Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00258 006121 13639149 na godz. na dobę w sumie
Ogród kwiatowy. ABC ogrodnika - ebook/pdf
Ogród kwiatowy. ABC ogrodnika - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 112
Wydawca: Multico Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7763-225-3 Rok wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> inne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

• Zasady komponowania
• Katalog gatunków do polskich ogrodów
• 99 gatunków roślin cebulowych, jednorocznych oraz bylin

Skorzystaj z porad i wprowadź kolor do ogrodu!

Dlaczego warto założyć ogród kwiatowy? Powodów jest wiele: zachwyca pięknymi barwami prawie przez cały sezon, nie jest trudny w założeniu i pielęgnacji, a dodatkowo co roku możemy go zmieniać, tworząc nowe, oryginalne kompozycje kolorystyczne.

Poradnik „Ogród kwiatowy” jest niezastąpionym źródłem wiedzy o roślinach kwitnących.
Dowiesz się z niego:
• jak dobierać gatunki, by w ogrodzie zawsze coś kwitło
• jak planować rabaty
• jak sadzić i pielęgnować rośliny

Część katalogowa zawiera zdjęcia i opisy 99 gatunków kwitnących roślin cebulowych, jednorocznych oraz bylin polecanych do polskich ogrodów. Wyszukiwanie odpowiednich roślin ułatwiają zestawienia oraz indeks nazw.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

20 poradnik Jak dobrać rośliny do ogrodu kwiatowego Przy wyborze gatunków powinniśmy brać pod uwagę szybkość ich rozrastania się, charakter wzrostu, terminy kwitnienia oraz kolorystykę kwiatów. Przede wszystkim wybieramy rośliny:  dobrze radzące sobie w  konkretnych warunkach klimatyczno- -glebowych, zwłaszcza gatunki zimotrwałe,  łatwe w  uprawie, czyli wymagające jak najmniejszej liczby zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych,  odporne na szkodniki i choroby, szybko rozrastające się, dające w krótkim czasie zaplanowany efekt,  jak najdłużej zachowujące ładny wygląd,  łatwe w rozmnażaniu,  długowieczne i długo kwitnące. Do obsadzania rabat kwietnych należy wybierać gatunki kwitnące w różnym czasie, ale o podobnych wymaganiach glebowych i świetlnych poradnik 21 Sadząc rośliny w kompozycjach, pamiętamy, aby:  rośliny wyższe nie zasłaniały niższych,  grupować rośliny o  podobnych wymaganiach świetlnych i glebowych,  nie sadzić obok siebie gatunków ekspansywnych i  słabo rosnących,  dobierać rośliny kwitnące w różnych porach, wówczas kom- pozycje będą efektowne przez cały sezon,  rośliny zanikające po kwitnieniu (cebulowe, omiegi, orliki, pełniki, serduszki) sadzić w sąsiedztwie roślin, które zamas- kują powstałe puste miejsca,  sadzić po kilka lub kilkanaście sztuk, tworząc barwne plamy. Efektowna rabata utworzona z wrzośców, żagwinów, gęsiówki i ułudki wiosennej (po lewej). Czerwone niecierpki ożywia- ją kompozycję z tawuł i jodły. Dobierając rośliny, powinniśmy znać:  zasady uprawy,  pokrój i charakterystykę wzrostu roślin,  rozmiary, jakie osiągają dorosłe egzemplarze,  wymagania w stosunku do światła, gleby i stanowiska,  wytrzymałość na niską temperaturę, suszę i upały,  dekoracyjność w ciągu sezonu, czyli termin kwitnienia oraz zmia- ny w kolorystyce liści,  długowieczność. 22 poradnik Kwiaty w różnych porach roku Ponieważ żyjemy w strefie zmienności pór roku, staramy się tak dobrać rośliny do naszego ogrodu, by każda pora rozkwitała innymi kwiatami. Wiosna jest za najpiękniej- Uważana szą porę roku. Kojarzona przede wszystkim ze zwiastującymi tę porę roślinami cebulowymi: bia- łymi przebiśniegami i śnieżycami, niebieskimi cebulicami, śnieżnika- mi, puszkinami i szafirkami, biały- mi i żółtymi narcyzami oraz róż- nokolorowymi tulipanami i  kro - kusami wiosennymi, zwanymi też szafranami. Są one zaró wno sym- bolem budzącej się do życia przy- rody, jak i zapowiedzią nadejścia od dawna oczekiwanej wiosny. Gdy wiosenne słońce coraz moc- niej przygrzewa, ogrody zaczy- nają tętnić życiem.  Intensywnie pachną niektó- re tulipany, narcyzy, hiacynty, fiołki, lak pachnący oraz krze- wy: kalina pachnąca, lilaki i ja- śminowce.  Kwitną gatunki dwuletnie: ko- lorowe bratki i stokrotki, po- marańczowe laki i niebieskie niezapominajki.  Rośliny cebulowe pojawia- ją się nie tylko na rabatach Jaskrawe rośliny cebulowe (np. tulipany) są podstawą wiosennych kompozycji rabatowych. Różnokolorowe odmiany bratka ogrodowego mo- żemy wykorzystać do wypełniania pustych miejsc na rabatach bądź do ukwiecania pojemników. oraz pod krzewami i drze- wami, ale także na trawniku i w sąsiedztwie zbiorników wodnych (przebiśniegi, śnie- życe wiosenne, niektóre pier- wiosnki, narcyzy, szachownica kostkowana).  Wiosenne kompozycje na ra batach tworzą kwitnące w  tym czasie byliny: pier- wiosnki (wyniosły, pruhonicki i ząbkowany), serduszki (oka- zała i wspaniała), wilczomlecz złocisty, bergenia sercowata, omieg wschodni, kuklik szkar- łatny, sasanka pospolita i mi- łek wiosenny.  U stóp drzew i krzewów rozpo- ścierają się kwietne kobierce. Niebieskie z przylaszczki po- spolitej, fiołka wonnego, ułud- ki wiosennej, żółte z pragni sy- beryjskiej i gajowca żółtego, a śnieżnobiałe, intensywnie pachnące – z konwalii majo- wej. Regularne, fioletowopur- purowe kępy tworzy groszek wiosenny, fioletoworóżowe – miodunka pstra, niebieskie – brunnera wielkolistna, a białe – tiarella sercolistna.  Ogrody skalne, skarpy, mur- ki i ogrodowe ścieżki zdobią czosnki (karatawski, południo- wy i kazachstański), kosaćce cebulowe – żółty Danforda i fioletowoniebieski żyłkowa- ny – oraz wcześnie kwitnące tulipany botaniczne, zwłaszcza z grupy Fostera i Kaufmanna – niskie, wysokości 20-25 cm, z białymi, kremowymi, żółty- poradnik 23 mi lub czerwonymi kwiatami w kształcie szerokich dzwon- ków. Nie sposób wyobrazić sobie tych miejsc bez podsta- wowych bylin skalnych. Naj- ważniejsze i najpiękniejsze to: żagwin ogrodowy, gęsiówka kaukaska, smagliczka górska i skalna, ubiorek wiecznie zie- lony oraz płomyki – szydlasty i kanadyjski.  W  ogrodzie wrzosowym od lutego do maja kwitną obsy- pane różowymi, białymi i pur- purowymi kwiatami wrzośce – krwisty i darlejski. Bardziej tolerancyjne w stosunku do odczynu gleby w porównaniu z wrzosami i innymi gatunka- mi wrzośców.  Wiosna to także kwitnące krzewy ozdobne, które mogą być wspaniałym tłem dla by- lin i roślin cebulowych. Trudno sobie wyobrazić ogrody bez obsypanych kwiatami migdał- ków, szczodrzeńców, złotlinów, pigwowców, forsycji, magnolii, a także wspaniale pachnących jaśminowców, lilaków i kaliny koreańskiej. Kolorowo kwitną- ce parasole tworzą ozdobne jabłonie i wiśnie.  Na przełomie maja i czerwca powoli przekwitają wiosenne rośliny, a zaczynają kwitnąć kosaćce bródkowe, piwonie, łubiny i orliki. Gdy mija noc świętojańska, zaczyna się lato. 24 poradnik Lato Gra barw i odcieni. Silnie kontrastujące ze sobą wiesiołki i róże podkreśla- ją intensywność kompozycji.  To pora kwitnienia bylin i ro- ślin jednorocznych. Nie ma już śladu po wczesnowiosennych kwiatach. Pod koniec czerw- ca wykopujemy cebule tulipa- nów, kończą kwitnienie rośli- ny dwuletnie. Przekwitła też większość krzewów. Przyszedł czas na róże i powojniki. Kwit- ną w tym czasie niektóre rośli- ny cebulowe: czosnki ozdob- ne, lilie, błonczatki, krokosmie i tygrysówki, jednak na pierw- szy plan wysuwają się byliny i rośliny sezonowe.  Nad wodą możemy podzi- wiać niebieskie, żółte i fiole- towe kwiaty kosaćca syberyj- skiego, pachnące, kremowe wiązówki błotnej i złocisto- żółte tojeści kropkowanej. Odbijają się w lustrze wody żółtopomarańczowe kwia- ty języczek: Przewalskiego i po marańczowej. Z charak- terem roślinności nadbrzeż- nej doskonale harmonizuje krwawnica pospolita o kwia- tach purpurowoczerwonych. Przyciągają wzrok pływające po lustrze wody grzybienie (li- lie wodne) w różnych odcie- niach żółci, pomarańczu, różu i czerwieni, a także białe.  Na początku lata lejkowa- te kwiaty rozwijają liliowce. Wśród bogactwa odmian znaj - dziemy kwiaty różnej wielko- ści i w różnych odcieniach żół- ci, złota, pomarańczu, miedzi, purpury i fioletu, a także dwu- kolorowe i białe.  Kwitną posadzone w  miej- scach słonecznych i suchych różne odmiany krwawnika pospolitego wybarwione na różowo, żółto, pomarańczo- wo, czerwono i morelowo. Efektowne żółte talerzyki two- rzy krwawnik wiązówkowaty, a białe półpełne i pełne kwiaty rozwija krwawnik kichawiec.  W czerwcu śnieżnobiałe kwia- ty z żółtym środkiem rozwija złocień właściwy, popularnie zwany margerytką. Rozsiewa się sam w różnych miejscach ogrodu, a przycięty po pierw- szym kwitnieniu ponownie rozwija kwiaty w sierpniu.  Wczesnym latem zakwitają różnokolorowe łubiny, przy- miotno ogrodowe z pędami kwiatostanowymi zakończo- nymi różowymi, liliowymi lub niebieskimi kwiatami oraz firletka chalcedońska o  ja- skrawoczerwonych kwiatach zebranych w baldachy.  Urozmaiceniem letnich ogro- dów są różne gatunki dzwon- ków – wysokie i niskie o kwia- tach w  różnych odcieniach koloru niebieskiego i fioletu oraz białe. Kwitnie rodzimy wysoki (50-80 cm) dzwonek brzoskwiniolistny, pochodzą- cy z  gór niski, 15-20-centy- metrowy dzwonek karpacki oraz ścielący się po podłożu, obsypany gwiazdkowatymi kwiatami dzwonek dalma- tyński. Niebieskie dzwonki cie- kawie wyglądają w połączeniu z kwitnącymi w tym czasie na żółto wiesiołkiem missouryj- skim oraz nachyłkami – wiel- kokwiatowym i okółkowym.  Niewątpliwą ozdobą letnich rabat są różne odmiany po- pularnej ostróżki ogrodowej. Mają kwiaty z charakterystycz- ną ostrogą, zebrane w długie, groniaste kwiatostany – białe oraz wybarwione na różne od- cienie barwy niebieskiej, lilio- wej i różowej.  Od lipca do jesieni słoneczne miejsca ogrodów rozświetlają złociste, trwałe rudbekie: bły- skotliwa, naga i lśniąca. Na - Latem róże ukazują całe swoje bogactwo kolorystyczne. poradnik 25 leżą do najpiękniejszych bylin pełni lata. Wspaniale się pre- zentują zwłaszcza w ogrodach w stylu angielskim, rustykal- nym i naturalistycznym w to- warzystwie różnych gatunków szałwii (lekarskiej, muszkato- łowej i om szonej) o kwiatach w różnych odcieniach fioletu, błękitu i różu.  W  pełni lata naturalnym pięk nem urzekają bodziszki. Tworzą gęste kępy lub ścielą się po podłożu dekoracyjne zarówno z czerwieniejących jesienią liści, jak i różowych, niebieskich, fioletowych i czer - wonych kwiatów. Nadają się do wypełniania luk między wyższymi bylinami na raba- tach, a także do zadarniania dużych przestrzeni w  miej- scach słonecznych oraz pod drzewami i krzewami.  Kwitnie w tym czasie wiele gatunków okrywowych bylin. Gęste poduchy tworzą goździ- ki (siny, kropkowany i pierza- sty) z kwiatami w odcieniach czerwieni, różu albo białymi o gładkich lub postrzępionych płatkach. Kwiaty goździka pie- rzastego i sinego wydzielają intensywny korzenny zapach. Przez całe lato kwitną aroma- tyczne macierzanki o kwiatach w  odcieniach fioletu, różu i czerwieni.  Ogrody skalne, murki kwiatowe oraz słoneczne skarpy i rabaty 26 poradnik wyglądają latem kolorowo dzięki kwitnącym od czerwca do października rojnikom i roz- chodnikom. Posadzone w miej- scach suchych i słonecznych rozwijają kwiaty w  różnych odcieniach różu (rojniki) oraz żółte, białe, różowe i czerwo- ne (rozchodniki).  W pełni lata kwitnie jeżówka purpurowa, dekoracyjna byli- na rabatowa wykorzystywa- na w ziołolecznictwie, znana pod łacińską nazwą echina- cea. Rozwija duże koszyczki kwiatowe z brązową kolcza- stą główką i okalającymi ją ró- żowopurpurowymi kwiatami języczkowymi.  Wyraźnym architektonicznym akcentem letnich rabat jest liatra kłosowa, bylina ozdob- na z trawiastych liści i fioleto- wopurpurowych koszyczków Przykład umiejętnego wy- korzystania cech plastycznych roślin: wielkości, barwy i pokroju. niki oraz wolne miejsca na ra- batach. Niektóre kwitną bez przerwy przez kilka miesięcy (od czerwca do października), np.: aksamitki, cynie, dalie, ko- smosy, lobelie, lwie paszcze, nachyłki, nagietki, dziwaczki, niecierpki, rudbekie, smaglicz- ki, szałwie, szarłaty, ślazówki, heliotropy, nasturcje, żeniszki meksykańskie.  Letnie ogrody kwiatowe może- my zaaranżować także w po- jemnikach. Obok kwitnących nieprzerwanie przez całe lato typowych roślin jednorocz- nych wspaniałe kompozycje utworzymy z roślin wielolet- nich uprawianych w naszych warunkach jako sezonowe: fuksji, pelargonii, petunii, uczepu rózgowatego, werbe- ny, lantany, argyrantemy krze- wiastej i wielu innych. kwiatowych tworzących na końcach wysmukłych pędów efektowne maczugowate kwia - tostany.  Na rabatach bylinowych do- skonale się sprawdzają floksy wiechowate sadzone niegdyś niemal w  każdym ogrodzie wiejskim. Tworzą gęste, wyso- kie i proste kępy zakończone półkulistymi baldachami bia- łych, różowych, fioletowych, czerwonych lub dwukoloro- wych kwiatów.  Byliną późnego lata jest dzielżan jesienny ożywiający ogrody płomiennymi barwami miododajnych kwiatów w róż- nych kombinacjach brązu, żół- ci, miedzi i czerwieni.  Kwitnące letnie ogrody to także bajecznie kolorowe ro- śliny jednoroczne. Obsadzamy nimi różnego rodzaju pojem- poradnik 27 Jesień Jesienią kwitnie już znacznie mniej roślin niż wiosną i latem. Na kolorystykę jesiennego ogro- du wpływają przede wszystkim przebarwiające się liście oraz dojrzewające owoce. Wyjątkowo efektownie wyglądają oblepione kolorowymi owocami ogniki, irgi, berberysy, ostrokrzewy, śniegu- liczki, ligustry, kaliny, mahonie, jabłonie ozdobne i dzikie róże. W porównaniu z innymi porami roku jesienne barwy są nieco przygaszone, jednak doskonale współgrają z już mniej intensyw- nym nasłonecznieniem. Wśród jesiennych barw dominują ciepłe odcienie szkarłatu, pomarańczu żółci i  brązu. Przenikają się na- wzajem, tworząc jednolitą, ideal- ną całość. Pierwszoplanową rolę w jesiennych ogrodach odgrywa- ją drzewa i krzewy liściaste zrzu- cające liście na zimę. W czasie je- siennych ciepłych i  słonecznych dni oraz zimnych nocy soczysta zieleń liści ustępuje miejsca czer- wonym antocyjanom oraz żół- tym karotenom i  ksantofilom. Niepowtarzalne piękno tej pory roku ukazują przebarwiające się klony, kaliny, berberysy, dzikie róże, oczary, winobluszcze i wiele innych. Jednak kolory w  jesien- nym ogrodzie to także kwiaty. Niektóre cenne gatunki rozwijają je w sierpniu i wrześniu, a nawet jeszcze później.  W krajobraz jesiennego ogro- du na stałe wpisały się wyso- kie i karłowe astry bylinowe z  koszyczkami kwiatowy- mi w  pastelowych barwach – odcieniach różu, fioletu, po ma rańczu, czerwieni i błę- kitu.  Złociste barwy przynoszą ob- ficie kwitnące do późnej je- sieni rudbekie, słoneczniczki, nawłocie, a  także dzielżany jesienne.  Różowe barwy do jesiennych ogrodów wprowadza tak- że rozchodnik okazały. Two- rzy gęste, półkoliste kępy ze sztywnych pędów zakończo- nych dużymi, baldachowymi kwiatostanami. U gatunku ró- żowymi, u odmian także pur- purowymi lub białymi. Róż to także kwitnąca od czerwca do jesieni odętka wirginijska, któ- rej różowe, a u odmian także białe kwiaty zebrane w kłosy wyglądają jak rozdęte dzba- nuszki. Późną jesienią kwitnie zawilec japoński, wysoka byli- na z jasnoróżowymi kwiatami zebranymi w wielokwiatowe baldachy.  Nieodłącznym elementem je- siennego pejzażu są złocienie, Jesienny nastrój wprowadzają do ogrodu astry bylinowe (po prawej) oraz przekwitające stopniowo dalie. 28 poradnik kwitnące od połowy sierpnia do późnej jesieni. Ozdabiają szare, jesienne rabaty różnej wielkości pojedynczymi lub pełnymi koszyczkami kwia- towymi w  przebogatej ko- lorystyce – złocistobrązowe (‘Altgold’), lilaróżowe (‘Ana- stasia’, ‘Schweizerland’), ró- żowe (‘Hebe’, ‘Clara Curtis’), żółtopomarańczowe (‘Copy- cat’), cytrynowożółte (‘Primro- se Button’, ‘Citrus’) lub białe (‘Schneewolke’, ‘Edelweiss’).  Rośliną symbolizującą jesień jest wrzos pospolity. Liczne odmiany tego gatunku róż- nią się wysokością, pokro- jem, barwą kwiatów i  liści oraz stopniem wypełnienia dzwoneczkowatych kwiatów. Jedne pojedyncze, inne pełne, w różnych tonacjach i odcie- niach różu, czerwieni, fiole- tu, a także białe. U wrzosów pączkowych płatki nie rozchy- lają się i pozostają przez cały czas w stadium pączka, dzięki czemu swą dekoracyjność za- chowują do mrozów. Oryginal- nie wyglądają jesienią odmia- ny o liściach przebarwiających się na różne odcienie brązu, czerwieni, pomarańczu, żółci i miedzi. Sadzimy je w gru- pach po kilka lub kilkanaście sztuk.  Jesienne rabaty, wrzosowiska oraz grupy krzewów ożywi zi- mowit jesienny, którego lilio- woróżowe (u odmian białe i ró- żowe) kielichowate kwiaty osa- dzone na długiej, wąskiej rurce wyrastają prosto z ziemi.  Późną jesienią kwitną jeszcze rośliny sezonowe: szałwie, aksamitki, ślazówki, żeniszki, kosmosy, lwie paszcze, aster chiński, begonie, cynie, wer- beny, pelargonie, malwy, da- lie i nagietki. W dobrej formie są jeszcze niektóre pnącza jednoroczne: nasturcja więk- sza, kobea pnąca i powój trój- barwny.  Kwitną także niektóre krzewy – budleja Davida, której fiole- towe, białe, różowe lub purpu- rowe kwiaty swym intensyw- nym zapachem przywabiają setki motyli. Na żółto kwitnie pięciornik krzewiasty oraz po- wojniki – tangucki i wschodni. Delikatnymi białymi kwiatami obsypany jest rdest Auberta, a różem, bielą, żółcią i czer- wienią kwiatów dekorują je- sienne ogrody późno kwitnące róże pnące i okrywowe. Zima rośliny Zima jest uboga w kolory. Rolę przewodnią odgrywają w  tym okresie zimozielone – krzewy liściaste i iglaki, mniej widoczne w pozostałych porach roku, gdy królują kwiaty. Jednak nie wszystkie kwitnące rośliny pogrążyły się zimą we śnie. Choć pada śnieg i wieją jeszcze mroźne wiatry, na przedwiośniu zakwita ciemiernik biały. Rozwi- ja białe kwiaty okryte różowym rumieńcem, a  odmiany także w  odcieniach barwy różowej, purpurowej, ciemnobordowej. Na przełomie zimy i  wiosny zakwitają wrzosiec krwisty i dar- lejski oraz leszczyna, a  w  cie- płych rejonach kraju jaśmin nagokwiatowy. Ciemiernik biały – zimowa ozdoba rabaty. poradnik 29 Planujemy rabaty kwiatowe Przed rozpoczęciem sadzenia warto sporządzić szkic poszczególnych rabat, określając ich wielkość, kształt oraz rozmieszczenie zaplanowanych do sadzenia gatunków i odmian. Lokalizację i  wielkość roślin przewodnich sadzonych poje- dynczo lub w  małych grupach wyznaczamy za pomocą okrę- gów różnej średnicy. Te same gatunki i  odmiany łączymy na szkicu prostymi liniami biegną- cymi przez środki okręgów. Ro- śliny wypełniające kompozycje rabatowe (byliny, rośliny cebu- lowe i  jednoroczne) obrysowu- jemy konturowo, zakreskowu- jąc lub kropkując dany obszar. Taką grupę roślin najlepiej opi- sać, podając nazwę i liczbę eg- zemplarzy. Warto też oznaczyć barwy kwiatów, wtedy od razu będziemy mogli ocenić zaplano- wany zestaw pod względem ko- lorystycznym. Następnie może- my się pokusić o naszkicowanie wyglądu z  boku zaplanowanej rabaty. Możemy zrobić kilka wa- riantów nasadzeń i  na podsta- wie szkiców wybrać najlepszy. Nie zapominajmy, że przed sa- dzeniem roślin powinniśmy wy- konać wszelkie prace budowla- ne: drogi, ścieżki, alejki, schody, murki, zbiorniki wodne czy raba- ty skalne. Kolorowa rabata kwiatowa rozbija zieloną płaszczy- znę trawnika oraz jednolite tło z drzew i krzewów. 30 poradnik Przykład rabaty słonecznej usytuowanej przy południowej ścianie budynku (Echinacea purpurea) – 5 szt. 8. Przywrotnik ostro- klapowy (Alchemilla mollis) – 9 szt. 9. Szałwia omszona (Sal ­ via nemorosa) – 7 szt. 10. Dzwonek karpacki (Campanula carpatica) – 5 szt. 11. Wilczomlecz pstry (Euphorbia polychroma) – 1 szt. 1. Macierzanka wczesna (Thymus praecox ‘Cocci- neus) – 18 szt. 2. Bodziszek wielko- płatkowy (Geranium platypetalum) – 12 szt. 3. Ostróżka ogrodowa (Delphinium cultorum ‘Guinevere’) – 3 szt. 4. Przetacznik kłosowy (Veronica spicata subsp. incana) – 3 szt. 5. Naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea) – 3 szt. 6. Łubin ogrodowy (Lupi­ nus polyphyllus) – 5 szt. 7. Jeżówka purpurowa 3 4 2 6 11 9 10 5 1 7 8 poradnik 31 Ogólne zasady projektowania rabat Kolistą rabatę dwustronną zało- żoną na trawniku można oglądać ze wszystkich stron. Rośliny na rabacie jednostronnej powinny być sadzone grupami według wielkości. Planując nasadzenia, powinni- śmy brać pod uwagę wymaga- nia roślin dotyczące jakości pod- łoża oraz warunków świetlnych, a także uwzględnić maksymalne rozmiary roślin, szybkość wzro- stu, pokrój, zimotrwałość, struk- turę liści i kwiatów, termin kwit- nienia oraz kolorystykę. Wielkość i kształt rabat Rabaty dopasowujemy do roz- miarów i charakteru ogrodu. Mo- żemy im nadawać różne formy – regularne w kształcie kwadra- tów, prostokątów lub okręgów, lub formy nieregularne w zary- sie, z miękko układającymi się li- niami brzegowymi. Szerokość ze względu na pielęgnację powinna wynosić 1,5-2,5 m. Sadzenie w grupach powinniśmy Rośliny sadzić w  grupach, ponieważ nie tyl- ko zwiększają one wyrazistość kompozycji, ale także eliminu- ją chaos, jaki może się wkraść przy zastosowaniu dużej liczby pojedynczych roślin. Celowe jest zachowanie pomiędzy poszcze- gólnymi odmianami czy gatun- kami stałych odstępów sadzenia dostosowanych do ich wielkości w przyszłości. Piętrowy układ roślin W celu zachowania przejrzysto- ści kompozycji stosujemy naj- częściej piętrowy układ roślin z  niskimi z  przodu, od strony trawnika lub ścieżek, a wyższy- mi w tle (rabaty jednostronne). W rabatach dwustronnych oglą- danych ze wszystkich stron ro- śliny najwyższe sadzimy w czę- ści środkowej, a niższe w miarę zbliżania się do jej brzegów. Taki układ pozwala na odpowiednie wyeksponowanie roślin oraz zapewnia im właściwe nasło- necznienie. W celu przełamania monotonii układu warto między niskimi roślinami wprowadzać pionowo rosnące strzeliste krze- wy lub byliny.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Ogród kwiatowy. ABC ogrodnika
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: