Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00299 010905 10753882 na godz. na dobę w sumie
Nalewki i wina lecznicze - ebook/pdf
Nalewki i wina lecznicze - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: SBM Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8059-079-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> kulinaria
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Wyśmienite wina i nalewki należy doceniać nie tylko z powodu doskonałych walorów smakowych, niepowtarzalnej barwy i zapachu. Domowej produkcji alkohole wykazują także właściwości lecznicze, które mogą okazać się doskonałą pomocą przy przeciwdziałaniu oraz leczeniu konkretnych chorób i dolegliwości. Książka 'Nalewki i wina lecznicze' zawiera sprawdzone przepisy na lekarstwa domowej roboty, opis ich działania oraz zalecenia.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wstęp Nalewki ziołowe Zbieranie roślin leczniczych Suszenie roślin leczniczych Spirytus Woda Syrop cukrowy Owoce, zioła i przyprawy korzenne Przepisy Nalewka agrestowa Likier ananasowy Anyżówka Likier brzoskwiniowy Dzięgielówka Nalewka arnikowa ks. Kneippa Nalewka na kwiatach arniki górskiej Nalewka na arnice górskiej oraz wyciągach z jemioły i głogu Wódka bakaliowa Nalewka na świeżym korzeniu biedrzeńca Nalewka na zielu biedrzeńca mniejszego Borowiak ks. Kneippa Nalewka borówkowa Nalewka brusznicowa Wódka na pączkach brzozowych Nalewka na pączkach brzozy do okładów Nalewka bursztynowa ojca Klimuszki Nalewka na szyszkach chmielu Cynamonówka Nalewka cytrynowa Wódka cytrynowa Likier cytrynowy Nalewka podolska z czereśni Nalewka podolska z czereśni i wiśni Nalewka czosnkowa Chińska nalewka czosnkowa Nalewka z czosnku niedźwiedziego Dereniówka Dereniówka z borówkami Nalewka na dyni Nalewka na kwiatach dziewanny Nalewka na dziewięćsile ks. Kneippa Nalewka z gałki muszkatołowej Nalewka na geranium 4 5 5 7 8 8 8 9 10 11 11 12 12 13 13 14 14 15 16 16 17 17 18 19 19 20 20 21 21 22 22 23 23 24 24 25 25 26 26 27 27 28 28 Likier głogowy Nalewka na świeżych kwiatach głogu Nalewka z goryczki księdza Kneippa Nalewka na kwiatach grzybienia białego Nalewka herbaciana Nalewka na zielu hyzopu Nalewka na kłączu imbiru Imbirówka Wódka jałowcowa Likier jarzębinowy Nalewka na jaskółczym zielu Nalewka z jeżyn Nalewka na kwiatach kasztanowca Nalewka na kwiatach kasztanowca do nacierań Likier kawowy Kawówka Wódka kminkówka Kminkówka lecznicza Nalewka na białej koniczynie Nalewka konwaliowa Nalewka na kwiatach lilaka Nalewka na kwiatach czarnego bzu Likier z kwiatu lipowego Ratafia malinowa Likier malinowy Nalewka malinowa Nalewka mandarynkowa szybka Likier miętowy Nalewka z korzeni mniszka lekarskiego Morelówka Nalewka na kwiatach nagietka lekarskiego Nalewka nagietkowa Likier orzechowy Nalewka orzechowa Nalewka z pączków osiki Nalewka na świeżym zielu owsa Nalewka paprykowa do nacierań Nalewka na owocach pigwy Nalewka piołunowa Wódka piołunowo-miętowa Nalewka pokrzywowa Witolda Poprzęckiego Nalewka pokrzywowa Marii Treben Wódka pomarańczowa Wódka pomarańczowo-śliwkowa 29 30 30 31 31 32 33 33 34 34 35 35 36 36 37 37 38 38 39 40 40 41 41 42 43 43 44 44 45 45 46 46 47 48 48 49 49 50 51 51 52 52 53 53 Wódka Ribau Wódka Flechare Nalewka pomarańczowa Wódka pomarańczowa korzenna Nalewka z czarnych porzeczek Nalewka na liściach czarnej porzeczki Pieprzówka Nalewka z czerwonych porzeczek Ratafia z czerwonych porzeczek Likier poziomkowy Nalewka poziomkowa Nalewka propolisowa Nalewka z ziela przetacznika Nalewka na korzeniach dzikiej róży Likier różany Nalewka na owocach dzikiej róży Nalewka ze świeżych liści ruty Wódka selerowa Nalewka ze skrzypu Śliwowica Śliwowica węgierska Renklodówka Nalewka na śliwkach suszonych Wódka z tarek Kalmusówka, czyli nalewka z tataraku Nalewka tatarakowa Waniliowy rum Likier waniliowy Wiśniak Wiśniówka litewska Ratafia wiśniowa Żubrówka Wino aloesowe ojca Klimuszki Wino borówkowe Wino chrzanowe Wino z drapacza Wino z dzikiej róży Witolda Poprzęckiego Wino jałowcowe Wino z jaskółczego ziela Wino z malin Wino melisowe Wino z omanu Wino na białej części porów Wino tatarakowe Bibliografia 54 54 55 56 56 57 57 58 58 59 59 60 60 61 61 62 63 63 64 64 65 65 66 66 67 67 68 68 69 70 71 71 72 73 73 74 74 75 75 76 77 77 78 78 79 Wstęp Nalewki to część staropolskiej tradycji. Oprócz walorów smakowych przypisywano im liczne właściwości lecznicze, dlatego od czasów upowszechnienia się destylowanego alkoholu towarzyszą nam wszelkiego rodzaju mikstury i elik- siry sporządzane w celach medycznych. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, że nalewki stały się połączeniem przyjemnego z pożytecznym. Niektóre z nich, np. przygotowywane z owoców lub przypraw korzennych, nie tylko wybornie smakują, ale mogą także wpłynąć na poprawę zdrowia. Inne, dla których bazą są zioła, przede wszystkim leczą, a ich walory smakowe nie mają znaczenia. Nalewki ziołowe Ze świeżego, a przede wszystkim z suszonego su­ rowca roślinnego w warunkach domowych przy­ gotowuje się zazwyczaj napary, odwary (wywary) i nalewki alkoholowe. Te ostatnie wywierają naj­ silniejsze działanie na organizm i dlatego jednora­ zowa porcja przyjmowanej nalewki nie powinna przekraczać 10–20 kropel rozpuszczonych w łyżce stołowej wody. Przygotowana według reguł sztuki nalewka powinna być klarowna i mieć smak oraz zapach rośliny lub roślin, z których została przy­ gotowana. Podstawowe zasady nastawiania nalewek na zio­ łach nie są skomplikowane, a ich przestrzeganie sprawi, że tynktury speł­ nią swoje zadanie. Aby otrzymać nalewkę, należy rozdrobniony świeży lub suszony surowiec zalać spirytusem lub wódką w ilości odpowiadają­ cej czterem częściom objętości użytego surowca. Rozdrobnio­ ne zioła umieszcza się w słoju z ciemnego szkła, szczelnie zamyka i odstawia na 7−15 dni. Gotową nalewkę filtruje się i przelewa do czystej butelki. Przygotowując preparaty ziołowe, należy prze­ strzegać receptury, wskazówek dotyczących sto­ sowania i przechowywania preparatu. W surowce roślinne najlepiej zaopatrywać się w aptekach lub wyspecjalizowanych sklepach zielarskich. Można też zbierać je samodzielnie. Wszelkie preparaty z  roślin leczniczych są lekarstwami, więc przed rozpoczęciem kuracji należy zasięgnąć opinii le­ karza. Leki ziołowe przyjmuje się zazwyczaj przez 7–8 dni, po tym czasie należy zrobić przerwę lub zastosować inną roślinę leczniczą lub mieszankę. Zbieranie roślin leczniczych W celach leczniczych zbiera się następujące części roślin: kwiaty (kwiatostany), liście, owoce, nasio­ na, korzenie i kłącza, pączki, korę, łodygi z liśćmi i kwiatami. Powinno się to robić w czasie, kiedy za­ wierają one największą ilość substancji czynnych. Nagromadzenie tych substancji w  podziemnych częściach roślin zbiega się zwykle z  powstawa­ Wstęp N 5 niem tam zapasów składników odżywczych, czyli pod koniec okresu wegetacyjnego, w częściach na­ ziemnych – od początkowego okresu kwitnienia do zawiązywania się owoców. Oto kilka podstawowych zasad obowiązujących podczas pozyskiwania ziół. Kwiaty – najczęściej całe koszyczki kwiatowe – zbiera się w okresie pełnego kwitnienia rośliny. Zebrane kiedy indziej tracą na­ turalną barwę, kruszą się po wysuszeniu, a nawet – co ważniejsze – ich właściwości lecznicze całko­ wicie zanikają. Kwiaty są najdelikatniejszymi czę­ ściami roślin, dlatego powinno się z nimi obchodzić bardzo ostrożnie. Nie wolno ich ugniatać w torbach lub workach, najlepiej przenosić je i  przechowy­ wać w otwartych koszykach. Nie należy też zwlekać z suszeniem, bo szybko tracą substancje lecznicze. Trzeba je suszyć zaraz po zbiorze. Szczytowa faza rozwoju liści, najbardziej od­ powiednia dla zbioru, jest rozciągnięta w  czasie, zależy od gatunku rośliny i pogody. W większości przypadków zbiega się z kwitnieniem – tuż przed nim, w trakcie i tuż po. Duże znaczenie ma również pora dnia lub nocy. Aby otrzymać surowiec wyso­ kiej jakości, liście należy zbierać ręcznie. Owoce i nasiona można zbierać w ciągu całe­ go dnia, najlepiej jednak wtedy, gdy jest chłod­ no i sucho. W dni upalne najlepsza pora zbioru to wczesny ranek, tuż po wyschnięciu rosy, albo wieczór, zanim rosa się pojawi. Owoce również zbieramy ręcznie, wszystkie bez szypułek. Korzenie i kłącza większości roślin leczniczych wykopuje się późną jesienią, kiedy na dworze jest sucho i nie ma przymrozków, a więc po zakończe­ niu wegetacji, gdy naziemna część rośliny już usy­ cha. Można je też zbierać wczesną wiosną, a nawet podczas całego okresu wegetacyjnego. Należy jed­ nak pamiętać, że wtedy czynne substancje znajdu­ ją się w dolnych częściach korzeni, gdyż roślina wykorzystuje składniki odżywcze na wykształce­ nie liści i pozostałych części naziemnych. Chociaż zbiór jesienny może być najobfitszy, bo wówczas podziemne części rośliny osiągają największą masę, nie należy zapominać, że o tej porze roku nie zawsze można rozpoznać roślinę, której ko­ rzeń zamierza się wykopać. Pączki zbiera się wczesną wiosną, kiedy są już nabrzmiałe, kleiste, lecz jeszcze nierozwinięte. W tym okresie zawierają najwięcej substancji czyn­ nych. Dość często dobry surowiec leczniczy to cała naziemna część rośliny, czyli łodyga, liście i kwiaty. Ścinamy ją na początku kwitnienia na poziomie dol­ nych liści, używając do tego sierpa lub noża. Gołe, twarde łodygi wyrzucamy po oberwaniu z nich liści i kwitnących wierzchołków. 6 N Wstęp • owoce – mocno zmarszczone, barwa ciemna, nie odkształcają się pod naciskiem i nie barwią rąk, nasiona łatwo się wysypują, • kora i pączki – zewnętrznie niemal nie zmienio­ ne, kora łamie się z lekkim chrzęstem, pączki zaś rozsypują się przy delikatnym nawet zgnia­ taniu. Suszenie roślin leczniczych Prawidłowe zebranie roślin leczniczych to dopiero połowa pracy. Suszenie ich nie jest sprawą tak pro­ stą, jak mogłoby się wydawać. Przede wszystkim nie wolno suszyć ziół na słońcu, gdyż tracą natu­ ralną barwę i  znaczną ilość czynnych substancji. W pierwszej fazie prac rozkładamy je wprawdzie na słońcu, ale na krótko, aby tylko przywiędły, po czym przenosimy je w cień, najlepiej w przewiew­ ne, osłonięte dachem miejsce (weranda, wiata). Trzeba je też posegregować. Roślin trujących nie powinno się suszyć razem z nietrującymi, a korze­ ni i kłączy aromatycznych z korzeniami i kłączami pozbawionymi zapachu. Prawidłowo wysuszone części roślin powinny mieć następujące cechy: • kwiaty – twarde w dotyku, przy lekkim nacisku rozpadają się na części składowe, barwa nieco ciemniejsza od naturalnej, • liście – skręcone, kruszą się z łatwością, w większości przypadków barwa nie zmieniona, • składniki prószu – liście i kwiaty kruszą się z ła­ twością, łodygi zaś łamią się przy delikatnym nacisku, • korzenie i kłącza – mocno zmarszczone, barwa ciemna, łamią się pod naciskiem, grubsze z nich nie tracą kształtu, pękają z trzaskiem, wydzielając przy tym biały pył, Wstęp N 7
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Nalewki i wina lecznicze
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: