Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00462 009750 10446849 na godz. na dobę w sumie
Oko w oko z Adobe Photoshop CS3 - książka
Oko w oko z Adobe Photoshop CS3 - książka
Autor: Liczba stron: 640
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-1302-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> grafika komputerowa >> photoshop
Porównaj ceny (książka, ebook (-76%), audiobook).

Ujarzmij potęgę najnowszej wersji króla edytorów grafiki

Photoshop to program graficzny cieszący się ogromną popularnością wśród wszystkich użytkowników komputerów, których praca lub hobby związane są z grafiką, projektowaniem, poligrafią lub fotografią cyfrową. Za jego pomocą można zrealizować niemal wszystkie zadania polegające na obróbce obrazów, przygotowaniu ich do druku lub prezentacji i edycji zdjęć. Najnowsza wersja -- CS3 -- podobnie jak wcześniejsze, nie rozczarowała użytkowników. Do znanych z poprzednich wersji narzędzi dodano wiele nowych, otwierających przed grafikami kolejne horyzonty twórcze. Nawet ci, którzy znają wcześniejsze wersje Photoshopa, mogą poczuć się zaskoczeni ogromem nowych możliwości. Warto więc, niezależnie od swojej wiedzy o tej wspaniałej aplikacji, poznać jej najnowszą edycję, korzystając z odpowiednio przygotowanego kursu.

'Oko w oko z Adobe Photoshop CS3' to zbiór 12 lekcji przygotowanych przez jednego z mistrzów -- Deke McClellanda. Wykonując zawarte w nich ćwiczenia, ujarzmisz potęgę Photoshopa CS3, a dzięki doświadczeniu autora nie będziesz na ślepo szukał odpowiedniego narzędzia i prawidłowych wartości jego parametrów. Lektura tej książki sprawi, że przekonasz się, iż obróbka grafiki i cyfrowych fotografii jest łatwiejsza, niż można się tego spodziewać. W kolejnych lekcjach opanujesz podstawy obsługi programu i korzystania z jego narzędzi, stopniowo przechodząc do coraz bardziej zaawansowanych zagadnień. Każdą lekcję wykonasz we własnym tempie, ilustracje i materiały z CD-ROMu ułatwią Ci przyswojenie materiału, a test znajdujący się na końcu każdej z nich pomoże utrwalić poznane wiadomości.

Zdobądź niezwykłe umiejętności obsługi Photoshopa,
korzystając z ponad 20-letniego doświadczenia autora.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Oko w oko z Adobe Photoshop CS3 Autor: Deke McClelland T‡umaczenie: Piotr Cie(cid:156)lak ISBN: 978-83-246-1302-1 Tytu‡ orygina‡u: Photoshop CS3 One-On-One Format: B5, stron: oko‡o 540 Zawiera CD-ROM Ujarzmij potŒgŒ najnowszej wersji kr(cid:243)la edytor(cid:243)w grafiki (cid:149) Sprawdzone metody korekcji barwnej i tonalnej (cid:149) Efektywne i szybkie techniki zaznaczania element(cid:243)w obrazu (cid:149) Praca z warstwami i efekty specjalne (cid:149) Drukowanie prac i ich prezentacja Photoshop to program graficzny ciesz„cy siŒ ogromn„ popularno(cid:156)ci„ w(cid:156)r(cid:243)d wszystkich u¿ytkownik(cid:243)w komputer(cid:243)w, kt(cid:243)rych praca lub hobby zwi„zane s„ z grafik„, projektowaniem, poligrafi„ lub fotografi„ cyfrow„. Za jego pomoc„ mo¿na zrealizowa(cid:230) niemal wszystkie zadania polegaj„ce na obr(cid:243)bce obraz(cid:243)w, przygotowaniu ich do druku lub prezentacji i edycji zdjŒ(cid:230). Najnowsza wersja (cid:150) CS3 (cid:150) podobnie jak wcze(cid:156)niejsze, nie rozczarowa‡a u¿ytkownik(cid:243)w. Do znanych z poprzednich wersji narzŒdzi dodano wiele nowych, otwieraj„cych przed grafikami kolejne horyzonty tw(cid:243)rcze. Warto wiŒc, niezale¿nie od swojej wiedzy o tej wspania‡ej aplikacji, pozna(cid:230) jej najnowsz„ edycjŒ, korzystaj„c z odpowiednio przygotowanego kursu. (cid:132)Oko w oko z Adobe Photoshop CS3(cid:148) to zbi(cid:243)r 12 lekcji przygotowanych przez jednego z mistrz(cid:243)w (cid:150) Deke McClellanda. Wykonuj„c zawarte w nich (cid:230)wiczenia, ujarzmisz potŒgŒ Photoshopa CS3, a dziŒki do(cid:156)wiadczeniu autora nie bŒdziesz na (cid:156)lepo szuka‡ odpowiedniego narzŒdzia i prawid‡owych warto(cid:156)ci jego parametr(cid:243)w. Lektura tej ksi„¿ki sprawi, ¿e przekonasz siŒ, i¿ obr(cid:243)bka grafiki i cyfrowych fotografii jest ‡atwiejsza, ni¿ mo¿na siŒ tego spodziewa(cid:230). Ka¿d„ lekcjŒ wykonasz we w‡asnym tempie, ilustracje i materia‡y z CD-ROMu u‡atwi„ Ci przyswojenie materia‡u, a test znajduj„cy siŒ na koæcu ka¿dej z nich pomo¿e utrwali(cid:230) poznane wiadomo(cid:156)ci. (cid:149) Interfejs u¿ytkownika w Photoshopie (cid:149) Zarz„dzanie plikami (cid:149) Korekcja barwna i tonalna (cid:149) Obr(cid:243)bka plik(cid:243)w RAW (cid:149) Zaznaczanie fragment(cid:243)w obrazu (cid:149) Kadrowanie i prostowanie obraz(cid:243)w (cid:149) Retusz fotografii (cid:149) Maski i kana‡y (cid:149) Efekty specjalne (cid:149) Warstwy (cid:149) Praca z obiektami tekstowymi (cid:149) Drukowanie obraz(cid:243)w Zdob„d(cid:159) niezwyk‡e umiejŒtno(cid:156)ci obs‡ugi Photoshopa, korzystaj„c z ponad 20-letniego do(cid:156)wiadczenia autora Wydawnictwo Helion ul. Ko(cid:156)ciuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 032 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl SPIS TREŚCI Przedmowa Oko w oko, czyli „jak to działa?” Lekcja 1. O otwieraniu obrazków i zarządzaniu plikami Czym jest Photoshop? Otwieranie zdjęć Przeglądanie i zarządzanie zdjęciami Zastosowanie metadanych Wsadowa zmiana nazw Drukowanie miniatur Lekcja 2. O światłach, półcieniach i cieniach Jaskrawość i kontrast Automatyczna korekcja obrazu Korekcja jasności obrazu Korekcja obrazu za pomocą polecenia Curves (Krzywe) Niwelowanie efektów lampy błyskowej i tylnego oświetlenia Lekcja 3. O równowadze kolorów Czym jest barwa i nasycenie? Korygujemy przebarwienia fotografii Barwa i odcień Kolorowanie obrazu w skali szarości Korygowanie zdjęć w formacie Camera Raw Lekcja 4. O zaznaczaniu Wyodrębnianie fragmentu zdjęcia Zaznaczanie obszarów o jednolitym kolorze Narzędzie Quick Selection (Szybkie zaznaczanie) i edycja krawędzi zaznaczeń Zaznaczanie nieregularnych kształtów Kreślenie precyzyjnych linii krzywych 9 17 18 19 25 42 50 54 63 64 66 73 82 90 97 98 100 107 111 119 151 153 154 164 175 185 !wstepniaki.indd 5 !wstepniaki.indd 5 5 2007-11-06 21:00:42 2007-11-06 21:00:42 197 198 199 200 203 209 215 225 226 227 229 240 252 266 283 283 286 294 306 315 326 335 336 338 350 368 Lekcja 5. O kadrowaniu, prostowaniu i skalowaniu Przekształcenia całego obrazu Kolejność czynności Automatyczne kadrowanie i prostowanie Prostowanie przekrzywionej fotografii Posługiwanie się narzędziem Crop (Kadrowanie) Skalowanie obrazu Lekcja 6. O malowaniu, edycji i retuszu Mistrzowska ósemka i jeszcze trzy Trzy sposoby edytowania obrazu Kolorowanie zeskanowanego rysunku Wypełnianie i teksturowanie Przyciemnianie, rozjaśnianie, gąbka i smużenie Naprawianie i łatanie Lekcja 7. O tworzeniu i zastosowaniu masek Spójrzmy na świat oczami Photoshopa Polecenie Color Range (Zakres koloru) Korekcja kształtu zaznaczenia za pomocą „szybkiej maski” Wydzielanie obiektu z tła zdjęcia Tworzenie maski od zera Maska wkracza do akcji Lekcja 8. O ostrości i fi ltrach Ostrość jest iluzją Wyostrzanie obrazu Filtr Vanishing Point (Punkt zbiegu) Swobodne zniekształcanie obrazka 6 !wstepniaki.indd 6 !wstepniaki.indd 6 2007-11-06 21:00:42 2007-11-06 21:00:42 Lekcja 9. O kompozycjach wielowarstwowych Zalety i wady warstw W jaki sposób zarządzać warstwami? Układanie i edycja warstw Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw Maski, odcinanie i zaawansowane opcje mieszania warstw Kompozycje warstw Wyrównywanie warstw i łączenie różnych fotografii Lekcja 10. O napisach i kształtach Wektorowy duet Tworzenie i formatowanie napisów Rysowanie i edycja kształtów Wyginanie i deformowanie tekstu Lekcja 11. O stylach i warstwach specjalnych Cudowny świat dynamicznych efektów graficznych Efekty warstw a warstwy korekcyjne Dodawanie efektów warstw Kontury i poświaty Naśladowanie odbić za pomocą efektu Bevel and Emboss (Faza i płaskorzeźba) Rozwiązywanie problemów z efektami warstw Tworzenie i konfigurowanie warstw korekcyjnych Obiekty inteligentne Filtry inteligentne Lekcja 12. O drukowaniu i plikach wyjściowych Drukowanie w domu a masowe powielanie na maszynach drukarskich Przestrzenie RGB i CMYK Drukowanie na drukarce atramentowej Przygotowanie materiału CMYK dla drukarni Drukowanie kilku zdjęć na jednym arkuszu Skorowidz 381 382 385 386 395 412 426 435 445 446 448 469 483 497 497 501 502 510 517 525 536 550 560 581 582 583 585 598 611 621 !wstepniaki.indd 7 !wstepniaki.indd 7 2007-11-06 21:00:43 2007-11-06 21:00:43 Spis treści 7 LEKCJA2 lekcja02.indd 62 lekcja02.indd 62 2007-11-06 21:02:53 2007-11-06 21:02:53 O ŚWIATŁACH, PÓŁCIENIACH I CIENIACH But przed korekcją PHOTOSHOP jest obrazkowym Szewcem Dratewką. Jego podstawowym zadaniem jest przywracanie do stanu używalności starych, znoszonych fotografii, z ich cyfrowymi odpowiednikami wygniecionych nosków i znoszonych podeszew. Podobnie jak z bu- tami, tak i tutaj — nie każde zdjęcie można naprawić; niektóre są nieodwracalnie uszkodzone już w momencie opuszczenia fabryki. Większość zdjęć ma w sobie jednak więcej życia, niż mógłbyś się spo- dziewać. I jeśli ktokolwiek może to życie z nich wydobyć, to jesteś to właśnie Ty i Twój niezawodny pomoc- nik — Photoshop (rysunek 2.1). W dalszej części książki poznasz różne sposoby poprawienia wyglądu fotogra- fii, stosowane w takiej kolejności, w ja- kiej dadzą one najlepszy możliwy efekt. Proszę wybaczyć nadmiar kursywy, ale chciałem podkreślić tę bardzo istot- ną część zdania. Oprócz informacji, które pozwolą Ci maksymalnie wy- korzystać potencjał poszczególnych narzędzi Photoshopa CS3, zajmę się też bowiem jeszcze jedną, nieczęsto poruszaną kwestią — w jakiej sytuacji i kolejności powinno używać się odpo- wiednich narzędzi. Każda zmiana na- kłada się na poprzednią, dlatego upo- rządkowanie poszczególnych operacji może mieć kluczowe znaczenie. W tej lekcji poznasz narzędzia do ko- rekcji jaskrawości i kontrastu obrazu. W następnej zajmiemy się kolorami. W kolejnych nauczysz się prostować, kadrować, wyostrzać i korygować obrazy na wiele innych sposobów. Jeśli poddasz fotografię opisywanym zabie- gom w kolejności sugerowanej podczas następnych lekcji, to przyrzekam, że efekt końcowy wypadnie najlepiej, jak to możliwe. Słowo zawodowca. p i e Kontrast i jasnoś ć u l e g ł y z n a c znej poprawie Po korekcji w Ph o t o s o h C S 3 …choć szewc na d a l m i a ł b b ić o o r y c Rysunek 2.1. 63 lekcja02.indd 63 lekcja02.indd 63 2007-11-06 21:02:59 2007-11-06 21:02:59 Materiały pomocnicze Przed rozpoczęciem ćwiczeń upew- nij się, że skopiowałeś pliki nie- zbędne do ich wykonania z dołą- czonej do książki płyty CD. Podczas tej lekcji będziemy korzystać z ma- teriałów umieszczonych w folderze Lekcja 02. W SKRÓCIE Podczas tej lekcji zajmiemy się jednymi z najlepszych poleceń do korekcji jasności i kontrastu obrazu, jakie Photoshop ma do zaoferowania. Będą to polecenia Levels (Poziomy), Curves (Krzywe) oraz Shadow/Highlight (Cień/Światło). Przyjrzymy się też narzędziom automatycznej korekcji koloru i kontrastu w postaci trzech poleceń Auto. Dowiesz się też: • Jak automatycznie poprawić jasność i kontrast fotografii . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . strona 66 • Jak ręcznie skorygować wygląd świateł, cieni i półcieni przy użyciu polecenia Levels (Poziomy) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .strona 73 • Jak wykorzystać polecenie Curves (Krzywe) do zdefiniowania własnego podziału charakterystyki tonalnej obrazu na zakresy . . . . . . . . . . . . . . . .strona 82 • Jak skorygować fotografię zrobioną z użyciem lampy błyskowej i zwiększyć szczegółowość cieni . strona 90 Jaskrawość i kontrast Jeśli kiedykolwiek ćwiczyłeś na siłowni, to trener zapewne zale- cał Ci najpierw rozgrzewkę i trening największych partii mięśni, a dopiero później przystąpienie do bardziej precyzyjnie ukierun- kowanych ćwiczeń. Wcale nie chcę przez to powiedzieć, że jestem ekspertem w dziedzinie kulturystyki, wręcz przeciwnie — uważam, że wyjęcie lodów z zamrażarki stanowi tak poważny wysiłek fizycz- ny, że usprawiedliwia on pochłonięcie całej porcji. Chciałem tylko obrazowo podkreślić, że niekiedy należy zastosować technikę „od ogółu do szczegółu”, a w wersji dla miłośników kultury fizycznej — od przysiadów i wyciskania sztangi do ćwiczeń mięśni brwi i nosa. Ta sama zasada dotyczy edycji obrazu. Należy zacząć od najpoważ- niejszych zmian, a następnie zagłębić się w szczegóły. Największe zmiany to te, które wymagają zaangażowania większości pikse- li składających się na zdjęcie, dlatego też mają one tendencje do niepotrzebnego i przesadnego uwypuklania efektów innych, drob- niejszych modyfikacji, którymi mogliśmy poddać tę fotografię wcześniej. Co więcej, duże zmiany szybko odsłaniają niedostatki zdjęć, co ułatwia rozpoznanie tych aspektów obrazu, które wyma- gać będą poprawek. Najpoważniejsze modyfikacje obrazu dotyczą zagadnień związa- nych z jasnością, a ściślej mówiąc z zależnościami między ciemnymi a jaskrawymi obszarami zdjęcia. Najczęściej mówi się o nich jako o korekcjach „jasności i kontrastu”, gdzie jasność określa, jak jas- 64 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 64 lekcja02.indd 64 2007-11-06 21:03:03 2007-11-06 21:03:03 na bądź też jak ciemna jest wskazana grupa barw, zaś kontrast opisuje róż- nicę między ciemnymi i jasnymi ob- szarami fotografii (rysunek 2.2). Także Photoshop w pewnym stopniu wpisuje się w trend nazywania zmian jasności kolokwialnym określeniem „jasność/kontrast” — jedna z dostęp- nych funkcji korekcji obrazu nosi bowiem taką właśnie nazwę. Nieste- ty, choć polecenie Brightness/Con- trast (Jasność/Kontrast) — bo o nim tutaj mowa — zostało znacznie udo- skonalone w wersji CS3 Photoshopa, to nadal brak mu przewidywalności i precyzji działania bardziej zło- żonych poleceń, takich jak Levels (Poziomy), Curves (Krzywe) czy Shadow/Highlight (Cień/Świat- ło). Narzędzia te dokonują analizy obrazu pod kątem jego trzech pod- stawowych atrybutów — zwanych zakresami tonalnymi — świateł, cieni i półcieni, które przez niewtajem- niczonych nazywane są po prostu kolorami ciemnymi, jasnymi oraz o średniej jasności. Wymienione za- kresy zilustrowane zostały na przy- kładowej fotografii, pokazanej na rysunku 2.3. Takie rozróżnienie pozwala nie tylko skorygować ogólną jaskrawość i kon- trast zdjęcia, lecz również umożliwia bardziej precyzyjną kontrolę poszcze- gólnych zakresów tonalnych obrazu. Można na przykład przyciemnić cie- nie, rozjaśnić półcienie, zaś światła pozostawić nienaruszone. Mało tego, wszystkich zmian możesz dokonać, nie naruszając wcale równowagi bar- wnej obrazu lub wręcz przeciwnie — nic nie stoi na przeszkodzie, by korygować charakterystykę barwną i tonalną zdjęcia jednocześnie. Czer- wone i niebieskie, jasne jak dzień i ciemne jak noc — każde zdjęcie sta- nowi nieograniczone pole do ekspe- rymentów. Mała jasność Duża jasność Niski kontrast Duży kontrast Rysunek 2.2. Rysunek 2.3. Jaskrawość i kontrast 65 lekcja02.indd 65 lekcja02.indd 65 2007-11-06 21:03:04 2007-11-06 21:03:04 Automatyczna korekcja obrazu Program Photoshop oferuje trzy polecenia służące do automatycznej korekcji jaskrawości i kontrastu obra- zu Nazwa każdego z nich zaczyna się od przedrostka Auto, a wszystkie umieszczone zostały w menu Ima- ge/Adjustments (Obraz/Dopasowania). Polecenia te nie zawsze zachowują się w przewidywalny sposób — niekiedy efekty ich działań są całkiem nieoczeki- wane — lecz wykonują je bez żadnych wskazówek z Twojej strony. Zachowują się jak pracownicy, któ- rzy nie uzyskali od szefa wystarczająco dokładnych informacji dotyczących postawionego przed nimi zadania. Niekiedy rzeczywiście uda im się rozwiązać jakiś problem, a Ty będziesz wówczas zadowolony, że nikt nie zawracał Ci głowy. Czasem jednak po- trafią nieźle namieszać, a wówczas będziesz napraw- dę żałował, że nie pofatygowałeś się, by im pomóc. Na szczęście przy odrobinie wysiłku można z tych pracowitych, acz niezbyt bystrych robotników wy- kształcić całkiem nieźle spisującą się załogę. 1. Otwórz mało kontrastowe zdjęcie. Wy- daj polecenie File/Browse (Plik/Prze- glądaj) bądź File/Open (Plik/Otwórz), aby odnaleźć na dysku folder o nazwie Lekcja 02, a następnie otwórz zdjęcie Worldly lucre.jpg. Fotografia ta przedstawia banknoty z różnych stron świata, między innymi z Kazachstanu i Sta- nów Zjednoczonych (rysunek 2.4), i poza kiep- skim kontrastem charakteryzuje się dodatkowo nieciekawym, lekko żółtym podbarwieniem. Do rozwiązywania tego typu problemów służą funk- cje Auto. 2. Powiel trzykrotnie okno z obrazem. Wydaj pole- cenie Image/Duplicate (Obraz/Powiel), a kiedy pojawi się okno dialogowe Duplicate Image (Po- wielenie obrazu), nadaj kopii zdjęcia nazwę „Auto Levels” w sposób przedstawiony na rysunku 2.5. Ponownie wydaj polecenie Image/Duplica- te (Obraz/Powiel), a drugą kopię zdjęcia nazwij „Auto Contrast”. Wreszcie powiel fotografię po raz trzeci i nadaj jej nazwę „Auto Color”. Po- winieneś teraz mieć cztery okna z tym samym zdjęciem. W każdym z nich wypróbujemy inny sposób automatycznej korekcji obrazu. Rysunek 2.4. Rysunek 2.5. 66 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 66 lekcja02.indd 66 2007-11-06 21:03:09 2007-11-06 21:03:09 3. Ułóż okna w taki sposób, aby wszystkie były widocz- ne jednocześnie. Kliknij okno fotografii Worldly lucre. jpg, aby je uaktywnić. Gdy to zrobisz, wydaj polece- nie View/Zoom Out (Widok/Pomniejsz) lub naciśnij Ctrl+ ( + w systemie Mac OS), aby zmniejszyć obraz tak, by zajmował nie więcej niż jedną czwartą ekra- nu, a następnie wydaj polecenie Window/Arrange/Match Zoom (Okno/Ułóż/Dopasuj powiększenie), by zmie- nić powiększenie w pozostałych oknach ze zdjęciami. Na koniec wydaj polecenie Window/Arrange/Cascade (Okno/Ułóż/Kaskada), w celu dopasowania rozmiarów poszczególnych okien. Przeciągnij teraz paski tytułowe okien w taki sposób, by widzieć wszystkie cztery zdję- cia jednocześnie. W razie potrzeby naciśnij klawisz Tab, by ukryć pasek narzędzi i palety programu. 4. Wydaj polecenie Auto Levels (Auto-poziomy). Kliknij okno z obrazem, któremu nadałeś nazwę Auto Levels, aby je uaktywnić. Następnie wydaj polecenie Image/Adjust- ments/Auto Levels (Obraz/Dopasowania/Auto-poziomy). Photoshop w mgnieniu oka dokona korekcji obrazu. Nie ma wątpliwości, że uzyskany efekt jest lepszy niż obraz źródłowy (rysunek 2.6), fotografia wydaje się jednak nie- co zbyt brunatna. Czy osiągnięty rezultat to kres moż- liwości Photoshopa? Jedyny sposób na to, by się o tym przekonać, polega na wypróbowaniu innych opcji. 5. Wydaj polecenie Auto Contrast (Auto-kontrast). Kliknij okno o nazwie Auto Contrast, aby je uaktywnić. Następ- nie wydaj polecenie Image/Adjustments/Auto Contrast (Obraz/Dopasowania/Auto-kontrast). Tym razem jaskra- wość i kontrast zostały skalibrowane lepiej, lecz automat nie usunął niestety lekko żółtego zabarwienia fotogra- fii, o którym wspominałem na początku (rysunek 2.7). W moim prywatnym rankingu punkt otrzymuje polece- nie Auto Levels (Auto-poziomy). 6. Wydaj polecenie Auto Color (Auto-kolor). Kliknij okno Auto Color i wydaj polecenie Image/Adjustments/Auto Color (Obraz/Dopasowania/Auto-kolor). Photoshop skoryguje jaskrawość i kontrast obrazu, a także podej- mie próbę wyeliminowania wspomnianego wcześniej niepożądanego odcienia (rysunek 2.8). Uzyskany teraz efekt jest najbardziej zbliżony do rzeczywi- stego wyglądu sceny. Powstaje jednak pytanie, czy najbar- dziej zbliżony oznacza — najlepszy? Cienie są mało wyra- ziste i nazbyt szare, przez co banknoty wyglądają tak, jak gdyby ktoś wydrukował je rozwodnioną farbą na papierze gazetowym. Kiepski jest też kontrast zdjęcia. Być może uda się jednak naprawić te mankamenty przy użyciu nowego i udoskonalonego polecenia Brightness/Contrast (Jasność/ Kontrast)? Warto przynajmniej spróbować! Rysunek 2.6. Rysunek 2.7. Rysunek 2.8. Automatyczna korekcja obrazu 67 lekcja02.indd 67 lekcja02.indd 67 2007-11-06 21:03:11 2007-11-06 21:03:11 Kanały barw Jeśli chcesz zrozumieć zasady rządzące korekcją barw w Photoshopie, musisz zdobyć podstawo- wą wiedzę dotyczącą obliczania i odzwiercied- lania barw. Wymaga to między innymi poznania dwóch kluczowych pojęć dotyczących koloru: jasności oraz kanału koloru. Ostrzegam, będzie trochę matematyki, lecz potrzebne nam oblicze- nia są bardzo proste i nie wymagają kalkulatora. Na początek rozważmy działanie omawianego mechanizmu bez udziału kolorów. Po zeskano- waniu czarno-białego zdjęcia skaner przekształ- ca je do obrazu w skali szarości, nazywanego w ten sposób, ponieważ nie składa się on wyłącznie z czarnych i białych pikseli, lecz również kilkuset odcieni pośrednich. Wszystko to dzieje się w rze- czywistości cyfrowej, dlatego każdy piksel takie- go obrazu opisany jest określoną liczbą, zwaną jasnością lub poziomem jasności. Zero oznacza, że piksel jest czarny, zaś maksymalna dostępna wartość (zazwyczaj 255) przekłada się na kolor biały. Pozostałe wartości jasności, opisane liczba- mi od 1 w górę, wskazują coraz jaśniejsze odcie- nie szarości. Gdy w grę zaczynają wchodzić barwy, pojedyn- cza liczba opisująca jasność przestaje wystarczać. Trzeba bowiem już nie tylko odróżniać piksele jasne od ciemnych, lecz również barwy żywe od przytłumionych, żółty od fioletu i tak dalej. Rozwiązanie polega na podziale koloru na pod- stawowe elementy składowe. Istnieje wiele przepisów na barwy, lecz jak dotąd największą popularnością cieszy się model RGB, którego nazwa stanowi skrót od angielskich słów red, gre- en i blue, oznaczających trzy podstawowe barwy składowe: czerwoną, zieloną i niebieską. Model RGB opiera się na właściwościach fizycznych światła. Rysunek poniżej pokazuje scenę, gdzie trzy kolorowe reflektory — jaskrawoczerwony, intensywnie zielony i granatowy — oświetlają je- den punkt. Trzy snopy światła spotykają się i na- kładają na siebie, aby dać w efekcie najjaśniejszy widziany przez nas kolor, czyli neutralną biel. Korygując ilość światła, emitowaną przez każdy z reflektorów, możesz uzyskać dowolny kolor z widzialnego spektrum barw. Wyobraź sobie teraz, że zamiast trzech reflek- torów dysponujesz trzema projektorami wypo- Kanał czerwony Kanał zielony Kanał niebieski 68 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 68 lekcja02.indd 68 2007-11-06 21:03:14 2007-11-06 21:03:14 Kanał czerwony Kanał zielony Kanał niebieski sażonymi w odrobinę różniące się slajdy. Każdy slajd pokazuje ten sam obraz, lecz pierwszy za- wiera tylko informacje o kolorze czerwonym, drugi tylko o zielonym, wreszcie trzeci wyłącz- nie o niebieskim. Jeśli ustawiłbyś rzutniki tak, by wyświetlały swoje slajdy w tym samym miejscu na ścianie, uzyskałbyś wielobarwny obraz w całej okazałości. Opisana przed chwilą technika stanowi klucz do zrozumienia sposobu, w jaki budowany jest kolorowy obraz w Photoshopie. Jedyna różnica polega na tym, że zamiast slajdów mamy tu do czynienia z kanałami. Każdy kanał jest niezależny od pozostałych i zawiera obraz w skali szarości, co zostało przedstawione na rysunku obok. Aby wyświetlić pełnokolorowy obraz, Photoshop na- daje kanałom odpowiednie barwy i łączy je, co zostało schematycznie zilustrowane na rysunku poniżej. Jeśli jakiś fragment kanału jest biały, to znaczy, że kanał ten odgrywa dużą rolę w budowaniu ko- loru tego fragmentu. Jeżeli fragment ów byłby czarny, to znaczy, że o kolorze tego miejsca na zdjęciu decydują pozostałe dwa kanały. Odcienie szarości oznaczają, że kanał ma pewien wpływ — uzależniony od jasności tych odcieni — na ostateczny kolor fotografii w danym miejscu. Na przykład tło zdjęcia pokazanego na rysunku jest najjaśniejsze w kanale koloru niebieskiego, zaś w pozostałych dwóch kanałach jest stosunkowo ciemne. W efekcie tło — czyli niebo — jest oczy- wiście niebieskie. Twarz dziewczynki jest najjaś- niejsza w kanale koloru czerwonego, co wraz ze stosunkowo jasnymi odcieniami szarości w ka- nale koloru zielonego daje kolor pomarańczowy. Usta zaś są zdecydowanie najjaśniejsze w kanale koloru czerwonego, zaś w pozostałych kanałach — bardzo ciemne, więc w efekcie na zdjęciu mają one kolor czerwony. Każdy kanał składa się z pikseli mogących przy- brać jedną z 256 wartości jasnoúci, opisujących kolor biay, czarny oraz paletć 254 poúrednich odcieni poúrednich. Początkowo moýe wydawać się to liczbą dość skromną, ale uwzglćdniając fakt, iż kaýdy z kanałów wyúwietlony jest w in- nym kolorze, otrzymujemy do dyspozycji 2563, czyli 16,8 miliona barw. (Dostępny jest również bardziej precyzyjny model barw, który pozwala uzyskać wiele miliardów różnych odcieni; zagad- nienie to zostało opisane bardziej szczegółowo w lekcji 3., w ramce „Obrazy o zwiększonej głębi barw”, na stronie 133). Korzystając z opcji w oknach dialogowych pole- ceń Levels (Poziomy) i Curves (Krzywe) można uzyskać dostęp zarówno do pełnokolorowego obrazu, jak i do poszczególnych jego kanałów. Jeśli chcesz przekonać się, jak wyglądają kanały obrazu w skali szarości, otwórz paletę Channels (Kanały) za pomocą polecenia Window/Channels (Okno/Kanały) i kliknij miniaturę dowolnego kanału: czerwonego, zielonego lub niebieskiego. Kliknięcie miniatury RGB spowoduje ponowne wyświetlenie obrazu pełnokolorowego. Kanały barw 69 lekcja02.indd 69 lekcja02.indd 69 2007-11-06 21:03:19 2007-11-06 21:03:19 7. Wydaj polecenie Brightness/Contrast (Jasność/ Kontrast). Upewnij się, że dokument o nazwie Auto Color jest aktywny, i wydaj polecenie Image/ Adjustments/Brightness/Contrast (Obraz/Dopa- sowania/Jasność/Kontrast), a następnie wykonaj następujące czynności: (cid:122) (cid:122) Zmień wartość parametru Contrast (Kontrast) do maksimum, które wynosi 100 . Tak bru- talna zmiana w starszych wersjach Photoshopa przekształciłaby zdjęcie w gąszcz czarno-bia- łych plam, lecz na szczęście nowe, poprawione polecenie Brightness/Contrast (Jasność/Kon- trast) jest o wiele bardziej wyrozumiałe i ela- styczne w działaniu. Banknoty stały się odrobinę zbyt jasne. Man- kament ten można jednak łatwo skorygować, nadając parametrowi Brightness (Jasność) war- tość –15 . Gdy uda Ci się ustawić suwaki w takim położe- niu, jak na rysunku 2.9, kliknij przycisk OK. 8. Zapisz skorygowaną fotografię. Po skorygowa- niu otrzymanego wcześniej zdjęcia (efekt tej po- prawki możesz podziwiać na rysunku 2.10; dla porównania obok poprawionego zdjęcia znajduje się oryginalne) wydaj polecenie File/Save (Plik/ Zapisz) lub skorzystaj ze skrótu Ctrl+S ( +S w Mac OS). Obraz ten nie był wcześniej zapisy- wany, toteż Photoshop poprosi Cię o nadanie mu nazwy i wskazanie docelowego miejsca na dysku. Ponieważ jest to płaski (niezawierający warstw) obrazek, otrzymany na podstawie fotografii cyfro- wej w formacie JPEG, możesz spokojnie zapisać plik w tym samym formacie. Nadaj zdjęciu jakąś nazwę (ja wpisałem „Better money.jpg”), kliknij przycisk Save (Zapisz), określ jakość kompresji za pomocą suwaka Quality (Jakość) — najlepiej, aby wynosiła ona minimum 10 — a następnie kliknij przycisk OK w celu zatwierdzenia całej operacji. Otrzymany efekt nie jest może idealny — zdję- cie ma lekko niebieski odcień — lecz biorąc pod uwagę czas realizacji projektu, i tak robi on niezłe wrażenie. W kolejnych ćwiczeniach zapoznasz się z jeszcze skuteczniejszymi i bardziej interesują- cymi technikami korekcji obrazu. Rysunek 2.9. Zdjęcie banknotów przed korekcją… …i po korekcji przy użyciu poleceń Auto Color (Auto-kolor) i Brighness/Contrast (Jasność/Kontrast) Rysunek 2.10. 70 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 70 lekcja02.indd 70 2007-11-06 21:03:22 2007-11-06 21:03:22 Na czym polega automatyczna korekcja obrazu? Polecenia Auto, z samej definicji, dokonują poprawek obrazu nie pytając Cię o szczegóły. Nie oznacza to jednak, że poprawki te zawsze są identyczne, niezależnie od rodzaju poddanej nim fotografii. Wręcz przeciwnie, każde z po- leceń Auto przeprowadza szczegółową analizę obrazu i dopasowuje zakres i charakter zmian do uzyskanych wyników. Ciemna fotografia ulegnie zupełnie innym zmianom niż jasna, obraz o żółtawym odcieniu zostanie poprawio- ny inaczej niż fotografia podbarwiona na nie- biesko, i tak dalej. Należy jednak nadmienić, że choć poprawka w przypadku każdej fotografii jest inna, to już pewien zestaw reguł, algorytm, który rzą- dzi sposobami ich obliczania, jest za każdym razem taki sam. I tak, polecenie Auto Levels (Auto-poziomy) wykorzystuje jeden zestaw reguł, polecenie Auto Contrast (Auto-kontrast) posługuje się innym zestawem, jeszcze inny zaś jest wykorzystywany przez polecenie Auto Co- lor (Auto-kolor). Opis zasad działania poszcze- gólnych poleceń przedstawiam poniżej. Jed- nak, zamiast omawiać je w kolejności, w której są one wyświetlane w menu Image/Adjustments (Obraz/Dopasowania) — co zrobiłem pod- czas ćwiczenia „Automatyczna korekcja obra- zu” — rozpocznę od najprostszego polecenia o nazwie Auto Contrast (Auto-kontrast) i na tej podstawie przedstawię pozostałe dwa. (cid:122) (cid:122) Polecenie Auto Contrast (Auto-kontrast) odnajduje najciemniejsze miejsce w obra- zie i przyciemnia je tak bardzo, jak to tylko możliwe bez zmiany jego koloru. Następnie wyszukuje najjaśniejszy punkt fotografii i podejmuje próbę maksymalnego rozjaś- nienia tego punktu. Załóżmy, że najciem- niejszym kolorem na zdjęciu jest zielo- ny, zaś najjaśniejszym — brzoskwiniowy (z taką sytuacją mamy do czynienia na zdję- ciu autorstwa Roberty Osborne z serwisu iStockphoto, pokazanym na rysunku poni- żej). Polecenie Auto Contrast (Auto-kontrast) sprawi, że zielony stanie się ciemnozielony, zaś brzoskwiniowy — jasnobrzoskwiniowy. Równowaga kolorów nie ulegnie zmianie, co jest efektem ze wszech miar pożądanym, pod warunkiem, że kolorystyka zdjęcia jest poprawna. Jeśli tak nie jest, obraz będzie wymagał dalszych poprawek. Polecenie Auto Levels (Auto-poziomy) nie podejmuje próby zachowania równowagi barwnej zdjęcia. Zamiast tego przeprowa- dza analizę każdego kanału koloru z osobna Zdjęcie przed retuszem Auto Contrast (Auto-kontrast) Auto Levels (Auto-poziomy) Auto Color (Auto-kolor) Na czym polega automatyczna korekcja obrazu? 71 lekcja02.indd 71 lekcja02.indd 71 2007-11-06 21:03:25 2007-11-06 21:03:25 i kalibruje je tak, że najciemniejszy punkt w każdym z kanałów staje się czarny, zaś najjaśniejszy — biały. W rezultacie, po za- stosowaniu tego polecenia, obrazek najczęś- ciej ma dość poważnie zmienioną charak- terystykę barw. Czasem nie ma w tym nic złego, szczególnie jeśli zdjęcie i tak wymaga retuszu kolorów. Częstokroć jednak uzy- skana zmiana jest tak silna, że zdecydowanie za bardzo odbiega od naturalnego wyglądu fotografii. W przypadku zdjęcia pokazane- go na rysunku polecenie Auto Levels (Auto- poziomy) spowodowało przesunięcie koloru zielonego w stronę barwy czerwonej. Polecenie Auto Color (Auto-kolor) charak- teryzuje się nieco wolniejszym (w porówna- niu do poprzedników) działaniem. Dzieje się tak dlatego, że próbuje ono przeprowa- dzić dokładniejszą analizę zdjęcia. Podobnie jak Auto Levels (Auto-poziomy), powoduje ono pogłębienie cieni i rozjaśnienie świateł na podstawie charakterystyki poszczegól- nych kanałów obrazu. Podstawowa różnica polega na tym, że Auto Color (Auto-kolor) próbuje zneutralizować ewentualną zmianę zabarwienia cieni czy świateł, która następu- je w wyniku działania polecenia Auto Levels (Auto-poziomy). Algorytmy polecenia Auto Color (Auto-kolor) dokonują także analizy półcieni i niwelują ewentualne podbarwienia, które mogą mieć wpływ na charakterystykę barwną zdjęcia. Biorąc pod uwagę dzisiejszą wiedzę na temat mechanizmów rządzących kolorem, jest to najdoskonalsza metoda au- tomatycznej korekcji obrazu. Ze względu na złożoność algorytmu, który do- konuje analizy podbarwień w każdym z trzech podzakresów tonalnych obrazu — cieniach, światłach i półcieniach — polecenie Auto Co- lor (Auto-kolor) zazwyczaj spisuje się znacznie lepiej, niż jego koledzy z „auto-paczki”. Tym niemniej daleko mu jeszcze do perfekcji, co zresztą świetnie ilustruje ćwiczenie „Automa- tyczna korekcja obrazu”. Najlepszym rozwią- zaniem jest wypróbowanie każdego z dostęp- nych poleceń i samodzielne zadecydowanie, które z nich umożliwia uzyskanie najlepszego rezultatu w przypadku danej fotografii. (cid:122) 9. Zamknij wszystkie fotografie. Po wybraniu i zapisaniu najlep- szego rozwiązania możesz już zamknąć pozostałe okna ze zdję- ciami. Wydaj polecenie File/Close All (Plik/Zamknij wszystko) lub skorzystaj ze skrótu Ctrl+Alt+W ( +Option+W). Gdy program zapyta o chęć zapisania zmian, kliknij przycisk No (Nie) (lub Don’t Save (Nie zapisuj) w przypadku Mac OS). Jeśli wolisz posługiwać się skrótami klawiaturowymi, naciśnij klawisz N (lub D w przypadku komputera Mac). PERŁA MĄDROŚCI Kończąc każde ćwiczenie, możesz zapisać rezultat swojej pracy lub za- mknąć plik i odrzucić wszystkie wprowadzone w nim zmiany. Jeśli bę- dziesz chciał zapisać przygotowany projekt, polecam skorzystanie z opcji File/Save As (Plik/Zapisz jako), aby uniknąć tzw. nadpisania oryginalnego obrazka. Do nazwy zapisywanego pliku możesz dołączyć jakiś przyro- stek (np. „-gotowe”), który będzie odróżniał go od oryginału. Jeśli pod- czas ćwiczenia konieczne będzie zapisanie pliku w celu wykorzystania go w przyszłości, za każdym razem będę o tym wyraźnie mówił. W przeciw- nym razie, decyzja należy do Ciebie. 72 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 72 lekcja02.indd 72 2007-11-06 21:03:30 2007-11-06 21:03:30 PERŁA MĄDROŚCI Polecenie Levels (Poziomy) do- skonale nadaje się do zwiększa- nia lub zmniejszania jasności obrazu. Tam, gdzie w grę wcho- dzi kontrast, polecenie Levels (Poziomy) znacznie lepiej radzi sobie ze zwiększaniem kontrastu niż z jego zmniejszaniem. Sposób zmniejszania kontrastu obrazu, w szczególności bardzo ostrych cieni i świateł, poznasz w ćwicze- niu „Retusz za pomocą polecenia Curves (Krzywe)” na stronie 82 oraz „Niwelowanie efektów lam- py błyskowej i tylnego oświetle- nia” (strona 90). Korekcja jasności obrazu Polecenia z grupy Auto są przydatne i wygodne, ale nie zastą- pią starych, poczciwych narzędzi do ręcznego retuszu obrazu. A kiedy przyjdzie już zakasać rękawy i założyć ochronne oku- lary, naszym przyjacielem stanie się polecenie Levels (Poziomy). Choć nie jest to najpotężniejsze i najbardziej wszechstronne polecenie w arsenale Photoshopa — później przekonasz się, że w wielu przypadkach znacznie bardziej elastycznym narzędziem jest funkcja Curves (Krzywe) — to stosunkowo przystępna forma i wystarczająco wysoka funkcjonalność polecenia Levels (Poziomy) stanowią jego niezaprzeczalne atuty. Umożliwia ono korekcję świateł, cieni i półcieni w przewidywalny i łatwy do kontrolowania sposób, a jednocześnie zapewnia zachowanie płynnych przejść między tymi zakresami jasności obrazu. W kolejnym ćwiczeniu wyjaśniam, w jaki sposób poprawić jaskra- wość i kontrast obrazu za pomocą polecenia Levels (Poziomy). 1. Otwórz fotografię do retuszu . Otwórz plik Qui- riguá monument.jpg, znajdujący się w folderze Lekcja 02. Zdjęcie to zostało zrobione w Gwa- temali, w mieście Quiriguá, w jednym z największych ist- niejących parków archeologicznych stanowiących dowód spuścizny kulturowej Majów. Jak widać, ekspozycja zdjęcia jest fatalna (rysunek 2.11) i trudno mi dziś powiedzieć, czy była to wina roztrzepanego fotografa, czy też echa staro- żytnej klątwy zaginionej cywilizacji (osobiście — gdyby ktoś pytał — wolę to drugie wytłuma- czenie). Na szczęście, naprawdę świetny aparat, jakim jest Olympus E-1, uchwycił wystarczającą ilość informacji, by zdjęcie można było z powodzeniem naprawić za pomocą Photoshopa. 2. Powiel okno z fotografią. Często, zanim rozpocznę pracę z poleceniem Levels (Po- ziomy), podejmuję jedną lub dwie próby skalibrowania zdjęcia za pomocą poleceń Auto (w końcu, jeśli ktoś może zrobić coś za mnie, to dlaczego nie dać mu szansy?). Zamiast eksperymentować na oryginal- nym zdjęciu, lepiej jest zrobić jego kopię. Wydaj zatem polecenie Image/Duplicate (Obraz/Powiel) i nadaj nowemu zdjęciu nazwę „Auto Color”. Rysunek 2.11. Korekcja jasności obrazu 73 lekcja02.indd 73 lekcja02.indd 73 2007-11-06 21:03:30 2007-11-06 21:03:30 Jeśli nie masz ochoty nadawać nazw kolejnym kopiom obrazów, naciśnij klawisz Alt (Option w Mac OS) podczas wydawania polecenia Image/Duplicate (Obraz/Powiel). Photoshop pominie wówczas okno dialogowe z polem wprowadzania nazwy i nada kopii nazwę wy- generowaną automatycznie — w tym przy- padku będzie to Quiriguá monument copy (Quiriguá monument kopia). 3. Zastosuj polecenie Auto Color (Auto- kolor). Wydaj polecenie Image/Adjust- ments/Auto Color (Obraz/Dopasowa- nia//Auto-kolor) lub — jeszcze lepiej — naciśnij Ctrl+Shift+B ( +Shift+B w Mac OS). W wyniku tego otrzymamy zdjęcie widoczne na rysunku 2.12. Już sam fakt, że Photoshop może wyczaro- wać tak zaskakująco dużą ilość informacji o kolorze z mocno podbarwionego zdję- cia, jest wręcz niesamowity. Obawiam się jednak, że uzyskany efekt nie jest do końca satysfakcjonujący. Obraz pozostał stosunkowo ciemny, a automatyczna ko- rekcja barw nie podkreśliła w wystarcza- jący sposób naturalnego, ciepłego czer- wonego koloru postumentu. 4. Powróć do oryginalnej fotografii. Kliknij pasek tytułowy okna Quiriguá monument.jpg, aby uak- tywnić okno z oryginalnym zdjęciem. 5. Wydaj polecenie Levels (Poziomy). Wydaj pole- cenie Image/Adjustments/Levels (Obraz/Dopasuj/ Poziomy) lub naciśnij Ctrl+L ( +L w Mac OS). Photoshop wyświetli wówczas przedstawione na rysunku 2.13 okno dialogowe Levels (Poziomy), które zawiera następujące opcje: (cid:122) (cid:122) Rozwijana lista Channel (Kanał) umożliwia edy- towanie zawartości każdego kanału obrazu nie- zależnie od innych. Jeżeli chcesz poddać edycji wszystkie kanały jednocześnie, wybierz opcję RGB (jest to domyślna opcja w tym menu). Czarny kleks pośrodku okna to histogram, czy- li wykres obrazujący rozkład jasności obrazu. (Więcej informacji dotyczących czytania histo- gramu znajdziesz w ramce „W jaki sposób czy- tać histogram i wyciągać wnioski na podstawie jego przebiegu” na stronie 78). Rysunek 2.12. Rysunek 2.13. 74 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 74 lekcja02.indd 74 2007-11-06 21:03:32 2007-11-06 21:03:32 (cid:122) (cid:122) (cid:122) (cid:122) (cid:122) (cid:122) Trzy pola o nazwie Input Levels (Poziomy wejściowe) okre- ślają intensywność korekcji w odniesieniu do cieni, półcieni i świateł. Standardowe wartości wynoszą odpowiednio 0, 1,00 oraz 255 i oznaczają brak zmian w obrazie. Dwie wartości w polach Output Levels (Poziomy wyjściowe) umożliwiają rozjaśnienie najciemniejszego i przyciemnienie najjaśniejszego punktu obrazu. Innymi słowy, umożliwia- ją one zmniejszenie kontrastu zdjęcia. Faktycznie bywają przydatne podczas wytłumiania kontrastu, jednak podczas typowych prac związanych z retuszem zdjęcia są praktycz- nie bezużyteczne. Przycisk Save (Zapisz) umożliwia zapisanie zestawu usta- wień, do którego można potem wrócić w dowolnym mo- mencie. Wczytanie zapisanej konfiguracji parametrów na- stępuje po kliknięciu przycisku Load (Wczytaj). Działanie przycisku Auto jest analogiczne do wydania po- lecenia Auto Levels (Auto-poziomy) z tym, że zastosowane ustawienia możesz potem dowolnie modyfikować. Kliknij przycisk Options (Opcje), aby uzyskać dostęp do innych poleceń typu Auto — takich jak Auto Color (Auto-kolor) — jak również dostosować szczegóły działania polecenia Auto Levels (Auto-poziomy). Widzisz trzy kroplomierze znajdujące się ponad polem Pre- view (Podgląd)? Wybierz jeden z nich i kliknij w dowolnym miejscu zdjęcia. Czarny kroplomierz kalibruje obraz w taki sposób, że wskazany nim kolor staje się czarny. Kliknięcie białym kroplomierzem sprawia, że wybrany kolor staje się biały; szary zaś powoduje, że wskazany punkt zostaje po- zbawiony koloru i przekształcony do skali szarości. Zaznacz pole Preview (Podgląd), aby na bieżąco obserwo- wać wpływ zmian dokonywanych w omawianym oknie dia- logowym na obraz. Gdy to zrobisz, możesz także korzystać ze skrótów Ctrl+ i Ctrl+ , umożliwiających zmia- nę powiększenia obrazu ( + oraz + w Mac OS). Naciśnięcie Spacji umożliwia przesuwanie zdjęcia w oknie dokumentu. Wyłącz pole Preview (Podgląd) w celu sprawdzenia, w jaki sposób wyglądał obraz przed wydaniem polecenia Levels (Poziomy). Opcja Preview (Podgląd) doskonale przydaje się do szybkich porównań typu „przed i po”. 6. Kliknij przycisk Auto. Kliknij przycisk Auto, aby uruchomić proces automatycznej korekcji obrazu, będący odpowiedni- kiem polecenia Auto Levels (Auto-poziomy). W wyniku tego powinieneś uzyskać obraz bardzo podobny do obrazu „Auto Color” otrzymanego w 3. punkcie ćwiczenia. Histogram zosta- lekcja02.indd 75 lekcja02.indd 75 2007-11-06 21:03:35 2007-11-06 21:03:35 Korekcja jasności obrazu 75 Rysunek 2.14. Rysunek 2.15 nie rozciągnięty i wypełni środkową część okna, lecz wartości numeryczne w polach Input Levels (Poziomy wejściowe) pozostaną niezmienione, co zostało pokazane na rysunku 2.14. (Dlacze- go tak się dzieje, wyjaśnię w następnym punkcie ćwiczenia). Podobnie jak poprzednio, automa- tyczna kalibracja obrazu nie jest doskonała, lecz stanowi dobry punkt wyjścia do dalszych prac. Różnica polega na tym, że za pomocą narzędzi dostępnych w oknie dialogowym Levels (Pozio- my) możemy skorygować automatycznie obli- czoną korekcję obrazu. 7. Wybierz kanał Red (Czerwony). Z listy Chan- nel (Kanał) wybierz opcję Red (Czerwony) lub naciśnij Ctrl+1 ( +1 w Mac OS). Zobaczysz histogram kanału koloru czerwonego wraz ze skorygowanymi wartościami w polach Input Le- vels (Poziomy wejścia) (rysunek 2.15). PERŁA MĄDROŚCI Kliknięcie przycisku Auto w punkcie 6. ćwiczenia spowo- dowało zmianę poziomów wejściowych dla każdego kanału z osobna. Jeśli po przeprowadzeniu zmian histogram dla ca- łego obrazu uległ zmianie (tak jak widać to na rysunku 2.14), to aby zapoznać się z numeryczną wartością wprowadzonych modyfikacji, musisz sprawdzić je osobno dla każdego z ka- nałów składowych. 8. Zmień wartości wejściowe świateł i cieni. Zwróć uwagę na czarny i biały suwak w kształcie trójkąta, umieszczone tuż pod histogramem (zostały one zakreślone na czerwono na ry- sunku 2.15). Położenie tych suwaków odpowiada wartościom w pierwszym i ostatnim polu Input Levels (Poziomy wejścia). W omawianym przypadku położenie czarnego suwaka infor- muje, że dowolny piksel o jasności wynoszącej 4 lub mniej będzie potraktowany jako czarny (dotyczy to kanału koloru czerwonego). Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku suwaka białego: każdy piksel o jasności 170 lub więcej będzie potraktowany jako biały. (Wartości uzyskane przez Ciebie mogą się odrobinę różnić; przypominam też, że wartość 0 oznacza kolor czarny, zaś 255 to idealna biel). Automatycz- nie obliczone wartości są w miarę poprawne, lepiej jednak odrobinę zacieśnić ograniczony przez nie przedział, a tym sa- mym przesunąć kilka dodatkowych kolorów w stronę czerni lub bieli. Podbij wartość w polu poziomu wejściowego czerni z 4 na 10, zaś dla bieli zmniejsz ją ze 170 na 143. 76 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 76 lekcja02.indd 76 2007-11-06 21:03:35 2007-11-06 21:03:35 Pisząc podbij wartość, mam na myśli do- słowne „podbicie jej” przy użyciu klawiatu- ry. Brzmi dziwnie, lecz w praktyce okazuje się bardzo wygodne. Podświetl wartość 4 w pierwszym polu i sześciokrotnie wciśnij klawisz , aby zwiększyć ją do 10. Z ko- lei podświetl wartość 170 w trzecim polu, a następnie dwukrotnie naciśnij skrót Shift+ i pięciokrotnie naciśnij klawisz w celu zmniejszenia jej do 145. Wszystkie te zmia- ny pozwolą wyraźnie zwiększyć domieszkę koloru czerwonego na fotografii. 9. Zwiększ wartość wejściową dla półcie- ni. Zwiększ wartość środkowego para- metru w sekcji Input Levels (Poziomy wejściowe) do 1,08, rozjaśniając tym samym zakres półcieni kanału koloru czerwonego. W rezultacie powinieneś uzyskać obraz zbliżony do pokazanego na rysunku 2.16. PERŁA MĄDROŚCI Wartość w środkowym polu Input Levels (Poziomy wejściowe) oraz odpowiadające jej położenie sza- rego suwaka pod histogramem obliczane są nieco inaczej niż punkt czerni i bieli obrazu. Ta wyrażo- na w postaci wykładnika potęgi wartość nazywa- na jest też współczynnikiem gamma, a jej korek- ta, nawet niewielka, powoduje znacznie większą zmianę w wyglądzie obrazu niż ma to miejsce w przypadku wartości dla świateł i cieni. Stan- dardowa wartość współczynnika gamma wynosi 1,00 i oznacza podniesienie liczb opisujących barwy do potęgi pierwszej, co oczywiście oznacza brak jakichkolwiek zmian. Wyższe wartości gam- ma powodują rozjaśnienie półcieni, zaś wartości mniejsze od 1,00 — ich przyciemnienie. 10. Wybierz kanał koloru zielonego. Z listy Channel (Kanał) wybierz opcję Green (Zielony) lub naciśnij Ctrl+2 ( +2 w Mac OS). 11. Skoryguj cienie, półcienie i światła. Zmień wartości w polach Input Levels (Poziomy wejścia) na odpowiednio: 20, 1,10 oraz 179. Spowoduje to rozjaśnie- nie odcieni w kanale koloru zielonego (rysunek 2.17). Rysunek 2.16. Rysunek 2.17. Korekcja jasności obrazu 77 lekcja02.indd 77 lekcja02.indd 77 2007-11-06 21:03:36 2007-11-06 21:03:36 W jaki sposób czytać histogram i wyciągać wnioski na podstawie jego przebiegu W świecie statystyki histogram to pewien ro- dzaj wykresu słupkowego, w którym zarówno szerokość, jak i wysokość słupków jest zmien- na i obrazuje rozkład danych statystycznych. Wykres w oknie dialogowym Levels (Poziomy) jest nieco prostszy. Histogram składa się tu bowiem z dokładnie 256 pionowych słupków. Każdy z nich odpowiada jednej wartości jas- ności, poczynając od czerni (lewy skraj wykre- su) aż do bieli (prawy skraj). Wysokość każ- dego słupka odzwierciedla sumaryczną liczbę pikseli o określonym stopniu jasności w całym obrazku. Takie podejście pozwala spojrzeć na przetwarzany obraz w zupełnie inny sposób — możemy skoncentrować się wyłącznie na charakterystyce tonalnej obrazu. Przyjrzyjmy się histogramowi przedstawione- mu poniżej. Dla ułatwienia podzieliłem go na cztery części. Jeśli wyobrazisz sobie, że histo- gram to przekrój przez bardzo strome, piasz- czyste wydmy na pustyni, to okaże się, że co najwyżej 5 całej masy piasku znajduje się w pierwszej ćwiartce; a zatem jedynie 5 wszystkich pikseli składających się na obraz jest ciemnych. Wysokie usypisko w ostatniej ćwiart- ce stanowi jednak aż 25 całej masy wydm, a zatem jedna czwarta pikseli fotografii jest jas- na. Obraz opisany takim histogramem zawiera więc znacznie więcej świateł niż cieni. Jeden rzut oka na fotografię (górne zdjęcie na na- stępnej stronie) potwierdza to, co odczytaliśmy na podstawie histogramu. Zdjęcie zawiera zde- cydowanie więcej świateł niż cieni, a różnica jest tak oczywista, że opisywanie jej za pomocą wy- kresu może wydawać się zbędne. Jednak ten nie- pozorny wykres stanowi bardzo przydatny ele- ment podczas pracy z obrazem; możemy dzięki niemu dokładnie sprawdzić, gdzie zaczynają się najciemniejsze cienie i gdzie kończą najjaśniej- sze światła, a także oszacować rozkład wartości w pozostałych zakresach tonalnych obrazu. Biorąc pod uwagę wszystko to, co napisałem wcześniej, można wyróżnić kilka sposobów pracy z histogramem w oknie dialogowym po- lecenia Levels (Poziomy). (cid:122) Punkty czerni i bieli. Powrócę na chwilę do porównania z wydmami; przesuń czarny suwak pod wykresem aż do punktu, gdzie rozpoczyna się pierwsza z wydm, a następ- nie przesuń biały suwak do punktu, w któ- rym kończy się ostatnia wydma po prawej stronie. (W razie potrzeby rzuć okiem na pomocniczy rysunek poniżej). Najciem- niejsze kolory na zdjęciu staną się wówczas czarne, a najjaśniejsze zostaną przekształco- ne do czystej bieli, maksymalizując kontrast obrazu bez szkody dla szczegółowości cieni i świateł zdjęcia. Bardzo dużo i l e s k i p a b z c i L Brak 0 64 128 192 256 Poziomy jasności Punkt czerni Współczynnik gamma Punkt bieli 78 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 78 lekcja02.indd 78 2007-11-06 21:03:39 2007-11-06 21:03:39 (cid:122) Obcięcie. Postaraj się nie przesuwać zbyt wielu barw poza punkt czerni lub bieli. Bez- pośrednim następstwem takiego działania jest tzw. obcięcie pewnych wartości tonal- nych, czyli przekształcenie całych obszarów fotografii w jednolicie czarne bądź białe plamy. W przypadku grafik monochroma- tycznych taki efekt może być interesujący bądź nawet wskazany, jednak w odniesieniu do zdjęć, w których do zachowania realizmu niezbędne są płynne gradienty i przejścia to- nalne, jest on nie do przyjęcia. Jeśli chcesz sprawdzić, które piksele zostaną przesunięte poza punkt czerni lub bieli, naciśnij klawisz Alt (Option w Mac OS) podczas przeciągania dowolnego z suwaków pod wykresem. Przesuń czarny trójkąt i przyjrzyj się podglądowi zdjęcia w oknie dokumentu — piksele zagrożone „obcięciem” będą wyświetlone w kolorze czarnym lub dowolnym, innym niż biały (ilustruje to przykład na samym dole strony). Podczas prze- suwania białego trójkąta obcięte zostaną wszyst- kie te piksele, które nie zostaną wyświetlone w kolorze czarnym. (cid:122) Zrównoważenie histogramu przy użyciu współczynnika gamma. Zmieniając położe- nie środkowego szarego suwaka spróbuj po- traktować go jako „środek ciężkości” obrazu. Wyobraź sobie, że musisz zrównoważyć wiel- ką pryzmę piasku, której przekrój stanowi histogram, usypaną na gigantycznej huśtaw- ce-równoważni podpartej szarym trójkątem suwaka pod wykresem. Poprawne ustawienie wartości gamma oznacza równomierny roz- kład wartości wzdłuż całego spektrum tonal- nego obrazu, co zazwyczaj przekłada się na najbardziej naturalny wygląd zdjęcia. Pamiętaj, że podane tutaj informacje stanowią jedynie ogólne wskazówki dotyczące korzy- stania z histogramu, nie są sztywnymi reguła- mi postępowania. Obcięcie pewnych wartości tonalnych może niekiedy zaowocować intere- sującymi efektami graficznymi: bardzo ciemny, wytłumiony obraz może na przykład stanowić doskonałe tło dla białych napisów. Moim celem jest przedstawienie niezbędnych informacji, które mogą ułatwić i przyspieszyć pracę, jed- nak w żadnej mierze nie chciałbym ograniczać Twojej kreatywności. W jaki sposób czytać histogram i wyciągać wnioski na podstawie jego przebiegu 79 lekcja02.indd 79 lekcja02.indd 79 2007-11-06 21:03:42 2007-11-06 21:03:42 Rysunek 2.18. 12. Wybierz kanał koloru niebieskiego. Z listy Channel (Kanał) wybierz op- cję Blue (Niebieski) lub skorzystaj ze skrótu Ctrl+3 ( +3 w Mac OS). 13. Skoryguj cienie, półcienie i światła. Tym razem w polach Input Levels (Poziomy wejścia) należy wprowadzić wartości 20, 1,15 oraz 235. Zmiany dokonane w skrajnych wartościach cieni i świa- teł spowodują przyciemnienie tych zakresów tonalnych w kanale koloru niebieskiego, zaś dość wysoka wartość w polu odpowiadającym za wygląd półcieni spowoduje intensywne roz- jaśnienie tego zakresu. W wyniku tego nastąpi niewielka zmiana kolorystyki zdjęcia, widoczna szczególnie dobrze na zielonej roślinności w tle fotografii. Jednocześnie, pomimo wprowadzonych zmian, zachowany zostanie piękny błę- kit nieba. 14. Wyświetl zespolony kanał RGB. Z listy Channel (Kanał) wy- bierz opcję RGB lub naciśnij skrót Ctrl+ ( + w Mac OS). Tajemniczy klawisz w tym skrócie (czyli tzw. tylda) znaj- duje się po lewej stronie klawisza 1. 15. Przyciemnij cienie i zwiększ wartość parametru gamma. Kliknij czarny suwak tuż pod wykresem, aby zaznaczyć pole cieni dla poziomów wejściowych, a następnie zmień jego wartość na 15. Gdy to zrobisz, naciśnij klawisz Tab, aby podświetlić wartość parametru gamma, i zwiększ jego wartość do 1,2. Spowoduje to pogłębienie cieni oraz rozjaśnienie półcieni we wszystkich kanałach koloru zdjęcia — patrz rysunek 2.18. PERŁA MĄDROŚCI Efekt opisanej przed chwilą korekcji na większości monitorów PC będzie wyglądał bardzo dobrze, jednak w przypadku systemów Mac OS zwiększe- nie wartości parametru gamma do 1,2 może okazać się zbyt intensywne: fotografia stanie się wyblakła i zbyt jasna. Jeśli faktycznie tak się zdarzy, zmniejsz wartość gamma do 1,1. 16. Kliknij przycisk OK. Możesz też nacisnąć klawisz Enter lub Return w celu zatwierdzenia zmian i zamknięcia okna dialogo- wego Levels (Poziomy). 80 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 80 lekcja02.indd 80 2007-11-06 21:03:48 2007-11-06 21:03:48 Otrzymany obraz jest znacznie jaśniejszy niż oryginalna fotografia, w szczególności mam tutaj na myśli półcienie obrazu. Jedną z wad rozjaśniania półcieni jest nieznaczny spadek nasycenia kolorów zdjęcia. Na szczęście za pomocą polecenia Hue/Saturation (Barwa/ Nasycenie) możesz z powodzeniem tchnąć nowe życie w wyblakłe barwy — napiszę o tym w następnym punkcie ćwiczenia. 17. Wydaj polecenie Hue/Saturation (Bar- wa/Nasycenie). Wydaj polecenie Image/ Adjustments/Hue/Saturation (Obraz/ Dopasowanie/Barwa/Nasycenie) lub na- ciśnij skrót Ctrl+U ( +U w Mac OS). Polecenie Hue/Saturation (Barwa/Na- sycenie) umożliwia zwiększenie inten- sywności barw obrazu; poznasz je bliżej podczas naszej trzeciej lekcji, w ćwicze- niu „Odcienie i kolory” na stronie 107. 18. Zwiększ wartość parametru Saturation (Nasycenie). Naciśnij kla- wisz Tab, aby podświetlić pole parametru Saturation (Nasycenie), trzykrotnie wciśnij kombinację Shift+ , aby zwiększyć wartość tego parametru do +30 procent, a następnie zatwierdź wykonaną zmianę przyciskiem OK bądź klawiszem Enter lub Return. Lekko wypłowia- ły jeszcze przed chwilą obraz nabrał kolorytu (rysunek 2.19). Jak widać, zdjęcie, które należałoby praktycznie spisać na straty, uda- ło się w niezwykły sposób przywrócić do życia! Pewnie zastanawiasz się, jakim cudem doszedłem do wszystkich tych wartości liczbowych, które wpisałeś w pola różnych parametrów w oknie Levels (Poziomy). Odpowiedź jest prosta — metodą prób i błędów. Spędziłem znacznie więcej czasu na eksperymentach i dobieraniu odpowiednich wartości do poszczególnych kanałów koloru, niż wskazywałaby na to długość zamieszczonego tutaj ćwiczenia. Pracując z własnymi fotografiami przekonasz się, że niejednokrotnie jest to jedyny sposób na osiągnię- cie zamierzonych rezultatów. Nie obawiaj się eksperymentować: jeżeli zaznaczysz pole Preview (Podgląd) w oknie dialogowym polecenia Le- vels (Poziomy), to będziesz mógł na bieżąco analizować efekty każdej z wprowadzonych poprawek i modyfikacji przed jej zatwierdzeniem. Przyznam po cichu, że po nabraniu doświadczenia, czas poświęcony na eksperymenty znacznie się skraca. Powróćmy na przykład do 11. punktu zakończonego właśnie ćwiczenia: nie miałem zielonego pojęcia, że właści- wa wartość wejściowa dla cieni ma wynosić akurat 20, jednak moja intuicja od początku podpowiadała mi bardzo zbliżoną liczbę. Sztuczka polega na dobrym czytaniu i wyciąganiu wniosków z kształtu histogramu, o czym napisałem szerzej w ramce o jakże trafnym tytule „W jaki sposób czytać histogram i wyciągać wnioski na podstawie jego przebiegu” na stronie 78. Rysunek 2.19. lekcja02.indd 81 lekcja02.indd 81 2007-11-06 21:03:49 2007-11-06 21:03:49 Korekcja jasności obrazu 81 Korekcja obrazu za pomocą polecenia Curves (Krzywe) Ogólnie rzecz biorąc, polecenia z grupy Auto oraz polecenie Levels (Poziomy) najlepiej nadają się do zwiększania kontrastu zdjęcia oraz przyciemniania lub rozjaśniania półcieni. Znacznie trudniej jest za ich pomocą zmniejszyć nadmierny kontrast obrazu. Z czego w takim razie należy skorzystać, jeśli chcemy na przykład lekko przyciemnić wybrane, jasne fragmenty fotografii czy rzucić nieco blasku na zbyt głębokie cienie? Do takich zabiegów potrzebujemy narzędzia znacz- nie bardziej wyrafinowanego niż polecenie posługujące się prostym podziałem na cienie, półcienie i światła, musimy bowiem podzielić te zakresy tonalne na bardziej precyzyjne części — a innymi słowy, zdefiniować własny podział obrazu na zakresy tonalne. Zadanie, które opisałem przed chwilą, można zrealizować za po- mocą polecenia Curves (Krzywe). Umożliwia ono zdefiniowanie i edycję tuzina, a nawet większej licz- by punktów kontrolnych na skali jas- ności. Oczywiście można ograniczyć się do trzech lub czterech, lecz nawet wówczas elastyczność posługiwania się nimi jest dużo większa niż w przypad- ku polecenia Levels (Poziomy). Pole- cenie Curves (Krzywe) w Photoshopie CS3 zostało znacznie rozbudowane: oferuje suwaki, umożliwiające zmia- nę współrzędnych skrajnych punktów wykresu, własny histogram i podgląd „obciętych” wartości tonalnych. Krót- ko mówiąc, najlepsze narzędzie do ko- rekcji jasności i kontrastu zdjęcia stało się jeszcze lepsze. 1. Otwórz plik z fotografią. Otwórz zdjęcie o nazwie High contrast bird.jpg, umieszczone w folderze Lek- cja 02. Fotografia ta (rysunek 2.20) została zrobiona tym samym Olympusem E-1, o którym pisałem w poprzednim ćwiczeniu, w cichej, uroczej mieścinie w pobliżu Orlando na Florydzie. Dzięki bogatej, wyrazistej kolorystyce zdjęcie pre- zentuje się całkiem nieźle, gdyby nie to, że jaskrawe światło słoneczne nadało mu zbyt intensywny kontrast — nadmiernie rozjaśnione światła sąsiadują ze zbyt ciemnymi, mało szczegó- łowymi plamami cienia. Myślę, że możemy to zmienić. Rysunek 2.20 82 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach lekcja02.indd 82 lekcja02.indd 82 2007-11-06 21:03:51 2007-11-06 21:03:51 2. Otwórz paletę Histogram. Wydaj polecenie (Okno/Histogram), Window/Histogram aby wyświetlić niepozorną paletę o nazwie Histogram. Zbyt niepozorną, powiedział- bym nawet. Dopasowana do szerokości innych palet, paleta Histogram pozwala zobaczyć najwyżej trzy czwarte spośród wszystkich 256 słupków wykresu. To nie wystarczy do naszych zastosowań. Kliknij znajdującą się w prawym górnym ikonę rogu palety i wydaj polecenie Expanded View (Widok rozszerzony) w sposób poka- zany na rysunku 2.21. Teraz wielkość hi- stogramu odpowiada wykresowi znanemu już z okna dialogowego polecenia Levels (Poziomy). 3. Odśwież wykres. Najprawdopodobniej w prawym górnym rogu histogramu wy- świetlona będzie mała ikona ostrzeżenia ( ), która oznacza, że oglądany wykres zbudowany został na podstawie danych o obrazie, znajdujących się w pamięci podręcznej programu. Przechowywanie danych w pamięci podręcznej zwiększa wydajność działania Photoshopa, lecz tworzone na podstawie nieaktualnych in- formacji wykresy mogą prowadzić do po- dejmowania nietrafnych decyzji podczas korekcji do charakterystyki tonalnej zdję- cia. Kliknięcie ikon z wykrzyknikiem lub podwójną strzałką , opisanych jako Uncached Refresh (Odśwież bez buforowa- nia), umożliwia wygenerowanie nowego wykresu na podstawie aktualnych danych (rysunek 2.22). 4. Wyświetl wszystkie kanały kolorów. Jeśli stałeś się maniakiem histogramów (nawet jeśli nie, to na potrzeby tego ćwiczenia spróbuj się poświęcić), wyświetl histogra- my osobno dla każdego z kanałów koloru. W tym celu wydaj polecenie All Channels View (Widok wszystkich kanałów) z pod- ręcznego menu palety Histogram, a następ- nie zaznacz opcję Show Channels in Color (Pokaż kanały w kolorze) (rysunek 2.23). W rezultacie wyświetlony zostanie zestaw kolorowych histogramów, który możesz obserwować podczas pracy z obrazem. Rysunek 2.21. Rysunek 2.22. Rysunek 2.23. Korekcja obrazu za pomocą polecenia Curves (Krzywe) 83 lekcja02.indd 83 lekcja02.indd 83 2007-11-06 21:03:53 2007-11-06 21:03:53 Paleta Histogram w pełnym wymiarze może przesłaniać aż trzy znajdujące się poniżej palety. Jeśli brakuje Ci miejsca na ekranie, kliknij zakładkę pa- lety Navigator (Nawigator) bądź Info (palety te są domyślnie zgrupowane), a program natychmiast ukryje całą paletę Histogram i odsłoni zabraną przez nią część ekranu. To świetny sposób na zaoszczędzenie miejsca za każdym razem, gdy nie będziesz potrzebował podglądu histogramów przez dłuższą chwilę. Na potrzeby tego ćwiczenia pozostawmy paletę Histogram rozwi- niętą, kliknij więc ponownie jej zakładkę przed przystąpieniem do pracy. 5. Wydaj polecenie Curves (Krzywe). Wydaj polecenie Image/Adjust- ments/Curves (Obraz/Dopasowania/Krzywe) lub naciśnij skrót Ctrl+M ( +M w Mac OS). Widoczne na rysunku 2.24 okno dia- logowe polecenia Curves (Krzywe) zawiera wiele spośród opcji do- stępnych także w oknie Levels (Poziomy), włączając w to rozwijane menu Channels (Kanały), przyciski Auto (Automatyczny) i Options (Opcje), kroplomierze, a także pole włączania podglądu Preview (Podgląd). (Opis działania tych narzędzi znajdziesz w 5. punkcie ćwiczenia „Korekcja poziomu jaskrawości” na stronie 74). Istnieją też jednak istotne różnice: (cid:122) (cid:122) (cid:122) Głównym elementem okna dialogowego Curves (Krzywe) jest wykres jasności, na którym widnieje edytowalna krzywa no- sząca nazwę krzywej jasności (lub krzy- wej tonalnej). Krzywa ta odzwierciedla wszystkie wartości tonalne obrazu, po- cząwszy od czerni (w lewym dolnym rogu) do bieli (w prawym górnym). Po kliknięciu w dowolnym miejscu krzywej tworzony jest punkt kontrolny, który można następnie przeciągnąć, rozjaśnia- jąc bądź przyciemniając wskazany zakres tonalny obrazu. W tle wykresu wyświetlony jest jasno- szary histogram. W porównaniu do wy- kresu wyświetlanego w palecie Histogram wydaje się on być trochę „ściśnięty”, lecz w rzeczywistości został on jedynie przeskalowany w celu zmieszczenia go w kwadratowym oknie wykresu. Zauważ, że histogram ten nie ulega zmianie pod- czas edycji obrazu przy użyciu krzywej; zawsze odzwierciedla charakterystykę tonalną zdjęcia przed wydaniem polece- nia Curves (Krzywe). W lewym, górnym rogu okna dialogo- wego Curves (Krzywe) znajdują się dwa narzędzia umożliwiające edycję kształ- tu krzywej. Pierwsze z nich to edytor Krzywa tonalna Rysunek 2.24. Wykres charakterystyki tonalne 84 Lekcja 2: O światłach, półcieniach i cieniach l
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Oko w oko z Adobe Photoshop CS3
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: