Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00099 007356 13282311 na godz. na dobę w sumie
No, to czego chcesz? Jak podejmować słuszne decyzje - książka
No, to czego chcesz? Jak podejmować słuszne decyzje - książka
Autor: Liczba stron: 192
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-5313-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> kompetencje osobiste
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Spełnione życie jest sztuką dokonywania właściwych wyborów

Co składa się na tak zwane dobre życie? Szczęście, sukces, bogactwo, zdrowie... Jeśli uważasz, że przypadek decyduje o tym, kto pozytywnie zamknie bilans swego istnienia, mylisz się po stokroć! Dowodem niech będą fakty: pochyl się nad biografiami swoich ulubionych aktorów, biznesmenów, filozofów czy pisarzy. Ich historie to zapis naprzemiennych upadków i powstań, wzlotów i upadków. Zapis dążenia do wyznaczonego celu wbrew przeciwnościom, jakie los podrzuca każdemu z nas. Przede wszystkim zaś zapis wyborów, jakich musieli dokonać - i konsekwencji tych wyborów. Zatem...

Jeśli czujesz, że Twoje życie nie jest takie, jakie chciałbyś, żeby było, nie masz w życiu tego, na co zasługujesz, nie masz takich przyjaźni i miłości, jakich pragniesz, nie masz pieniędzy, nie masz pracy, którą kochasz, nie mieszkasz na świecie w miejscu, które wybrałeś, nie masz tyle oszczędności, żeby sobie pozwalać, na co chcesz, to radzę przeczytać tę książkę i zastanowić się nad zmianami, które warto wprowadzić do swojego życia.



Tadeusz Niwiński - jeden z pierwszych propagatorów wiedzy o sukcesie życiowym w Polsce, znany jako autor książek: Ja, Ty i My, Elementarz życia, Kluby sukcesu TeTa w XXI wieku oraz Bóg Einsteina. Z wykształcenia chemik ze specjalnością chemia radiacyjna, zawodowo zajmuje się informatyką. Jego książka Ja (1993) była jednym z pierwszych poradników polskiego autora na temat motywacji, celów i rozwoju osobowości. Autor mieszka w Kanadzie i na Hawajach (pół roku tu, pół roku tam).

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Redaktor prowadzący: Barbara Gancarz-Wójcicka Projekt okładki: Jan Paluch Fotografia na okładce została wykorzystana za zgodą Shutterstock. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: onepress@onepress.pl WWW: http://onepress.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://onepress.pl/user/opinie/czegoc Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. ISBN: 978-83-246-5313-3 Copyright © Helion 2012 Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treĂci Rozdziaï 1. Wprowadzenie O czym jest ta ksiÈĝka? Rodzaje wyborów Dziwny Ăwiat wyborów mwiczenia Rozdziaï 2. Co to znaczy chcieÊ? Czego chcesz? Widziadïa To nie czïowiek wybiera Na czym polega ĝycie Program ĝycia Geny Wolna wola Dualizm chcenia Inne prawo w czïonkach Rozdziaï 3. Deficyt chcenia Rodzaje deficytu chcenia Pozytywne lenistwo Opïacalne lenistwo Twórcze lenistwo Zwykïe lenistwo Normalne niechcenie Niezdecydowanie 9 9 10 12 13 15 15 16 17 18 19 21 22 23 24 27 27 28 29 29 30 32 32 NO, TO CZEGO CHCESZ? JAK PODEJMOWAĆ SŁUSZNE DECYZJE WykrÚtne niechcenie Totalne niechcenie CoĂ w zamian Rozdziaï 4. Zacznijmy od koñca Kto jest reĝyserem? Dlaczego zaczynaÊ od koñca? Memento mori Wybór Ămierci Gdzie mieszka kostucha? Samobójstwo Kiedy nie ma wyboru Podstawowe prawo wyboru Podstawowy wybór Rozdziaï 5. UmrzeÊ, aby siÚ urodziÊ Sens ludzkiego ĝycia Ja siÚ na Ăwiat nie prosiïem Nikt nam ïaski nie robi Najlepszy prezent Peïna filiĝanka Nie daj siÚ przeraziÊ NieĂmiertelnoĂÊ LÚk przed niebytem Dlaczego warto ĝyÊ? Pierwsza myĂl po przebudzeniu Rozdziaï 6. Wybór swojego Boga Jakie masz przekonania? Wychowanie Wybór zasad Cztery metody samooszukiwania Jest z czego wybieraÊ Bahaizm Bogowie greccy Buddyzm ChrzeĂcijañstwo Dĝinizm 4 34 35 36 39 39 40 41 42 43 43 46 46 47 49 49 52 52 53 54 55 55 57 57 59 61 61 62 62 64 65 66 66 67 69 71 Spis treści Hinduizm Islam Judaizm Konfucjanizm Shintoizm Sikhizm Taoizm Zaratusztrianizm Nie bÚdziesz miaï bogów cudzych przede mnÈ Jeszcze waĝniejszy wybór Rozdziaï 7. Umowa z diabïem Trzy sposoby manipulacji grzechem Zadomowiony diabeï Jestem grzesznikiem Nie chcem, ale muszem Cyrograf Rozdziaï 8. Wybór siebie Bycie sobÈ Pustka krzyczÈca z rozpaczy Spoïeczeñstwo niewolników Twórca czy naĂladowca? Uczucia Trudne pytanie Jak odkryÊ swoje talenty Dla ludzkoĂci DojrzaïoĂÊ Rozdziaï 9. Wybór nawyków Sterowani nawykami MoĝliwoĂÊ wyboru Formowanie nawyków ProaktywnoĂÊ Zaczynaj z wizjÈ koñca Rób najpierw to, co najwaĝniejsze WyjĂcie z zaleĝnoĂci ZwyciÚstwo publiczne 5 71 72 73 74 75 75 76 76 78 78 81 81 82 89 91 92 95 95 96 97 97 98 99 100 101 101 105 105 107 107 108 110 110 111 112 NO, TO CZEGO CHCESZ? JAK PODEJMOWAĆ SŁUSZNE DECYZJE MyĂl w kategoriach wygrana – wygrana Staraj siÚ najpierw zrozumieÊ, potem byÊ zrozumiany Synergia Ostrzenie piïy Rozdziaï 10. Wybór wyksztaïcenia Czas na naukÚ Maïy test IQ Metoda analityczna NaĂladownictwo Uczenie siÚ na bïÚdach DokÈd idziesz? Naucz siÚ uczyÊ Rozdziaï 11. Wybór kariery Czym jest praca? Model uniesienia Nie lubisz swojej pracy? Twoja Ăcieĝka zawodowa Osobisty przykïad Aktywne poszukiwanie drogi Cztery cele Szkoïa ĝycia Znalezienie swojej kariery i powoïania Odkrycie swojej Ăcieĝki ĝyciowej Bycie obecnym w nadchodzÈcej chwili NiezaleĝnoĂÊ, mistrzostwo, sens Co dobrego? Co jeszcze? Najwaĝniejsze pytanie Nie daj siÚ ĂciÈgnÈÊ w dóï KoniecznoĂÊ wyboru Szukanie pracy Rozdziaï 12. Wybór rodziny Dwa rodzaje rodziny Jak siÚ wybiera rodzinÚ Serce i rozum Syndrom królewicza 6 112 113 113 114 117 117 118 120 122 124 127 128 131 131 131 132 133 134 135 136 136 139 139 140 141 142 143 144 144 145 147 147 148 149 150 Spis treści Dzieci Celebracja ĝycia Dobrowolne wiÚzienie TrwaïoĂÊ rodziny Rozdziaï 13. Wybór zdrowia i radoĂci Czy chcesz byÊ zdrowy? KochajÈcy Wielki Rodzic Depresja Chemiczna komunikacja Cel ĝycia Poczucie speïnienia Póï na póï Propaganda sukcesu Rozdziaï 14. Wybór miejsca zamieszkania Gdzie mieszkaÊ? Caïy Ăwiat stoi otworem PiÚknie i bezpiecznie Emigracja Czy to moĝliwe? WszÚdzie dobrze, ale w domu najlepiej Rozdziaï 15. Wybór autorytetów W poszukiwaniu prawdy Równe prawa Potrzeba siïy wyĝszej Sens istnienia wïadzy Kto TobÈ rzÈdzi? W jakim kraju chcesz mieszkaÊ? Ilu zatrudniasz ekspertów? Moje autorytety Rozdziaï 16. Wybór uczniów JesteĂ nauczycielem ¥wiadomy wybór Moi uczniowie Algorytm chcenia 7 151 152 153 154 157 157 158 159 160 160 162 163 164 167 167 168 168 170 170 171 173 173 174 175 176 176 178 178 179 183 183 184 185 186 NO, TO CZEGO CHCESZ? JAK PODEJMOWAĆ SŁUSZNE DECYZJE 8 Rozdziaï 4. Zacznijmy od koñca „NajwiÚkszym dla czïowieka darem natury jest krótkoĂÊ ĝycia”. — Pliniusz Starszy Kto jest reĝyserem? Ostatnie oszaïamiajÈce odkrycia naukowe zasadniczo zmieniïy zrozumienie Ăwiata i sensu naszego ĝycia. Fakty na temat Ăwiata, w którym ĝyjemy, wydajÈ siÚ czÚsto sprzeczne z tym, co czujemy, oraz z tym, co jesteĂmy sobie w stanie wyobraziÊ — poczÈwszy od pïaskiej Ziemi, skoñczywszy na niedawno odkrytym kodzie gene- tycznym, którego poznanie zasadniczo zmieniïo nasze wyobraĝe- nia o ĝyciu, i o poznaniu pramatki czïowieka — Ewy, która wedïug naukowców ĝyïa okoïo 150 tys. lat temu w Afryce. Intuicyjnie opieramy siÚ na odruchach, które dobrze sïuĝyïy na- szym przodkom, ale wcale nie sÈ dostosowane do wspóïczesnego Ăwiata, który w ciÈgu ostatnich dwustu lat „stanÈï na gïowie”. Wiele tragedii, cierpienia, nÚdzy, upokorzenia i rozpaczy wynika gïównie z niezrozumienia podstawowych wyborów, jakie stojÈ przed nami w ĝyciu. NO, TO CZEGO CHCESZ? JAK PODEJMOWAĆ SŁUSZNE DECYZJE Nasze JA — jak twierdzi Joseph LeDoux w ksiÈĝce Synaptic Self — zapisane jest w przerwach miÚdzy synapsami w mózgu. Moĝna podobnie powiedzieÊ, ĝe nasze ĝycie toczy siÚ miÚdzy de- cyzjami, jakie podejmujemy. ¿ycie nie tyle skïada siÚ z wyborów, ile odbywa siÚ MI}DZY ko- lejnymi naszymi decyzjami. Jest jak gdyby sklejane z drobnych wy- darzeñ, które sÈ wynikami naszych decyzji. Jest jak ukïadanka z malutkich kawaïków, które stopniowo wybieramy ze stosu moĝ- liwoĂci i na zawsze w nieodwracalny sposób przyklejamy do czegoĂ, co nazywa siÚ „moje unikalne ĝycie”. Sekunda po sekundzie, mi- nuta po minucie reĝyserujemy tÚ sztukÚ i tworzymy film pt. JA. Dlaczego zaczynaÊ od koñca? MówiÈc o ĝyciu, dobrze jest zaczÈÊ od Ămierci. To jest na pierwszy rzut oka doĂÊ szokujÈce podejĂcie, bo Ămierci lubimy siÚ baÊ i nie chcemy sobie raczej o niej przypominaÊ. A jednak dobrze zapla- nowane zadanie zaczyna siÚ od okreĂlenia, do czego dÈĝymy. „Za- czynaj z wizjÈ koñca” to jeden z siedmiu nawyków skutecznego dziaïania wedïug Stephena Covey, autora ksiÈĝki 7 nawyków sku- tecznego dziaïania (Poznañ, 2007). UmiejÚtnoĂÊ tworzenia wizji tego, do czego siÚ zmierza, i pla- nowania, jak dotrzeÊ do wyznaczonego celu, to jedna z zasadni- czych róĝnic miÚdzy czïowiekiem a resztÈ organizmów ĝywych na Ziemi. Ludzka zdolnoĂÊ realizowania celów na podstawie planu i zorganizowanego dziaïania pozwoliïa czïowiekowi nieěle rozpa- noszyÊ siÚ na Ziemi. Dlaczego jednak powinniĂmy planowaÊ swojÈ ĂmierÊ? Spoj- rzenie na swoje ĝycie „od koñca” i wyobraĝenie sobie swojej Ămier- ci oraz tego, co po niej nastÈpi, jest bardzo trudnym emocjonalnie Êwiczeniem. Jaki sens ma zastanawianie siÚ nad tym, co bÚdzie, kiedy nas juĝ nie bÚdzie? Wydaje siÚ, ĝe nie ma sensu. 40 Zacznijmy od końca Ale JEST sens zastanawiaÊ siÚ nad tym, co JESZCZE chcemy przeĝyÊ i osiÈgnÈÊ w ĝyciu. Czy chcemy ĝyÊ z dnia na dzieñ, nie zastanawiajÈc siÚ specjalnie nad sensem tego, co robimy, czy teĝ wolimy Ăwiadomie (jak dobry autor) zaplanowaÊ i (jak dobry reĝyser) zrealizowaÊ sztukÚ pt. Moje ĝycie? Im bardziej chcemy egzekwowaÊ nasze prawo do decydowania o sobie, tym lepiej powinniĂmy zaplanowaÊ, czego CHCEMY od ĝycia. JAK ta sztuka (lub film) pt. Moje ĝycie ma wyglÈdaÊ? JakÈ ma mieÊ treĂÊ? Po podjÚciu tych decyzji trzeba postanowiÊ dziaïaÊ i konsekwentnie pracowaÊ nad REALIZACJk swojego ĝycia. OczywiĂcie, jest olbrzymia pokusa, aby powiedzieÊ sobie: „Co siÚ bÚdÚ wysilaï, i tak ode mnie bardzo niewiele zaleĝy”, ĝyÊ z dnia na dzieñ i jakoĂ „spÚdzaÊ” (jak natrÚtnÈ muchÚ z nosa) swoje ĝycie. Wielu ludzi tak wïaĂnie ĝyje. Tylko nieliczni rozumiejÈ populary- zowanÈ przez dr. Wayne Dyera koncepcjÚ „umrzeÊ, aby siÚ uro- dziÊ”. Chodzi o nowe spojrzenie na siebie i ĝycie, odrzucenie tego, co byïo, zajÚcie siÚ tym, co nowe, tym, co rodzi siÚ na naszych oczach. Caïy nastÚpny rozdziaï jest poĂwiÚcony tej idei. Memento mori Stworzenie zakonu, w którym mnisi nic do siebie nie mówiÈ oprócz przypominania sobie, ĝe sÈ Ămiertelni, wydawaïo mi siÚ kiedyĂ wyjÈtkowo gïupim pomysïem. Dzisiaj teĝ nie wstÈpiïbym do takiego zakonu, ale na sam pomysï patrzÚ zasadniczo inaczej, bo z autentycznym i peïnym podziwem. Podobnie jest z posypy- waniem sobie gïowy popioïem w ¥rodÚ PopielcowÈ w celu przypo- mnienia o swojej ĂmiertelnoĂci. WidzÚ duĝÈ wartoĂÊ dydaktycznÈ takiego postÚpowania. Zmuszanie siÚ od czasu do czasu do zasta- nawiania nad sensem swojego Ămiertelnego ĝycia jest na pewno bardzo cenne. „PamiÚtaj o Ămierci” — te sïowa wypowiadane na powita- nie mogÈ szokowaÊ i budziÊ sprzeciw, ale na pewno zmuszajÈ 41 NO, TO CZEGO CHCESZ? JAK PODEJMOWAĆ SŁUSZNE DECYZJE do myĂlenia. Warto zaczÈÊ „od koñca”. Warto zastanowiÊ siÚ nad nieuniknionym faktem, ĝe kiedyĂ nas nie bÚdzie, ĝe kiedyĂ umrze- my. Ten fakt wcale nie musi nas wpÚdzaÊ w depresjÚ. Przeciwnie: warto go wykorzystywaÊ w trudnych sytuacjach ĝyciowych, kiedy moĝe nam pomóc na przykïad w zdecydowanym i bezlitosnym izolowaniu siÚ od natrÚtów, nudziarzy i cwaniaków, którzy kradnÈ nam cenne minuty ĝycia. W chwilach rozterki ĂwiadomoĂÊ, ĝe nie mamy tak wiele ĝycia przed sobÈ, moĝe bardzo pomóc w podej- mowaniu mÈdrych decyzji. Staje siÚ teĝ o wiele ïatwiejsze rozróĝ- nianie rzeczy naprawdÚ waĝnych od drobiazgów. Poniewaĝ kaĝdy kij ma dwa koñce, dobrze jest pamiÚtaÊ, ĝe ten „drugi koniec” naszego ĝycia jest TERAZ i liczy siÚ tylko to, co jest przed nami: od dzisiaj aĝ do samej Ămierci. Tym, co byïo, niech siÚ zajmujÈ historycy, my juĝ tego zmieniÊ nie moĝemy, mamy tylko to, co przed nami. Co waĝnego chcemy jeszcze zrobiÊ? Wybór Ămierci ¥mierÊ kojarzy siÚ raczej z sytuacjÈ, w której nie mamy wyboru, skÈd wiÚc pomysï na formuïkÚ „wybór Ămierci”? SÈ po temu dwie przyczyny. Po pierwsze, warto uĂwiadomiÊ sobie, ĝe chociaĝ nasza ĂmiertelnoĂÊ jest w tej chwili nieunikniona, mamy przed sobÈ MNÓSTWO wyborów aĝ do samego koñca. ¥wiadomoĂÊ tego „ostatecznego celu” moĝe nam pomóc w podejmowaniu rozwaĝ- nych decyzji. Po drugie, wcale nie jest powiedziane, ĝe kiedyĂ nie bÚdziemy sobie wybieraÊ rodzaju swojej Ămierci. Brzmi to w tej chwili zupeï- nie nieprawdopodobnie, ale myĂlÈcy logicznie obserwatorzy ostat- nich odkryÊ w biologii juĝ na pewno siÚ nad tym zastanawiajÈ. Z tego, co wiemy na temat naszej „instrukcji budowy i obsïugi” zapisanej w chromosomach, wynika wyraěnie, ĝe ĂmierÊ jest jed- nym z programów uwarunkowanych genetycznie. Nigdzie nie jest powiedziane, ĝe organizmy ĝywe muszÈ siÚ starzeÊ. Przecieĝ ko- 42 Zacznijmy od końca mórki odradzajÈ siÚ na nowo i takie na przykïad droĝdĝe wcale siÚ nie starzejÈ w swoim w zasadzie wiecznym ĝyciu. Dlaczego psy starzejÈ siÚ juĝ po 15 latach, a sïonie i ĝóïwie ĝyjÈ o wiele dïuĝej od czïowieka? Gdzie mieszka kostucha? Nie ma ĝadnej innej przyczyny, ĝe siÚ starzejemy, niĝ ta, ĝe tak jesteĂmy genetycznie zaprogramowani. ¥mierÊ jest istotnym ele- mentem ewolucji: dziÚki niej nowe (odrobinÚ lepiej przystosowane) moĝe wypieraÊ stare. Nosimy przysïowiowÈ „kostuchÚ” w nas sa- mych. PrÚdzej czy póěniej czïowiek wytropi jÈ w trzech miliardach znaków kodu genetycznego. Ten kod potrafimy juĝ czytaÊ, mimo ĝe daleko nam jeszcze do zrozumienia, jak dziaïajÈ zapisane w nim programy. Nie wiadomo, czy nastÈpi to za dziesiÚÊ lat, czy za tysiÈc, ale kiedyĂ nastÈpi i ludz- koĂÊ stanie przed problemem, jak nowo narodzonym udzielaÊ „licencji na ĝycie”, aby w pewnym momencie dobrowolnie odeszli i nie zabierali miejsca nastÚpnym ochotnikom do ĝycia. W tej chwili na pewno nie mamy siÚ co martwiÊ i chodziÊ z transparentami „Nie chcemy byÊ nieĂmiertelni” ani obawiaÊ siÚ, ĝe ktoĂ bÚdzie od nas wymagaÊ zadeklarowania terminu i rodzaju Ămierci, jakÈ chcemy zakoñczyÊ swoje wystÚpy na Ziemi. Lepiej niech ta — dla wielu pewnie koszmarna — perspektywa motywuje do koncentrowania siÚ na jak najlepszym, najciekawszym, naj- zdrowszym, najszlachetniejszym i najmÈdrzejszym ĝyciu. Samobójstwo Kiedy juĝ wyjaĂniïem, ĝe przez „wybór Ămierci” nie mam na myĂli samobójstwa, czas zauwaĝyÊ, ĝe faktycznie MAMY ten podsta- wowy wybór: czy ĝyÊ. Doskonale wiemy, ĝe wielu ludzi korzysta z moĝliwoĂci wïasnorÚcznego zakoñczenia swojego ĝycia. 43 NO, TO CZEGO CHCESZ? JAK PODEJMOWAĆ SŁUSZNE DECYZJE Oto garĂÊ typowych odpowiedzi na pytanie: „Co sÈdzisz o lu- dziach popeïniajÈcych samobójstwo?” z portalu Zapytaj: x Ich decyzja. MajÈ powód, to popeïniajÈ. Jednakĝe nie pochwalam, bo to oznacza, ĝe siÚ poddali, nie walczyli, okazali siÚ tchórzami. x SÈ piÚkni sami w sobie. x TargnÚli siÚ na swoje ĝycie, poniewaĝ nie chcieli dïuĝej ĝyÊ. Wykorzystali swojÈ wolnÈ wolÚ i zdecydowali, wybrali ĂmierÊ. x ¿ycie ich przerosïo, sÈ bardzo wraĝliwi, czÚsto nadwraĝliwi, nieradzÈcy sobie z problemami, codziennoĂciÈ, skrzywdzeni przez innych ludzi. x MyĂlÚ, ĝe to trochÚ niezdrowe odbieraÊ sobie ĝycie — najpiÚkniejszy dar od rodziców i Boga. x Zastanawiam siÚ, jak bardzo ěle musiaïo im byÊ, ĝe popeïnili samobójstwo. Rozumiem ich. ¿ycie jest do dupy. x Z dwojga zïego wolÚ byÊ statystycznym samobójcÈ niĝ takim tam sobie przeciÚtnym truchïem… x Nie radzÈ sobie z bólem. MajÈ problemy i niewaĝne, czy duĝe, czy maïe, nie myĂlÈ o tym, co potem mogÈ czuÊ ich bliscy. x Wedïug mnie caïa ludzkoĂÊ powinna popeïniÊ samobójstwo. x Rozumiem ich. To straszne uczucie, jak krzyczysz w Ărodku, woïasz o pomoc, jednak nikt ciÚ nie sïyszy. Wiem, bo doĂwiadczam czegoĂ takiego, i to dosyÊ czÚsto. PrÚdzej czy póěniej wszyscy umrzemy, wiÚc po co siÚ mÚczyÊ, skoro moĝna to skróciÊ. Mimo ĝe tak uwaĝam, to nie myĂlÚ o samobójstwie, poniewaĝ jestem osobÈ, która popada ze skrajnoĂci w skrajnoĂÊ, wiÚc skoro sÈ momenty wielkiego cierpienia, to sÈ teĝ momenty ogromnego szczÚĂcia i dla tych momentów ĝyjÚ. 44 Zacznijmy od końca Jak widaÊ, wielu ludzi, zwïaszcza mïodych, nie ma ochoty ĝyÊ. Nie majÈ „apetytu na ĝycie”. Nie rozumiejÈ, ĝe to jest unikalny dar i okazja, która siÚ nie powtórzy. JeĂli nie jesteĂ zachwycony swoim ĝyciem, zauwaĝ, ĝe to nie jest podrÚcznik dla samobójców, wiÚc jeĝeli w podrozdziale „Samo- bójstwo” oczekujesz rady, jak siÚ zabiÊ, przepraszam za nieporo- zumienie… Ale skoro juĝ ten podrozdziaï czytasz, moĝe rozwaĝysz moĝ- liwoĂÊ, ĝeby jednak nie popeïniaÊ samobójstwa i ĝyÊ dalej, tylko w taki sposób, ĝeby siÚ nic a nic nie przejmowaÊ tym, co CiÚ tak zdoïowaïo. Przecieĝ nic CiÚ nie bÚdzie kosztowaÊ, ĝeby zobaczyÊ, co z tego wyniknie. Szczerze mówiÈc: juĝ niejeden czytelnik mojej ksiÈĝki JA (’ódě 1993) informowaï mnie w bardziej lub mniej za- kamuflowany sposób, ĝe mu uratowaïem ĝycie. Miïo jest zawsze coĂ takiego sïyszeÊ, wiÚc jeĂli któregoĂ dnia napiszesz do mnie, ĝe tak siÚ zaczytaïeĂ w tej ksiÈĝce, iĝ wybraïeĂ ĝycie zamiast Ămierci, z góry dziÚkujÚ. Znam sporo osób, które twierdzÈ, ĝe miaïy, a nawet miewajÈ myĂli samobójcze. To, jak siÚ okazuje, nie jest nic niezwykïego, szczególnie wĂród myĂlÈcych i wraĝliwych ludzi. Znany autor ksiÈ- ĝek samodoskonalÈcych Og Mandino utkwiï mi w pamiÚci dziÚki historii, którÈ opowiadaï o sobie. Kiedy zdesperowany postanowiï popeïniÊ samobójstwo, w sklepie, gdzie zamierzaï kupiÊ pistolet (jak to w Ameryce bywa), zobaczyï ksiÈĝkÚ, którÈ nagle zapragnÈï przeczytaÊ. Skoñczyïo siÚ na tym, ĝe zamiast siÚ zabiÊ, przeĝyï jeszcze wiele lat, piszÈc ksiÈĝki i robiÈc poĝyteczne rzeczy dla in- nych ludzi, i samemu bÚdÈc z tego powodu szczÚĂliwym. Dlatego jeĂli miewasz myĂli samobójcze, bo nie za bardzo do- strzegasz sens ĝycia, zapraszam gorÈco do wziÚcia udziaïu w wiel- kim przedsiÚwziÚciu popularyzowania wiedzy na temat mÈdrego ĝycia. To moĝe byÊ dla Ciebie znakomita zabawa dajÈca poczucie, ĝe Twoje ĝycie jest waĝne i ĝe Ty (bÚdÈc dokïadnie tym, kim jesteĂ) 45 NO, TO CZEGO CHCESZ? JAK PODEJMOWAĆ SŁUSZNE DECYZJE moĝesz mieÊ duĝy wpïyw na budowanie wspaniaïego pomnika ludzkiej inteligencji, jaki mozolnie tworzymy w Akademii MÈ- drego ¿ycia. Kiedy nie ma wyboru No dobrze, moĝna zaïoĝyÊ, ĝe mamy wybór, ĝeby — aĝ do Ămierci — ĝyÊ. Ale jest przecieĝ mnóstwo sytuacji, na które nie mamy wpïywu w ĝyciu, wiÚc jak tu mówiÊ, ĝe mamy wybór? Nie mamy na przykïad wpïywu na geny, z którymi przycho- dzimy na Ăwiat (ale juĝ mamy trochÚ do powiedzenia na temat poïowy genów naszych dzieci). Nie mamy wpïywu na pogodÚ, na sÈsiadów… Tak, to prawda, ĝe na wiele rzeczy w ĝyciu nie mamy wpïywu. Ale na caïÈ resztÚ MAMY! Podstawowe prawo wyboru Moĝemy swobodnie wybieraÊ tylko te rzeczy, na które mamy wpïyw. SÈ ludzie, którzy upierajÈ siÚ przy samoograniczajÈcym przeko- naniu, ĝe poniewaĝ na wiele rzeczy w ĝyciu nie mamy wpïywu, nie mamy wpïywu na nic i nie warto siÚ wysilaÊ. Nie ma w tym „rozumowaniu” ĝadnej logiki, ale jest to jedna z popularniejszych metod manipulowania (czÚsto skutecznego) otoczeniem. Analogia z grÈ w karty uzmysïawia naiwnoĂÊ tej manipulacji. Nie wybieramy kart, jakie dostajemy, a mimo to moĝemy byÊ albo dobrym, albo zïym graczem. ½li gracze usiïujÈ tïumaczyÊ, ĝe prze- cieĝ nie mieli wyboru z kartami, jakie im siÚ dostaïy, ale nikogo przy zdrowych zmysïach nie nabiorÈ na takie „uzasadnienie”. W ĝyciu jakoĂ dajemy siÚ na to ïatwiej nabieraÊ: ludzie, którzy niemÈdrze postÚpujÈ i nie chcÈ nauczyÊ siÚ rozsÈdniej ĝyÊ, bÚdÈ uparcie szukali winy w „zïych kartach”, a nie w swoim postÚpowa- 46 Zacznijmy od końca niu. I odwrotnie: „dobrzy gracze”, ludzie, którzy poszukujÈ lepszych sposobów na ĝycie i sÈ otwarci na nowÈ wiedzÚ, bÚdÈ wygrywali. Na wiele, a nawet bardzo wiele rzeczy nie mamy wpïywu, po- dobnie jak w grze w karty nie mamy wpïywu na to, jak zostanÈ one rozdane. Ale wszystko moĝemy wykorzystaÊ w odpowiedni sposób i to, co zrobimy z tym, co mamy, juĝ caïkowicie od nas zaleĝy. Podstawowy wybór Najwaĝniejszy wybór, jakiego warto dokonaÊ, to ĝyÊ aĝ do Ămierci, to znaczy ĝyÊ z caïÈ radoĂciÈ i entuzjazmem, jaki siÚ temu cu- downemu zjawisku pt. Moje ĝycie naleĝy, i pracowaÊ nad tym, aby byïo piÚkne i udane. mWICZENIE 4. Napisz w swoim notatniku z dzisiejszÈ datÈ odpowiedzi na pytania: x Co byĂ zrobiï, gdyby zostaïa Ci tylko jedna godzina ĝycia? x Co byĂ zrobiï, gdybyĂ miaï rok ĝycia przed sobÈ? x Co byĂ zrobiï, gdybyĂ miaï dziesiÚÊ lat przed sobÈ? x Co w ogóle w ĝyciu zamierzasz zrobiÊ, zdobyÊ, osiÈgnÈÊ? Teraz napisz bez zastanawiania siÚ, co jeszcze chcesz osiÈgnÈÊ w ĝyciu. Pisz wszystko, co Ci przychodzi do gïowy, i nie zatrzymuj siÚ, aĝ bÚdziesz mieÊ co najmniej 50 pozycji. Nie zaglÈdaj do tej listy przez tydzieñ. Po tygodniu spokojnie przeanalizuj to, co napisaïeĂ. Zrób listÚ rzeczy, które chcesz osiÈgnÈÊ, i nadaj priorytety poszczególnym pozycjom. Jakie trzy pozycje sÈ najwaĝniejsze w tej chwili? JeĂli przy okazji tego Êwiczenia przyjdzie Ci do gïowy, ĝe mo- ĝesz od razu coĂ zmieniÊ w swoim obecnym ĝyciu, zastanów siÚ i od razu zaplanuj, jak to zrobiÊ. 47
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

No, to czego chcesz? Jak podejmować słuszne decyzje
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: