Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00425 009329 11753877 na godz. na dobę w sumie
Paritta Pāḷi - Wersy Ochronne - ebook/pdf
Paritta Pāḷi - Wersy Ochronne - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Self Publishing Język publikacji:
ISBN: 978-83-272-3815-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> biznes >> zarządzanie i marketing
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

 

Zbiór wersów ochronnych skomponowany przez Sayadawa U Sīlanandę. W krajach gdzie zadomowiła się tradycja buddyjska uważa się, że tego rodzaju recytacje przynoszą bezpieczeństwo i dobrobyt dla osób w nich uczestniczących.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Sayadaw U Sīlananda Paritta Pāḷi – Wersy Ochronne ☸ 2012 1 Tytuł oryginału: Paritta Pāḷi A Collection of Eleven Protective Suttas With an English Translation © International Theravāda Buddhist Missionary University Tłumaczenie: Piotr Jagodziński Projekt okładki: Ilustracja na okładce: Zbigniew Molski, batik ISBN 978-83-272-3815-3 2 Spis Treści W p r o w a d z e n i e t ł u m a c z a ......................................................................................................................... 4 P a r i t t a P ā ḷ i - W e r s y P a r i t t y ............................................................................................................ 9 S a r a ṇ a - g a m a ṇ a ṃ - P r z y j ę c i e s c h r o n i e n i a ..................................................................... 9 B u d d h a - g u ṇ ā - A t r y b u t y B u d d h y ............................................................................................... 9 B u d d h a - v a n d a n ā - S k ł a d a n i e c z c i B u d d h o m ............................................................. 10 D h a m m a - g u ṇ ā - A t r y b u t y D h a m m y ...................................................................................... 10 D h a m m a - v a n d a n ā - S k ł a d a n i e c z c i D h a m m i e ......................................................... 10 S a ṅ g h a - g u ṇ ā - A t r y b u t y S a ṅ g h i .............................................................................................. 11 S a ṅ g h a - v a n d a n ā - S k ł a d a n i e c z c i S a ṅ d z e .................................................................... 11 1 . N i e d z i e l a ........................................................................................................................................................... 12 M a ṅ g a l a S u t t a - M o w a o b ł o g o s ł a w i e ń s t w i e ............................................................. 13 2 . P o n i e d z i a ł e k ................................................................................................................................................. 16 R a t a n a S u t t a - M o w a o K l e j n o c i e ............................................................................................ 16 3 . W t o r e k .................................................................................................................................................................. 20 M e t t a S u t t a - M o w a o m i ł u j ą c e j d o b r o c i .................................................................... 20 4 . Ś r o d a ...................................................................................................................................................................... 22 K h a n d h a S u t t a - M o w a o s k ł a d o w y c h ................................................................................. 22 M o r a P a r i t t a - W e r s y o c h r o n n e p a w i a ............................................................................. 23 V a ṭ ṭ a k a P a r i t t a - W e r s y o c h r o n n e p r z e p i ó r k i ...................................................... 24 5 . C z w a r t e k ............................................................................................................................................................ 25 D h a j a g g a S u t t a - M o w a o s z c z y c i e c h o r ą g w i ......................................................... 25 6 . P i ą t e k .................................................................................................................................................................... 29 Ā ṭ ā n ā ṭ i y a S u t t a - M o w a w Ā ṭ ā n ā ṭ a ....................................................................................... 29 7 . S o b o t a ................................................................................................................................................................... 33 A ṅ g u l i m ā l a P a r i t t a - W e r s y o c h r o n n e A ṅ g u l i m ā l i ........................................... 33 B o j j h a ṅ g a S u t t a - M o w a o c z y n n i k a c h o ś w i e c e n i a ........................................... 33 P u b b a ṇ h a P a r i t t a - P o r a n n e w e r s y o c h r o n n e ....................................................... 35 8 . R e c y t a c j e k o ń c o w e ............................................................................................................................... 38 3 W p r o w a d z e n i e t ł u m a c z a W palijskim parittā [pari + √tā] oznacza ochronny ryt, inkantację, inwokację, chanting. Jest to wiara, iż recytowanie różnego rodzaju wersów bądź urywków sutt daje pomyślność. Paritty traktowane są jako zaklęcia, zapobiegające lub chroniące przed niebezpieczeństwami naturalnymi jak również nadprzyrodzonymi. W tekstach można znaleźć argumenty sugerujące, że Buddha wątpił w działanie i zakazywał mnichom i mniszkom uprawiania magii i ezoteryzmu. W jednej z sutt (Tuvaṭaka sutta - Snp. 4.14 wers 933) Buddha nakazuje by mnich „nie rzucał magicznych zaklęć, nie interpretował snów, bądź szczególnych znaków, ani nie zajmował się astrologią.” Ostro także upominał świeckich wyznawców przed wpływem jakie niosą ze sobą tajniki uroków czy też kuglarstwa. Osoba taka wg Caṇḍāla Sutty (AN.05.175 - Mowa o wyrzutku): „jest wyrzutkiem wśród świeckich wyznawców, jest plamą wśród świeckich wyznawców, jest skalaniem wśród świeckich wyznawców.” Dzieje się tak poniew aż osoba ta zagłębiła się w działalność, którą jest: „ekscytacja wróżbami i ceremoniami, jednocześnie ignorując prawo kammy, branie za pewnik i podążanie za wskazówkami wróżb i ceremonii.” Co ciekawe w niższych światach, w których odradzają się istoty o złej kammie, pomiędzy wszystkimi katami, rzeźnikami zwierząt, zabójcami, skorumpowanymi sędziami jest także wg Maṅgulitthi Sutty (SN.19.24) wróżka, „jasnowidząca” kobieta przepowiadająca przyszłość. Jej skóra jest pożółkła i przelatując w powietrzu, uciekając od gnębiących ją ptaków niesie za sobą przykry zapach. Buddha był przeciwny i odżegnywał się od przesądów i zabobonów związanych z praktykami magicznymi z kilku powodów. Po pierwsze, wiara w szczęście bądź przeznaczenie jest sprzeczna z nauką o kammie i jej rezultatach. Po wtóre, praktyki objawień i magii nieuchronnie wiązały się z chęcią uzyskania bogactw i majątku, co jedynie sprzyjało rozwojowi lgnięcia do rzeczy materialnych jak też ugruntowywało ułudę ignorancję odnośnie świata. Wróżenie przyszłości oraz wykorzystywanie magii bądź zaklęć czy też amuletów zazwyczaj było oszustwem, trikiem, na który dawali się nabierać naiwni ludzie. Jednocześnie należy zauważyć aspekt kulturowy i obyczajowy krajów gdzie zadomowił się buddyzm. Warto przytoczyć tu urywki wstępu autorstwa A.G.S. Kariyawasama do książki „Ceremonie i rytuały buddyjskie Sri Lanki”, by dostrzec pełne spektrum tego zjawiska. i Temat tych badań, a mianowicie ceremonie i rytuały buddyjskie może nie spodobać się tak zwanym buddyjskim purystom, którzy chcieliby ograniczyć termin „buddyzm” wyłącznie do nauk zawartych w tekstach kanonicznych, jedynie w wąskim, intelektualnym zakresie. W rzeczywistości natomiast wszystkie dostępne praktyki i przestrzeganie wskazań jakie są tu opisane stanowią integralną część żywego buddyzmu, tworzonego przez współczesnych zwolenników tej religii. Wszystkie te obrzędy stanowią integralną, a zarazem intymną część duchowości dla licznej rzeszy prawdziwie oddanych buddystów. Ryty te nie mogą być zatem tak pochopnie odrzucone i uznane li tylko za wtórne przypisy do „czystego”, kanonicznego buddyzmu. interpretowanych W całej historii religijności ludzkiej jest to nieuniknione zjawisko, że gdziekolwiek rozprzestrzeni się nowa forma wiary, zaczyna także pojawiać się wśród neofitów ruch przyswajania i adaptowania duchowego przekazu, tak by odzwierciedlał społeczne i kulturowe potrzeby nowych wyznawców. Trend ten odnosi się także do buddyzmu i miało to miejsce w każdym z krajów, w którym rozpowszechniła się nauka Buddhy. Pods tawowe doktryny buddyzmu czyli Cztery Szlachetne Prawdy, Szlachetna Ośmioraka Ścieżka, bądź też współzależne powstawanie, etc., były zazwyczaj zbyt abstrakcyjne oraz nazbyt wysublimowane dla pospolitych ludzi do praktykowania w ich codziennym życiu. Dla zaspokojenia ich religijnych i emocjonalnych potrzeb stworzono system zewnętrznych rytów, zazwyczaj dokonywanych wspólnie, tak by każdy mógł pokazać i wyrazić swoje oddanie ideałom reprezentowanym poprzez Dhammę. Dzięki temu ludzie mogli także 4 przyswoić Naukę i jej wzorce, tak by następnie wdrożyć je w kontekst codziennego życia. Tym sposobem „wzniosła tradycja” kanonicznego buddyzmu dopełniona została przez „powszechną tradycję” ludowego buddyzmu, składającą się w dużej mierze z rytuałów i ceremonii. Ten aspekt buddyzmu jest zazwyczaj mniej znany, a z pewnością lekceważony. Warto jednak podkreślić, że taka forma wyrażania gorliwości religijnej poprzez obrzędowość i rytuały jest niezbędna dla przetrwania buddyzmu wśród szeroko pojętej społeczności, będąc isto tnym i żywym czynnikiem kształtującym codzienność wyznawców. Zatem wszyscy głosiciele „oryginalnego i czystego buddyzmu” opartego na tekstach kanonicznych nie powinni ignorować ani tym bardziej pomniejszać wartości tego powszechnego aspektu buddyzmu uznając go za niepotrzebny wtręt do pierwotnego przesłania Buddhy. Powinni raczej uznać obrzędową stronę buddyzmu jako niezbędną część tradycji, potrzebnej do pośrednictwa i komunikacji między wzniosłymi wzorcami a codziennością życia większości wyznawców. Mając na uwadze powyższe argumenty warto więc przyjrzeć się parittom z innej strony. Wiadomym jest, że były to urywki sutt z kanonu palijskiego, chroniącymi przed niebezpieczeństwem lub dające otuchę chorym. Praktyka recytowania lub słuchania fragmentów sutt zaczęła się bardzo wcześnie, być może już za czasów Buddhy. Warto tu nadmienić, że sam Buddha, gdy zachorował poprosił Czcigodnego Cundę by tamten z szacunku dla Nauczyciela dokonał recytacji siedmiu czynników oświecenia [zob. Tatiyagilāna Sutta (SN.46.016 - Trzecia mowa o chorobie) - jej skrót umieszczony w paritcie o czynnikach oświecenia.] Cóż takiego jest w słowach, co sprawiałoby, że dzięki nim można pokonać chorobę? Jak wyjaśnia to Bhante Gunaratana we wstępie do Księgi wersów ochronnych głównym czynnikiem jest tu umysł, który może stać się przyczyną choroby, ale też może się z niej wyzwolić. Zgodnie z buddyjskim nauczaniem, umysł jest tak ściśle połączony z ciałem, że stany psychiczne mają bezpośredni wpływ na samopoczucie i zdrowie naszego ciała. To co leczy to zatem nie jakieś magiczne dźwięki czy zaklęcia, które działają w nadprzyrodzony sposób poza nami, poza naszą kontrolą. Wręcz przeciwnie - słowa niosące ze sobą znaczenie Dhammy powinny być rozpatrywane i dzięki przypomnieniu sobie prawdziwości tego przekazu jest się uwolnionym z psycho-fizycznych dolegliwości. Kolejne pytanie jakie natychmiast chciałoby się postawić to: dlaczego Buddha miałby zapomnieć o Nauce, którą sam głosił? Znów Bhante Gunaratana przychodzi z pomocą: Buddha i arahanci (istoty w pełni wyzwolone) potrafią skoncentrować się na parittach bez niczyjej pomocy. Jednak gdy zostają dotknięci chorobą, łatwiej jest im słuchać sutty recytowanej przez innych, i w ten sposób skupić umysł na Dhammie, niż czynić tak wyłącznie o własnych siłach. W szczególnych bowiem przypadkach, jak na przykład wtedy, gdy choroba osłabia nasz umysł, siła sugestii pochodzącej od innych - czyli heterosugestii - okazuje się skuteczniejsza od autosugestii. Jak wspomniano na początku Buddha był przeciwny magicznym sztuczkom i obrzędom, których celem była szeroko rozumiana pomyślność. Można powiedzieć inaczej - Błogosławiony starał się, jak zwykle, przewartościować te potrzeby, zwłaszcza wśród świeckich i przemycić w nich nauczanie o moralności, szczerości i niewinności oraz prawdzie. Możemy zauważyć, że paritty przesiąknięte są Dhammą. Mówi się, że skuteczność wersów ochronnych zależy od prawdomówności uczestników (zwłaszcza recytującego). Często więc powtarzana jest fraza: Etena sacca-vajjena Sotthi te hotu sabbadā. Niechaj poprzez tej prawdy wypowiadanie, tobie zawsze dobrze się stanie. 5 Deklaracja prawdy, czy raczej autentyczności, wręcz niewinności przejawia się dość wyraźnie, choćby w Vaṭṭaka Paritcie czy słynnej ochronie wypowiadanej przez Aṅgulimālę, dającej łatwy połóg kobietom ciężarnym. Tego rodzaju narzędzie można zinterpretować jako pewność co do intencji oraz owoców kammy. Szczerość i czystość posiadają moc prawa przyczyny i skutku. Oprócz Właściwego Poglądu (pierwszego stopnia Szlachetnej Ośmiorakiej Ścieżki - sammā diṭṭhi) mamy tu także Właściwe Intencje (drugi stopień tejże Ścieżki - sammā saṅkappa). Jeśli spojrzeć w ten sposób na paritty, te krótkie rozprawy, które traktują o zasadach moralnego życia i dobrych efektach jakie daje ich przestrzeganie, wtedy możemy śmiało uznać, że w ten sposób przekazane zostały trzy kolejne stopnie Ośmiorakiej Ścieżki. Właściwa Mowa (sammā vācā), Właściwe Działanie (sammā kammanta) i Właściwy Sposób Życia (sammā ājīva) należą do grupy moralności (sīla) wśród ośmiu stopni Ścieżki, zatem słuchając tego rodzaju pouczeń, człowiek taki z pewnością zechce żyć zgodnie z nimi. Wychwalane co i rusz przymioty Buddhy, poprzednich Buddhów, Paccekabuddhów oraz Arahantów odnośnie ich oświecenia, zapanowania nad nieumiejętnymi wpływami umysłu, uwolnienia się od krzywdy motywować może wielu do praktyki ostatnich trzech stopni Ścieżki: Właściwego Wysiłku (sammā vāyāma), Właściwej Uważności (sammā sati) oraz Właściwej Koncentracji (sammā samādhi). Przede wszystkim rzecz jasna recytacja paritt przesiąknięta powinna być miłującą dobrocią i współczuciem, zarówno dla siebie jak i innych. Jakiekolwiek działanie motywowane miłością i chęcią niesienia dobra, podejmowane z czystym umysłem powoduje że inne osoby i istoty (np zwier zęta) potrafią wyczuć tego rodzaju intencje, dzięki czemu doznać otuchy, uszczęśliwienia. Znów, nie ma tu mowy o mocach telepatycznych, a o zwykłym prawie przyczyny i skutku, jak też umiejętnym posługiwaniu się metodami danymi przez Błogosławionego. Dobrym przykładem niech będzie tu Khandha Sutta, w której to strach niwelowany jest właśnie przez mettę. Paritty nie specjalnie skupiają się na obiektach strachu (zarówno węży, czy innych zwierzętach, ale też istotach niewidzialnych, nadprzyrodzonych) jak na samej emocji, by zastąpić ją pozytywnymi odczuciami. Zatem jeśli w czasach Buddhy lub później, gdy kogoś ogarniał strach, frustracja lub psychiczny niepokój, mógł sam wyrecytować parittę lub poprosić o to mnicha lub mniszkę. Dzięki temu, rozumiejąc słowa paritty, następowała transformacja w umyśle przestraszonego, przekształcenie się negatywnych emocji w pozytywne. Oprócz tego, jako pochodna, dokonywało się także odpuszczenie, wyjście poza stan przerażenia, uwolnienie się i introspekcja. Nie możemy zatem odmów ić parittom tego, że były w zgodzie z zasadami Dhammy. Nie oznacza to, że uzbrojeni w parittę ludzie powinni ryzykować swoje życie, natomiast istnieje prawidłowość (choćby w przypadku zwierząt), że ktoś, kto nie boi się, nie jest zwykle atakowany. Przede wszystkim więc należy używać paritt z mądrością i przezornością. Istotnym czynnikiem w recytacji paritt jest wiara w ich moc. Współcześni buddyści mogą mieć odnośnie tego pewne wątpliwości, uznając je za zabobony i zaprzeczenie tego, czego maczał Buddha. Nawet jeśli ktoś nie wierzy w duchy, istoty niebiańskie czy innego rodzaju nadprzyrodzone istoty chcące wyrządzić nam krzywdę, warto przytoczyć tu argumenty Bhante Gunaratany odnoszące się do tych kwestii: W jaki sposób negatywne wpływy pochodzące od złych istot mogą zostać zniweczone przez recytację paritt? Negatywne wpływy są rezultatem złych myśli, dlatego można im przeciwdziałać za pomocą szlachetnych stanów umysłu. Jednym ze sprawdzonych środków wiodących do tego celu jest słuchanie i kontemplowanie recytacji paritt ze zrozumieniem i zaufaniem. Moc tkwiąca w koncentracji jest bowiem tak potężna, że poprzez zwrócenie całej swojej uwagi na prawdę niesioną przez paritty, człowiek jest w stanie rozwinąć w sobie szlachetne stany umysłu. 6 W oparciu o tę samą prawidłowość, czyli poprzez wywołanie szlachetnych stanów umysłu, pochodzących ze skoncentrowanego i ufnego słuchania paritt, możemy spodziewać się wymiernych efektów w świecie doczesnym. Zgodnie z twierdzeniem Buddhy, właściwy wysiłek jest czynnikiem koniecznym do przezwyciężenia cierpienia. Słuchając recytacji paritt jesteśmy w stanie wytworzyć energię potrzebną do zapewnienia sobie sukcesu w świecie doczesnym i jednocześnie zadbać o rozwój duchowy. Na psychiczne i fizyczne kłopoty, będące powodem cierpienia i nieszczęścia, nie ma lepszego lekarstwa niż prawda, którą niesie Dhamma. Dlatego recytacje paritt, wtedy gdy przekazują autentyczną Dhammę i są wysłuchiwane z właściwym nastawieniem, potrafią wytworzyć szlachetne stany umysłu. Stany te przyczyniają się do dobrego zdrowia, a także prowadzą do rozwoju zarówno na planie doczesnym, jak i duchowym. Efekt, a więc i moc paritt potrafi także przekraczać odległość, nieważne jak wielką. To prawda, że buddyści uznają paritty za niezawodne, potężne i oczyszczające narzędzie, innymi słowy – lek na wszystko. Powstaje jednak pytanie, czy recytacje paritt dają swój ochronny rezultat za każdym razem? Warto w tym miejscu przytoczyć słowa czcigodnego Nāgaseny, będące odpowiedzią na pytanie króla Milindy o to, dlaczego nie we wszystkich przypadkach paritta potrafi uchronić kogoś przed śmiercią: „Recytacja paritt może nie przynieść skutku z powodu trzech czynników: przeszkód kammicznych (kammāvaraṇena), przeszkód pochodzących ze spalmień (kilesāvaraṇena) lub z braku wiary (asaddahanatāya).” (KN.19.4.2.04 maccupāsamuttipañho) Kamma oznacza intencjonalne działanie, a nie jego skutek, dlatego przyjmuje się, że każde działanie może zawsze napotkać na przeciwdziałanie. Kamma nie jest statyczna, lecz zmienia się nieustannie, przechodzi proces ciągłego tworzenia, więc każdej akcji może zawsze towarzyszyć reakcja. Z tego powodu zła kamma po stronie słuchających recytacji może przyczynić się do unieważnienia pozytywnych efektów niesionych przez paritty. Także wtedy, gdy umysł słuchacza skażony jest negatywnymi myślami, korzystny efekt recytacji może się nie urzeczywistnić. Jednak niezależnie od tego jak nieczysty będzie umysł słuchacza, jeśli przejawi on wielkie zaufanie w skuteczność recytacji, to z pewnością zapewni sobie udział w jej dobroczynnym działaniu. Wszystko czego uczył Buddha to nauka o umyśle, tego jak się przejawia, jakie interakcje zachodzą miedzy nim a materią, formą (rūpa). Ideałem było zatem dostrzeganie rzeczywistości umysłowej taką jaka jest yathābhūta , odpowiednie przyłożenie uwagi by to dostrzec yoniso manasikāra oraz przejrzyste dostrzeganie, wgląd w to co w danej chwili widzimy vipassanā . Dhamma w tłumaczeniu natura zjawisk odnosi się do pewnych praw, które dają wskazówki w jaki sposób umysł, uwarunkowany przez materię, środowisko, przyczynę i skutek, może wyzwolić się ze stworzonych przez siebie skaz i doświadczyć Nieuwiązania. W takim rozumieniu jakakolwiek pomoc, nawet najmniejsza, pod postacią chociażby przekazu jakie niosą paritty, jest na wagę złota. Świeccy wyznawcy, zwykle nie mogąc sobie pozwolić na poświecenie całego życia na odkrywanie subtelnego przekazu muszą zadowolić się tego rodzaju wyrywkowymi przekazami Dhammy. W krajach gdzie zadomowiła się tradycja buddyjska uważa się, że tego rodzaju recytacje, zwłaszcza całonocne chantingi paritt przynoszą bezpieczeństwo i dobrobyt dla osób w nich uczestniczących. Zwykle tego rodzaju ceremonie odbywają się podczas pełni lub nowiu księżyca, czasem będzie to poświęcenie nowego klasztoru lub nowowybudowanego domu. Częstą praktyką jest także zapraszanie mnichów recytujących urywki kanonu w trakcie pogrzebów czy rocznic śmierci członka rodziny. Ten konkretny zbiór wersów ochronnych skomponowany został przez Sayadawa U Sīlanandę na potrzeby mnichów uczących się na Uniwersytecie Theravādy (I.T.B.M.U.). Stąd też w dziale recytacji końcowych występują Cztery rodzaje kontemplacji , używane wyłącznie przez bhikkhów i bhikkhuni. Świeckie osoby dzięki temu mogą dowiedzieć się na czym polegają cztery rekwizyty, oraz w jaki sposób są spożytkowane przez mnisią Saṅghę. Członkowie zakonu buddyjskiego powinni 7 lekarstw) zgodnie z używać czterech rekwizytów (pożywienia, szat, miejsca spoczynku, odpowiednim zamierzeniem. Przed użyciem jakiejkolwiek rzeczy danej przez świeckich wyznawców każdy członek Saṅghi zobligowany jest, by zastanowić się i rozważyć w jakim celu chce użyć konkretnego rekwizytu. Tym sposobem, medytując przynajmniej raz dziennie nad naturą i intencją spożywania pokarmu, lekarstw, używania szat, przebywania w klasztorach ufundowanych przez domowników, mnisi i mniszki nie powinni generować żadnych zanieczyszczeń w umyśle. Oprócz funkcji informującej o czterech rekwizytach, recytacja ta może także zainspirować świeckich wyznawców do kontemplacji nad ich własnym dobytkiem. Kompozycja paritt jest zróżnicowana, niektóre są niemal identyczną kopią sutt z kanonu palijskiego (np. Maṅgala Sutta, Ratana Sutta) inne są tylko konspektem, na podstawie istniejących mów (np. Aṅgulimāla Paritta, Bojjhaṅga Paritta). Większość z paritt posiada wstęp, który jest znacznie późniejszą kompilacją, kończącą się zwykle frazą: parittaṃ taṃ bhaṇāma he - parittę tę wygłaszamy. Istnieje wiele różnych zbiorów paritt, różniących się ilością (od 24 do 29) jak też długością poszczególnych paritt, na przykład lankijska Pirit Potha, zwana także Catubhāṇavārapāḷi ( Tekst czterech recytacji ). W Birmie (Myanmar) recytuje się jako wersy ochronne urywki z Abhidhammy, etc. Na portalu Sasana.pl dostępne są pliki audio z nagranymi recytacjami paritt Czcigodnego U Sīlanandy. Oprócz tego dostępne są również filmy z recytacjami, tekstem palijskim i tłumaczeniem. Skład poniższego zbioru paritt wraz z odpowiednikami w kanonie palijskim:  Saraṇa-gamaṇaṃ (Khp.01)  Maṅgala Sutta (Khp.05, Snp.2.04 - Mowa o błogosławieństwach)  Ratana Sutta (Khp.06, Snp.2.01 - Mowa o klejnocie)  Metta Sutta (Khp.09, Snp.1.08 - Mowa o miłującej dobroci)  Khandha Sutta (AN.04.67 - Mowa o składowych)  Mora Paritta (Jat.159 - Wersy ochronne pawia)  Vaṭṭaka Paritta (Jat.035 - Wersy ochronne przepiórki)  Dhajagga Sutta (SN 11.03 - Mowa o szczycie chorągwi)  Āṭānāṭiya Sutta (DN.32 - Mowa w Āṭānāṭa)  Aṅgulimāla Sutta (MN.086 - Mowa o Aṅgulimāli)  Bojjhaṅga Paritta (SN.46.014, SN.46.015, SN.46.016 - Pierwsza, druga, trzecia mowa o chorobie)  Cattāro Paccavekkhaṇa (MN.002 - Mowa o wszystkich skazach)  Kāyagatāsati (Khp.03) Oby poniższe tłumaczenie przyniosło korzyści wynikające ze zrozumienia Dhammy wszystkim istotom. Grudzień, 2012 Piotr Jagodziński 8 P a r i t t a P ā ḷ i W e r s y P a r i t t y Namo tassa Bhagavato Arahato Sammā- Sambuddhassa. Hołd Jemu, Błogosławionemu, Godnemu, Doskonale Samo Przebudzonemu. Namo tassa Bhagavato Arahato Sammā- sambuddhassa. Namo tassa Bhagavato Arahato Sammā- sambuddhassa. Hołd Jemu, Błogosławionemu, Godnemu, Doskonale Samo Przebudzonemu. Hołd Jemu, Błogosławionemu, Godnemu, Doskonale Samo Przebudzonemu. S a r a ṇ a - g a m a ṇ a ṃ P r z y j ę c i e s c h r o n i e n i a Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi, Dhammaṃ saraṇaṃ gacchāmi, Saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmi, Przyjmuję schronienie w Buddzie, Przyjmuję schronienie w Dhammie, Przyjmuję schronienie w Saṅdze, Dutiyampi Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi, Dutiyampi Dhammaṃ saraṇaṃ gacchāmi, Dutiyampi Saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmi, Tatiyampi Buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmi, Tatiyampi Dhammaṃ saraṇaṃ gacchāmi, Tatiyampi Saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmi. Po raz drugi przyjmuję schronienie w Buddzie, Po raz drugi przyjmuję schronienie w Dhammie, Po raz drugi przyjmuję schronienie w Saṅdze, Po raz trzeci przyjmuję schronienie w Buddzie, Po raz trzeci przyjmuję schronienie w Dhammie, Po raz trzeci przyjmuję schronienie w Saṅdze. B u d d h a - g u ṇ ā A t r y b u t y B u d d h y Itipi so Bhagavā, Arahaṃ, Sammā-sambuddho, Vijjā-caraṇa-sampanno, Sugato, Lokavidū, Anuttaro purisa-damma-sārathi, Satthā deva-manussānaṃ, Buddho, Bhagavāti. Istotnie taki jest Błogosławiony, Godny, Doskonale Samo Przebudzony, Zrealizowany w najwyższej mądrości i o współczującym postępowaniu, Biegły w najpomyślniejszym działaniu, Znawca światów, Niezrównanie wprawny w poskramianiu istot, Nauczyciel bóstw i ludzi, Przebudzony, Błogosławiony. 9 B u d d h a - v a n d a n ā S k ł a d a n i e c z c i B u d d h o m Ye ca Buddhā atītā ca, ye ca Buddhā anāgatā, paccuppannā ca ye Buddhā, ahaṃ vandāmi sabbadā. N atthi me saraṇam aññaṃ, Buddho me saraṇaṃ varaṃ, etena saccavajjena, hotu me jayamaṅgalaṃ. Uttamaṅgena vande’haṃ, pādapaṃsuṃvaruttamaṃ, Buddhe yo khalito doso, Buddho kamatu taṃ mama. Ci Buddhowie, którzy byli w przeszłości, Ci Buddhowie, którzy będą w przyszłości, Buddhowie, którzy istnieją w teraźniejszości, wszystkim im składam cześć w całej okazałości. Nie ma dla mnie schronienia innego, oprócz Buddhy - schronienia najdoskonalszego, niechaj poprzez tej prawdy wypowiadanie, zwycięskie błogosławieństwo dla mnie nastanie. Składam cześć chyląc czoło, przed kurzem ze stóp Najznakomitszego, wszelkie me pomyłki i błędne postępowanie, niech w świadectwie Buddhy będą mi wybaczane. D h a m m a - g u ṇ ā A t r y b u t y D h a m m y Svākkhāto bhagavatā dhammo, sandiṭṭhiko, akāliko, ehipassiko, opanayiko, paccattaṃ veditabbo viññūhi. Dobrze objaśniona jest Dhamma Błogosławionego, przejawia się tu i teraz, jej zrozumienie przynosi natychmiastowe rezultaty, zapraszająca każdego, aby przyszedł i zobaczył, sprzyjająca w podążaniu do ostatecznego celu, może być zrealizowana i doświadczona przez każdego mądrego człowieka. D h a m m a - v a n d a n ā S k ł a d a n i e c z c i D h a m m i e Ye ca Dhammā atītā ca, ye ca Dhammā anāgatā, paccuppannā ca ye Dhammā, ahaṃ vandāmi sabbadā. N atthi me saraṇam aññaṃ, Dhammo me saraṇaṃ varaṃ, etena saccavajjena hotu me jayamaṅgalaṃ. Uttamaṅgena vande’haṃ, Dhammañca tividhaṃ varaṃ. Dhamme yo khalito doso, Dhammo kamatu taṃ mama. Ta Dhamma, która była w przeszłości, Ta Dhamma, która będzie w przyszłości, Dhamma, która istnieje w teraźniejszości, wszystkim im składam cześć w całej okazałości. Nie ma dla mnie schronienia innego, oprócz Dhammy - schronienia najdoskonalszego, niechaj poprzez tej prawdy wypowiadanie, zwycięskie błogosławieństwo dla mnie nastanie. Składam cześć chyląc czoło, przed trójdzielną Dhammą znamienitą, wszelkie me pomyłki i błędne postępowanie, niech w świadectwie Dhammy będą mi wybaczane. 10 S a ṅ g h a - g u ṇ ā A t r y b u t y S a ṅ g h i Supaṭipanno bhagavato sāvaka-Saṅgho, ujupaṭipanno bhagavato sāvaka-Saṅgho, ñāyapaṭipanno bhagavato sāvaka-Saṅgho, sāmīci-paṭipanno bhagavato sāvakaSaṅgho, yad idaṃ cattāri purisayugāni, aṭṭha-purisa-puggalā, esa bhagavato sāvaka Saṅgho, āhuneyyo, pahuneyyo, dakkhiṇeyyo, añjalikaraṇiyyo, anuttaraṃ puññakkhetaṃ lokassā ti. Saṅgha uczniów Błogosławionego praktykuje w dobry sposób, Saṅgha uczniów Błogosławionego praktykuje w rzetelny sposób, Saṅgha uczniów Błogosławionego praktykuje w prawidłowy sposób, Saṅgha uczniów Błogosławionego praktykuje we właściwy sposób – niniejsze cztery pary ludzi, osiem poszczególnych typów ludzi – tym jest Saṅgha uczniów Błogosławionego, godna podarunków, godna gościnności, godna ofiarowań, której powinno okazywać się szacunek, która jest nieporównywalnym polem zasług dla świata. S a ṅ g h a - v a n d a n ā S k ł a d a n i e c z c i S a ṅ d z e Ye ca Saṅghā atītā ca, ye ca Saṅghā anāgatā, paccuppannā ca ye Saṅghā, ahaṃ vandāmi sabbadā. N atthi me saraṇam aññaṃ, Saṅgho me saraṇaṃ varaṃ, etena saccavajjena, hotu me jayamaṅgalaṃ. Uttamaṅgena vande’haṃ, Saṅghañca duvidh’ottamaṃ, Saṅghe yo khalito doso, Saṅgho kamatu taṃ mama. Ta Saṅgha, która była w przeszłości, Ta Saṅgha, która będzie w przyszłości, Saṅgha, która istnieje w teraźniejszości, wszystkim im składam cześć w całej okazałości. Nie ma dla mnie schronienia innego, oprócz Saṅghi - schronienia najdoskonalszego, niechaj poprzez tej prawdy wypowiadanie, zwycięskie błogosławieństwo dla mnie nastanie. Składam cześć chyląc czoło, przed dwudzielną Saṅghą znamienitą, wszelkie me pomyłki i błędne postępowanie, niech w świadectwie Saṅghi będą mi wybaczane. ☸ 11 1 . N i e d z i e l a P a r i t t a - P a r ik a m m a 1. Samantā cakkavāḷesu, atrāgacchantu devatā, saddhammaṃ Munirājassa, suṇantu saggamokkhadaṃ. 2. Dammassavana-kālo ayaṃ bhaddantā. Dammassavana-kālo ayaṃ bhaddantā. Dammassavana-kālo ayaṃ bhaddantā. 3. Namo tassa Bhagavato Arahato Sammā- sambuddhassa. Namo tassa Bhagavato Arahato Sammā- sambuddhassa. Namo tassa Bhagavato Arahato Sammā- sambuddhassa. 4. Ye santā santa-cittā, tisaraṇa-saraṇā, ettha lokantare vā, Bhummābhummā ca devā guṇagaṇagahaṇa byāvatā sabbakālaṃ. Ete āyantu devā, vara-kanaka-maye, Merurāje vasanto, Santo santosa-hetuṃ Munivara-vacanaṃ, sotumaggaṃ samaggā. 5. Sabbesu cakkavāḷesu, yakkhā devā ca bramaṇo, Yaṃ amhehi kataṃ puññaṃ, sabba-sampatti-sādhakaṃ. 6. Sabbe taṃ anumoditvā, samaggā Sāsane ratā, Pamadā-rahitā hontu, ārakkhāsu visesato. 7. Sāsanassa ca lokassa, vuḍḍhi bhavatu sabbadā, Sāsanampi ca lokañca, devā rakkhantu sabbadā. P r z y g o t o w a n i e d o P a r i t t y 1. Niech tutaj przybywają, devy ze wszelkich wieloświatów, niechaj dobrej Dhammy Króla Mędrców wysłuchają, o niebiosach i wyswabadzaniu. 2. Mający to szczęście, nadszedł czas by wysłuchać Dhammy. Mający to szczęście, nadszedł czas by wysłuchać Dhammy. Mający to szczęście, nadszedł czas by wysłuchać Dhammy. 3. Hołd Jemu, Błogosławionemu, Godnemu, Doskonale Samo Przebudzonemu. Hołd Jemu, Błogosławionemu, Godnemu, Doskonale Samo Przebudzonemu. Hołd Jemu, Błogosławionemu, Godnemu, Doskonale Samo Przebudzonemu. 4. Te świetne, o świetnym umyśle, w trzech schronieniach schronione, devy z tym światem związane, ziemskie i ponad ziemią wzniesione, zawsze mnóstwem zasług chcąc być przyozdobione, niechaj wszystkie one, wraz z ich królem, który przebywa na Meru - złotej górze, wysłuchają słów najwspanialszego Mędrca, które są wspaniałym źródłem szczęścia. 5. Istoty ze wszelkich wieloświatów, yakkhów, dev i brahmów, niech wszystkie radują się z pożytecznego, działania przez nas uczynionego. 6. Niech wszystkie one radośnie, zjednoczone i oddane Sāsanie, pozostając bez rozproszeń, strzegą bez rozróżnień. 7. Niech świat nieustannie wzrasta w Sāsanie, niechaj dzięki ochronie dev Sāsana na dłużej ostanie. 12 8. Sadhiṃ hontu sukhī sabbe, parivārehi attano, Anīghā sumanā hontu, saha sabbehi ñātibhi. 9. Rājato vā corato vā manussato vā amanussato vā Aggito vā udakato vā pisācato vā khāṇukato vā Kaṇṭakato vā nakkhattato vā Janapadarogato vā asaddhammato vā Asandiṭṭhito vā asappurisato vā Caṇḍa-atthi-assa-miga-goṇa-kukkura ahi-vicchika-maṇisappa-dīpi accha-taraccha-sūkara-mahiṃsa yakkha-rakkhasādīhi nānābhayato vā, nānārogato vā, nānā-upaddavato vā ārakkhaṃ gaṇhantu. 8. Niech wszelakie istnienia będą szczęśliwymi, będąc razem z rodzinami swymi, zawsze zadowolonymi, od krzywdy uwolnionymi. 9. Przed złodziejami i władcami, ludźmi, nieludzkimi istotami, pożarami, powodziami, duchami, drogowymi przeszkodami, cierniami, złymi omenami, epidemiami i nieprawdziwymi naukami, błędnymi przekonaniami, złymi kompanami, dzikimi słoniami, końmi, jeleniami, osłami, psami, wężami, skorpionami, wodnymi wężami, gepardami, niedźwiedziami, hienami, dzikami, bykami, yakkhami, rakkasami, jak też innymi niebezpieczeństwami i chorobami, oraz innymi nieszczęściami, obyśmy byli ochraniani. M a ṅ g a l a S u t t a M o w a o b ł o g o s ł a w i e ń s t w i e 10. Yaṃ maṅgalaṃ dvādasahi, Cintayiṃsu sadevakā, sotthānaṃ nādhigacchanti, Aṭṭhattiṃsañca maṅgalaṃ, 11. Desitaṃ Devadevena, Sabbapāpavināsanaṃ, Sabbalokahitatthāya, Maṅgalaṃ taṃ bhaṇāma he. 12. Evaṃ me sutaṃ. Ekaṃ samayaṃ Bhagavā Sāvatthiyaṃ viharati Jetavane Anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṃ Jetavanaṃ obhāsetvā yena Bhagavā tenupasaṅkami. Upasaṅkamitvā Bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatā Bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi: 10. Ludzie wraz z bogami, próbowali odkryć przez dwanaście lat, czym jest błogosławieństwo, lecz nie mogli odkryć błogosławieństw, a jest ich trzydzieści osiem, prowadzących do szczęścia. 11. Recytujmy te błogosławieństwa, nauczane przez bóstwo bóstw, Buddhę, dla dobra całego świata, dla wyplenienia zła. 12. Oto com usłyszał. Pewnego razu Błogosławiony przebywał niedaleko miasta Sāvatthi w klasztorze Anāthapiṇḍiki w gaju Jety. W tym czasie pewna deva, w samym środku nocy z niezrównaną wspaniałością rozświetliwszy swym blaskiem cały gaj Jety przybyła do Błogosławionego. Przybliżywszy się złożyła z wielkim szacunkiem ukłon i stanęła z boku. Stojąc tak zwróciła się do Błogosławionego tymi wersami: 13 13. Bahū devā manussā ca, maṅgalāni acintayuṃ. Ākaṅkhamānā sotthānaṃ, brūhi maṅgalamuttamaṃ. 14. Asevanā ca bālānaṃ, paṇḍitānañca sevanā, pūjā ca pūjaneyyānaṃ, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 15. Patirūpadesavāso ca, pubbe ca katapuññatā. attasammāpaṇidhi ca, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 16. Bāhusaccañca sippañca, vinayo ca susikkhito, subhāsitā ca yā vācā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 17. Mātāpitu upaṭṭhānaṃ, puttadārassa saṅgaho, anākulā ca kammantā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 18. Dānañca dhammacariyā ca, ñātakānañca saṅgaho, anavajjāni kammāni, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 19. Āratī viratī pāpā, majjapānā ca saṃyamo, appamādo ca dhammesu, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 20. Gāravo ca nivāto ca, santuṭṭhi ca kataññutā, kālena dhammassavanaṃ, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 21. Khantī ca sovacassatā, samaṇānañca dassanaṃ, kālena dhammasākacchā, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 13. Wielu bogów i ludzi poszukując szczęścia, rozmyślało nad tym czym są błogosławieństwa. Proszę, powiedz nam co jest błogosławieństwem najwyższym. 14. Nie identyfikuj się z głupcami, bądź identyfikowany z mędrcami, szanuj tych, którzy są zasłużenie szanowani, to jest błogosławieństwo najwyższe. 15. W odpowiednim miejscu żyć, nieustannie dobre zasługi czynić, we właściwy sposób się doskonalić, to jest błogosławieństwo najwyższe. 16. Posiadać umiejętności i mieć najwyższe poznanie, udoskonalać się w moralnej dyscyplinie, w mowie wysławiać się łagodnie, to jest błogosławieństwo najwyższe. 17. Dla matki i ojca być pomocnym, dla dzieci i współmałżonka być opiekuńczym, zajęciem trudzić się nieskomplikowanym, to jest błogosławieństwo najwyższe. 18. Bycie szczodrym, życie zgodne z Dhammą prowadzenie, o bliskie osoby troskliwe dbanie, nienagannych czynów popełnianie, to jest błogosławieństwo najwyższe. 19. Od zła powstrzymywać się i stronić, substancji odurzających unikać, na naturę zjawisk się uwrażliwiać, to jest błogosławieństwo najwyższe. 20. Mieć szacunek do innych i być skromnym, zadowolonym oraz wdzięcznym, słuchanie Dhammy w czasie odpowiednim, to jest błogosławieństwo najwyższe. 21. Bycie tolerancyjnym, do rad słuchania skorym, mając wzór w każdym czcigodnym, dyskutowanie o Dhammie w czasie odpowiednim, to jest błogosławieństwo najwyższe. 14 22. Tapo ca brahmacariyañca, ariyasaccāna dassanaṃ, nibbānasacchikiriyā ca, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 23. Phuṭṭhassa lokadhammehi, cittaṃ yassa na kampati, asokaṃ virajaṃ khemaṃ, etaṃ maṅgalamuttamaṃ. 24. Etādisāni katvāna, sabbatthamaparājitā, sabbattha sotthiṃ gacchanti, taṃ tesaṃ maṅgalamuttama nti. 22. Pilne praktykowanie i czystego życia realizowanie, Czterech Szlachetnych Prawd dostrzeganie, Nibbāny doświadczanie, to jest błogosławieństwo najwyższe. 23. Czyj umysł, choć dotknięty przez światowe uwarunkowania, pozostanie niezmącony, wolny od smutków i skaz, w pełni zabezpieczony, to jest błogosławieństwo najwyższe. 24. Ci, którzy dokonują tak pomyślnych czynów, wszędzie są niezwyciężeni, gdziekolwiek będą, są zaspokojeni, to jest dla nich błogosławieństwo najwyższe. ☸ 15 2 . P o n i e d z i a ł e k R a t a n a S u t t a 25. Paṇidhanato paṭṭhāya Tathāgatassa dasa pāramiyo, dasa upapāramiyo, dasa paramattha pāramiyo ‘ti, samattiṃsa pāramiyo pañca mahāpariccāge: lokatthacariyaṃ ñātatthacariyaṃ Buddhatthacariyanti tisso cariyāyo pacchimabhave gabbhavakkantiṃ, jātiṃ, abhinikkhamanaṃ, padhānacariyaṃ, Bodhipallaṅke Māravijayaṃ, sabbaññutaññāṇappaṭivedhaṃ, Dhammacakkappavattanaṃ, nava lokuttaradhammeti, sabbepi me Buddhaguṇe āvajjetvā Vesāliyā tīsu pākārantaresu, tiyāmarattiṃ Parittaṃ karonto Āyasmā Ānandatthero viya kāruññācittaṃ upaṭṭhapetvā. 26. Koṭisatasahassesu, Cakkavāḷesu devatā, Yassāṇaṃ paṭiggaṇhanti, Yañca Vesāliyā pure. 27. Rogāmanussa-dubbhikkha- Sambhūtaṃ tividhaṃ bhayaṃ, Khippam’antaradhāpesi, Parittaṃ taṃ bhaṇāma he. 28. Yānīdha bhūtāni samāgatāni, Bhummāni vā yāni va antalikkhe. Sabbeva bhūtā sumanā bhavantu, Athopi sakkacca suṇantu bhāsitaṃ. 29. Tasmā hi bhūtā nisāmetha sabbe, Mettaṃ karotha mānusiyā pajāya. Divā ca ratto ca haranti ye baliṃ, Tasmā hi ne rakkhatha appamattā. M o w a o K l e j n o c i e 25. Mając umysł pełen współczucia, jak Czcigodny Ānanda, który recytował te ochronne paritty przez trzy części nocy, praktykując medytację chodzoną na ścieżce między trzema murami miejskimi Vesālī, kontemplując następujące atrybuty Buddhy: od momentu gdy Bodhisatta postanowił osiągnąć stan Buddhy, zaczął praktykować trzydzieści paramit składających się z dziesięciu paramit, dziesięciu upaparamit, oraz dziesięciu paramatthaparamit, pięciu najwyższych darów, trzech wielkich praktyk składających się z praktyki na rzecz świata, praktyki na rzecz najbliższych oraz praktyki na rzecz osiągnięcia stanu Buddhy, aż do momentu rozpoczęcia ostatniego życia, przyjmując poczęcie w łonie swej matki, narodzin, wyrzeczenia się świata, praktyki ascezy, zwycięstwa nad Mārą podczas gdy siedział na tronie drzewa Bodhi, zdobycia wszechwiedzy, gdy zakręcił kołem Dhammy wykładając swoją pierwszą rozprawę wraz z dziewięcioma ponadświatowymi dhammami. 26. Ta paritta zgodnie przyjęta przez devy, z dziesięciu milionów światów, której słowa recytujemy, ochroniła miasto Vesālī, 27. Natychmiast uwolniła, od trzech klęsk, wynikających z: głodu, chorób oraz działalności istot pozaludzkich. 28. Jakiekolwiek istoty tutaj zgromadzone, ziemskie czy niebiańskie, oby wszystkie były szczęśliwe, oraz by uważnie wysłuchały moich słów. 29. Zatem natężcie słuch wszystkie istoty, okażcie mettę dla ludzi, którzy w dzień i w nocy przynoszą wam dary, dlatego też chrońcie ich gorliwie. 16 30. Yaṃ kiñci vittaṃ idha vā huraṃ vā, Saggesu vā yaṃ ratanaṃ paṇītaṃ. Na no samaṃ atthi Tathāgatena. Idampi Buddhe ratanaṃ paṇītaṃ. Etena saccena suvatthi hotu! 31. Khayaṃ virāgaṃ amataṃ paṇītaṃ, Yadajjhagā Sakyamunī samāhito. Na tena Dhammena samatthi kiñci, Idampi Dhamme ratanaṃ paṇītaṃ. Etena saccena suvatthi hotu! 32. Yaṃ Buddhaseṭṭho parivaṇṇayī suciṃ, Samādhimānantarikaññamāhu. Samādhinā tena samo na vijjati, Idampi Dhamme ratanaṃ paṇītaṃ. Etena saccena suvatthi hotu! 33. Ye puggalā aṭṭha sataṃ pasatthā, Cattāri etāni yugāni honti. Te dakkhiṇeyyā Sugatassa sāvakā, Etesu dinnāni mahapphalāni. Idampi Saṅghe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 34. Ye suppayuttā manasā daḷhena, Nikkāmino Gotamasāsanamhi. Te pattipattā amataṃ vigayha, Laddhā mudhā nibbutiṃ bhuñjamānā. Idampi Saṅghe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 30. Czy będzie to skarb tutaj czy w świecie ponad, czy też drogocenny klejnot w niebiesiech, żaden nie równa się z Tathāgatą. W Buddzie jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 31. Wyzbyty z zanieczyszczeń, bez pożądań, poza śmierci rubieże, ponad przeciętność wstąpił łagodny mędrzec z rodu Sakyów. Nie ma niczego coby równało się tej Dhammie. W Dhammie jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie. 32. Tę czystą koncentrację umysłu, wychwalał niedościgniony Buddha, jako dającą natychmiastowe rezultaty na Ścieżce. Nie ma takowej, która byłaby równa tej koncentracji. W Dhammie jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie. 33. Tych osiem osób stanowi cztery pary; Ci są wychwalani przez prawych, Ci są uczniami Błogosławionego, wartymi dawanych im darów, Im ofiarowane dary przynoszą obfite owoce. W Saṅdze jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie. 34. Z czujnym i pilnym umysłem, dokładnie wykonując instrukcje Gotamy, zrealizowawszy to co miało być urzeczywistnione, bez przeszkód cieszą się spokojem wyzwolenia, będąc poza śmiercią i poza pożądaniami. W Saṅdze jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 17 35. Yathindakhīlo pathavissito siyā, Catubbhi vātehi asampakampiyo. Tathūpamaṃ sappurisaṃ vadāmi, Yo ariyasaccāni avecca passati. Idampi Saṅghe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 36. Ye ariyasaccāni vibhāvayanti, Gambhīrapaññena sudesitāni. Kiñcāpi te honti bhusaṃ pamattā, Na te bhavaṃ aṭṭhamamādiyanti. Idampi Saṅghe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 37. Sahāvassa dassanasampadāya, Tayassu dhammā jahitā bhavanti. Sakkāyadiṭṭhi vicikicchitañca, Sīlabbataṃ vāpi yadatthi kiñci. 38. Catūhapāyehi ca vippamutto, Chaccābhiṭhānāni abhabba kātuṃ. Idampi Saṅghe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 39. Kiñcāpi so kamma karoti pāpakaṃ, Kāyena vācā uda cetasā vā. Abhabba so tassa paṭicchadāya, Abhabbatā diṭṭhapadassa vuttā. Idampi Saṅghe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 35. Tak jak mocno osadzony w ziemi filar, nie zadrży pod wpływem czterech wiatrów, Tak też, powiadam wam, Poczciwi, w ten sposób dostrzegają Szlachetne Prawdy. W Saṅdze jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 36. Ci, którzy jasno pojmują Szlachetne Prawdy, będąc odpowiednio pouczeni przez Tego o Wnikliwej Mądrości, nawet gdy ulegną zamroczeniu, ósmy raz już się nie odrodzą. W Saṅdze jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 37. Wraz z ustanowieniem wglądu, pozbywają się trzech zanieczyszczeń: przekonania o istnieniu trwałej osobowości, wątpliwości odnośnie Doktryny, oraz wiary w wyzwolenie poprzez rytuały i ceremonie. 38. Ocaleni są z czterech stanów niedoli, niezdolni do popełniania sześciu zwyrodniałych występków. W Saṅdze jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 39. Jeśli ten kto ujrzał Nieuwarunkowane, robiłby coś nieodpowiedniego, czynem, słowem czy myślą, nie będzie w stanie tego ukryć; gdyż powiedziano, że jest to niemożliwością. W Saṅdze jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 40. Vanappagumbe yatha phussitagge, Gimhānamāse paṭhamasmiṃ gimhe. Tathūpamaṃ Dhammavaraṃ adesayi, Nibbānagāmiṃ paramaṃ hitāya. Idampi Buddhe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 40. Tak jak w gęstwinach leśnych, wraz z pierwszymi letnimi upałami, rozkwitają najwyższe korony drzew, tak też nauczana przez Niego Najwartościowsza z Nauk, odpowiednio wdrożona prowadzi do Nibbāny - najdoskonalszego dobra. W Buddzie jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 18 41. Varo Varaññū Varado Varāharo, Anuttaro Dhammavaraṃ adesayi. Idampi Buddhe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 42. Khīṇaṃ purāṇaṃ nava natthi sambhavaṃ, Virattacittāyatike bhavasmiṃ. Te khīṇabījā avirūḷhichandā, Nibbanti dhīrā yathāyaṃ padīpo. Idampi Saṅghe ratanaṃ paṇītaṃ, Etena saccena suvatthi hotu! 43. Yānīdha bhūtāni samāgatāni, Bhummāni vā yāni va antalikkhe. Tathāgataṃ devamanussapūjitaṃ, Buddhaṃ namassāma suvatthi hotu! 44. Yānīdha bhūtāni samāgatāni, Bhummāni vā yāni va antalikkhe. Tathāgataṃ devamanussapūjitaṃ, Dhammaṃ namassāma suvatthi hotu! 45. Yānīdha bhūtāni samāgatāni, Bhummāni vā yāni va antalikkhe. Tathāgataṃ devamanussapūjitaṃ, Saṅghaṃ namassāma suvatthi hotū!’ti. 41. Najdoskonalszy, Znawca Najwartościowszego, Dawca Najcenniejszego, Głosiciel Najważniejszego, Niezrównany w objaśnianiu Najkorzystniejszej z Nauk. W Buddzie jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 42. Kładą kres temu co przeszło, nowemu nie pozwalają powstać, nie przywiązują uwagi do ponownego stawania się, wyzbyli się ochoty do potencjalnego odrodzenia, Mędrcy ci wygaśli niczym płomień w lampie. W Saṅdze jest ten drogocenny klejnot. Niech świadectwo tej prawdy pomyślność przyniesie! 43. Jakiekolwiek istoty tutaj zgromadzone, ziemskie czy niebiańskie, Oddając razem cześć Doskonałemu Buddzie, któremu hołd składają bogowie i ludzie, niech nastanie pomyślność! 44. Jakiekolwiek istoty tutaj zgromadzone, ziemskie czy niebiańskie, Oddając razem cześć Doskonałej Dhammie, której hołd składają bogowie i ludzie, niech nastanie pomyślność! 45. Jakiekolwiek istoty tutaj zgromadzone, ziemskie czy niebiańskie, Oddając razem cześć Doskonałej Saṅdze, której hołd składają bogowie i ludzie, niech nastanie pomyślność! ☸ 19 3 . W t o r e k M e t t a S u t t a M o w a o m i ł u j ą c e j d o b r o c i 46. Yassā nubhāvato yakkhā, Neva dassenti bhīsanaṃ, Yamhi cevānuyuñjanto, Rattindiva matandito. 47. Sukhaṃ supati sutto ca, Pāpaṃ kiñci na passati, Evamādiguṇūpetaṃ, Parittaṃ taṃ bhaṇāma he. 48. Karaṇīyamatthakusalena, Yanta santaṃ padaṃ abhisamecca Sakko ujū ca suhujū ca, Suvaco cassa mudu anatimānī. 49. Santussako ca subharo ca, Appakicco ca sallahukavutti Santindriyo ca nipako ca, Appagabbho kulesuananugiddho 50. Na ca khuddamācare kiñci, Yena viññū pare upavedeyyuṃ, Sukhino vā khemino hontu, Sabbe sattā bhavantu sukhitattā. 51. Ye keci pāṇabhūtatthi, Tasā vā thāvarā va navasesā Dighā vā yeva mahantā, Majjhimā rassakā aṇukathūlā. 52. Diṭṭhā vā yeva adiṭṭhā, Ye va dūre vasanti avidūre Bhūtā va sambhavesī va, Sabba sattā bhavantu sukhitattā. 53. Na paro paraṃ nikubbetha, Nātimaññetha katthaci na kañci, Byārosanā paṭighasaññā, Nāññamaññassa dukkhamiccheyya. 46. Dzięki mocy tej sutty Yakkhowie, nie ukażą swych przerażających form. Ktokolwiek praktykując ją, pilnie, za dnia czy w nocy, 47. Śpi spokojnie i podczas spania, żadnego koszmaru nie przyśni. Obdarzone takimi właściwościami, słowa paritty recytujmy. 48. Oto te dobre czyny pozwalają osiągnąć stan spokoju: bycie dostępnym, uczciwym, prostolinijnym, uprzejmym, delikatnym i niezarozumiałym. 49. Łatwym do zadowolenia, skromnym w utrzymaniu, mającym niewiele obowiązków do spełnienia, oraz oszczędnym. Dzięki uspokojeniu umysłu - przenikliwym. Ani zbyt śmiałym, ani desperacko przywiązanym do rodziny. 50. Nie popełniając nawet najdrobniejszych niewłaściwych uczynków, za które później mędrcy mogliby upominać. Niech szczęście i łagodność trwają, niechaj wszystkie istoty osiągną pomyślność. 51. Niechaj wszystkie istoty które żyją; poruszające się, nieruchome czy jakiekolwiek inne, długie i duże, średnie, małe, subtelne czy odrażające, 52. Widzialne i niewidzialne, żyjące daleko i tuż obok, narodzone czy mające przyjść na świat - niechaj wszystkie istoty będą szczęśliwe i mają się dobrze. 53. Niech się nie umniejsza niczyjej wartości, czy bez powodu uważa kogoś za gorszego. Niech się nie sprawia przykrości innym będąc prowokowanym przez gniewne i awersyjne usposobienie. 20 54. Mātā yathā niyaṃ puttam, Āyusā ekaputtamanurakkhe Evampi sabbabhūtesu, Mānasaṃ bhāvaye aparimāṇaṃ. 55. Mettañca sabbalokasmi, Mānasaṃ bhāvaye aparimāṇaṃ, Uddhaṃ adho ca tiriyañca, Asambādhaṃ averamasapattaṃ. 56. Tiṭṭhaṃ caraṃ nisinno va, Sayāno yāvat ‘assa vitamiddho. Etaṃ satiṃ adhiṭṭheyya, Bramhametaṃ vihāramidhamāhu. 57. Diṭṭhiñca anupagamma, Sīlavā dassanena sampanno. Kāmesu vineyya gedhaṃ, Na hi jātu gabbhaseyya punar eti ‘ti. 54. Niczym matka troszcząca się o życie swojego jedynego syna, takie samo nastawienie należy rozwijać wobec wszystkich istot, bez rozróżniania. 55. Rozwijaj pełną miłości dobroć względem wszystkich istot, ogarniając cały świat, czy to w górze, czy u dołu, czy w środku. Bez przeszkód, nienawiści, czy wrogości. 56. Czy to stojąc, idąc czy siedząc, a nawet leżąc, lecz nie śpiąc. Wzbudzaj w sobie tę wolę i nastawienie, to jest nazywane domeną najwyższych bogów. 57. Nie tkwiąc w jakichkolwiek poglądach, lecz postępując etycznie osiąga się właściwy wgląd, gdy żądze zmysłowości wyciszą się, nie będzie się już nigdy więcej poczętym w łonie. ☸ 21 K h a n d h a S u t t a 58. Sabbāsīvisajtīnaṃ, Dibbamantāgadhaṃ viya, Yaṃ nāseti visaṃ ghoraṃ, Sesañcāpi parissayaṃ. 59. Āṇākkhettamhi sabbattha, Sabbadā sabbapāṇinaṃ, Sabbasopi nivāreti, Parittaṃ taṃ baṇāma he. 60. Virūpakkhehi me mettaṃ, Mettaṃ Erāpathehi me, Chabyāputtehi me mettaṃ, Mettaṃ Kaṇhāgotamakehi ca. 61. Apādakehi me mettaṃ, Mettaṃ dvipādakehi me, Catuppadehi me mettaṃ, Mettaṃ bahuppadehi me. 62. Mā maṃ apādako hiṃsi, Mā maṃ hiṃsi dvipādako, Mā maṃ catuppado hiṃsi, Mā maṃ hiṃsi bahuppado. 63. Sabbe sattā sabbe pāṇā, Sabbe bhūtā ca kevalā, Sabbe bhadrāni passantu, Mā kañci pāpamāgamā. 64. Appamāṇo Buddho, Appamāṇo Dhammo, Appamāṇo Saṅgho, Pamāṇavantāni siriṃsapāni Ahi, vicchikā, satapadī, Uṇṇanābhī, sarabū, mūsikā. 4 . Ś r o d a M o w a o s k ł a d o w y c h 58. Niczym niebiańskie zaklęcie, potrafi w pełni zapobiec, niszcząc groźną truciznę, wszystkich jadowitych stworzeń. 59. Obejmując swym zasięgiem, wszelkie istoty, żyjące wszędzie, o każdej porze, parittę tę wygłaszamy. 60. Między mną a Virupakkhami jest miłująca dobroć, miłująca dobroć jest między mną a Erapathami, między mną a potomkami Chabya jest miłująca dobroć, miłująca dobroć jest między mną a Czarnymi Gotamakami. 61. Dla istot beznogich mam miłującą dobroć, mam miłującą dobroć dla istot dwunogich, dla istot czteronogich mam miłującą dobroć, mam miłującą dobroć dla istot wielonogich. 62. Niech istoty beznogie mnie nie krzywdzą, niech nie krzywdzą mnie istoty dwunogie, niech istoty czteronogie mnie nie krzywdzą, niech nie krzywdzą mnie istoty wielonogie. 63. Wszystkie istoty żyjące, wszystkie oddychające, wszystkie zrodzone, razem i wyszczególnione, oby wszystkie zaznały dostatku, oby nie doświadczyły niepomyślnego wypadku. 64. Bezgraniczny jest Buddha, bezgraniczna jest Dhamma, bezgraniczna jest Saṅgha, ustalono granice ze wszystkimi pełzającymi stworzeniami, wężami, skorpionami, stonogami, pająkami, jaszczurkami i myszami. 22 65. Katā me rakkhā kataṃ me parittaṃ, Paṭikkamantu bhūtāni. Sohaṃ namo Bhagavato, Namo sattannaṃ Sammāsambuddhānanaṃ. 65. Dokonując tej paritty, dokonałem tej ochrony, obym był przez te byty w spokoju pozostawiony. składam cześć Błogosławionym, siedmiu w pełni Samo Przebudzonym. M o r a P a r i t t a W e r s y o c h r o n n e p a w i a 66. Pūrentaṃ Bodhisambhāre, Nibbataṃ morayoninaṃ. Yena saṃvihitārakkhaṃ, Mahāsattaṃ vanecarā, 67. Cirassaṃ vāyamantāpi, Neva sakkhiṃsu gaṇhituṃ. „Brahmamantan”ti akkhātaṃ, Parittaṃ taṃ bhaṇāma he. 68. Udetayaṃ cakkhumā ekarājā, Harissavaṇṇo pathavippabhāso. Taṃ taṃ namassāmi harissavaṇṇaṃ pathavippabhāsaṃ, Tayājja guttā viharemu divasaṃ. 69. Ye brāhmaṇā vedagū sabbadhamme, Te me namo te ca maṃ pālayantu. Namatthu Buddhānaṃ namatthu Bodhiyā, Namo Vimuttānaṃ namo Vimuttiyā. Imaṃ so parittaṃ katvā, moro carati esanā. 70. Apetayaṃ cakkhumā ekarājā, Harissavaṇṇo pathavippabhāso. Taṃ taṃ nammassāmi harissavaṇṇaṃ pathavippabhāsaṃ, Tayājja guttā viharemu rattiṃ. 71. Ye brāhmaṇā vedagū sabbadhamme, Te me namo te ca maṃ pālayantu. Namatthu Buddhānaṃ namatthu Bodhiyā, Namo Vimuttānaṃ namo Vimuttiyā. Imaṃ so parittaṃ katvā, moro vāsamakappayī. 66. Spełniając zalecenia potrzebne do przyszłego Przebudzenia, w łonie pawiej matki się poczęła Nadzwyczajna Istota. 67. Ochraniana tak, że myśliwi wytropić jej nie zdołali, choć w lesie przez długi czas szukali, ponieważ zwą to „Zaklęciem Brahmy” Parittę tę wygłaszamy. 68. Wschodzi najwyższy z króli, spojrzenie rozjaśniający, złoto zabarwiony, ziemię oświecający. Tak przeto i ja darzę czcią złoto zabarwionego, ziemię oświecającego, przezeń biegu dzisiejszego dnia i nas chroniącego. 69. Oddaję cześć tym, u których brak niemiłego, co dowiedzieli się o Naturze wszystkiego, niech mają mnie w swojej opiece! Otaczam czcią Przebudzonych! Otaczam czcią Przebudzenie! Hołd Wyswobodzonym! Hołd Wyswobodzeniu! Dokonawszy tej paritty, paw udał się na strawę. 70. Zachodzi najwyższy z króli, spojrzenie rozjaśniający, złoto zabarwiony, ziemię oświecający. Tak przeto i ja darzę czcią złoto zabarwionego, ziemię oświecającego, przezeń biegu dzisiejszej nocy i nas chroniącego. 71. Oddaję cześć tym, u których brak niemiłego, co dowiedzieli się o Naturze wszystkiego, niech mają mnie w swojej opiece! Otaczam czcią Przebudzonych! Otaczam czcią Przebudzenie! Hołd Wyswobodzonym! Hołd Wyswobodzeniu! Dokonawszy tej paritty, paw udał się na spoczynek. 23 V a ṭ ṭ a k a P a r i t t a W e r s y o c h r o n n e p r z e p i ó r k i 72. Pūrentaṃ Bodhisambhāre Nibbataṃ vaṭṭajātiyaṃ Yassa tejena dāvaggi Mahāsattaṃ vivajjayi. 73. Therassa Sāriputtassa Lokanāthena bhāsitaṃ Kappaṭṭhāyiṃ mahātejaṃ Parittaṃ taṃ bhaṇāma he. 74. Atthi loke sīlaguṇo Saccaṃ socceyyanuddayā; Tena saccena kāhāmi, Sacca-kiriya-muttamaṃ. 75. Āvajjetvā Dhammabalaṃ Saritvā pubbake Jine, Saccabala-mavassāya, Sacca-kiriya-makāsahaṃ. 76. „Santi pakkhā apatanā, Santi pādā avañcanā. Mātāpitā ca nikkhantā, Jātaveda paṭikkamā” 77. Saha sacce kate mayhaṃ, Mahāpajjalito sikhī, Vajjesi soḷasakarīsāni, Udakaṃ patvā yathā sikhī, Saccena me samo natthi, Esā me saccapāramī. 72. Spełniając zalecenia potrzebne do przyszłego Przebudzenia jako przepiórka się odrodziła Nadzwyczajna Istota, którą pożoga lasu ominęła. 73. Wygłoszoną onegdaj Czcigodnemu Sāriputtcie, przez Tego który świat od zguby ocalił, działającą przez teraźniejszy eon cały, potężną moc posiadającą, Parittę tę wygłaszamy. 74. Są w tym świecie wartości moralności, prawdomówności, oraz korzyści wynikające z prawdziwości, działając zgodnie z prawdą wyzwolonym tą funkcją uczciwą. 75. Moc Dhammy kontemplując, zaprzeszłych Zwycięskich pamiętając, z nieuniknionej prawdy siłą działam w zgodzie z tą funkcją uczciwą. 76. „Mam skrzydełka, lecz nie zdolnym do latania, mam nóżki, ale za małym do poruszania, mama z tatą zostawili mnie samego, ogniu co las pożerasz – dość już tego!” 77. W momencie gdy dałem wyraz mej uczciwości, wielki pożar został wygaszony omijając mnie na szesnaście karīs długości jakby do wody się zbliżywszy został uśmierzony. Nie ma niczego coby równało się mej prawdomówności, oto dowód mej prawdomównej doskonałości. ☸ 24 5 . C z w a r t e k D h a j a g g a S u t t a M o w a o s z c z y c i e c h o r ą g w i 78. Yassānussaraṇenāpi, Antalikkhepi pāṇino, Patiṭṭhamadhigacchanti, Bhūmiyaṃ viya sabbathā. 79. Sabbūpaddavajālamhā, Yakkhacorādisambhavā Gaṇanā na ca muttānaṃ, Parittaṃ taṃ bhaṇāma he. 80. Evaṃ me sutaṃ. Ekaṃ samayaṃ Bhagavā Sāvatthiyaṃ viharati Jetavane Anāthapiṇḍikassa ārāme. 81. Tatra kho Bhagavā bhikkhū āmantesi, Bhikkhavo ti Bhadante ti te bhikkhū Bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca: Bhūtapubbaṃ, bhikkhave, devāsurasaṅgāmo samupabbūḷho ahosi. Atha kho, bhikkhave, Sakko devānamindo deve Tāvatiṃse āmantesi, ‘Sace, mārisā, devānaṃ saṅgāmagatānaṃ uppajjeyya bhayaṃ vā chambhitattaṃ vā lomahaṃso vā, mameva tasmiṃ samaye dhajaggaṃ ullokeyyātha. Mamaṃ hi vo dhajaggaṃ ullokayataṃ yaṃ bhavissati bhayaṃ vā chambhitattaṃ vā lomahaṃso vā, so pahīyissati’. 82. ‘No ce me dhajaggaṃ ullokeyyātha, atha Pajāpatissa devarājassa dhajaggaṃ ullokeyyātha. Pajāpatissa hi vo devarājassa dhajaggaṃ ullokayataṃ yaṃ bhavissati bhayaṃ vā chambhitattaṃ vā lomahaṃso vā, so pahīyissati’. 83. ‘No ce Pajāpatissa devarājassa dhajaggaṃ ullokeyyātha, atha Varuṇassa devarājassa dhajaggaṃ ullokeyyātha. Varuṇassa hi vo devarājassa dhajaggaṃ ullokayataṃ yaṃ bhavissati bhayaṃ vā chambhitattaṃ vā lomahaṃso vā, so pahīyissati’. 78. Jeśli ta paritta jest w pamięci przechowywana, niczym ziemia tak mocna podstawa na sklepieniu niebieskim przez takie istoty jest osiągana. 79. Ponieważ z sieci nieszczęścia wszelakiego, przez yakkhów, złodziei i wrogów spowodowanego, bezlik istnień w ten sposób jest uwalniany, parittę tę wygłaszamy. 80. Oto com usłyszał. Pewnego razu Błogosławiony przebywał niedaleko mia
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Paritta Pāḷi - Wersy Ochronne
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: