Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00191 005870 11250588 na godz. na dobę w sumie
Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne. Samodzielna profilaktyka i leczenie - ebook/pdf
Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne. Samodzielna profilaktyka i leczenie - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Vital Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-65404-76-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Na schorzenia autoagresywne cierpi ponad 90% ludzkiej populacji. Teraz istnieje na nie sprawdzony sposób! Autorka przedstawia metodę umożliwiającą cofnięcie skutków licznych chorób, włączając w to alergie, nadwagę, astmę, schorzenia układu krążenia, fibromialgię, toczeń, zespół jelita drażliwego, przewlekłe bóle głowy i przewlekłe zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto). Z tej książki dowiesz się, jak wyeliminować z diety toksyczne produkty mogące powodować powstawanie stanów zapalnych i zaburzać pracę układu trawiennego. W ich miejsce wprowadzisz pokarmy sprzyjające odbudowie organizmu. Zidentyfikujesz toksyny w swoim otoczeniu i produktach codziennego użytku, pokonasz trudne do wykrycia infekcje i zminimalizujesz szkodliwe oddziaływanie stresu. Zdrowie od podstaw!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Redakcja: Mariusz Warda Skład: Iga Maliszewska PRojekt okładki: Iga Maliszewska tłumaczenie: Grzegorz Ciecieląg koRekta: Urszula Kiełczewska iluStRacje: Ali Fine Wydanie IV BIAŁYSTOK 2017 ISBN 978-83-65404-76-3 Tytuł oryginału: The Autoimmune Solution: Prevent and Reverse the Full Spectrum of Inflammatory Symptoms and Diseases Copyright © 2015 by Amy Myers, M.D. © Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Vital, Białystok 2015 All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej publikacji nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych bez pisemnej zgody posiadaczy praw autorskich. Zawarte w książce porady i informacje na temat opieki zdrowotnej powinny dopełniać rady lekarza lub innego wykwalifikowanego specjalisty, a nie je zastępować. W przypadku podejrze- nia problemu zdrowotnego zalecany jest kontakt z lekarzem. Dołożono starań, by w momencie publikacji książki informacje w niej zawarte były zgodne z obecną wiedzą medyczną. Autorka i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za ewentualne problemy zdrowotne będące efektem stosowania opisanych tu metod leczenia. 15-762 Białystok ul. Antoniuk Fabr. 55/24 85 662 92 67 – redakcja 85 654 78 06 – sekretariat 85 653 13 03 – dział handlowy – hurt 85 654 78 35 – www.vitalni24.pl – detal strona wydawnictwa: www.wydawnictwovital.pl sklep firmowy: Białystok, ul. Antoniuk Fabr. 55/20 Więcej informacji znajdziesz na portalu www.odzywianie24.pl PRINTED IN POLAND MOJEMU TACIE Oby ta książka pomogła Wam znaleźć inną drogę. i wszystkim cierpiącym na choroby autoimmunizacyjne. Spis treści Część pierwsza: Epidemia chorób autoimmunizacyjnych Rozdział 1: Historia mojej choroby ...............................11 Rozdział 2: Fakty i mity na temat chorób autoagresywnych .............................47 Rozdział 3: Twój największy wróg - ty sam ....................65 Część druga: W poszukiwaniu źródła problemu Rozdział 4: Uzdrawiamy jelita .......................................93 Rozdział 5: Żegnamy gluten, ziarna i rośliny strączkowe ..................................121 Rozdział 6: Powstrzymać zalew toksyn ........................155 Rozdział 7: Leczymy infekcje i uwalniamy się od stresu ....195 Część trzecia: Zaczynamy program Myers Rozdział 8: Przekuwamy teorię w praktykę .................229 Rozdział 9: 30 dni programu Myers. Plany posiłków i przepisy ..........................251 Część czwarta: Dieta na życie Rozdział 10: Program Myers jako styl życia .................371 Rozdział 11: W labiryncie medycyny ..........................389 Rozdział 12: Nadzieja - z opowieści pacjentów ............399 Podziękowania ...................................................................417 Dodatek A: Organizmy modyfikowane genetycznie ..........421 Dodatek B: Metale ciężkie ................................................429 Dodatek C: Toksyczna pleśń .............................................433 Dodatek D: Stomatologia biologiczna ..............................439 Dodatek E: Oczyszczamy mieszkanie ................................445 Dodatek F: Co zrobić, żeby się wyspać .............................451 Dodatek G: Ankieta programu metody Myers ..................455 Baza danych ......................................................................459 Wybrana bibliografia .........................................................471 Uwagi ...............................................................................501 Część pierwsza Epidemia chorób autoimmunizacyjnych ROZDZIAŁ 1 Historia mojej choroby Gdy 10 LAT TEMU zdiagnozowano u mnie chorobę autoim- munizacyjną, konwencjonalna medycyna okazała się bezsilna. Nie chcę, by moich czytelników spotkało to samo. Książkę tę napisałam z myślą o osobach cierpiących na cho- roby autoagresywne; o setkach milionów pacjentów zmagają- cych się ze stanami zapalnymi mogącymi prowadzić do rozwo- ju chorób autoimmunizacyjnych, takich jak artretyzm, astma i egzema, czy zaburzeń układu krążenia; ale kieruję ją też do tych, którzy każdego dnia doświadczają choroby najbliższych – rodziców, małżonka, rodzeństwa, przyjaciół lub dzieci. Ta książka może odmienić los osób zmagających się z postępami choroby, a wielu uchronić przed zachorowaniem. Sama jestem lekarką i nie lubię krytykować własnego środo- wiska, a zwłaszcza przyjętych przez nie metod działania, ale fak- ty mówią same za siebie: na polu chorób autoimmunizacyjnych medycyna konwencjonalna poniosła bolesną porażkę. Główną linią obrony w  przypadku zdiagnozowania takiej choroby są leki, których stosowanie może, ale wcale nie musi, złagodzić objawy. Te same leki potrafią wywołać dotkliwe efekty ubocz- ne, jednocześnie nasilając niepokój przed ewentualną infekcją. A gdy po kilku latach przestają działać, zastępujemy je jeszcze mocniejszymi medykamentami. Medycyna przyjęła za pewnik, że nie zdołamy uchronić się przed chorobami autoagresywny- mi ani cofnąć ich objawów. W rezultacie pacjenci uzależniają 11 się od lekarzy i przepisanych przez nich leków, a każdego dnia towarzyszy im ból i lęk przed tym, co przyniesie jutro. Na kartach mojej książki wytłumaczę, jak dzięki połączeniu odpowiedniej diety, zdrowego stylu życia i wysokiej jakości su- plementów wyleczyć symptomy choroby, odstawić leki i zacząć żyć pełną piersią. Czytelnik dowie się też, jaki wpływ na jego zdrowie będzie miała zmiana sposobu odżywiania, wyleczenie chorób jelit i infekcji, detoksykacja ciała i obniżenie poziomu stresu. Oddam inicjatywę w twoje ręce i doradzę, co możesz zro- bić, by poprawić komfort swojego życia i nabrać energii. Skąd ta pewność? Ponieważ przez wiele lat dokładnie takie podejście stosowałam w swojej praktyce lekarskiej, lecząc tysiące pacjentów i samą siebie. Jak już zdążyłam wspomnieć, medycyna konwencjonalna zawiodła moje oczekiwania, co zmusiło mnie do opracowania własnej metody radzenia sobie z chorobą autoimmu- nizacyjną i zwalczania przytłaczających efektów ubocznych stoso- wanej terapii. Musiałam znaleźć sposób, jak powrócić do życia. Daj mi miesiąc, a pomogę ci odzyskać twoje. Jeśli cierpisz na chorobę autoagresywną, wytłumaczę, jak zatrzymać i cofnąć jej rozwój, jak uwolnić się od objawów i co zrobić, żeby móc odstawić leki. Jeśli zmagasz się ze stanem zapalnymi, dowiesz się, jak się z niego wyleczyć i uniknąć groźnych konsekwencji. A jeśli choruje ktoś z twoich bliskich, wytłumaczę, jak wesprzeć ukochaną osobę i pomóc jej odmienić swoje życie. Brzmi dobrze? No to zaczynajmy. Nie mogę doczekać się chwili, gdy znajdziesz rozwiązanie swoich problemów. MEDYCYNA KONWENCJONALNA NIE ZNA ODPOWIEDZI Zanim przejdziemy do szczegółów, wpierw wypadałoby podsu- mować problem, z którym borykają się osoby, u których stan 12 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby zapalny przyjął postać choroby autoimmunizacyjnej. Pacjent błąka się od lekarza do lekarza, ale nikt nie potrafi mu pomóc. Dotychczas zidentyfikowano ponad 100 postaci chorób autoa- gresywnych, ale współczesna medycyna nadal nie pojmuje za- sad rządzących częścią z nich. W efekcie lekarze nie wiedzą co począć, gdy objawy pacjen- ta nie odpowiadają określonemu wzorcowi. Problem potęguje fakt, że współczesna medycyna dzieli się na wiele odmiennych specjalizacji. Nie można po prostu zapisać się do specjalisty od chorób autoimmunizacyjnych (ja jestem wyjątkiem!). Zwykle pacjenta oddelegowuje się do lekarza zajmującego się leczeniem konkretnego układu, który zaatakowała choroba: reumatologa, gdy w grę wchodzi reumatoidalne zapalenie stawów; gastroen- terologa, gdy chodzi o choroby trzewne, chorobę Leśniowskie- go-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego; endokryno- loga, gdy pojawia się podejrzenie choroby Gravesa-Basedowa, zapalenia tarczycy Hashimoto i  cukrzycy; przykłady można mnożyć. Jeśli objawy dotyczą dwóch chorób autoagresywnych – jak to często bywa – pacjentowi przyjdzie odwiedzić dwóch specjalistów; liczba lekarzy zaangażowanych w leczenie rośnie z każdym kolejnym objawem. Tego rodzaju objawy wskazywałyby na chorobę konkretne- go narządu, ale jest inaczej – choruje cały układ odpornościowy, który zbuntował się przeciwko ciału. Moja terapia ma na celu wyeliminowanie źródła problemu, czyli usunięcie czynników, które spowodowały zaburzenie pracy układu immunologiczne- go oraz wzmocnienie go (w przeciwieństwie do innych metod leczenia opartych na wyciszeniu układu odpornościowego). Połączenie obu tych elementów pozwala cofnąć objawy cho- robowe i uchronić organizm przed wieloma rodzajami chorób autoagresywnych. 13 Przypadek choroby w rodzinie – zdiagnozowana choroba autoimmunizacyjna u najbliższych krewnych, w tym dziad- ków i cioć/wujków – jest poważnym czynnikiem ryzyka. Czę- sto zaczynamy szukać odpowiedzi, gdy okazuje się, że ktoś z  naszych bliskich cierpiał na reumatoidalne zapalenie sta- wów, chorobę Leśniowskiego-Crohna, toczeń czy zapalenie tarczycy Hashimoto. Ale bez względu na to, czy dokopiemy się do choroby w rodzinie, lekarz i tak stwierdzi, że fundamentalne znaczenie mają nasze geny i że objawom nie można ani zapobiec, ani ich cofnąć. Przyszłość pacjenta maluje się w czarnych barwach – zamiast obietnicy wyleczenia musi zadowolić się perspektywą zatrzymania rozwoju swojej przypadłości. Rozwój choroby autoimmunizacyjnej Próg diagnostyczny Zdrowie w ó w w ie nie się i p o stę p y o bja Średnio 6-10 lekarzy na przestrzeni pięciu lat P oja Czynniki inicjujące: alergie pokarmowe, zespół nieszczelnego jelita, toksyny, stres, infekcje Diagnoza 14 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby W  większości przypadków lekarz rodzinny wręcza chore- mu (niekoniecznie diagnozując chorobę) skierowanie do spe- cjalisty: reumatologa, endokrynologa, gastroenterologa lub neurologa. Gdy ten doszuka się poważnej choroby działającej destrukcyjnie na organizm pacjenta – np. reumatoidalnego za- palenia stawów – stwierdzi zapewne, że jak wszystkich przy- padłości autoagresywnych, również tej nie da się cofnąć. A co z bólem stawów, z którym chory udał się do lekarza? To dopiero jego początkowe stadium – z czasem przybierze na sile do tego stopnia, że ograniczy zdolności ruchowe pacjenta. Koniec z ro- mantycznymi spacerami po plaży i  zabieraniem wnuków do wesołego miasteczka. Przy odrobinie szczęścia choroba nie od- bierze wszystkiego i chory będzie mógł o własnych siłach wejść po schodach i wybrać się do sklepu. Lekarze dysponują szerokim asortymentem silnie działają- cych leków mających zwalczyć objawy i przynieść ulgę w bólu. – A efekty uboczne? – zapytasz. – No tak, leki mają działanie uboczne – odpowie lekarz. – Trzeba będzie nauczyć się z nimi żyć. Diagnoza może być też mniej poważna – w przypadku za- palenia tarczycy Hashimoto układ odpornościowy atakuje gru- czoł tarczowy, uniemożliwiając produkcję hormonu. W takim przypadku specjalista przynosi radosne wieści: wystarczy, że przez resztę życia chory będzie codziennie przyjmować suple- ment hormonu tarczycy. Lek jest tani, nie wywołuje efektów ubocznych i chociaż z czasem dawka zapewne wzrośnie, pacjent będzie mógł prowadzić dotychczasowy tryb życia. Świadomość, że nasz organizm powoli, acz konsekwentnie niszczy własną tarczycę, nie należy do najprzyjemniejszych. Ale propozycja leczenia nie brzmi tak źle – dopóki sami nie zainteresujemy się problemem i nie odkryjemy, czego lekarz nam nie powiedział: tego mianowicie, że wystąpienie choroby 15 autoimmunizacyjnej trzykrotnie zwiększa ryzyko pojawienia się kolejnych. A co jeśli następną będzie toczeń lub stwardnie- nie rozsiane? ZNAKI OSTRZEGAWCZE O  chorobie autoimmunizacyjnej mówimy, gdy układ od- pornościowy przypuszcza atak na tkankę ciała. Wymienio- ne tu objawy i  diagnozy mogą zwiastować zarówno cho- robę autoagresywną, jak i  stan zapalny mogący się w  nią przeobrazić: • Choroba refluksowa przełyku. • Trądzik. • ADD/ADHD. • Choroba Alzheimera. • Stany lękowe. • Artretyzm. • Astma. • Niedobór witaminy B12. • Zakrzepy krwi. • Zaburzenia koncentracji. • Choroby układu krążenia. • Depresja. • Zaburzenia trawienia (gazy, wzdęcia, niestrawność, zaparcia, biegunka, refluks/zgaga). • Suchość oczu. • Egzema. • Zmęczenie. • Mastopatia. • Kamień żółciowy. • Wypadanie włosów. • Bóle głowy. • Bezpłodność. • Bóle stawów. • Bóle mięśni. • Otyłość lub nadwaga, szczególnie w okolicach pasa. • Zapalenie trzustki. • Zaburzenia snu (kłopoty z zaśnięciem lub wysypianiem się). • Obrzęk, zaczerwienienie lub bolesność stawów. • Mięśniaki macicy. 16 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby Gdy podczas kolejnej wizyty zapytamy o to lekarza, ten potwierdzi przygnębiające przypuszczenia, ale doda, że nijak nie możemy temu zapobiec. W  świetle wiedzy, jaką dyspo- nuje medycyna konwencjonalna, o chorobie decydują geny, a o zdrowiu lekarz. Tak czy inaczej spotkanie ze specjalistą będzie stosunkowo krótkie. Lekarz ma wielu pacjentów, a ograniczoną ilość cza- su. I choć chory zjawia się z długą listą pytań, zdąży usłyszeć tylko, że szanse na spowolnienie rozwoju choroby są marne, a o cofnięciu objawów nie ma nawet co mówić. Pozostaje przyj- mować leki wytypowane przez medycynę i wierzyć, że nie tyl- ko pomogą, ale ich zażywanie nie wywoła zbyt wielu skutków ubocznych. U pewnej grupy szczęśliwców objawy rzeczywiście znikną. Niestety w większości przypadków poprawa będzie czę- ściowa i, pomimo wyeliminowania symptomów, choroba au- toimmunizacyjna przybierze na sile. Najgorsze jest to, że nie wiadomo, jak objawi się w przyszłości. NA LEKTURZE TEJ KSIĄŻKI SKORZYSTAJĄ OSOBY, KTÓRE... • Cierpią na chorobę autoagresywną. • Bhorują na autyzm, zespół chronicznego zmęczenia, fibro- mialgię lub inne schorzenie powiązane z zaburzeniami auto- immunizacyjnymi; lub • Plasują się w granicach tzw. spektrum autoimmunolo- gicznego, czyli grupy, której sposób odżywiania, styl życia i geny stanowią czynniki ryzyka rozwinięcia się choroby autoimmunizacyjnej. Choć każdą z wymienionych powyżej chorób charakteryzują odmienne objawy, wszystkie mają swoje źródło w proble- 17 mach trawiennych i zaburzeniach funkcji odpornościowych. Metoda Myers wzmacnia jelita i układ odpornościowy, tym samym obniżając ryzyko zachorowania na choroby autoa- gresywne i im pochodne. Najnowsze badania sugerują, że do chorób autoimmu- nizacyjnych może zaliczać się również autyzm. Mogę po- twierdzić, że stosowanie programu Myers przyniosło liczne korzyści w leczeniu małych pacjentów, którzy trafili do mojej kliniki. Terapia opisana w książce pomoże każdemu dziecku mieszczącemu się w spektrum autyzmu. W końcu słyszymy, że nawet jeśli lekarz dobierze lek odpo- wiedni do naszych objawów, to koniec końców może on przestać działać. Jeśli uśmiechnie się do nas szczęście, znajdzie się inny lek, który na jakiś czas skutecznie zastąpi ten poprzedni. Ewen- tualnie jego zażywanie wywoła nieprzyjemne efekty uboczne, również objawiające się bolesnością. W  najgorszym z  moż- liwych scenariuszy chory zmuszony jest testować jeden silny lek po drugim, doświadczając pogarszającego się stanu zdrowia i zniedołężnienia, walcząc z frustracją, bólem i desperacją. Z czasem dowiaduje się, że najgorsze z efektów ubocznych niekoniecznie dotyczą strefy zdrowotnej: choroba zbiera też żniwo na płaszczyźnie życia osobistego. Ból stawów i  ryzyko przeziębienia czy grypy spotęgowane przyjmowaniem leków immunosupresyjnych uniemożliwiają zabawę z  wnuczętami. Ból mięśni, wyczerpanie i osłabienie przekreślają plany na dłu- go wyczekiwany drugi miesiąc miodowy czy rodzinne wakacje. Czasami, ryzykując zwolnieniem z  pracy, trzeba wziąć wolne albo wcześniej wyjść. Choroba może się też odbić na życiu towarzyskim. Coraz częściej czujemy się wyczerpani, rozdrażnieni, nie jesteśmy 18 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby sobą. Gdy przyjaciele dzwonią z propozycją wyjścia na kolację, koncert, pójścia na spacer albo licząc na zwykłe telefoniczne pogaduchy, na żadną z tych czynności nie starcza nam energii. Niekiedy górę bierze przygnębienie lub obawa, że przyjaciele, rodzina i najbliżsi w końcu się nami zmęczą. Ale najgorsze jest osłabienie. Człowiek czuje, jakby tracił kontrolę nad własnym ciałem, zdrowiem i życiem. Wypytuje- my lekarza o jakieś – jakiekolwiek – metody poprawienia stanu zdrowia. Czy zmiana diety pomoże? W końcu w którymś pro- gramie telewizyjnym jeden z  gości wspominał, że do rozwo- ju chorób autoimmunizacyjnych przyczynia się gluten. Może warto zrezygnować z  chleba i  makaronu albo przejść na po- karmy bezglutenowe? Jakiś czas temu znajomy podesłał nam artykuł traktujący o „zespole nieszczelnego jelita”. Może warto się tym zainteresować? Ale medycyna konwencjonalna zajmuje w tych kwestiach bardzo jednoznaczne stanowisko. Choroba autoimmunizacyj- na to problem układu odpornościowego, nie trawiennego – powie lekarz. Zmiana sposobu odżywiania niewiele pomoże. Złowieszczy gluten? To przelotna moda. Prawdą jest, że gluten może przyczynić się do rozwoju choroby zwanej celiakią, ale ciebie, drogi pacjencie, ten problem nie dotyczy. Słyszymy, że powinniśmy zaakceptować swoją chorobę i na- uczyć się żyć z efektami ubocznymi w nadziei, że leki jednak nie przestaną działać. Na szczęście jest też inne wyjście. PROGRAM MYERS: ROZWIĄZANIE Medycyna konwencjonalna skupia się na postawieniu diagno- zy i wyleczeniu objawów. Program Myers wyrasta z medycyny funkcjonalnej, poszukującej zależności między poszczególnymi 19 układami organizmu i  koncentrującej się na zwiększeniu ich wydajności. O chorobie w dużej mierze decydują czynniki śro- dowiskowe, sposób odżywiania i stres. Ale nawet program Myers nie wyleczy choroby autoagre- sywnej. Przez „wyleczenie” rozumiemy całkowite wyelimino- wanie przypadłości; tego warunku nie spełnia ani „remisja”, gdy choroba tymczasowo zanika, ani „cofnięcie”, gdy zanikają objawy, ale nie choroba. Ponieważ do tej pory nie opracowano stuprocentowo sku- tecznej metody zwalczania chorób autoagresywnych, program Myers oferuje najlepsze rozwiązanie: cofnięcie i  profilaktykę. Zwalcza objawy, pozwala odstawić leki, przywraca energię i ni- weluje ból. Nie próbuje uczyć, jak żyć z chorobą. To droga do zdrowia na całe życie. Program Myers opiera się na czterech filarach. Wszystkie zostały przetestowane w licznych eksperymentach i przyniosły fantastyczne rezultaty w mojej wieloletniej praktyce lekarskiej. 1. Wylecz swoje jelita. W końcu tam właśnie skumulowało się 80 układu immunologicznego. Jelito jest ścieżką zdro- wia – gdy choruje, zagrożona będzie także nasza odporność. 2. Pozbądź się z diety glutenu, produktów zbożowych, roślin strączkowych i  innych pokarmów sprzyjających przewle- kłym stanom zapalnym. Stan zapalny jest wieloukładową re- akcją obronną, która przy niewielkim stopniu intensywności wspomaga procesy zdrowotne. Przewlekłe zapalenie nadwe- ręża cały organizm, a w szczególności układ odpornościowy. W  przypadku osób cierpiących na choroby autoagresywne stan zapalny intensyfikuje objawy i pogarsza sytuację, przyczy- niając się do rozwoju poważnych przypadłości. Gluten – białko zawarte w pszenicy, życie, jęczmieniu i wielu innych zbożach – obciąża układ trawienny i może 20 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby skutkować zespołem nieszczelnego jelita, który negatyw- nie odbija się na funkcjonowaniu układu odpornościowe- go. Stan zapalny może wywołać również wiele innych po- karmów, w tym bezglutenowe ziarno i rośliny strączkowe. Z tego powodu na diecie programu Myers całkowicie od- stawiamy wszelkie produkty zawierające gluten i porządku- jemy menu. To pozwala wyleczyć jelita, zniwelować stan zapalny i cofnąć chorobę autoagresywną. 3. Uwolnij się od toksyn. Każdego dnia w domu, w pracy i na świeżym powietrzu zalewa nas morze substancji toksycz- nych. Układ odpornościowy nie pozostaje na nie obojętny. W przypadku osób cierpiących na schorzenia autoagresyw- ne, kwalifikujących się do grupy podwyższonego ryzyka, stopień obciążenia toksynami może zadecydować o  zdro- wiu lub chorobie. 4. Lecz infekcje i unikaj stresu. Reakcję obronną może równie dobrze zainicjować stres umysłowy czy emocjonalny, ale też nadmierne obciążenie organizmu. W błędnym kole choro- by infekcje potęgują stres, stres zaś powoduje nawrót in- fekcji. By cofnąć objawy choroby, powinniśmy ograniczyć sytuacje, w których obciążamy układ immunologiczny. Program Myers czerpie z  najnowszych badań, których wyniki publikowano na łamach najpoważniejszych periody- ków medycznych. Skoro o  tym mowa, to w  ramach zjaz- du Autoimmune Summit (www.autoimmunesummit.com) przeprowadzałam wywiady z  czterdzieściorgiem badaczy, naukowców, lekarzy i  nauczycieli z  całego kraju. Wszyscy oni potwierdzili zasadność czterech filarów mojego pro- gramu. Warto zaznaczyć, że program Myers bazuje też na moich własnych doświadczeniach jako pacjentki i  lekarki. W  przeciwieństwie do medycyny konwencjonalnej oferuję 21 pozytywną metodę leczenia, która pozwala odzyskać energię i zapewnia życie bez bólu. Tak, będziesz mógł znowu bawić się z  wnuczętami. Tak, możesz spowolnić, zatrzymać, a nawet cofnąć rozwój choroby, zniwelować jej objawy, uwolnić się od cierpienia i ograniczyć spożycie leków lub całkowicie je odstawić. Tak, znowu staniesz się taki jak kiedyś – pełen życia i energii. A jeśli borykasz się z chorobą od wielu lat, wreszcie masz szansę nabrać pewności siebie i odzyskać zdrowie. I tak, przez cały czas trwania terapii jesteś panem samego siebie. Wystarczy 30 dni stosowania programu Myers, by popra- wić swoją kondycję zdrowotną. Potrzeba kilku miesięcy, by uwolnić się od wszelkich objawów chorobowych. Niekiedy potrzebne będzie wsparcie specjalisty w dziedzinie medycyny funkcjonalnej, ale w większości przypadków wystarczy lektu- ra tej książki. Identyczne podejście stosowałam w stosunku do tysięcy pacjentów i  wiem, jak się sprawdza. Wielu pacjentom tak bardzo zależy na wypróbowaniu nowej, lepszej metody lecze- nia swojej przypadłości, że fatygują się do mnie z odległych stron – co wymaga z  ich strony zarówno poświęcenia, jak i pewnych nakładów pieniężnych. Medycyna konwencjonal- na nie zaoferowała im satysfakcjonującego wyjścia; potrze- bują rozwiązania swojego problemu. To właśnie przedstawia sobą program Myers: efektywne, długoterminowe podejście do zaburzeń autoagresywnych umożliwiające cofnięcie i pro- filaktykę choroby. Program Myers testowałam również na sobie. Wieloletnia walka z  bolesną chorobą autoimmunizacyjną zmotywowała mnie do poszukiwań skuteczniejszych metod leczenia. W koń- cu zdecydowałam się opracować własną terapię. 22 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby HISTORIA MOJEJ CHOROBY Nie mogłam uwierzyć, że coś takiego przydarzyło się akurat mnie. Leżałam w  łóżku, walcząc z  atakiem paniki. Tak bardzo chciałam móc kontynuować studia w szkole medycznej. Zdia- gnozowano u  mnie chorobę Gravesa, która popycha gruczoł tarczowy na drogę autodestrukcji, sprawiając, że zaczyna pro- dukować nadmierną ilość hormonów. Objawy dawały się we znaki, ale najgorsze było poczucie bezsilności, świadomość, że przestałam panować nad swoim życiem. Choroba dała o  sobie znać na drugim roku studiów me- dycznych na nowoorleańskim Louisiana State University He- alth Sciences Center. Jak to zwykle bywa w przypadku chorób autoagresywnych, na dobrą sprawę nie wiedziałam, co się ze mną działo. Pierwszy raz doświadczyłam ataków paniki. I cho- ciaż nie byłam aktywna fizycznie i pożerałam ogromne ilości pizzy i ciastek owsianych, ni z tego, ni z owego zaczęłam szybko tracić na wadze. W przeciągu kilku miesięcy zeszłam z rozmia- ru XS na XXS. Brzmi to jak dieta idealna, ale ta nagła nie- wytłumaczalna utrata kilogramów przeraziła mnie nie na żarty. Zaczęłam się pocić, tętno mi przyspieszyło, zresztą tak samo jak procesy myślowe – po części z powodu choroby, a trochę z winy wszechogarniającego strachu. Ataki paniki przychodziły niespodziewanie. Mięśnie nóg osłabły do tego stopnia, że trzę- sły się pode mną, gdy schodziłam po schodach. Drgawki były tak silne, że ledwo mogłam utrzymać w dłoni długopis. Wreszcie pojawiła się bezsenność. Każdej nocy przewraca- łam się z boku na bok. Osoby dotknięte tą przypadłością wie- dzą, jak jest męcząca: opadasz z sił, a mimo to nie możesz za- snąć. Wkrótce perspektywa kolejnej nieprzespanej nocy staje się równie przerażająca, co sama bezsenność. Czułam się, jakby zamknięto mnie w klatce lęku, zawrotów głowy i zmęczenia. 23 „Musi istnieć jakieś lekarstwo” – powtarzałam sobie, obserwu- jąc z nieszczęśliwym wyrazem twarzy moją pogrążoną we śnie suczkę Bellę. Moje życie zmieniło się i nie miałam pewności, czy już takie nie zostanie. Wreszcie drgawki tak mocno przybrały na sile, że zwróciły uwagę przyjaciół. Bardzo przejęli się moim stanem i nalegali, bym udała się do lekarza. Specjalistka, do której trafiłam, cał- kowicie zignorowała moje wątpliwości. – To chyba tylko stres – rzuciła bez chwili namysłu. – Jest pani na drugim roku studiów medycznych i na pewno wydaje się pani, że złapała każdą chorobę, o jakiej czyta. Proszę się tym nie przejmować. Ta wizyta była dla mnie bolesną, ale zarazem bardzo ważną lekcją. Dzisiaj, gdy trafia do mnie zapłakana pacjentka skarżąca się, że lekarz przeoczył jakiś aspekt historii jej choroby, zawsze jestem skłonna jej wysłuchać. „Znasz swoje ciało lepiej niż ja” – zwykłam mówić. Chociaż wolałabym, żeby pacjenci słyszeli te słowa od lekarza pierwszego kontaktu. Tyle dobrego, że ufałam własnemu instynktowi. Stres, z któ- rym zetknęłam się przecież już wcześniej, nigdy nie objawiał się w taki sposób jak teraz. Z typową dla dziewczyny z Louisiany zadziornością zażądałam przeprowadzenia wszystkich badań. Okazało się, że intuicja mnie nie zawiodła. Nie panikowa- łam przed egzaminami. Nie zaczęłam ni z tego, ni z owego tra- cić zmysłów. Zdiagnozowano u mnie chorobę Gravesa-Basedo- wa. Moja zmora zyskała imię. Choroba Gravesa objawia się nadczynnością tarczycy, któ- ra powiększa się niemal dwukrotnie, wywołując objawy, z któ- rymi się borykałam: przyspieszone tętno, drgawki, osłabienie mięśni, trudności ze snem, nadmierną utratę wagi. Ale rozpo- znanie mojego prześladowcy było ostatnią dobrą wiadomością, jaką usłyszałam – terapia, jaką stosuje się w leczeniu choroby 24 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby Gravesa, jest dość przerażająca. Miałam do wyboru trzy opcje, a żadna nie gwarantowała poprawy komfortu życia. Pierwsze i  najmniej inwazyjne rozwiązanie obejmowało przyjmowanie propylotiouracylu, który miał spowolnić pracę tarczycy i zatrzymać nadprodukcję hormonów. Brzmi nieźle, prawda? Dopóki nie spojrzymy na listę efek- tów ubocznych. Oto ich krótka lista: wysypka, swędzenie, nud- ności, wymioty, zgaga, zaburzenia smaku, bóle mięśni/stawów, odrętwienie i bóle głowy. Dużo rzadziej – ale jednak – pojawia się agranulocytoza objawiająca się ranami gardła, układu tra- wiennego i skóry, osłabieniem i gorączką. No dobrze. Co jeszcze mamy w menu? Na dobrą sprawę dwa różne sposoby zniszczenia gruczołu tarczowego. Mogłam usunąć go chirurgicznie albo poddać się tzw. ablacji tarczycy, polegającej na połknięciu radioaktywnej pigułki, która zabiłaby gruczoł. Choć uczęszczałam na studia medyczne, byłam przekonana, że istnieją też inne wyjścia z tej trudnej sytuacji, niewymagające stosowania leków czy operacji. Koniec końców dla zachowania zdrowia – tak w  krótszej, jak i  dłuższej perspektywie – duże znaczenie ma sposób odżywiania. Gdy byłam mała, moja mama większość posiłków przy- gotowywała własnoręcznie: chleb razowy, organiczny jogurt, muesli i owsiane ciasteczka; a paprykę i pomidory hodowała w naszym ogrodzie. Nie kupowaliśmy paczkowanych, przetwo- rzonych produktów; w szafkach znalazłoby się może kilka pu- szek. Posiłki spożywaliśmy razem, całą rodziną; to było zdrowe pożywienie z lat 70. ubiegłego wieku: brązowy ryż, tofu, kiełki i  warzywa. Chorowaliśmy rzadko i  byłam ogromnie dumna, że to dzięki naszej diecie – do tego stopnia, że w wieku 14 lat przeszłam na wegetarianizm. Wtedy u mojej mamy zdiagnozowano nowotwór. 25 Miała 59 lat, ja 29. Dopiero co wróciłam z dwuletniej misji z Korpusem Pokoju w Paragwaju i kompletowałam dokumen- ty potrzebne do szkoły medycznej. Nie mogłam uwierzyć w tę diagnozę. Wyglądała na 10-15 lat mniej; codziennie biegała po 4,5 kilometra, prowadziła kursy jogi. Ni z tego, ni z owego wy- kryto u niej nowotwór trzustki, którego medycyna konwencjo- nalna nie potrafiła wyleczyć. To było dla mnie jak zimny prysznic. Przekonałam się, że dbanie o swoje ciało nie gwarantuje zdrowia. Dzieje się tak głównie dlatego, że przyczyny najpoważniej- szych chorób mają charakter wielopłaszczyznowy. Duże znacze- nie odgrywają zarówno geny, jak i otoczenie, w którym żyjemy – czyli czynniki, nad którymi nie mamy pełnej kontroli. Po kilku latach dowiedziałam się, że nasza „zdrowia dieta” była bardziej szkodliwa, niż sądziłam. Chleb razowy, produkty zbożowe i  rośliny strączkowe zawierały liczne związki powo- dujące stany zapalne, co mogło przyczynić się do rozwoju no- wotworu mamy, zaostrzenia objawów choroby taty (cierpiał na zapalenie wielomięśniowe objawiające się bólem stawów i osła- bieniem mięśni ciała) i moich problemów zdrowotnych. Przy okazji przekonałam się, że medycyna konwencjonalna zamyka się na wszelkie alternatywne metody leczenia, zwłasz- cza gdy dotyczą zmiany diety, użycia suplementów czy pro- duktów naturalnych. Zapytany o uzdrawiające jedzenie, lekarz mamy wyśmiał koncepcję, że sposób odżywiania może mieć wpływ na rozwój choroby. „Pani matka może równie dobrze przywiązać sobie arbuza do głowy i  zacząć skakać na jednej nodze, efekt będzie porównywalny” – usłyszałam. Wiedzia- łam, że z podobną filozofią spotkam się w szkole medycznej. Zamierzałam wyspecjalizować się w medycynie integracyjnej, w której ciało postrzega się całościowo, a leczenie opiera się 26 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby na zmianie diety i metodach tradycyjnych. Przypadek mamy utwierdził mnie w  przekonaniu, jak trudno będzie połączyć oba światopoglądy. Jedynym rozwiązaniem, jakie mogła zaoferować medycyna konwencjonalna, była chemioterapia, która co najwyżej odda- liłaby w czasie to co nieuniknione. Mama zmarła pięć miesięcy po zdiagnozowaniu choroby. Rok później rozpoczęłam studia medyczne, a niewiele później dowiedziałam się, że sama cierpię na chorobę Gravesa-Basedowa. Dzisiaj już wiem, że do rozwoju chorób autoimmunizacyj- nych przyczynia się nie tylko sposób odżywiania, ale też stres. Diagnoza mamy zainicjowała moją przypadłość. Ale w  grę wchodziły też inne czynniki. Sposób odżywiania. W  skład mojej wegetariańskiej diety wchodziły rośliny strączkowe, nabiał, orzechy i  nasiona oraz produkty zawierających gluten i ziarna. Niewykluczone, że te na pozór zdrowe pokarmy wywołały stan zapalny będący wstę- pem do rozwoju choroby autoagresywnej. Jeśli, podobnie jak wiele innych osób, cechowała mnie podatność na choroby au- toimmunizacyjne, tak skomponowana dieta na pewno przyczy- niłaby się do ich rozwoju. Zespół nieszczelnego jelita. Obecność w diecie produktów bogatych w węglowodany grozi pojawieniem się zespołu roz- rostu bakteryjnego jelita cienkiego, co w konsekwencji prowa- dzi do wystąpienia zespołu nieszczelnego jelita (objawiającego się przepuszczaniem groźnych substancji przez ścianki jelita do krwiobiegu). To groźna choroba układu trawiennego i odpor- nościowego (więcej na jej temat napiszę w rozdziałach czwar- tym i piątym). 27 Toksyny. Do rozwoju choroby autoimmunizacyjnej przyczy- nia się też obecność w środowisku metali ciężkich, a ja bardzo często miałam styczność z  rtęcią: za sprawą cotygodniowych szczepień w Korpusie Pokoju, jedząc tuńczyka z puszki i pod- czas długiego pobytu w Chinach, gdzie nawdychałam się za- nieczyszczonego powietrza. Gdybym ograniczyła kontakt z rtę- cią, tym samym odciążając organizm od toksyn, być może mój układ odpornościowy nie zwróciłby się przeciwko mnie. Infekcje. Kolejnym czynnikiem ryzyka w przypadku chorób autoagresywnych są infekcje. I zgadnij co – w szkole średniej dopadł mnie wirus Epsteina-Barr, przez który nabawiłam się poważnej mononukleozy. Wirus ten wiąże się też z syndromem chronicznego zmęczenia, którego nosiciele również są narażeni na rozwój chorób autoagresywnych. Gdybym wtedy wiedziała to co dziś, gdybym zdawała sobie sprawę ze wszystkich zagrożeń, mogłabym przeciwdziałać roz- wojowi mojej przypadłości poprzez właściwą dietę, leczenie je- lita, detoksykację i metody obniżania stresu. Po zachorowaniu potrafiłabym o siebie zadbać – ograniczyłabym występowanie objawów, odzyskała zdrowie i  uniknęła konieczności wyboru jednej z kilku okropnych opcji, jakie miała mi do zaoferowania medycyna konwencjonalna. Ale działo się to w roku 2000, gdy medycyna funkcjonalna była w powijakach. Lekarze przedstawili mi trzy wyjścia, a ja nie potrafiłam dopatrzyć się innych opcji. W  nadziei uzyskania pomocy udałam się do specjalisty w  dziedzinie tradycyjnej chińskiej medycyny, który przepisał mi okropne w smaku, sproszkowane brązowe zioła. Nie dość, że nie pomogły, to na dodatek bałam się, że w sytuacji krytycz- nej lekarze z ostrego dyżuru nie będą potrafili określić poten- 28 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby cjalnych zagrożeń wynikających z połączenia ziół z lekami. Co prawda stopniowo traciłam wiarę w medycynę konwencjonal- ną, ale nie byłam jeszcze gotowa, by przeciąć pępowinę. Bez większego przekonania zdecydowałam się na propy- lotiouracyl. O tym, jak groźne wywołuje efekty uboczne, prze- konałam się kilka miesięcy później, gdy zachorowałam na tok- syczne zapalanie wątroby. Mój stan był tak poważny, że lekarz zakazał mi wstawać z łóżka; niewiele brakowało, a wyrzucono by mnie z uczelni. Pozostały mi dwa wyjścia: zabieg chirurgiczny i ablacja – usunięcie tarczycy albo zniszczenie jej. Przez cały czas odżywia- łam się „zdrowymi” produktami zbożowymi, które szczuły mój układ odpornościowy na tarczycę. Zdecydowałam się na ablację – tego wyboru żałuję po dziś dzień. Gdybym wcześniej odkryła medycynę funkcjonalną, nie straciłabym tarczycy i cieszyłabym się zdrowiem oraz brakiem objawów chorobowych. Ale wtedy nie wiedziałam, że istnieje jeszcze jedna opcja. Muszę wierzyć, że – opierając się na dostępnej mi wiedzy – podjęłam najlepszą dla siebie decyzję. Mimo to intuicja podpowiadała mi, że jest lepszy sposób – metoda leczenia wspomagająca naturalny proces regenera- cji ciała, niewymagająca stosowania nieprzyjemnych leków i inwazyjnych zabiegów. Od zawsze towarzyszyła mi świado- mość istnienia innego rodzaju medycyny, chociaż nie potrafi- łam jej nazwać ani umiejscowić. To z myślą o „odkryciu” no- wych metod leczenia rozpoczęłam studia w szkole medycznej i korzystałam z każdej okazji, by dowiedzieć się czegoś więcej o medycynie integracyjnej i alternatywnej. Przewodziłam na- wet grupie studentów zainteresowanych tym tematem. Ale nie udało mi się odkryć terapii, która koncentrowałaby się na źródle problemu. 29 Po ukończeniu studiów zdecydowałam się zrobić specjaliza- cję w medycynie ratunkowej. To pozwoliłoby mi podjąć pracę w międzynarodowej służbie zdrowia, którą pokochałam dzięki Korpusowi Pokoju. A  ponieważ nie prowadziłabym prakty- ki lekarskiej, wolny czas mogłabym poświęcić na poszukiwa- nia innych rozwiązań medycznych – to jest, gdy uda mi się je zidentyfikować. Przeprowadziłam się do Austin w Teksasie. Dni wypełnia- ła mi praca w ośrodku psychoterapeutycznym w Brackenridge Hospital i  na oddziale pediatrycznym Dell Children’s Medi- cal Center. Na oddziale pomocy doraźnej leczyłam pacjentów z  najtrudniejszymi urazami. Byłam dumna z  faktu, że ratuję ludzkie życie. Gdy ocaliłam dziecko bliskie śmierci, pomogłam nie tylko jemu, ale też jego rodzicom. Takie doświadczenia raz za razem przypominały mi, jak niezwykłym narzędziem jest właściwie dobrana terapia. Okazało się jednak, że większości moich pacjentów do- skwierał nie uraz, a jakaś choroba przewlekła. To odkrycie bar- dzo mnie przygnębiło, ponieważ medycyna konwencjonalna nie miała im wiele do zaoferowania. Nie byłam jedyną, która poczuła się zawiedziona. Tymczasem moje problemy zdrowotne przybierały na sile. W  wyniku ablacji do krwiobiegu przedostała się duża ilość hormonu tarczycy, co oznaczało kilkumiesięczną huśtawkę na- strojów. Ponieważ nie wyleczyłam stanu zapalnego, nabawiłam się zespołu jelita drażliwego. I nawet gdy ustępowały objawy najbardziej dające mi się we znaki, i tak nie czułam się za do- brze. W najlepszym razie mogłam powiedzieć, że „nie jestem tak do końca chora”. Wreszcie znalazłam to, czego szukałam. Odkryłam medycy- nę funkcjonalną. 30 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby MEDYCYNA FUNKCJONALNA, CZYLI JAK PRZYWRÓCIĆ RÓWNOWAGĘ ORGANIZMU Dzisiaj medycyna funkcjonalna jest szeroko rozpowszechniona. Nowe podejście do zagadnienia zdrowia spopularyzowały pio- nierskie prace Jeffrey’a Blanda, Marka Hymana, Davida Per- lmuttera, Alejandro Jungera i Franka Lipmana. Zamiast roz- dzielać organizm człowieka między liczne specjalizacje – układu odpornościowego, układu trawiennego, nadnercza, tarczycy – w medycynie konwencjonalnej ciało postrzega się jako całość. Zachowanie zdrowia nie jest kwestią wyleczenia pojedynczych objawów czy nawet chorób, a ciała jako całości przy założeniu, że poszczególne jego układy nieustannie na siebie oddziałują. CHOROBY AUTOAGRESYWNE W STANACH ZJEDNOCZONYCH – STATYSTYKI Oto przybliżone dane dotyczące częstotliwości występowa- nia chorób autoimmunizacyjnych w Stanach Zjednoczonych. Niektóre z wymienionych tu przypadłości zostały sklasyfiko- wane jako choroby autoagresywne, inne tylko je przypomi- nają. Program Myers jest skuteczną metodą leczenia scho- rzeń z obu grup, umożliwiającą cofnięcie postępów choroby, zniwelowanie jej symptomów i przywrócenie pacjentowi sił i energii. Choroba Gravesa – 10 mln Łuszczyca – 7,5 mln Fibromialgia – 5 mln Toczeń – 3,5 mln Celiakia – 3 mln 31 Zapalenie tarczycy Hashimito – 3 mln Reumatoidalne zapalenie stawów – 1,3 mln Zespół chronicznego zmęczenia – 1 mln Choroba Crohna – 700 tys. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – 700 tys. Stwardnienie rozsiane – 250-350 tys. Twardzina – 300 tys. Cukrzyca typu 1 – 25-50 tys. Podam przykład: efektywność układu odpornościowego jest w 80 uzależniona od pracy układu trawiennego. Z punktu widzenia medycyny funkcjonalnej – i zdrowego rozsądku – by przywrócić sprawność układowi immunologicznemu, wpierw powinniśmy zadbać o zdrowie jelit. W  medycynie funkcjonalnej ważną rolę odgrywają też zdrowe pożywienie i suplementy. Specjalista powiedziałby mi: „Choroba Gravesa nie jest efektem niedoboru propylotiouracy- lu czy radiacji. To odpowiedź ciała, o które nie dbano w należy- ty sposób”. I tym właśnie zajmuje się medycyna funkcjonalna. Niekiedy konieczne będzie przyjmowanie leków na receptę. Ale ostatecznym celem będzie zawsze przywrócenie organizmo- wi pełnej sprawności, a jego realizacja powinna się dokonywać w możliwie naturalny i bezinwazyjny sposób. Dzisiaj już to wiem; zresztą sama stosuję takie podejście w  swojej praktyce. Ale w  2009 roku określenie „medycyna funkcjonalna” było mi całkowicie nieznane. Na szczęście dla mnie wzięłam udział w  Integrative Healthcare Symposium (Sympozjum Zintegrowanej Opieki Medycznej), gdzie jednym z  prelegentów był dr Mark Hyman. To wtedy dowiedziałam się, że stany zapalne, toksyny, zespół nieszczelnego jelita i aler- gie pokarmowe stanowią główną przyczynę większości chorób 32 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby przewlekłych oraz że gluten można powiązać z chorobami au- toagresywnymi – w szczególności zaś chorobami tarczycy. Byłam zafascynowana. Natychmiast zapisałam się na kurs w  Institute for Functional Medicine (Instytucie Medycyny Funkcjonalnej) i  szybko przekonałam się, że dokładnie cze- goś takiego szukałam przez wszystkie te lata. Takiego podejścia do medycyny mi brakowało – skupiającego się nie na lekach, a  wykorzystaniu naturalnych zdolności ciała. Wreszcie trafi- ła się okazja, by zrealizować moje marzenia. Z uczuciem ulgi i wdzięczności otworzyłam własną praktykę. Byłam również ciekawa, czy nowa metoda leczenia pomo- że mi z moją chorobą. Na dobry początek – był to pierwszy krok ku opracowaniu pełnowymiarowego programu Myers – wyeliminowałam z diety produkty powodujące stany zapalne. Efekt w postaci poprawy samopoczucia pojawił się po upływie miesiąca. To skłoniło mnie do całkowitej rezygnacji z  produktów groźnych dla mojego zdrowia. Tymczasem zajęłam się infek- cjami jelit, rozpoczęłam oczyszczanie organizmu z toksyn i na- uczyłam się lepiej radzić sobie ze stresem. Po długich latach choroby nowa dieta była dla mnie me- dycznym cudem. Skończyły się napady lęku i paniki, zniknęły dolegliwości jelit. Ni z tego, ni z owego nabrałam energii i czu- łam się po prostu dobrze. Znalazłam lek na moją chorobę. Wy- siłek włożony w cofnięcie objawów i odzyskanie zdrowia stał się fundamentem programu Myers. SPEKTRUM CHORÓB AUTOIMMUNIZACYJNYCH Jeśli potraktować ciało tak, jak robi to medycyna funkcjonalna, łatwo dojść do wniosku, że nie istnieje coś takiego jak wydzie- 33 lona kategoria chorób „autoagresywnych”. Ja zwykłam mówić o spektrum chorób autoimmunizacyjnych. W  szczytowym punkcie skali mamy osoby cierpiące na pełnowymiarowe schorzenia autoagresywne. Dzięki progra- mowi Myers chory na stwardnienie rozsiane będzie mógł wieść długie życie, ciesząc się pełnią zdrowia, nie odczuwając symptomów swojej choroby. Gdy układ odpornościowy prze- stanie szturmować rdzeń kręgowy – bo tym właśnie objawia się stwardnienie rozsiane – mięśnie będą miały szansę odzy- skać siłę i zdrowie. Oczywiście w wyniku pojawienia się stanu zapalnego wywołanego stosowaniem niewłaściwej diety, ob- ciążeniem toksynami, stresem lub innymi czynnikami układ immunologiczny może przypuścić atak na tkankę własnego ciała, a wtedy objawy powrócą. Pośrodku skali sklasyfikujemy osoby cierpiące na poważny stan zapalny charakteryzujący się wyraźnymi objawami, który jednak nie przeistoczył się jeszcze w chorobę autoimmunizacyj- ną. Do tej grupy zaliczamy astmę, alergie, bóle mięśni, zmęcze- nie i zaburzenia trawienia, ale także otyłość, gdyż nadmierna ilość tkanki tłuszczowej w organizmie – zwłaszcza w okolicach pasa – powoduje stan zapalny. (Z drugiej strony obecność stanu zapalnego utrudnia odchudzanie – to ci dopiero błędne koło!). Obecność tych przypadłości wskazuje na podwyższone ryzyko rozwoju choroby autoimmunizacyjnej. Zero – brak stanu zapalnego Nieznaczne – 1 rodzaj objawów* występujący 1-2 razy w miesiącu Łagodne – 1-2 rodzajów objawów* występujące 1-2 razy w tygodniu Średnie – 2-3 rodzajów objawów* występujące niemal codziennie Ostre – 4 i więcej rodzajów objawów* występujące każdego dnia Diagnoza: choroba autoimmunizacyjna * Objawy opisane w Ankiecie Objawów Programu Myers (The Myers Way Symptom Tracker) 34 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby Na samym dole skali znajdziemy osoby cierpiące, zmagające się z łagodnym stanem zapalnym. Organizm radzi sobie z nie- właściwą dietą, a sporadycznie pojawiające się objawy chorobo- we przyjmują postać zaburzeń trawienia – np. refluksu żołądka czy zatwardzenia – albo pozornie niegroźnej wysypki, zmęcze- nia czy depresji. (Pełną listę objawów zamieszczam na stronie 16). Pomimo styczności z toksynami – pleśnią w piwnicy czy rtęcią w plombach – choroba nie zdążyła się jeszcze rozwinąć. A stres, choć daje się we znaki, jeszcze nas nie przerasta. Osoby z dolnej części spektrum mogą doświadczać łagod- nych stanów zapalnych, np. w  formie wysypki, zespołu jelita drażliwego, otyłości lub wczesnej postaci astmy. Pojawiają się sporadycznie, ale na dobrą sprawę nigdy nie znikają na dobre. Jeśli stan zapalny utrzyma się, jego objawy przybiorą na sile, co w efekcie końcowym może doprowadzić do rozwoju choroby autoimmunizacyjnej. Równie istotne jest określenie stopnia ryzyka wynikające- go z historii rodziny. Im więcej krewnych – a w szczególności krewnych pierwszego stopnia (rodzice, rodzeństwo) – cierpi na choroby autoimmunizacyjne, tym większe ryzyko, że my też zachorujemy. Oznacza to, że nawet przy minimalnej obecno- ści objawów choroba krewnych klasyfikuje nas wyżej na skali zagrożenia. Na pewno zastanawiasz się teraz, do której części skali należysz. Dowiesz się tego, wypełniając Ankietę Objawów Programu Myers. ANKIETA OBJAWÓW PROGRAMU MYERS Oceń intensywność objawów na przestrzeni ostatniego ty- godnia w skali 0-4, gdzie 0 = brak, 1 = nieznaczne, 2 = łagod- ne, 3 = średnie, 4 = poważne. 35 GŁOWA __ Bóle głowy. __ Migreny. __ Zawroty głowy. __ Trudności ze snem. Razem __ OCZY __ Zapuchnięte, zaczerwienione powieki. __ Podkrążenie oczu. __ Opuchlizna wokół oczu. __ Zaburzenia widzenia. __ Łzawienie, swędzenie oczu. Razem __ UMYSŁ __ Zaburzenia jasności myślenia. __ Problemy z pamięcią. __ Zaburzenia koordynacji NOS __ Zwężenie nozdrzy. __ Nadmierne wydzielanie śluzu. ruchowej. __ Trudności z podejmowaniem decyzji. __ Bełkotliwa mowa/jąkanie się. __ Deficyt uwagi/trudności z przyswajaniem wiedzy. Razem __ USZY __ Swędzenie. __ Ból ucha, infekcja. __ Gromadzenie się płynu. __ Dzwonienie, niedosłuch. Razem __ __ Zapchany/cieknący nos. __ Problemy z zatokami. __ Kichanie. Razem __ WAGA CIAŁA __ Niemożność zbicia wagi. __ Silny apetyt. __ Otyłość. __ Niedowaga. __ Kompulsywne objadanie się. __ Zatrzymywanie wody, obrzęki. Razem __ 36 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby USTA, GARDŁO __ Przewlekły kaszel. __ Częste odkasływanie. __ Ból gardła. __ Opuchnięte wargi. __ Owrzodzenie błony. śluzowej jamy ustnej. Razem __ SERCE __ Nieregularne tętno. __ Przyspieszone tętno. __ Ból klatki piersiowej. Razem __ TRAWIENIE __ Mdłości, wymioty. __ Biegunka. __ Zaparcia. __ Wzdęcia. __ Odbijanie, gazy. __ Zgaga, niestrawność __ Ból jelit/żołądka, skurcze. Razem __ EMOCJE __ Lęki. __ Depresja. __ Huśtawka nastrojów. __ Nerwowość. __ Drażliwość. Razem __ PŁUCA __ Przekrwienie płuc. __ Astma, zapalenie oskrzeli. __ Płytki oddech. __ Trudności z oddychaniem. Razem __ POZIOM ENERGII, AKTYWNOŚĆ __ Zmęczenie. __ Ospałość. __ Nadpobudliwość. __ Niespokojność. Razem __ SKÓRA __ Trądzik. __ Pokrzywka, egzema, suchość skóry. __ Wypadanie włosów. __ Uderzenia krwi do głowy. __ Nadmierne pocenie się. Razem __ 37 STAWY, MIĘŚNIE __ Ból stawów. __ Artretyzm. __ Sztywność mięśni. __ Ból mięśni. __ Osłabienie, zmęczenie. Razem __ INNE __ Częste chorowanie, ciągłe infekcje. __ Częste/nagłe oddawanie moczu. __ Swędzenie genitaliów, sączenie się moczu. __ Swędzenie odbytu. Razem __ Suma wstępna __ Czas odpowiedzieć na kilka pytań – punkty dodajemy do sumy wstępnej, by dodać sumę całkowitą: 1. Czy cierpisz na chorobę autoimmunizacyjną? Jeśli tak, dodaj 80 punktów. __ 2. Czy cierpisz na więcej niż jedną chorobę autoagresyw- ną? Jeśli tak, dodaj 100 punktów. __ 3. Czy badania wykazały podwyższony poziom markerów stanu zapalnego, np. we wskaźniku opadania erytrocy- tów, poziomu białka c-reaktywnego lub homocysteiny? Jeśli tak, dodaj 10 punktów. __ 4. Czy twoja diagnoza obejmuje różnorakie stany zapalne, np. artretyzm, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie zatok lub zapalenie uchyłków? Jeśli tak, dodaj 10 punktów. __ 5. Czy ktoś spośród twoich krewnych pierwszego stopnia cierpi na chorobę autoagresywną? Jeśli tak, dodaj 10 punktów dla pierwszego krewnego i po 2 dla każdego następnego. __ 38 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby 6. Czy ktoś spośród twoich krewnych drugiego stopnia (dziadkowie, ciocie i wujkowie) cierpi na chorobę auto- immunizacyjną? Jeśli tak, dodaj 5 punktów. __ 7. Czy jesteś kobietą? (a) Jeśli tak, dodaj 5 punktów. __ Łącznie __ SKALA ZAGROŻENIA CHOROBĄ AUTOIMMUNIZACYJNĄ 5 5-9 10-19 20-39 40-79 80 Brak ryzyka Nieznaczne ryzyko Niewielkie ryzyko Średnie ryzyko Poważne ryzyko Jeśli suma punktów nie przekracza 5, moje gratulacje! Stan zapalny jest ledwo zauważalny, a ryzyko rozwoju cho- roby autoagresywnej – minimalne. Program Myers pomoże ci cieszyć się zdrowiem po kres dni. Jeśli suma punktów waha się między 5 a 9, oznacza to, że znajdujesz się w dolnej części skali zagrożenia chorobą. Kilka czynników ryzyka zwiększa niebezpieczeństwo zacho- rowania na chorobę autoagresywną. Program Myers pomo- że ci obniżyć to ryzyko i zniwelować stany zapalne. Jeśli suma punktów waha się między 10 a 30, plasujesz się pośrodku skali. Wyraźne objawy chorobowe wskazują na obecność poważnych stanów zapalnych i  nieznaczne/nie- wielkie ryzyko rozwoju choroby. Program Myers pomoże ci cofnąć rozwój choroby, wyleczyć objawy i uniknąć dalszych powikłań. Jeśli suma punktów przekracza 30, ryzyko rozwoju cho- roby autoimmunologicznej jest „średnie” – przynajmniej je- 39 den z członków twojej rodziny cierpi na taką przypadłość lub też choroba miała dość czasu, by przybrać bardziej zaawan- sowaną postać i  być może nawet została zdiagnozowana. Jeśli nie chorujesz, historia rodziny i/lub poważny stan zapal- ny zwiększają ryzyko jej rozwoju. Program Myers pomoże ci odzyskać zdrowie. CO DALEJ? Ankietę objawów zamieściłam również w dodatku G. Skseruj ją w pięciu kopiach. Pierwszą wypełnij w dniu rozpoczęcia pro- gramu Myers, a kolejne równo co tydzień. Dzięki temu będziesz mógł na bieżąco monitorować objawy choroby. Jeśli po upły- wie 30 dni nie znikną, skseruj jeszcze kilka kartek i wypełniaj je co miesiąc. Gdyby okazało się, że terapia nie spełnia twoich oczekiwań, zachęcam do wizyty u specjalisty w dziedzinie me- dycyny funkcjonalnej, który pomoże w lepszym zrozumieniu problemów opisanych w rozdziałach szóstym i siódmym. EPIDEMIA CHORÓB AUTOIMMUNIZACYJNYCH Jak powszechnie wiadomo, według medycyny konwencjo- nalnej choroby autoimmunizacyjne klasyfikowane są jako choroby genetyczne. A skoro tak, to nie można im przeciw- działać – geny wysyłają konkretny sygnał i  już. To, kiedy, gdzie i  w  jaki sposób się to stanie, pozostaje niewiadomą. W  świetle tych informacji z  pewnością niejeden czytelnik zadaje sobie pytanie, dlaczego uważam, że mamy do czy- nienia z  epidemią chorób autoagresywnych. Ludzkie geny ewoluują bardzo powoli, co oznacza, że częstotliwość wy- stępowania chorób agresywnych – zwłaszcza na przestrzeni 40 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby kilku pokoleń – powinna utrzymywać się na mniej więcej tym samym poziomie. Ale z jakiegoś powodu w przeciągu ostatniego półwiecza licz- ba zachorowań w Stanach Zjednoczonych potroiła się. W ostat- nich latach przypadki alergii i astmy rozrosły się do rozmiarów epidemii, to samo zresztą tyczy się zaburzeń autoimmunizacyj- nych. Skoro zatem genotyp człowieka nie mógł ulec tak dyna- micznej zmianie, w grę muszą wchodzić czynniki środowisko- we. Częstotliwość zachorowań rośnie w zastraszającym tempie, a choroby autoagresywne zajmują trzecie miejsce na liście najbar- dziej rozpowszechnionych chorób przewlekłych w Stanach Zjed- noczonych, tuż za chorobami układu krążenia i nowotworami. PRZYPADŁOŚCI NA SKALI AUTOIMMUNIZACYJNEJ WYWOŁA- NE PRZEZ STANY ZAPALNE Oto przybliżone dane dotyczące liczby chorych, których przypadłości mają swoje źródło w stanach zapalnych. Dane dotyczą Stanów Zjednoczonych. Trądzik – 85 wszystkich Amerykanów na jakimś etapie swojego życia Otyłość – 90 mln Nadwaga – 88 mln Choroby układu krążenia – 80 mln Alergie – 50 mln Artretyzm – 50 mln Astma – 25 mln Egzema – 7,5 mln Zespół jelita drażliwego – 1,4 mln Co więcej, znamy wiele przypadków zachorowań nieznaj- dujących uzasadnienia w historii rodziny. Mechanizm działa też w drugą stronę: w trakcie swojej wieloletniej praktyki zaobser- wowałam, że większości – o ile nie wszystkim – przypadkom 41 zachorowań można było przeciwdziałać, gdyby tylko pacjenci wcześniej poznali program Myers i zaczęli go stosować, zanim doszło do zaburzeń funkcjonowania układu odpornościowego. Dlaczego liczba przypadków chorób autoimmunizacyjnych tak drastycznie wzrosła? Wpływ na to mają cztery czynniki. Dieta o  wysokiej zawartości glutenu. W  przeciwień- stwie do czasów naszych dziadków, obecnie gluten jest wszechobecny. Co więcej, również jego struktura chemicz- na zmieniła się na przestrzeni dziesięcioleci, przybierając o wiele bardziej złowróżbną postać. (Więcej na ten temat w rozdziale piątym). Zespół nieszczelnego jelita. Niewłaściwy sposób odży- wiania, stres i przyjmowane leki sprzyjają rozwojowi ze- społu nieszczelnego jelita, który objawia się większą prze- puszczalnością ścianek jelita. W efekcie na wpół strawione pożywienie przenika do krwiobiegu, przyczyniając się do obciążenia układu odpornościowego i  rozwoju licznych przypadłości. O zespole nieszczelnego jelita napiszę wię- cej w rozdziałach czwartym i piątym, gdzie udowodnię, że choroba ta jest wstępem do rozwoju zaburzeń układu im- munologicznego. To klasyfikuje zespół nieszczelnego jelita jako jedno z największych zagrożeń dla naszego zdrowia – dlatego właśnie program Myers kładzie tak duży nacisk na jego leczenie. Obciążenie toksynami. Jak przekonamy się w  rozdziale szóstym, współczesny człowiek ma bezpośrednią styczność ze znacznie większą ilością substancji toksycznych niż jego przodkowie. Związki chemiczne obecne w powietrzu, wo- dzie i pożywieniu – toksyny, z którymi stykamy się w domu, 42 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby pracy i sytuacjach codziennych – w znacznym stopniu ob- ciążyły nasz układ odpornościowy. Stresujące życie. Trudno jest porównać poziom stre- su obecnego i  poprzednich pokoleń ze względu na su- biektywność takiej oceny. Ale skoro rośnie liczba osób cierpiących na choroby powiązane ze stresem, a ten, jak udowodniono, inicjuje i przyspiesza rozrój zaburzeń au- toimmunizacyjnych, to można śmiało powiedzieć, że również ten czynnik w duże mierze przyczynił się do epi- demii, którą obecnie obserwujemy. (Więcej na ten temat w rozdziale siódmym). HIPOTEZA HIGIENY Epidemię chorób autoimmunizacyjnych tłumaczy też tzw. hi- poteza higieny. Choć zwykliśmy postrzegać bakterie jako groź- ne dla naszego zdrowia drobnoustroje, większość gatunków jest neutralna lub wręcz przyjazna człowiekowi – a niektórych wręcz potrzebujemy, by móc cieszyć się zdrowiem. Wedle hipo- tezy higieny sami wyniszczamy przyjazne bakterie, co przekłada się na funkcjonowanie układu odpornościowego. W rozdziale czwartym wytłumaczę, dlaczego poród w wy- niku zabiegu cesarskiego cięcia i karmienie butelką dziecka po- zbawiają je ważnych bakterii obecnych w kanale rodnym matki i jej mleku. (Mleko z butelki jest na dodatek pozbawione waż- nych czynników odporności). Antybiotyki, którymi szpikujemy dzieci przy byle okazji, wyniszczają przyjazne bakterie, tym samym osłabiając układ immunologiczny. Z kolei szczepionki pozbawiają układ odpor- nościowy styczności z potencjalnymi zagrożeniami, tym samym ograniczając jego efektywność. 43 Ale na tym nie koniec. W dzisiejszych czasach dzieci coraz rzadziej bawią się na świeżym powietrzu i mają rzadszy kontakt ze zwierzętami, co również nie pozostaje bez wpływu na ich układ odpornościowy i zdolność zwalczania wrogich bakterii. Równie groźne konsekwencje niesie ze sobą stosowanie mydła przeciwbakteryjnego i  substancji do dezynfekcji rąk, a  także używanie przetworzonej mąki, niezdrowych tłuszczów, cukru i  pokarmów zmodyfikowanych genetycznie, które sprzyjają rozwojowi złych bakterii, a wybijają dobre. Nie przeczę, że poprawa warunków sanitarnych oraz stoso- wanie antybiotyków i szczepień wielu ludziom ocaliły życie, ale ceną, jaką płacimy za postęp, jest osłabienie układu odporno- ściowego. Warto poszukać kompromisu. Pozwalajmy dzieciom bawić się na trawie, odstawmy mydło antybakteryjne i przyj- mujmy probiotyki, o których piszę na stronie 255). A zanim lekarz przepisze naszym dzieciom antybiotyki, upewnijmy się, że jest to naprawdę konieczne. W przyszłości na pewno nam za to podziękują. W POSZUKIWANIU NADZIEI Gdy lekarz mówi o leczeniu zaburzeń autoimmunizacyjnych, praktycznie nigdy nie chodzi o  „rozwiązanie” problemu. Po- wód jest bardzo prosty: wedle medycyny konwencjonalnej ta- kich chorób po prostu nie da się wyleczyć. I tutaj się różnimy. Co prawda nie dysponujemy jeszcze le- kiem, który pozwoliłby nam zapomnieć o chorobie, mamy za to terapię, dzięki której chory zniweluje objawy, odstawi leki i odzyska witalność. Program Myers to nie tyle sposób leczenia, co styl życia. Często zdarza się, że do mojego gabinetu zgłasza się pojedyn- cza osoba szukająca odpowiedzi na swoje problemy zdrowotne, 44 Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne Historia mojej choroby a gdy je uzyska, krok po kroku zmienia życie swoich najbliż- szych – cała rodzina odstawia toksyczne pokarmy i zastępuje je zdrowymi. Przekonałam się, że zły stan zdrowia potrafi eskalo- wać, ale na szczęście dla nas wszystkich to samo tyczy się zdro- wego trybu życia. Nieraz przekonałam się, że program Myers potrafi wprawić koła w ruch. Wędrówka po labiryncie medycznych nakazów i zakazów, dobór pokarmów, które powinny znaleźć się w diecie, a nawet samo życie ze świadomością choroby autoimmunizacyjnej tra- wiącej ciało to nie lada wyzwanie dla chorego. Ale uwierz mi, wiem, jak sobie z tym poradzić – pomogłam tysiącom pacjen- tów i każdego dnia sama realizuję założenia programu Myers. Wyobraźmy sobie, że jestem w  równym stopniu taką starszą siostrą, mentorką, twoim wzorem do naśladowania, co lekarką, badaczką i nauczycielką. Biorę na siebie wszystkie te role. A po skończeniu lektury będziesz wiedział wszystko, co na kartach jednej książki można zmieścić na temat chorób autoimmuniza- cyjnych, leczenia układu odpornościowego, leczenia objawów i poszukiwania wsparcia w walce z chorobą. Bez względu na to, czy twoja choroba autoimmunizacyj- na przybrała poważniejszą postać, czy też borykasz się z ob- jawami sugerującymi, że znajdujesz się na skali zagrożenia zachorowaniem, chciałabym powitać cię na pokładzie. Pro- gram Myers to sposób na natychmiastową, ale też długotrwa- łą poprawię kondycji zdrowotnej, pozwalający uwolnić się od symptomów chorobowych, zwiększyć witalność i rozpocząć życie, o jakim marzyliśmy. To niezwykłe, jak energetyzująca jest świadomość pełnej kontroli nad swoim zdrowiem. Ale chyba jeszcze silniejsza jest nadzieja płynąca z  poczucia, że odbieramy chorobie inicjatywę. W rozdziale dwunastym zamieszczam świadectwa pacjen- tów, którym program Myers pomógł w walce z chorobą. Ich 45 objawy ustąpiły. Odzyskali energię i witalność. Odstawili leki i  korzystają ze wszystkich uroków życia. Zapomnieli o  bólu, lęku i wędrówce po lekarzach. Poczuli się „dobrze” dużo szyb- ciej, niż się tego spodziewali. Twoja historia może być następna. Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne ROZDZIAŁ 2 Fakty i mity na temat chorób autoagresywnych SMUTNA RZECZYWISTOŚĆ JEST TAKA, że medycyna kon- wencjonalna nie radzi sobie z leczeniem chorób autoimmuniza- cyjnych. Pracowałam z tysiącami pacjentów, którym lekarze prze- pisywali silne leki, narażając ich tym samym na dotkliwe efekty uboczne i skazując na życie, które w najlepszym przypadku można było określić jako „pełne wyzwań”, a w najgorszym „budzące li- tość”. Pacjenci dowiadywali się, że pozostało im już tylko zaak- ceptować swój los: życie z okropną, nieuleczalną chorobą, której postępów nie można powstrzymać, a co najwyż
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne. Samodzielna profilaktyka i leczenie
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: