Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00821 008695 14650625 na godz. na dobę w sumie
Opowieści w obiektywie. Świat okiem Vincenta Laforeta - książka
Opowieści w obiektywie. Świat okiem Vincenta Laforeta - książka
Autor: Liczba stron: 240
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-4881-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Zdjęcia warte tysiąca emocji

ZROBIENIE ZDJĘCIA, KTÓRE OPOWIADA PEWNĄ HISTORIĘ, TO PRAWDZIWA SZTUKA. Musisz wiedzieć, co powinno się znaleźć w kadrze, a co należy odrzucić. Musisz zrozumieć, co warto wyeksponować, by podkreślić wagę narracji, jak użyć światła, kształtów i kolorów, by nie tylko wyrazić pewną myśl, lecz także nadać zdjęciu artystyczną wartość. VINCENT LAFORET - zdobywca Nagrody Pulitzera, zaliczony w poczet stu najbardziej wpływowych ludzi w dziedzinie fotografii przez magazyn 'American Photo' - daje nam niepowtarzalną szansę spojrzenia na sztukę robienia zdjęć przez pryzmat jego prac oraz doświadczenia w fotografii prasowej i reklamowej.

Ta piękna książka została zilustrowana bajecznie kolorowymi, całostronicowymi fotografiami, którym towarzyszą opisy konkretnych sytuacji (skutki huraganu Katrina, igrzyska olimpijskie czy konflikt w Pakistanie) uzupełnione o informacje techniczne. Dzięki ponad stu przykładowym zdjęciom masz w zasięgu ręki przekrojowy materiał, który pomoże Ci w realizacji własnych celów artystycznych oraz połączy możliwości aparatu z indywidualnym pomysłem na interesujące historie.


Vincent Laforet - potrójny zdobywca prestiżowych 'lwów' na Międzynarodowym Festiwalu Reklamy w Cannes w 2010 roku. Jest reżyserem i reporterem, laureatem Nagrody Pulitzera, fotografem znanym z wizjonerskiego podejścia i narracji budowanych obrazem. Jego prace były publikowane w niemal wszystkich liczących się czasopismach i gazetach, takich jak 'Vanity Fair', 'New York Times Magazine', 'National Geographic', 'Sports Illustrated', 'Time', 'Newsweek' i 'Life'. Vincent Laforet słynie też z innowacyjnego podejścia do fotografii lotniczej. Jego blog, http://blog.vincentlaforet.com, jest uznawany za pozycję obowiązkową w branży fotograficznej.





Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

• Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność spis treści Wstęp 11 rozdział 1. Miara Wartości zdjęcia 19 Początki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 Fotografowanie dla innych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Pakistan . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 Dążenie do doskonałości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 30 rozdział 2. opo Wieść W jednej fotografii 33 Znaczenie historii . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 36 Kontekst opowieści . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 41 Historia chwili . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 42 Historia w wymiarze symbolicznym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 45 Uwzględnianie i eliminowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 46 rozdział 3. 51 Mariaż narracji z estet yką Prawdziwe sekrety . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 55 Chwila dumy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 56 Ryzyko . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 59 Piękno w akcji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 60 Fotografowanie nieistniejącego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 62 4 opowieści w obiektywie Rozdział 4. 67 sztuka sPoR tu Pierwsze kroki w fotografii sportowej. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 70 Apogeum emocji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 73 Odnajdywanie porządku w chaosie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 75 Radzenie sobie ze stresem . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 76 Wyczucie tła . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 78 Wymowna chwila . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 81 Moment zawieszenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 82 Koncentracja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 85 Nietypowe tło . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 86 Rozdział 5. dokuMentowanie tRagedii i wojen 89 Brutalna rzeczywistość . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 92 Podejmowanie ryzyka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 93 Za kulisami wojny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 94 Niebezpieczeństwa pod własnym dachem . . . . . . . . . . . . . . . . . . 97 Zdobywanie dostępu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 98 Oblicza tragedii . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .101 Spis treści 5 Rozdział 6. 105 iM PRościej, t yM lePiej Prostota na początek . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 108 Kiedy wybór jest podyktowany przez okoliczności… . . . . . . . . . . . . 111 Nie przesadzaj ze sprzętem. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .112 Proste zdjęcie, prosty wybór . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .112 Podstawowy sprzęt . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .114 Właściwy obiektyw do właściwych zadań . . . . . . . . . . . . . . . . . .117 Akcesoria i sposób pracy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .119 Pamiętaj o różnorodności. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 120 Pełna synchronizacja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 122 Diabeł tkwi w szczegółach . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 124 Rozdział 7. z lotu P taka 127 Wyzwanie w powietrzu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 128 Z wysoka, lecz z bliska . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 130 Zbliżenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .131 Pogoda i przygotowania. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 132 Proś o wskazówki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 137 Oko artysty . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 139 Kwestia szczęścia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 140 6 opowieści w obiektywie Rozdział 8. 145 nowy joRk, Moja Miłość Kobieta i pasy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 146 Pierwsza strona . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 148 Unikanie banału . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 148 Dostrzec potencjał. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .151 Po prostu fotografuj . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 152 Rozdział 9. sztuka wyboRu obiek t y wu 155 Obiektywowy dryl . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 156 Potęga percepcji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 158 Arsenał trików . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 163 Obiektywy zmiennoogniskowe a standardowe . . . . . . . . . . . . . . 164 Wybór obiektywu ze względów praktycznych . . . . . . . . . . . . . . . 164 Zapanuj nad kadrem. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 166 Rozdział 10. świat w obiek t y wie tilt-shift 169 Nierzeczywiste, a jednak prawdziwe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .171 W służbie opowieści . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 174 Tilt-shift — tania sztuczka? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 176 Uniknąć nudy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .181 Podążanie za głównym tematem. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 182 Szczęście sprzyja przygotowanym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 184 Spis treści 7 Rozdział 11. widzieć światło, uży wać światła 187 Znaczenie światła . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .191 Rusz się, zostaw światło . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 192 Analiza światła . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 192 Sztuka przewidywania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 196 Magia pochmurnej pogody. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 199 Klasyczne podejście . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 200 Wyzwania techniczne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 202 Szanuj rzemiosło. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 204 Rozdział 12. Paniolo 207 Okazja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 209 Zmiana nastawienia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 212 Stare, sprawdzone sztuczki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 214 Powrót do podstaw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 217 Świadomość właściwości światła i obiektywu . . . . . . . . . . . . . . . 219 Pamiętaj o ujęciu zamykającym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 220 8 opowieści w obiektywie Rozdział 13. Nigdy Nie Rób pRzeciętNych zdjęć 223 W pogoni za nieosiągalnym 224 Rafy komplementów 226 Rola ego 227 Lekcje 228 O wytrwałości 230 Mierzyć wysoko 234 Spis treści 9 Rozdział 2. oPowieść w jednej fotogRafii Gdy miałem osiemnaście lat, umówiłem się na spotkanie z redaktorem gazety „Newsday”. Byłem wówczas na pierwszym roku studiów. Jakimś cudem, zapewne dzięki mieszance uporu i swoistej naiwności, zbałamuciłem sekretarkę asystenta głównego fotoedytora, słynącą ze swego nieprzejednania, i uzy- skałem pozwolenie na wstęp do redakcji. Żadnemu żółtodziobowi się to wcześniej nie udało. Wkroczyłem więc do biura, w którym urzędował niejaki Kenneth Irby, przygotowa- ny do pokazania swoich prac. Zanim jeszcze zdążyłem otworzyć album, mężczyzna spojrzał na mnie i zapytał: „Jak się tu dostałeś?”.  Maria Szarapowa pokonuje Justine Henin 6:4, 6:4 i tym samym wygrywa finałowy mecz turnieju US Open w hali Arthur Ashe Stadium, 9 września 2006 roku ISO 320 f/2,8 1/500 45 mm Głównym celem fotografii jest przekazanie określonej koncepcji albo emocji, albo wyekstrahowanej relacji ze zdarzenia — a wszystko to w harmonii z odpowiednią estetyką kompozycji. Rzeczywiście, nawet samo dotarcie na spotkanie nie było proste. Musiałem przekonać przyjaciela, by podwiózł mnie z Manhattanu na Long Island w trakcie straszliwej burzy śnieżnej. Siedziałem cierpliwie, gdy mężczyzna przeglądał moje portfolio, które w owym czasie składało się ze zdjęć zachodów słońca oraz portretów mojej siostry. Były całkiem ładne — spędziłem nad nimi długie godziny w laboratorium, próbując uzyskać najlepsze, najbardziej artystyczne odbitki, na jakie mnie było stać. „Nadal nie wiem, jak udało ci się tu trafić”, powiedział, zamykając album, „ale nie jesteś typem fotore- portera. Zdjęcia takie, jak przyniosłeś, nie nadają się do naszej gazety. W zasadzie do żadnej gazety, jeśli już o tym mowa”. Nie to spodziewałem się usłyszeć. „Powiem ci jeszcze, chłopcze, że być może rokujesz jakieś nadzieje, ale teraz zmiataj stąd”. Po chwili dodał jednak: „Jeśli traktujesz to naprawdę poważnie, przyślij mi kolejne próbki za miesiąc. Może wtedy pogadamy dłużej”. Wyskoczyłem z jego biura jak oparzony, czułem się upokorzony i zły. A w dodatku czekała mnie droga powrotna do domu przez śnieżną zamieć. Trzy miesiące później, gdy wysyłałem Kennethowi Irby’emu kolejne próbki moich zdjęć, opublikowa- nych w gazetce uczelni Northwestern University, nadal byłem wściekły. O ile pamiętam, upchnąłem w kopercie garść odbitek oraz wycinków i dołączyłem do nich krótką notatkę, której treść nie była chyba tak sympatyczna, jak być powinna. Odpisał mi jednak i spotkaliśmy się ponownie. Mój upór się opłacił: Kenneth stał się jednym z moich najważniejszych mentorów. Był to zarazem mój pierwszy krok w kierunku zrozumienia roli narracji i historii w fotografii. 34 opowieści w obiektywie Ogród przy 1 Sutton Place South, ponad trasą Franklina Delano Roosevelta (tzw. FDR Drive), pomiędzy ulicami East 56th a 57th w Nowym Jorku ISO 400 f/5,6 1/1000 70 – 200 mm opowieść w jednej fotografii 35 znaczenie histoRii Rola fotografa — czy to ślubnego, czy fotoreportera — polega na opowiedzeniu obrazem historii pew- nej chwili, a niekiedy nawet całego wydarzenia skondensowanego w jednym zdjęciu. Właśnie to zdję- cie znajdzie się w gazecie albo w czasopiśmie na pierwszej stronie artykułu. To ono będzie sygnalizo- wało czytelnikowi, o czym opowiada dany reportaż. Tworzenie takich zdjęć jest najpoważniejszym wyzwaniem dla fotografa. Umiejętność opowiadania historii obrazem dotyczy niemal każdego nurtu fotografii: zdjęć dla prasy, fotografii na zlecenie, a nawet fotek do pamiętnika i zdjęć najbliższej rodziny. Nawet jeśli jesteś zawodo- wym portrecistą, dobra narracja ułatwia zaaranżowanie zdjęcia i przejawia się we wszystkim, co robisz. Twoim głównym celem jest zawarcie na zdjęciu określonej koncepcji, emocji albo relacji z jakiegoś zdarzenia, oprawionych w ramy estetycznej kompozycji. Zostałem o tym poinstruowany, a potem sam zacząłem dostrzegać pewne prawidłowości w zdjęciach, które były wybierane do publikacji w gazecie: te, które były warte sześciuset, ośmiuset czy dziewięciu- set słów artykułu, trafiały na jego czołówkę. Kruczek polega na tym, że nie da się bujać w obłokach i fotografować wszystkiego, czego dusza zapragnie. To, co uwiecznisz na zdjęciu, powinno mieć związek z opisywanym zdarzeniem. Na stronie gazety jest skończona ilość miejsca, a zdjęcie może albo harmonijnie uzupełniać opowiadaną historię, albo nie. W porządku, robisz zdjęcia… ale podobnych fotografii są setki. Która z nich najlepiej oddaje atmosferę wydarzenia? Na którym zdjęciu czuje się nastrój, emocje, doniosłość chwili? Powinieneś nieustannie zadawać sobie zasadnicze pytania: Na czym polega wartość tej sceny? Co spra- wia, że dane zdarzenie jest ważne? Co powoduje, że warto o nim rozmawiać i pisać, że nie wspomnę o fotograficznym reportażu w gazetach na całym świecie? Aby umieć na nie odpowiadać, Twój umysł musi być w nieustannym pogotowiu. Nie możesz po prostu płynąć z prądem i fotografować przypad- kowych scen, łudząc się, że w ten sposób uda Ci się uwiecznić wymarzony moment. To prawdziwe wyzwanie, gdyż sceny godne obiektywu nie zdarzają się przypadkiem. Musisz czuć emocjonalną i intelektualną więź z relacjonowanym tematem. Powinieneś też umieć spojrzeć na niego z odpowiedniej perspektywy. W rzeczywistości większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z wagi rozgry- wających się wydarzeń, dopóki spokojnie ich nie przemyśli, lecz wówczas jest już za późno na zdjęcia. 36 opowieści w obiektywie Zdjęcie lotnicze z dorocznego nowojorskiego maratonu w 2004 roku ISO 400 f/6,3 1/2000 250 mm opowieść w jednej fotografii 37 Czteroletnia Clara Anisha Brown przytulona do wolontariusza Chada Meaux w trakcie ewakuacji zalanymi ulicami Nowego Orleanu. Clara i jej rodzice mieszkali w St. Bernard (Luizjana) i zostali uratowani po trzech dniach bez jedzenia i picia (sierpień 2005) ISO 400 f/4,5 1/250 24 mm 38 opowieści w obiektywie W rzeczywistości większość ludzi nie zdaje sobie sprawy z wagi rozgrywających się wydarzeń, dopóki spokojnie ich nie przemyśli, lecz wówczas jest już za późno na zdjęcia. Fotograf jest jednym z aktorów wydarzeń, trudno mu więc przewidzieć, jak zapiszą się one w historii za lat dziesięć, a niekiedy nawet w znacznie krótszej perspektywie; ba, nie wie nawet, jak zostaną odebrane w jutrzejszej gazecie. Fotografia na sąsiedniej stronie, przedstawiająca wolontariusza uczestniczącego w akcji ratunkowej matki i córki po przejściu huraganu Katrina, ilustruje poboczny wątek tragedii, który pokazuje, w jaki sposób klęska żywiołowa może przełamać rasowe animozje, choćby na krótki czas. Nowy Orlean, a właściwie cała Luizjana, zawsze był teatrem żywiołowych konfliktów rasowych. Dla nikogo nie stanowiło to tajemnicy. Jeśli kiedykolwiek byłeś w Nowym Orleanie, być może zwróci- łeś uwagę na flagi Konfederacji powiewające nad dachami niektórych domów. Na ciężar słów, padają- cych z obydwu stron barykady. Tymczasem na zdjęciu mamy małą, czarnoskórą dziewczynkę, obejmującą białego człowieka, na tle zalanego miasta. To, czego na zdjęciu nie widać, to dachy tutejszych domów, które w całości znalazły się poniżej linii wody. Rodziny, sąsiedztwo, świat mieszkających tu dotychczas ludzi — wszystko to przestało istnieć. Ta fotografia dobitnie ilustruje bardzo ważny aspekt tej katastrofy i przedstawia ludzi, których życie nagle uległo dramatycznej, nieprzewidzianej zmianie. Nie bez kozery mawia się, że obraz jest wart tysiąca słów. Moim zdaniem jest wart znacznie więcej. opowieść w jednej fotografii 39 Maria Szarapowa pokonuje Justine Henin 6:4, 6:4 i tym samym wygrywa finałowy mecz turnieju US Open w hali Arthur Ashe Stadium, 9 września 2006 roku ISO 320 f/2,8 1/500 45 mm 40 opowieści w obiektywie kontekst oPowieści Jednym z pierwszych tematów, jaki fotografowałem, gdy byłem nastolatkiem, był turniej tenisowy US Open. Znalazłem wejście prowadzące na główny kort i wślizgnąłem się do środka, aby móc foto- grafować z najtańszego sektora. Patrzyłem na fotoreporterów pracujących daleko w dole i marzyłem, by znaleźć się wśród nich. Dziesięć lat później, w 2006 roku, moje marzenie się spełniło. Stałem na samym dole, na poziomie kor- tu, otoczony tuzami fotografii sportowej. Z tej perspektywy można zrobić doskonałe zdjęcie, ilustru- jące napięcie i radość z historycznego zwycięstwa. Choć z pewnością jest to bardzo ważna ilustracja z meczu, taka fotografia może być bliźniaczo podobna do tysięcy innych, zrobionych w analogicznych chwilach. Czasami lepiej pokazać scenę z szerszej perspektywy. Aby zrobić to zdjęcie Marii Szarapowej, ustawiłem się na samej górze trybun, w tym samym miejscu, z którego fotografowałem jako nastolatek, i postanowiłem uwiecznić na zdjęciu panoramę kortu wi- dzianą oczami zwykłego widza. Użyłem obiektywu typu tilt-shift o ogniskowej 45 mm, który umożliwił mi zrobienie zdjęcia o nietypo- wym charakterze. Szarapowa jest pokazana ostro i wyraźnie, zaś sylwetka jej rywalki, Justine Henin, jest silnie rozmyta. Takie zdjęcie opowiada historię zwycięstwa z perspektywy tysięcy ludzi będących jego świadkami. Z tego punktu widzenia można też lepiej docenić rozmach imprezy, który trudno pokazać na fotografii zrobionej długim teleobiektywem ze względu na bardzo silne rozmycie tła. Zdjęcie takie jak to jest loterią. Nigdy dokładnie nie wiadomo, w jakich okolicznościach i w jakim mo- mencie zakończy się mecz. Umiejętność przewidzenia kierunku, w którym spojrzy przyszła zwycięż- czyni po wygranej, to mieszanka doświadczenia i szczęścia. Postawiłem wszystko na jedną kartę: przy- jąłem, że wygra Szarapowa i odwróci się w stronę sektora, w którym siedziała jej rodzina. Gdyby grała po drugiej stronie kortu, nie udałoby mi się zrobić dobrego zdjęcia tym obiektywem. Logicznie myśląc, szanse na przewidzenie tego, czy zwycięska zawodniczka będzie grała po „złej” stro- nie kortu, jak zachowa się po wygranej i w którą stronę się później odwróci, są dość nikłe. W dodatku masz tylko jedną, jedyną okazję do zrobienia wymarzonej fotografii. Tu nie ma mowy o powtórkach. A jeśli Ci się nie uda, nikt nie będzie się zastanawiał nad tym, czy stało się tak, bo rozładowały się aku- mulatory w Twoim aparacie lub karta pamięci nie była dobrze sformatowana, czy dlatego, że źle albo niedokładnie ustawiłeś ostrość. To nieistotne. Z ustawieniem ostrości wiązało się zresztą kolejne ryzyko. Przy tym obiektywie musiałem ostrzyć ręcznie. Przyjrzyj się teraz uważnie omawianej fotografii i zwróć uwagę, że czubek rakiety tenisistki opowieść w jednej fotografii 41 i jej buty są odrobinę nieostre. Pomyśl tylko, jaką należy zachować precyzję, by w ten sposób ustawić ostrość w przypadku dynamicznej sceny, której główna aktorka jest w ciągłym ruchu. Uważam, że pomimo ryzykownego podejścia udało mi się dobrze zilustrować zwycięstwo Szarapo- wej, która w tej konkretnej chwili znalazła się w centrum zainteresowania, a przynajmniej w centrum tenisowego świata, zaś Henin zeszła na dalszy plan, na margines uwagi. Główna strona czasopisma to podium dla zwycięzców. Przegrani nie trafiają na łamy gazet. O przegranych się zapomina. histoRia chwili To zdjęcie, przedstawiające gimnastyka w trakcie skoku przez konia, ilustruje kolejny sposób na opo- wiedzenie wydarzeń sportowych obrazem. Przykładowa fotografia została zrobiona w 2008 roku w trakcie letnich igrzysk olimpijskich w Pekinie, w Chinach. Wokół mnie kłębił się tłum reporterów z aparatami, a z miejsc, które miałem do dyspozycji, tło wyglą- dało fatalnie. Po poszukiwaniach udało mi się wreszcie znaleźć pewien kąt, w który, co prawda, ledwie udało mi się wcisnąć, ale za to miałem z niego odpowiednią perspektywę, by móc fotografować rozgry- wające się wydarzenia obiektywem 300 mm z przysłoną otwartą do maksimum — f/2,8. Zdecydowałem się na to miejsce, gdyż w tle były widoczne barwy igrzysk. Tło jest wprawdzie całkowi- cie rozmyte, lecz to dobrze — nie widać w nim irytujących detali i konturów. Co ważniejsze, w kadrze nie widać też kamer telewizyjnych, które bardzo rozpraszałyby uwagę widza. W odróżnieniu od Szarapowej na turnieju US Open ten lekkoatleta nie był pupilem publiczności. Prze- ciwnie, na trybunach znali go zapewne nieliczni, gdyż większość widowni stanowili Chińczycy, tłum- nie przybyli, by wspierać swoją drużynę gimnastyczną. Wybór ciasnego kadru z bezosobowym tłumem w tle był więc podyktowany nie tylko względami estetycznymi, lecz także redakcyjnymi. To zdjęcie puentuje historię zmagań z samym sobą. Liczy się tylko jeden człowiek, przeciwko całemu światu. To opowieść o lekkoatlecie i jego występie. W kadrze jest wystarczająco dużo wskazówek, które pozwolą widzowi z łatwością odgadnąć, iż rzecz dzieje się w trakcie igrzysk, ale ta konkretna chwila na- leży tylko do tego sportowca. Niektóre wydarzenia mają wymiar indywidualny, natomiast inne urastają do rangi symbolu narodowego. To kolejny przyczynek do decyzji, które należy umieć podjąć. 42 opowieści w obiektywie Alexander Artemev z drużyny gimnastycznej Stanów Zjednoczonych wykonuje skok w trakcie finałów ćwiczeń indywidualnych mężczyzn w hali krytego Stadionu Narodowego w Pekinie, igrzyska olimpijskie w 2008 roku ISO 1250 f/2,8 1/1250 300 mm opowieść w jednej fotografii 43 Konserwatorzy mostu z Departamentu Transportu rzucają klucz Cesarowi Pazminowi w trakcie podnoszenia na wieży Mostu Brooklyńskiego flagi narodowej, która została opuszczona do połowy masztu po wydarzeniach z 11 września (kwiecień 2002) ISO 200 f/18 1/250 14 mm 44 opowieści w obiektywie histoRia w wyMiaRze sy Mboliczny M Kilka miesięcy po wydarzeniach z 11 września stałem na szczycie pylonu Mostu Brooklyńskiego, obser- wując podnoszenie flagi, która po tragedii została opuszczona do połowy masztu. Była to historyczna chwila, symbolizująca powrót, odnowę, a przynajmniej zamknięcie etapu żałoby. W rzeczywistości kraj nadal był pogrążony w żałobie, lecz odżył na tyle, by podjąć wysiłek wznowienia normalnego życia. Postanowiłem uwiecznić tę scenę obiektywem szerokokątnym ze względów praktycznych. Otóż na szczycie przęsła mostu jest bardzo niewiele miejsca. Wystarczy nieuważny krok w tył, by spaść. Użycie teleobiektywu po prostu nie wchodziło więc w grę. Jeśli wykadrowałbym to zdjęcie ciaśniej, przyciąłbym górną część flagi i panoramę miasta, a przecież nie chciałem stworzyć opowieści o mężczyźnie, który próbuje złapać klucz. Sam klucz nie jest istotny, lecz stanowi element współtworzący wymowę tej sceny. Mężczyźni u podnóża masztu też nie odgry- wają głównej roli. Nie tworzą samodzielnego tematu. Nie chodzi tu także o samą flagę. Dopiero jeśli połączysz wszystkie te składniki — flagę, pracowników pomagających mężczyźnie u góry, panoramę miasta i rzucony w górę klucz — otrzymasz wierną ilustrację tego, co wydarzyło się tamtego dnia. Symbol odradzającego się miasta. Choć sam klucz nie tworzy opisanej historii, jego podrzucenie ma symboliczną wymowę. Ten gest zamyka kompozycję, dopełnia ją. Bez niego na zdjęciu czegoś by brakowało. Pamiętam frustrację towarzyszącą wykonywaniu tej fotografii, gdyż sama scena nie była szczególnie dynamiczna. Ustawiłem czas naświetlania na 1/250 sekundy. Przy 1/125 nadal widać rozmycie, a 1/500 nadmiernie zamraża w kadrze każdy ruch. Przy 1/250 sekundy brzeg flagi jest odrobinę rozmyty, wy- raźnie łopocze. Potem było już tylko czekanie i przejmująca świadomość, że w centrum Manhattanu, w lewej, dolnej części zdjęcia, tam, gdzie stały wieże, teraz jest tylko pustka. Umiejscowiłem flagę dokładnie w środku kadru, a rzucony klucz urósł do rangi symbolu tego przełomowego momentu w historii Nowego Jorku. Bywa, że dobre zdjęcie różni się od arcydzieła zaledwie detalami. Centymetr w jedną stronę, centymetr w drugą mogą zdegradować świetny kadr do banału. Gest uwieczniony na tym zdjęciu scala całą kom- pozycję. Ważną rolę odgrywa też flaga, górująca nad resztą kadru, większa od sylwetek ludzi. Flaga Sta- nów Zjednoczonych jest zresztą dla Amerykanów szczególnym symbolem, tutaj zaś wznosi się ponad miastem, ku pokrzepieniu jego mieszkańców. opowieść w jednej fotografii 45 uwzględnianie i eliMinowanie Gdy jesteś w samym centrum wydarzeń i masz wrażenie, że tkwisz w oku cyklonu; jeżeli znalazłeś się w tłumie, otoczony setkami protestujących ludzi, musisz umieć wyeliminować wszystko, co uznasz za nieistotne z punktu widzenia opowiadanej historii. Jeśli zajmiesz się fotografowaniem spraw dru- gorzędnych czy zgoła nieistotnych, ryzykujesz przegapienie tego, co najważniejsze. Aby skupić się na głównym temacie, trzeba czasami założyć klapki na oczy. W trakcie relacjonowania ważnych wydarzeń musisz być skoncentrowany na zasadniczym celu relacji i nieprzerwanie śledzić rozwój wypadków. Prócz tego powinieneś bezustannie się kontrolować: Czy rzeczywiście fotografuję to, co najważniejsze? Czy znajduję się we właściwym miejscu? Czy skupiłem się na odpowiednim aspekcie zdarzeń? Czy interpretuję je poprawnie? Nagle okazuje się, że kluczo- wym wyzwaniem jest znalezienie odpowiedniego motywu. Sama świadomość tego, co chcesz i musisz pokazać na zdjęciach, wcale nie oznacza, że uda Ci się to zrobić bądź że wypadki potoczą się zgodnie z Twoimi oczekiwaniami. Być może to, na czym Ci zależało, stało się pięć minut temu. Przegapiłeś. Może się wydawać, że wymowa tego zdjęcia, przedstawiającego palenie kukły w Pakistanie, nie bu- dzi wątpliwości, lecz jeśli przyjrzysz się całej scenie bardzo uważnie, z pewnością zwrócisz uwagę na śmiejącego się mężczyznę, stojącego pośrodku kadru. Całe wydarzenie miało miejsce po piątkowych modłach. Ktoś postanowił ubrać kukłę w amerykańską koszulkę i pociągnął za sobą tłum, który nieźle bawił się przed kamerami. Przyjrzyj się temu zdjęciu raz jeszcze. Symbolika działań podejmowanych przez uwiecznionych męż- czyzn jest bezsprzecznie czytelna, lecz jeśli popatrzysz na ich twarze, przekonasz się, że jest to dla nich forma zabawy. W ich gestach nie ma pasji, szaleństwa, nienawiści. Decyzja o uwzględnieniu twarzy mężczyzn w kadrze dopowiada drugie dno opowiadanej historii. Gdybym ich nie ujął, wymowa foto- grafii byłaby zupełnie inna. Dwa tygodnie po 11 września obserwowałem wiec, otoczony wianuszkiem ochroniarzy przemawiają- cego mułły. Z pewnością nie są wobec mnie przyjaźnie nastawieni. Mułła co chwila przerywa przemó- wienie okrzykiem „Zniszczyć Amerykę! Zabić Busha”, a dziesięciotysięczny tłum skanduje jego słowa. Tymczasem ja fotografuję niemal o krok. Na oczach wszystkich tych ludzi. 46 opowieści w obiektywie Samozwańczy zwolennicy Usamy Ibn Ladina na oczach tysięcy ludzi zgromadzonych na ulicach Peszawaru po porannych modlitwach w meczecie Kasima Ali Khana palą kukłę symbolizującą prezydenta Busha (wrzesień 2001) opowieść w jednej fotografii 47 W pewnym momencie napotykam wzrok jednego z ochroniarzy. Zdjęcie pokazane na sąsiedniej stro- nie zrobiłem po trzydziesto- albo czterdziestosekundowej wymianie spojrzeń. Nie mrugnął. Ja także nie mrugnąłem. Nie był to jednak pojedynek na siłę woli. Moim celem nie była konfrontacja. Nie mia- łem zamiaru niczego udowadniać. Chciałem po prostu uwiecznić na zdjęciu właśnie takie spojrzenie. Byłem tam na prawach dziennikarza i czułem się stosunkowo bezpiecznie, ale jeśli w jakichkolwiek innych okolicznościach ktoś patrzyłby na mnie w taki sposób, nie miałbym żadnej wątpliwości co do jego intencji i nienawiści do tego, co sobą reprezentowałem. Musisz być skoncentrowany na zasadniczym celu relacji i nieprzerwanie śledzić rozwój wypadków. Prócz tego powinieneś bezustannie się kontrolować: Czy rzeczywiście fotografuję to, co najważniejsze? Czy znajduję się we właściwym miejscu? Czy skupiłem się na odpowiednim aspekcie zdarzeń? W jego oczach można było wyczytać: „Nie jesteś tu mile widziany, a jeśli spotkalibyśmy się w innej sytu- acji, poderżnąłbym ci gardło. Nie jesteśmy przyjaciółmi. To wojna”. Ten przekaz jest zarazem głównym elementem narracji zdjęcia, gdyż uwieczniony na nim mężczyzna sugestywnie patrzy wprost na widza. Jeśli sfotografowałbym tę samą scenę w ujęciu portretowym, zatraciłaby swoją wymowę. To nie jest por- tret. To nie jest kadr na okładkę „National Geographic”. Zrobiłem to zdjęcie obiektywem 24 mm tak, by ująć dwóch kolejnych mężczyzn, stojących tuż za pierwszym. Wymowa tego zdjęcia wymagała szersze- go kontekstu, pokazania, że główny bohater nie jest sam. Ma za sobą ludzi podzielających jego poglądy. Twarz mężczyzny była wyjątkowo fotogeniczna, lecz nie miałem żadnych wątpliwości co do jego wo- jowniczej natury. Był zdyscyplinowanym, śmiertelnie poważnym człowiekiem. W pewnym sensie jego życie sprowadzało się do jednego celu: ochrony mułły przed wszystkim i wszystkimi, którzy byliby dla niego zagrożeniem. Nietrudno jednak domyślić się drugiego dna. Zważywszy na rodzaj modłów, jakie wznosił mułła, uwieczniony mężczyzna był zarazem trybikiem w maszynie, której ostatecznym celem jest zgładzenie wrogów islamu. Starałem się oddać jego emocje tak, by czytelnik gazety, patrzący na to zdjęcie, nie miał co do tego żadnych wątpliwości. 48 opowieści w obiektywie Przyboczny ochroniarz jednego z miejscowych przywódców duchowych dołączył do ponad piętnastotysięcznego tłumu zwolenników fundamentalistów islamskich, by słuchać przemówień i modłów wznoszonych podczas antyamerykańskiego wiecu (wrzesień 2001) opowieść w jednej fotografii 49
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Opowieści w obiektywie. Świat okiem Vincenta Laforeta
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: