Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00224 007146 14658319 na godz. na dobę w sumie
Medaliony Zofii Nałkowskiej. Streszczenie, analiza, interpretacja - ebook/pdf
Medaliony Zofii Nałkowskiej. Streszczenie, analiza, interpretacja - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 164
Wydawca: Literat Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7898-435-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> lektury szkolne, opracowania lektur >> opracowania i wypracowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Szczegółowe i przystępnie napisane streszczenie cyklu „Medaliony” Zofii Nałkowskiej („Profesor Spanner”, „Dno”, „Kobieta cmentarna”, „Przy torze kolejowym”, „Dwojra Zielona”, „Wiza”, „Człowiek jest mocny”, „Dorośli i dzieci w Oświęcimiu”) wraz z omówieniem problematyki zgodnie z aktualnym programem nauczania. Opracowanie zawiera również m.in.: charakterystykę bohaterów, wyjaśnienie znaczenia tytułów, słowniczek ważnych terminów (np. behawioryzm, eksterminacja, Holocaust, getto, lager), istotne cytaty, zadania sprawdzające (z kluczem odpowiedzi) i model wypracowania maturalnego („Ludzie ludziom zgotowali ten los” – wizerunek ofiary i kata. Przedstaw portret postaci na podstawie fragmentów „Medalionów” Z. Nałkowskiej. Uwzględnij kontekst historycznoliteracki). Pomoc w przygotowaniu do lekcji, sprawdzianów i matury. Treść opracowania konsultowana z nauczycielami języka polskiego z wieloletnim doświadczeniem zawodowym.

 

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Plan wydarzeń Wiza Plan wydarzeń 1. Wizyta kobiety ubranej w obozowy chałat w pokojowym hotelu. 2. Porównanie braku niechęci do Żydów z bra- kiem niechęci do zwierząt (mrówki i myszki). 3. Opowieść o obozowej historii gniazda mysiego w łupince od ziemniaka. 4. Zwierzenie się z powodów przejścia na kato- 5. Próba zdefiniowania i wyjaśnienia przez kobie- tę pojęcia „wiza”. 6. Opowieść kobiety o pobycie więźniarek na 7. Plany podróży kobiety nad morze do Gdańska i do koleżanki z Poznania. 8. Opowieść o dumnych Greczynkach śpiewają- cych hymn na wizie. A Z I W licyzm. łące. Streszczenie ChARAkTERySTykA kOBIETy Przed narratorką sie- dzi kobieta – postaw- 70 TOLERANCjA dLA żydóW Streszczenie na i tęga, nadal ubrana w obozowy chałat w szare i granatowe pasy. Nadal ma krótko obcięte włosy, przysłonięte czapeczką w szare i granatowe pasy. Przyszła z wizytą, o nic nie prosi, niczego nie po- trzebuje. Pieniądze, które otrzymała w Opiece, chce oddać komuś, komu są bardziej potrzebne, ponieważ przejmują ją obrzydzeniem. Obok krze- sła stoją dwie drewniane kule. Wyznaje, że nie czuje nie- chęci do Żydów – tak, jak nie czuje antypatii do mrówki czy też myszki. Uśmiecha się ładnie, od- słaniając rząd białych zębów. Jest młoda, lecz ścię- te włosy, duże okulary na nosie i czapka oszpecają ją bardzo. Wspomina dzień, w któ- rym z pewną mariawitką obierały ziemniaki w kuch- ni i w jednym ziemniaku znalazły gniazdo myszy. Mariawitka chciała dać je kotu, lecz ona nie zgo- dziła się na to. Wyobraziła sobie, jak kot będzie zja- dał myszy, i poczuła taką sadystyczną ciekawość, jaka była w gestapowcu – jak to będzie wyglądało. Ukryła ziemniaka z myszami głęboko w słomie. Nie czuje niechęci do Żydów, ZmIANA choć sama jest chrześcijanką. WyZNANIA Przeszła na katolicyzm na po- czątku wojny, kiedy męczyła się, patrząc na ota- WSPOmNIENIE Z OBOZU 71 A Z I W A Z I W Streszczenie czające ją niesprawiedliwość i okrucieństwo. Myśl o męce Jezusa pomagała jej znosić to wszystko. Otrzymała polskie nazwisko i polskie dokumenty, w obozie była Polką, WyChOWyWANIE a nie Żydówką. Nie wie, kim byli jej rodzice, nie widziała ich nigdy. Wychowywała ją babka, która już nie żyje. PRZEZ BABkę POjęCIE „WIZA” Nagle pyta narratorkę, czy wie, co to jest wiza. Wizą nazywano łąkę pod lasem, na którą wyrzucano więźniarki, gdy sprząta- no obóz. Po chwili wyjaśnia, że w obozie od same- go rana esesmanki wołały: Idźcie na wizę! Idźcie na wizę! (s. 29). Było to w październiku. Wszystkie kobiety szły na wizę, ponieważ pomieszczenia mu- siały być posprzątane. SyTUACjA kOBIET NA łąCE Kobiety stały tam przez cały dzień, bez jedzenia. Blok był sprzątany przez kilka dni, a one tkwiły zziębnięte pod drzewa- mi. Było ich dużo: Francuzki, Holenderki, Belgijki oraz Greczynki, które były w najgorszym stanie. Najsilniejsze okazały się Polki i Rosjanki. Starały się stać blisko siebie. Były brudne, owrzodzone, niektóre poważnie chore i umierające. W obozie mieszkały już siedem miesięcy. Następnego dnia 72 PLANy NA PRZySZłOść Streszczenie po przyjeździe jej transport również stał na wizie. Nie bała się, choć wiedziała, że za jakiś czas będzie wyglądała tak jak te kobiety. Kiedy ją bili, modliła się, żeby nie czuć nienawiści. Niewiele mówi o swoim ka- lectwie – noga źle się zrosła i trzeba na nowo zestawić kość. Na razie nie chce iść do szpitala, ponieważ musi pozałatwiać niektóre sprawy. Chce jechać do Gdańska, by zobaczyć morze, i do Poznania, by od- wiedzić koleżankę z obozu. Następnie opowiada o kobietach, które przez ty- dzień stały na wizie. Wszystkie starały się stać w środku, gdzie było najcieplej. Każdego dnia umie- rały kolejne osoby. Pewnego dnia w południe za- świeciło słońce. Kobiety stojące na łące przesunęły się tam, gdzie drzewa nie zasłaniały promieni. Tego dnia Greczynki śpiewały hymn narodowy. Śpiewa- ły po hebrajsku żydowski hymn mocnymi, pięknymi głosami. Moc pragnienia i tęsknoty była mocniejsza od sił fizycznych. Na- stępnego dnia odbyła się selekcja. Kobieta poszła na wizę i okazało się, że nikogo już tam nie było. TęSkNOTA ZA WOLNOśCIą A Z I W 73 A Z I W Bohaterowie Bohaterowie Rozmówczynią narratorki jest duża i tęga kobieta. Na początku wojny przeszła na katolicyzm, miała polskie nazwisko i dokumenty. Nie znała swoich rodziców, wychowała ją babka. Z jej relacji wyni- ka, że nie żywi urazy do Żydów – traktuje ich jak myszy lub mrówki. Nosi na sobie obozowy chałat w szare i granatowe pasy, ma krótko obcięte włosy i obozową czapkę na głowie. Kobieta ta przyszła z wizytą. Nie potrzebuje niczego, nawet pieniędzy, i o nic nie prosi. Porusza się o dwóch drewnianych kulach. Jest młoda, ale tęga, oszpecona obozową fryzurą i dużymi okularami. Jej noga źle się zrosła, trzeba ją na nowo połamać i złożyć, ale poszkodo- wana nie może pójść do szpitala. Nie wyjaśnia, jak doszło do złamania. Opowiada, że w obozie nie czuła strachu, bo wie- działa, że może umrzeć. W trakcie bicia modliła się, żeby nie czuć nienawiści. Uśmiechając się ładnie, relacjonuje, jak podczas pracy w kuchni obozowej znalazła gniazdo myszy w ziemniaku. Jej koleżanka chciała je oddać kotu, ale ona się nie zgodziła. Jednak myśl o tym, w jaki sposób kot będzie jadł te myszy, obudziła w niej ciekawość jak w gestapowcu (s. 29). Chciałaby pojechać do Gdańska, żeby zobaczyć morze. Ma też zamiar pojechać do Poznania, żeby 74 Problematyka odwiedzić mieszkającą tam koleżankę i wyświad- czyć jej jakąś przysługę. Problematyka Katusze więzionych w obozie kobiet nie zabiły w nich tęsknoty za swoim krajem, wolnością oraz pragnienia życia. Problematyka opowiadania Wiza oscyluje wokół wyjaśnienia pojęcia „wiza”. Roz- mówczyni tłumaczy narratorce, co to znaczy iść na wizę. Z samego rana kobiety były wypędzane na łąkę pod lasem i tam stały nieruchomo bez jedzenia nawet kilka dni, bez względu na pogodę, dopóki blok nie został posprzątany. Mówi, że kobiety sto- jące na wizie wyglądały strasznie – niektóre były chore, inne owrzodzone i pokryte strupami. Po- chodziły z różnych krajów i było ich bardzo dużo. Stały ściśnięte, żeby się ogrzać. Każda chciała być w środku, bo tam było cieplej. Taka sytuacja miała miejsce przez cały tydzień, codziennie. Kobieta niewiele mówi o sobie, skupia się raczej na cierpieniach innych. Wizę wspomina jako miejsce, gdzie traktowano ludzi jak zwierzęta. Na koniec wspomina, jak pewnego dnia, gdy wyszło słoń- ce, usłyszała Greczynki śpiewające po hebrajsku żydowski hymn narodowy. Mimo osłabienia ich śpiew brzmiał pięknie, głośno i mocno. Ich głos 75 A Z I W A Z I W Istotne cytaty miał siłę – tęsknoty i pragnienia. Następnego dnia odbyła się selekcja i łąka była pusta. Akt odwagi został natychmiast zdławiony w zarodku poprzez skazanie odważnych kobiet na śmierć. Z pewno- ścią kobiety zdawały sobie sprawę z ich dalszego losu. Siła głosu podczas śpiewu hymnu to nie tylko wyraz patriotyzmu, ale akt ostatecznej desperacji. Istotne cytaty – Nie bałam się. Wiedziałam, że umrę, więc się nie bałam. O sobie może powiedzieć to, że się zawsze modliła, gdy ją bili. Modliła się, żeby nie czuć nienawiści. Nic więcej (s. 30). Tego dnia właśnie Greczynki śpiewały hymn naro- dowy. Nie po grecku. One śpiewały po hebrajsku żydowski hymn... Śpiewały w tym słońcu bardzo pięknie, głośno i mocno, jakby były zdrowe. – To nie była fizyczna siła, proszę pani, bo przecież one właśnie były najsłabsze. To była siła tęsknoty i pragnienia. Na drugi dzień była selekcja. Przyszłam na wizę i wiza była pusta (s. 30). 76 Plan wydarzeń Człowiek jest mocny Plan wydarzeń 1. Wizyta Komisji badającej zbrodnie hitlerow- skie w lesie Żuchowskim. 2. Informacja Michała P. o wydarzeniach rozgry- wających się w pałacu w pobliżu Chełmna. 3. Wysadzenie przez Niemców pałacu i czterech krematoriów. 4. Zakład Kąpielowy w pałacu będącym zakamu- flowanym miejscem kaźni Żydów. 5. Droga z pałacu do zamykanego szczelnie auta wypełnianego gazem. 6. Śmierć uwięzionych Żydów w budzie samo- chodu na skutek uduszenia. 7. Opis położenia pałacu. 8. Praca w Ugaju przy Komitecie Żydowskim. 9. Obecność Michała P. przy eksterminacji naj- bliższej rodziny. 10. Przewiezienie Michała P. z innymi Żydami z Ugaju do Chełmna. 11. Praca w obozie przy segregacji ubrań i kosz- towności ofiar Holocaustu. 12. Zgłoszenie się do pracy w lesie przy grobach i nadzieja na ucieczkę. 77 y N C O m T S E j k E I W O ł Z C y N C O m T S E j k E I W O ł Z C Streszczenie 13. Groby masowo zagazowanej ludności żydow- 14. Ograbianie ludzkich zwłok z kosztowności skiego pochodzenia. przez Michała P. 15. Załamanie psychiczne Michała P. po odnale- zieniu zwłok żony i dzieci. 16. Odwiedzenie Michała P. od samobójstwa przez „nabożnego człowieka”. 17. Podjęcie udanej próby ucieczki z obozu. 18. Pomoc miejscowego chłopa i udanie się Mi- chała P. w stronę Grabowa. 19. Relacja z wizji lokalnej w lesie Żuchow- skim. 20. Prośba miejscowych kobiet o przyspieszenie ekshumacji zwłok pomordowanych. Streszczenie o WIZyTA W LESIE pałacu Opowieść w Chełmnie snuje jeden ze świadków – Michał P., żUChOWSkIm wzbogacając ją własnymi wspomnieniami z czasów brutalnej rzeczywistości wojennej. Pałac, którego już nie ma, stał na skraju wzgórza. Las znajduje się w obrębie żyznych pól i wzgórza. Na tym wzniesieniu, położonym wśród uroczych terenów, stał kiedyś pałac, ale wysadzono 78 mETAFORyCZNE ZNACZENIE PAłACU Streszczenie go w powietrze w tym samym czasie, gdy ukryto w ciszy leśnej krematoria. Pałac był czymś w rodza- ju dekoracji – jako wspaniała brama architektoniczna wiodą- ca z życia do śmierci (s. 31). Był metaforą luksusu, przyjemności, zwodził przy- bywających transportem obietnicą orzeźwiającej kąpieli, bo u wejścia widniał bluźnierczy szyld: Za- kład Kąpielowy. Ludzie zmęczeni dro- gą, nadal żywi i ubrani w swoją odzież, mija- li bramę i wjeżdżali na dziedziniec rezydencji. Wchodzono do niego z za- miarem oczyszczenia się po zbyt długiej i trudnej drodze: Po pewnym czasie, przebywszy w poprzek wnę- trze gmachu, ukazywali się na ganku po jego stronie przeciwnej już tylko w bieliźnie – nie- którzy jeszcze z kawałkiem mydła i ręcznikiem w dłoni. Przynagleni do pośpiechu, uchylając się od uderzeń kolbami, wbiegali bezładnie po kładce w czeluść ustawionego tyłem do pałacu, wielkiego jak wagon meblowy, auta gazowego (s. 31). OCZySZCZENIA PRZEZ PAłAC dROGA dO 79 y N C O m T S E j k E I W O ł Z C
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Medaliony Zofii Nałkowskiej. Streszczenie, analiza, interpretacja
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: