Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00146 009966 20257364 na godz. na dobę w sumie
Największy skarb. Rzecz o Eucharystii - ebook/pdf
Największy skarb. Rzecz o Eucharystii - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 156
Wydawca: W drodze Język publikacji: polski
ISBN: 9788379063277 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> religia i rozwój duchowy
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Eucharystia to centrum życia katolika, a przynajmniej powinna nim być. Nie wynika to z żadnego prawa, a z prawdy o Jezusie i życiu wiecznym. Post eucharystyczny, komunia pod dwiema postaciami oraz na rękę, katolicy na nabożeństwie protestanckim, znaczenie 9 pierwszych piątków – to m.in. przedmiot rozważań ojca Jacka Salija, podanych w formie krótkich esejów i listów pisanych żywym językiem.

Na mszę świętą przychodzimy, żeby czerpać miłość, którą okazuje Jezus ukrzyżowany i zmartwychwstały. Ojciec Salij spieszy z pomocą, by każdy uczestnik mógł z niej w pełni korzystać.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Największy skarb Jacek Salij OP Największy skarb Rzecz o Eucharystii Redakcyjna © Copyright for the text by Jacek Salij OP, 2019 © Copyright for this edition by Wydawnictwo W drodze, 2019 Redaktor prowadzący – Ewa Kubiak Redakcja – paulina jeske-choińska Korekta – Agnieszka Czapczyk, paulina jeske-choińska Skład i łamanie – Teodor Jeske-Choiński Fotografia (s. 2) – srebrna patena z klasztoru Sankt Trudpert w Niem- czech (ok. 1230–1250). Zdjęcie pochodzi ze zbiorów Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Reprodukcja na okładce – Carlo Frithjof Smith, Po Pierwszej Komu- nii św. (1892 r.), ze zbiorów Civico Museo Revoltella w Trieście, fot. Petar Milošević. ISBN 978-83-7906-327-7 Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o. Wydanie I, 2019 ul. Kościuszki 99, 61-716 Poznań tel. 61 852 39 62, faks 61 850 17 82 sprzedaz@wdrodze.pl www.wdrodze.pl On jest z nami przez wszystkie dni aż do skończenia świata Pokarm na życie wieczne Najpierw zwróćmy uwagę na dwa najbardziej pospolite błę- dy, które mogą zniszczyć w nas wiarę w życie wieczne. Otóż niektórzy chrześcijanie współcześni trochę wierzą w życie wieczne, a trochę nie wierzą. Trudno im w życie wieczne uwierzyć dosłownie. Skłonni są raczej przyjmować pewną bliżej niesprecyzowaną możliwość, że człowiek jakoś jednak przetrwa swoją śmierć. Drugi błąd w równym stopniu świadczy o naszym niedo- wiarstwie. Mianowicie wydaje nam się niekiedy, iż życie wiecz- ne należy się każdemu, kto żyje uczciwie – mniej więcej tak samo, jak stopień magistra należy się każdemu, kto rzetelnie przejdzie przez studia. A przecież życie wieczne to jest abso- lutny dar. Po prostu Bóg kocha nas niewyobrażalnie bardziej, niżby to wynikało z tego, że nas stworzył jako ludzi. Obietnica życia wiecznego nie jest bynajmniej zawarta w fakcie, że je- | 5 steśmy ludźmi. Bierze się ona z miłości, jaką Bóg nam okazał w krzyżu Jezusa Chrystusa. Życie wieczne polega na czymś więcej niż tylko na tym, że ci, którzy je osiągną, będą niewyob- rażalnie szczęśliwi. Życie wieczne jest to bezgraniczne wypeł- nienie się miłością, jaka płynie do nas z krzyża Chrystusowego, miłością, jaką Przedwieczny Ojciec okazuje nam przez swego ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Syna, a naszego Pana. Żeby cokolwiek zrozumieć z sakramentu Eucharystii, trzeba dosłownie i w całej prawdzie wierzyć w życie wieczne, które zostało nam obiecane w Jezusie Chrystusie. Przecież Eucharystia została nam dana jako pokarm na życie wiecz- ne. Sam Pan Jezus nam to powiedział: „Ja jestem Chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Kto spożywa ten Chleb, będzie żył na wieki” (J 6,51). Naszą ziemią obiecaną jest wiekuiste zanurzenie w Bożej miłości Pan Jezus porównuje sakrament swojego Ciała i  Krwi z darem manny, jaką lud Boży otrzymał w drodze do Zie- mi Obiecanej. Zauważmy, że już manna nie była zwykłym chlebem. Stanowiła ona szczególny znak opieki Boga nad swoim ludem. Po prostu sam Bóg wziął w swoje ręce sprawę doprowadzenia synów Jakuba do Ziemi Obiecanej. Manna stanowiła jeden z realnych dowodów, że Bóg wywiązuje się ze swojej obietnicy. Toteż manna, która przecież zaspokajała głód całkiem fizyczny, przypomina zarazem, że nie samym chlebem żyje człowiek, bo tym więcej w nas życia, im bar- dziej otwieramy się na to, co Boże. Pan Jezus powiada: Ojcowie wasi jedli mannę na pu- styni, ale pomarli; kto spożywa ten Chleb, który Ja mu dam, 6 | On jest z nami przez wszystkie dni… będzie żył na wieki. Bo jaka ziemia obiecana, taki i chleb, mocą którego lud Boży do niej dąży. Żydzi pod przewodem Mojżesza szli do Ziemi Obiecanej poprzez pokonywanie ko- lejnych kilometrów i poprzez przezwyciężanie rozmaitych uciążliwości pustyni. W drodze do tej ziemi potrzebny był chleb, który wzmacnia siły fizyczne – i właśnie takim chle- bem Bóg obdarzył wtedy swój lud. Ale Chrystus Pan otworzył nam drogę do innej ziemi obiecanej. Jest nią wiekuiste zanurzenie w Bożej miłości. Do tej ziemi nie idzie się poprzez pokonywanie kilometrów, ale poprzez zrzucanie z siebie grzechu, poprzez radosne podda- wanie się woli Bożej i coraz większe otwieranie się na Bożą miłość. Bez specjalnej pomocy Bożej na tę drogę nawet wejść się nie da, a cóż dopiero nią iść. Na drogę do życia wiecznego wchodzi się przez przyjęcie chrztu, bo chrzest zasiewa w nas pierwsze ziarno naszego uczestnictwa w Bożej naturze. Żeby zaś dążyć tą drogą, musimy się wzmacniać Ciałem i Krwią samego Syna Bożego. Zauważmy, że Pan Jezus mówi wyraźnie: „Jeżeli nie będziecie spożywać Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będzie- cie mieli życia w sobie” (J 6,53). Kto tyle tylko wie o życiu wiecznym, że będzie ono niewyobrażalnie szczęśliwe, ten nie potrafi zrozumieć tych słów Jezusa. Nie zrozumie, dlaczego aż Ciało Syna Bożego musi człowiek spożywać, ażeby osiągnąć życie wieczne. Ale spróbujmy sobie uprzytomnić, iż życie wieczne będzie po- legało na niewyobrażalnej miłości i jedności z Bogiem. Pan Jezus powiada wręcz, że daje nam własne Ciało do spoży- wania, ponieważ chce nas doprowadzić do takiej jedności z sobą, że będzie ona podobna – aż strach to powiedzieć Pokarm na życie wieczne | 7 – do tej wiekuistej jedności, jaka Jego Samego, Jednorodzo- nego Boga, łączy z Przedwiecznym Ojcem. Przypomnijmy sobie te Jego słowa: „Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie” (J 6,57). Kiedy sobie o tym wszystkim dobrze pomyśleć, od razu staje się jasne, dlaczego tak ważna jest dla nas co- niedzielna msza święta i dlaczego należy w sobie rozwijać tęsknotę za komunią świętą. Niektórzy ludzie mówią: „Jak ja sobie pójdę do sadu albo gdzieś za miasto, to ja się lepiej pomodlę niż na mszy”. Ale przecież na mszę świętą przy- chodzimy po coś nieskończenie więcej niż tylko po to, żeby się pomodlić. Podczas mszy świętej staje się realnie obecna ta miłość, jaką okazał nam Jezus Chrystus ukrzyżowany i zmartwychwstały. Przychodzimy, ażeby wręcz dotknąć tej miłości, ażeby ona nas ogarniała i przenikała. Czasem młody chłopak albo młoda dziewczyna powiada: „Nie będę chodził na mszę, bo co mi to daje?”. Żal słuchać takich ar- gumentów, bo świadczą one o tym, że my, kapłani i rodzi- ce, nie potrafiliśmy przekazać temu młodemu człowiekowi czegoś, co w wierze najważniejsze: orędzia o Bożej miłości do nas. Przecież na mszę świętą nie przychodzi się z intere- su. Przychodzimy tu po to, żeby wejść w najszczególniejszą przestrzeń Bożej miłości. Karmiąc się Ciałem Pańskim, życie wieczne na pewno osiągniemy Spróbuję jeszcze powiedzieć, jakie to ważne, żebyśmy po- stanowili sobie częściej przystępować do komunii świętej. Zastanówmy się, czy my naprawdę wierzymy w Jezusa Chry- 8 | On jest z nami przez wszystkie dni… stusa i w życie wieczne. Bo jeśli wierzymy, to jakżeż może- my przez całe miesiące wytrzymać bez komunii świętej? Bez odpowiedniego pokarmu zabraknie nam sił w naszej drodze do życia wiecznego. I nic dziwnego, że tak wiele wśród nas grzechu i egoizmu. Niestety, zbyt mało zależy nam na tym, żeby napełniać się Bożą miłością i otwierać się na dar, w któ- rym Bóg chce nas obdarzać samym sobą. Natomiast ci z nas, którzy Ciało Pańskie spożywają czę- sto, a nawet codziennie, powinni się zastanowić, czy nie po- padli w rutynę. Czy komunia święta jest dla mnie naprawdę pokarmem w mojej drodze do życia wiecznego? Czy moja częsta komunia święta przymusza mnie do tego, żeby dzielić się wiarą i miłością z innymi? Czy rzeczywiście kieruję się jej mocą i światłem w moim codziennym życiu? Niekiedy potrzeba jakiegoś utrapienia albo choroby, żeby człowiek głębiej zrozumiał, że komunia święta niesie z sobą wezwa- nie do intymnej zażyłości z Panem Jezusem. Warto sobie uprzytomnić, że z takim wezwaniem Pan Jezus przychodzi do mnie również w dniach pomyślnych i radosnych. A co powinienem powiedzieć ludziom, których Kościół nie dopuszcza do komunii świętej? Kochani, nawet jeśli nie wolno wam przyjąć komunii świętej, to przecież wolno wam stawać w przestrzeni tego sakramentu. Wolno wam uczest- niczyć w coniedzielnej mszy świętej, wolno wam pielęgno- wać w sobie serdeczne pragnienie komunii świętej, wolno wam klękać przed tabernakulum z gorącą prośbą o pełne pojednanie z Bogiem. To wszystko na pewno przyśpieszy dzień tego waszego pojednania, kiedy będziecie już mogli otrzymać rozgrzeszenie i stać się pełnoprawnymi uczestni- kami Stołu Pańskiego. Pokarm na życie wieczne | 9 Spis treści On jest z nami przez wszystkie dni aż do skończenia świata 5 Pokarm na życie wieczne 10 Eucharystia przemienia nas w dar dla Boga Dar aż tak niesamowitej bliskości naszego Boga 15 Mamy większy jeszcze dostęp do Jezusa niż apostołowie! 19 Ponad wszelkie miary ludzkie 24 „Abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną…” Aktualność ofiar, które przeminęły Czy pojęcie ofiary jest jeszcze zrozumiałe? Dwie postawy: eucharystyczna i antyeucharystyczna „Przeprośmy Boga za nasze grzechy…” Nudzę się w kościele… Pytania szczegółowe Eucharystia w perspektywie Bożej wszechmocy Katolicy na nabożeństwie protestanckim Post eucharystyczny Dlaczego Kościół nie święci kobiet? 29 38 47 56 61 67 74 81 87 | 153 Komunia święta pod dwiema postaciami Komunia święta na rękę Pierwsza komunia dziecka z niepełnosprawnością umysłową Dziewięć pierwszych piątków Eucharystia – dar Światła i Życia Dar Światła Tajemnica ślubna Nota bibliograficzna 97 104 111 118 123 136 151

Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Pobierz darmowy fragment (epub)

Gdzie kupić całą publikację:

Największy skarb. Rzecz o Eucharystii
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: