Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00089 007775 10476502 na godz. na dobę w sumie
Mistrzowskie stosowanie czcionek. Jak to zrobić? - książka
Mistrzowskie stosowanie czcionek. Jak to zrobić? - książka
Autor: Liczba stron: 240
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 83-7361-237-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> dtp >> typografia
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Przez kilkaset lat sprawy typografii zajmowały jedynie drukarzy, składaczy i projektantów. Pozostali mieli z typografią najwyżej bierny kontakt, dysponując zaledwie jednym krojem pisma: swoim własnym pismem odręcznym lub krojem czcionki standardowej maszyny do pisania. Z chwilą pojawienia się komputerów osobistych w końcu dwudziestego wieku pismo drukowane i typografia zyskały na popularności. Każdy posiadacz komputera może wręcz przebierać w krojach pisma -- co prowadzi na ogół do opłakanych efektów.

Robin Williams zabiera edytorów i miłośników typografii w podróż po świecie reguł rządzących pismem drukowanym. Po drodze wyjaśnia logiczne podstawy tych reguł, tak by czytelnik zrozumiał co wygląda lepiej i dlaczego. Jeżeli chcesz, by Twoje dokumenty były czytelne i wyglądały profesjonalnie, ale wciąż nie wiesz jak to osiągnąć, potrzebujesz tej książki.

Książka zawiera omówienie różnych aspektów dobrej typografii, wśród których znajdziesz:

Robin Williams napisała kilkanaście świetnie sprzedających się i obsypywanych nagrodami książek. Jej jasny i zwięzły styl, dzięki któremu nawet najbardziej zawiłe niuanse projektowania wydają się proste, zyskał jej wiernych czytelników na całym świecie.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

IDZ DO IDZ DO PRZYK£ADOWY ROZDZIA£ PRZYK£ADOWY ROZDZIA£ SPIS TREĎCI SPIS TREĎCI KATALOG KSI¥¯EK KATALOG KSI¥¯EK KATALOG ONLINE KATALOG ONLINE ZAMÓW DRUKOWANY KATALOG ZAMÓW DRUKOWANY KATALOG TWÓJ KOSZYK TWÓJ KOSZYK DODAJ DO KOSZYKA DODAJ DO KOSZYKA CENNIK I INFORMACJE CENNIK I INFORMACJE ZAMÓW INFORMACJE ZAMÓW INFORMACJE O NOWOĎCIACH O NOWOĎCIACH ZAMÓW CENNIK ZAMÓW CENNIK CZYTELNIA CZYTELNIA FRAGMENTY KSI¥¯EK ONLINE FRAGMENTY KSI¥¯EK ONLINE Wydawnictwo Helion ul. Chopina 6 44-100 Gliwice tel. (32)230-98-63 e-mail: helion@helion.pl Mistrzowskie stosowanie czcionek. Jak to zrobiæ? Autor: Robin Williams T³umaczenie: Anna Witerkowska ISBN: 83-7361-237-8 Tytu³ orygina³u: The Non-Designer s Type Book Format: B5, stron: 230 Przez kilkaset lat sprawy typografii zajmowa³y jedynie drukarzy, sk³adaczy i projektantów. Pozostali mieli z typografi¹ najwy¿ej bierny kontakt, dysponuj¹c zaledwie jednym krojem pisma: swoim w³asnym pismem odrêcznym lub krojem czcionki standardowej maszyny do pisania. Z chwil¹ pojawienia siê komputerów osobistych w koñcu dwudziestego wieku pismo drukowane i typografia zyska³y na popularnoġci. Ka¿dy posiadacz komputera mo¿e wrêcz przebieraæ w krojach pisma — co prowadzi na ogó³ do op³akanych efektów. Robin Williams zabiera edytorów i mi³oġników typografii w podró¿ po ġwiecie regu³ rz¹dz¹cych pismem drukowanym. Po drodze wyjaġnia logiczne podstawy tych regu³, tak by czytelnik zrozumia³ co wygl¹da lepiej i dlaczego. Je¿eli chcesz, by Twoje dokumenty by³y czytelne i wygl¹da³y profesjonalnie, ale wci¹¿ nie wiesz jak to osi¹gn¹æ, potrzebujesz tej ksi¹¿ki. Ksi¹¿ka zawiera omówienie ró¿nych aspektów dobrej typografii, wġród których znajdziesz: • znaki i style interpunkcyjne • znaki specjalne • zestawy eksperckie • fonty technologii Multiple Masters • znaki zamaszyste, inicja³y i ozdobniki • odstêpy miêdzyliterowe, odstêpy miêdzywierszowe i odstêpy w akapitach • typografiê prowokuj¹c¹ • dobór krojów pisma Robin Williams napisa³a kilkanaġcie ġwietnie sprzedaj¹cych siê i obsypywanych nagrodami ksi¹¿ek. Jej jasny i zwiêz³y styl, dziêki któremu nawet najbardziej zawi³e niuanse projektowania wydaj¹ siê proste, zyska³ jej wiernych czytelników na ca³ym ġwiecie. . . . . . . . 5 Spis treści c Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9 Mała powtórka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13 Krótka historia pisma 1. Wieki pisma . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 19 Aldus Manutius . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 26 Czytelność i zrozumiałość 2. Sztuka czytelności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 31 3. Sztuka zrozumiałości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 41 Interpunkcja 4. Dobre i złe cudzysłowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 51 5. Optyczne wyrównywanie marginesów . . . . . . . . . . . 55 6. Style w interpunkcji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 61 7. Kiedy zmienić linię pisma . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 69 type_s_001-018.indd 5 2003-10-31, 16:43:14 s . . . . . . . 6 s p i s t r e  c i Mistrzowskie pisanie 8. Zestawy eksperckie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 77 9. Kapitaliki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 83 10. Cyfry nautyczne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 87 11. Ligatury . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 89 12. Pisma wąskie i szerokie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 91 13. Typografi a afi szowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 94 Odstępy 14. Kerning . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 101 15. Interlinia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 107 16. Odstępy w akapitach . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 111 17. Wyrównanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 113 Szczegóły 18. Nagłówkii podtytuły . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 121 19. Teksty wystawione . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 125 20. Podpisy pod ilustracjami . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 129 21. Wyróżnienia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 133 22. Przenoszenie wyrazów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 137 l type_s_001-018.indd 6 2003-10-31, 16:43:15 . . . . . . . 7 s p i s t r e  c i Efekty specjalne 23. Litery ozdobne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 145 24. Inicjały . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 149 25. Kolor w typografi i . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 153 26. Ozdobniki i symbole . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 157 27. Kroje z semiogramami . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 159 28. Nie bądź nieśmiały! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 163 Decyzje w typografii 29. Typografi a prowokująca . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 167 30. Fonty Multiple Masters . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 171 31. Wybór kroju pisma . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 177 32. Grzechy główne dtp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 187 33. Trendy w piśmie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 197 Informacje dodatkowe Dodatek A. Dystrybutorzy fontów i oprogramowania . . . . . 210 Dodatek B. Narzędzia do pracy z fontami . . . . . . . . . . . . . . 214 Skorowidz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 230 r type_s_001-018.indd 7 2003-10-31, 16:43:16 Wieki pisma Zdumiewające, istnieje kilkadziesiąt tysięcy cyfrowych krojów pisma. To może być przygniatające doświadczenie – zdecydować się, jakie fonty ku- pić lub chociażby, jakich użyć. Ale jeśli pogrupujemy kroje pisma w zestawy według ich wspólnych cech charakterystycznych, proces wyboru okaże się dużo prostszy – łatwiej jest wybrać kroje do prywatnej biblioteki, wybierając kilka z każdej kategorii. Łatwiej też zdecydować, jakie kroje pisma zestawić na stronie, jeśli ma- my pewność, że wybieramy po jednym z każdej kategorii. A proces ich grupowania pozwala na wejście w większą z nimi zażyłość, pozwala do- strzec ich bardziej subtelne cechy. Pogrupowanie w siedem grup kilku tysięcy krojów pisma ma podobny sens, jak podzielenie ludzkich osobowości na kilka typów charakterów. Zawsze będą kroje (lub ludzie), których nie da się łatwo zaszeregować, ale zazwyczaj mają tyle rozpoznawalnych cech charakterystycznych, że warto przynajmniej spróbować. Omówię siedem różnych grup krojów: oldstyle, modern, slab serif, kroje antyestetyczne, pisanki oraz kroje dekoracyjne. Pierwszych pięć jest po- wiązanych z historią – istnieje wiele interesujących zależności pomiędzy rozwojem pisma drukowanego i rozwojem cywilizacji architektury, arche- ologii, fi lozofi i, a nawet ekonomii. Nie oznacza to oczywiście, że każde pismo rozwinęło się w określonym punkcie historii. Krój Goudy Oldsty- le, zaprojektowany przez Frederika Goudy’ego w 1915 roku, jest kla- sycznym przykładem grupy oldstyle, której początek rozwoju datuje się w przybliżeniu na rok 1500. Drukarz Aldus Manutius jest uważany za osobę, która wycięła pierwszą czcionkę tego kroju w 1495 roku. Prawdę mówiąc, Aldus był tak wybitną osobowością, że zdecydowałam się do- dać opowieść o nim na końcu tego rozdziału. type.indb 19 2003-10-29, 11:17:00 . . . . . . . 20 k r ó t k a h i s t o r i a p i s m a Antykwy renesansowe Charakterystyczne cechy antykw renesansowych (ang. old face), które rozwinęły się bezpośrednio z tradycyjnego pisma ręcznego, pochodzą ze sposobu, w jaki skrybowie trzymali pióro i stawiali litery. Gdy w połowie wieku XV rozpowszechnił się druk, składany z pojedynczych czcionek, formy liter wycinanych w metalu przypominały te, które były wszyst- kim znane – litery powstałe z pociągnięć zaostrzonego pióra trzymane- go pod kątem. W tym momencie historii jedynym słowem drukowanym były księgi. Wielkie księgi, spoczywające na pulpitach i czytane na głos. Jedynym zadaniem maszyn drukarskich było drukowanie ksiąg (żadnych wizytówek, żadnego papieru do chleba), więc pierwsze kroje pisma były znakomicie czytelne, ponieważ tylko do czytania służyły. Antykwy renesansowe mają elegancki, wdzięczny wygląd i są świetnym wyborem przy składaniu przejrzystych i długich partii tekstu. Klasyczny antykwa renesansowa jest niemal „niewidzialny”, co oznacza, że forma pisma nie zakłóca odbioru (zazwyczaj żadna jego cecha nie przyczynia się do pomyłek). Główny tekst tej książki został złożony klasyczną anty- kwą renesansową o nazwie Caslon. Antykwy renesansowe zawsze mają szeryfy. Szeryfy w małych literach są ukośne i „podparte”, co oznacza, że z główną kreską litery łączą się łu- kiem (są to tak zwane szeryfy klinowe). Linia kreski delikatnie przecho- dzi z cienkiej w grubą, tak jakby powstała z pociągnięcia piórem. A jeśli poprowadzimy linię łączącą przewężenia litery, będzie ona ukośna. Jest to tzw. oś cieniowania. Litery w antykwach renesansowych mają zawsze oś pod kątem różnym od prostego. Antykwy renesansowe type.indb 20 2003-10-29, 11:17:00 . . . . . . . 21  . w i e k i p i s m a Antykwy klasycystyczne Czasy się zmieniły. Świat się zmienił. Pismo zmieniło się również. Anty- kwy klasycystyczne (ang. modern) rozwinęły się w czasie, gdy ludzie zaczęli postrzegać świat w inny sposób. W Ameryce wprowadzono demokrację, we Francji pozbyto się monarchii, trwała rewolucja przemysłowa, a po- lityczni i społeczni myśliciele kreowali bardziej racjonalny, mechaniczny wizerunek świata i jego mieszkańców. Barok, rokoko i antykwy renesan- sowe okazały się przestarzałe. Antykwy klasycystyczne odzwierciedla- ły ścisły nacisk na strukturę i formę. Ostatni bastion potomków pisma ręcznego padł. Kroje modern mają werwę i elegancję, ale też tendencję do chłodne- go wyglądu. Nie są bardzo czytelne. Tak jest, to nie najlepszy wybór dla długiego lub drobnego tekstu, ponieważ duży kontrast pomiędzy prze- wężeniami a pogrubieniami liter powoduje „oślepiający” efekt, nieprzy- jazny dla oczu. Kroje tej grupy mają szeryfy, ale są one we wszystkich znakach poziome i bardzo cienkie, bez łuków łączących je z kreską litery (są to tak zwane szeryfy kreskowe). Kreski liter gwałtownie zmieniają swoją grubość. Oś cieniowania jest zupełnie pionowa. Antykwy klasycystyczne type.indb 21 2003-10-29, 11:17:00 . . . . . . . 22 k r ó t k a h i s t o r i a p i s m a Antykwy linearne szeryfowe Tak więc rewolucja przemysłowa trwa, a jednym z jej rezultatów jest po- jawienie się nowego obszaru w biznesie – reklamy. Oczywiście, wcześniej istniało niewiele produktów, które można byłoby zareklamować. Na po- czątku projektanci starali się poszerzyć pogrubienia w antykwach kla- sycystycznych, ale połączenie bardzo grubych kresek z bardzo cienkimi sprawiało, że tekst stawał się niemal nieczytelny. Dlatego też pogrubi- li całą literę. Antykwy linearne szeryfowe (ang. slab serif )także mają poziome szeryfy, ale są one grubsze w porównaniu do szeryfów antykw klasycystycznych (tak zwane szeryfy belkowe). Różnica między pogrubieniami a przewę- żeniami w kreskach liter jest niewielka, a w niektórych krojach w ogóle jej nie ma. Antykwy linearne szeryfowe są zdyscyplinowane i mają moc- niejsze sylwetki niż antykwy renesansowe. Założę się, że jesteś ciekaw, dlaczego nazwy tak wielu antykw linearnych szeryfowych nie pochodzą od nazwisk ich projektantów. Większość an- tykw renesansowych odziedziczyło nazwy po swoich twórcach, np. Goudy, Baskerville i Garamond, natomiast wiele antykw linearnych szeryfowych ma nazwy nawiązujące do Egiptu. Na przykład Scarab (pol. skarabeusz), Memphis, Nile (pol. Nil ) czy Glypha (od ang. hieroglyph – pol. hieroglif ). Pośrednio przyczynił się do tego Napoleon. Jeden z jego inżynierów zna- lazł Kamień z Rosetty, który okazał się kluczem do odczytania egipskich hieroglifów. To przyczyniło się do ogólnoświatowego zainteresowania ar- cheologią starożytnego Egiptu i wybuchu prawdziwej egiptomanii. Dys- trybutorzy krojów pisma zauważyli, że jeśli mają one „egipskie” nazwy, sprzedają się lepiej. Do dnia dzisiejszego ten typ krojów pisma jest cza- sami nazywany egipcjanką, mimo że nie ma żadnego powiązania między takim stylem i krajem faraonów, z wyjątkiem chwilowej mody. Antykwy linearne szeryfowe type.indb 22 2003-10-29, 11:17:01 . . . . . . . 23  . w i e k i p i s m a Antykwy linearne bezszeryfowe W 1816 roku William Caslon IV stworzył „jednoelementową egipcjan- kę”, w której usunął wszystkie szeryfy, ponieważ nie znosił prostych sze- ryfów. Ten krój nie był wielkim przebojem. Nie był, póki w 1919 nie po- wstała szkoła Bauhausu i pismo bezszeryfowe nie stało się popularne. Zgodnie z mottem Bauhausu, głoszącym, że „forma wynika z funkcji”, kroje pisma zostały sprowadzone do niezbędnej, najprostszej, najbardziej funkcjonalnej formy, której przykładem jest krój Futura. Ta nowa szkoła wzornictwa wywarła wpływ na cały świat. Antykwy linearne bezszeryfowe, (ang. sans serif ) co chyba oczywiste, są zupełnie pozbawione szeryfów. Linie tworzące literę są praktycznie jed- nakowej szerokości, bez zauważalnych pogrubień i przewężeń (jest bar- dzo mało wyjątków, takich jak krój Optima). Antykwy linearne bezszery- fowe mają często dużą wysokość tekstu, tak więc ich obecność na stronie jest wyrazista. Antykwy linearne bezszeryfowe type.indb 23 2003-10-29, 11:17:01 . . . . . . . 24 k r ó t k a h i s t o r i a p i s m a Kroje antyestetyczne Z chwilą pojawienia się komputera Macintosh i dtp projektowanie kro- jów pisma – po raz pierwszy w historii – przeszło w ręce mas. Ważniej- sze niż ten fakt – w co wierzę – było powszechne rozbudzenie zaintere- sowania typografi ą. Wielu ludzi, którzy do tej pory nawet nie wiedzieli, co to jest krój pisma, zainteresowało się wyglądem liter na billboardach czy na opakowaniu chleba. Wraz z możliwością tworzenia własnych kro- jów i zmiany ich układu na ekranie runęły wszystkie zasady tradycyjnego projektowania i typografi i. Kto wie, dokąd doprowadzi ta typografi czna anarchia, ale jakże zabawne i ekscytujące jest oglądanie tych projektów (i korzystanie z nich!). Kroje antyestetyczne (zwane także: fringe, grunge, garage, deconstructive, edge, lawless, lub po prostu – brzydkie) są zazwyczaj zniekształcone, wy- krzywione, psychodeliczne, rozmyślnie „byle jakie”, często mało czytelne. Ale na pewno są identyfi kowalne i różne od innych historycznych krojów pisma, a wiele z nich jest pięknych w swojej brzydocie. I sprawia to taką przyjemność, gdy się ich używa! Polecam moją zabawną książkę A Blip in the continuum, ilustrowaną przez Johna Tolletta – prawdziwy festi- wal brzydkich krojów pisma. Antyestetyczne kroje pisma. Czyż one nie są świetne? Uwielbiam je. type.indb 24 2003-10-29, 11:17:02 . . . . . . . 25  . w i e k i p i s m a Pisanki Pisanki (ang. script ) i kroje dekoracyjne pojawiały się w prawie każdym okresie typografi cznej historii. Jak łatwo się domyślić, pisanki starają się naśladować pisma odręczne wykonywane różnymi narzędziami: piórem, patykiem, pędzelkiem itp. Bez większych kłopotów można rozpoznać kroje należące do tej grupy. Pisanki. Ksenotypy Ksenotypu (ang. decorative) także nie da się nie zauważyć – litery wyglą- dają jak baletki, sznur, japońska pagoda lub jak wycierane gumką. Kseno- typy mają za zadanie jedynie ozdabiać, co nie jest zupełnie bezużytecz- nym zajęciem. Dobrze zastosowane dodadzą publikacji urody, stworzą wrażenie „wykończonego wyglądu” lub podkreślą zawartość. Nadużywa- ne mogą zniszczyć wygląd projektu. Ksenotypy. type.indb 25 2003-10-29, 11:17:03 . . . . . . . 26 k r ó t k a h i s t o r i a p i s m a Aldus Manutius To może wydać się dziwne, ale w XV wieku we Wo- szech niewiele publikacji drukowano pismami romań- skimi (ang. roman). Niemal wszystkie dzieła naukowe lub religijne były drukowane greką. Tak czy inaczej, nie było wtedy zbyt wiele książek innego rodzaju. Nie za wiele powieści lub horrorów. Kiedy Aldus Manutius otworzył własna fi rmę wydawniczą Dolphin Press, przemysł drukarski liczył mniej niż 50 lat. Ale w całej Europie pra- cowało już ponad tysiąc maszyn drukarskich i wydrukowano dosłownie miliony książek. Aldus był dumny ze swoich greckich pism i dbał o nie. Natomiast o rzymskie, przeciwnie, nie kłopotał się zbytnio. Prawdę mó- wiąc, większość z nich nie była dobrze zaprojektowana i Aldus używał ich tylko do prac sponsorowanych przez bogatych klientów lub uczonych przyjaciół. Ale w 1496 roku wydrukował dzieło De Aetna, swojego przy- jaciela i rzymskiego uczonego, Pietro Bembo. Użył do tego celu pisma wygrawerowanego przez Francesco Griffo – o lekkiej kresce, zaakcen- towanych przewężeniach i delikatnych szeryfach. Był to natychmiastowy sukces. Claude Garamond zaczął używać go we Francji i rozpowszech- nił w całej Europie. Projekt Griifa przez setki lat miał wpływ na powsta- jące pisma – stanowił wzór i inspirację. Bembo – jedna z najlepszych współ- czesnych adaptacji pisma zaprojek- towanego przez Francesco Griff o dla Aldusa Manutiusa Aldus w ciągu dwudziestu pięciu lat swojej pracy wydawniczej wydru- kował grubo ponad 1200 różnych tytułów. Ponad 90 procent opubliko- wanych przez niego książek było grecką klasyką. Przed otwarciem fi rmy Aldus był uczonym, który miał wielu patronów, tak więc klasyka była bliska jego sercu. Jego książki kupowali ludzie wykształceni, bogaci oraz type.indb 26 2003-10-29, 11:17:03 . . . . . . . 27  . w i e k i p i s m a ciekawi świata i wiedzy. Aldus tworzył małe książki, octavo*, z myślą o ludziach zajętych, ludziach z wyższych sfer podróżujących w misjach rządowych po Europie, członkach „rewolucji edukacyjnej” – studentach wciąż rosnącej liczby uniwersytetów. Tym samym był twórcą pierwszych małych, „przenośnych” i podręcznych książek. Ofi cjalnym stylem pisma uczonych skrybów południowej Italii w póź- nych latach XV wieku było swobodne, pochyłe i ozdobne pismo o na- zwie kacelareska. Aldus, by jego książki bardziej przyciągały odbiorców z wyższych klas, skopiował ekskluzywną kanelareskę i na jej bazie stwo- rzył krój pisma. I to był przebój. Co za wyczucie rynku! Aldus zastrzegł prawa autorskie do nowego kroju pisma. Starał się za- bezpieczyć prawa nie tylko do tego jednego kroju, chciał też mieć mono- pol na wszystkie kroje pochylone. I udało się. Jego prawa chronił nawet dekret papieski. Ale, oczywiście, jak łatwo się domyślić, nie ustrzegło go to przed kradzieżą. Ludzie skradli jego pomysły. Rzymianie przynajm- niej nazwali ten styl „Aldino”, reszta Europy nazywała go „italiką” (ita- lic ), ponieważ wywodził się właśnie z Italii. Pierwsza drukarska italika wycięta przez Aldusa (choć tak naprawdę wyciął ją Francesco Grif- fo) powstała w 1501 roku w Wenecji. (Czy nazwa „Venice” nic Wam nie przypomina?). Innowacje Aldusa Manutiusa stawiają go w szeregu tuż obok same- go Gutenberga, jako prawdopodobnie najważniejszego drukarza Rene- sansu. Popularyzując italikę nieświadomie wpłynął na kierunki rozwoju krojów pism w następnych wiekach. Przed piękną octavo Aldusa jedy- nymi „przenośnymi” książkami były modlitewniki, wszystkie inne miały charakter ciężkich wolumenów, spoczywających na pulpitach do głośne- go czytania. Wraz z powstaniem italiki Aldusa na stronie mogło pomie- ścić się więcej tekstu, czyli oszczędzano papier i przestrzeń, Tym samym książki stawały się bardziej dostępne. Dostęp do wiedzy stał się łatwiej- szy i świat się zmienił. Ponownie. * Format powstały przez trzykrotne złożenie arkusza papieru (odpowiadającego roz- miarami rozpiętości ramion papiernika) na 16 stron, czyli 8 kart. (przyp. tłum.) type.indb 27 2003-10-29, 11:17:06 . . . . . . . 28 c z y t e l n o   i z r o z u m i a ł o   Funkcja czytelnoœci je st czêsto traktowana zbyt po--- wa¿nie i akcentowana kosztem indywidualności. Paul Ran d type.indb 28 2003-10-29, 11:17:07
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Mistrzowskie stosowanie czcionek. Jak to zrobić?
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: