Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00050 004093 12930238 na godz. na dobę w sumie
Mówca doskonały. Wystąpienia publiczne w praktyce - książka
Mówca doskonały. Wystąpienia publiczne w praktyce - książka
Autor: , Liczba stron: 176
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2118-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> komunikacja i negocjacje
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Słowem malowanie, tkanie i rzeźbienie

Na ochotnika, publicznie -- wystąp!

Ta książka to podręcznik mówienia. 'Dzięki -- pomyślisz -- ale mówić potrafię od dziecka'. Czyżby?

Czy potrafisz wyjść na środek sali i płynnie przeprowadzić ciekawą prezentację? Jesteś w stanie zapanować nad tremą tak, by do słuchaczy docierał Twój przekaz, a nie Twoja obawa? Czy Twój głos porywa audytorium do dyskusji, bawi lub szokuje, w zależności od Twoich intencji? Jeśli pragniesz, by odpowiedź na te pytania brzmiała 'TAK', czytaj dalej.

Jeśli zechcesz, zostaniesz lewitującym metr nad ziemią płomiennym mówcą. Zobacz to -- Ty przed publicznością, całą swoją postawą prezentujący pewność siebie i fachowość. Rzucasz celny dowcip, a następnie poważniejesz w mgnieniu oka. Harmonijnie wykorzystujesz elementy ruchu, modulację głosu, celne puenty i inteligentne riposty. Tak, to właśnie Ty. Koniec z nieśmiałością, uczuciem gorąca, trzęsącymi się kolanami. Twoje wystąpienia nareszcie przypominać będą perły retoryki. Twoje prezentacje podbiją serca audytorium. A egzamin ustny zdasz już przy pierwszych słowach. To tylko kwestia treningu.

Kluczową umiejętnością w biznesie jest zdolność przemawiania do grupy i emanowanie nie tylko pewnością siebie, ale również kompetencją. Agata i Jerzy napisali TĘ książkę. Namawiam Was do tego, żebyście ją przeczytali -- i to nie raz.
Kevin Hogan, autor książki Nauka perswazji

Zobacz relację Onet TV ze spotkania z autorami, które odbyło się 18. marca 2010 w Warszawie

 


 

Dla osób, które kupią książkę mamy prezent w postaci e-booka z ćwiczeniami!



Przećwicz się!

Dlaczego jednych wykładów słuchamy z zainteresowaniem, nawet wtedy, gdy temat pozostaje dla nas obcy, inne zaś usypiają nas od pierwszego zdania, mimo, że wiedza przekazywana przez wykładowcę jest nam potrzebna? Sukces, bądź porażka przemówienia tkwi w osobie mówcy – po prostu jedni ludzie potrafią przemawiać, inni zaś nie.

 

Powszechne przekonanie, że wybitnym mówcą trzeba się urodzić, nie jest prawdą. Być może jeszcze nie widzisz się w roli zaklinacza tłumów ale to przyjdzie z czasem. Ćwiczenie czyni mistrza, więc trenuj a staniesz się profesjonalnym oratorem – takim, który już w chwili wejścia na scenę wie, że poradzi sobie z każdym tematem, najmniej przychylnym audytorium i najdziwniejszym pytaniem.

Po lekturze książki Mówca doskonały. Wystąpienia publiczne w praktyce wiesz już prawie wszystko o przemawianiu. Ale prawie robi dużą różnicę. Pora więc na trening.

W eBooku znajdziesz 65 ćwiczeń, dzięki temu rozwiniesz swoje umiejętności dobrego mówcy i dowiesz się:

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

IDŹ DO:   Spis treści Przykładowy rozdział KATALOG KSIĄŻEK:   Katalog online Zamów drukowany katalog CENNIK I INFORMACJE:   Zamów informacje o nowościach Zamów cennik CZYTELNIA:  Fragmenty książek online Do koszyka Do przechowalni Nowość Promocja Onepress.pl Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. (32) 230 98 63 e-mail: onepress@onepress.pl redakcja: redakcjawww@onepress.pl informacje: o księgarni onepress.pl MÓWCA DOSKONAŁY. WYSTĄPIENIA PUBLICZNE W PRAKTYCE Autor: Agata Rzędowska, Jerzy Rzędowski ISBN: 978-83-246-2118-7 Format: A5, stron: 176 Słowem malowanie, tkanie i rzeźbienie • Esencja doœwiadczeń menedżerów, aktorów, trenerów, polityków, przywódców i mówców biznesowych • Techniki wystąpień publicznych, zasady przygotowywania konspektów i pracy głosem, triki potrzebne do stworzenia indywidualnego stylu przemawiania oraz radzenia sobie ze stresem • Używanie perswazyjnego języka i skutecznej mowy ciała • Sposoby na przekazanie całej swojej wiedzy oraz sugerowanie słuchaczom, że to jeszcze nie wszystko... Na ochotnika, publicznie — wystąp! Ta książka to podręcznik mówienia. „Dzięki — pomyœlisz — ale mówić potrafię od dziecka”. Czyżby? Czy potrafisz wyjœć na œrodek sali i płynnie przeprowadzić ciekawą prezentację? Jesteœ w stanie zapanować nad tremą tak, by do słuchaczy docierał Twój przekaz, a nie Twoja obawa? Czy Twój głos porywa audytorium do dyskusji, bawi lub szokuje, w zależnoœci od Twoich intencji? Jeœli pragniesz, by odpowiedź na te pytania brzmiała „TAK”, czytaj dalej. Jeœli zechcesz, zostaniesz lewitującym metr nad ziemią płomiennym mówcą. Zobacz to — Ty przed publicznoœcią, całą swoją postawą prezentujący pewnoœć siebie i fachowoœć. Rzucasz celny dowcip, a następnie poważniejesz w mgnieniu oka. Harmonijnie wykorzystujesz elementy ruchu, modulację głosu, celne puenty i inteligentne riposty. Tak, to właœnie Ty. Koniec z nieœmiałoœcią, uczuciem gorąca, trzęsącymi się kolanami. Twoje wystąpienia nareszcie przypominać będą perły retoryki. Twoje prezentacje podbiją serca audytorium. A egzamin ustny zdasz już przy pierwszych słowach. To tylko kwestia treningu. Kluczową umiejętnoœcią w biznesie jest zdolnoœć przemawiania do grupy i emanowanie nie tylko pewnoœcią siebie, ale również kompetencją. Agata i Jerzy napisali TĘ książkę. Namawiam Was do tego, żebyœcie ją przeczytali — i to nie raz. Kevin Hogan, autor książki Nauka perswazji SPIS TREŚCI WSTĘP .........................................................................................9 Część I Pięć umiejętności dobrego mówcy Co chcesz osiągnąć? .................................................................. 15 PROFESJONALNE PRZYGOTOWANIE .............................................19 Pierwsze ważne zadanie — styl Twoich wystąpień ................ 19 Dlaczego tylko niektórzy mówcy nie narzekają na głos .......... 25 Jak wygląda profesjonalista ....................................................... 29 O mowie ciała — trochę inaczej ............................................... 35 Trema (dlaczego na końcu?) ..................................................... 38 PRZYCIĄGAJĄCE ROZPOCZĘCIE ....................................................43 Główny Przekaz, czyli o czym będziesz mówić ....................... 43 „Tak po prostu wyjść i zacząć” ................................................. 48 Kont(r)akt z grupą ...................................................................... 58 Wcześniej poznaj miejsce ......................................................... 64 PRZEJRZYSTY PRZEKAZ ...............................................................69 Jak napisać konspekt wystąpienia ............................................ 69 Lejek perswazyjny ..................................................................... 75 PERSWAZYJNY JĘZYK ..................................................................79 Zmysły ....................................................................................... 79 Ale dlaczego by nie spróbować strzelić sobie w stopę? .......... 85 6 MÓWCA DOSKONAŁY PORYWAJĄCE ZAKOŃCZENIE .......................................................91 Co dalej, czyli jak odpowiadać na pytania ............................... 91 Sześć mocnych zakończeń ....................................................... 97 Część II Najczęściej stosowane rodzaje wystąpień biznesowych — porady PREZENTACJA HANDLOWA ........................................................105 Opis sytuacji ............................................................................ 105 Profesjonalne Przygotowanie .................................................. 105 Przyciągające Rozpoczęcie ...................................................... 107 Przejrzysty Przekaz ................................................................. 107 Perswazyjny Język ................................................................... 108 Porywające Zakończenie ......................................................... 109 PREZENTACJA IDEI ....................................................................111 Opis sytuacji ............................................................................ 111 Profesjonalne Przygotowanie .................................................. 112 Przyciągające Rozpoczęcie ...................................................... 112 Przejrzysty Przekaz ................................................................. 113 Perswazyjny Język ................................................................... 113 Porywające Zakończenie ......................................................... 114 DEKLARACJA POLITYKI ..............................................................117 Opis sytuacji ............................................................................ 117 Profesjonalne Przygotowanie .................................................. 118 Przyciągające Rozpoczęcie ...................................................... 118 Przejrzysty Przekaz ................................................................. 119 Perswazyjny Język ................................................................... 120 Porywające Zakończenie ......................................................... 120 SPIS TREŚCI 7 RAPORT ...................................................................................121 Opis sytuacji ............................................................................ 121 Profesjonalne Przygotowanie .................................................. 121 Przyciągające Rozpoczęcie ...................................................... 122 Przejrzysty Przekaz .................................................................. 122 Perswazyjny Język ................................................................... 123 Porywające Zakończenie ......................................................... 124 WYKŁAD (PREZENTACJA SZKOLENIOWA) ...................................125 Opis sytuacji ............................................................................ 125 Profesjonalne Przygotowanie .................................................. 125 Przyciągające Rozpoczęcie ...................................................... 127 Przejrzysty Przekaz .................................................................. 127 Perswazyjny Język ................................................................... 128 Porywające Zakończenie ......................................................... 129 PRZEMÓWIENIE KRYZYSOWE .....................................................131 Opis sytuacji ............................................................................ 131 Profesjonalne Przygotowanie .................................................. 131 Przyciągające Rozpoczęcie ...................................................... 132 Przejrzysty Przekaz .................................................................. 133 Perswazyjny Język ................................................................... 134 Porywające Zakończenie ......................................................... 135 TESTIMONIAL (ŚWIADECTWO) ...................................................137 Opis sytuacji ............................................................................ 137 Profesjonalne Przygotowanie .................................................. 137 Przyciągające Rozpoczęcie ...................................................... 138 Przejrzysty Przekaz .................................................................. 139 Perswazyjny Język ................................................................... 139 Porywające Zakończenie ......................................................... 140 8 MÓWCA DOSKONAŁY Część III Jak jeszcze możesz udoskonalić swoją prezentację? JAK PRZEMAWIAĆ INTERESUJĄCO ..............................................143 JAK PODAWAĆ LICZBY W PREZENTACJACH? .................................149 MÓW PROSTO I PO POLSKU! .....................................................155 SIŁA METAFORY .......................................................................159 CZEGO BOJĄ SIĘ KIEPSCY MÓWCY (A WIELCY — PO MISTRZOWSKU WYKORZYSTUJĄ) .....................163 CO MOŻE SIĘ TERAZ ZMIENIĆ W TWOIM ŻYCIU I W TWOJEJ PRACY? ..................................................................169 PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE Z tego rozdziaïu dowiesz siÚ: z co jest najwaĝniejszÈ rzeczÈ w przygotowaniu tekstu wystÈpienia; z jak wyjĂÊ i zaczÈÊ mówiÊ, i to na 8 róĝnych sposobów; z jak nie naleĝy zaczynaÊ wystÈpieñ; z jak nawiÈzaÊ dobry kontakt ze sïuchaczami; z co to znaczy „nadaÊ ramy wystÈpieniu”; z dlaczego warto wczeĂniej poznaÊ miejsce wystÈpienia; z jak proste zmiany w urzÈdzeniu widowni zmieniajÈ przebieg wystÈpienia. Gïówny Przekaz, czyli o czym bÚdziesz mówiÊ Zrób eksperyment. Kiedy nastÚpnym razem bÚdziesz uczest- niczyï w jakimĂ przemówieniu lub prezentacji, podejdě do prowadzÈcego i zapytaj go: „Jaka jest gïówna myĂl twojego wystÈpienia? Jak powiedziaïbyĂ to jednym zdaniem?” 44 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY JeĂli odpowie Ci coĂ w rodzaju: 1. „Zamierzam przekonaÊ ciÚ, ĝe…”, 2. „PokaĝÚ, w jaki sposób moĝna…”, 3. „ZademonstrujÚ…”, 4. „WyjaĂniÚ, jakie znaczenie dla ciebie moĝe mieÊ…” — to spokojnie zajmij miejsce i przygotuj siÚ na najlepsze. Istnieje duĝa szansa, ĝe wystÈpienie bÚdzie spójne i konkretne, a Ty dowiesz siÚ czegoĂ ciekawego. Jednak znacznie czÚĂciej usïyszysz: z „Wiesz, to jest bardziej skomplikowana i wielowÈtkowa kwestia…”, z „Tego nie moĝna tak prosto powiedzieÊ…”, z „Eeee… yyyy…”. JeĂli usïyszysz coĂ takiego, to z duĝym prawdopodobieñ- stwem moĝna przewidzieÊ ciÈg dalszy: wystÈpienie bÚdzie beïkotem zïoĝonym z setek oderwanych od siebie informacji. JeĂli mówca uĝyje rzutnika, to przez ekran przepïynÈ z szyb- koĂciÈ Ăwiatïa kolejne tabele z cyferkami, liczne kolorowe wykresy i zeskanowane strony ksiÈĝek. Zapomnij o notowa- niu. Zapomnij o koncentracji. Twój mÈdry mózg odpïynie w drugiej minucie w swój wïasny Ăwiat. Obudzi CiÚ na sa- mym koñcu, ĝebyĂ uprzejmie zamarkowaï oklaski. A potem Twój mózg zrobi drugÈ mÈdrÈ rzecz: wykasuje z Twojej pa- miÚci to, co usïyszaïeĂ. Zostanie tylko mgliste wspomnienie: „To byïo nudne!”. A przecieĝ moĝe byÊ zupeïnie inaczej. Caïe przemówie- nie moĝe byÊ zbudowane wokóï jednej (JEDNEJ!) gïównej myĂli zapisanej jednym prostym motywujÈcym zdaniem — wtedy sïucha siÚ go z przyjemnoĂciÈ, rozumie argumenty i wychodzi z poczuciem „wiem, co teraz robiÊ”: PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE 45 z „Musimy odwiedzaÊ co dzieñ 10 klientów, bo inaczej centrala skopie nam tyïki”. z „Podstawowa zaleta nowej insuliny: wstrzykuje siÚ jÈ tylko raz dziennie”. z „Zawód trenera pozwoli ci zarabiaÊ na poziomie minimum 1000 zï za dzieñ”. ZwróÊ uwagÚ, ĝe dotyczy to wystÈpieñ na bardzo róĝne tematy! Przypomnij sobie wystÈpienia, które zrobiïy na Tobie naprawdÚ duĝe wraĝenie, które zmieniïy coĂ w Twoim ĝyciu lub Twojej pracy i które pamiÚtasz do dziĂ. JesteĂmy pewni, ĝe powtórzysz ich gïównÈ myĂl jednym zdaniem — nawet wtedy, gdy wystÈpienie byïo dïugie i dotyczyïo skomplikowa- nych spraw: z „Weě swoje zasoby, rozejrzyj siÚ i umieĂÊ je tam, gdzie przyniosÈ najwiÚkszÈ korzyĂÊ”. z „To nie twoja wina, ĝe szkoïa nauczyïa ciÚ tremy — nareszcie moĝesz coĂ z tym zrobiÊ”. z „Moĝna zarabiaÊ na tym, co jest pasjÈ i co sprawia przyjemnoĂÊ — i warto to robiÊ”. To jest trochÚ jak z filmem. Moĝe byÊ dïugi, nawet bardzo dïugi. Moĝe mieÊ wiele postaci i wiele krzyĝujÈcych siÚ wÈt- ków. Moĝe mieÊ dynamicznÈ akcjÚ rozgrywajÈcÈ siÚ w róĝnych miejscach. Moĝesz siedzieÊ w kinie peïen emocji i w peïni skoncentrowany. Jednak i tak, gdy znajomy zapyta CiÚ, o czym byï ten film — „tak jednym zdaniem” — bÚdziesz potrafiï opowiedzieÊ to rzeczywiĂcie jednym zdaniem: z „Bogata kobieta zakochuje siÚ w biednym chïopaku, a dzieje siÚ to na Titanicu”. 46 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY z „PiÚkna podróĝniczka — gra jÈ Angelina Jolie — odnajduje mitycznÈ puszkÚ Pandory”. z „Demi Moore jako pierwsza kobieta chce skoñczyÊ elitarny kurs komandosów”. z „Wïamywacz na przepustce namawia kumpla-glinÚ do kradzieĝy Damy z ïasiczkÈ”. JeĂli go oglÈdaïeĂ, to prawdopodobnie nie miaïeĂ problemu z odgadniÚciem, o jaki film chodzi, prawda? JeĂli oglÈdaïeĂ, to mimo krótkiego opisu mogïy Ci siÚ przypomnieÊ jakieĂ sceny, dialogi lub inne wraĝenia. W Twoim umyĂle mógï siÚ wyĂwietliÊ „zwiastun filmu” i mogïeĂ przypomnieÊ sobie szczegóïy. I wcale nie musiaïem pisaÊ, ĝe chodziïo o Titanica, Tomb Rider, GI Jane czy Vinci. Dokïadnie tak samo bÚdzie z Twoim wystÈpieniem, jeĂli na samym poczÈtku ustalisz, jaka bÚdzie jego gïówna myĂl, zasadniczy pomysï. Caïa prezentacja bÚdzie wïaĂnie „prezen- towaÊ” ten gïówny przekaz, poniewaĝ wszystko podporzÈd- kujesz wïaĂnie temu. Ten Gïówny Przekaz bÚdzie w pamiÚci sïuchaczy wizytówkÈ Twojego wystÈpienia. Inaczej czeka CiÚ los wielu, wielu miernych mówców. — „Sïuchaj, o czym byïa ta prezentacja w zeszïym tygo- dniu?” — „Która? Tego Ămiesznego faceta w brudnych butach?” — „Nie wiem, bolaïa mnie wtedy gïowa… MówiÚ ci, jak popiliĂmy z chïopakami…” — „Chodzi ci o tÚ laskÚ z piskliwym gïosem? Nie mam pojÚcia, patrzyïem na jej nogi” — „JakieĂ statystyki, chyba za marzec albo za kwiecieñ… Nie pamiÚtam…” — „Chyba coĂ o sprzedaĝy, nie?” PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE 47 Zasada Gïównego Przekazu dziaïa równieĝ wtedy, gdy to, co mówisz, jest kontrowersyjne i Twój sïuchacz siÚ z tym nie zgadza. Nie zgadza siÚ, ale i tak zapamiÚta, a to juĝ po- ïowa sukcesu. W jego umyĂle bÚdziesz „kimĂ”, czïowiekiem o wyrazistych poglÈdach, a nie miaïkim nijakim automatem do komentowania slajdów, których widziaï juĝ setki i zoba- czy jeszcze pewnie nie raz. NajczÚĂciej jednak gïówna myĂl Twojego wystÈpienia nie bÚdzie kontrowersyjna. Twoi sïuchacze zapamiÚtajÈ jÈ i w ich umyĂle bÚdzie ona wizytówkÈ tego spotkania. Na przykïad Gïówny Przekaz tego rozdziaïu brzmi: „Kaĝde dobre wystÈpienie ma jeden Gïówny Przekaz, wyraĝony jednym zdaniem” — i do niego dopasowaliĂmy caïÈ resztÚ: ponad 20 róĝ- nych przykïadów i ponad 700 sïów. A teraz spójrz na dwa przykïady Gïównych Przekazów sïynnych wystÈpieñ publicznych: Zapytacie: jaka jest nasza polityka? Odpowiem: nasza polityka to prowadzenie wojny na morzu, lÈdzie i w powietrzu z caïÈ naszÈ mocÈ i wszystkimi siïami, jakie moĝe nam daÊ Bóg. […] Zapytacie: jaki jest nasz cel? MogÚ odpowiedzieÊ jednym sïowem: zwyciÚstwo. Winston Churchill, premier Wielkiej Brytanii (1940 — exposé w dniu objÚcia kierownictwa gabinetu wojennego. ZwróÊ uwagÚ na proste, ïatwe do zrozumienia i zapamiÚtania okreĂlenia (wojna, zwyciÚstwo) i na precyzyjne wskazanie celu. ZresztÈ caïe exposé byïo krótkie i zagrzewajÈce do wspólnej walki). 48 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY Jeĝeli uwaĝasz, ĝe to rzÈd ma byÊ odpowiedzialny przed luděmi, a nie ludzie przed rzÈdem — to jesteĂ republikaninem. Jeĝeli uwaĝasz, ĝe czïowiek powinien byÊ traktowany jako indywidualnoĂÊ, a nie jako czÚĂÊ jakiejĂ grupy interesu — to jesteĂ republikaninem. Jeĝeli uwaĝasz, ĝe twoja rodzina wie lepiej niĝ rzÈd, na co wydawaÊ swoje pieniÈdze — to jesteĂ republikaninem. Arnold Schwarzenegger, amerykañski aktor i polityk (2004 — konwencja wyborcza republikanów przed wyborami prezydenta USA. Schwarzenegger mówiï o tym, co dla niego — syna imigrantów — znaczy „amerykañski sen” i dlaczego jest republikaninem, co w jego Ărodowisku zawodowym nie jest popularne. Zauwaĝ, jak odwoïuje siÚ do wartoĂci wspólnych ludziom i do wolnoĂci, bÚdÈcej podstawÈ „amerykañskiego snu”). W jaki sposób moĝesz wykorzystaÊ te wzory w swoich wystÈpieniach? „Tak po prostu wyjĂÊ i zaczÈÊ” Piloci mawiajÈ, ĝe trudne momenty lotu to start i lÈdowanie. W czasie kursów pilotaĝu wiele uwagi poĂwiÚca siÚ opano- waniu tych umiejÚtnoĂci. PonoÊ najtrudniejsze jest lÈdowanie — wymaga ono koordynacji wielu róĝnych umiejÚtnoĂci i do- brego wyczucia. Z wystÈpieniami publicznymi jest podobnie, najtrudniejszy jest poczÈtek i koniec, przy czym róĝnica w porównaniu z la- taniem jest taka, ĝe poczÈtkujÈcym mówcom trudniej jest „wystartowaÊ”. Gdy ktoĂ nieĂmiaïy juĝ siÚ przeïamie, wyjdzie i zacznie mówiÊ, raczej nie ma problemów z zakoñczeniem. JeĂli ma, to przewaĝnie dlatego, ĝe przekracza wyznaczony czas i mówi za dïugo… Ba, ale jak zaczÈÊ? Jak po prostu wyjĂÊ i zaczÈÊ mówiÊ? PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE 49 Oto 8 sprawdzonych sposobów na rozpoczÚcie Twojego wystÈpienia. Wybierz i przetestuj! Sposób 1. „Prosto z mostu” NajproĂciej, jak siÚ da — pierwszym zdaniem Twojego wy- stÈpienia jest Gïówny Przekaz. Przykïad: Moĝna zarabiaÊ na tym, co jest pasjÈ i co sprawia przyjemnoĂÊ. Niektórym ludziom trudno w to uwierzyÊ, ale dla wielu staïo siÚ to prawdziwym odkryciem. ChcÚ wam opowiedzieÊ… Sposób 2. „Gdy byïem maïym chïopcem” W jaki sposób zainteresowaïeĂ siÚ tym, co stanowi treĂÊ Two- jego wystÈpienia? Kiedy dostrzegïeĂ, ĝe to jest waĝne? Jak siÚ to staïo? Jakie byïy Twoje poczÈtki? Opowiedz o tym. IstotÈ tego sposobu jest opowiedzenie o konkretnej sytuacji, a nie streszczanie caïego ĝyciorysu. Przykïad: To byïo kilkanaĂcie lat temu, latem. Moi znajomi bardzo mnie zachÚcali, ĝebym zaangaĝowaï siÚ razem z nimi w pewnÈ sieÊ sprzedaĝy. Chciaïem siÚ z tego jakoĂ wykrÚciÊ, wiÚc na odczepnego zgodziïem siÚ pojechaÊ na spotkanie z jakimĂ ich europejskim szefem, ĝeby potem mieÊ argument, ĝe mi to po prostu nie odpowiada. Spotkanie odbywaïo siÚ w sali widowiskowej. Wyobraě to sobie. Siadam tam zniechÚcony, ale juĝ po paru minutach patrzÚ jak urzeczony na to, co ten czïo- wiek potrafi zrobiÊ z grupÈ. Widownia szaleje, a ja zastanawiam siÚ, jak moĝna w taki sposób wywieraÊ wpïyw na ludzi. Jak to dziaïa, co jest do tego potrzebne? Od tej pory jest to mojÈ pasjÈ — i wïaĂnie dlatego spotykamy siÚ tutaj. W jaki sposób ulegamy wpïywowi innych ludzi? 50 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY Sposób 3. „Opowiem wam o Zenku z dziaïu sprzedaĝy” JeĂli potrafisz opowiadaÊ, to tym sposobem moĝesz wrÚcz zahipnotyzowaÊ widowniÚ. Opowiadasz o kimĂ konkretnym, realnym lub wymyĂlonym, ale zawsze majÈcym imiÚ i inne wyróĝniajÈce cechy. Caïa sztuka polega na tym, by w „Zenku z dziaïu sprzedaĝy” (lub innym bohaterze opowieĂci) sïucha- cze odnaleěli samych siebie: swojÈ sytuacjÚ, swoje wÈtpli- woĂci, swoje doĂwiadczenia. Gdy bohater bÚdzie przechodziï zmianÚ, sïuchacze przejdÈ jÈ wraz z nim, a przynajmniej wyobraĝÈ sobie, ĝe jest to moĝliwe. „OpowieĂÊ o Zenku” po- winna koñczyÊ siÚ: z pytaniem (Twoje wystÈpienie da na nie odpowiedě) lub z suspensem (sïuchacze bÚdÈ uwaĝaÊ, bo przecieĝ w koñcu zdradzisz dalszy ciÈg) lub z Gïównym Przekazem (bohater opowieĂci dochodzi do wniosku bÚdÈcego Gïównym Przekazem Twojego wystÈpienia i jest to Ăwietna okazja, ĝeby to wyjaĂniÊ sïuchaczom). Przykïad: Opowiem wam o czïowieku, który kiedyĂ pojawiï siÚ na moim szkoleniu. Maciek zajmuje siÚ biznesem, chïonie nowe rzeczy. W swojej pracy czÚsto musi wystÚpowaÊ publicznie, wiÚc bardzo duĝo czyta na ten temat. Gdy kupuje nowÈ ksiÈĝkÚ, zastanawia siÚ, jak tÚ wiedzÚ wykorzystaÊ w praktyce. „No, dobra — mówi — ale jak teraz wedïug tego przygotowaÊ dobre przemówienie?” PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE 51 Sposób 4. „Odkrywczy banaï” Jest wiele zjawisk i faktów, które wydajÈ nam siÚ tak oczywiste, ĝe aĝ niewarte uwagi — a jednak gdy ktoĂ o nich gïoĂno powie, traktujemy to jak epokowe odkrycie. JeĂli „odkrywczy banaï” dotyczy uczuÊ albo zjawisk powszechnie spotykanych, uczest- nicy odnoszÈ wystÈpienie do siebie. Przykïad: Wielu ludzi pozostaje w cichej desperacji. Z jednej strony wiedzÈ, ĝe ich ĝycie nie wyglÈda tak, jakby chcieli, a z dru- giej strony nie widzÈ moĝliwoĂci wprowadzenia zmian. MajÈ w swoim ĝyciu ochotÚ na najlepsze, ale wciÈĝ akceptujÈ bylejakie. Sposób 5. „DalekosiÚĝna wizja” WyĂlij sïuchaczy w przyszïoĂÊ, pokaĝ im, co mogÈ osiÈgnÈÊ — i niech sami to sobie wyobraĝÈ. Uĝywaj przy tym ogólnego jÚzyka. To sposób zaczerpniÚty z doĂwiadczeñ hipnotyzerów — gdy sami sobie coĂ wyobraĝamy, jesteĂmy bardziej skïonni w to uwierzyÊ, niĝ gdy ktoĂ podsuwa nam obraz „na tacy”. Przykïad: Mamy dziĂ mówiÊ o osobistych Ăcieĝkach kariery. Najpierw jednak wyobraě sobie, ĝe minÈï juĝ jakiĂ czas od dziĂ, osiÈgnÈïeĂ te wszystkie rzeczy, które oznaczajÈ dla ciebie suk- ces, masz rozmaite uczucia, znasz odpowiedě na wiele pytañ, które kiedyĂ sobie zadawaïeĂ… (pauza i ciÈg dalszy) Sposób 6. „Znane i miïe” Zacznij od czegoĂ, z czym wszyscy siÚ zgodzÈ (a przynajmniej nie zaprzeczÈ). RozpoczÚcie od „znanego i miïego” pozwala przyzwyczaiÊ sïuchaczy do Twojego gïosu i dobrze nastraja 52 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY do dalszego ciÈgu przemówienia. Taki poczÈtek nie budzi kontrowersji, wywoïuje odruchowÈ zgodÚ sïuchaczy i ocze- kiwanie na ciÈg dalszy. Jest mnóstwo sposobów, w jakie mo- ĝesz zaczÈÊ swoje wystÈpienie, stosujÈc zasadÚ „najpierw znane i miïe”. Przykïad: DziĂ, w to sïoneczne popoïudnie spotykamy siÚ w miejscu naszej codziennej pracy, aby zastanowiÊ siÚ, jak wiele osiÈgnÚliĂmy w minionym roku. Sposób 7. „Bomba miÚdzy oczy” OdwrotnoĂÊ metody „znane i miïe”. PoczÈtek, który zaskakuje, burzy spokój, zmusza do zwrócenia uwagi. Jak w filmie Hitch- cocka — najpierw trzÚsienie ziemi, a potem napiÚcie stale ro- Ănie. Moĝe to byÊ jakiĂ niezwykïy fakt, jakiĂ wniosek poraĝa- jÈcy swÈ oczywistoĂciÈ, jakaĂ sprawdzona informacja, w którÈ aĝ trudno uwierzyÊ. Przykïad: Dzieñ dobry pañstwu. Od chwili gdy to powiedziaïem, do chwili gdy powiem „Do widzenia”, nasze pañstwo zdÈĝy wydaÊ okoïo oĂmiu milionów zïotych. MyĂlÚ, ĝe to dobry powód, aby porozmawiaÊ o polskim budĝecie. To sposoby przetestowane w praktyce — niektóre stoso- wane sÈ czÚsto, niektóre sÈ nowatorskie i rzadziej spotykane. Wszystkie przykïady zostaïy jednak zaczerpniÚte z prawdzi- wych wystÈpieñ (naszych wïasnych lub takich, w których uczestniczyliĂmy). OczywiĂcie, sÈ teĝ takie sposoby rozpoczynania wystÈpieñ, które sÈ koszmarem dla sïuchaczy… PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE 53 Tak nawet nie próbuj… (czyli trzy 100-procentowe sposoby na zepsucie kaĝdego przemówienia) SÈ trzy niezawodne, sprawdzone sposoby rozpoczynania przemówienia w taki sposób, by uĂpiÊ i zniechÚciÊ najwy- trwalszych juĝ w pierwszej minucie. 1. Sztampa („Bardzo dziÚkujÚ i z góry przepraszam”) — najbardziej typowe, schematyczne rozpoczÚcie, jakie moĝna sobie wyobraziÊ. „DziÚkujÚ panu dyrektorowi, który mnie tu zaprosiï… Bardzo siÚ cieszÚ, ĝe mogÚ mówiÊ do tak wspaniaïej publicznoĂci… Z góry przepraszam za tremÚ i niewyraěne slajdy, ale wczoraj komputer mi padï…”. Po prostu strata czasu. 2. Bïazenada („Aleĝ ja jestem kreatywny i zabawny”) — sala pada ze zmÚczenia lub trawi wïaĂnie skoñczony obiad, a mówca rÈczo wbiega na scenÚ i z uĂmiechem akwizytora wrzeszczy do mikrofonu: „Jak siÚ macie?!”. Nikt mu, biedaczkowi, nie powiedziaï, ĝe aby pociÈgnÈÊ za sobÈ ludzi, trzeba najpierw stworzyÊ z nimi jednoĂÊ… A jak stworzyÊ jednoĂÊ, gdy jedna strona struga pajaca? 3. Wykïad („Nasz patron urodziï siÚ…”) — Ăwietny Ărodek nasenny. Gdy uczestniczymy w imprezach typu „299 rocznica urodzin Zenobiusza Bědziñskiego”, czekamy na nieĂmiertelne zdanie „Zenobiusz Bědziñski urodziï siÚ…” — a potem moĝemy spokojnie siÚ wyïÈczyÊ, wiedzÈc, ĝe dalej bÚdzie juĝ tylko wedïug schematu: „urodziï siÚ… ukoñczyï szkoïÚ… ĝyï i tworzyï… umarï…”. Dobre na tablicÚ pamiÈtkowÈ, ale nie na wystÈpienie publiczne. 54 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY Na koniec rozdziaïu — dwa sposoby „tak, ale”, czyli wÈt- pliwe. StosowaÊ ostroĝnie! Dowcip Moĝe byÊ fantastycznym wprowadzeniem do wystÈpienia, moĝe je równieĝ „poïoĝyÊ”, dlatego umieĂciliĂmy go w dziale „wÈtpliwe”. Mówca biznesowy to nie satyryk — nie kaĝdy umie opowiadaÊ dowcipy, nie kaĝdy dowcip jest Ămieszny dla kaĝdego sïuchacza. W swoich wystÈpieniach umieszczamy czasem dowcipy — jeĝeli sÈ zwiÈzane z tematem. Przy doborze dowcipów zwróÊ uwagÚ na kilka spraw: z w specyficznych, zamkniÚtych grupach sprawdzajÈ siÚ dowcipy „branĝowe” (np. medyczne, gdy mówisz do lekarzy) — pod warunkiem ĝe potrafisz je opowiadaÊ swobodnie i jesteĂ pewien, ĝe robisz to poprawnie (bïÚdnie wymówiony termin fachowy to w takim wypadku katastrofa…); z bezpieczniej jest wyrzuciÊ ze swoich wystÈpieñ dowcipy polityczne, religijne, etniczne czy seksualne, nawet gdyby Ciebie Ămieszyïy — nie ma sensu raziÊ czy zniesmaczaÊ kogokolwiek z obecnych (wyjÈtek — dowcip o firmie A opowiedziany na spotkaniu konkurencyjnej firmy B moĝe byÊ strzaïem w dziesiÈtkÚ — oczywiĂcie jeĝeli nie zamierzasz w przyszïoĂci przemawiaÊ do pracowników firmy A…); z jeĂli Ciebie samego nie Ămieszy dany dowcip, nie bÚdziesz wiarygodny w jego opowiadaniu. PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE 55 Cytat Musi byÊ wyjÈtkowo starannie dobrany. W wystÈpieniach biznesowych cytat sïynnej postaci to bardzo czÚsto podpora sïabego mówcy, który boi siÚ mówiÊ wïasnym gïosem. JeĂli twierdzisz, ĝe np. „trzeba drogo sprzedawaÊ, a tanio kupowaÊ”, to nie dodawaj, ĝe „tak pisze Kowalski w swoim dziele”. A jeĂli mówisz coĂ kontrowersyjnego, to podaj dobre argumenty i niech stanie siÚ to Twoim odkryciem, a nie cytatem z Ik- siñskiego! UmieĂciliĂmy cytat (wraz z dowcipem) pod hasïem „wÈt- pliwe”, poniewaĝ czasem cytat siÚ jednak przydaje. Kiedy cytat znanej osoby jest przydatny jako poczÈtek wystÈpienia? z Kiedy cytujemy czyjeĂ sprawdzone lub niesprawdzone przewidywania zwiÈzane z tematem wystÈpienia. z Kiedy cytat jest czÚĂciÈ Gïównego Przekazu (np. sïowa zaïoĝyciela firmy w przemówieniu rocznicowym lub deklaracji polityki firmy). z Kiedy mówimy do osób z tzw. autorytetem zewnÚtrznym, dla których waĝne sÈ cudze opinie, wypowiedzi autorytetów, wyniki badañ itd. z Kiedy nasze wystÈpienie dotyczy cudzych opinii — np. jak klienci widzÈ naszÈ firmÚ. W pozostaïych wypadkach skutecznoĂÊ cytatu jest ogra- niczona, zwïaszcza gdy chodzi o „cytaty wyryte w marmurze” (z nieĂmiertelnych klasyków) lub tzw. „zestawy obowiÈzkowe” (sezonowe mody — kiedyĂ wszyscy cytowali Kotlera, potem Sun Tzy…; kto jest modny teraz, nawet nie wiemy, bo rzadko cytujemy…). Przeczytaj teraz siedem przykïadów rozpoczÚcia sïynnych wystÈpieñ publicznych. 56 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY MÚĝowie Ateñczycy, na kaĝdym kroku widzÚ was jako nader bogobojnych. PrzechodzÈc bowiem i oglÈdajÈc wasze ĂwiÈtynie, znalazïem takĝe oïtarz, na którym byïo napisane: „Nieznanemu bogu”. Kogo, nie znajÈc, czcicie bogobojnie, tego ja wam przedstawiÚ: Boga, który stworzyï Ăwiat i wszystko na Ăwiecie. Paweï z Tarsu, apostoï (ok. 50 r. n.e. — przemówienie do Ateñczyków na Areopagu. ZwróÊ uwagÚ, jak mówca nawiÈzaï kontakt ze sïuchaczami, z którymi przecieĝ dzieliïo go tak wiele w poglÈdach religijnych, a przyszedï mówiÊ wïaĂnie o religii! ZaczÈï od komplementu i nawiÈzania do tego, co byïo sïuchaczom dobrze znane, a dopiero potem przeszedï do prezentacji wïasnych poglÈdów). OsiemdziesiÈt siedem lat temu na tym kontynencie nasi ojcowie powoïali do ĝycia nowy naród, który narodziï siÚ w WolnoĂci i poĂwiÚciï idei „wszyscy ludzie sÈ stworzeni równymi”. Abraham Lincoln, prezydent USA (1863 — tzw. orÚdzie gettysburskie. WystÈpienie odbywaïo siÚ na pobojowisku, na nowo utworzonym cmentarzu ofiar bitwy. Wojna secesyjna toczyïa siÚ miÚdzy stanami Póïnocy i stanami Poïudnia, czyli miÚdzy Amerykanami i Amerykanami. Lincoln w pierwszym zdaniu odwoïaï siÚ do wartoĂci wspólnych wszystkim Amerykanom, do wspólnej tradycji). ChcÚ tutaj powiedzieÊ to samo, co powiedziaïem czïonkom naszego rzÈdu: nie mam do zaoferowania niczego oprócz krwi, trudu, ïez i potu. Winston Churchill, premier Wielkiej Brytanii (1940 — exposé w dniu objÚcia kierownictwa gabinetu wojennego. ZwróÊ uwagÚ na „obietnicÚ”, która tak naprawdÚ nie jest ĝadnÈ obietnicÈ, a zarazem na sugestiÚ, ĝe tego samego bÚdzie przede wszystkim wymagaï od czïonków swojego rzÈdu). PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE 57 ¿oïnierze! Caïe to gadanie, ĝe Ameryka nie chce dalej uczestniczyÊ w tej wojnie to stek p***ch bzdur. Caïa nasza tradycja pokazuje, ĝe jesteĂmy zawsze gotowi walczyÊ. George Patton, amerykañski generaï (1944 — przemówienie do ĝoïnierzy III Armii USA. Byïo to dzieñ przed inwazjÈ w Normandii. Typowy przykïad rozpoczÚcia „kawa na ïawÚ” — prostym, ĝoïnierskim jÚzykiem generaï odwoïuje siÚ do ambicji podwïadnych i podaje Gïówny Przekaz: jesteĂmy zawsze gotowi walczyÊ). Dla czÚĂci z nas ten dzieñ jest wydarzeniem bardzo uroczystym i doniosïym, lecz wobec historii naszego pañstwa stanowi coĂ powszedniego. Dzisiaj wïaĂnie ma miejsce prawomocne przekazanie wïadzy, zgodnie z zasadami zawartymi w naszej konstytucji. Ronald Reagan, prezydent USA (1981 — inauguracja prezydentury. Trzeba tu dodaÊ, ĝe Reagan byï republikaninem, a obejmowaï rzÈdy po konkurencyjnej Partii Demokratycznej. Dla niektórych sïuchaczy mogïa to byÊ rewolucja — i rzeczywiĂcie byïa, bo Reagan zmieniï styl sprawowania rzÈdów i naprawiï pañstwo. W dniu inauguracji chodziïo jednak o to, by objÚcie prezydentury byïo postrzegane jako normalna kolej rzeczy w normalnym pañstwie). DziĂ kazania nie bÚdzie… Nie moĝe byÊ… Opadïy mi rÚce, omdlaïy kolana. ks. Józef Zawitkowski, biskup rzymskokatolicki (1995 — kazanie w czasie mszy „radiowej” po wyborach prezydenckich. CiÈg dalszy rzeczywiĂcie byï kazaniem-niekazaniem, zïoĝonym z biblijnych cytatów, wskazujÈcych róĝne zachowania ludzi w dziejach i ich konsekwencje. PoczÈtek zbudziï z odrÚtwienia sïuchaczy oczekujÈcych kolejnego „okrÈgïego” kazania i przyciÈgnÈï ich uwagÚ). 58 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY Ale powitanie! Witam was wszystkich! Juhuu! To… To jest jak zdobycie Oscara! Jakbym wiedziaï… A jeĂli juĝ mówimy o aktorstwie, jeden z moich filmów nosiï tytuï Prawdziwe kïamstwa. Tak mogliby nazwaÊ swojÈ konwencjÚ demokraci… Arnold Schwarzenegger, amerykañski aktor i polityk (2004 — konwencja wyborcza republikanów przed wyborami prezydenta USA. Autor umieĂciï tu dowcip, o którym wczeĂniej wspominaliĂmy, ĝe jest dopuszczalny, ale trzeba go powiedzieÊ umiejÚtnie. ZwróÊ uwagÚ, jak sprawnie mówca przeszedï — w ciÈgu zaledwie kilku zdañ! — od podziÚkowañ za oklaski, przez przypomnienie swej kariery aktorskiej, do tematu wystÈpienia i ĝartu na temat konkurencji). W jaki sposób moĝesz wykorzystaÊ te wzory w swoich wy- stÈpieniach? Kont(r)akt z grupÈ W tym rozdziale chcemy Ci zaproponowaÊ skorzystanie z do- Ăwiadczeñ szkoleniowców. W branĝy szkoleniowej panuje zwyczaj tzw. zawiÈzania kontraktu z grupÈ na poczÈtku seminarium lub warsztatu. Na duĝej planszy trener spisuje zasady obowiÈzujÈce na szkoleniu: „Mówimy do siebie po imieniu”, „Nie krytykujemy”, „Nie przerywamy sobie” i tak dalej. Plansza wisi potem w widocznym miejscu, by zawsze moĝna siÚ byïo do niej odwoïaÊ („Arturze, przerwaïeĂ Joli, a ustalaliĂmy, ĝe sobie nie przerywamy”). Na naszych szkole- niach robimy to nieco inaczej — na poczÈtku prezentujemy plan dnia i zwyczaje panujÈce w naszej firmie, poniewaĝ uwa- ĝamy firmÚ za wspólnotÚ trenerów i uczestników. PrzychodzÈc na nasze szkolenie, stajesz siÚ czïonkiem naszej wspólnoty, dlatego masz prawo do korzystania z jej doĂwiadczeñ. Nasze zwyczaje dotyczÈ miÚdzy innymi sposobu zwracania siÚ do siebie i korzystania z pewnych uïatwieñ w uczeniu siÚ. PRZYCIkGAJkCE ROZPOCZ}CIE 59 Niezaleĝnie od formy taki zbiór zasad bardzo pomaga w uporzÈdkowaniu spotkania. Przy wystÈpieniu publicznym takim jak wykïad czy prezentacja handlowa „spisywanie kon- traktu” byïoby sztuczne. CzÚĂÊ zasad wynika poza tym z reguï dobrego wychowania — nie przerywa siÚ temu, kto mówi, nie przeszkadza siÚ innym sïuchaczom i tak dalej. JeĂli ktoĂ nie wyniósï tego z domu, to kolorowa plansza niewiele tu poradzi… Dlatego polecamy na poczÈtku wystÈpienia tzw. nadanie ram. Tak jak rama otacza obraz i moĝe wpïywaÊ na odbiór dzieïa, tak „ramy wystÈpienia” uïatwiajÈ jego odbiór. Zapo- wiedz wiÚc: z ile czasu potrwa Twoje wystÈpienie (chyba ĝe zostaïo to juĝ zapowiedziane przez innÈ osobÚ), z kiedy bÚdzie moĝna zadawaÊ pytania — w trakcie czy po zakoñczeniu, z czy i kiedy zostanÈ rozdane materiaïy (czy uczestnicy majÈ tylko sïuchaÊ, czy takĝe notowaÊ), z jaka jest formuïa spotkania: czy jest to wykïad, czy wstÚp do dyskusji; czy to, o czym mówisz, opiera siÚ na jakichĂ ustalonych wynikach lub standardach, czy jest jednÈ z wielu propozycji. Nadanie ramy: „To moja propozycja, ja tak robiÚ i mnie siÚ sprawdza, a wy sprawděcie sami” neutralizuje zastrzeĝenia typu: „A ja w jednej ksiÈĝce czytaïem co innego”. Duĝym uïatwieniem jest „zapowiadacz”, czyli moderator spotkania. Na konferencjach, gdy jesteĂ jednym z kilku mów- ców, konferansjer lub moderator to standard. Sprawdě, czy moĝesz mieÊ „zapowiadacza” przy innych okazjach. Mówca, którego ktoĂ zapowiada, jest postrzegany jako waĝniejszy, dostojniejszy. Moderator okreĂla czas Twojego wystÈpienia, 60 PI}m UMIEJ}TNO¥CI DOBREGO MÓWCY przedstawia CiÚ, zapowiada temat, informuje o wszystkich szczegóïach organizacyjnych. Twój sukces mówcy zaleĝy od tego, jak zostaniesz ode- brany przez sïuchaczy. Moĝesz mieÊ fenomenalnÈ wiedzÚ, wiarÚ w to, co mówisz, i w ogóle byÊ cudownym czïowiekiem, jednak to odbiór sïuchaczy decyduje o powodzeniu wystÈpie- nia. Przecieĝ mówisz do nich i dla nich. WïaĂnie dlatego tak waĝne jest dobre porozumienie juĝ na poczÈtku. Pierwsza rzecz — wirtualna Bezpieczna Strefa, którÈ kaĝdy ma w gïowie. Ta strefa to nasze znajome otoczenie, znajoma wiedza, znajome idee i poglÈdy, znajome doĂwiadczenia. Tak naprawdÚ wiÚkszoĂÊ ludzi motywuje strach przed tym, co nieznajome. Ludzie nie decydujÈ siÚ na zmiany, bo bojÈ siÚ tego, o czym nie wiedzÈ, lub decydujÈ siÚ na zmiany, ĝeby pozostaÊ w Bezpiecznej Strefie. „Strach ma wielkie oczy” — gdy nie mamy peïnych informacji, narasta w nas niepokój. JeĂli chcesz motywowaÊ ludzi i nawiÈzaÊ z nimi dobry kontakt, powinieneĂ akceptowaÊ ich BezpiecznÈ StrefÚ. Jak to robiÊ w praktyce? 1. Zaczynaj od rzeczy bardziej znanych i ïatwiejszych dla sïuchaczy. 2. JeĂli namawiasz do zmian, a Twoimi sïuchaczami nie sÈ jacyĂ zdeklarowani rewolucjoniĂci, przedstawiaj zmianÚ jako oczywistÈ kolej rzeczy — coĂ, co pozwoli pozostaÊ kaĝdemu w Bezpiecznej Strefie. 3. Przekonuj argumentami i przykïadami dopasowanymi do ĝycia sïuchaczy — nie mów: „Zarobisz 1,2 miliona zïotych w ciÈgu 10 lat”, skoro nikt z nich nie widziaï miliona! Lepiej mówiÊ wtedy o 10 000 zï miesiÚcznie, poniewaĝ jest to konkret, który wyglÈda realniej, i kaĝdy moĝe sobie go wyobraziÊ.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Mówca doskonały. Wystąpienia publiczne w praktyce
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: