Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00641 010173 16951129 na godz. na dobę w sumie
Osobowość a wczesny uraz relacyjny - ebook/pdf
Osobowość a wczesny uraz relacyjny - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 192
Wydawca: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Koninie Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3883-3562-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> psychologia i filozofia
Porównaj ceny (książka, ebook (-18%), audiobook).

Celem monografii jest zaprezentowanie w pierwszej, wprowadzającej części podstawowej wiedzy na temat rodzajów traumy, jej możliwych następstw i form pomocy ofiarom. W drugiej części, po krótkiej refleksji nad teoretycznym i metodologicznym statusem pojęcia urazu i jego intrapsychicznych i behawioralnych następstw, znajdują się poglądy i badania empiryczne dotyczące czynników ryzyka zaburzeń po relacyjnych doświadczeniach traumatycznych wczesnego okresu życia oraz osobowościowych moderatorów tych zaburzeń. Próbujemy odpowiedzieć na niektóre z zasygnalizowanych wcześniej pytań, ilustrując koncepcje teoretyczne wybranymi badaniami empirycznymi. Znaczna część opisanych badań prowadzona była w toku seminariów magisterskich i prac doktorskich realizowanych w Instytucie Psychologii Uniwersytetu A. Mickiewicza i dotyczyła autodestruktywnych następstw doświadczeń przemocy i zaniedbania w dzieciństwie. Pragniemy w nich również wskazać na znaczenie wybranych właściwości osobowości, które zdają się pełnić rolę moderatorów wobec skutków urazu. Zebrany materiał wpisuje się więc w nurt studiów nad poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie o wewnątrzpsychiczne czynniki oraz te pośredniczące w powstawaniu zaburzeń pourazowych i stanowi głos w dyskusji o znaczeniu niektórych wymiarów osobowościowych, takich jak relacja więzi, poczucie koherencji lub sensu i woli życia w zderzeniu z krytycznymi doświadczeniami życiowymi.

Fragm. Wprowadzenia

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wprowadzenie Jednym z ważnych pytań psychologii jest pytanie o znaczenie trau- matycznych doświadczeń dla rozwoju osobowości. I chociaż racjonalne wydaje się uchylenie się od zbyt kategorycznych sądów w tej kwestii, to stanowiska teoretyków i praktyków są tu od dawna dość wyraźnie po- dzielone. Po jednej stronie znajdą się poglądy przypisujące tym doświad- czeniom, a szczególnie wczesnym doświadczeniom dziecka, kluczowe znaczenie dla jego późniejszego rozwoju, a po drugiej, zwolenników przy- znania wiodącej roli aktualnym i sytuacyjnym wyznacznikom funkcjono- wania.Niekwestionowanym poparciem dla pierwszego z tych stanowisk jest fakt dość skutecznego wyjaśniania diagnozowanych trudności ludzi ich historią i okolicznościami rozwoju. Tym bardziej że w badaniach empi- rycznych nad sytuacyjnymi i historycznymi korelatami zachowania trady- cyjnie koncentrujemy uwagę na owej „istotnej” większości, u której wy- stępuje badany związek, pomijając milczeniem, często całkiem niemałą grupę pozostałych badanych, u których, mimo podobnych doświadczeń z przeszłości, nie stwierdza się uchwytnych zaburzeń. Znani badacze temperamentu Stella Chess i Alexander Thomas w wie- loletnich podłużnych badaniach obserwowali dzieci zdrowe, dzieci z ro- dzin wysokiego ryzyka i dzieci niepełnosprawne fizycznie. Dowiedli w tych badaniach niezwykłej plastyczności mózgu i ludzkiej psychiki. Dzięki tej plastyczności dzieci głuchonieme, niewidome lub niepełno- sprawne ruchowo znajdowały drogę rozwoju własnego potencjału przy istniejących ograniczeniach. Bez względu na to, czy ograniczenie było związane z mentalnością środowiska, ubóstwem, patologicznym syste- mem rodzinnym, czy z trudnymi, stresowymi doświadczeniami, potencjał ten daje szansę pozytywnej i korekcyjnej zmiany. Owa ludzka zdolność adaptacji i uczenia się wiąże się bezpośrednio z kilkoma problemami po- dejmowanymi w teoriach rozwoju: problemem ciągłości i nieciągłości rozwoju, pierwotnych doświadczeń, stadialności i relacji między stadia- mi rozwojowymi. Autorzy z całą stanowczością twierdzą, że idea prostej, linearnej i przewidywalnej ewolucji od wczesnego dzieciństwa do doro- słości nie odpowiada danym empirycznym. Kwestionują wręcz zasadność wszelkich przyczynowo-skutkowych wyjaśnień bazujących na klinicznej rekonstrukcji wczesnych doświadczeń. Kładą nacisk na znaczenie tempe- 8 A. Suchańska, T. Schiller-Gąsiorowska, Osobowość a wczesny uraz… ramentu, na zdolności dziecka i na jego mniej lub bardziej udane sposoby adaptacji. Ich badania przekonują, że ważne zmiany mogą się dokonywać w każdym okresie, a na wzajemne relacje dziecka i otoczenia wpływają trudne nieraz do przewidzenia czynniki, jak na przykład zmiana funkcji, nowe zdolności, możliwości lub stres, zmiany struktury i postaw w ro- dzinie i być może późne ujawnienie się cech genetycznych. Za szczegól- nie ważne dla przyszłego funkcjonowania uważają oni kompetencje in- terpersonalne. Zdaniem George’a Vaillant, autora napisanej ponad 30 lat temu książki Adaptation to life, do szkodliwych następstw nie prowadzą izolowane, epizodyczne zranienia, lecz powtarzalne i utrzymujące się w czasie urazy emocjonalne. Nie ma takiego pojedynczego zdarzenia w dzieciństwie, które zapewniałoby szczęśliwy lub nieszczęśliwy rozwój w przyszłości. Adaptacyjne mechanizmy zaradcze (lub obronne) ulegają zmianom w toku całego życia. Jakość życia człowieka może się znacząco poprawiać dzięki ważnym, bliskim relacjom (np. z małżonkiem, przyja- ciółmi, terapeutą) w dorosłym życiu. Udane małżeństwa i błyskotliwe kariery okazują się względnie niezależne od szczęśliwego lub trudnego dzieciństwa1. Zgłaszane przed laty refleksje Vaillanta, Chess, Thomasa, a także now- sze badania McFarlana, Lauterbacha i innych, ostrzegając przed zbyt ła- twym łączeniem zdarzeń w dzieciństwie z funkcjonowaniem człowieka dorosłego, są silnym argumentem na rzecz poszukiwania czynników ry- zyka i odporności, pośredniczących między trudnymi traumatycznymi zdarzeniami a przyszłym funkcjonowaniem człowieka. Celem obecnej monografii jest zaprezentowanie w pierwszej, wprowa- dzającej, części podstawowej wiedzy na temat rodzajów traumy, jej moż- liwych następstw i form pomocy ofiarom. W drugiej części, po krótkiej refleksji nad teoretycznym i metodologicznym statusem pojęcia urazu i jego intrapsychicznych i behawioralnych następstw, znajdą się poglądy i badania empiryczne dotyczące czynników ryzyka zaburzeń po relacyj- nych doświadczeniach traumatycznych wczesnego okresu życia oraz oso- bowościowych moderatorów tych zaburzeń. Próbujemy odpowiedzieć na niektóre z zasygalizowanych wcześniej pytań, ilustrując koncepcje teoretyczne wybranymi badaniami empirycznymi. Znaczna część opisa- nych badań prowadzona była w toku seminariów magisterskich i prac doktorskich realizowanych pod moim kierunkiem Instytucie Psychologii UAM i dotyczyła autodestruktywnych następstw doświadczeń przemo- cy i zaniedbania w dzieciństwie. Pragniemy w nich również wskazać na znaczenie wybranych właściwości osobowości, które zdają się pełnić rolę moderatorów wobec skutków urazu. Zebrany materiał wpisuje się więc 1 G.E. Vaillant, Adaptation to life, Boston 1977. 9 Wprowadzenie w nurt studiów nad poszukiwaniem odpowiedzi na pytanie o wewnątrz- psychiczne czynniki pośredniczące w powstawaniu zaburzeń pourazo- wych i stanowi głos w dyskusji o znaczeniu niektórych wymiarów osobo- wościowych, takich jak relacja więzi, poczucie koherencji lub sensu i woli życia w zderzeniu z krytycznymi doświadczeniami życiowymi. Anna Suchańska
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Osobowość a wczesny uraz relacyjny
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: