Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00054 007654 13585185 na godz. na dobę w sumie
Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia - książka
Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia - książka
Autor: Liczba stron: 240
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2701-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Dostrzeż barwy nocy i naucz się je fotografować

Jeśli chcesz wyruszyć na nocne łowy, aby zdobyć wspaniałe zdjęcia, musisz się doskonale przygotować. Powinieneś zadbać o własne bezpieczeństwo i odpowiedni sprzęt oraz posiadać określone umiejętności. Uprawianie nocnej fotografii wiąże się bowiem z pewnymi utrudnieniami, które nie występują przy wykonywaniu zdjęć w ciągu dnia. W tej książce znajdziesz pełen pakiet niezbędnych informacji, począwszy od doboru odpowiedniego aparatu, a na obróbce komputerowej nocnych fotografii skończywszy.

W książce 'Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia' znajdziesz instrukcje i porady ilustrowane niezwykłymi zdjęciami autora, które poprowadzą Cię przez tajemnicze krajobrazy nocnego miasta. Dzięki temu podręcznikowi dowiesz się, jak najlepiej wybrać temat zdjęcia i twórczo skomponować obraz, jak dobrać odpowiedni sprzęt i w jaki sposób go używać, a także jakie techniki fotograficzne stosować, pracując w ciemności. Nauczysz się tak ustawiać ostrość i ekspozycję, aby zarejestrować wspaniałe barwy nocy, a potem udoskonalić fotografie na swoim komputerze.

Odkryj wspaniały i tajemniczy świat nocnej fotografii


Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia Autor: Harold Davis T³umaczenie: Joanna Pasek ISBN: 978-83-246-2701-1 Tytu³ orygina³u: Creative Night: Digital Photography Tips Techniques Format: 200×230, stron: 240 Dostrze¿ barwy nocy i naucz siê je fotografowaæ (cid:129) Jak ustawiaæ ekspozycjê w ekstremalnych warunkach oœwietleniowych? (cid:129) Jak zwiêkszyæ dynamikê tonaln¹ nocnych obrazów? (cid:129) Jak uchwyciæ œlady ruchu gwiazd? Jeœli chcesz wyruszyæ na nocne ³owy, aby zdobyæ wspania³e zdjêcia, musisz siê doskonale przygotowaæ. Powinieneœ zadbaæ o w³asne bezpieczeñstwo i odpowiedni sprzêt oraz posiadaæ okreœlone umiejêtnoœci. Uprawianie nocnej fotografii wi¹¿e siê bowiem z pewnymi utrudnieniami, które nie wystêpuj¹ przy wykonywaniu zdjêæ w ci¹gu dnia. W tej ksi¹¿ce znajdziesz pe³en pakiet niezbêdnych informacji, pocz¹wszy od doboru odpowiedniego aparatu, a na obróbce komputerowej nocnych fotografii skoñczywszy. W ksi¹¿ce „Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia” znajdziesz instrukcje i porady ilustrowane niezwyk³ymi zdjêciami autora, które poprowadz¹ Ciê przez tajemnicze krajobrazy nocnego miasta. Dziêki temu podrêcznikowi dowiesz siê, jak najlepiej wybraæ temat zdjêcia i twórczo skomponowaæ obraz, jak dobraæ odpowiedni sprzêt i w jaki sposób go u¿ywaæ, a tak¿e jakie techniki fotograficzne stosowaæ, pracuj¹c w ciemnoœci. Nauczysz siê tak ustawiaæ ostroœæ i ekspozycjê, aby zarejestrowaæ wspania³e barwy nocy, a potem udoskonaliæ fotografie na swoim komputerze. (cid:129) Ró¿ne techniki fotografowania noc¹ (cid:129) Aparaty i sprzêt (cid:129) Oœwietlenie zdjêæ nocnych (cid:129) Nocne ekspozycje (cid:129) Tryby ¿arówki (cid:129) Fotografie budynków (cid:129) Panoramy miast (cid:129) Komputerowe usuwanie szumu (cid:129) £¹czenie obrazów w Photoshopie (cid:129) Programowanie interwalometru Odkryj wspania³y i tajemniczy œwiat nocnej fotografii Idź do • Spis treści • Przykładowy rozdział Katalog książek • Katalog online • Zamów drukowany katalog Twój koszyk • Dodaj do koszyka Cennik i informacje • Zamów informacje o nowościach • Zamów cennik Czytelnia • Fragmenty książek online Kontakt Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl © Helion 1991–2010 Spis treści 8 Wstęp 10 Nocne życie 12 Zalety nocnej fotografii 16 Rodzaje nocnej fotografii 18 Planowanie nocnych zdjęć 22 Wymogi bezpieczeństwa 24 Aparaty do nocnej fotografii 26 Statywy 30 Zasilanie 34 Obiektywy 36 Ustawianie ostrości w nocy 40 Ręczne ustawianie ekspozycji 44 Tryb Bulb 46 Nocne ekspozycje 50 Czas migawki 54 Otwarcie przesłony 56 ISO 58 Histogram naświetlenia w nocnej fotografii 62 Malowanie światłem 68 Kolory nocy 70 Nocne panoramy miast 76 Budynki nocą 82 Mosty i odbicia w wodzie 88 Krajobrazy industrialne 92 Światło i ruch w nocy 102 Fotografowanie oceanu 108 Mgła w nocy 114 Chmury 120 Fotografowanie księżyca 126 Noc w domu 128 Zwykłe przedmioty 130 Zwiększanie dynamiki tonalnej 136 Noc w bieli i czerni 142 Samotne przestrzenie nocy 144 Wolność nocy 146 Księżycowe krajobrazy 150 Noc jak dzień 156 Nocne niebo 160 Nocny pejzaż 168 Kwiaty nocy 170 Głębiny późnej nocy 172 Długie naświetlanie w nocy 176 Ograniczanie szumu 178 Komputerowe usuwanie szumu 184 Fotografowanie śladów gwiazd 190 Nocna muzyka 192 Łączenie śladów gwiazd 194 Czym jest łączenie obrazów 208 Programy do łączenia obrazów 210 Łączenie obrazów w Photoshopie 226 Programowanie interwalometru 234 Przydatne strony internetowe i inne źródła 236 Słowniczek 238 Skorowidz 7 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Abstrakcja wiarygodna Wykorzystanie techniki polegającej na tym, iż oglądający sami doszukują się konkretu ukry‑ tego w niejednoznacznej kompozycji, jest bardzo efektywne. (Przykładami jej użycia są zdjęcia gałek u drzwi na stronach 120 – 121). Jednakże czasami sama abstrakcja stwarza większe możliwości kompozycyjne niż co‑ kolwiek, co można znaleźć w „prawdziwym świecie”. (Przykłady znajdziesz na stronach 122 – 127). W jaki sposób można rozwiązać tę pozorną sprzeczność pomiędzy natural‑ nym pragnieniem zgłębienia znaczenia obra‑ zu i przyjemnością, jaką wyzwala oglądanie abstrakcji? Kluczem jest tworzenie abstrakcji częścio‑ wych, które są osadzone w rzeczywistości. W przypadku tego typu zdjęć niekoniecznie istotne jest to, aby motyw przedstawiony na zdjęciu był rozpoznawalny. Jednocześ‑ nie oglądający musi zrozumieć, że jest on prawdziwy. To ugruntowuje abstrakcję, czyniąc ją wia‑ rygodną, i prezentuje możliwość stworzenia zachwycającego i magicznego obrazu, który nie wywołuje u oglądającego tego rodzaju nieprzyjemnych odczuć, jakich doświadcza ktoś, kto zjadł za dużo tłustych potraw.  To zdjęcie powstało w Marin Civic Center w San Rafael w Kalifornii. Budynek został zapro‑ jektowany przez sławnego architekta Franka Lloyda Wrighta i był jednym z jego ostatnich wielkich projektów. Użycie obiektywu rybie oko pozwala na wyabstrahowanie łuku, jaki tworzy przestrzeń w środku pomiędzy schodami, w gruncie rzeczy dzięki wykorzystaniu triku optycznego, co zmienia fotografię, mogącą być ujęciem architektury, w wiarygodną abstrakcję. Cyfrowe rybie oko 10,5 mm, 5 s, f/22, ISO 100, statyw 128 Kompozycja zdjęć. Kreatywna fotografia  A oto inne zdjęcie z Marin Civic Center Franka Lloyda Wrighta. W przeciwieństwie do zdjęcia z poprzed‑ niej strony, które wyraźnie obrazuje spojrzenie w dół schodów, tutaj możesz nie być w stanie określić, czy jest to ujęcie skierowane w górę schodów. Wielu oglądających potrzebuje chwili, aby dostrzec konkret w tej częściowej abstrakcji. Zdjęcie może podobać się zarówno jako obraz architektury, jak i wiarygodna abstrakcja. 15 mm, 10 s, f/22, ISO, statyw Puść wodze wyobraźni 129 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Łączenie obrazów Zawsze gdy łączę fotografie, tworząc kolaż, pamiętam o tym, że finalne obrazy muszą mieć albo cechy surrealistyczne, albo zawie- rać elementy paradoksu… albo jedno i drugie. Odkryłem, że bardzo efektywną techniką kompozycyjną jest wyko- rzystanie na zdjęciu oryginalnej fotografii i jej kopii powielonych w różnych rozmiarach i pod różnymi kątami. Podczas łączenia obrazu z jego własną kopią lub z innym obrazem należy pamiętać o tym, aby zachować jednolitość kompozycji. Często zapomina się, iż kolorystyka i kierunek padania światła na każdej części zdjęcia muszą do siebie pasować. Oprócz tego sposób łączenia zdjęć musi być właściwy, tak aby linie i kształty przechodziły płynnie z jednej części kompozycji w drugą bez widocznych przerw i nieciągłości.  Poprzednia strona: Połączyłem zdjęcie spiralnej klatki schodowej ze zdjęciem spiralnej muszli, dzięki czemu powstała jednolita kompozycja złożona z dwóch zupełnie różnych spiral. Schody: 6 s, f/22, ISO 100, statyw Muszla: makro 50 mm, 8 s, f/32, ISO 100, statyw  To zdjęcie spiralnej klatki schodowej zrobiłem w tylnej części budynku Embarcadero Center w San Francisco. Cyfrowe rybie oko 10,5 mm, 10 s, f/22, ISO 100, statyw 132 Kompozycja zdjęć. Kreatywna fotografia  Ten obraz przypomina klatki schodowe M. C. Eschera; kompozycja składa się z wielu wersji zdjęcia spiralnych schodów zamieszczonego po lewej stronie, odwróconych i mających zmienione wymiary. Fotografia i paradoks 133 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Ekspozycje kreatywne Ekspozycja kreatywna to taka, która odbiega od ogólnie przyjętego za poprawne naświet‑ lenia wybranego przez Ciebie tematu, jakie wyznacza pomiar światła w Twoim aparacie. Celem takiej modyfikacji ekspozycji jest udoskonalenie kompozycji przez właściwe naświetlenie jasnych i ciemnych obszarów kadru. Innymi słowy, możesz zmodyfikować ekspozycję, aby dostosować ją do własnych preferencji estetycznych, niedoświetlając lub prześwietlając obraz. Większość doświadczonych fotografów do‑ chodzi do wniosku, że wiele, jeśli nie więk‑ szość ich ekspozycji zawiera element kreatywności. Poprawne ekspozycje są za‑ zwyczaj pozbawione wyrazu i charakteru, ich histogram ma kształt wypośrodkowa‑ nej krzywej. Dobrą kompozycję można zwy‑ kle stworzyć w prosty sposób — przesuwając wykres histogramu w lewo (niedoświetle‑ nie) lub w prawo (prześwietlenie). (Histo‑ gramy ekspozycji zostały omówione wcześ‑ niej, na stronach 38 – 39). Przejrzyj instrukcję obsługi aparatu, by znaleźć informacje na temat ustawień dotyczących kompozycji kreatywnej w try‑ bach automatycznych. Zwykle dobrym spo‑ sobem postępowania jest wykonywanie dodatkowych ujęć niedoświetlonych lub prześwietlonych. Możesz także zastosować bracketing, dzięki czemu później, podczas przeglądania rezultatów swojej pracy, bę‑ dziesz miał z czego wybierać. W celu niedoświetlenia ekspozycji przy pa‑ rametrach ustawianych manualnie zmniejsz wartość ISO, wybierz krótszy czas naświet‑ lania lub zmniejsz przysłonę (bądź zastosuj kombinację tych trzech parametrów). Aby prześwietlić tego typu ekspozycję, zwiększ wartość ISO, wybierz dłuższy czas naświetlania lub większą przysłonę (lub wy‑ korzystaj kombinację tych parametrów). Zwykle któryś z trzech komponentów ekspo‑ zycji jest właśnie tym, który ma znaczenie dla Twojej kompozycji. Na przykład możesz potrzebować ekspozycji z określoną liczbą przysłony, aby uzyskać właściwą głębię ostrości. Możesz też chcieć wykorzystać dany czas naświetlania, by uchwycić ruch. Pamię‑ tając o ustalonym komponencie ekspozycji, dopasuj inne ustawienia, aby stworzyć kom‑ pozycję kreatywną.  Celowo nie doświetliłem tego zdjęcia przedstawiającego dziecko w objęciach matki, by potencjalnie odwracające uwagę tło stało się czarne. Później, podczas obróbki obrazu, naświetliłem obraz dziecka. 95 mm, 1/30 s, f/3,5, ISO 2000  Linia świetlna wokół wspaniałych „włosów” na pąku tego maku utworzyła interesujący kształt. Mnie przypominał makowego węża. Aby uwidocznić jedynie ten element obrazu, wykorzystałem krea‑ tywną kompozycję polegającą na celowym niedoświetleniu całego zdjęcia. Makro 200 mm, 1/400 s, f/11, ISO 100, statyw 40 Kompozycja zdjęć. Kreatywna fotografia Zdjęcia robią ludzie, nie sprzęt 41 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Zwiększanie rozpiętości tonalnej Śnieg w parku narodowym Yosemite jest jak magnes dla fotografa krajobrazu. Wspaniale się bawiłem, robiąc zdjęcia na potrzeby dużego projektu wydawni‑ czego, i nie przejmowałem się zbytnio kwestiami takimi jak rozpiętość tonalna. Kiedy jednak zobaczyłem obraz śnieżycy w Yosemite ze słynnego punktu widoko‑ wego Tunnel View, kompozycja wydała mi się mało interesująca. Gdybym prze‑ tworzył zdjęcie, aby uwydatnić pierwszy plan, niebo stałoby się zbyt jasne; z ko‑ lei przetworzenie przy skupieniu się na niebie sprawiłoby, że pierwszy plan byłby zbyt ciemny, pozbawiony szczegółów. Dopracowanie kompozycji wymagało wielokrotnej obróbki RAW. Stworzyłem dwie wersje ujęcia, korzystając z zapisa‑ nego pliku RAW — jedną przetworzoną pod kątem pierwszego planu i drugą, w której zwróciłem uwagę na niebo. Na‑ stępnie połączyłem obydwa obrazy, uży‑ wając warstw, warstwy maski i narzędzia Gradient w Photoshopie. Złożenie dwóch warstw zabiera jedynie kilka minut, a rezultatem jest kompo‑ zycja z o wiele większą rozpiętością to‑ nalną niż każda z wersji z osobna. Oczy‑ wiście aby w pełni wydobyć wspaniałość krajobrazu Yosemite, potrzebne były ko‑ lejne poprawki — związane z kolorem i kontrastem — ale dwuetapowa obróbka RAW to podstawa efektu końcowego. 68 Kompozycja zdjęć. Kreatywna fotografia  Tę wersję wykonałem ciemniejszą, dzięki czemu zostały uchwycone szczegóły nawet w najjaśniejszych chmurach.  Ta wersja została tak przetworzona, przy wykorzystaniu pliku RAW, by wydobyć detale drzew na pierwszym planie.  Ten pełen napięcia obraz zimowej śnieżycy w Yosemite Valley zawiera większą rozpiętość tonalną, niż można by było uchwycić w pojedynczej wersji zdjęcia. 18 mm, 1/320 s, f/9, ISO 100, statyw Zdjęcia robią ludzie, nie sprzęt 69 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Łączenie ujęć kwiatów Fotografowałem ten mały kwiat na pod‑ świetlonym tle, wykonując wiele ujęć, które chciałem później połączyć, by uzyskać pełną rozpiętość tonalną przezroczystego kwiatu i jego ciemniejszych łodyżek. W każdym ujęciu przysłona była taka sama, zmieniałem czas naświetlania i zwracałem uwagę na to, by nie poruszyć aparatem, kwia‑ tem czy statywem. Przy założeniu, że wszystkie ekspozycje dokładnie się pokrywają, łatwo jest wykorzy‑ stać najlepsze elementy każdego z nich, by stworzyć ostateczną kompozycję.  Zanim ręcznie połączyłem wersje w jedną całość, w programie Adobe Bridge obejrzałem liczne ujęcia, które wykonałem z różnym czasem naświetlania. Oto ekspozycje uporządkowane od najjaśniejszej do najciemniejszej:  Ta ekspozycja trwała 13 sekund; wykonałem ją, aby otrzymać maksy‑ malne naświetlenie.  Przy ośmiosekundowej ekspozycji ładnie prezentowały się szczegóły.  Podobnie jak w ekspozycji ośmiosekundowej, i w tej, trwającej 4 se‑ kundy, detale były dobrze widoczne, ale obraz był nieco zbyt ciemny, by móc uzyskać większe nasycenie.  Najciemniejsza ekspozycja, dwusekundowa, pozwoliła uzyskać kilka ciemnych linii do wykorzystania w wersji finalnej. 76 Kompozycja zdjęć. Kreatywna fotografia  Cztery ujęcia kwiatu rośliny o nazwie Negilla damascena (czarnuszka polna) zostały połączone w celu uzyskania kompozycji widocznej powy‑ żej. Połączenie ostrych i miękkich elementów pochodzących z różnych ujęć pokazanych na stronie 76 sprawia, że kompozycja jest frapująca i niezwykła. Makro 200 mm, pierścień pośredni 36 mm, cztery ujęcia przy czasie mi‑ gawki od 2 do 13 s, każde ujęcie przy f/32, ISO 100, statyw Zdjęcia robią ludzie, nie sprzęt 77 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Planowanie nocnych zdjęć To, jak będziesz planować swe nocne wyprawy fotograficzne, zależy od celów, jakie przed sobą postawisz. Przygotowanie się do nocnej pracy jest nieco trudniejsze niż w przypadku dziennej sesji zdjęciowej. Oprócz zadbania o wszystko to, o co zwykle trzeba zadbać przed takim wypadem, musisz też wziąć pod uwagę pewne kwestie związane z Twym bezpieczeństwem (patrz strony 18 – 19). Z racji wymogów bezpieczeństwa dobrze jest obejrzeć za dnia miejsca, w których chcesz fotografować. Są i inne powody: pozwoli Ci to później łatwiej odszukać wybraną lokację i zwiększy Twe szanse na sukces. Jeśli jeszcze za dnia ustalisz, w którym miejscu da się rozłożyć statyw, to nocą łatwiej Ci będzie ulokować go tam, gdzie powinien być. Najlepsi nocni fotografowie potrafią najzupełniej dosłownie operować swoim sprzętem z zamknię‑ tymi oczami. Radzę Ci, byś to poćwiczył w pokoju z zaciągniętymi czarnymi roletami albo w jakiejś garderobie bez okna. Zanim wybierzesz się na nocną wyprawę, musisz być w stanie przynaj‑ mniej wydobyć Twój aparat z torby i umieścić go na statywie na ślepo. Potrzebny Ci aparat, który zapisuje pliki RAW, pozwala na ręczne ustawianie ekspozycji i jest wyposażony w tryb żarówki (Bulb) — patrz strony 20 – 47. Przyda się też solidny statyw oraz zdalny wyzwalacz (patrz też: strona 226, gdzie znaj‑ dziesz informacje na temat stosowania progra‑ mowalnych interwalometrów — interval timer).  To zdjęcie znanej formacji skalnej, zwanej Falą, znajdującej się na granicy Arizony i Nowego Meksyku. Zrobiłem je w środku paździer‑ nika krótko po zachodzie słońca, gdy na niebie właśnie zaczęły pojawiać się gwiazdy. 12 mm, 8 s, f/11, ISO 100, statyw 18 Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia Nocne życie 19 20 Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia Sukces nocnej sesji zdjęciowej w wielkiej mierze zależy od Twojej orientacji w ruchach Słońca, Księ‑ życa i gwiazd. To one właśnie są źródłem światła dla Twoich scenerii fotograficznych, a często bywają też jednym z głównych tematów zdjęcia. Doświadczony nocny fotograf zawsze wie, kiedy Słońce i Księżyc zajdą, a kiedy wzejdą. Jeśli są jakieś specjalne wa‑ runki astronomiczne, to także powinny być wzięte pod uwagę. Dobry fotograf korzysta z tej wiedzy, by planować swe nocne kompozycje. Na stronie 234 znajdziesz użyteczne informacje na temat źródeł, z których możesz czerpać potrzebną wiedzę na temat faz Księ‑ życa, jego wschodów i zachodów oraz innych zjawisk astronomicznych. Na półkuli północnej ślady przesuwających się gwiazd są tym mocniej zakrzywione, im bardziej na północ skierujesz obiektyw swego aparatu (wię‑ cej informacji na ten temat znajdziesz na stronach 156 – 159). Dlatego planując zdjęcie zawierające ślady gwiazd, musisz się zwykle zastanowić, co zrobić, aby ująć obiekty pierwszoplanowe — a na ogół nie da się ich poruszyć, gdyż są na stałe powiązane z powierzchnią gruntu — na tle północnego nieba. (Patrz: strony 164 – 165, jeśli chcesz się dowiedzieć, jak znaleźć północ na nocnym niebie). Nie da się ukryć, że za dnia znacznie łatwiej jest czy‑ tać mapy i wybierać widoki. Staraj się więc przygo‑ tować jak najlepiej do robienia Twych nocnych zdjęć, póki jeszcze coś widzisz!  Po zrobieniu zdjęcia Fali, pokazanego na stronach 18 – 19, ruszyłem przez pustynię do zaparkowanego nieopodal sa‑ mochodu. Bez wątpienia w dzień łatwo bym go znalazł, ale w nocy zgubiłem drogę. Zatrzymałem się na krawędzi urwiska, właśnie tej, którą widzisz na tym zdjęciu. Resztę nocy spędzi‑ łem, chodząc w kółko, żeby się rozgrzać. Nawiasem mówiąc, to zdjęcie pokazuje widok okolicy znacznie lepiej, niż ja je widziałem, bo było wtedy ciemno jak w piwnicy. 12 mm, 30 min., f/4, ISO 100, statyw Nocne życie 21 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Ustawianie ostrości w nocy Ustawianie ostrości w nocy przysparza sporo trudności. Autofokus wtedy nie działa. A gdy autofokus nie jest w stanie „zobaczyć” obiektu, na który ma ustawić ostrość, to najprawdopodobniej Ty też nie. Jak więc masz ustawić ostrość, skoro nic nie widzisz? Większość nocnych zdjęć jest wykonywana szeroko otwartym obiektywem, ponieważ są one robione przy bardzo słabym świetle. Duży otwór przesłony oznacza, że głębia ostrości się zmniejsza, a więc tolerancja błędu na złe ustawienie ostrości jest bardzo niewielka. Jak już wcześniej mówiłem (strony 26 – 27), nocne fotografie — z wyjątkiem tych o charakterze astronomicznym — są zwykle wykonywane obiektywem szerokokątnym, co poprawia sytuację; przy stosowaniu krótkich ogniskowych wyostrzanie nie jest już czynni‑ kiem krytycznym. Nieskończoność, oznaczona na Twoim obiektywie znaczkiem ∞, to punkt, poza którym wszystko jest ostre. Im szerszy kąt widzenia (krótsza ogniskowa), tym ten punkt znajduje się bliżej aparatu. A wszystko, co znajduje się dalej, jest już ostre. Najważniejsze jest więc poznać swoje obiek‑ tywy i pamiętać o ich kaprysach dotyczących wyostrzania.  Ponieważ ten nastrojowy widok na drugi brzeg fantastycznie oświetlonej zatoki jest prawidłowo wyostrzony przy ustawieniu na nieskończoność, zrobiłem to zdjęcie, ustawiając pierścień ostrości ręcznie. 65 mm, 8 s, f/5, ISO 100, statyw 36 Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia Nocne życie 37 38 Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia Kiedy zdecydujesz się ustawić ostrość na nieskończoność, to musisz zrobić, co następuje: wyłączyć autofokus, włączyć latarkę czołową i przy jej świetle ręcznie ustawić znaczek ostrości na środek symbolu nieskończoności. Realizując ten scenariusz, zwróć koniecznie uwagę na kilka spraw: • Upewnij się, że Twoje ustawienie ostrości na nieskończoność nie zmieniło się pomiędzy kolejnymi ekspozycjami (gdybyś niechcący poruszył obiektyw lub aparat). Zaskakująco łatwo jest zmienić położenie pierścienia ostrości, wcale o tym nie wiedząc, a sztywność tych pierścieni bywa bardzo różna dla różnych modeli obiektywów (im jest sztywniejszy, tym większa szansa na to, że pozostanie w ustawionej pozycji mimo mani‑ pulowania obiektywem). • Wiele obiektywów zmiennoogniskowych wyostrza za nieskoń‑ czonością, to znaczy, że można ustawić ostrość na pierścieniu jeszcze dalej, niż znajduje się znaczek nieskończoności. Jeśli Twój obiektyw należy do tej grupy, ustawiaj ostrość na nieskoń‑ czoność przy świetle latarki, kierując się symbolem ∞, a nie po ciemku i na wyczucie. Oczywiście, jeśli wiesz, że na Twoim obiektywie znaczek ∞ jest na samym końcu skali, to możesz to łatwo zrobić nawet w ciemnościach. • Dla niektórych obiektywów zmiennoogniskowych położenie nieskończoności zmienia się przy różnych ustawieniach og‑ niskowej. Jedyna metoda, by nad tym zapanować, to wykonać testy przy świetle dziennym i kolejno sprawdzić, jak daleko od obiektywu leży punkt nieskończoności dla różnych ustawień ogniskowej. Jeśli musisz ustawić ostrość na obiekcie leżącym stosunkowo bli‑ sko, to są dwa sposoby, by tego dokonać. Możesz na oko ocenić od‑ ległość do tego obiektu, a potem przy latarce ustawić odpowiednią odległość na pierścieniu ostrości. Możesz też chwilowo oświet‑ lić obiekt i użyć tego światła do ustawienia ostrości, po czym wyłą‑ czyć reflektor i przejść do wykonywania zdjęcia w ciemności.  Również ten widok mostu Golden Gate z panoramą San Francisco w tle ewidentnie należy do kategorii zdjęć wyostrzanych w nieskończoności, ustawiłem więc ostrość ręcznie przed rozpoczęciem trzyminutowego naświetlania. 22 mm, 3 min., f/9, ISO 100, statyw Nocne życie 39 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Malowanie światłem Przy fotografowaniu śladów gwiazd korzysta się ze światła emitowanego przez gwiazdy; to ono kreśli linie na niebie. Również światła przejeżdżających samochodów „zastygają” na zdjęciu w postaci świetlistych kresek. W obu przypadkach fotograf wykorzystuje w swej pracy ruchome źródła światła, lecz czyni to w sposób pasywny. Może się jednak zdarzyć, że fotograf przej‑ dzie do działania… i sam zacznie malować światłem. Zwłaszcza gdy wykonuje długą ekspozycję. Malowanie światłem to technika wykorzysty‑ wana w następujących celach: • Aby podwyższyć jasność jakiegoś ciem‑ nego obiektu na pierwszym planie do akceptowalnego poziomu (tzw. światło dopełniające). • Aby oświetlić coś w jakiś szczególny sposób, tak by obiekt na zdjęciu wyglądał bardziej intrygująco. • Aby stworzyć zdjęcie, którego głównym tematem jest samo światło. Większość osób zajmujących się nocną fotografią wcześniej lub później próbuje malowania światłem. A niektórzy stosują je nieustannie. Jest wiele źródeł światła, które można wyko‑ rzystać do malowania światłem. Najprościej jest skorzystać ze sprzętu, który i tak masz ze sobą, czyli latarki czołowej albo ręcznego reflektorka, których używasz podczas poru‑ szania się w nocy. Może to dać najzupełniej zadowalające efekty. Oczywiście można też wszystko skomplikować znacznie bardziej, korzystając z kolorowych świateł, pałeczek fluoroscencyjnych (ang. glow sticks), żelów i barwnych folii. Jedynym ograniczeniem jest to, że musisz być w stanie zabrać to wszystko ze sobą na nocną wyprawę i że musisz jakoś zasilać Twoje źródła światła. Jakiekolwiek wybierzesz źródło światła, do procesu malowania stosują się te same reguły. Nigdy, przenigdy nie wolno kierować światła wprost na aparat, gdyż spowoduje to powstanie niepożądanych rozbłysków. I pra‑ wie zawsze trzeba poruszać źródłem światła. Gdy sam wykonuję malowanie światłem, to o kręgu światła rzucanym przez moją latarkę myślę jak o rybce Dory z animacji Gdzie jest Nemo Pixara; tej, która śpiewała: „po prostu płyń dalej, płyń dalej, płyń dalej….”. Nigdy nie pozwól, by światło się zatrzymało. Przy poruszaniu latarką z lewa na prawo albo z góry na dół jest większe prawdopodobień‑ stwo powstania widocznych świetlistych linii na zdjęciu niż przy poruszaniu światłem w tył i w przód. Często dość trudno jest dobrać właściwą ekspozycję do wykonywania zdjęć malowa‑ nych światłem. Niełatwo jest też ustalić, jakie trzeba wprowadzić w niej poprawki, by na obiektach pierwszoplanowych uwzględnić dodatkowe oświetlenie pochodzące z malo‑ wania. Pracując metodą malowania światłem, staraj się nie przesadzić. Jeśli potrzebujesz tylko światła dopełniającego, to malowa‑ nie światłem stosuj przez jedną trzecią do połowy ogólnego czasu trwania ekspozycji, nie dłużej. Za każdym razem zaplanuj też trochę czasu na eksperymenty i wypróbuj różne warianty malowania światłem, bo nigdy nie wiadomo, co zadziała, a co nie. 62 Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia  Autorem tego zdjęcia jest David Joseph ‑Goteiner, uczestnik jed‑ nego z moich warsztatów nocnej fotografii. Oświetliliśmy swoje twarze latarkami, co nadało nam wygląd bezcielesnych duchów. 22 mm, 20 s, f/5.6, ISO 100, statyw Nocne życie 63  Szyny umieszczone wysoko na stalowej konstruk‑ cji w porcie marynarki wojennej na Mare Island służyły do załadunku krążowników w czasie dru‑ giej wojny światowej. Oświetliłem konstrukcję po prawej dużym przenośnym reflektorem o mocy 15 kW, zasilanym z akumulatora samochodo‑ wego. Moim celem było wprowadzić w tej scenie światło dopełniające, aby mocniej przyciągnąć uwagę widza do fotografowanego obiektu. 28 mm, 3 min., f/10, ISO 100, statyw 64 Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia Nocne życie 65 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Noc w domu Kiedy zacząłem zajmować się nocną fotogra‑ fią, byłem przekonany, że muszę wyruszać na dalekie wyprawy specjalnie po to, by znaleźć temat do takich zdjęć. Prawda jednak jest taka, że noc otacza nas wszędzie. Pół świata znajduje się pod jej ciemną powłoką; jeśli to nie jest Twoje pół, to wkrótce ta sytuacja się zmieni. Gdy przyszło mi do głowy, by rozejrzeć się za tematami do nocnych zdjęć w moim własnym domu, zdałem sobie sprawę, że kluczową różnicą między dziennymi a nocnymi zdję‑ ciami jest oświetlenie. Nic w tym dziwnego, w końcu fotografia od zawsze jest „świat‑ łem pisana”. Oświetlenie nocne różni się od dziennego, gdyż odmienne są źródła światła, inaczej wyglądają cienie, inne jest zabar‑ wienie światła i jego temperatura. Ponadto mroczny charakter nocnych scen sprawia, że światło jest bardziej wyraziste i kontrastowe. Kiedy więc zajmuję się nocną fotografią u siebie w domu, szukam zwykłych przed‑ miotów, których wygląd został odmieniony przez światło i cień, a także przez niezwykłe barwy nocy.  W dzień na ścianie przy moich frontowych drzwiach nie ma żadnych cieni. Za to nocą latarnie uliczne rzucają na nią intrygujące zarysy krzewów otaczających dom. Zdecydowałem się zrobić zdję‑ cie tym cieniom, niewidzialnym o innej porze. 22 mm, 30 s, f/11, ISO 100, statyw 126 Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia  To zdjęcie kropli wody, w której pojawiły się odbicia lampek choinkowych — interesujący przykład nocnego zdjęcia, które nie ma zupełnie nic wspólnego z nocnym niebem. Makro 200 mm, 36 ‑milimetrowa tuba przedłużająca, 30 s, f/25, ISO 100, statyw Kolory nocy 127 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Nocna muzyka Widzisz tu zdjęcie o czasie naświetlania równym 5393 sekund, czyli w przybliżeniu 1 godzinę i 40 sekund. Wykonywanie tej foto‑ grafii rozpocząłem ok. 12.30 w nocy, a zakończyłem nieco po 2.00. To jasne światło podobne do komety to księżyc zanurzający się w oceanie, podczas gdy gwiazdy pokonywały swą zwykłą drogę po niebie. Na zdjęciu można zaobserwować flarę obiektywu — to efekt stosunkowo dużej jasności światła księżyca, zarejestrowa‑ nego w tej długiej ekspozycji. W czasie obróbki komputerowej celowo pozostawiłem szum w re‑ jonie nieba. Wydaje mi się, że lepiej pozostawić szum, niż zgodzić się na zbytnie zmiękczenie śladów gwiazd. Ustawienia ekspozycji dla tego zdjęcia (oraz dla tego ze stron 2 – 3, które zostało wykonane z dłuższym jeszcze czasem naświetlania) obliczyłem na podstawie testu przeprowadzonego z wysoką war‑ tością ISO, tak jak to zostało dokładnie objaśnione na stronie 175. Przy wykonywaniu obu zdjęć starałem się tak dobrać moment rozpoczęcia naświetlania, jak również długość tego procesu, aby wraz z symfonią gwiazd zarejestrować proces zapadania księżyca w ocean. Tak długi czas naświetlania nie mógłby być osiągnięty na jednej tylko baterii. Obie fotografie — ta, którą tu widzisz, jak również wersja ze stron 2 – 3 — zostały wykonane na zasilaniu z sieci. Uży‑ łem długiego kabla i przejściówki. Na wypadek, gdybyś myślał, że nocna fotografia jest tylko dla zawziętych maniaków skłonnych cierpieć bohatersko w zimnie i wilgoci, chciałbym Cię poinformować, że w czasie gdy mój programowalny timer zajmował się naświetleniem tych dwóch obrazów w komunie Sea Ranch w północnej Kalifornii, ja sam siedziałem w wannie z gorącą wodą po drugiej stronie obiektywu. 190 Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia  18 mm, 5393 s. (ok. 1 godz. 40 min), f/22, ISO 100, statyw Głębiny późnej nocy 191 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Blisko i bliżej Jak bardzo można się przybliżyć? Oto główne pytanie przy makrach. Ale lepszym pytaniem może być: jak bardzo chcesz się przybliżyć? Bliskość, ale nie przesadna, pozwala pokazać kontekst zdjęcia. Bardzo duża bliskość ozna- cza skupienie się na poszczególnych cechach obiektu. Powiększenie określa proporcję pomiędzy przedmiotem a jego prawdziwą wielkością na matrycy. Przy powiększeniu 1:5 obiekt uchwycony jest w 1/5 swoich prawdziwych wymiarów. Przy powiększeniu 1:1 zapis na matrycy jest dokładnie rzeczywistej wielkości, a przy powiększeniu 2:1 obraz cyfrowy jest dwa razy większy niż naprawdę. Kiedy fotografowie wykraczają poza bardzo bliski dystans — w powiększenia większe niż 1:1 — wchodzą w zupełnie nowy mikro- kosmos. Kluczowe znaczenie ma tu głębia ostrości, czyli w naszym przypadku obszar przed i za obiektem, który zachowuje ostrość. Im bardziej zbliżamy się do obiektu, tym głębia ostrości jest mniejsza, nawet gdy obiek- tyw ustawiony jest na największą wartość przesłony. To oznacza, że dochodząc do po- większeń 1:2 i mocniejszych, trzeba wykorzy- stywać małą głębię ostrości na swoją korzyść, izolując poszczególne aspekty obiektu zdjęcia.  Przy powiększeniu 1:5 mamy do czynienia ze zbli- żeniem, ale nie bardzo znaczącym. Ledwie widać tu kroplę wody na krawędzi płatka dalii  Przy powiększeniu 1:2 znajdujemy się bliżej. Niewiele widać kontekstu poza kwiatem i łatwo można dostrzec kroplę wody makro 50 mm, 10 s, f/32, ISO 100, statyw makro 50 mm, 10 s, f/32, ISO 100, statyw Powiększenie 1:5 Powiększenie 1:2 12 ujecia_z_bliska.indb 12 2010-05-26 16:18:32  Strony 10 – 11: Użycie teleobiektywu makro pozwoliło mi sfotografować tę ważkę, nie zbliżając się na tyle, żeby ją spłoszyć. Teleobiektyw makro zazwyczaj pozwala Ci znaleźć się w zasięgu, z jakiego nie mogą zauważyć Cię owady. Na dodatek jego użycie pozwoliło mi wyizolować ważkę z tła makro 200 mm, 1/320 s, f/9, ISO 640, z ręki Aby uzyskać wrażenie większej ostrości, należy umieścić aparat tak, żeby był usta- wiony najbardziej równolegle do obiektu, jak to możliwe. Zwiększy to pozorną ostrość, mimo że jej głębia nie jest wcale duża. Kiedy bardzo zbliżamy się do obiektu, drobne mo- dyfikacje pozycji aparatu stają się niezwykle istotne, ponieważ małe zmiany w jego poło- żeniu mogą mieć ogromny wpływ na ostrość. Tę sekwencję zdjęć kropli wody na płatku dalii zacząłem z daleka i coraz bardziej się przybliżałem, aby zaprezentować, co w rze- czywistości oznacza zakres powiększenia.  Prawdziwy makroobiektyw potrafi uzyskać ostrość do  To powiększenie 2:1 pokazuje zupełnie inny świat ma- powiększenia 1:1. Widać tu kroplę wody… i jeszcze jedną, wcześniej niewidoczną kro, skupiony na kropli wody i jej mniejszej satelicie makro 200 mm, pierścień pośredni 36 mm, filtr makro +4, makro 50 mm, 13 s, f/32, ISO 100, statyw 13 s, f/40, statyw Powiększenie 1:1 Powiększenie 2:1 ujecia_z_bliska.indb 13 13 2010-05-26 16:18:48 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Zobaczyć z bliska i osobiście To ludzie, a nie aparaty robią zdjęcia. Aby na- uczyć się robić dobre zbliżenia, najważniejsze jest więc wykształcenie w sobie umiejętności starannej obserwacji… z bliska. Co intryguje Cię w temacie danego makra? Jak blisko musisz się znaleźć? Czy wyobrażasz sobie to zbliżenie w kolorze, czy czarno-białe? Gdzie skupia się ostrość? Możesz zauważyć, że większość zdjęć w tej książce wykonałem aparatem DSLR z ma- kroobiektywem lub innym specjalistycznym sprzętem do zbliżeń. Jednak nie trzeba wy- myślnych urządzeń, żeby fotografować makra. Zachęcam do robienia zbliżeń z użyciem niemalże dowolnego wyposażenia. Co ciekawe, kompaktowe, jednoobiekty- wowe aparaty cyfrowe mają nawet pewną przewagę w zbliżeniach, o ile posiadają tryb makro. Dzieje się tak dlatego, że im mniejsza matryca, tym większą można uzyskać głębię ostrości. Innymi słowy, kompaktowym apa- ratem cyfrowym można stosunkowo łatwo uzyskać zbliżenia i zorientujesz się, że można nim uchwycić ostrość na całym obiekcie, ponieważ aparaty te mają mniejsze matryce. Mała matryca stanowi wadę, jeśli chodzi o szum, ale to już inna kwestia. Jeśli masz więc ochotę na robienie fotogra- ficznych zbliżeń, nie potrzebujesz wymyśl- nego sprzętu. Do zbliżenia na tej stronie i na stronie 47 użyłem zwyczajnego automatu starej generacji, a widać, że poradził sobie dobrze w trybie makro. Aparat nie ma znaczenia. Istotne jest nato- miast, aby nauczyć się widzieć w zbliżeniu i wyobrażać sobie, jak będą wyglądały bardzo małe rzeczy pokazane w dużej skali.  Jeśli nie musisz robić wielkich odbitek lub martwić się reprodukcjami do celów muzealnych, prawie każdy aparat automatyczny z trybem makro spraw- dzi się przy robieniu zbliżeń. Wykonując to zdjęcie płatków róż i ich odbicia, nie martwiłem się sprzętem fotograficznym. Zamiast tego mogłem skupić się na kompozycji aparat jednoobiektywowy Canon Powershot G3, czujnik z ekwiwalentem ogniskowej 4,5X, 28,8 mm (odpowiednik 140 mm dla filmu 35 mm), tryb makro, 3/10 s, f/8, ISO 50, statyw  Strony 44 – 45: Użyłem wodoodpornego automatu, aby wykonać to interesujące zbliżenie w bardzo wilgotny, deszczowy dzień. Nie chciałem wystawiać moich „prawdziwych” aparatów na działanie pogody aparat jednoobiektywowy Pentax Optio WPi, czujnik z ekwiwalentem ogniskowej 6X, 13,8 mm (112 mm dla filmu 35 mm), tryb makro, 1/25 s, f/3,9, ISO 160, z ręki 46 Ujęcia z bliska. Kreatywna fotografia ujecia_z_bliska.indb 46 2010-05-26 16:21:25  Te klipsy do papieru sfotografowałem w studio małym aparatem, który miałem pod ręką. Użyłem kolorowych kartonów, aby odbić kolory na lustrzane powierzchnie aparat jednoobiektywowy Canon Powershot G3, czujnik z ekwiwalentem og- niskowej 4,5X, 28,8 mm (odpowiednik 140 mm dla filmu 35 mm), tryb makro, 1/2 s, f/7,1, ISO 50, statyw Zbliżyć się 47 ujecia_z_bliska.indb 47 2010-05-26 16:21:25 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Ekspozycja zbliżeń Ekspozycja oznacza ilość lub sam fakt światła trafi ającego na matrycę aparatu. Są to rów- nież ustawienia aparatu użyte do uchwycenia tego światła. • Czułość określa stopień, w jakim światło wpływa na matrycę. Czułość określa się wartością ISO; im wyższe ISO, tym większa jest czułość na światło. Dla danego aparatu i obiektywu istnieją trzy ustawienia, które składają się na ekspozycję: czas naświetlania, przesłona i czułość. • • to czas, przez jaki aparat Czas naświetlania jest otwarty i przyjmuje światło. Innymi słowy, jest to czas, przez jaki matryca jest wystawiona na światło przechodzące przez obiektyw. W przypadku fotografi i zbliże- niowej nierzadko czas naświetlania liczy się w sekundach, ponieważ wiele obiektów zdjęć nie porusza się. określa wielkość otworu Przesłona w obiektywie aparatu. Im jest mniejsza, tym więcej światła trafi a na matrycę. Jej wielkość nazywana jest skokiem przesłony, a zapisuje się ją f/n, gdzie n nazywane jest też wartością przesłony. Nieco mylący może być fakt, że im większa wartość prze- słony, tym mniejszy jest otwór w obiekty- wie; im mniejsza ta wartość, tym większy otwór. Głębia ostrości, czyli zakres odległo- ści, w którym obiekty zachowują ostrość, w znacznym stopniu zależy od przesłony. Więcej o przesłonie, głębi ostrości i zbliże- niach piszę od strony 76. Zmiana któregokolwiek z tych trzech usta- wień ekspozycji wpływa na jasność lub ciemność zdjęcia. Zakładając więc, że chcesz utrzymać niezmienną jasność zdjęcia, jeśli zmieniasz jedno z tych ustawień, musisz skompensować to, zmieniając inne. Każda z tych zmian ma znaczenie dla kompozycji. Równoważenie związku pomiędzy czasem naświetlania, przesłoną a czułością jest pełne możliwości i ograniczeń, które zmieniają ostateczny efekt zdjęcia. Więcej sugestii o ekspozycji zdjęć znajdziesz w lekturach zalecanych na stronie 234. Korzystanie z histogramów ekspozycji Histogram to wykres słupkowy, który poka- zuje rozkład wartości. Histogram ekspozycji ukazuje rozkład jasnych i ciemnych punktów w ekspozycji. Poszukaj w instrukcji swojego aparatu, jak wyświetlać histogramy ekspozycji. W warunkach świetlnych, w których nie jesteś w stanie zobaczyć nic na wyświetlaczu LCD (kiedy jest bardzo jasno), histogram jest bez- cenną pomocą przy dobieraniu ekspozycji.  Aby stworzyć to zdjęcie muszli łodzika, musiałem prześwietlić zdjęcie względem ogólnego uśrednionego odczytu światła aparatu. W innym przypadku detale elementów muszli byłyby zbyt ciemne; „prześwietlenie” jednolicie białego tła nie miało znaczenia makro 50 mm, 8 s, f/32, ISO 100, statyw 72 Ujęcia z bliska. Kreatywna fotografi a ujecia_z_bliska.indb 72 2010-05-26 16:22:59 ujecia_z_bliska.indb 73 2010-05-26 16:23:05 Zbliżyć się 73 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Poza niemożliwością oceny zdjęcia z powodu jasności, histogram może pomóc określić, jak naświetlić zdjęcie, w wielu innych sytuacjach. Histogram ekspozycji niedoświetlonego zdjęcia jest ścieśniony po lewej, a przeświet- lonego — po prawej. Teoretycznie „poprawna” ekspozycja będzie reprezentowana na histo- gramie przez krzywą w kształcie dzwonu na samym środku wykresu. Jednak czasami sensownie jest odejść od „poprawnej” eks- pozycji, która może być oparta na ogólnej średniej. Spróbuj zbaczać w stronę „kreatyw- nej” ekspozycji, która ma uchwycić konkretną część kompozycji lub podkreślić pewne wartości tonalne. Niedoświetlone Normalna ekspozycja Prześwietlone Powiększenie i ekspozycja Ekspozycja zbliżenia nie różni się znacznie od ekspozycji innego zdjęcia, poza tym, że wy- dłużając korpus obiektywu — na przykład kiedy ustawiasz bliskie ognisko makroobiekty- wem lub dodajesz między nim a aparatem pierścień pośredni — ograniczasz ilość światła, które dociera do matrycy. W zależności od obiektywu i sprzętu do zbliżeń przy powiększeniu 1:1 możesz stracić nawet dwa skoki przesłony. Przy takiej utracie obiektyw wpuszcza 1/4 światła, które wpuszczałby przy normalnych zakresach ogniskowej; na przykład nominalna przesłona f/5,6 — ustawiona na obiektywie lub w aparacie — staje się faktyczną przesłoną f/11. Jeśli używasz pierścienia pośredniego, dalej ograniczasz ilość światła trafi ającego na matrycę — bardziej, niż jeśli korzystasz tylko z makroobiektywu. Przy innych powiększeniach wzór utraty światła trafi ającego na matrycę to w przybliżeniu: przesłona faktyczna = przesłona obiektywu × (1 + powiększenie) Jako że przy fotografowaniu zbliżeń zazwyczaj można użyć światłomierza, tak naprawdę nie trzeba wyliczać utraty światła z powodu powiększenia, ponieważ robi to sam aparat. Mimo to warto wiedzieć, że skracając dystans, ogranicza się światło trafi ające na matrycę. Na dodatek niektóre rodzaje sprzętu — na przykład pierścień odwrotnego mocowania — zwyczajnie nie dadzą się łatwo koordynować z wbudowanym światłomierzem. Na szczęście przy fotografi i cyfrowej zaraz po wykonaniu zdjęcia otrzymujesz informa- cje o jego ekspozycji. Ale przy obliczaniu początkowej ekspozycji w sytuacjach, które dezorientują światłomierz aparatu, dobrze jest pamiętać o wpływie powiększenia na ekspozycję. 74 Ujęcia z bliska. Kreatywna fotografi a ujecia_z_bliska.indb 74 2010-05-26 16:23:07  Tę wersję muszli łodzika fotografowałem na czarnym tle, musiałem więc „nie doświetlić” względem ogólnego średniego odczytu światła aparatu. Gdybym tego nie zrobił, detale na muszli byłyby zbyt jasne; „niedoświetlenie” jednolicie czarnego tła nie miało znaczenia makro 50 mm, 3 s, f/32, ISO 100, przekonwertowanie na wersję czarno-białą w Photoshopie, statyw ujecia_z_bliska.indb 75 2010-05-26 16:23:10 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Przezroczystość w ogrodzie Przezroczystość w ogrodzie to funkcja kierunku i intensywności źródła światła (zazwyczaj słońca) oraz nieprzejrzystości części kwiatu, w szczególności jego płatków. Niektóre kwiaty są po prostu nieprzezroczy- ste i niezależnie od tego, co zrobisz, światło nie będzie przez nie przenikać. Inne cechuje naturalna półprzejrzystość, a kiedy słońce stoi pod właściwym kątem, jego światło można wykorzystać do uzyskania zdjęć ze wspaniałym naturalnym efektem „witrażu”. Kiedy chcę wykonać fotografię pokazu- jącą przejrzyste płatki kwiatów w ogrodzie, najpierw szukam płatków idealnych. Mocne światło od tyłu konieczne do stworzenia efektu przezroczystości uwypukla nawet najmniejszą niedoskonałość. Najlepsze efekty przezroczystości tworzone są, jak już wspomniałem, przez mocne światło od tyłu. Jednocześnie niedobrze, żeby słońce znajdowało się pionowo nad głową, jako że może ono łatwiej dać efekt wypra- nych barw niż jaskrawych kolorów, jakie widać na większości najbardziej ekscytują- cych zdjęć z przejrzystymi kwiatami. Najlep- sze efekty przejrzystości pojawiają się więc w ogrodzie wkrótce po tym, jak słońce wynu- rzy się nad horyzont, lub tuż przed tym, jak za niego zajdzie. O tych porach dnia istnieje dość światła, by spowodować przejrzystość, ale powinno ono być przyjemne i nienad- miernie ostre. Nieco wilgoci na płatkach kwiatów — czy to z nocnego deszczu, porannej rosy, czy od spryskania aerozolem — pozwala podkreślić efekt przezroczystości. Ustawienie aparatu również jest kluczową kwestią w ogrodowych zdjęciach prezentu- jących przejrzystość. Przez większość czasu aparat musi być mniej więcej naprzeciwko słońca, to znaczy nisko nad ziemią i skiero- wany ukośnie w górę na kwiat (ze słońcem oświetlającym jego przeciwną stronę). Jeśli używasz statywu, możesz rozważyć specjalne urządzenie do fotografowania blisko ziemi (patrz strony 64 – 67). 104 Ujęcia z bliska. Kreatywna fotografia ujecia_z_bliska.indb 104 2010-05-26 16:24:51  Kiedy patrzyłem przez celownik na ten kwiat alstremerii, moją uwagę zwróciła pojedyncza kropla wody w cieniu. Cień rzucony jest przez przezroczystość płatka, kiedy światło słoneczne przenika przez niego makro 85 mm z korekcją perspektywy, 0,2 s, f/45, ISO 100, statyw  Położyłem się na ziemi i umieściłem aparat na skróconym statywie Kirk Mighty Low-Boy, aby uchwycić przejrzystość płatków tego maku w porannym słońcu makro 200 mm, 0,1 s, f/36, ISO 100, statyw ujecia_z_bliska.indb 105 2010-05-26 16:24:53 Fotografowanie kwiatów 105 opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Ruch Ruch często jest wrogiem fotografów ro- biących zbliżenia w ogrodzie czy na polu. Jednym ze sposobów zamrażania ruchu jest używanie do zdjęć lampy błyskowej, tak żeby efektywny czas naświetlania stawał się równy czasowi działania lampy (patrz strony 84 – 87). Ale jeśli polegasz na naturalnym świetle, stabilizacja kwiatów na wietrze staje się sprawą tak poważną, że wymyślono kilka specjalistycznych uchwytów tylko po to, by utrzymywać je w bezruchu (patrz ramka). Istnieje powiedzenie o wykorzystywaniu tego, co daje nam życie. Jeśli fotografujesz kwiaty w ogrodzie w wietrzną pogodę, sensownie jest zobaczyć, czy można wyko- rzystać tę sytuację. Zastosuj średnie czasy naświetlania w zakresie od 1/15 do 1/125 s, które umożliwiają zachowanie części kształtu ruszającego się kwiatu bez zupełnego jego rozmazania. Szukaj też sytuacji, w których jedne kwiaty ruszają się szybciej niż inne. Interesujący element zdjęcia tworzy wtedy kontrast pomiędzy szybszymi kwiatami — które będą znacząco rozmazane od ruchu — a ruszającymi się wolniej, które w większości zachowają swój kształt. Uchwyty do roślin Nawet najmniejsze ilości wiatru mogą być frustrujące dla fotografa próbu- jącego wykonać zbliżenie kwiatów, ponieważ wiele z nich jest zbudowa- nych tak, by były szczególnie wrażliwe na ruch. Poruszanie się na wietrze może pomagać im w rozpylaniu; jest to część strategii zwiększania przeżywalności gatunku. Przyjrzyj się ogrodowemu lub dzikiemu kwiatowi. Prawdopodobnie znajduje się na końcu długiej, smukłej łodyżki, która jest w niemalże ciągłym ruchu. Na rynku istnieje kilka specjalistycz- nych uchwytów, które pomagają radzić sobie z tym problemem. Jeden ich koniec jest tak zbudowany, by chronił kwiat i delikatnie się z nim obchodził. Same uchwyty wykonane są z ela- stycznego plastiku i mocowane do kołka wbitego w ziemię (McClamp Stick) albo do statywu lub innej solidnej podpórki (McClamp i Plamp). Na stronie 234 znajdują się adresy internetowe ich producentów.  Użyłem uchwytu McClamp Stick (który widać odbity w kropli wody), aby przytrzymać gałąź i kro- ple w miejscu i użyć stosunkowo długiego czasu naświetlania (1/3 sekundy) makro 200 mm, pierścień pośredni 55 mm, 1/3 s, f/36, ISO 100, statyw 134 Ujęcia z bliska. Kreatywna fotografia ujecia_z_bliska.indb 134 2010-05-26 16:26:28  Pomarańczowa pozłotka kalifornijska poruszała się gwałtownie na wietrze, ale nie aż tak szybko jak otaczające ją fioletowe kwiaty. Wymagało to trochę eksperymentów, ale znalazłem kombinację czasu naświetlania (1/125 sekundy) i wartości przesłony (mała wartość f/5,6), która wyizolowała pozłotkę w ruchu, pozwalając na uchwycenie jej zasadniczego kształtu, podczas gdy pozostałe kwiaty zostały rozmazane 130 mm, 1/125 s, f/5,6, ISO 200, statyw ujecia_z_bliska.indb 135 2010-05-26 16:26:29 Fotografowanie kwiatów 135
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: