Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00051 006011 14678523 na godz. na dobę w sumie
Oto stoję w deszczu ciała [dziennik studentki] - ebook/pdf
Oto stoję w deszczu ciała [dziennik studentki] - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 160
Wydawca: Biblioteka Analiz Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-63879-08-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> kultura, sztuka, media
Porównaj ceny (książka, ebook (-8%), audiobook).

Oto stoję w deszczu ciała [dziennik studentki], ta autobiograficzna poetycka opowieść jest zapisem dramatycznego wchodzenia w dorosłość neurotycznie wrażliwej dwudziestolatki. Nie straciła na aktualności, bo podejmuje problem ponadczasowy delikatnej, naiwnej jeszcze kobiecej niewinności zderzającej się z brutalną mechanicznością i inercją reguł społecznych gier zastanego świata. Reakcją jest pełen determinacji bunt, który znajduje swój wyraz w totalnym eskapizmie, zawierającym w sobie odmowę uczestniczenia w społecznych strukturach (ucieczka do szpitala psychiatrycznego) i nawet w samej rzeczywistości (intoksykacja twardymi narkotykami i dużymi dozami farmaceutycznych środków modyfikujących świadomość).

Rozpaczliwy protest, który nie mogąc znaleźć wyrazu w akcie zniszczenia tego, co nie może zostać zaakceptowane, znajduje ujście w autodestrukcji i, na szczęście, w akcie literackiej kreacji.

Eda Ostrowska jest poetką i prozatorką o znaczącym dorobku, postacią ważną dla polskiej kontrkultury lat 80. Magnetyzm jej charyzmatycznej osobowości przyciągał wielu podobnych jej autsajderów. To późne dziecko epoki Stachury, polskiego pokolenia hippisowskich dzieci kwiatów, ale w jej pisarstwie jest już coś punkowo drapieżnego, autowiwisekcyjnego.

/Kazimierz Bolesław Malinowski/

Przedstawiona proza miała swoje pierwsze wydanie w wydawnictwie Iskry w 1983 roku. Obecnie autorka dokonała całkowicie nowej redakcji, co stanowi o jej sile i urodzie.

Patroni medialni:

Lubie-czytac.pl, opetaniczytaniem.pl, radioaktywne.pl, independent.pl, Radio Lublin, Miejska Biblioteka Publiczna im. H. Łopacińskiego w Lublinie, Magazyn Literacki KSIĄŻKI

Eda Ostrowska, ur. 9 sierpnia 1959 r. w Sławatyczach. Debiutowała w 1977 r. w Kamenie wierszem Przechylę ciebie.... Trzykrotnie otrzymała nagrodę im. J. Czechowicza: w 1984 r. (za tomiki wierszy Ludzie, symbole i chore kwiaty oraz Smugi pieprzu) i w 1989 r. (za tomiki wierszy Tajemnica I bolesna i Małmazja) nagrody III stopnia, a także w 1991 r. nagrodę II stopnia za Psalmy.

W 1989 r. za twórczość poetycką, w szczególności tomik wierszy pt. Małmazja, uzyskała Nagrodę Artystyczną Młodych im. S. Wyspiańskiego (II stopnia), zaś w 1995 r. - I nagrodę w IX Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. E. Stachury. W roku 2011r. została laureatką XVII Konkursu Poetyckiego im. Anny Kamieńskiej za tomik poezji wydany w roku 2010 Śmiech i łaska. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia w dziedzinie poezji w 2012 r.



Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Eda Ostrowska Oto stoję w deszczu ciała Oto stoję w deszczu ciała [1] [2] Eda Ostrowska Oto stoję w deszczu ciała [dziennik studentki] Warszawa 2013 [3] [4] Wstęp Oto stoję w deszczu ciała Edy Ostrowskiej to tekst o dużej sile literackiego wyrazu, dobrze więc się stało, że po trzydziestu latach od pierwszej edycji trafia znowu do rąk czytelnika. Ta autobiograficzna poetycka opowieść jest zapisem dramatycznego wchodzenia w dorosłość neurotycznie wrażliwej dwudziestolatki. Nie straciła na aktualności, bo podejmuje problem ponadczasowy deli­ katnej, naiwnej jeszcze kobiecej niewinności zderzającej się z brutalną mechanicznością i inercją reguł społecz­ nych gier zastanego świata. Reakcją jest pełen deter­ minacji bunt, który znajduje swój wyraz w totalnym eskapizmie, zawierającym w sobie odmowę uczestni­ czenia w społecznych strukturach (ucieczka do szpi­ tala psychiatrycznego) i nawet w samej rzeczywistości (intoksykacja twardymi narkotykami i dużymi dozami farmaceutycznych środków modyfikujących świado­ mość). Rozpaczliwy protest, który nie mogąc znaleźć wyrazu w akcie zniszczenia tego, co nie może zostać zaakceptowane, znajduje ujście w autodestrukcji i, na szczęście, w  akcie literackiej kreacji. Paradoksalnie, w odrzuconej przez autorkę społecznej rzeczywistości zachodzą symultanicznie głębokie, niemal rewolucyjne [5] zmiany – fala strajków na Lubelszczyźnie daje począ­ tek ogólnokrajowemu ruchowi, ale te dwa bunty, bunt duszy i bunt tłuszczy, nie mają wspólnego mianownika, rozgrywając się jednocześnie, są zupełnie osobne. Eda Ostrowska jest poetką o znaczącym dorobku, postacią ważną dla polskiej kontrkultury lat 80. Magne­ tyzm jej charyzmatycznej osobowości przyciągał wielu podobnych jej autsajderów. To późne dziecko epoki Stachury, polskiego pokolenia hippisowskich „dzieci kwiatów”, jednak w jej pisarstwie jest już coś punkowo drapieżnego, autowiwisekcyjnego. Nihilizm jej postawy wobec świata nie wynika z cynizmu; ta obrazoburcza postawa ma w sobie cechy rozłożonego na etapy samo­ bójstwa, rozpaczliwego samospalenia, przyznajmy, histerycznie narcystycznego, jako aktu wyzwania wobec Boga, który ma zostać tym aktem zmuszony do dania znaku istnienia, choćby przez odsłonięcie sensów jed­ noznacznie uzasadniających ból egzystencji. Oto stoję w deszczu ciała to miejscami blasfemiczna opowieść bez happy endu, jest bowiem ocierającym się o czarną groteskę testamentem, osobliwym, bo pisanym przez osobę, która dopiero wchodzi w świat dorosłoś­ ci. Ale jej barwny, elastyczny i ekspansywny język jest świadectwem narodzin poetki oznaczającej pole boskiej obecności swoją pieśnią, która jest odpowiedzią na Jego milczenie. Kazimierz Bolesław Malinowski [6]
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Oto stoję w deszczu ciała [dziennik studentki]
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: