Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00451 007910 11010136 na godz. na dobę w sumie
Multimedia w Linuksie. Praktyczne rozwiązania - książka
Multimedia w Linuksie. Praktyczne rozwiązania - książka
Autor: Liczba stron: 328
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 83-246-0405-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> digital lifestyle >> video
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Linux cieszy się coraz większym zainteresowaniem i powodzeniem. Niezawodność, otwarta architektura i cena to atuty, które zjednują temu systemowi rzesze użytkowników. Do tej pory wielu entuzjastom mogło brakować pewnych narzędzi do obsługi multimediów. Jednak wystarczy skorzystać z kilku prostych wskazówek, aby Linux stał się konkurencyjny wobec możliwości multimedialnych Windows XP. A wprowadzając w życie nieco bardziej zaawansowane techniki opisane w tej książce, szybko można osiągnąć dużo więcej bez konieczności wydawania fortuny na oprogramowanie komercyjne.

'Multimedia w Linuksie. Praktyczne rozwiązania' to znakomity przewodnik pozwalający na szybkie poznanie i opanowanie możliwości multimedialnych Linuksa. Zarówno początkujący, jak i zaawansowani użytkownicy znajdą w nim wiele porad i wskazówek dotyczących konfigurowania i wykorzystania dostępnych aplikacji multimedialnych. Część podrozdziałów książki została napisana przez ekspertów Linuksa -- często twórców oprogramowania.

Dzięki tej książce odkryjesz, że ten niezawodny system operacyjny oferuje wiele zaawansowanych narzędzi do oglądania i edytowania niemal wszystkich formatów multimedialnych.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

IDZ DO IDZ DO PRZYK£ADOWY ROZDZIA£ PRZYK£ADOWY ROZDZIA£ SPIS TREœCI SPIS TREœCI KATALOG KSI¥¯EK KATALOG KSI¥¯EK KATALOG ONLINE KATALOG ONLINE ZAMÓW DRUKOWANY KATALOG ZAMÓW DRUKOWANY KATALOG TWÓJ KOSZYK TWÓJ KOSZYK DODAJ DO KOSZYKA DODAJ DO KOSZYKA CENNIK I INFORMACJE CENNIK I INFORMACJE ZAMÓW INFORMACJE ZAMÓW INFORMACJE O NOWOœCIACH O NOWOœCIACH ZAMÓW CENNIK ZAMÓW CENNIK CZYTELNIA CZYTELNIA FRAGMENTY KSI¥¯EK ONLINE FRAGMENTY KSI¥¯EK ONLINE Wydawnictwo Helion ul. Koœciuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 032 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl Multimedia w Linuksie. Praktyczne rozwi¹zania Autor: Kyle Rankin T³umaczenie: Ma³gorzata Czart ISBN: 83-246-0405-7 Tytu³ orygina³u: Linux Multimedia Hacks Format: B5, stron: 328 Linux cieszy siê coraz wiêkszym zainteresowaniem i powodzeniem. Niezawodnoœæ, otwarta architektura i cena to atuty, które zjednuj¹ temu systemowi rzesze u¿ytkowników. Do tej pory wielu entuzjastom mog³o brakowaæ pewnych narzêdzi do obs³ugi multimediów. Jednak wystarczy skorzystaæ z kilku prostych wskazówek, aby Linux sta³ siê konkurencyjny wobec mo¿liwoœci multimedialnych Windows XP. A wprowadzaj¹c w ¿ycie nieco bardziej zaawansowane techniki opisane w tej ksi¹¿ce, szybko mo¿na osi¹gn¹æ du¿o wiêcej bez koniecznoœci wydawania fortuny na oprogramowanie komercyjne. „Multimedia w Linuksie. Praktyczne rozwi¹zania” to znakomity przewodnik pozwalaj¹cy na szybkie poznanie i opanowanie mo¿liwoœci multimedialnych Linuksa. Zarówno pocz¹tkuj¹cy, jak i zaawansowani u¿ytkownicy znajd¹ w nim wiele porad i wskazówek dotycz¹cych konfigurowania i wykorzystania dostêpnych aplikacji multimedialnych. Czêœæ podrozdzia³ów ksi¹¿ki zosta³a napisana przez ekspertów Linuksa — czêsto twórców oprogramowania. Dziêki tej ksi¹¿ce odkryjesz, ¿e ten niezawodny system operacyjny oferuje wiele zaawansowanych narzêdzi do ogl¹dania i edytowania niemal wszystkich formatów multimedialnych. (cid:129) Grafika — edycja, konwersja formatów, animacje, synchronizacja z aparatem cyfrowym (cid:129) Audio — miksowanie, tworzenie bibliotek mp3, nagrywanie p³yt, konwersja, edycja i wyszukiwanie (cid:129) Wideo — tworzenie i ogl¹danie filmów, nagrywanie DVD i VCD, korzystanie z cyfrowej kamery (cid:129) Multimedia w sieci — instalacja tunera TV, wycinanie reklam, ogl¹danie telewizji na monitorze (cid:129) Strony WWW — ogl¹danie filmów w przegl¹darce, w³asne reality show, kontakty przez Skype O autorze ......................................................................................................................................... 7 Wstęp ............................................................................................................................................. 11 Rozdział 1. Grafika ....................................................................................................................... 17 1. Wykonywanie zrzutów ekranu ..................................................................................... 18 2. Przekształcanie z jednego formatu graficznego na inny .......................................... 19 3. Tworzenie miniaturek zdjęć .......................................................................................... 21 4. Grafika animowana ......................................................................................................... 22 5. Umieszczanie znaku wodnego ...................................................................................... 23 6. Pobieranie zdjęć z aparatu cyfrowego ......................................................................... 25 7. Zarządzanie zdjęciami przy użyciu f-spot .................................................................. 27 8. Edytowanie grafik ........................................................................................................... 31 9. Zdjęcia. Usuwanie efektu czerwonych oczu ............................................................... 34 10. Tworzenie pokazu slajdów ............................................................................................ 35 11. Automatyczne synchronizowanie aparatu z komputerem ...................................... 37 12. Wykonywanie filmu ze zrzutów ekranów .................................................................. 43 Rozdział 2. Audio .......................................................................................................................... 49 13. Miksowanie audio dla uzyskania idealnego dźwięku .............................................. 50 14. Otaczanie się dźwiękiem ................................................................................................ 53 15. Odtwarzanie wielu dźwięków jednocześnie .............................................................. 58 16. Uzyskiwanie bibliotek MP3 dla dystrybucji opartych na Red Hat ......................... 61 17. Konfigurowanie dźwięku sieciowego .......................................................................... 63 18. Zarządzanie audio za pomocą XMMS ......................................................................... 64 19. Mieszanie utworów w sprytny sposób ........................................................................ 68 20. Próba z Rhythmbox ......................................................................................................... 70 21. Pozwólmy, aby naszą kolekcją muzyki zajął się amaroK ......................................... 73 22. Przechowywanie danych amaroK w MySQL ............................................................. 78 23. Aktywowanie klawiatury multimedialnej .................................................................. 79 24. Zgrywanie płyt kompaktowych z wiersza poleceń ................................................... 83 25. Zgrywanie płyt kompaktowych bezpośrednio z Konquerora ................................. 86 26. Program Grip do zgrywania płyt kompaktowych .................................................... 88 Spis treści | 3 27. Edytowanie znaczników ID3v2 z wiersza poleceń .................................................... 92 28. Dodawanie okładki albumu do znaczników ID3 ...................................................... 94 29. Automatyzowanie oznaczania plików z muzyką ...................................................... 96 30. Poprawianie muzycznych metadanych przy użyciu MusicBrainz ....................... 103 31. Przejrzyste metadane muzyczne w wierszu poleceń .............................................. 106 32. Przejrzyste metadane muzyczne w graficznym interfejsie użytkownika ............ 109 33. Obsługa mikrofonu i nagrywanie dźwięku .............................................................. 112 34. Edytowanie audio przy użyciu Audacity ................................................................. 114 35. Konwertowanie z jednego formatu na inny ............................................................. 116 36. Normalizowanie poziomu głośności plików audio ................................................. 120 37. Jak sprawić, żeby komputer z nami rozmawiał ....................................................... 122 38. Wyszukiwanie w audio ukrytych wiadomości ........................................................ 124 39. Wypalanie płyt audio CD z wiersza poleceń ............................................................ 125 40. Automatyzowanie wypalania płyt audio za pomocą K3b ..................................... 127 41. Jak zmienić komputer w gramofon ............................................................................ 129 42. Korzystanie z programu iPod pod Linuksem .......................................................... 135 43. Synchronizowanie iRiver z Linuksem ....................................................................... 142 44. Korzystanie z innych przenośnych odtwarzaczy audio ......................................... 144 45. Używanie zestawu słuchawkowego Bluetooth pod Linuksem ............................. 147 46. Wyszukiwanie wszystkich plików multimedialnych .............................................. 150 Rozdział 3. Wideo ....................................................................................................................... 153 47. Opcje wyjścia wideo typu master ............................................................................... 154 48. Korzystanie z odtwarzacza MPlayer .......................................................................... 157 49. Zaawansowane opcje MPlayera .................................................................................. 162 50. Tworzenie wersji filmu „przyjaznej dla rodziny” .................................................... 164 51. Kadrowanie filmu w czasie odtwarzania .................................................................. 165 52. Dodawanie do filmu napisów dostosowanych do potrzeb użytkownika ........... 168 53. Odtwarzanie zastrzeżonych formatów multimedialnych ...................................... 170 54. Oglądanie filmów w ASCII art .................................................................................... 173 55. Odtwarzacze wideo oparte na xine ............................................................................ 175 56. Korzystanie z VLC, międzyplatformowego odtwarzacza wideo .......................... 178 57. Badanie ustawień wideo .............................................................................................. 179 58. Zgrywanie VCD ............................................................................................................. 181 59. Zgrywanie DVD ............................................................................................................. 182 60. Kodowanie DVD na MPEG4 z wiersza poleceń ...................................................... 184 61. Zgrywanie i kodowanie DVD z użyciem interfejsu mencoder ............................. 186 62. Zgrywanie i kodowanie DVD przy użyciu K3b ....................................................... 189 63. Przekształcanie z jednego formatu wideo na inny .................................................. 190 64. Tworzenie wideo zgodnego z Archos ........................................................................ 196 65. Przekształcanie dwuwarstwowych płyt DVD na jednowarstwowe pliki DVD . 197 4 | Spis treści 66. Korzystanie z cyfrowej kamery wideo pod Linuksem ........................................... 201 67. Edytowanie filmów ....................................................................................................... 205 68. Zmienianie rozmiarów filmu ....................................................................................... 207 69. Tworzenie VCD ............................................................................................................. 210 70. Tworzenie DVD ............................................................................................................. 215 71. Dostosowywanie menu na płycie DVD ..................................................................... 219 72. Tworzenie filmów uruchamiających się automatycznie ......................................... 222 Rozdział 4. Transmitowanie multimediów w sieci ................................................................... 229 73. Instalowanie tunera telewizyjnego ............................................................................. 229 74. Oglądanie telewizji na komputerze ............................................................................ 231 75. Wyjście na telewizor przy użyciu kart NVIDIA ...................................................... 234 76. Wycinanie reklam .......................................................................................................... 237 77. Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV ....................................................... 239 78. MythTV jako hub cyfrowy ........................................................................................... 256 79. Przejmowanie (zdalnie) kontroli ................................................................................. 259 80. Wyszukiwanie strumieniowanych stacji radiowych ............................................... 261 81. Zgrywanie strumieniowania audio ............................................................................ 264 82. Zgrywanie strumieniowania wideo ........................................................................... 267 83. Odtwarzacz strumieni MP3 w wierszu poleceń ...................................................... 268 84. Budowanie w Linuksie szafy grającej przy użyciu Jinzora .................................... 269 85. Strumieniowanie wideo przy użyciu VLC ................................................................ 272 86. Przechwytywanie podcastów z wiersza poleceń ..................................................... 273 87. Przechwytywanie podcastów przy użyciu GUI ....................................................... 275 88. Transmitowanie dźwięku jako AM przy użyciu monitora .................................... 277 Rozdział 5. Strony WWW ........................................................................................................... 281 89. „Błyskawiczne” instalowanie pluginu firmy Macromedia .................................... 281 90. Używanie RealPlayera firmy Real .............................................................................. 283 91. Oglądanie filmów z poziomu przeglądarki Firefox ................................................ 284 92. „Kofeinowy” Konqueror .............................................................................................. 285 93. Instalowanie pluginu Acrobat Reader ....................................................................... 286 94. Kontrolowanie odtwarzacza multimedialnego z przeglądarki Firefox ............... 288 95. Pobieranie profili kolorów z innych serwisów WWW ............................................ 289 96. Przeglądanie stron graficznych w xterm ................................................................... 290 97. Występowanie we własnym reality show ................................................................. 292 98. Dzwonienie przez internet z użyciem Skype’a ........................................................ 296 99. Zamienianie Linuksa w PBX ........................................................................................ 298 100. Goszczenie galerii fotograficznej ................................................................................ 302 Skorowidz ................................................................................................................................... 307 Spis treści | 5 Instalowanie tunera telewizyjnego SPOSÓB 73. R O Z D Z I A Ł C Z W A R T Y Sposoby 73. – 88. Jeżeli chcemy dowolny materiał multimedialny rozesłać do szerszej grupy osób (ale nie chcemy zarzucać ich spamem), należy to zrobić poprzez transmitowanie. Dawniej ko- jarzyło się ono tylko z radiem i telewizją, a także wymagało drogiego sprzętu i specja- listycznej wiedzy. Zmiany nastąpiły wraz z rozwojem internetu. Teraz materiał mul- timedialny może transmitować każdy, kto dysponuje komputerem, oprogramowaniem o otwartym kodzie źródłowym i w miarę szybkim połączeniem z siecią. O tym, jak nisko jest teraz umieszczona poprzeczka pozwalająca wkroczyć w świat transmitowania do- wodzą zjawisko strumieniowania radiowego przez internet oraz nowszego podcastingu. W tym rozdziale znajduje się opis wielu sposobów zarządzania materiałami do transmi- sji za pomocą narzędzi dostępnych w Linuksie. Wszystkie elementy związane zarówno z tradycyjnym nadawaniem, jak i z transmitowaniem przez internet są również dostępne pod Linuksem. Tutaj zostanie omówione ustawianie tunerów telewizyjnych i oglądanie telewizji oraz sposoby zarządzania strumieniowaniem radiowym i wideo przychodzącym i wychodzącym z naszego komputera. Kilka opisanych sposobów ujawnia również praw- dziwe możliwości Linuksa w zakresie zarządzania transmitowanym materiałem, w któ- rych zostało przedstawione przekształcanie Linuksa w nagrywarkę wideo z pełnym za- kresem funkcji, w rodzaju TiVo. S P O S Ó B 73. Instalowanie tunera telewizyjnego Komputer z Linuksem można przekształcić w telewizor. Zatem chcemy utworzyć własną cyfrową nagrywarkę wideo (DVR) pod Linuksem, a może po prostu pragniemy na naszym komputerze oglądać telewizję? Jeżeli tylko nasz tuner telewizyjny jest zgodny z Linuksem, jego zainstalowanie nie powinno być bardzo trudne, przynajmniej w przypadku większości kart. W tym podrozdziale znajdziemy wszystko, co trzeba wiedzieć o instalowaniu tunerów telewizyjnych w Linuksie. Instalowanie popularnych kart Hauppauge WinTV zostało omówione w podrozdziale „Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV” [Sposób 77.]. Transmitowanie multimediów w sieci | 229 SPOSÓB 73. Instalowanie tunera telewizyjnego Pierwszy krok stanowi zidentyfikowanie używanego przez kartę tunera, układu scalo- nego oraz modułu Linuksa niezbędnego do jego obsługi. Jeżeli w systemie mamy kopię źródeł jądra Linuksa, warto zajrzeć do katalogu Documentation/video4linux. Znajdziemy tam pliki CARDLIST.bttv oraz CARDLIST.saa7134. Najpopularniejsze karty tunera ko- rzystają ze sterownika bttv, ale najlepiej przejrzeć obie listy w poszukiwaniu wzmianki o naszej karcie. Również polecenie lspci może wskazać nam, z jakiej karty korzystamy. Poniżej znajdują się dane wyjściowe tego polecenia wykonanego na maszynie z kartą zgodną z bttv: $ lspci ... 0000:00:0d.0 Multimedia video controller: Brooktree Corporation Bt878 Video Capture (rev 11) 0000:00:0d.1 Multimedia controller: Brooktree Corporation Bt878 Audio Capture (rev 11) Większość obecnych dystrybucji jest rozprowadzana z jądrami zawierającymi dużą licz- bę modułów. Jeżeli więc korzystamy z typowego jądra, istnieje duża szansa, że dołączo- ne do niego moduły saa7134 oraz bttv są już odpowiednio skompilowane. Natomiast jeśli sami zbudowaliśmy jądro, należy znaleźć w pliku konfiguracyjnym jądra sekcję Video For Linux i upewnić się, że obsługa Video For Linux jest dostępna jako moduł, jak również obsługa BT848 Video For Linux, Philips SAA7134 lub jakiegokolwiek innego modułu odpowiedniego dla używanego przez nas zestawu układów scalonych. Następnie mu- simy ponownie skompilować jądro, aby utworzyć nowe moduły. Po zainstalowaniu karty tunera telewizyjnego oraz ponownym uruchomieniu Linuksa, należy jako root załadować moduł zgodny z używaną przez nas kartą. Na potrzeby tego podrozdziału będziemy korzystać z modułu bttv, ponieważ jest on najbardziej popularny: # modprobe bttv Po załadowaniu modułu, należy wpisać lsmod i upewnić się, że moduł tunera również został załadowany. Jeżeli nie, należy zrobić to osobno: # modprobe tuner W danych wyjściowych dmesg pokaże się wiele informacji związanych z instalowaniem tego modułu: # dmesg Linux video capture interface: v1.00 i2c-core.o: i2c core module version 2.6.1 (20010830) i2c-algo-bit.o: i2c bit algorithm module bttv: driver version 0.7.108 loaded bttv: using 4 buffers wirh 2080k (8320 total) for capture bttv: Host bridge needs ETBF enabled. bttv: Bt8xx card found (0). bttv0: Bt878 (rev 17) at 00:0d.0, irq: 17, latency:32, mmio: 0xdf040000 bttv0: detected: ATI TV Wonder/VE [card=64], PCI subsystem ID is 1002:0003 bttv0: using: ATI TV Wonder/VE [card=64,autodetected] bttv0: enabling ETBF (430FX/VP3 compatibility) i2c-core.o: adapter bt848 #o registered as adapter 0. bttv0: using tuner=19 230 | Transmitowanie multimediów w sieci Oglądanie telewizji na komputerze SPOSÓB 74. bttv0: i2c: checking for TDA9875 @ 0xb0... not found bttv0: i2c: checking for TDA9875 @ 0xb0... not found i2c-core.o: driver i2c TV tuner driver registered. tuner: chip found @ 0xc0 tuner: type set to 19 [Temic PAL* auto (4006 FN5)] registered to adapter [bt848 #0](pos. 0). bttv0: PLL: 28636363 = 35468950 .. ok bttv0: registered device video0 bttv0: registered device vbi0 W tym przypadku karta bttv korzysta z /dev/video0, a moduł bttv był w stanie automatycz- nie wykryć typ tunera (tuner=19). Teraz trzeba te moduły dodać do pliku /etc/modules, tak aby były ładowane przy każdym uruchomieniu systemu. Jeżeli bttv nie potrafi wy- kryć typu tunera lub karty, można odpowiednie ustawienia samodzielnie wpisać w /etc/ modules.conf. W tym celu należy przejrzeć pliki Documentation/video4linux/CARDLIST.tuner oraz Documentation/video4linux/CARDLIST.bttv. Odnalezione w nich numery karty i tunera musimy dodać do pliku /etc/modules.conf jako linie opcji: options bttv card=64 options tuner tuner=19 Jeżeli nasz tuner ma gniazdo wyjścia sygnałowego audio, należy upewnić się, że zostało ono podłączone do wejścia sygnałowego audio na karcie dźwiękowej, a następnie otworzyć program miksujący i sprawdzić, czy wejście audio nie jest wyciszone. W przeciwnym razie nie usłyszymy żadnego dźwięku pochodzącego z tunera. Po zainstalowaniu karty należy przeczytać [Sposób 74.] opisujący metody konfigurowa- nia jej w przypadku różnych interfejsów video4linux. S P O S Ó B 74. Oglądanie telewizji na komputerze Oglądanie telewizji z pulpitu pod Linuksem jest możliwe przy użyciu wielu programów. Mamy już zainstalowany tuner telewizyjny, wszystkie kable odpowiednio podłączone, a nasza karta jest rozpoznawana w Linuksie; jednak co właściwie trzeba zrobić, żeby oglądać telewizję? W tym podrozdziale zostaną opisane narzędzia wykorzystywane do konfigurowania tunera telewizyjnego oraz umożliwiające oglądanie telewizji z pulpitu. Najbardziej podstawowym programem używanym do oglądania telewizji jest xawtv, który zaczął swoją karierę jako aplikacja dedykowana dla sterownika bttv. Jednak wraz z upły- wem czasu jego możliwości zostały rozszerzone tak, aby współpracował z video4linux. W rezultacie można go obecnie używać z wieloma różnymi tunerami. Testowanie naszego tunera warto zacząć właśnie w programie xawtv, ponieważ, będąc od dawna na rynku, jest nie tylko dobrze sprawdzony, ale również istnieje spora szansa, że jego pakiet został załączony do naszej dystrybucji Linuksa. Aby go zainstalować, należy przy użyciu me- nedżera pakietów znaleźć pakiet xawtv. Jeżeli z jakiegoś powodu nie znajdziemy go w na- szej dystrybucji, można pobrać go z oficjalnej strony pod adresem http://dl.bytesex.org/ re- leases/xawtv, a następnie skompilować i zainstalować zgodnie z dokumentacją instalacji. Transmitowanie multimediów w sieci | 231 SPOSÓB 74. Oglądanie telewizji na komputerze Po zainstalowaniu xawtv można go od razu uruchomić, jednak z uwagi na to, że nie zo- stały jeszcze skompilowane częstotliwości kanałów, nie uda nam się dostroić żadnego kanału. Można skonfigurować wszystko ręcznie, ale xawtv zawiera narzędzie o nazwie scantv, skanujące tuner w poszukiwaniu dostępnych kanałów (podobnie jak funkcja ska- nowania w wielu radiach samochodowych), następnie generujące plik konfiguracyjny dla xawtv. Należy otworzyć okno terminala i wpisać: $ scantv -o ~/.xawtv please select your TV norm 0: PAL 1: NTSC 2: SECAM 3: PAL-Nc 4: PAL-M 5: PAL-N 6: NTSC-JP 7: PAL-60 nr ? 1 please select a frequency table 0: us-bcast 1: us-cable 2: us-cable-hrc 3: japan-bcast 4: japan-cable 5: europe-west 6: europe-east 7: italy 8: newzealand 9: australia 10: ireland 11: france 12: china-bcast 13: southafrica 14: argentina 15: australia-optus 16: russia nr ? 1 scanning channel list us-cable... 1 {73.25 MHz): no station ... Ponieważ jestem mieszkańcem Stanów Zjednoczonych, wybrałem normę telewizyjną NTSC oraz tabelę częstotliwości us-cable1. Po dokonaniu wyboru, scantv skanuje wszystkie kanały mieszczące się w podanej tabeli częstotliwości i zaznacza te, które wy- kryje. Następnie wszystkie dane wyjściowe umieszcza w ~/.xawtv. Teraz można uru- chomić xawtv: $ xawtv 1 W Polsce należy wybrać normę telewizyjną PAL oraz tabelę częstotliwości europe-east — przyp. tłum. 232 | Transmitowanie multimediów w sieci Oglądanie telewizji na komputerze SPOSÓB 74. Domyślny interfejs nie wymaga szczególnego opisu — jest to po prostu okno bez dodat- kowych przycisków. W tabeli 4.1 zawarto listę skrótów klawiaturowych umożliwiają- cych nawigowanie programem. Strzałki w górę i w dół pozwalają na zmienianie ka- nałów, natomiast strzałki lewa i prawa umożliwiają dostrojenie częstotliwości, jeżeli jest niewłaściwa. Tabela 4.1. Przypisanie klawiszy w xawtv Klawisz Funkcja Strzałki w górę i w dół Zmiana kanału o jeden w górę lub w dół. Strzałki w lewo i w prawo Dostrajanie częstotliwości. PgUp, Spacja lub PgDn, Backspace Zmiana stacji w pliku konfiguracyjnym o jedną w górę lub w dół. Ctrl+strzałka w górę Skanowanie w poszukiwaniu kolejnej stacji. F5 – F12 Esc, q Dostrajanie jasności, odcieni, kontrastu, kolorów. Wyjście. + lub – (klawiatura numeryczna) Regulowanie głośności. Enter (klawiatura numeryczna) Wyciszanie. f g j o c r Włączanie trybu pełnoekranowego. Przechwycenie zrzutu ekranu (pełnowymiarowy ppm). Przechwycenie zrzutu ekranu (pełnowymiarowy jpg). Okno z opcjami. Okno z kanałami. Okno nagrywania AVI. Aby skonfigurować xawtv, należy kliknąć w oknie prawym przyciskiem myszy i wybrać jedną z opcji konfiguracyjnych dostępnych w wyświetlonym menu. Jeżeli nie korzystali- śmy ze scantv, właśnie w tym oknie można ustawić odpowiednią tabelę częstotliwości i normę telewizyjną. Należy pamiętać o zapisaniu zmian przed zamknięciem programu, aby nie trzeba było wszystkiego ustawiać od nowa przy kolejnym uruchomieniu. Zapping xawtv działa dobrze, ale nie ma graficznego interfejsu użytkownika. Inna możliwość to program do oglądania telewizji o nazwie Zapping, który został zaprojektowany dla śro- dowiska GNOME, ale działa również w KDE. Pakiet z programem Zapping jest załączany do wielu dystrybucji, więc należy poszukać go najpierw przy użyciu narzędzia instalu- jącego pakiety. Jeżeli nie znajdziemy żądanego pakietu, można pobrać pakiet źródłowy ze strony http://zapping.sourceforge.net/cgi-bin/view/Main/Download i skompilować go zgodnie z instrukcjami. Zapping możemy uruchomić z menu pulpitu lub wpisując zapping w oknie terminala. Program włączy automatyczne skanowanie w poszukiwaniu urządzeń video4linux i po- łączy się ze znalezionym jako pierwsze. Trzeba na początku skonfigurować, z jakiego Transmitowanie multimediów w sieci | 233 SPOSÓB 75. Wyjście na telewizor przy użyciu kart NVIDIA standardu wideo chcemy korzystać. Należy kliknąć Channels/video standards i wybrać odpowiedni standard z listy (w Polsce wybierzemy PAL). Jeżeli mamy więcej urządzeń video4linux w naszym komputerze, trzeba otworzyć okno z właściwościami — kliknąć Edit /Preferences, a następnie wybrać Devices/Video. Wyświetli się okno, w którym moż- na zmienić domyślnie używane urządzenie wideo, a po kliknięciu Devices/Audio można zmienić wykorzystywane urządzenie audio. Jedną z zalet programu Zapping jest to, że obsługuje wyjścia audio OSS oraz ESD i aRts. W oknie z właściwościami można skonfi- gurować również wiele innych ogólnych opcji, takich jak skróty klawiaturowe oraz usta- wienia wyświetlania na ekranie. Następnie trzeba skonfigurować kanały dla tunera. Należy wywołać okno konfiguracyjne kliknięciem Edit/Channels. Z menu rozwijanego musimy wybrać nasz region, a później kliknąć Automatic station search, dzięki czemu Zapping automatycznie wyszuka dostępne kanały. Opcjonalnie można nakazać programowi załadowanie informacji o kanałach bez- pośrednio z pliku konfiguracyjnego xawtv. W tym oknie można również przypisać każ- demu z kanałów nazwę oraz skróty klawiaturowe, co umożliwi szybkie przełączanie się między kanałami. Kanały możemy zmieniać w głównym interfejsie, korzystając z przycisków na pasku na- rzędzi lub przyciskając na klawiaturze PgUp lub PgDn. Klawisze + i – kontrolują poziom głośności. Można nawet zrobić szybki zrzut ekranu za pomocą klawisza s. S P O S Ó B 75. Wyjście na telewizor przy użyciu kart NVIDIA Wykorzystywanie dwóch różnych metod w celu wysyłania sygnału wideo do telewizora. Jedna z metod korzysta ze specjalnych sterowników NVIDIA, podczas gdy druga nie ma takich wymagań. Komputery do ogólnego użytku z Linuksem mają niezwykle duży potencjał związany z odtwarzaniem filmów. Można na nich odtwarzać nie tylko płyty DVD, VCD czy SVCD, ale również filmy w formacie .avi, .mpg, a nawet Ogg Theora. Oczywiście czasem zain- stalowane na komputerze oprogramowanie nie jest przygotowane do oglądania filmów, zwłaszcza jeżeli jesteśmy w gronie przyjaciół. W takim przypadku najwygodniej byłoby wyświetlić film na ekranie telewizora, ponieważ przed nim jest najłatwiej zgromadzić całą grupę osób. Obsługa w Linuksie dla Tv-out jest często wybiórcza, w zależności od producenta karty, jednak NVIDIA pozwala na wysłanie sklonowanego obrazu wyjścio- wego do telewizora za pomocą sterowników NVIDIA lub wyjście na telewizor przy uży- ciu narzędzia nvtv. W tym podrozdziale zostanie opisany sposób ustawiania TV out na nowoczesnych kartach wideo NVIDIA. nvtv nvtv to program zaprojektowany do bezpośredniego komunikowania się z kartą NVIDIA w celu włączenia trybu wysyłania sygnału na telewizor zewnętrzny. Nie wymaga to specjalnych sterowników wideo ani obsługi ze strony jądra, więc jest to dobry wybór, jeżeli nie chcemy instalować w Linuksie sterowników NVIDIA. 234 | Transmitowanie multimediów w sieci Wyjście na telewizor przy użyciu kart NVIDIA SPOSÓB 75. Pakiet nvtv jest dołączany do większości głównych dystrybucji, więc można znaleźć go i zainstalować za pomocą standardowego narzędzia zarządzającego pakietami. Jeżeli jed- nak nie znajdziemy żądanego pakietu w naszej dystrybucji, należy pobrać wcześniej skom- pilowany binarny tarball z oficjalnej strony nvtv pod adresem http://sourceforge.net/projects/ nv-tv-out. Ponieważ pliki są już skompilowane, można wyekstrahować je z pakietu i prze- kopiować bezpośrednio do katalogu bin. W tym celu skorzystamy jako użytkownik root z następującego polecenia: root@moses:~# tar xvzf nvtv-0.4.7-bin.tar.gz root@moses:~# cd nvtv-0.4.7-bin root@moses:~/nvtv-0.4.7-bin# cp nvtv nvtvd /usr/local/sbin/ Ponieważ nvtv uzyskuje dostęp do karty wideo, trzeba uruchomić program jako użyt- kownik root (jeden z powodów umieszczenia go w katalogu sbin/). Aby otworzyć pro- gram, należy stać się użytkownikiem root i wpisać w terminalu nvtv. W głównym oknie zobaczymy po lewej stronie rząd zakładek, w których umieszczone są różne opcje konfi- guracyjne. Zakładka nvtv otwiera się standardowo na stronie Mode i jest domyślnie usta- wiona na system telewizji PAL. Następnie należy wybrać rozdzielczość i wielkość danych wyjściowych wysyłanych na ekran telewizora. Najpierw warto wypróbować wielkość Normal i zobaczyć, czy jest dopasowana do ekranu telewizora. Jeżeli nie, należy wypró- bować Small, Huge lub jeszcze inny tryb i znaleźć ten najlepiej pasujący do naszego tele- wizora. Można też dopasować położenie obrazu na ekranie telewizora z zakładki Position. Inna możliwość to wyświetlenie na ekranie tylko wybranego okna zamiast pełnego ekranu. W tym celu należy kliknąć X Select, a następnie okno, które chcemy wyświetlić. Po skonfigurowaniu okna nvtv tak, aby było odpowiednio dopasowane do naszego śro- dowiska roboczego, należy kliknąć Apply, a następnie TV On (lub wcisnąć klawisz F1), aby wysłać dane wyjściowe na ekran telewizora. Jeżeli chcemy przełączyć wyświetlanie z powrotem na pulpit, musimy wybrać TV Off (lub wcisnąć F2). Sterowniki X NVIDIA Jeżeli w systemie mamy zainstalowane zamknięte sterowniki NVIDIA, może okazać się, że oferowana przez nie metoda obsługi wyjścia telewizyjnego sprawdza się lepiej. Ten podrozdział nie obejmuje opisu instalowania i konfigurowania sterowników X karty NVIDIA, jednak można zapoznać się z odpowiednią dokumentacją dotyczącą sterownika karty NVIDIA dla Linuksa, znajdującą się pod adresem http://www.nvidia.com/object/ unix.html. Na tej stronie należy kliknąć odsyłacz do najnowszego sterownika, a następnie odsyłacz do pliku tekstowego README. Aby dodać obsługę Tv-out do sterownika NVIDIA, należy otworzyć plik /etc/X11/ XF86Config-4 lub /etc/X11/xorg.conf i udać się do sekcji Device, w której znajdują się ustawienia konfiguracyjne karty NVIDIA. Interesujący nas fragment pliku będzie wy- glądał mniej więcej tak: Section Device Identifier Geforce2MX VendorName Unknown BoardName Unknown Transmitowanie multimediów w sieci | 235 SPOSÓB 75. Wyjście na telewizor przy użyciu kart NVIDIA Driver nvidia Option NvAGP 1 Option NoLogo 1 Option CursorShadow On EndSection Nie należy się martwić, jeżeli nasza konfiguracja różni się trochę od zamieszczonej powyżej. Najważniejszą sprawą jest to, że konfigurujemy ten fragment zgodnie z obecnie używaną kartą NVIDIA. NVIDIA wywołuje Twinview, czyli określoną obsługę wielokrotnego wy- świetlania. Twinview jest podobne do obsługi Xinerama dla X-ów, a nawet obsługuje roz- szerzenia Xinerama, jednak nie należy mylić go z Xinerama. Aby włączyć tę obsługę, należy dodać kilka dodatkowych opcji do konfiguracji uaktywniających obsługę Twinview i Cloning oraz nakazujących sterownikowi wysyłanie danych wyjściowych na ekran telewizora: Option TwinView Option TwinViewOrientation Clone Option MetaModes 1024x768,640x480 Option ConnectedMonitor CRT, TV Option TVStandard NTSC-M Option SecondMonitorHorizSync 30-50 Option SecondMonitorVertRefresh 60 Ta konfiguracja pozwala na ustawienie naszego CRT na rozdzielczość 1024x768, podczas gdy rozdzielczość telewizora wynosi 640x480. Oczywiście możemy ustawić obie roz- dzielczości tak samo, zwłaszcza jeżeli chcemy wyświetlać program w trybie pełnoekra- nowym. Ja ponadto ustawiłem opcję TVStandard na NTSC-M, ale należy zapoznać się z dokumentacją karty NVIDIA, jeżeli interesują Cię obsługiwane przez nią różne tryby PAL. Na koniec należy ustawić parametry odświeżania poziomego oraz pionowego dla telewizora. Należy zachować jak najbardziej konserwatywne ustawienia, jeżeli nie ma- my pewności, że nasz telewizor obsługuje wyższe częstotliwości. Po dokonaniu wszyst- kich odpowiednich modyfikacji, sekcja Device powinna wyglądać następująco: Section Device Identifier Geforce2MX VendorName Unknown BoardName Unknown Driver nvidia Option NvAGP 1 Option NoLogo 1 Option CursorShadow On Option TwinView Option TwinViewOrientation Clone Option MetaModes 1024x768,640x480 Option ConnectedMonitor CRT, TV Option TVStandard NTSC-M Option SecondMonitorHorizSync 30-50 Option SecondMonitorVertRefresh 60 EndSection Teraz należy zapisać zmiany, wylogować się ze środowiska roboczego i ponownie uru- chomić serwer X-ów przez GDM/KDM/XDM lub przez naciśnięcie kombinacji klawiszy Ctrl+Alt+Spacja. Serwer X-ów uruchomi się ponownie, a dane wyjściowe będą widoczne zarówno na monitorze, jak i na ekranie telewizora. Jeżeli z jakiegoś powodu serwer X-ów się nie uruchomi lub nie wyświetli niczego na ekranie telewizora, należy poszukać wska- zówek na stronie /var/log/XFree86.0.log lub /var/log/xorg.o.log. 236 | Transmitowanie multimediów w sieci Wycinanie reklam SPOSÓB 76. S P O S Ó B 76. Wycinanie reklam Do łatwego i szybkiego usunięcia reklam z nagranych przez nas programów telewizyjnych można wykorzystać avidemux. Załóżmy, że na komputerze mamy nagrania programów telewizyjnych w formie cyfro- wej uzyskane dzięki MythTV [Sposób 77.], za pomocą TiVo lub z innego źródła. Jedną z zalet VCR, TiVo oraz innych programów do nagrywania wideo jest to, że można po- minąć reklamy w nagranych przez nas programach telewizyjnych. Jeżeli program jest nagrany w formacie cyfrowym, możemy po prostu szybko przewinąć fragmenty zawie- rające reklamy, jednak wymaga to dodatkowego wysiłku przy każdym kolejnym oglą- daniu. Również korzystając z metod nagrywania opartych na ramach czasowych, zazwy- czaj otrzymujemy nagranie zawierające fragment poprzedniego lub następnego programu, jeżeli nasz zegar różni się od zegara regulującego nadawanie programów w danej stacji telewizyjnej. Jeżeli planujemy archiwizowanie programu i wielokrotne oglądanie go, naj- prawdopodobniej będziemy chcieli wyciąć wszystkie reklamy i ewentualne fragmenty innych programów. Jest to przydatne zwłaszcza gdy przekształcamy obraz wideo na format VCD, SVCD lub DVD, co zostało opisane w podrozdziałach [Sposób 69. i 70.]. Zanim jednak zaczniemy wyobrażać sobie konieczność siedzenia przed olbrzymim pul- pitem sterowania dźwiękiem lub przed trzema monitorami z dostępem do zaawanso- wanego oprogramowania do edycji wideo, należy wyjaśnić, że przy użyciu właściwych narzędzi wycinanie reklam nie jest ani trudne, ani czasochłonne. W końcu, jaki byłby sens usuwania reklam, jeżeli czynność ta zajmowałaby więcej czasu niż ich obejrzenie? Korzystając z programu do edytowania wideo o nazwie avidemux, a zwłaszcza z jego opcji Scan for black frames, możemy bez większego wysiłku zlokalizować i usunąć reklamy z naszych nagrań. Pierwszy krok to pobranie i zainstalowanie oprogramowania avidemux. Będzie on różnił się w zależności od używanej dystrybucji, jednak należy najpierw wejść na stronę http:// fixounet.free.fr/avidemux/download.html i odnaleźć pakiet skompilowany odpowiednio dla naszej dystrybucji. Jeżeli nie znajdziemy wcześniej skompilowanej wersji, trzeba pobrać z tej strony źródło .tar.gz i postępować zgodnie z instrukcjami zawartymi w dokumentacji instalacyjnej tego programu. Jest tylko kilka bibliotek wymaganych przez avidemux, a wśród nich znajdują się GTK+ oraz glib2.x, libmad, libxml2 i nasm. Wszystkie wymienione bi- blioteki powinny być dostępne w każdej głównej dystrybucji Linuksa. Inne biblioteki są opcjonalne i służą tylko poszerzeniu możliwości obsługi innych formatów wideo i audio przez avidemux. Warto przeczytać [Sposób 53.], w którym omówiono metodę wyszuki- wania i instalowania na komputerze dodatkowych kodeków oraz bibliotek. avidemux działa również na platformach OSX oraz Windows, więc również w tych środowiskach można usunąć reklamy. Trzeba tylko pobrać odpowiednie binaria z podanej wcześniej strony. Po zainstalowaniu programu avidemux, należy uruchomić go z menu lub poprzez wpi- sanie w konsoli avidemux. Domyślny interfejs ma wiele różnych opcji, ale zazwyczaj wystarczy korzystanie tylko z kilku spośród nich. Najpierw należy kliknąć File/Open Transmitowanie multimediów w sieci | 237 SPOSÓB 76. Wycinanie reklam i wybrać w oknie dialogowym wideo, które chcemy edytować. Obsługiwana jest duża liczba formatów, łącznie z DivX, Xvid, MPEG1 i MPEG2, Nuppelvideo i DV (pełna lista dostępna jest na stronie http://fixounet.free.fr/avidemux/doc/en/input.xml.html). avidemux wy- świetla w głównej części okna pierwszą klatkę i jeżeli chcemy, odtwarzanie można uru- chomić z tego interfejsu. Kluczem do usunięcia reklam z nagranej audycji jest rozpoznanie czarnych klatek. W pro- gramach zazwyczaj wykorzystuje się jedną lub dwie czarne klatki do oddzielenia rekla- my od właściwej treści programu lub wyznaczenia granic między kolejnymi programami. Zidentyfikowanie tych czarnych ramek pozwoli nam na użycie ich jako wyznacznika fragmentów do wycięcia. Najprostszym sposobem na usunięcie reklam z programu jest zachowanie kolejności chronologicznej. Metoda ta bierze pod uwagę to, że również kolejne reklamy mogą być rozdzielane między sobą serią czarnych klatek. Ponieważ nasza audycja najprawdopo- dobniej nie zawiera w treści żadnych czarnych klatek, najłatwiej jest przechodzić do po- szczególnych części audycji, a następnie przesuwać się do przodu lub do tyłu, aby od- naleźć czarne klatki sygnalizujące nowe reklamy. Pierwszy krok w procesie usuwania reklam to usunięcie wszystkiego, co zostało nagrane przed rozpoczęciem interesującej nas audycji. Jest to łatwiejsze niż usuwanie reklam ze środka nagrania, więc warto zacząć właśnie od tego. Jeżeli nasze nagranie zaczyna się wraz z początkiem audycji, można oczywiście pominąć ten krok. Aby usunąć niechcianą za- wartość poprzedzającą audycję, należy przesunąć suwak do miejsca, w którym faktycznie zaczyna się program. Teraz trzeba kliknąć Play/Search Previous Black Frames (lub wybrać odpowiedni przycisk na dolnym pasku narzędzi), dzięki czemu avidemux przeskanuje wskazany fragment nagrania w poszukiwaniu czarnych klatek. Po znalezieniu czarnej klatki należy kliknąć Edit/Set Marker B lub wcisnąć klawisz ]. Opcja ta wstawia końcowy znacznik obszaru do wycięcia. Następnie musimy przesunąć suwak na początek nagrania i kliknąć Edit/Set Marker A lub wcisnąć klawisz [. Opcja ta ustawi początkowy znacznik obszaru do wycięcia. Teraz wystarczy wcisnąć klawisz Delete, a avidemux wykasuje wszyst- kie klatki pomiędzy dwoma znacznikami, pozostawiając nas na początku nagrania. Teraz można zabrać się do usuwania reklam znajdujących się w środku audycji. Należy przeskoczyć o kilka klatek do przodu, aby mieć pewność, że nie znajdujemy się akurat na czarnej klatce, a następnie kliknąć Play/Search Next Black Frame. avidemux przeskoczy wówczas do miejsca, w którym znajduje się kolejna czarna klatka. Należy wstawić w tym miejscu początkowy znacznik (Edit/Set Marker A), a później przeciągnąć suwak do końca reklam. Można byłoby oczywiście przeskoczyć po prostu do kolejnej czarnej klatki, ale należy pamiętać, że również między reklamami umieszczane są czarne klatki, więc za- jęłoby to dużo więcej czasu. Prościej i szybciej jest przesunąć suwak aż do miejsca, w któ- rym znowu nadawana jest interesująca nas audycja. Wówczas należy wybrać Play/Search Previous Black Frame, aby znaleźć koniec pasma z reklamami i w odpowiednim miejscu umieścić znacznik końcowy (Edit/Set Marker B). Aby usunąć zaznaczony obszar, wystar- czy wcisnąć Delete. 238 | Transmitowanie multimediów w sieci Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV SPOSÓB 77. Należy powtórzyć opisany krok tyle razy, ile razy reklamy przerywają program, aż do zakończenia audycji. Jeżeli po napisach kończących audycję znajduje się jakaś niepożą- dana zawartość, należy odszukać czarną klatkę, wstawić tam znacznik początkowy, a na- stępnie przejść do końca nagrania, wstawić znacznik końcowy i skasować wskazany frag- ment. Po zakończeniu edytowania należy zapisać zmiany kliknięciem File/Save/Save Video. Po jakimś czasie, gdy nabędziemy więcej praktyki, usuwanie reklam będzie nam zajmo- wać dosłownie chwilę. S P O S Ó B 77. Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV Niemal każdy w miarę nowoczesny komputer możesz, korzystając z oprogramowania o otwartym kodzie, zmienić w cyfrowe urządzenie nagrywające wideo, które może rywalizować z TiVo lub nawet przewyższać go pod względem oferowanych możliwości. Ludzie mają wiele zajęć i nie zawsze mogą być w domu, gdy jest nadawany ich ulubio- ny program. Oczywiście można spróbować tak sobie poukładać zajęcia, aby być w domu zawsze przed jego rozpoczęciem, ale po co aż tak komplikować sobie życie? Na pewno wielu czytelników słyszało o TiVo. To magiczne urządzenie jest znane jako DVR nagry- wające cyfrowo wybrane przez nas programy telewizyjne i dużo łatwiej skonfigurować je niż VCR. Teraz można stworzyć sobie swoje własne TiVo przy użyciu komputera i opro- gramowania z otwartym kodem źródłowym o nazwie MythTV. Instrukcje zamieszczone w tym podrozdziale dotyczą przede wszystkim dystrybucji Fedora Core 4, jednak użyt- kownik Linuksa nawet ze skromnym doświadczeniem powinien być w stanie tak zmo- dyfikować te instrukcje, żeby uzyskać możliwość zainstalowania i skonfigurowania MythTV w większości dystrybucji. Sprzęt Jedno z pytań najczęściej zadawanych przez ludzi chcących zbudować własne DVR do- tyczy potrzebnego sprzętu. Wielu ludzi wierzy, że istnieje magiczna kombinacja sprzętu bijąca na głowę wszystkie inne, ale to nieprawda. Sprzęt potrzebny do zbudowania sys- temu MythTV zależy głównie od wysokości budżetu, którym dysponujemy, i naszego gustu. Lista sprzętu użytego przez innych użytkowników do zbudowania swoich systemów znajduje się na stronie http://pvrhw.goldfish.org/tiki-pvrhwdb.php. Poniżej znajduje się lista, która oferuje kilka konkretnych wytycznych: Procesor Procesor musi być wystarczająco szybki, żeby zdekodować strumień odtwarzania wideo. Oznacza to zazwyczaj procesor Pentium III lub nowszy podobnej klasy, czyli 500 MHz lub szybszy. Nadają się zarówno procesory Intel, jak i AMD, również te pracujące w trybie 64-bitowym, natomiast warto unikać rodziny procesorów VIA, ponieważ zazwyczaj brakuje im ikry niezbędnej do wykonania zadania. Im szybszy procesor, tym lepszy poziom odtwarzania i tym więcej działań system MythTV może wykonać jednocześnie. Jeżeli na przykład korzystamy z karty do przechwytywania opartej na bttv, jak to zostało wyjaśnione w podrozdziale [Sposób 73.], potrzebny będzie komputer z procesorem nie słabszym niż 1 GHz, jeśli planujemy oglądanie Transmitowanie multimediów w sieci | 239 SPOSÓB 77. Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV telewizji oraz timeshift. Jeżeli wykorzystujemy kartę Hauppauge WinTV, a właśnie ta karta jest zalecana w niniejszym podrozdziale, można mieć słabszy procesor, ponieważ ta karta wykonuje za nas zadania związane z kodowaniem, w ten sposób dając procesorowi możliwość wykonywania innych zadań, takich jak dekodowanie do odtwarzania. Jednak szybki procesor skompresuje materiał wideo dużo sprawniej (łącznie z kompresowaniem zgranych DVD i CD) i zakończy skanowanie w poszukiwaniu przerw na reklamę w ciągu kilku minut od zakończenia nagrywania. Pamięć MythTV nie jest programem wymagającym dużo pamięci. Więcej niż 256 MB pamięci nie daje nam żadnych dodatkowych korzyści, oprócz możliwości jednoczesnego uruchomienia wielu programów kodujących. Dyski twarde Nie będzie potrzebny nam bardzo szybki dysk z dużą ilością pamięci podręcznej, ale raczej z dużymi możliwościami przechowywania danych. Powinien sprawdzić się każdy dysk P-ATA lub S-ATA mający 5400 obrotów albo lepszy. Ilość miejsca zajmowanego przez proces nagrywania różni się w zależności od karty przechwytującej, rozdzielczości i prędkości transmisji bitów przy nagrywaniu oraz schematu kodowania. Nie powinniśmy być jednak zaskoczeni, widząc pliki o wielkości 1 GB lub większe zawierające godzinę nagrania. Jeżeli korzystamy z karty przechwytywania HDTV (nieopisywanej w tej książce), możemy nawet zetknąć się z plikami wielkości 7 GB zawierającymi godzinę nagrania. Wiele osób konfiguruje swój katalog nagrywania wideo w partycji Linux Volume Manager, aby móc dodać więcej przestrzeni dysku w późniejszym terminie. Równie dużo osób wybiera dyski twarde firmy Seagate lub Hitachi, ponieważ wiadomo, że są cichsze niż inne. Karta wideo Ponieważ dane wyjściowe będziemy wysyłać na ekran telewizora, potrzebna jest nam karta wideo z pełną obsługą wyjścia telewizyjnego. Wiele osób wybiera karty NVIDIA opisane w podrozdziale [Sposób 75.]. Niektórych użytkowników może kusić karta ATI ALL-in-Wonder łącząca możliwość przechwytywania wideo, jak również obsługiwania wyjścia telewizyjnego. Jednak funkcje tej karty nie są jeszcze dobrze obsługiwane w Linuksie, więc generalnie nie poleca się tej karty. Karta przechwytująca Jak zostało wyjaśnione w podrozdziale „Instalowanie tunera telewizyjnego” [Sposób 73.], karta przechwytująca to urządzenie pozwalające na dostrojenie programów telewizyjnych i przechwycenie strumienia do formatu możliwego do użycia przez nasz komputer. Sugerowana karta przechwytująca to Hauppauge WinTV z serii 150, 250, 350 lub 500. Karty te mają wbudowaną możliwość kodowania, tzn. przekształcają surowy sygnał transmitowanej audycji na MPEG2, w ten sposób uwalniając procesor od obowiązku kodowania wideo. Karty te mają przyzwoite sterowanie zdalne i są dobrze obsługiwane przez MythTV — a karta z serii 500 ma nawet dwa tunery! Jeżeli chcemy przechwytywać audycje HDTV, należy skorzystać z karty obsługującej HDTV. Ich lista znajduje się na stronie http://www.pchdtv.com. 240 | Transmitowanie multimediów w sieci Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV SPOSÓB 77. Płyta główna Wybór płyty głównej jest zazwyczaj związany z marką i modelem używanego przez nas procesora, z miejscem dostępnym w obudowie oraz liczbą slotów PCI potrzebnych do umieszczenia kart przechwytujących. Oznacza to, że jeżeli potrzebna jest nam możliwość nagrania trzech programów telewizyjnych jednocześnie, a mamy tylko jednotunerowe karty przechwytywania, będziemy potrzebować co najmniej trzech slotów. Płyty główne ATX bez problemu spełniają to wymaganie, mogą jednak pojawić się problemy w przypadku mikro-ATX w niskiej obudowie. Obudowa Wybór obudowy do projektu MythTV to szansa na pokazanie klasy. Niektórzy ludzie wybierają podstawowe wysokie obudowy, które ukrywają za telewizorem lub w innym pokoju. Inni wolą stylowe obudowy, które można umieścić na półce z płytami i czuć się jak w domu z odbiornikiem oraz VCR. Popularne są obudowy Silverstone oraz Ahanix. Dźwięk Prawie każda karta dźwiękowa obsługiwana w projekcie ALSA będzie współpracować z MythTV. Można skierować wyjście dźwięku, analogowego lub cyfrowego, do odbiornika i połączyć to urządzenie z głośnikami. Jednym z powodów, dla którego karty przechwytujące Hauppauge są lepsze niż inne jest to, że mają zintegrowane możliwości odtwarzania dźwięku, co eliminuje konieczność posiadania karty dźwiękowej dostosowanej do każdego tunera. Sprzęt komputerowy można zakupić niemal wszędzie; dwie popularne strony to http:// www.pcalchemy.com oraz http://www.newegg.com. Na potrzeby tego podrozdziału użyto stosunkowo mocnego (jak na omawiane czynnosci) sprzętu Pentium III 933 MHz, z 256 MB pamięci RAM, kartą wideo GeForce 4 MX, zdalnie sterowaną kartą tunera Hauppauge WinTV PVR-250 oraz dyskiem twardym o pojemności 120 GB. Podstawowe kroki Zanim wejdziemy w szczegóły konfigurowania systemu MythTV, oto podstawowy zarys koniecznych kroków: 1. Złożenie komputera. Jest to niezbędny element, aczkolwiek nie zostanie opisany w tym podrozdziale. 2. Zainstalowanie dystrybucji Linuksa z minimalnym zestawem możliwości. W tym podrozdziale została wykorzystana Fedora Core 4, ale inne dystrybucje również mogą zostać użyte. 3. Zainstalowanie MythTV oraz reszty potrzebnego oprogramowania. Jeżeli czytelnik korzysta z innej dystrybucji niż opisana w tym podrozdziale, do zainstalowania wymaganego oprogramowania będzie musiał użyć odpowiednich dla tej dystrybucji narzędzi do zarządzania pakietami. Jednak konfiguracja systemu powinna być zasadniczo taka sama jak opisana w tym podrozdziale. Transmitowanie multimediów w sieci | 241 SPOSÓB 77. Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV 4. Skonfigurowanie sprzętu, a konkretnie karty przechwytującej, karty dźwiękowej i karty wideo. Opcjonalnie można również skonfigurować w tym momencie zdalne sterowanie, ale ten krok można wykonać w dowolnym momencie. 5. Utworzenie bazy danych MythTV. 6. Utworzenie konta Zap2It, tak aby można było uzyskać dane wyświetlające programy. 7. Uruchomienie programu konfiguracyjnego MythTV i skonfigurowanie MythTV zgodnie z używaną kartą przechwytującą i telewizję kablową lub napowietrzną. 8. Dodanie do bazy danych najważniejszych informacji o programach. 9. Skonfigurowanie systemu tak, aby wysyłał dane wyjściowe na ekran telewizora, a nie na monitor. 10. Wprowadzenie ostatnich modyfikacji w MythTV oraz w systemie, aby zapewnić płynne działanie, wymagające minimalnego utrzymania. Teraz przejdźmy do dokładnego omówienia poszczególnych kroków potrzebnych do skonfigurowania MythTV. Instalowanie Linuksa Fedora Na początku na komputerze trzeba zainstalować Linuksa. Pakiet MythTV znajdziemy w wielu dystrybucjach, jednak na potrzeby tego podrozdziału została użyta wersja Red Hata o nazwie Fedora Core 4. Należy pamiętać, że do pomyślnego wykonania tego za- dania potrzebne będzie połączenie z internetem, a im szybsze, tym lepiej, ponieważ trzeba zainstalować bardzo dużo rzeczy. Zaczniemy od podłączenia systemu do zwykłego mo- nitora, mając jednak w dalszych planach zamiar przełączenia go do telewizora analogo- wego, po skonfigurowaniu wszystkiego innego. W internecie można znaleźć wiele instrukcji dotyczących konfigurowania MythTV w różnych środowiskach roboczych i przy użyciu różnych menedżerów okna. MythTV został stworzony dla KDE, jednak tutaj skonfigurujemy go dla GNOME. Obrazy dysku dla Fedory Core 4 można pobrać ze znajdującego się w pobliżu mirrora RedHata, który można znaleźć na stronie http://fedora.redhat.com/download/mirrors.html. Aby uprościć sprawę, należy przeprowadzić czystą instalację podstawowego desktopu użytkownika (wymagającego tylko dwóch obrazów płyty FC4 z czterech). Gdy dotrze- my do sekcji podziału dysku na partycje, musimy wybrać tryb podziału ręcznego, czyli Manually partition Disk Druid, tak aby można było wykroić sporą partycję przeznaczoną do przechowywania obrazów wideo z MythTV. W opisanym powyżej przykładowym systemie utworzyłem partycję /boot wielkości 100 MB, partycję swap wielkośći 256 MB, partycję / wielkości 10 GB, a pozostałą przestrzeń na dysku przeznaczyłem na partycję /video, w której to MythTV będzie umieszczał swoje nagrania. W dalszej części procesu instalacji pojawi się opcja spersonalizowania pakietów wybranych do zainstalowania. Jest to dobra okazja do usunięcia wszelkich nadmiarowych pakietów środowiska graficznego, których nie będziemy potrzebowali, takich jak Evolution czy OpenOffice.org. 242 | Transmitowanie multimediów w sieci Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV SPOSÓB 77. Wybór systemu plików ma znaczący wpływ na MythTV, więc najprawdopodobniej bę- dziemy chcieli wybrać system plików z kroniką. System ext2 nie ma kroniki, więc w razie jakiegoś załamania systemu i wynikającego z niego ponownego uruchomienia systemu, przeskanuje wszystkie pliki w partycji /video, aby zweryfikować ich integralność. Biorąc pod uwagę, że większość plików będzie miała wielkość liczoną w gigabajtach, takie ska- nowanie może zająć bardzo dużo czasu, zwłaszcza w przypadku dużych partycji. Naj- lepszą decyzją byłby wybór ext3, XFS lub JFS. ext3 nie sprawdza się, gdy dochodzi do konieczności kasowania plików oraz systemów plików. Z kolei XFS oraz JFS doskonale sobie radzą z kasowaniem plików o wielkości kilku gigabajtów, jednak ex3 jest prawdo- podobnie lepiej obsługiwany przez naszą dystrybucję. Podczas instalowania XFS i JFS mogą nawet nie być dostępne. We wspomnianym wcześniej przykładzie, może okazać się, że trzeba będzie pozostawić ostatnią 100-gigabajtową partycję /video niesformatowaną, aż do momentu zainstalowania naszego systemu, gdyż wówczas będą dostępne dodatko- we narzędzia, takie jak xfsutils i ifsutils, które dokończą zadanie. Wielu użytkowników decyduje się na zarządzanie partycją /video przy użyciu LVM, co pozwala im na późniejsze rozszerzanie partycji na inne dyski, bez konieczności prze- formatowywania oryginalnej partycji /video. Zaleca się skonfigurowanie stałego adresu IP dla urządzenia MythTV, ponieważ zmie- nianie adresów w locie może wywołać niepożądane skutki, zwłaszcza jeżeli planujemy uruchomienie kilku urządzeń MythTV działających jako spójny system. Dobrze jest też wyłączyć zaporę sieciową oraz SElinux, przynajmniej w czasie pierwszej próby, aby zmi- nimalizować możliwe problemy, które mogą zaszkodzić uzyskaniu odpowiednich re- zultatów. Na koniec należy upewnić się, że strefa czasowa została ustawiona prawidłowo, tak aby dane wytyczne programów były zgodne z czasem rzeczywistym (w przeciwnym razie będziemy nagrywać błędne programy). Teraz trzeba pozwolić na dokończenie in- stalacji, a następnie ponownie uruchomić maszynę. Konfigurowanie Fedory Po ponownym uruchomieniu maszyny zostaniemy powitani przez narzędzie firstboot. Pierwszą ważną stroną dla naszej konfiguracji jest strona określająca datę i godzinę. Co prawda ustawiliśmy już strefę czasową, ale teraz trzeba tak ustawić zegar systemowy, aby zsynchronizował się z serwerem czasu w internecie. Krok ten jest bardzo ważny, jeżeli chodzi o ustawienie dokładnego czasu. Jeżeli nie skon- figurujemy go odpowiednio, może szybko zacząć tracić stabilność, co w efekcie może skoń- czyć się przerywaniem nagrywania na przykład pięć minut przed kluczowym momentem danego programu telewizyjnego. Należy ustawić czas w zakładce Date and Time w miarę najdokładniej, a następnie przejść do zakładki Network Time Protocol. W tej zakładce należy oznaczyć kratkę Enable Network Time Protocol. Wskazane serwery czasu powinny być wy- starczające na nasze potrzeby. Następnie firstboot poprosi o ustawienie parametrów wyświetlacza. Najlepiej wybrać rozdzielczość 1024x768. W tym momencie ustawiona rozdzielczość nie jest ważna, po- nieważ będziemy z niej korzystać tylko chwilowo — wszystko, co dotyczy telewizora, Transmitowanie multimediów w sieci | 243 SPOSÓB 77. Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV zostanie ponownie skonfigurowane w późniejszym czasie. Kolejny krok to utworzenie normalnego konta użytkownika. Warto utworzyć użytkownika o nazwie mythtv, z któ- rego będziemy korzystać do uruchamiania MythTV. Zostaniemy poproszeni również o przetestowanie naszej karty dźwiękowej, więc należy postępować zgodnie z instruk- cjami i upewnić się, że faktycznie działa. Następnie trzeba zakończyć działanie firstboot i przyjrzeć się końcowemu etapowi startowania systemu. Gdy pojawi się ekran logowania Fedory Core, należy zalogować się do systemu jako użytkownik mythtv. Ponieważ będziemy sporo korzystać z aplikacji terminala w proce- sie konfiguracyjnym, należy uruchomić ją poprzez wybranie z menu Aplikacje/Narzędzia systemowe/Terminal. Aktualizowanie Fedory Zaleca się pobranie i zainstalowanie wszystkich dostępnych aktualizacji. Jeżeli jednak za- leży nam na zaoszczędzeniu czasu, możemy ograniczyć się tylko do kilku najpotrzebniej- szych albo w ogóle zrezygnować z tego kroku. Jeżeli jednak mamy czas i szeroką prze- pustowość, warto w pełni skorzystać z aktualizacji. Można użyć do tego narzędzia up2date (należy kliknąć czerwone błyszczące kółko ze znakiem wykrzyknika na pasku narzędzi) lub narzędzia wiersza poleceń yum. yum przyda się bardzo przy instalowaniu składników MythTV, więc można się z nim zapoznać już teraz. W tym celu należy stać się użytkow- nikiem root i wpisać: # yum upgrade Po procesie przetwarzania zależności zostaniemy poinformowani na temat zaktualizo- wanych pakietów gotowych do zainstalowania i trzeba będzie potwierdzić chęć konty- nuacji. Dlatego należy wpisać y i wcisnąć Enter, a następnie udać się na przekąskę. Im więcej czasu minęło od wydania oryginalnej wersji Core 4, tym więcej pakietów wymaga aktualizacji. Należy zwrócić szczególną uwagę na to, czy został zainstalowany nowy pa- kiet jądra, ponieważ najlepiej korzystać z najnowszej dostępnej poprawki do jądra, za- równo z powodów bezpieczeństwa, jak i dostępności niezależnych modułów jądra, które będą potrzebne do zakończenia konfigurowania MythTV. Zakładając, że zostało zain- stalowane nowe jądro, należy ponownie uruchomić system, aby pracować już w nowym jądrze. Konfigurowanie niezależnego repozytorium MythTV Teraz trzeba będzie skonfigurować narzędzie yum, tak aby potrafiło uzyskać dostęp do repozytorium pakietów RPM zawierającego wszystkie niezbędne elementy MythTV i ich zależności. Wszystko, co nam potrzebne, znajdziemy w repozytorium Axel Thimm’s ATrpms pod adresem http://atrpms.net. Najpierw należy zainstalować jako root klucz do pakietów ATrpms, który zweryfikuje autentyczność danych pakietów: # rpm -import http://atrpms.net/RPM-GPG-KEY.atrpms 244 | Transmitowanie multimediów w sieci Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV SPOSÓB 77. Następnie trzeba dodać plik konfiguracyjny yum o nazwie atrpms.repo w katalogu /etc/ yum.repos.d, zawierający następujące informacje: [atrpms] name=ATrpms for Fedora Core $releasever stable baseurl=http://apt.atrpms.net/fedora/$releasever/en/$basearch/at-stable gpgcheck=1 enabled=1 Instalowanie MythTV W tym momencie jesteśmy gotowi do pobrania wszystkich pakietów MythTV. Dzięki automatycznemu uwzględnianiu zależności oraz dzięki narzędziom instalacyjnym, takim jak yum, wykonanie tego zadania sprowadza się do wpisania jako root jednowierszowego polecenia, a następnie do wygodnego usadowienia się w fotelu i przyglądania się wyko- nywanym działaniom: # yum install mythtv-frontend mythtv-backend mythtv-themes To wystarczy, aby pobrać i zainstalować główne pakiety MythTV, tematy oraz wszystkie wymagane zależności. W zależności od szybkości połączenia sieciowego, może to być do- bra okazja na przygotowanie sobie napoju albo nawet na ucięcie sobie krótkiej drzemki, jeżeli korzystamy z połączenia wdzwanianego. Jeżeli chcielibyśmy się dowiedzieć, od wykonywania czego uratowały nas pakiety ATrpms, można zapoznać się z oficjalną dokumentacją napisaną przez Roberta Kulagowskiego ze strony http://mythtv.org/docs/mythtv-HOWTO.html. Korzystając z niezależnego repozytorium, unikamy konieczności kompilowania czegokolwiek oraz martwienia się o zależności. Jeżeli jednak ktoś woli korzystać bezpośrednio z kodu źródłowego, to lekturą obowiązkową do przeprowadzenia kompilacji są instrukcje Roberta Kulagowskiego. Po automatycznym pobraniu i zainstalowaniu tych wszystkich pakietów, instalacji wy- magają kolejne elementy. Będzie potrzebnych kilka modułów jądra niedostępnych w głów- nym drzewie jądra. Moduły te można znaleźć w repozytorium ATrpms w postaci łatwych do zainstalowania pakietów. Karta wideo NVIDIA wymaga pakietów modułu jądra nvidia-graphics, karta przechwytująca WinTV PVR wymaga modułu jądra ivtv, natomiast sterowanie zdalne wymaga modułu jądra lirc. Aby uzyskać wszystkie wymagane moduły jądra, należy wykonać poniższe polecenie jako root (użycie w tych poleceniach `uname -r` ma zapewnić przechwycenie modułu od- powiedniego dla naszego jądra): # yum install nvidia-graphics7174-kmdl-`uname -r` nvidia-graphics7174 ivtv-kmdl-`uname -r` ivtv lirc-kmdl-`uname -r` lirc Teraz mamy już zainstalowane w systemie całe potrzebne oprogramowanie, więc mo- żemy zabrać się za konfigurowanie go. Transmitowanie multimediów w sieci | 245 SPOSÓB 77. Tworzenie własnego DVR za pomocą MythTV Konfigurowanie modułów systemowych Należy zmodyfikować odrobinę plik /etc/modprobe.conf, aby poinformować system o do- stępnych urządzeniach i odpo
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Multimedia w Linuksie. Praktyczne rozwiązania
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: