Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00330 006267 14087190 na godz. na dobę w sumie
Niezależna lekarka - ebook/pdf
Niezależna lekarka - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 160
Wydawca: Harlequin Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-238-8067-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> romans
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Doktor Maggie Croft decyduje się na samotne macierzyństwo. Ulegając namowom babki zmarłego męża, opuszcza Londyn i osiedla się na australijskiej farmie, gdzie pracuje jako lekarz. Tam nieoczekiwanie spada na nią wiele wyczerpujących, niezwiązanych z medycyną obowiązków. W krytycznym momencie na jej drodze staje Max Ashton, chirurg ze szpitala w Sydney. Skomplikowana sytuacja Maggie budzi w nim uczucia, o których przez lata starał się zapomnieć...

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Marion Lennox Niezale(cid:276)na lekarka                 Doktor Maggie Croft decyduje się na samotne macierzyństwo. Ulegając namowom babki zmarłego mę(cid:276)a, opuszcza Londyn i osiedla się na australijskiej farmie, gdzie pracuje jako lekarz. Tam nieoczekiwanie spada na nią wiele wyczerpujących, niezwiązanych z medycyną obowiązków. W krytycznym momencie na jej drodze staje Max Ashton, chirurg ze szpitala w Sydney. Skomplikowana sytuacja Maggie budzi w nim uczucia, o których przez lata starał się zapomnieć... W tym miesiącu polecamy: Œwiatowe ¯ycie Extra Trish Morey Z księciem w Pary(cid:276)u u ¿ y r a P w m e i c ę i s k Z y e r o M h s i r T i s h M o r e y Z   k s i ę c i e m   w   P a r y (cid:276) u   T r       a k r a k e l a n ¿ e l a z e i N x o n n e L n o i r a M 2 T A V 5 M Y T W Ł Z 9 9 , 8 A N E C 0 6 2 5 2 3 S K E D N I 1 1 / 3 0 3 R N Marion Lennox Niezale(cid:276)na lekarka                                                        S i e n n a n i e p r z y p u s z c z a ł a , w P a r y (cid:276) u b ę d z i e m i a ł a a (cid:276) S i e n n a t o j n y m R a f e ’ e m L o m b a r d i m .   Z   k s i ę c i e m   w   P a r y (cid:276) u   j e d n a n i e z a p o m n i a n a n o c ł a S p ę d z i t a k i e k o n s e k w e n c j e . (cid:276) e i t a l r o z s R a n k i e m l k a J e d n a k k i (cid:276) e n a z a w s z e . i ę , s O k a z a ł o ł a , n a g ł o w i e . s ą d z i a l e t y l k o b o g a t y m b i z n e s m e n e m , t a n ą ł s (cid:264) w i a t g o s p o d z i e w a i A S i e n n a m u s - j e g o d z i e c i i ę c i e m m a ł e g o p a ń s (cid:276) e z o s i (cid:274) n i a k ó w . t w a . t a n i e m a t k ą . . t y m m i e s i ą c u p o l e c a m y : W R o m a n s D u o l y B l a k e N a r z e c z o n a   s z e f a   A l L i z F i e l d i n g D w i e   d r o g i   e f a                       g i                     z a   s o r Marion Lennox Niezależna lekarka Tłumaczyła Iza Kwiatkowska Droga Czytelniczko! Oto nasze marcowe propozycje: Pojednanie (MEDICAL DUO) – Elana i Brock bardzo starają się przezwycięz˙yć urazy i stworzyć rodzinę... Druga z˙ona (MEDICAL DUO) – Robina chce mieć pewność, z˙e Niall nie poślubił jej tylko z chęci zapewnienia matki swej osieroconej córce... Niezalez˙na lekarka – Maggie i Max są po dramatycznych przejś- ciach i bardzo powaz˙nie traktują swoje nowe zaangaz˙owanie... Zapraszam do lektury Harlequin. Kaz˙da chwila moz˙e być niezwykła. Czekamy na listy! Nasz adres: Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises Sp. z o.o. 00-975 Warszawa 12, skrytka pocztowa 21 Marion Lennox Niezależna lekarka Toronto · Nowy Jork · Londyn Amsterdam · Ateny · Budapeszt · Hamburg Madryt · Mediolan · Paryż Sydney · Sztokholm · Tokio · Warszawa Tytuł oryginału: City Surgeon, Small Town Miracle Pierwsze wydanie: Harlequin Mills Boon Limited, 2010 Redaktor serii: Ewa Godycka Opracowanie redakcyjne: Ewa Godycka Korekta: Urszula Gołębiewska ã 2010 by Marion Lennox ã for the Polish edition by Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o., Warszawa 2011 Wszystkie prawa zastrzez˙one, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V. Wszystkie postacie w tej ksiąz˙ce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – z˙ywych lub umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Znak firmowy Wydawnictwa Harlequin i znak serii Harlequin Medical są zastrzez˙one. Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o. 00-975 Warszawa, ul. Starościńska 1B lokal 24-25 Skład i łamanie: COMPTEXTÒ, Warszawa ISBN 978-83-238-8067-7 MEDICAL – 482 ROZDZIAŁ PIERWSZY Nad wąską szosą piętrzyły się pionowe ściany skalne, pod nią teren opadał w stronę morza, ale doktor Max Ashton nie podziwiał widoków. Miał dosyć wakacji i za- lez˙ało mu na jak najszybszym powrocie do Sydney. Do pracy i do samotności. Marzenie ściętej głowy. Gdy jego sportowy ciemno- granatowy aston martin znalazł się na zakręcie szosy, jak spod ziemi wyrósł przed nim pikap z przyczepką dla bydła. Nie był duz˙y ani nie jechał szybko, podobnie jak Max, ale droga była za wąska, by mogli się minąć. Pikap gwałtownie zjechał pod skalny nawis, co spra- wiło, z˙e przyczepka znalazła się na przeciwległym pasie. Zderzenie było nieuchronne. Maxowi nic się nie stało, ale upłynęło kilka sekund, nim uniósł głowę znad poduszki powietrznej, by ocenić straty. Niedobrze, ale na szczęście nie ma dymu, pomyślał. Kabina pikapa nie wyglądała na uszkodzoną, a on miał tylko wgnieciony przód. Jest szansa, z˙e skończy się na słownej potyczce z nieubezpieczonym idiotą, który takim złomem wyjez˙dz˙a na drogi publiczne. Kolizja jednak miała ciąg dalszy. W pewnej chwili rozległ się huk. Oho! Guma. Wyglądając znad poduszki, obserwował, jak przyczepka powoli przechyla się na jed- ną stronę, po czym odrywa od pikapa i powoli zsuwa 6 MARION LENNOX w stronę krawędzi. Na szosie nagle się zakotłowało. Jego oczom ukazała się plątanina niezliczonych nóg, ogonów i przeraz˙onych oczu rozpaczliwie szukających podłoz˙a, niebezpiecznie zbliz˙ająca się do krawędzi. Nim zareago- wał, cielęta zniknęły mu z oczu, a z kabiny kierowcy rozległ się histeryczny kobiecy krzyk: – O nieee! To go wyrwało z odrętwienia. Wyskoczył z auta. Ka- bina od strony pasaz˙era płasko przylegała do skały, ale od strony kierowcy była nienaruszona. Nagle drzwi się otwo- rzyły i z kabiny wygramoliła się kobieta. Ale przed nią wyskoczyła kosmata biało-czarna kula. Owczarek? – Zatrzymaj je! – Kobieta minęła go, jakby go w ogó- le nie widziała. – Bonnie, zawróć je! Czarno-biała kula zniknęła. Maxowi rzuciła się w oczy drobna kobieca sylwetka w spłowiałych dz˙insach oraz zakrwawiona twarz. Chwy- cił kobietę za ramię, ale mimo z˙e się wyrywała, zdołał ją przytrzymać. Stanął oko w oko ze zrozpaczoną istotą, gotową rzucić się w pogoń za stadkiem cieląt. – Puszczaj! To są cielaki babci! W odpowiedzi mocniej zacisnął palce na jej ramieniu. Mimo z˙e weekend miał spaprany, mimo z˙e przez tę kobietę będzie miał jeszcze gorsze wspomnienia, poczuł się w obowiązku przeszkodzić jej w samozniszczeniu. – Pani jest ranna. Miała zakrwawione czoło i lekko się zataczała, jakby jedna noga odmawiała jej posłuszeństwa. Na dodatek była w ciąz˙y, mniej więcej w siódmym miesiącu. Gdyby nie brzuch, moz˙na by wziąć ją za na- stolatkę w znoszonych dz˙insach, czerwonej kurtce i za- błoconych kowbojkach. Co jeszcze? Szacował ją wzro- NIEZALEZ˙NA LEKARKA 7 kiem. Rude włosy splecione w dwa warkocze, piegi i wiel- kie piwne oczy, teraz bardzo przestraszone. Jest kontu- zjowana, więc na pewno nie pozwoli jej szukać cieląt. – Niech pani usiądzie. – Próbował pchnąć ją na pobo- cze, ale się oparła. – To są cielaki babci... – Była bliska łez. – Ona musi je zobaczyć, zanim... Puszczaj! – Szarpnęła się, ale nie zwalniał uścisku. – Najpierw panią zbadam. Ma pani ranę na głowie. Rzucając mu wściekłe spojrzenie, otarła czoło rękawem. – To nie tętnica, więc nie warto się tym przejmować. Nie padnę z powodu zbyt wysokiego ciśnienia śródczasz- kowego. Proszę mnie puścić. – No nie – powiedział zaskoczony jej wiedzą. – Właśnie z˙e tak! – Kopnęła go w piszczel, nim zdą- z˙ył zareagować. Osłupiały puścił ją, a ona jak wicher zbiegała juz˙ po zboczu. Na szczęście nie było strome, więc cielęta, doli- czył się czterech, nie spadły w przepaść. Biegły plaz˙ą na północ, poganiane przeraźliwym ujadaniem Bonnie. Nieznajoma najwyraźniej zamierzała je dogonić. Przez ułamek sekundy Max był skłonny jej w tym nie przeszkadzać. Mało to rycerskie, pomyślał. I raczej nie- wykonalne. Jest potłuczona i cięz˙arna, a biegnie ratować cielęta, które rozpierzchły się w duz˙ej mierze z jego winy. Więc jęknął cicho i pobiegł za nią. Dogonił ją bez trudu, ale przyspieszyła, a gdy próbo- wał ją zatrzymać, kopnęła go po raz drugi. Dlaczego on to robi? Całe to zamieszanie spowodował ten jej przerdzewiały wrak, a ona na domiar złego go kopie, i to boleśnie. Ach, te kobiety, pomyślał rozz˙alony. Od śmierci z˙ony bardzo starannie otaczał się grubym 8 MARION LENNOX murem i teraz znowu miał ochotę się za nim ukryć. Czym tu się przejmować? Niech sobie lata za cielętami i psem, a on powinien wezwać pomoc drogową i spokojnie cze- kać, az˙ nieznajoma oprzytomnieje. Ale jest ranna, no i w ciąz˙y. Nie pora się obraz˙ać. Lekarze wprawdzie juz˙ nie skła- dają przysięgi Hipokratesa, ale istnieje jeszcze sumienie. Co więcej, miał pewne wątpliwości, czy ta szalona kobie- ta zatrzyma się, nim padnie na skutek upływu krwi albo wstrząsu. A nieprzytomna kobieta moz˙e człowiekowi bardzo skomplikować z˙ycie. Dopadł ją w chwili, gdy wbiegała na plaz˙ę. Kiedy chwy- cił ją za bluzkę, chciała się odwinąć, ale tym razem był na to przygotowany. Oplótł ją ramionami tak mocno, z˙e nie mogła się ruszyć, po czym wziął ją na ręce. – Puszczaj mnie! Ubrudzisz sobie kurtkę – warknęła. Faktycznie. Przywiózł ją z Włoch i bardzo lubił. Szkoda byłoby ją zniszczyć przez zdesperowaną babę. – Spokojnie. Przyślę pani rachunek z pralni. – Krew ze skóry nie zejdzie. – Niech się pani opanuje i się nie wyrywa, dopóki nie opatrzę tej rany na czole. – Sama to zrobię... kiedy pozbieram cielaki. Co ja powiem babci, jak zapyta, gdzie się podziały? – ,,Babciu, są na plaz˙y’’ – odrzekł z kamiennym spo- kojem, po czym poprowadził ją z powrotem na zbocze. – Tak, cielaki są bardzo waz˙ne, ale pies sobie z nimi poradzi. Chyba nic im się nie stało. Przed nimi i za nimi zbocze jest strome, więc na pewno zostaną na plaz˙y, dopóki ich ktoś nie zagoni, gdzie trzeba. Moje auto tym- czasem blokuje szosę na samym zakręcie i nie chciałbym, z˙eby ktoś je do szczętu rozbił. NIEZALEZ˙NA LEKARKA 9 Spiorunowała go wzrokiem. – To niesprawiedliwe – powiedziała, a on dostrzegł w jej oczach wesołe iskierki. – A co z moim pikapem? – Jego tez˙ uratuję – mruknął. – Jak mi pani to umoz˙- liwi. – Dziękuję. – Wyraźnie spokorniała. Prąc pod górę, nagle poczuł, z˙e ma miękkie kolana. Poduszka powietrzna zapobiegła urazom, ale nie uchro- niła go przed wstrząsem, który juz˙ dawał o sobie znać. W pewnej chwili zauwaz˙ył, z˙e i nieznajoma zadrz˙ała. To znaczy, z˙e nie jest taka silna, jak udaje. Albo boli ją bardziej, niz˙ okazuje. Albo ma wyrzuty sumienia. – Przepraszam, z˙e pana kopnęłam – powiedziała, ku jego zaskoczeniu obejmując go za szyję. Okazało się jednak, z˙e dzięki temu jest mu łatwiej iść. I całkiem przyjemnie. Nawet kolana przestały mu drz˙eć. – Nie zachowałam się najładniej – przyznała. – Zwłaszcza z˙e to chyba ja spowodowałam ten wypadek. – Co do tego nie mam wątpliwości. – Niezbyt pan miły. – Odgarnęła włosy z twarzy, po czym ze wstrętem spojrzała na swoją dłoń. Wzruszyła ramionami i z powrotem objęła go za szyję. – Ohyda. Rzeczywiście jestem zakrwawiona. Moz˙e by mi pan po- z˙yczył coś w charakterze bandaz˙a? Potem zejdę na plaz˙ę, z˙eby zająć się cielakami. A moz˙e by pan pojechał na farmę i poprosił babcię, z˙eby przysłała Angusa? – Ile jest do farmy? – Pięć minut. – Angus panią wyratuje? – Angus wyratuje cielaki. – Nic z tego. – Postawił ją na poboczu. – Nie wiem, 10 MARION LENNOX jakie bajki pani czytała, ale w moich z˙aden rycerz nie stawiał cieląt przed białogłową. – Nie jestem białogłową – obruszyła się. – Jestem ruda. – Zauwaz˙yłem. – Słabnie z minuty na minutę, pomyś- lał zaniepokojony. – Mimo to postąpię jak rycerz. Nim się zorientowała, zrzucił poplamioną krwią kurt- kę, chwycił rękaw koszuli, tej, którą kupił we Włoszech razem z kurtką, oderwał go i starannie zwinął. – Taka piękna koszula... – szepnęła słabo. – Przyślę rachunek. – Rycerze tak mówią? – Ja tak mówię – odparł, szczerząc zęby, na co od- powiedziała uśmiechem. Dzięki Bogu. Była starsza, niz˙ mu się wydawało. I zdecydowanie ładniejsza. O wiele ładniejsza. Miała zniewalający uśmiech. – Ja to zrobię. – Podniosła rękę, przejęła od niego tampon z koszuli i przycisnęła do czoła. Nie dość, z˙e ładna, to zdecydowanie mniej głupia, niz˙ myślał. Wspomniała wcześniej o podwyz˙szonym ciśnie- niu śródczaszkowym. Ma wykształcenie medyczne? Niewaz˙ne. W tej chwili nie była w stanie wykonywać swojego zawodu, a on nie ma czasu rozczulać się nad jej uśmiechem. Stał nad nią zamyślony. Głowa na razie w porządku, ale pozostałe obraz˙enia wcale nie są takie błahe. Ona usiłuje je bagatelizować, ale on wie, jak wy- gląda twarz człowieka nękanego bólem. Utykała. Ma dz˙insy poszarpane na kolanie. I zakrwa- wione, mimo z˙e mniej niz˙ twarz. Ale... Przykląkł i ostroz˙nie rozdarł nogawkę. O kurczę. Jakim cudem zeszła ze zbocza? Jakim cu- dem w ogóle trzymała się na nogach? NIEZALEZ˙NA LEKARKA 11 Ze skaleczenia na kolanie leniwie płynęła krew, ale to tylko połowa problemu, bo kolano puchło w oczach. Widać tez˙ było formujący się pod kolanem krwiak. – Ojej – wyszeptała. – Po co pan to zrobił? Wolała- bym tego nie widzieć. – Trzeba coś podłoz˙yć. – W myślach poz˙egnał się z włoską kurteczką. Zwinął ją, po czym wsunął jej pod kolano. Jego wzrok padł na koło zapasowe, które ode- rwało się od przyczepki. Przytoczywszy je bliz˙ej, oparł na nim jej stopy. Warto by prześwietlić jej głowę oraz nogę. Nie inte- resuje go jej zdanie, bo on nie pozwoli jej umrzeć z powo- du krwotoku wewnątrzczaszkowego tylko dlatego, z˙e jest uparta. Ale to nie wszystko. Dziecko tez˙ mogło ucierpieć wskutek problemów z łoz˙yskiem. Ta kobieta wymaga USG, odpoczynku w łóz˙ku oraz obserwacji. Nalez˙y tez˙ zająć się dzieckiem, a to oznacza, z˙e jak najszybciej powinien ją komuś przekazać. – Wzywam karetkę – powiedział, wyjmując z kiesze- ni komórkę. – Trzeba panią prześwietlić. – Moz˙e pan to włoz˙yć między bajki – odparła zmę- czonym głosem. – Nawet gdyby był tu zasięg, to właśnie stoi pan przed jedyną karetką w Yandilagong. – Słucham? – Normalnie to nie jest ten pikap. Mam całkiem spore combi, ale rano poszedł w nim przewód chłodnicy. – O czym pani mówi?! – Ten pikap będzie miejscową karetką, dopóki nie zdobędę nowego przewodu chłodnicy – tłumaczyła jak idiocie. – Innej karetki tu nie ma. Jutro przywiozę nowy przewód z Gosland, jez˙eli uznam, z˙e mogę babcię tak długo zostawić bez opieki. 12 MARION LENNOX – Nie ma karetki? – Pozostałe szczegóły mało go in- teresowały. Czuł potrzebę skoncentrowania się na tym, co najwaz˙niejsze. – Dlaczego? – Niech by pan spróbował ściągnąć w te rejony per- sonel medyczny albo chociaz˙ środki. – Nie kryła goryczy. – Na ten weekend z powodu festiwalu przyjechało tu dwoje ratowników, ale to wszystko. Jak nie mogę dostać karetki z innego obwodu, pakuję pacjentów do combi i wiozę ich do Gosland. Tam jest najbliz˙szy szpital, go- dzinę stąd. Tutaj mamy podstawowy sprzęt, na przykład aparat rentgenowski, ale nie przedrzemy się przez mias- teczko z powodu tysięcy gości festiwalowych. Ale to nie- istotne – stwierdziła rezolutnie. – Chciałabym posłuchać tętna dziecka, bo mnie nic nie jest. Muszę jechać do domu, do babci. To o nią trzeba się martwić, ale ona nie potrzebuje karetki. Ona potrzebuje mnie. Członkini jakiegoś ochotniczego pogotowia ratunko- wego? Sytuacja z minuty na minutę wydawała mu się coraz bardziej absurdalna. Jeszcze raz spojrzał na wyświetlacz komórki. Zero zasięgu. W porządku, karetki nie będzie. – Jak ci na imię? – Od czegoś musiał zacząć. – Maggie. Tylko tracimy czas. – Który to miesiąc? – Trzydziesty drugi tydzień. – Głos jej zadrz˙ał. – Nic mu się nie stało. – Czujesz ruchy? – To pytanie z trudem przeszło mu przez usta. Sześć lat temu stracił synka. Czy to kiedykol- wiek przestanie boleć? – Tak, kopie. – To dobrze. – Ale przydałoby się posłuchać tętna. Stetoskop. Dopisać do listy: karetka, prześwietlenie, ste-
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Niezależna lekarka
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: