Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00047 006611 13598439 na godz. na dobę w sumie
Oko w oko z Adobe Photoshop CS4/CS4 PL - książka
Oko w oko z Adobe Photoshop CS4/CS4 PL - książka
Autor: Liczba stron: 680
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2177-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> grafika komputerowa >> photoshop
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Opanuj Adobe Photoshop w dwunastu lekcjach!

Adobe Photoshop jest najbardziej zaawansowanym i jednocześnie najpopularniejszym narzędziem do obróbki grafiki rastrowej. Perfekcyjnie opracowany interfejs użytkownika, obsługa ogromnej liczby formatów graficznych oraz bogactwo narzędzi to niewątpliwie atuty tego programu. Ukoronowaniem jego blisko osiemnastoletniej obecności na rynku jest wersja CS4, która kontynuuje najlepsze tradycje podstawowego narzędzia pracy każdego grafika.

Deke McClelland w dwunastu przyjemnych lekcjach zaprezentuje Ci tajniki pracy z Photoshopem CS4. A więc zaczynamy! Temat lekcji pierwszej to otwieranie dokumentów i zarządzanie plikami. Lekcja druga - światła, półcienie i cienie. Lekcja trzecia - równowaga kolorów. Lekcja czwarta - zaznaczanie. Z tym podręcznikiem nauczysz się także kadrować, prostować oraz skalować zdjęcia. Ponadto zdobędziesz wiedzę na temat korzystania z filtrów, warstw oraz stylów. Ostatnia lekcja zapozna Cię ze sposobami przygotowania publikacji do druku. Doświadczenie autora w zakresie wykorzystania tego narzędzia jest imponujące, co gwarantuje, że książka ta spełni Twoje oczekiwania!

Opanuj możliwości Photoshopa CS4!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Oko w oko z Adobe Photoshop CS4/CS4 PL Autor: Deke McClelland T³umaczenie: Piotr Cieœlak ISBN: 978-83-246-2177-4 Tytu³ orygina³u: Adobe Photoshop CS4 One-on-One Format: 172×245, stron: 680 Opanuj Adobe Photoshop w dwunastu lekcjach! (cid:129) Jak dokonaæ korekty zdjêcia? (cid:129) Jak korzystaæ z warstw? (cid:129) Jak przygotowaæ materia³ dla drukarni? Adobe Photoshop jest najbardziej zaawansowanym i jednoczeœnie najpopularniejszym narzêdziem do obróbki grafiki rastrowej. Perfekcyjnie opracowany interfejs u¿ytkownika, obs³uga ogromnej liczby formatów graficznych oraz bogactwo narzêdzi to niew¹tpliwie atuty tego programu. Ukoronowaniem jego blisko osiemnastoletniej obecnoœci na rynku jest wersja CS4, która kontynuuje najlepsze tradycje podstawowego narzêdzia pracy ka¿dego grafika. Deke McClelland w dwunastu przyjemnych lekcjach zaprezentuje Ci tajniki pracy z Photoshopem CS4. A wiêc zaczynamy! Temat lekcji pierwszej to otwieranie dokumentów i zarz¹dzanie plikami. Lekcja druga – œwiat³a, pó³cienie i cienie. Lekcja trzecia – równowaga kolorów. Lekcja czwarta – zaznaczanie. Z tym podrêcznikiem nauczysz siê tak¿e kadrowaæ, prostowaæ oraz skalowaæ zdjêcia. Ponadto zdobêdziesz wiedzê na temat korzystania z filtrów, warstw oraz stylów. Ostatnia lekcja zapozna Ciê ze sposobami przygotowania publikacji do druku. Doœwiadczenie autora w zakresie wykorzystania tego narzêdzia jest imponuj¹ce, co gwarantuje, ¿e ksi¹¿ka ta spe³ni Twoje oczekiwania! (cid:129) Sposoby otwierania dokumentów (cid:129) Wydajne zarz¹dzanie plikami (cid:129) Automatyczna korekcja obrazów (cid:129) Korekcja przebarwieñ fotografii (cid:129) Sposoby korekty zdjêæ w formacie Camera Raw (cid:129) Metody wyodrêbniania fragmentu zdjêcia (cid:129) Zaznaczanie nieregularnych kszta³tów (cid:129) Retuszowanie fotografii (cid:129) U¿ywanie masek (cid:129) Zastosowanie filtrów (cid:129) Wykorzystanie warstw (cid:129) Tworzenie napisów (cid:129) Drukowanie zdjêæ (cid:129) Przygotowywanie materia³u dla drukarni w formacie CMYK Opanuj mo¿liwoœci Photoshopa CS4! SPIS TREŚCI Przedmowa Oko w oko, czyli „jak to działa?” Czytaj, oglądaj, ćwicz Wymagania Instalacja i konfigurowanie systemu Struktura i układ książki Tematyka książki 11 12 13 14 23 25 Lekcja 1. O otwieraniu dokumentów i zarządzaniu plikami 29 Czym jest Photoshop? Otwieranie zdjęć Przeglądanie zdjęć i zarządzanie nimi Zastosowanie metadanych Seryjna zmiana nazw Lekcja 2. O światłach, półcieniach i cieniach Jasność i kontrast Automatyczna korekcja obrazu Korekcja jasności obrazu Korekcja obrazu przy użyciu polecenia Curves (krzywe) Niwelowanie efektów lampy błyskowej i tylnego oświetlenia Lekcja 3. O równowadze kolorów Czym jest barwa i nasycenie? Korekcja przebarwień fotografii Barwa i odcień Kolorowanie obrazu w skali szarości Korygowanie zdjęć w formacie Raw 30 31 37 54 64 73 74 76 83 92 100 107 108 110 118 123 131 Spis treści 7 Lekcja 4. O zaznaczaniu Wyodrębnianie fragmentu zdjęcia Zaznaczanie obszarów o jednolitym kolorze Narzędzie Quick Selection (szybkie zaznaczanie) i edycja krawędzi zaznaczeń Zaznaczanie nieregularnych kształtów Kreślenie precyzyjnych linii krzywych Lekcja 5. O kadrowaniu, prostowaniu i skalowaniu Przekształcenia całego obrazu Kolejność czynności Automatyczne kadrowanie i prostowanie Prostowanie przekrzywionej fotografii Posługiwanie się narzędziem Crop (kadrowanie) Skalowanie obrazu Lekcja 6. O malowaniu, edycji i retuszu Mistrzowska ósemka i jeszcze trzy Trzy sposoby edytowania obrazu Kolorowanie zeskanowanego rysunku Wypełnianie i teksturowanie Udoskonalone narzędzia do edycji obrazu Naprawianie i łatanie Lekcja 7. O tworzeniu i zastosowaniu masek Spójrzmy na świat oczami Photoshopa Polecenie Color Range (zakres koloru) Korygowanie kształtu zaznaczenia za pomocą „szybkiej maski” Zastosowanie palety Masks (maski) Tworzenie maski od zera Maska wkracza do akcji Lekcja 8. O ostrości i fi ltrach Ostrość jest iluzją Wyostrzanie obrazu Rozmycie gaussowskie i mediana Swobodne zniekształcanie zdjęcia 8 Spis treści 163 165 166 175 187 197 211 212 213 214 217 224 233 245 246 247 249 260 272 284 301 301 304 312 323 331 342 353 354 356 370 387 Lekcja 9. O kompozycjach wielowarstwowych Zalety i wady warstw W jaki sposób zarządzać warstwami? Układanie i edycja warstw Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw Maski, odcinanie i zaawansowane opcje mieszania warstw Kompozycje warstw Wyrównywanie warstw i łączenie różnych fotografii Skalowanie z uwzględnieniem zawartości obrazu Lekcja 10. O napisach i kształtach Wektorowy duet Tworzenie i formatowanie napisów Rysowanie i edycja kształtów Wyginanie i deformowanie tekstu Lekcja 11. O stylach i warstwach specjalnych Cudowny świat dynamicznych efektów graficznych Efekty warstw a warstwy korekcyjne Dodawanie efektów warstw Kontury i poświaty Naśladowanie odbić za pomocą efektu Bevel and Emboss (faseta i płaskorzeźba) Rozwiązywanie problemów z efektami warstw Tworzenie i konfigurowanie warstw korekcyjnych Obiekty inteligentne Filtry inteligentne Lekcja 12. O drukowaniu i plikach wyjściowych Drukowanie w domu, a masowe powielanie na maszynach drukarskich Przestrzenie RGB i CMYK Drukowanie na drukarce atramentowej Przygotowanie materiału CMYK dla drukarni Łączenie zdjęć wybranych w programie Bridge Skorowidz 399 400 402 403 412 431 447 456 465 473 474 476 498 513 527 527 531 532 541 547 556 565 584 595 615 617 618 620 634 649 657 Spis treści 9 O KOMPOZYCJACH WIELOWARSTWOWYCH KAŻDY obraz rozpoczyna swe życie jako kilka niezależnych kanałów informacji — najczęściej są to kanały koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego — zespolonych w pojedynczą mozaikę pikseli (rysunek 9.1). Niezależnie od tego, czy pochodzi on z naj- tańszego aparatu cyfrowego, czy z profesjonalnego skanera bębno- wego, cały obraz składa się zawsze tylko z jednej warstwy. Do każ- dego pojedynczego piksela takiego obrazu przydzielona jest jedna (tylko jedna!) wartość opisująca kolor i nie istnieje nic takiego, jak przezroczystość. O takim obrazie mówi się, że jest płaski. Łączenie różnych obrazów (na przykład dodanie kilku dodatko- wych par rąk sfotografowanej postaci — patrz rysunek 9.1) wymaga najczęściej dołożenia kolejnych warstw dokumentu. Każda warstwa stanowi niejako oddzielny obraz, którym możesz przesłaniać inne fragmenty projektu, przekształcać go lub łączyć z leżącymi poniżej warstwami. Dokument składający się z dwóch lub wię- cej warstw nosi nazwę obrazu wielowarstwowe- go. Do stworzenia takie- go obrazu nie potrzeba szczególnych zabiegów bądź okoliczności — nową warstwę można dodać w dowolnym momencie, robiliśmy to zresztą nie- jeden raz w poprzednich ćwiczeniach. Warstwy stają się szczególnie użyteczne wówczas, gdy podstawo- we operacje edycji obrazu mamy już za sobą. To dlate- go czekałem tak długo, aby przedstawić Ci niezliczoną ilość sposobów tworzenia warstw i zarządzania nimi w Photoshopie. nia trzech kanałów koloru u p ołą c z e n i k O b j e s t r a w z p o w w y a w ó z a r b h o kic u ta o w a rst w o w a kompozycja składa się z kilk Rysunek 9.1. 399 W i e l Materiały pomocnicze Przed rozpoczęciem ćwiczeń upew- nij się, że skopiowałeś pliki niezbęd- ne do ich wykonania z dołączonej do książki płyty CD zgodnie ze wskazówkami podanymi w punk- cie 2., na xvii stronie „Przedmowy”. Podczas tej lekcji będziemy korzy- stać z materiałów umieszczonych w folderze Lekcja 09. W SKRÓCIE W trakcie tej lekcji poznasz wiele aspektów tworzenia do- kumentów wielowarstwowych, począwszy od przekształceń warstw, przez zmianę ich kolejności, wybór trybów miesza- nia, tworzenie masek aż do zapisywania tzw. kompozycji warstw. Dowiesz się między innymi: • Jak edytować zawartość poszczególnych warstw i zmieniać ich kolejność . . . . . . . . . . .strona 403 • Jak tworzyć nowe warstwy, skalować je, obracać, zniekształcać, łączyć i wyrównywać. . . . . . . .strona 412 • Jak zmieniać wygląd warstwy bez wpływu na jej rzeczywistą zawartość przy użyciu masek warstw, trybów mieszania i opcji odcinania . . . . . . . .strona 431 • Jak zapisywać widoczność, położenie i wygląd warstw, korzystając z kompozycji warstw. . .strona 447 • Jak automatycznie wyrównywać różne zdjęcia i scalać je ze sobą, nie pozostawiając śladów ich połączenia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .strona 456 Zalety i wady warstw To właśnie dzięki istnieniu warstw środowisko edycji obrazu Pho- toshopa jest tak elastyczne (i niekiedy tak trudne do opanowania). Dopóki jakiś fragment projektu pozostaje na określonej warstwie, możesz przesuwać go i modyfikować niezależnie od pozostałych elementów. Co więcej, możesz tworzyć zależności między sąsia- dującymi warstwami, posługując się szeroką gamą opcji mieszania i masek, których bezsprzeczną zaletą jest całkowity brak ingerencji w fizyczną zawartość warstw, do których zostały przypisane. Posługiwanie się warstwami ma jednak swoją cenę: w rzeczywi- stości są one bowiem niezależnymi obrazami, toteż każda kolejna warstwa zajmuje dodatkową przestrzeń w pamięci operacyjnej i na dysku twardym komputera. Rozważmy następujący przykład:  Przypuśćmy, że rozpocząłem pracę nad fotografią z biblio- teki fotografii serwisu Corbis; rozmiary tego zdjęcia wy- noszą 2100×2100 pikseli lub, innymi słowy, 7×7 cali przy rozdzielczości 300 pikseli na cal (rysunek 9.2). Każdy piksel zajmuje 3 bajty pamięci. Zdjęcie to składa się z 4,41 miliona pikseli, co daje w sumie 12,6 MB pamięci. Ponieważ jest to obraz jednowarstwowy, mogę zapisać go w formacie JPEG, który ze względu na zastosowaną kompresję, pozwoli na zmniejszenie rozmiaru pliku na dysku do 3,7 MB przy naj- wyższej możliwej jakości. 400 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych   Do poprzedniego dokumentu skopiowałem inne zdjęcie z tej samej biblioteki. Fotografia ta może pochwalić się identyczny- mi rozmiarami — ma 2100×2100 pikseli. Po skopiowaniu Photos- hop umieścił ją w nowej war- stwie obrazu, do której przy- pisałem później tryb mieszania Multiply (Pomnóż), aby uzyskać efekt widoczny na rysunku 9.3. Wielkość dokumentu w pamięci operacyjnej wynosi teraz 25,2 MB. Co więcej, nie mogę już zapisać takiej wielowarstwowej kompozycji w formacie JPEG, ponieważ format ten nie ob- sługuje warstw. Muszę skorzy- stać ze standardowego formatu Photoshopa, czyli PSD. Obrazy zapisywane w tym formacie nie są poddawane kompresji strat- nej, więc plik na dysku twardym „spuchł” aż do 25,7 MB. Następnie uzupełniłem otrzy- maną w ten sposób kompozycję kilkoma warstwami z ilustra- cjami i tekstem (rysunek 9.4 na następnej stronie). Dodane elementy graficzne są bardzo niewielkie, a warstwy tekstowe przechowywane są w postaci konturów wektorowych, które bardziej efektywnie wykorzy- stują pamięć operacyjną (więcej informacji na ten temat znaj- dziesz w lekcji 10., „O napisach i kształtach”), dlatego rozmiar dokumentu w pamięci zwiększył się o stosunkowo niewielką war- tość (do 34,4 MB), zaś rozmiar pliku na dysku prawie nie uległ zmianie (26,2 MB). Płaski obraz, 2100×2100 pikseli - 12,6 MB w pamięci operacyjnej, 3,7 MB na dysku (zapisany w formacie JPEG z jakością 12) Rysunek 9.2. Dwie warstwy o wymiarze 2100×2100 pikseli - 25,2 MB w pamięci operacyjnej, 25,7 MB na dysku (zapisany w formacie PSD) Rysunek 9.3. Zalety i wady warstw 401 Dodanie warstw powoduje zwiększenie objętości dokumentu, a w związku z tym Photoshop wymagać będzie więcej pamięci operacyjnej i przestrzeni dyskowej, aby móc wydajnie przetwarzać wydawane mu polecenia. Ogólnie rzecz biorąc, o szczegóły, takie jak zarządzanie pamięcią operacyjną i dyskową, nie musimy się martwić — Photoshop radzi sobie z tym zadaniem doskonale, tym niemniej powinniśmy zdawać sobie sprawę, że zarówno pojemność pamięci RAM, jaki i wolne miejsce na twardym dysku nie są nie- skończone. Może więc dojść do sytuacji, w której zabraknie bądź pamięci, bądź też (co gorsza) przestrzeni na dysku, a wtedy Twój zapał do tworzenia i edycji skomplikowanych, wielowarstwowych dokumentów zostanie gwałtownie ostudzony. W jaki sposób zarządzać warstwami? Na szczęście w większości przypadków wystarczy stosować się do kilku podanych niżej wskazówek, aby nie dopuścić do nadmierne- go „tycia” wielowarstwowych dokumentów i utrzymać Photosho- pa w doskonałej formie.  Po pierwsze, nie można pozwolić, aby twardy dysk kom- putera w dowolnym momencie uległ przepełnieniu. System operacyjny powinien w każdej chwili dysponować przynaj- mniej 25 GB wolnej przestrzeni na dysku. (W razie wątpli- wości poszukaj odpowiednich wskazówek w plikach pomo- cy Twojego systemu operacyjnego lub podręczniku obsługi komputera. Ewentualnie, miej nadzieję, że jeśli wszystko inne działa, to i Photoshop nie odmówi współpracy).   Po drugie, warto regularnie kopio- wać projekty wykonane w Photos- hopie na płyty CD, DVD lub inne nośniki danych. Nie tylko zabezpie- czy to Twoje zdjęcia przed skutka- mi ewentualnej awarii, lecz umoż- liwi również skasowanie zbędnych plików z twardego dysku. Podczas pracy w Photoshopie sta- raj się od czasu do czasu sprawdzać rozmiar pliku w pamięci, korzysta- jąc z wartości Doc (Dok) wyświet- lanych po lewej stronie paska sta- nu lub w palecie Info. Liczba przed ukośnikiem oznacza wielkość pli- ku po spłaszczeniu go do jednej warstwy, zaś wartość po ukośniku określa rozmiar dokumentu w bie- żącej, wielowarstwowej postaci. Dodano kilka mniejszych warstw - 34,4 MB w pamięci operacyjnej, 26,2 MB na dysku (zapisany w formacie PSD) Rysunek 9.4. 402 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych   Rozmiar dokumentu można zmniejszyć, łącząc dwie war- stwy w jedną za pomocą polecenia Layer/Merge Down (Warstwa/Scal w dół). (Więcej informacji na temat łączenia warstw znajdziesz w punkcie 21. ćwiczenia „Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw” na stronie 314). Jeśli chcesz połączyć wszystkie warstwy kompozycji i otrzymać w ten sposób obraz jednowarstwowy, wydaj polecenie Layer/Flatten Image (Warstwa/Spłaszcz obraz); uważaj jednak, ponieważ jest to bardzo radykalne posunię- cie. Zazwyczaj spłaszczam obrazki do jednej warstwy tylko wtedy, gdy chcę przenieść je do innego programu, takiego jak QuarkXPress lub InDesign. Nawet wówczas zapisuję otrzymany w ten sposób plik pod inną nazwą w celu zacho- wania oryginalnej, wielowarstwowej struktury dokumentu źródłowego. Na koniec chciałbym zachęcić Cię do dodania kolejnej warstwy za- wsze, gdy tylko będziesz miał wrażenie, że to konieczne. W świetle tego, o czym przed chwilą była mowa, taka porada może wydawać się dość dziwna, ale znacznie lepiej jest wycisnąć z maszyny i pro- gramu wszystko, co można, niż niepotrzebnie ograniczać swoją wyobraźnię i kreatywne podejście do pracy. W końcu zawsze istnie- je możliwość takiego zmodernizowania komputera, by lepiej radził sobie z rozbudowanymi, wymagającymi dokumentami, nigdy zaś nie uda Ci się odzyskać warstwy, która w przypływie chęci oszczę- dzania została złączona z inną lub usunięta przed zapisaniem pliku. Układanie i edycja warstw Najprostszym zastosowaniem dla warstw jest rozdzielenie po- szczególnych fragmentów kompozycji, co umożliwia ich nieza- leżne przemieszczanie w pionie i poziomie oraz zmianę kolejności wyświetlania. Photoshop pozwala ponadto na skalowanie, obraca- nie i zniekształcanie poszczególnych warstw, o czym będziesz miał okazję przekonać się w drugiej części niniejszej lekcji. W ramach prezentacji możliwości warstw podążymy szlakiem prze- tartym przez XVI-wiecznego artystę Giuseppe Arcimboldo, nadwor- nego malarza Habsburgów. Nie wątpię, że ów mistrz pędzla byłby jednym z tych twórców, którzy doceniliby możliwości oferowane przez warstwy Photoshopa. Arcimboldo, nazwany w swoim czasie „mistrzem portretów — układanek” przedstawiał swoich modeli w postaci skomplikowanych zbiorów owoców, warzyw, kwiatów, róż- norakich przysmaków, zwierząt, drzew czy ryb (rysunek 9.5). Oczy- wiście nasze zadanie będzie nieporównywalnie prostsze — Giuseppe musiał fascynować i bawić swą sztuką cesarza Maksymiliana II, do czego my w żadnej mierze nie jesteśmy zobligowani — tym niemniej dzięki tak prostemu ćwiczeniu przekonasz się, jaką elastyczność i nieskrępowaną wygodę tworzenia oferują warstwy. Układanie i edycja warstw 403 Rysunek 9.5. W ćwiczeniu tym rozpoczniemy układanie ciekawej, wielowar- stwowej kompozycji. Twoim celem będzie odpowiednie ułożenie głównych warstw obrazu i dopasowanie ich zawartości, w trakcie tych czynności poznasz szczegóły dotyczące wybierania, prze- kształcania, obracania i zmiany kolejności warstw. 1. Otwórz rozpoczę- ty projekt i kilka dodatkowych do- kumentów, zawierających brakujące elementy w tym projekcie. Będą to trzy pli- ki znajdujące się w folderze Lekcja 09: Composite drifter. psd, Food hat.tif oraz Eight ball.tif. Na pierwszy rzut oka wielowarstwowa kom- pozycja, którą przed chwilą otworzyłeś (rysunek 9.6 po lewej), wygląda jak piłka do rugby zaopatrzona w dwie gustowne płetwy i posta- wiona na złożonych ręczni- kach. Wkrótce przekonasz się, że to tylko pozory. Rysunek 9.6. 404 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych 2. Otwórz paletę Layers (Warstwy). Jeśli paleta ta została ot- warta już wcześniej, to wspaniale, jeśli nie — wydaj polecenie Window/Layers (Okno/Warstwy) lub naciśnij klawisz F7. Pa- leta Layers (Warstwy) przedstawia miniaturę każdej z warstw dokumentu, począwszy od tej, która znajduje się na wierzchu kompozycji (miniatura na samej górze), do tej, którą umiesz- czono na samym spodzie (miniatura na dole palety). Układ ten, począwszy od warstwy górnej do znajdującej się na dole — zazwyczaj nosi ona nazwę Background (Tło) — bywa nazy- wany stosem warstw. 3. Uaktywnij okno z wielowarstwowym dokumentem. Kliknij w dowolnym miejscu w obrębie okna Composite drifter.psd, aby je uaktywnić. Jeśli przyjrzysz się palecie warstw, dostrzeżesz, że dokument ten składa się aż z 10 oddzielnych warstw. Wi- doczne są jednak tylko cztery przedmioty: piłka, płetwy, ręcz- niki i tło. (Podpowiedź dla ciekawskich: płetwy znajdziesz na warstwie Collar, a ręczniki na warstwie Towel; reszty poszukaj sam). Pozostałe elementy kompozycji znajdują się na ukrytych warstwach lub są przysłonięte przez piłkę. 4. Przesuń warstwę z piłką w dół stosu warstw. Kliknij warstwę Football w celu jej uaktywnienia, a następnie przeciągnij ją w dół stosu warstw w palecie Layers (Warstwy) i umieść dokład- nie między warstwami Teeth i Collar. Spowoduje to odsłonięcie przedmiotów znajdujących się na wszystkich warstwach od Tee- th w górę, co pokazano na rysunku 9.7 na następnej stronie. Oczywi- ście na razie całość nie prezentuje się jeszcze najlepiej, już za chwilę jednak wygląd kompozycji ulegnie znacznym zmianom. 5. Otwórz paletę Paths (Ścieżki). Kliknij zakładkę palety Paths (Ścieżki), znajdującą się obok zakładki palety Layers (Warstwy) lub wydaj polecenie Window/Pat- hs (Okno/Ścieżki). W palecie tej znajdziesz jedną, gotową ścieżkę o nazwie Face Outline. 6. Utwórz zaznaczenie na podstawie kształtu ścieżki. Naciśnij klawisz Ctrl ( w Mac OS) i kliknij ścież- kę Face Outline w palecie ścieżek. Photoshop utworzy zaznacze- nie w kształcie twarzy pewnego dziwnego osobnika… Rysunek 9.7. Układanie i edycja warstw 405 7. Wydaj polecenie Select/Inverse (Zaznacz/ Odwrotność) lub naciśnij Ctrl+Shift+I ( +Shift+I), aby odwrócić zaznaczenie. Po tej zmianie obejmie ono cały obraz poza konturem dziwnej „twarzy”. 8. Usuń zaznaczony fragment warstwy. Upewnij się, że aktywna jest warstwa Fo- otball (nazwa wybranej warstwy wyświet- lona jest w nawiasach na pasku tytułowym okna bieżącego dokumentu), a następnie naciśnij klawisz Backspace lub Delete, aby usunąć zaznaczony obszar. Wsku- tek tej brutalnej operacji pozostanie w projekcie jedynie fragment piłki, który będzie miał kształt głowy (rysu- nek 9.8). Czyjej? Trudno powiedzieć — może to być kowboj, pustynny wę- drowiec, samotnik… co tylko podpo- wie Ci wyobraźnia. 9. Anuluj bieżące zaznaczenie. Zakończyli- śmy pracę z zaznaczeniem, możesz więc nacisnąć już Ctrl+D ( +D w Mac OS), by je anulować. 10. Ponownie kliknij jedyną dostępną ścieżkę w palecie ścieżek. Ścieżki nadają się nie tyl- ko do tworzenia zaznaczeń. Można użyć ich na przykład do malowania, ponieważ kontur ścieżki można obrysować dowol- nym narzędziem do malowania lub edy- cji obrazu. Kliknij ponownie ścieżkę Face Outline w palecie ścieżek. 11. Kliknij przycisk narzędzia Brush (Pędzel) na pasku narzędzi programu lub naciśnij klawisz B. Wybrane narzędzie posłuży nam do obrysowania konturu ścieżki. 12. Określ parametry końcówki pędzla. Kliknij okrągłą ikonę przedstawiającą wygląd końcówki pędzla na pasku opcji pro- gramu, aby rozwinąć paletę dodatkowych opcji związanych z działaniem pędzla. Wybierz piątą pozycję z palety; powinna to być twarda końcówka o średnicy 13 pikseli. Sprawdź też, czy z listy Mode (Tryb) wybrana została opcja Normal (Zwykły), i w razie potrzeby nadaj parametrowi Opacity (Krycie) wartość 100 , aby zwiększyć stopień krycia pędzla do maksimum. 13. Wybierz kolor. Otwórz paletę Color (Kolor). (Jeśli nie jest ona widoczna na ekranie, naciśnij klawisz F6). Następnie wybierz Rysunek 9.8. 406 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych kolor opisany parametrami: R 255, G 240 i B 180. W efekcie powinieneś otrzymać pastelowy żółty. 14. Utwór nową warstwę obrazu. Na razie nie musisz zamykać palety Paths (Ścieżki), bowiem do utworzenia nowej warstwy obrazu wcale nie jest potrzebna paleta Layers (Warstwy). Wy- starczy wydać polecenie Layer/New/Layer (Warstwa/Nowa/ Warstwa) lub nacisnąć Ctrl+Shift+N ( +Shift+N w Mac OS). Nadaj warstwie jakąś nazwę (ja będę posługiwał się na- zwą „Drifter Outline”) i kliknij przycisk OK. 15. Obrysuj kontur ścieżki. Kliknij drugi przycisk od lewej ( ) na dole palety Paths (Ścieżki) lub po prostu naciśnij klawisz Enter na klawiaturze numerycznej. Niezależnie od wybranej metody, Pho- toshop obrysuje wszystkie elementy ścieżki idealnie równym, żółtym pociągnięciem pędzla o średnicy 13 pikseli (rysunek 9.9). Po włączeniu narzędzia Brush (Pędzel)… kliknij tę ikonę Rysunek 9.9. 16. Wyłącz bieżącą ścieżkę. Kliknij w wolnym miejscu palety Pat- hs (Ścieżki), poniżej ścieżki Face Outline, aby ukryć bieżącą ścieżkę i wyłączyć ją. To bardzo ważne, ponieważ aktywna ścieżka może zmienić sposób zaznaczania i wybierania kontu- rów zaznaczeń i innych elementów. Układanie i edycja warstw 407 17. Kliknij warstwę Scruff. Naciśnij klawisz F7, aby wyświetlić pa- letę Layers (Warstwy), a następnie kliknij pusty kwadrat obok miniatury warstwy o nazwie Scruff. W kwadracie tym pojawi się wówczas ikona z symbolem oka , zaś w oknie dokumen- tu — warstwa, która przypomina kiepsko zeskanowany papier ścierny, a będąca… brodą naszego zucha. 18. Zmień tryb mieszania na Multiply (Pomnóż). Kliknij opcję Normal (Zwykły) na liście trybów mieszania znajdującej się w górnej części palety warstw, aby tę listę rozwinąć, a następnie wybierz z niej opcję Multiply (Pomnóż). Możesz też skorzy- stać ze skrótu Shift+Alt+M (Shift+Option+M w Mac OS). Tryb Multiply (Pomnóż) powoduje usunięcie bieli i zachowanie jedynie najciemniejszych barw warstwy, co umożliwi wtopie- nie zarostu naszego kowboja w twardą skórę piłki… to znaczy, twarzy (rysunek 9.10). Lista trybów mieszania Rysunek 9.10. 19. Włącz warstwę Hayseed. Kliknij w pustym kwadracie obok miniatury warstwy o nazwie Hayseed, aby ją wyświetlić. War- stwa ta zawiera źdźbło jęczmienia, wsunięte między zaciśnięte zęby postaci (które tak naprawdę stanowią wycinek zdjęcia 408 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych baseballowej piłki, a ściślej biorąc jej szew). Jak widać na ry- sunku 9.10, nie wygląda to zbyt dobrze. Żółty kontur twarzy powinien przesłaniać zarówno zęby, jak i źdźbło oraz brodę. Poza tym położenie samego tła twarzy, czyli piłki, wymaga nie- wielkiej korekty. 20. Wskaż warstwę Drifter Outline. Być może najłatwiej będzie Ci ją wskazać za pomocą myszy, lecz miałbym wrażenie, że zanie- dbuję swoje obowiązki, jeśli nie opisałbym metody wybrania dowolnej warstwy dokumentu przy użyciu klawiatury. Przy użyciu klawisza Alt (lub Option) oraz klawiszy nawiasów kwa- dratowych można wybierać kolejne warstwy na palecie warstw. Skrót Alt+ powoduje wskazanie warstwy leżącej poniżej bieżącej, zaś skrót Alt+ wybiera warstwę leżącą wyżej. W tym przypadku wy- starczy trzykrotne naciśnięcie kombinacji Alt+ , aby zmienić bieżą- cą warstwę z Scruff na Drifter Outline. 21. Przesuń warstwę Drifter Outline przed warstwę Scruff. Można tego dokonać przy użyciu polecenia Layer/Arrange/Bring For- ward (Warstwa/Ułóż/Przesuń do przodu), lecz niestety trzeba byłoby wydać je trzy razy z rzędu. Czyż życie nie jest jed- nak zbyt krótkie, aby marnować je na wielokrotne powtarza- nie tych samych poleceń? Oczywiście, że jest. Znacznie lepiej przesunąć warstwę „na skróty”. Naciśnij klawisz Ctrl (lub ) oraz jeden z klawiszy nawiasów kwa- dratowych, aby przesunąć wybraną warstwę w górę lub w dół stosu. Skrót Ctrl+ powoduje przesunięcie warstwy o jedną pozycję w dół, zaś skrót Ctrl+ o jedną pozycję w górę. W tym przypadku należy wskazać warstwę Drifter Outline i trzykrotnie nacisnąć Ctrl+ . 22. Wskaż warstwę Football. Oczywiście wystarczyłoby w tym celu kliknąć wspomnianą warstwę w palecie warstw, lecz ko- rzystając z okazji, chciałbym zaprezentować Ci jeszcze jedną przydatną sztuczkę. Naciśnij i przytrzymaj klawisz Ctrl (lub ), aby tymczasowo włączyć narzędzie Move (Przesunięcie), a następnie kliknij prawym przyci- skiem myszy w oknie dokumentu, by wyświetlić podręczne menu zawierające wszystkie warstwy obrazu znajdujące się w miejscu wskazanym kursorem myszy. (Jeśli posługujesz się jednoprzycisko- i Control, i do- wą myszą w systemie Mac OS, naciśnij klawisz piero potem kliknij, aby wyświetlić opisywane menu). Na przykład, jeśli przytrzymasz klawisz Ctrl i klikniesz prawym przyciskiem myszy w okolicach wąsów naszego bohatera, to w podręcznym menu uwzględnione zostaną cztery warstwy (rysunek 9.11), które w tym akurat miejscu zawierają jakieś nieprzezroczyste elementy. Wybierz opcję Football, aby uaktywnić warstwę o takiej nazwie. Układanie i edycja warstw 409 Rysunek 9.11. 23. Przesuń warstwę Football przed warstwę Hayseed. Wystarczy w tym celu dwukrotnie nacisnąć Ctrl+ ( + w Mac OS). Poprawny układ warstw przedstawiono na rysunku 9.11. 24. Kliknij warstwę Collar w palecie warstw. Spowoduje to uak- tywnienie warstwy z płetwami. Pewnie myślisz sobie: „No do- brze, wiele rzeczy rozumiem, ale co tu robią te płetwy?! Niech to Bonanza kopnie, jeśli wiem, co tu jest grane”. Fakt. Powód, dla którego te nieszczęsne płetwy bardziej przypominają dan- dysowatą chustkę niż uczciwy kołnierz od koszuli, jest prosty — są one odwrócone do góry nogami. Myślę, że powinniśmy to poprawić. 25. Wydaj polecenie Free Transform (Przekształcanie swobodne). Wydaj polecenie Edit/Free Transform (Edycja/Przekształcanie swobodne) lub naciśnij skrót Ctrl+T ( +T w Mac OS), aby włączyć tryb swobodnego przekształcania, w którym możesz poddawać wybrane obiekty różnorodnym modyfikacjom: ska- lowaniu, obracaniu, odwracaniu i zniekształcaniu. 26. Odwróć płetwy o 180°. Kliknij prawym przyciskiem myszy w oknie dokumentu (lub kliknij, przytrzymując klawisz Con- 410 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych trol, jeśli nie masz dwuprzyciskowej myszy) w celu wyświetlenia kontekstowego menu dostępnych przekształceń (rysunek 9.12). Następnie wydaj polecenie Rotate 180° (Obróć 180°), aby odwró- cić płetwy do góry nogami. Rysunek 9.12. 27. Przesuń płetwy w górę. Naciśnij siedmiokrotnie Shift+ . Za każdym razem spowoduje to przesunięcie bieżącej warstwy o 10 pikseli, zatem po zakończeniu tej operacji warstwa zmie- ni swoje położenie w sumie o 70 pikseli. Jeśli wolisz, możesz przesunąć ją ręcznie — należy w tym celu kliknąć wewnątrz ramki przekształcenia i przeciągnąć ją kursorem myszy na od- powiednią odległość. Na koniec zatwierdź dokonane zmiany klawiszem Enter lub Return i zakończ pracę w trybie swobod- nego przekształcania. 28. Zapisz dotychczasowe zmiany. Wydaj polecenie File/Save (Plik/Zapisz), aby zaktualizować istniejący plik Composite drifter.psd, znajdujący się na dysku twardym Twojego kom- putera. Jeśli wolisz, możesz zapisywać kolejne wersje projek- tu ze zmienionymi nazwami — to dobry pomysł, ponieważ Układanie i edycja warstw 411 w takim przypadku zawsze można powrócić do jednego z za- chowanych etapów pracy. W takim przypadku wydaj polecenie File/Save As (Plik/Zapisz jako) i nadaj plikowi nową nazwę. Upewnij się, że zaznaczone jest pole opcji Layers (Warstwy), a z listy Format wybrana została opcja Photoshop (*.PSD) lub po prostu Photoshop w Mac OS. Photoshop umożliwia też zapisywanie warstw w formatach TIFF i PSD, lecz w doku- mentach wielowarstwowych znacznie lepszym rozwiązaniem okazuje się zazwyczaj format PSD, ponieważ jest on popraw- nie interpretowany przez większość innych aplikacji (że nie wspomnę o poprzednich wersjach samego Photoshopa). Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw Udało się nam pomyślnie zakończyć podstawowe przekształcenia warstw w projekcie, nadszedł czas na uzupełnienie go brakujący- mi elementami, a ściślej rzecz biorąc oczami i dość niecodziennym (o czym wkrótce się przekonasz) kapeluszem. Zrealizujemy to za- danie podczas kolejnego ćwiczenia, które polega na umieszczeniu w istniejącym dokumencie (zapisanym w 28. punkcie poprzednie- go ćwiczenia) fragmentów zdjęć Food hat.tif oraz Eight ball.tif. Na- stępnie przeskalujemy i odpowiednio przekształcimy skopiowane warstwy tak, by pasowały do swojego nowego miejsca. Nagrodą za ukończenie ćwiczenia będzie zawadiacka postać zmontowana z obiektów, z których nieczęsto składają się prawdziwi kowboje i wędrowcy; no bo czy ktoś widział prawdziwego włóczęgę w ta- kim kapeluszu? Rysunek 9.13. 412 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych 1. Uaktywnij okno ze zdjęciem Eight ball.tif. Upewnij się, że wszystkie pliki wczytane na początku poprzedniego ćwi- czenia (czyli Composite drifter.psd, Food hat.tif oraz Eight ball.tif) nadal są otwarte, a następnie kliknij pasek tytuło- wy lub zakładkę okna dokumentu Eight ball.tif. 2. Zaznacz środkową część bili. Za pomocą narzędzia Ellipti- cal Marquee (Zaznaczanie eliptyczne) zaznacz okrągły frag- ment bili w sposób widoczny na rysunku 9.13. Jeśli wolisz (i chcesz mieć pewność, że otrzymane zaznaczenie będzie idealnie pokrywać się z moim), możesz skorzystać z gotowej maski (czyli kanału alfa) o nazwie Circle, którą znajdziesz w palecie Channels (Kanały). Wystarczy, że przytrzymasz klawisz Ctrl ( w Mac OS) i klikniesz wspomniany kanał alfa lub użyjesz skrótu Ctrl+Alt+4 ( +Option+4), by uzyskać zaznaczenie o odpowiednim kształcie. 3. Przeciągnij zaznaczony fragment bili do okna z projektem po- staci. Naciśnij i przytrzymaj klawisz Ctrl ( w Mac OS), aby chwilowo włączyć narzędzie Move (Przesunięcie) i przeciągnij zaznaczenie z okna dokumentu Eight ball.tif do okna z projek- tem Composite drifter.psd. Zwolnij przycisk myszy w pobliżu miejsca, gdzie na twarzy postaci powinno być jedno z oczu i zauważ, że skopiowana tak warstwa położona jest w niewłaś- ciwym miejscu — za głową — co przedstawiono na rysunku 9.14. Dzieje się tak na skutek mechaniki działania Photoshopa, który zawsze umieszcza kopiowaną warstwę ponad tą, która była aktywna jako ostatnia. W tym przypadku była to warstwa Collar, musimy więc dokonać małego przemeblowania. Rysunek 9.14. Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 413 4. Zmień nazwę nowej warstwy. Kliknij dwukrotnie nazwę nowej warstwy w palecie warstw, Layer 1 (Warstwa 1), aby ją podświetlić. Następnie zmień tę nazwę na taką, która będzie lepiej kojarzyć się z jej zawartością — ja zdecydowałem się na „Eyes” (czyli „oczy”). 5. Przesuń warstwę Eyes przed warstwę Drifter Outline. Możesz po prostu ją przeciągnąć lub pięciokrotnie nacis- nąć Ctrl+ ( + w Mac OS). 6. Wydaj polecenie Auto Contrast (Auto-kontrast). Skopio- wany fragment bili jest zbyt ciemny i nie pasuje do no- wego otoczenia. Można to jednak łatwo naprawić: wydaj polecenie Image/Adjustments/Auto Contrast (Obraz/Do- pasowania/Auto-kontrast) lub naciśnij Ctrl+Shift+Alt+L ( +Shift+Option+L w Mac OS), aby skorygować jas- ność tego elementu i jednocześnie zachować jego natu- ralną kolorystykę. 7. Wydaj polecenie Edit/Free Transform (Edycja/Prze- kształcanie swobodne). Fragment bili jest zbyt duży, by mógł pełnić rolę oka, należy go więc przeskalować. Naciśnij Ctrl+T ( +T), aby włączyć tryb swobodnego przekształcania obiektów. 8. Przeskaluj proporcjonalnie warstwę w taki sposób, by zmniejszyć ją do 32 jej dotychczasowej wielkości. Efekt ten można uzyskać na dwa różne sposoby:   Naciśnij klawisz Shift podczas przeciągania narożnika ramki przekształcenia, aby zachować proporcje skalo- wanego fragmentu. Następnie przeskaluj ramkę, ob- serwując uważnie współczynniki skalowania, wyświet- lane na pasku opcji (rysunek 9.15). Kiedy obydwa osiągną wartość 32 (lub zbliżoną), zwolnij przycisk myszy, a następnie puść klawisz Shift. Kliknij przycisk znajdujący się między polami war- tości W (Sz) i H (W) na pasku opcji, aby zachować proporcje przekształcenia. Wpisz 32 w dowolne z tych pól (drugi parametr zmieni swą wartość automatycz- nie), a następnie naciśnij Enter lub Return w celu za- twierdzenia zmiany. Na koniec naciśnij ponownie (tak, trzeba to zrobić jesz- cze raz) klawisz Enter bądź Return lub kliknij przycisk , znajdujący się po prawej stronie paska opcji, aby zatwier- dzić wprowadzone zmiany 414 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych Rysunek 9.15. PERŁA MĄDROŚCI Wszystkie przekształcenia, z wyjątkiem odwracania lub obracania o 90 lub 180 stopni, powodują zmianę liczby pikseli w warstwie. Mając w pamięci to, o czym pisałem w trakcie lekcji 5. (patrz „Kolejność czynności” na stro- nie 214), wiesz, że tego typu przekształcenia wymagają przeprowadzenia procesu interpolacji obrazu. Photoshop używa do takich przekształceń tego samego algorytmu interpolacji, który został wybrany w oknie dialogowym Preferences (Preferencje). Jeśli po zatwierdzeniu przekształcenia klawi- szem Enter lub Return dostrzeżesz, że skalowanie spowodowało poważne zniekształcenie szczegółów modyfikowanego elementu, to powinieneś nie- zwłocznie naprawić ten błąd. Rozpocznij od cofnięcia operacji przekształ- cania, a następnie naciśnij Ctrl+K ( +K w Mac OS), aby wyświetlić okno dialogowe Preferences (Preferencje), i z listy Image Interpolation (Interpo- lacja obrazu) znajdującej się w tym oknie wybierz opcję Bicubic (best for smooth gradients) (Dwusześcienna (najlepsze do gładzenia gradientów)). Dopiero potem ponów operację skalowania. Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 415 9. Przesuń oko we właściwe miejsce. Skopiowany fragment bili posłuży nam na początku jako oko znajdujące się bliżej lewej strony obrazka (które — bądźmy w porządku nawet wobec postaci fikcyjnej — jest prawym okiem kowboja). Naciśnij klawisz Ctrl ( w Mac OS) w celu tymczasowego włączenia narzędzia Move (Przesunięcie) i przeciągnij oko pod brew (rysunek 9.16). Kiedy zauważysz, że warstwa z okiem sama „wskoczyła” na swoje miejsce, zwolnij przycisk myszy i naciś- nij pięciokrotnie Ctrl+ ( + w Mac OS), aby precyzyjnie dopasować jej położenie. Rysunek 9.16. 10. Zmień tryb mieszania na Screen (Ekran). Wróć do palety Lay- ers (Warstwy) i zmień tryb mieszania bieżącej warstwy z Nor- mal (Zwykły) na Screen (Ekran). Równie dobrze możesz użyć skrótu Shift+Alt+S (Shift+Option+S w Mac OS). Tryb Scre- en (Ekran) jest przeciwieństwem trybu Multiply (Pomnóż), powoduje on bowiem zachowanie najjaśniejszych barw oraz wygaszenie czerni i najciemniejszych odcieni warstwy. Po za- stosowaniu tego trybu na warstwie zawierającej fragment z bilą uzyskaliśmy efekt do złudzenia przypominający szklaną kulkę położoną na tle skórzanej piłki do rugby (rysunek 9.17). 416 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych Rysunek 9.17. 11. Dodaj cień. Oko faktycznie wygląda na szklane, lecz brakuje mu odpowiedniego cieniowania. Efekt głębi uzyskamy za po- mocą kilku efektów cienia. Na początek wydaj polecenie Drop Shadow (Cień) z listy dostępnej po kliknięciu ikony znaj- dującej się na dole palety warstw. Następnie w oknie dialogo- wym Layer Style (Styl warstwy) wprowadź ustawienia widocz- ne na rysunku 9.18 na kolejnej stronie, a mianowicie:     Zmień wartość parametru Opacity (Krycie) na 100 . Zwiększ wartość parametru Distance (Odległość) do 10 pikseli. Zmień wartość parametru Size (Rozmiar) do 25 pikseli. Sprawdź, czy opcja Layer Knocks Out Drop Shadow (War- stwa odcina cień) jest zaznaczona. Zapobiegnie to pojawie- niu się cienia w przezroczystych częściach oka (jeśli chcesz, dla porównania wyłącz na chwilę tę opcję). Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 417 Rysunek 9.18. 12. Dodaj wewnętrzny cień bili. Nie zamykając okna dialogo- wego Layer Style (Styl warstwy), kliknij opcję Inner Shadow (Cień wewnętrzny), znajdującą się na liście po lewej stronie tego okna. Następnie wprowadź te same wartości, które po- dałeś w poprzednim punkcie ćwiczenia, ponownie kierując się rysunkiem 9.18. (W przypadku tego efektu niedostępna jest opcja Layer Knocks Out Drop Shadow (Warstwa odcina cień), nie musisz się więc nią przejmować). Po skończeniu kliknij przycisk OK, aby zamknąć okno dialogowe Layer Style (Styl warstwy) i zatwierdzić wprowadzone zmiany. 13. Powróć do dokumentu ze zdjęciem bili. Prawdziwy włóczęga potrzebuje dwojga oczu. Oczywiście moglibyśmy powielić to jedno, które już mamy, lecz nie jest to najlepszy pomysł na rozwiązanie tego problemu. Wyobraź sobie, że kółko z ósemką w środku to tęczówka i źrenica. Źrenice dwojga oczu powinny być skierowane odrobinę do środka, aby patrzącemu wydawa- ło się, że nasz bohater uważnie mu się przygląda. Oznacza to, że drugie oko musimy przygotować oddzielnie. Kliknij pasek tytułowy okna ze zdjęciem Eight ball.tif, aby je uaktywnić. 418 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych 14. Przesuń zaznaczenie w prawo. Okrągłe zaznaczenie na tym obrazku powinno pozostać nienaruszone (jeśli zniknęło, na- ciśnij Ctrl+Alt+4 lub +Option+4, aby je przywrócić). Źre- nica prawego oka ma być przesunięta w lewo, co oznacza, że zaznaczenie powinniśmy przemieścić w przeciwnym kierunku. Naciśnij czterokrotnie Shift+ , aby przesunąć zaznaczenie o 40 pikseli. 15. Przeciągnij fragment bili do okna z rysunkiem postaci. Naciśnij i przytrzymaj klawisz Ctrl ( w Mac OS) i przeciągnij zazna- czenie z okna Eight ball.tif do okna projektu Composite drifter. psd. Photoshop umieści skopiowany fragment przed warstwą, która była wskazana jako ostatnia. W tym przypadku jest to warstwa Eyes. (Tym razem nie trzeb zmieniać nazwy skopio- wanej warstwy, ponieważ będziemy łączyć ją ze znajdującą się poniżej warstwą Eyes w 21. punkcie ćwiczenia). 16. Wydaj polecenie Image/Adjustments/Auto Contrast (Obraz/Do- pasowania/Auto-kontrast). Ponownie naciśnij Ctrl+Shift+Alt+L ( +Shift+Option+L w Mac OS) w celu zwiększenia jasności skopiowanego kawałka bili. 17. Powtórz ostatnie przekształcenie. Wydaj polecenie Edit/ Transform/Again (Edycja/Przekształć/Ponownie) lub naciśnij Ctrl+Shift+T ( +Shift+T), aby ponownie wykonać ostatnie przekształcenie — było to skalowanie proporcjonalne, zmniej- szające wielkość wybranego fragmentu do 32 jego pierwot- nych rozmiarów. To wystarczy, aby obydwoje oczu miało taką samą wielkość (rysunek 9.19). Rysunek 9.19. Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 419 18. Przesuń drugie oko do właściwego położenia. Choć nowe oko zostało już poprawnie przeskalowane, to trudno powiedzieć, żeby znajdowało się ono we właściwym miejscu. Zacznij od przesunięcia go (przytrzymując klawisz Ctrl lub ) w sposób przedstawiony w górnej części rysunku 9.20. Dzięki specjal- nej funkcji Photoshopa, ułatwiającej dopasowanie położenia warstw względem siebie — View/Snap To/Layers (Widok/Przy- ciągaj do/Warstwy) — powinieneś bezbłędnie wyczuć moment, w którym położenie warstwy z okiem zostanie dopasowane do położenia warstwy z brwią (wspomniana funkcja powinna być domyślnie włączona). W analogiczny sposób można byłoby skorygować położenie tej warstwy w pionie, ale warto też po- znać inną metodę zmiany położenia warstw. Oto ona. Rysunek 9.20. 19. Zaznacz obydwie warstwy z oczami. W starszych wersjach Photoshopa jednoczesna korekcja dwóch lub większej liczby warstw wymagała ich uprzedniego połączenia. Na szczęście, począwszy od wersji CS2, Photoshop umożliwia zaznaczanie i przekształcanie dowolnej liczby warstw na raz. Jeśli warstwa Layer 1 (Warstwa 1) nadal jest zaznaczona, to naciśnij klawisz Shift i kliknij miniaturę warstwy Eyes, aby dodać ją do bieżącego zaznaczenia. Obydwie te warstwy zostaną podświetlone w pale- cie Layers (Warstwy), co pokazane zostało na rysunku 9.20. 420 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych 20. Wyrównaj położenie oczu. Zakładając, że warstwa z przezro- czystym okiem jest położona nieco wyżej niż warstwa Layer 1 (Warstwa 1) zawierająca oko nieprzezroczyste, wydaj polece- nie Layer/Align/Top Edges (Warstwa/Wyrównaj warstwy do za- znaczenia/Górne krawędzie), aby Photoshop wyrównał górne krawędzie oczu. W wyniku tego oczy powinny znaleźć się na jednej wysokości, tak jak przedstawiono to na rysunku 9.20 na poprzedniej stronie. 21. Scal warstwy z lewym i prawym okiem. Kliknij warstwę Lay- er 1 (Warstwa 1) w palecie warstw, aby pozostała ona jedyną wybraną w tej chwili warstwą (to bardzo ważne, w przeciw- nym razie kolejne polecenie zachowa się niezgodnie z ocze- kiwaniami), a następnie wydaj polecenie Layer/Merge Down (Warstwa/Scal w dół) lub naciśnij Ctrl+E ( +E w Mac OS). Photoshop scali dwie warstwy z bilami w jedną. To jednak nie wszystko. Jak widać na rysunku 9.21, program zachował także wszystkie właściwości warstwy położonej niżej, a wśród nich:   Nazwę warstwy, czyli Eyes. Tryb mieszania warstwy, czyli Screen (Ekran). Rysunek 9.21. Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 421  Dwa efekty przypisane do tej warstwy, mianowicie Drop Shadow (Cień) i Inner Shadow (Cień wewnętrzny). Rezultat widoczny na rysunku 9.21 jest rewelacyjny. Kompo- zycja prezentuje się lepiej, niż oczekiwałem, zważywszy na to, że prawe oko wydaje się działać niczym szkło powiększające deformujące znajdujące się pod nim szwy piłki. Tak naprawdę jest to tylko złudzenie, ponieważ nawet Photoshop nie potrafi generować takich efektów automatycznie — to tylko przypad- kowy, niezamierzony ozdobnik, który potęguje zalety wizual- ne całej kompozycji DLA AMBITNYCH Jedyna rzecz, której nadal brakuje w naszej układance, to niezwykły, wa- rzywno-owocowy kapelusz. Niestety, wczytanie i dopasowanie kształtu kapelusza do głowy kowboja jest procesem dość żmudnym, czasochłon- nym i wymaga przynajmniej tylu punktów ćwiczenia, ile do tej pory już na nie poświęciliśmy. Jeśli przyozdabianie dziwacznych głów jeszcze dziwniejszymi nakryciami nie jest według Ciebie tym, co tygrysy lubią najbardziej, to przejdź od razu do następnego ćwiczenia, „Maski, odcina- nie i zaawansowane opcje mieszania warstw” na stronie 321. Ostrzegam jednak, że będę Cię kusił, byś wytrwał do końca omawianego projektu, zapoznasz się w nim bowiem z jedną z najciekawszych funkcji Photosho- pa, a mianowicie narzędziem do swobodnej deformacji fragmentu zdjęcia na podstawie obwiedni. Uwierz mi, tego nie można przegapić. Bądź twar- dy niczym kowboj albo pustynny wędrowiec i dotrwaj do samego końca naszej wspólnej tułaczki. 22. Wyświetl okno kompozycji z kapeluszem. Kliknij pasek tytu- łowy okna z obrazkiem Food hat.psd, aby je wyświetlić i uak- tywnić. Ta dwunastowarstwowa kompozycja zawiera składniki pochodzące z przeróżnych zdjęć, zaczerpniętych z serwisów PhotoSpin i iStockphoto. Autorami źródłowych fotografii są Leah-Anne Thompson, Louis Aguinaldo, Jim Jurica i David Shawley. 23. Zaznacz i skopiuj kompozycję z kapeluszem. Ta kusząca wie- lobarwnym przepychem układanka może wydawać się dość dziwną ozdobą głowy dla twardego, czerstwego gościa o twa- rzy pooranej bruzdami niczym piłka futbolowa… którą jest w istocie. Powiązanie tego niezwykłego nakrycia głowy z cha- rakterem naszego wędrowca jest jednak prostsze, niż mogłoby się wydawać, i wymaga zaledwie jednej cechy — pragmatyzmu. Kto nie siedział nocą na pustyni przy ognisku, próbując ogrzać palce grą na starym banjo, ten nie wie, jak bardzo tęskni się wówczas za hamburgerem. Albo chrupkami. Wszystkie składa- jące się na kapelusz specjały zostały odpowiednio zmontowane i zamaskowane, więc jedyne, co trzeba teraz zrobić, to prze- nieść je do kompozycji z wędrowcem: 422 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych   Wydaj polecenie Select/All (Zaznacz/Wszystko) lub naciśnij Ctrl+A ( +A w Mac OS) w celu zaznaczenia całej kom- pozycji. Wydaj polecenie Edit/Copy Merged (Edycja/Kopiuj scalone) — patrz rysunek 9.22 — lub naciśnij Shift+Ctrl+C (Shift+ +C w Mac OS), aby skopiować połączone warstwy doku- mentu, uwzględniając przy tym ich przezroczyste fragmenty. Rysunek 9.22. 24. Wklej skopiowany kapelusz do kompozycji z wędrowcem. Klik- nij pasek tytułowy okna z dokumentem Composite drifter.psd, aby wyświetlić je na pierwszym planie i uaktywnić, a następnie wydaj polecenie Edit/Paste (Edycja/Wklej) lub naciśnij Ctrl+V ( +V w Mac OS) w celu skopiowania go do nowej warstwy obrazu. No cóż… kapelusz nie tylko znalazł się gdzieś pośrodku Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 423 stosu warstw, lecz jest również o wiele za duży (rysunek 9.23). Tak to już bywa z wielowarstwowymi kompozycjami, jednak na wszystkie wymienione problemy można znaleźć bardzo proste rozwiązanie. Rysunek 9.23. 25. Zmień nazwę nowej warstwy. Kliknij dwukrotnie pole z nazwą nowej warstwy z kapeluszem — jak zawsze brzmi ona na po- czątku Layer 1 (Warstwa 1) — i zmień ją na „Hat”. 26. Przesuń warstwę Hat na sam wierzch stosu warstw. Wydaj po- lecenie Layer/Arrange/Bring to Front (Warstwa/Ułóż/Przesuń na wierzch) lub naciśnij Ctrl+Shift+ ( +Shift+ w Mac OS). Warstwa zostanie przeniesiona tam, gdzie jest jej miejsce, czyli na sam wierzch stosu warstw. 27. Zmniejsz wartość parametru Opacity (Krycie) do 50 . Zakła- dając, że aktywne jest któreś z narzędzi zaznaczania, naciśnij klawisz 5. 424 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych Rysunek 9.24. Dlaczego zmniejszyliśmy stopień krycia warstwy z kapeluszem, skoro powinien on być całkowicie nie- przezroczysty? Otóż dzięki tymczasowemu zmniej- szeniu stopnia krycia edytowanej warstwy możemy z łatwością dopasować położenie znajdujących się na niej elementów do tych fragmentów kom- pozycji, które znajdują się pod nią. Zauważ, że zmniejszenie stopnia krycia należy przeprowadzić już teraz, ponieważ po uruchomieniu trybu swo- bodnego przekształcania opcje związane z kryciem i trybem mieszania warstwy staną się niedostępne. 28. Włącz tryb pełnoekranowy. Kolejna ope- racja jest dość skomplikowana i wymaga umiejętnego operowania ramką przekształ- cenia poza obrębem okna dokumentu. Ta- kie możliwości daje pełnoekranowy tryb edycji projektu, lecz ponieważ nie da się go włączyć po zainicjowaniu przekształcania warstw, musimy zrobić to najpierw. Naciśnij klawisz F, aby włączyć wspomniany tryb, a dopiero potem… 29. …wydaj polecenie Edit/Free Transform (Edycja/Przekształca- nie swobodne) lub naciśnij Ctrl+T ( +T). 30. Przeskaluj i obróć warstwę. Poprawne parametry tego prze- kształcenia zostały pokazane na rysunku 9.24, a przedstawiają się następująco:    Przeskaluj kapelusz proporcjonalnie do 48 jego pierwot- nych rozmiarów. W tym celu przytrzymaj klawisz Shift i przeciągnij dowolny z uchwytów w narożnikach ramki , znajdujący się mię- przekształcenia lub kliknij przycisk dzy polami parametrów W (Sz) i H (W), a następnie zmień wartość dowolnego z tych parametrów na 48. Przesuń kursor poza ramkę przekształcenia i przeciągnij tak, by odrobinę obrócić ją w kierunku przeciwnym do ru- chu wskazówek zegara. Wartość obrotu wyświetlana jest na pasku opcji, w polu obok ikony — w tym przypadku powinna wynosić -2,5°. Nic nie stoi na przeszkodzie, abyś wprowadził ją ręcznie, w polu oznaczonym ikoną Umieść kursor wewnątrz ramki i przeciągnij, aby ustawić kapelusz we właściwym miejscu. Jeśli chcesz dokładnie sko- piować moje ustawienia, to wartości współrzędnych X oraz Y dla warstwy z kapeluszem powinny wynosić, odpowied- nio, 585 i 300 pikseli. . Nie naciskaj jeszcze klawisza Enter lub Return — trybu swo- bodnego przekształcania używać będziemy także w następnym punkcie ćwiczenia. Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 425 31. Wydaj polecenie Warp (Zawiń). Photoshop oferuje specjalną funkcję, umożliwiającą swo- bodne deformowanie wybranych fragmen- tów obrazka przy użyciu siatki i obwiedni. Deformację przeprowadzamy bezpośrednio w oknie dokumentu, bez konieczności uru- chamiania dodatkowych modułów programu i wyświetlania odrębnych okien dialogowych z własnym interfejsem użytkownika, jak to ma miejsce na przykład w przypadku filtra Liquify (Skraplanie). Polecenie Warp (Za- wiń) nie eliminuje konieczności korzystania z filtra Liquify (Skraplanie), który nadal po- zostaje jednym z najbardziej wielofunkcyj- nych narzędzi do retuszu obrazu, lecz jego przydatność jest niezaprzeczalna. Za chwilę przekonasz się, że oferuje on dokładność przekształceń, o jakiej przy filtrze Liquify (Skraplanie) możemy jedynie pomarzyć. Przekształcanie obrazka można zainicjować na dwa sposoby:    Kliknij prawym przyciskiem myszy we- wnątrz ramki przekształcenia i wydaj polecenie Warp (Zawiń). , znajdujący się po Kliknij przycisk prawej stronie paska opcji, w miejscu wyróżnionym na rysunku 9.25. Jeśli używasz skrótów „dekeKeys”, to naciśnij Ctrl+Shift+R ( +Shift+R w Mac OS). 32. Zastosuj styl Inflate (Napełnij). Naszym celem jest nadanie kapeluszowi pewnej głębi i dopasowanie go do kształtu głowy wędrowca, bez drastycznej zmiany kształ- tu całości. Nie ma sensu wyginać i defor- mować misy z owocami bardziej, niż to konieczne, aby nie popaść w przesadę. Na początek wybierz opcję Inflate (Napełnij) z menu Warp (Zawijanie), aby zaokrąglić krawędzie kapelusza. Aby uzyskać nieco bardziej subtelny efekt, zmniejsz wartość parametru Bend (Wygnij) do 40 , a następ- nie zmodyfikuj kształt górnej krawędzi obwiedni przez nadanie parametrowi V wartości -5. Efekt tego zabiegu pokazany został na rysunku 9.26. Rysunek 9.25. Rysunek 9.26. 426 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych 33. Zastosuj własne ustawienia zniekształcania. Gotowe ustawie- nia zniekształcania, takie jak opcja Inflate (Napełnij), są bardzo przydatne, lecz dopasowanie kształtu dwóch różnych obraz- ków wymaga zastosowania bardziej elastycznej opcji. Z rozwi- janej listy Warp (Zawijanie) wybierz opcję Custom (Własny). Kształt siatki pozostanie bez zmian, lecz w narożnikach ob- wiedni pojawią się punkty kontrolne pozwalające na zmianę jej kształtu oraz uchwyty przekształcenia, umożliwiające do- pasowanie zakrzywienia krawędzi siatki. (Więcej informacji na temat działania uchwytów przekształcenia znajdziesz w lekcji 4., w 18. punkcie ćwiczenia „Kreślenie precyzyjnych linii krzy- wych” na stronie 143). Zmień położenie punktów kontrolnych w narożnikach obwiedni i skoryguj ułożenie uchwytów w taki sposób, by uzyskać efekt pokazany na rysunku 9.27. przesuwania Nie musisz ograniczać się do punktów i uchwytów — możesz kliknąć w dowolnym miejscu wewnątrz siatki i przeciągnąć kursorem myszy w wybranym kierunku, deformując ją, a zarazem na- dając przekształcanemu frag- mentowi odpowiedni kształt. Jeśli przeszkadza Ci podgląd siatki, ukryj ją, korzystając z opcji znajdującej się w menu View/Extras (Widok/Dodatki) lub naciśnij Ctrl+H ( +H w Mac OS). Utracisz wówczas wprawdzie możliwość korygo- wania położenia punktów kon- trolnych i ich uchwytów, lecz nadal będziesz mógł wygodnie zmieniać kształt deformowa- nego fragmentu, przeciągając w jego wnętrzu kursorem my- szy. Kolejne naciśnięcie Ctrl+H ( +H w Mac OS) spowoduje ponowne wyświetlenie siatki. Rysunek 9.27. Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 427 34. Dopasuj i zatwierdź przekształcenie. Zadbaj o to, by dolne końcówki czerwonej chusty pasowały do żółtego konturu twa- rzy wędrowca. Przeciągnij ananasy nieco w lewo i w górę, aby uchronić kapelusz przed nienaturalnie wyglądającym przekrzy- wieniem. Zauważ, że dowolna deformacja w jednym miejscu kapelusza powoduje przemieszczenie pozostałych fragmentów obrazka i zazwyczaj wymaga odpowiedniego skompensowania wprowadzonych zmian. Po zakończeniu edycji kształtu kape- znajdujący się na pasku opcji Pho- lusza, kliknij przycisk toshopa lub naciśnij klawisz Enter (Return), aby zatwierdzić przekształcenie. PERŁA MĄDROŚCI Zauważ, że podczas pojedynczej „sesji” z narzę- dziem do deformacji obrazu przeprowadziliśmy kilka różnych czynności. Postaraj się wyćwiczyć sobie taki nawyk podczas edycji własnych projektów. Każda zatwierdzona deformacja obrazu może potencjalnie spowodować nieznaczny, lecz nieodwracalny spa- dek jego jakości, dlatego warto unikać kumulowania tego typu zmian (wyjątek od tej reguły opisany został w lekcji 11., w ćwiczeniu „Obiekty inteligentne”). 35. Przywróć 100 stopień krycia. Naciśnij (zero) lub ręcznie skoryguj war- klawisz tość parametru Opacity (Krycie) w palecie warstw. 36. Skopiuj efekt cienia przypisany do war- stwy Collar. Warstwy Hat i Drifter Outli- ne wręcz proszą się o efekt cienia. Zamiast jednak tworzyć go od zera, spróbujmy wykorzystać to, co zostało już raz zrobio- ne podczas edycji innej warstwy projek- tu. Przewiń stos warstw w palecie Layers (Warstwy) w dół, aż do warstwy o nazwie Collar. Kliknij prawym przyciskiem myszy (w Mac OS: kliknij, przytrzymując klawisz Control), a następnie wydaj polecenie Copy Layer Style (Kopiuj styl warstwy), w sposób pokazany na rysunku 9.28. 37. Zaznacz warstwy Hat i Drifter Outline. Kliknij warstwę Drifter Outline, aby ją wybrać, a następnie naciśnij i przytrzymaj klawisz Ctrl ( w Mac OS) i kliknij nazwę Rysunek 9.28. 428 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych warstwy Hat. Kliknięcie nazwy warstwy (a nie jej miniatury) umożliwia wybieranie niesąsiadujących ze sobą warstw obrazu. 38. Wklej skopiowany efekt cienia. Kliknij pra- wym przyciskiem myszy dowolną z wybra- nych warstw i wydaj polecenie Paste Layer Style (Wklej styl warstwy) w sposób poka- zany na rysunku 9.29. Zarówno warstwa z kapeluszem jak i kontur postaci zostaną wzbogacone o skopiowany uprzednio efekt cienia, dopasowany do cienia, jaki rzuca kołnierz „koszuli”. 39. Zmodyfikuj efekt cienia dla warstwy Drifter Outline. Choć skopiowane efekty można przypisać jednocześnie do kilku połączonych warstw, edytować efektów kilku warstw naraz już nie można. Kliknij dwukrotnie ikonę , znajdującą się po prawej stronie nazwy warstwy Drifter Out- line w palecie warstw, aby otworzyć okno dialogowe Layer Style (Styl warstwy). Klik- nij etykietę Drop Shadow (Cień) po lewej stronie tego okna, a następnie zmniejsz wartość parametru Opacity (Krycie) do 35 i zmień wartość parametrów Distance (Odległość) i Size (Rozmiar) — w obydwu przypadkach powinna ona wynosić 5 pik- seli (rysunek 9.30). Kliknij przycisk OK, aby zaakceptować wprowadzone zmiany. 40. Skoryguj cień warstwy Hat. Wprawdzie podoba mi się sposób, w jaki warstwa Hat rzuca cień na dwie części niebieskiej opaski, ale zupełnie nie odpowiada mi to, że dociera on również do żółtego kontu- ru głowy postaci. Kliknij prawym przyci- skiem myszy ikonę , znajdującą się po prawej stronie nazwy warstwy Hat, i wydaj polecenie Create Layer (Utwórz warstwę). Nie przejmuj się ostrzegawczym komuni- katem, który prawdopodobnie się pojawi, i kliknij przycisk OK. Photoshop umieści cień kapelusza w nowej warstwie obrazu, której automatycznie nadana zostanie na- zwa Hat’s Drop Shadow (Cień Hat). Rysunek 9.29. Rysunek 9.30. Importowanie, przekształcanie i deformowanie warstw 429 41. Ukryj cień wszędzie tam, gdzie nakłada się on na warstwę He- adband. Ten zabieg jest dość skomplikowany, prześledźmy go zatem krok po kroku:    Naciśnij Alt+ (Option+ w Mac OS), aby wybrać war- stwę Hat’s Drop Shadow (Cień Hat). Naciśnij Ctrl+ ( + w Mac OS) w celu przesunięcia warstwy z cieniem poniżej warstwy Headband. Naciśnij Ctrl+Alt+G ( +Option+G w Mac OS), aby po- łączyć warstwy z cieniem i opaską tak, by opaska przesłania- ła cień. Więcej informacji na temat zastosowanej tutaj tech- niki znajdziesz w kolejnym ćwiczeniu, które rozpoczyna się na następnej stronie. 42. Wyświetl warstwę Arcim- boldo. Kliknij pole ikony z okiem obok ukrytej war- stwy o nazwie Arcimboldo, aby wyświetlić krótki tekst6, który napisałem odręcz- nie posługując się tabletem marki Wacom. Ukończona kompozycja pokazana zo- stała na rysunku 9.31. 43. Zapisz gotową kompozycję. Dotarliśmy do końca ko- lejnego, wypełnionego po brzegi nowymi informacja- mi ćwiczenia. Wydaj pole- cenie File/Save (PlikZza- pisz), by zaktualizować plik z projektem lub skorzystaj z polecenia File/Save As (Plik/Zapisz jako) w celu zapisania dokumentu pod inną nazwą. Rysunek 9.31. 6 „Giuseppe Arcimboldo? W życiu go nie spotkałem” — przyp. tłum. 430 Lekcja 9: O kompozycjach wielowarstwowych Maski, odcinanie i zaawansowane opcje mieszania warstw Kolejną zaletą warstw jest możliwość łączenia różnych fragmentów obrazów lub zdjęć, które nie mają ze sobą nic wspólnego. Na przy- kład zmiana trybu mieszania lub krycia warstwy w palecie warstw powoduje połączenie jej zawartości (w określony sposób) z leżą- cymi poniżej warstwami. O operacjach tego typu mówi się, że są parametryczne, ponieważ ich działanie polega na podaniu wartości pewnych parametrów oraz szeregu matematycznych obliczeń, któ- rych rezultat w postaci odpowiednio zmienionego wyglądu war- stwy Photoshop przelicza i wyświetla na bieżąco. Zalety efektów parametrycznych są trojakie:    Nie możesz popełnić nieodwracalnych błędów. Jeśli wybie- rzesz jakiś tryb mieszania, który po prostu Ci się nie spodo- ba, nie ma problemu — w każdej chwili możesz zmienić go na inny. Daje to wręcz niewyczerpane pole do eksperymentów. Dane parametryczne można w dowolnym momencie poddać edycji. Dopóki będziesz zapisywał dokument w postaci wie- lowarstwowej, możesz zmieniać tryby mieszania i parametry warstw, choćbyś nawet powrócił do projektu dopiero po kilku latach. Efekty parametryczne dzięki ich matematycznej postaci moż- na otrzymać szybciej i prościej niż tradycyjne. W porównaniu ze zwykłymi efektami, które polegają na ręcznej modyfikacji poszczególnych pikseli obrazu, zabierają one mniej pamięci operacyjnej i miejsca na dysku. Innymi słowy, są one nie tylko szybkie, lecz również bardzo elastyczne. Efekty parametryczne nie są jedynym sposobem mieszania warstw. Do każdej warstwy możesz przypisać jeden z trzech rodzajów masek:    Maskę warstwy, która „wycina dziury” w bieżącej warstwie, ale nie usuwa fizycznie pikseli znajdujących się w ukrytych frag- mentach. Z maskami tego typu zetknąłeś się po raz pierwszy w lekcji 7. Maskę odcinania, której działanie polega na wykorzystaniu konturów elementów znajdujących się na bieżącej warstwie do wykadrowania zawartości warstw położonych powyżej. Odcinanie, którego działanie polega na wykorzystaniu ele- mentów znajdujących się na bieżącej warstwie do ukrycia frag- mentów warstw leżących poniżej. Maski, odcinanie i zaawansowane opcje mieszania warstw 431 Ponadto, przy użyciu warstw i efektów parametrycznych możesz elastycznie zmieniać jasność edytowanego obrazu i o wiele, wiele więcej. Nasze kolejne ćwiczenie jest po brzegi wypełnione różno- rodnymi, prostymi zadaniami wymagającymi użycia efektów pa- rametrycznych i masek. Ponadto ćwiczenie to stanowi drugi odci- nek sagi o Międzyplanetarnych Dinozaurach, która rozpoczęła się w lekcji 7. 1. Otwórz wielowarstwową kompozycję. Tym razem do otwarcia mamy tylko jeden plik, The
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Oko w oko z Adobe Photoshop CS4/CS4 PL
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: