannej bieganinie i zgiełku. To niezwykła podróż dla zmysłów! Wieczorem Wieczór spędźmy na placu Jemâa el-Fna««« (zob. s. 103). Aby w pełni poczuć atmosferę miasta, wybierzmy jeden ze straganów z potrawami z grilla, szaszłykami, sałatkami, tadżinem i kuskusem. A może skuszą nas baranie móżdżki lub serca albo ślimaki? Ucztujmy w unoszącym się pachnącym dymie! DZIEŃ DRUGI Rano Skierujmy się na północny wschód medyny, do dzielnicy garbarzy«, gdzie odkry- jemy, jak ciężką pracą jest garbowanie skór. Z ulicy Bab Debbah przejdźmy prosto na plac Ben Youssefa««« (zob. s. 107), by odwiedzić medresę«« i, jeśli wystarczy nam czasu i energii, Muzeum Marrakeszu« oraz Galerię Dar Bellarj. W odległości kilku kroków od placu Ben Youssefa znajduje się monumentalna fontanna Chrob ou Chouf (zob. s. 109). m o c . s o t o h p t i s o p e D / o l l e c i t n o m © Kup książkę Meczet Kutubijja Poleć książkę 8 WYCIECZKA DO AS-SUWAJRY«« (zob. s. 119) Jadąc samochodem, wyruszamy o świcie lub dzień wcześniej jedziemy auto- busem – tak, by cieszyć się przechadzką po porcie rano, kiedy rybacy wracają z połowów. Kolorowe drewniane łodzie, rybacy naprawiający sieci, mewy, silny wiatr, zmieniające się kolory Atlantyku – to magiczny moment! Na obiad możemy zjeść świeżą rybę z grilla. Warto przespacerować się po portugalskim forcie i murach obronnych, a następnie zejść do medyny, by odkryć dzieła lokal- nych rzemieślników i artystów (zob. s. 88). W południe Obiad możemy zjeść w pobliskiej restauracji, np. Le Jardin lub Souk Kafé (zob. s. 44, 49), albo w dzielnicy Guéliz (zob. s. 46). Po południu Warto przespacerować się po ogrodzie Majorelle«« (zob. s. 113) i odwiedzić Muzeum Berberyjskie««. By zrelaksować się pod koniec dnia, wybierzmy się do pobliskiego hammamu lub spa (zob. s. 59). Wieczorem Kolację możemy zjeść w jednej z eleganckich restauracji (zob. s. 44). Jeśli chcemy przedłużyć wieczór, napijmy się kawy po arabsku (zob. s. 49) na suku lub w jednym z barów czy klubów w dzielnicy Guéliz (zob. s. 50). DZIEŃ TRZECI Rano Odkryjmy lokalną sztukę – w Muzeum Dar Si Saïd«« poznamy kulturę południo- wego Maroka (zob. s. 102). Następnie przespacerujmy się wąskimi uliczkami Mellah, dawnej dzielnicy żydowskiej, gdzie znajdują się synagoga, cmentarz żydowski i wiele małych sklepików (zob. s. 101). W południe Posmakujmy pysznego tadżinu na jednym z ulicznych straganów na placu Ferblantiers. Po południu Przespacerujmy się po ogrodzie Agdal« (zob. s. 111) lub fortyfikacjach«« (zob. s. 110). Warto wypożyczyć rower, by dojechać do ogrodu Menara. m o c . s o t o h p t i s o p e D / 0 9 n o s b o R © Plac Jemâa el-Fna Kup książkę Poleć książkę 9 POŁUDNIOWA CZĘŚĆ MEDYNY ««« W  południowej części medyny, wpisanej w  1985  r. na listę światowego dzie- dzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO, której obszar wyznaczają aleja Mohammeda V i  plac Jemâa el-Fna, znajduje się kilka najbardziej charaktery- stycznych zabytków Marrakeszu, takich jak meczet Kutubijja ze słynnym minare- tem, niesamowita brama Bab Agnaou czy pałac el-Bahia. Zwiedzanie Z placu Jemâa el-Fna można dostać się do grobowców Sadytów i otaczających je zabytków, idąc ulicą Riad Zitoun el-Kédim i przechodząc przez plac Fer- blantiers. Przybywając spoza medyny, można wejść przez bramę Bab Agnaou. Tę część miasta najlepiej zwiedza się, chodząc pieszo, bez obawy przed zagu- bieniem w labiryncie uliczek. Meczet Kutubijja««« E4 W południowo-zachodniej pierzei placu Jemâa el-Fna. Wstęp do środka tylko dla muzułmanów. Z minaretem niemal tak sławnym, jak wieża Eiffla, meczet Księgarzy zawdzię- cza swą nazwę (od arabskiego al-kouto- ubiyyin – księgarz, bibliotekarz) licznym sprzedawcom rękopisów, którzy handlowali na placu przed budynkiem. Arcydzieło sztuki mauretańskiej zostało zrodzone z kaprysu almohadzkiego sułtana, Abda al-Mumina, który zbu- rzył almorawidzki pałac Abu Bakra i wzniósł na jego ruinach meczet. Budowę ukończył wnuk sułtana, Jakub al-Mansur. Minaret o wysokości 69 m jest zwieńczony czterema miedzia- nymi kulami, z których największa ma średnicę 2 m. Legenda głosi, że kule wykonano ze złota, które pochodziło z biżuterii Zajnab, małżonki Jusufa Ibn Taszfina. Powierzchnia każdego boku minaretu jest udekorowana motywami kwiatowymi i subtelnymi maswerkami. Wierzchołek, zwieńczony drobnymi blankami, tzw. merlonami, zdobi biało- -turkusowa mozaika. Na minarecie wzo- rowana była wieża katedry w Sewilli. Bab Agnaou« E5 Jakub al-Mansur przechodził przez tę almohadzką bramę, udając się do twierdzy. Jej zaskakująca nazwa (dosłownie „brama barana bez rogów”) m o c a . i l o t o F / s u p i l i Kup książkę Meczet Kutubijja 98 Poleć książkę h p © zrodziła wiele legend. W przeszłości bramę wieńczyły dwie wieże („rogi”), które uległy zniszczeniu. Meczet Al-Mansura F5 Wejście przez bramę Bab Agnaou. Wstęp do środka tylko dla muzułmanów. Nazywany również meczetem Twier- dzy został wzniesiony z inicjatywy Jakuba al-Mansura pod koniec XII w. Po częściowym zniszczeniu w eksplozji w 1574 r. gmach odbudowano, wpro- wadzając pewne zmiany. Masywny minaret zdobi dekoracja z motywem przeplatających się rombów, wykonana z terakoty i zielonego fajansu. Z pier- wotnej budowli zachowało się tylko kilka elementów. Grobowce Sadytów««« F5 Na zwiedzanie należy przeznaczyć 30 min – na prawo od meczetu al-Man- sura – do grobowców prowadzi długi, wąski korytarz – 8.30–11.45, 14.30–17.45 – 10 MAD (0,90 EUR). Pomnik historii dynastii sadyckiej, która przypomina sensacyjną powieść pełną morderstw i zdrad. Wszyscy bohate- rowie spoczywają dziś w mauzoleum zbudowanym w XVI w. przez Ahmada al-Mansura. Kiedy sto lat później suł- tan Maulaj Ismail z dynastii Alawitów doszedł do władzy, nie odważył się zburzyć grobowców, zabudował je jednak tak, by można do nich dotrzeć, jedynie przechodząc przez meczet. W 1917 r., gdy wybudowano korytarz, dzięki któremu mauzoleum mogą zoba- czyć wyznawcy innych religii, nekro- polia została odkryta na nowo. Wysoki, ciemny korytarz prowadzi do pięknego cmentarza, oazy spokoju pełnej kwia- tów. Ustawione z dwóch stron gro- bowce rzucają się w oczy dzięki białym ścianom, przypominającym koronkę zdobieniom ze stiuku, stropom i deko- racjom z rzeźbionego drewna cedro- wego. Główne mauzoleum (po lewej stronie od wejścia) składa się z trzech pomieszczeń. W sali mihrabu, z czte- rema marmurowymi kolumnami, spo- czywają głównie dzieci, a także kilku członków dynastii Alawitów, których pochowano tu w XVIII w. Warto zwrócić uwagę na mihrab i cedrowe drzwi zdo- bione płaskorzeźbionymi inskrypcjami koranicznymi. W drugiej sali, będącej wyjątkowym dziełem sztuki maure- tańskiej, 12 marmurowych kolumn podtrzymuje kopułę z rzeźbionego i pozłacanego drewna cedrowego. W trzech centralnych grobowcach spoczywają Ahmad al-Mansur, jego syn i wnuk. Pozostali członkowie rodziny zostali pochowani bliżej murów. W kolejnym pomieszczeniu, Sali Trzech m o c . s o t o h p t i s o p e D / o c c e h V © Kup książkę Grobowce Sadytów Poleć książkę 99 y n y d e m ć ś ę z c a w o n d u ł o P i | z s e k a r r a M Nisz, można zobaczyć bogato zdo- bione grobowce dzieci, żon i konkubin książąt. Pośrodku ogrodu znajduje się mauzoleum, w którym spoczywa Lalla Messaouda, ciesząca się ogromnym szacunkiem matka Ahmada. Na skraju ogrodu znajdują się groby najwierniej- szych sług i żołnierzy sułtana. Pałac el-Badi« F4-5 Na zwiedzanie należy przeznaczyć 30 min – na pl. Ferblantiers znak wska- zuje lokalizację pałacu, dociera się do niego, idąc aleją od prawej strony – 8.00– 17.00 – 10 MAD (0,90 EUR), bilet łączony obejmujący zwiedzanie pałacu i wstęp do pawilonu z minbarem Kutubijja 20 MAD. Historia pałacu el-Badi wiąże się z potęgą i dekadencją. Po zwycię- stwie nad Portugalczykami w bitwie pod Alcácer-Quibir w 1578 r. sadycki władca Ahmad al-Mansur postano- wił zbudować pałac na miarę tych z Księgi tysiąca i jednej nocy. 360 sal, 20 kopuł, dziedziniec o wielkości 135 na 110 m, basen o wymiarach 90 na 20 m… A jako że mania wielkości nie zna granic, wzniesiono go z wło- skiego marmuru, indyjskiego onyksu i irlandzkiego granitu. Kronikarze tego czasu opisują pałac jako jeden z cudów muzułmańskiego świata. Jednak budowlę spotkał smutny los. W 1683 r. sułtan Maulaj Ismail z dynastii Ala- witów pozbawił ją dekoracji, które ozdobiły pałace w Meknesie. 10 lat rozbiórki zniszczyło 25 lat pracy. Dziś z pałacu el-Badi zachował się jedy- nie ziemny wał, który upodobały sobie bociany. Na terenie dawnej rezydencji znajdują się zbiorniki wodne otoczone drzewami owocowymi. Sama wielkość obszaru pozwala wyobrazić sobie, jak wyglądał pałac w czasach świetności. Co roku w czerwcu odbywa się tutaj Naro- dowy Festiwal Sztuki Ludowej, który na kilka wieczorów przywraca obiekt do życia. W pawilonie w głębi dziedzińca znajduje się pochodzący z XII w. minbar Kutubijja««. Pięknie rzeźbiony, zdo- biony markieterią i ornamentami kali- graficznymi, był inspiracją dla arabskich i hiszpańskich poetów. Ufundowany przez sułtana Alego Ibn Jusufa (1083– 1143) został wykonany w Kordobie, a następnie w częściach przetransporto- wany do Marrakeszu. W dekoracji min- baru splatają się motywy geometryczne i kwiatowe, ukazujące kunszt andalu- zyjskich mistrzów intarsji. Zdobienia boków przybrały formę geometrycznej siatki, w której osadzono setki niewiel- kich, misternie rzeźbionych płytek. Na zewnętrznych krawędziach stopni biegną inskrypcje pismem kufickim. Minbar, który aż do 1962 r. był używany do wygłaszania kazań podczas piątko- wych modlitw, został poddany starannej renowacji, która przywróciła mu dawne piękno. Kup książkę Bociany na ruinach zabytkowej budowli 100 m o c a . i l o t o F / s e p s © Poleć książkę Mellah« G4-5 Na terenie otoczonej wysokimi murami dzielnicy żyła niegdyś żydowska lud- ność Marrakeszu. Dziś w mieście niemal nie ma Żydów. W malowniczej dzielnicy Mellah, założonej w 1558 r., znajdziemy niewielkie stragany i zatłoczone tar- gowiska, jak to na placu Ferblantiers, alejki pełne sklepów jubilerskich, rzędy stoisk z tkaninami, a przede wszyst- kim suk z przyprawami, na którym o poranku odbywają się licytacje. Warto zagubić się w labiryncie wąskich uliczek, by nasycić się atmosferą tego miejsca. W obrębie dzielnicy można zwiedzić synagogę Alzama, której patio jest utrzymane w odcieniach bieli i błękitu. Ścieżka prowadzi na cmentarz Miaara, podzielony na trzy części prze- znaczone odpowiednio na pochówki mężczyzn, kobiet i dzieci. To porusza- jący widok. Miaara jest największym żydowskim cmentarzem w Maroku. Tysiące grobowców są ustawione w rzę- dach, najstarsze z nich można rozpo- znać po trójkątnym lub zaokrąglonym kształcie. Pałac el-Bahia«« G4 Na zwiedzanie należy przeznaczyć 1 godz. – ul. Riad Zitoun el-Jdid – 8.00– 17.00 – 10 MAD (0,90 EUR). Pałac został zbudowany w drugiej połowie XIX w. dla Bu Ahmeda, wezyra sułtanów Maulaja Hassana i Abd al-Aziza. Dostojnik był ważną osobistością z dużym apetytem na pieniądze i miłość – miał 4 żony i 24 konkubiny. Ten fakt wyjaśnia ogrom posiadłości, będącej prawdziwym labi- ryntem ogrodów, dziedzińców i salo- nów zdobionych dekoracjami w stylu arabskim, tureckim i europejskim. Pałac nazwano Bahia, czyli „Piękna”, na cześć pierwszej żony wezyra. Zwiedzającym udostępniono mały riad z dziedzińcem ocienionym bananowcami i drzewkami pomarańczowymi, na który otwiera się sala posiedzeń ze stropem wyłożonym drewnem cedrowym ozdobionym niezwykłymi malowidłami i trzema okienkami. Niewielki dziedziniec ota- czają budynki meczetu i szkoły kora- nicznej oraz prywatne apartamenty Bu Ahmeda i pokoje należące do jego żon. Z kolei pomieszczenia rozmieszczone wokół wielkiego dziedzińca, który przylega do sali reprezentacyjnej, naj- większej w pałacu, były przeznaczone dla konkubin wezyra. Można również zwiedzać wielki riad, sad drzewek pomarańczowych, cyprysów i jaśminów oraz prywatny pawilon, zwany również apartamentem szlachetnej małżonki, wyróżniający się pięknym wystrojem wykonanym z malowanego drewna i rzeźbionego gipsu. Sufity poszcze- gólnych pomieszczeń, które różnią się między sobą, są barwione naturalnymi barwnikami, sporządzonymi na bazie m o c a . i l o t o F / o l l e n i r a m r © Kup książkę Dziedziniec pałacu el-Bahia Poleć książkę 101 y n y d e m ć ś ę z c a w o n d u ł o P i | z s e k a r r a M FORTYFIKACJE «« Inicjatywę zbudowania murów obronnych wokół miasta, by chronić je przed wtar- gnięciem wroga, przypisuje się władcy z dynastii Almorawidów, Aliemu Ibn Jusu- fowi, który w 1132 r. zarządził usypanie ziemnych wałów. W późniejszych wiekach dynastie Almohadów i Sadytów stale rozbudowywały system umocnień. Fortyfi- kacje tworzą długie na 19 km wały, 202 wieże i liczne bramy. Wszystkie umocnie- nia zostały zbudowane z materiałów w odcieniu ochry, która w zależności od pory dnia i światła zabarwia się na kolory przechodzące od różu aż po czerwień i brąz. Zwiedzanie Na zwiedzanie fortyfikacji najlepiej wybrać się późnym popołudniem, kiedy na zabarwione na czerwono mury padają cienie palm. Mury obronne można również podziwiać, jadąc na rowerze (zob. s. 22). Do forty- fikacji da się także dojechać samocho- dem, kierując się z alei Mohammeda V w stronę meczetu Kutubijja. Najlepiej zatrzymać się przy Bab Nkob i skręcić w lewo, by iść wzdłuż murów. Chcąc podziwiać fortyfikacje w czasie prze- jażdżki dorożką, należy wsiąść na postoju na placu Jemâa el-Fna lub przy Bab Nkob. Zwiedzanie trwa ok. 2 godz. Przed wyruszeniem w drogę należy ustalić stawkę. 1 godz. jazdy kosztuje ok. 100 MAD (9 EUR). Bab Nkob D3 Boczna brama, będąca w istocie strze- żoną wyrwą w fortyfikacjach, umożliwia ruch między medyną a nowymi dziel- nicami. Wychodzi na aleję Moham- meda V, biegnącą wzdłuż Cyber-Park Arsat Moulay Abdeslam – parku pełnego multimedialnych terminali informacyjnych. Bab Sidi Rharib D4 Część murów łącząca Bab Nkob z Bab Sidi Rharib jest jednym z najstarszych i najlepiej zachowanych fragmentów fortyfikacji. Bab Jdid D4 Brama słynie z położenia w pobliżu hotelu La Mamounia (zob. s. 33). m o c a . i l o t o F / Kup książkę Mury obronne 110 m o o z e © Poleć książkę Pałac, zbudowany w 1923 r. przez architektów Henriego Prosta i Anto- ine’a Marchisio, gościł wiele osobi- stości, w tym Winstona Churchilla, Maurice’a Chevaliera, Josephine Baker, Edith Piaf i Raya Charlesa. Wewnątrz warto przyjrzeć się obrazom autorstwa Jeana Besancenota i odwiedzić restau- rację L’Impériale, której sufit jest dzie- łem Jacquesa Majorelle’a. Przechodząc przez niewielką bramę Bab Mamou- nia, można wejść do rozległego ogrodu, znajdującego się w odległości 200 m od Bab Jdid. Bab Agnaou« E5 Zob. Południowa część medyny, s. 98. Bab er-Rob E5 Jej nazwa oznacza „bramę soku z wino- gron”. Za panowania Jakuba al-Man- sura władze kontrolowały import wina z winnic położonych w rejonie koryta rzeki Nfis. Brama obronna łączy Marra- kesz z otoczeniem miasta. Bab Ksiba i Bab Irhli F5-6 Na lewo od dzielnicy Kasbah. Bramy prowadzą do samego serca medyny. Przejście tą drogą pozwala odkryć najbardziej autentyczne dzielnice miasta i odwiedzić plac Grand Mechouar. Bab el-Makhzen – Brama Agdal F5 Pałacem królewskim można zachwy- cać się tylko z zewnątrz (nie ma możli- wości wejścia do środka). Z lewej strony biegnie droga, która prowadzi do ogrodu Agdal. Ogród Agdal« G6 Pt. i nd. 8.00–17.00 – wstęp wolny. Sad został zasadzony już w XII w. z ini- cjatywy Abda al-Mumina. Po siedmiu wiekach władcy z dynastii Alawitów podjęli się powiększenia jego obszaru. W tym czasie wykopano basen, a ogród otoczono murem wzmocnionym wieżami i bramami. W parku, który rozciąga się na powierzchni prawie 3 km2, rośnie wiele gatunków drzew owocowych. Ogromny gaj oliwny służy jako teren piknikowy. Bab Ahmar G5 Przez Czerwoną Bramę przejeżdżali sułtani przybywający do Marrakeszu. Po przejściu obok cmentarzy i mau- zoleum zawija Sidi Youssefa Ben Aliego, trędowatego świętego i ota- czanego czcią ascetyka, patrona żebra- ków, dochodzi się do Bab Rhemat. e j c a k fi y t r o F | z s e k a r r a M m o c a . i l o t o F / t r a h n e f p e T f l o d u R © Kup książkę Bab Agnaou – jedna z najpiękniejszych bram miejskich w Marrakeszu 111 Poleć książkę Bab Rhemat H4 Nazwa pochodzi od dawnej wioski berberyjskiej położonej przy drodze wiodącej do doliny Ourika, skąd przy- byli pierwsi mieszkańcy Marrakeszu. Bab Aïlen H3 Brama, która pochodzi z czasów pano- wania Almorawidów, przez stulecia została nadgryziona zębem czasu. W 1129 r. odegrała ważną rolę w odpar- ciu najazdu Almohadów, którzy próbo- wali zdobyć Marrakesz. Bab Debbagh i dzielnica garbarzy« G2-3 Idąc wzdłuż koryta rzeki Issil, dociera się do Bab Debbagh, Bramy Garbarzy, która jest jedną z najważniejszych budowli obronnych w pasie miejskich fortyfikacji. Dzielnica garbarzy w Mar- rakeszu, choć mniej imponująca niż ta w Fezie, jest niesamowitym miejscem. Mimo że w powietrzu unosi się nieprzy- jemny zapach, przez niektórych uwa- żany nawet za szkodliwy, możliwość poznania wyjątkowego procesu o wie- lowiekowej tradycji jest bardzo intere- sująca. Przewodnik, a najlepiej jeden z garbarzy, wyjaśni, jak przebiegają kolejne etapy obróbki skór. Aby niczego m o c . s o t o h p t i s o p e D / n a m e s r u n © Kup książkę Fortyfikacje na tle szczytów Atlasu nie przegapić, najlepiej odwiedzić dziel- nicę wczesnym rankiem. Bab Kechich i Bab el-Khemis F2 Idąc od Bab Kechich, dociera się do bramy sąsiadującej z korytem rzeki Issil, Bab el-Khemis. Czwartkowa Brama zawdzięcza swoją nazwę dawnemu targowi wielbłądów, który odbywał się co tydzień w tym miejscu. Górują nad nią dwa bastiony strzegące wejścia do północnej części medyny. Dziś odbywa się tutaj pchli targ (zob. s. 51). Dzielnica Sidi Bel Abbès E1-2 Na zwiedzanie należy przeznaczyć 30 min. Sidi Bel Abbès (1130–1205) jest naj- bardziej znanym z siedmiu świętych patronów Marrakeszu. Bez reszty poświęcony nauczaniu islamu pomagał żebrakom i przywracał wzrok niewido- mym. Na terenie zespołu budynków sakralnych (zawija) noszących imię świętego wierni wyznawcy codziennie pozostawiają dary. Wieczorem są one przekazywane ubogim i niewidomym, którzy tworzą wokół budynku praw- dziwy Dziedziniec Cudów. Naprzeciwko stoi piękna fontanna Sidi Bel Abbès. Odrestaurowana, cieszy oko pięknymi rzeźbionymi elementami, kolorowymi mozaikami i kaligraficznymi ornamen- tami. Meczet i medresa zostały zbu- dowane w 1605 r., za panowania Abu Farisa. Na północ od meczetu ciągną się ruchliwe ulice handlowe, na których rzadko widuje się turystów. Bab Doukkala D2 Nazwa almorawidzkiej bramy nawią- zuje do berberyjskiego plemienia, które zamieszkiwało tereny położone w rejonie rzeki Tensift. Charakteryzują ją skromne zdobienia, nadające budowli elegancki styl. Bab er-Raha D3 Brama, która znajduje się nieopodal miejskiego ratusza, wyróżnia się dwoma bastionami zwieńczonymi krenelażem. Poleć książkę 112 NOWE MIASTO – DZIELNICE GUÉLIZ I HIVERNAGE « Podobnie jak wszystkie nowe miasta Maroka, Guéliz w Marrakeszu narodziło się z woli francuskiego Rezydenta Generalnego, generała Lyauteya, który powierzył sporządzenie projektu architektowi Henriemu Prostowi. Dzielnicę tworzą sze- rokie, rozchodzące się gwiaździście aleje. Łączy je sieć ulic obsadzonych kwit- nącymi jakarandami. To tutaj znajdują się siedziby firm, biur podróży, banków, linii lotniczych, luksusowe sklepy oraz niezliczone hotele i restauracje. W pobliżu Guéliz Henri Prost zaprojektował ośrodek wypoczynkowy przeznaczony dla dyplomatów i urzędników, którzy spędzali zimę w Marrakeszu, stąd jego nazwa – Hivernage. Większość eleganckich willi wznoszących się niegdyś w tej okolicy została zastąpiona luksusowymi hotelami. Zwiedzanie Do dzielnic Guéliz i Hivernage można dojechać taksówką lub dojść pieszo. Spacer z placu Jemâa el-Fna zajmie 30–40 min. Ogród Majorelle«« C1 Na zwiedzanie należy przeznaczyć 1 godz. – ul. Yves Saint Laurent – tel.: 05 24 31 30 47 – www.jardinmajorelle. com – V–IX: 8.00–18.00; X–IV: 8.00–17.30; w czasie ramadanu: 9.00–17.00 – 70 MAD (6,50 EUR), muzeum 30 MAD (2,50 EUR). Nazwa ogrodu pochodzi od nazwi- ska francuskiego malarza, Jacquesa Majorelle’a (1886–1962), jednego z mistrzów Szkoły Nancy, który w 1917 r. odkrył urok Marrakeszu. Chory na gruźlicę artysta przybył do Maroka na leczenie. W 1922 r. przeprowadził się na stałe do Marrakeszu i mieszkał tu aż do śmierci. Jego dom można oglądać przez bramę. Ogród został zakupiony w 1980 r. przez Yves’a Saint Laurenta i Pierre’a Bergégo. Po przeprowa- dzeniu szeroko zakrojonych prac kon- serwatorskich dom został przekazany założonemu w 2001 r. stowarzyszeniu na rzecz zachowania i rozwoju ogrodu Majorelle, które w 2011 r. przekształciło m o c . s o t o h p t i s o p e D / p 3 o k a s © i Kup książkę Ogród Majorelle Poleć książkę 113   i z i l é u G e c i n l e i z d – o t s a i m e w o N e g a n r e v i H | z s e k a r r a M m o c . s o t o h p t i s o p e D / p 3 o k a s © i ciągle żywej kultury. Największe wraże- nie robi bez wątpienia biżuteria, która łączy w sobie lśnienie srebra i kamieni szlachetnych z blaskiem rozgwieżdżo- nego nieba. Muzeum Yves’a Saint Laurenta C1 Na zwiedzanie należy przeznaczyć 1 godz. – ul. Yves Saint Laurent – tel.: 05 24 29 86 86 – www.museeyslmarrakech. com – 10.00–18.00 – 100 MAD (9,50 EUR). Muzeum Yves’a Saint Laurenta, poło- żone niemal w centrum Guéliz, za Pomnik Yves a Saint Laurenta w ogrodzie Majorelle Poleć książkę Pracownia malarska w ogrodzie Majorelle się w Fundację Majorelle. Pomnik upa- miętniający Yves’a Saint Laurenta został wzniesiony po jego śmierci w 2008 r. Ogród zachwyca różnorodnością i bogactwem barw – widać tu rękę kolorysty, który ze swoich podróży przywoził ogromną liczbę rozmaitych roślin: kaktusy, hibiskusy, bambusy, juki, karłowate palmy, drzewka pomarań- czowe, bananowce, palmy kokosowe, drzewa oliwne, krzewy róż, bugenwille, cyprysy i wiele innych. Obrazu dopeł- niają intensywne kolory: kobaltowy błękit budynku pracowni i sadzawek, odcienie żółci, zieleni i czerwieni na okiennicach, wielkich donicach i ścieżkach. W dawnej pracowni malar- skiej mieści się wspaniałe Muzeum Berberyjskie«««. Ekspozycja jest skoncentrowana wokół takich tematów, jak: wprowadzenie do świata berberyj- skiego, wiedza praktyczna (rzemiosło, przedmioty codziennego użytku i arte- fakty towarzyszące obchodom świąt) oraz rzemiosło artystyczne (stroje i tka- niny, broń, drewniane drzwi, dywany i instrumenty muzyczne). Prezento- wane obiekty pochodzą z prywatnej kolekcji Pierre’a Bergégo, wielbiciela kultury Berberów, który był inicjatorem projektu. Sale muzealne są szkatułkami, w których można odkryć tajemnice Kup książkę m o c . s o t o h p t i s o p e D / 0 5 k s o l i m © 114 MARRAKESZ MAROKO Tanger RABAT Casablanca Fez Wadżda As-Suwajra Marrakesz Agadir Ruszaj w świat z przewodnikiem Michelin! • poręczny format • czytelny układ treści • fascynujące portrety miast • liczne ciekawostki • aktualne informacje praktyczne Michelin zaprasza Cię do wspólnego odkrywania najpiękniejszych zakątków Marrakeszu. Z  tym przewodnikiem zwiedzanie będzie prawdziwą przyjemnością! Szukasz niezwykłych miejsc i intrygujących zabytków? Nic prostszego! Dzięki gwiazdkom przy nazwach obiektów, dzielnic i miast nie pominiesz żadnej turystycznej atrakcji. Szczegółowe plany i mapy ułatwią poruszanie się po miastach i regionie. Starannie dobrane propozycje miejsc pomogą Ci znaleźć niebanalny nocleg, restaurację czy kawiarnię, w których spędzisz wyjątkowe chwile. Gwiazdki – tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych:  zobacz koniecznie  warto odwiedzić  godne uwagi Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Zamówienia telefoniczne: tel.: 0 801 339900 kom.: 0 601 339900 ISBN 978-83-283-5164-6 ISBN 978-83-283-5164-6 9 788328 351646 Zaplanuj trasę podróży z serwisem www.ViaMichelin.com Cena 22,90 zł
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Marrakesz. Michelin. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: