Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00359 005973 13100611 na godz. na dobę w sumie
Paryż. Przewodnik-celownik. Wydanie 3 - książka
Paryż. Przewodnik-celownik. Wydanie 3 - książka
Autor: , Liczba stron: 192
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-8585-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Przewodniki-celowniki to nowatorskie publikacje turystyczne, opisujące najciekawsze miasta i regiony Europy. Ich wyróżnikiem są dokładne mapy oraz zwięzłe, przygotowane w formie leksykonu i ilustrowane zdjęciami opisy atrakcji turystycznych. Nowe przewodniki dają swobodę podczas zwiedzania, wolność i niezależność podczas wycieczek i podroży. Pozwalają w prosty sposób odnajdywać w terenie interesujące miejsca i identyfikować obiekty. Mapa, tekst i zdjęcia uzupełniają się i tworzą wzajemnie powiązaną całość, która sprawi, że samodzielna wędrówka po mieście stanie się prawdziwą przyjemnością!

Przewodnik-celownik Paryż to: atlas centrum miasta 1:10 000, alfabetyczny leksykon ponad 100 największych atrakcji turystycznych Paryża ponad 150 kolorowych fotografii, a także zwięzłe informacje praktyczne, przejrzysty system odsyłaczy i słowniczek ... a wszystko po to, by w nieskrępowany sposób cieszyć się Paryżem, bezbłędnie trafiać do wybranych przez siebie celów, ułożyć własny plan zwiedzania, poznać i zobaczyć najciekawsze zabytki w mieście.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Rue Jean Lantier QUAI DE LA MEGISSERIE VOIE GEORGES POMPIDOU Théâtre du Châtelet fontaine du Châtelet P a U r E T A G y N N A ż H C AIS Rue de la Verrerie Tour Saint-Jacques Rue Pernelle Châtelet Châtelet Théâtre de Théâtre de la Ville la Ville AVENUE VICTORIA Paryż AI D Assistance Publique – Hôpitaux de Paris E G CitéCité ES Q U Quai de la Corse R U D E U R u ple ue d Tem R Rue de la Verrerie Hôtel de Ville Hôtel de Ville Hôtel de Ville 42 u a b o e L e d u R V RES Sainte-Croix Aubriot Rue de la Bretonnerie ue des Archives Rue de Moussy RUE DE RIVOLI R u e F rançois Miron R Société Historique et Littéraire Polonaise ELLO Rue Maitre Albert Rue de Bievre Rue des Bernardins R U E M Saint-Nicolas du Chardonnet Q Q 52 Musée Mémorial des Martyrs de la Déportation Rue Budé uai d Orléans UAI DE LA TOURNELLE Rue de Poissy Rue de ntoise Po 18 atlas miasta BOU L E VA R D SAINT-GER MAIN w środku! Institut du Monde Arabe de l’Assistance Publique et Rue Cochin Hôpitaux de Paris O N G E K 46 L Ubezpieczenie w podróży G E Mauber Mutualité Mauber Mutualité 62 s e Rue du Sommerard Rue de Latran arm Rue des Écoles s C e e d u R n College de France Musée de la Préfecture de Police Saint-Ephrem Q s V U 29 Barres Église Saint-Gervais de et Saint-Protais Rue AI D 53 E L’H Rue de l Hôtel de Ville OIE G OTEL DE VILLE Pont Philippe Louis GES PO Jean du Rue Bellay Quai de Bourbon Boutarel Rue Île Saint-Louis 44 M O R E Rue de Lutece É T I C A L E D E U R RER St-Michel – Notre Dame Point Zéro Hôtel-Dieu Marché Neuf QUAI SAINT-MICHEL Rue de la Huchette SEK W A N A R u e d ue Arcole R Ru e C e s Q u U r si a i n a s u h a n o i n e ss e x F l e u r s Pomnik Karola Wielkiego 11 Q U AI D Cathédrale Notre-Dame de Paris E M Église Saint- Julien-le-Pauvre O N T E B S E U Q C A J 30 u e D a n te R U E L A G R A N Autorki przewodnika: Aneta Pazik, Joanna Uchto Współpraca: Aurelia Hołubowska (uzupełnienia tekstów) Aktualizacja: Katarzyna Głuc Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Kompleksowe opracowanie redakcyjne: Aurelia Hołubowska Redakcja i korekta wydania: Gabriela Turzańska, Maciej Żemojtel Zdjęcie na okładce: © iStockphoto.com | Matejay Opracowanie kartograficzne: Grzegorz Marchut, Maciej Drzniewicz Źródło pochodzenia danych kartograficznych: OSM (http://www.openstreetmap.org) Koncepcja graficzna serii: Panczakiewicz Art Design, Paweł Panczakiewicz Projekt okładki i strony tytułowej: MAZAKI STUDIO Konrad Rządowski Skład: Krzysztof Hosaja Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?bepac3 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie III ISBN: 978-83-246-8585-1 Copyright © Helion, 2014 SPIS TREŚCI 4 Indeks atrakcji turystycznych 15 Atlas Paryża 57 Historia Paryża 69 Atrakcje Paryża 175 Informacje praktyczne • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Rue du Président WilsonPromenade Bernard LafrayBOULEVARD PÉRIPHÉRIQUERue LaugierRue BayenAVENUE NIELAVENUE DE WAGRAMRue d AlsaceRue de PronyRue Pierre DemoursRue AmpereRue BalzacAvenue HocheAvenue HocheRue VernetBoulevard de ReimsRue CardinetRue BeaujonRue BeaujonRue DaruRue RivayRue TréboisRue GuersantRue PonceletRue des AcaciasAVENUE FOCHRue des RenaudesRue WashingtonRue de BerriRue Louis RouquierRue BreyRue Jules GuesdeRue Gabriel PériRue FourcroyRue MédericAvenue CarnotAvenue BrunetiereRue CarnotRue VernierRue VerniquetRue GaliléeAVENUE KLÉBERRue GalvaniRue de LorraineRue de l ÉtoileRue Louise MichelAVENUE D IÉNARue Léon JostRue Jacques IbertAVENUE MARCEAURue FaradayRue TroyonRue Lord ByronRue GounodRue d ArmailléRue LebonRue MargueritteRue EulerRue TorricelliRue Philibert DelormeRue de ChazellesRue Arsene HoussayeRue DescombesRue LabieAvenue BeaucourRue Marguerite LongRue du Rue BrémontierRue BaryeRue BerryerRue Alfred RollRue Édouard VaillantRue Théodule Ribot PORTE D ASNIERESAVENUE DE LA Rue de SenlisRue de la NévaRUE VICTOR HUGORue MeissonierRue Roger BaconRue Eugene FlachatRue RudeBoulevard du Fort de VauxRue de La PérouseRue LamennaisRue GervexRue Villa AubletCité Odiot Gustave DoréRue ChatelierRue le Rue Saint-MarceauxRue de Villebois-MareuilRue Avenue Bertie Albrecht GuizotVilla Rue de l Arc de TriompheRue Dumas RousselotRue de l Abbé Villa LaugierSquare du RouleVilla Wagram Saint-Honoré Maurice Rue Ravel FerenbachCité d AvricourtRue Balny Place Boulnois CourcellesRue deBoulevard de ReimsAVENUE DE WAGRAMde Saint-SenochBoulevard PereirePlace des PAUL ADAMAVENUE GOUVION-SAINT-CYRSquare du RhôneBOULEVARD DE COURCELLESRue Jean JauresAVENUE DES TERNES Jean-BaptisteRue Pierre DemoursAVENUE STÉPHANE MALLARMÉ INTÉRIEURRue LauristonRue Guillaume TellRue de TilsittAVENUE MAC-MAHONRue CurnonskyBoulevard de ReimsRue RennequinAVENUE DES CHAMPS-ÉLYSÉESAVENUE DE FRIEDLANDAvenue Gourgaud TernesBOULEVARD PEREIREBOULEVARD BERTHIERAVENUE DE VILLIERSRue Théodore de BanvilleRue de BassanoBOULEVARD PÉRIPHÉRIQUE EXTÉRIEURRue Jou(cid:31)roy d AbbansAlphonse de NeuvilleRue du Faubourg Rue de Courcelles Saint-HonoréBOULEVARD MALESHERBESRue de TocquevilleRue Aristide BriandAVENUE DE LA GRANDE ARMÉEAVENUE VICTOR HUGOBOULEVARDRue Claude DebussyBoulevard de la SommeColonel MollArgentheArgentheCharles de Gaulle ÉtoileCharles de Gaulle ÉtoileKléberKléberPéreirePéreireCourcellesCourcellesWagramWagramLouise MichelLouise MichelPorte de ChamperretPorte de ChamperretTernesTernesGeorge VGeorge VAnnonciationArc de TriompheSaint-Alexandre NevskiSaint-Françoisde SalesSainte-OdileSaint-Ferdinanddes TernesTERNES1BCABCA12361. Musée de la Contrefaçon (ok. 1 km)8. Bois de Boulogne (ok. 3 km)22. La Défense (ok. 3,8 km)18Allée de la Comtesse de SégurAvenue FerdousiImpasse FortinRue de TocquevilleRue CardinetRue LegendreRue de SaussureRue NolletRue CardinetRue de MonceauRue Tru(cid:31)autRue de MiromesnilRue de MiromesnilRue du RocherRue des MoinesRue DulongRue de LevisRue LemercierRue des Rue de NaplesRue d AnjouRue BrochantRue Général FoyRue de la BienfaisanceRue Sau(cid:31)royRue de la CondamineRue d ArtoisRue MurilloRue des BatignollesRue GautheyRue de MadridRue PasquierRue d AstorgRue de PenthievreRue du ColliséeRue de PronyRue VieteRue LacroixCité des FleursRue PouchetRue FortunyRue de la BaumeRue DaubignyRue ClairautRue LavoisierRue de PonthieuRue RoyRue TreilhardRue de BerneRue de SureneRue BerzéliusRue VézelayRue d EdimbourgRue PortalisRue RoquépineRue SalneuveRue de la FélicitéRue de ThannRue de TéhéranRue des ApenninsRue TarbéRue de PhalsbourgRue Henri RochefortRue PuteauxRue LebouteuxPassage CardinetPlace Charles FillionRue des MathurinsRue Georges BergerRue Émile LevelRue DavyRue BeudantRue LamandéRue BernoulliRue du PrintempsRue de LogelbachRue Jacquemontd ArgensonRue Rue AndrieuxRue Jean MermozRue PelouzeRue BoulayRue de ChéroyRue Paul BodinRue MalevilleRue AmpereRue Jacques BingenRue Louis MuratRue Laribe FauréGabriel NicolaySquarePlace Henri BergsonRue de Messine Mont DoreRue du Rue des Geo(cid:31)roy Passage Didelot LégerImpasse DebussyClaude Square Avenue de ValoisBOULEVARD HAUSSMANNBOULEVARD MALESHERBESRUE DE LABORDEBOULEVARD DE COURCELLESRUE DE ROMEFermiersRue Guy Moquet Rue de La Boétie Rue de La Boétie RUE JOUFFROY D ABBANS Rue de constantinopleBOULEVARD PEREIRERue de TocquevilleAVENUE DE VILLIERSBERTHIERRue du Faubourg Rue de Courcelles LéonCosnard Saint-HonoréAvenue de MessineAvenue PercierBOULEVARD DES BATIGNOLLESRue BoursaultRue de MoinesRue CambacéresAVENUE DE CLICHYRue de la Ville l ÉvequeRue de VienneRue de LabordeDamesRUE DE LA PÉPINIEREBOULEVARD MALESHERBESRue Rue de BerriBOULEVARD Rue Paul BaudryBOULEVARD HAUSSMANNRue CernuschiRue de Lisbonne de la Creche Rue MalesherbesMalesherbesSt-AugustinSt-AugustinMonceauMonceauSt-Philippe-du-RouleSt-Philippe-du-RouleVilliersVilliersRomeRomeBrochantBrochantPorte de ClichyPorte de ClichyEuropeEuropeMiromesnilMiromesnilSaint-Philippe-du-RouleMusée Nissimde CamondoMusée HennerSaint-Charlesde MonceauPont CardinetParc de MonceauMusée Jacquemart-AndréChapelle ExpiatoireMairie du 17éme arrondissementSaint-AugustinSainte-Marie des BatignollesMusée CernuschiWAGRAMEFDEFD123993722 Historia Paryża Początki Zalety doskonałej lokalizacji Paryża doceniono już ponad 2000 lat temu – odkryli je Paryzjowie, celtyckie plemię, które założyło tu swoją osadę. Potem miejscowością władali rzymianie, a tych z ko- lei wyparli Frankowie. Po podboju Galii przez Franków Paryż stał się głównym ośrodkiem ich państwa. Karol Wielki (z dynastii Karo- lingów panującej od 751 r.) przeniósł wprawdzie stolicę do akwi- zgranu, a władzę w mieście przekazał miejscowym dostojnikom, jednak już w 987 r. ostatni hrabia Paryża, Hugo Kapet, koronował się na króla Francji. Data ta wyznacza też początek długiego pa- nowania nowej dynastii – Kapetyngów. Średniowiecze Paryż szybko stał się ważnym ośrodkiem kulturalnym, m.in. dzię- ki napływowi przedstawicieli ówczesnej elity intelektualnej oraz powstawaniu nowych klasztorów i kościołów. Z kolei na rozwój gospodarczy stolicy Francji wpływ mieli kupcy oraz rzemieślnicy, którzy organizowali się w cechy. Najbardziej wpływowe było zrze- szenie kupców transportujących swoje towary rzeką. O znaczeniu tej grupy zawodowej do dziś przypomina żaglowiec w herbie Pa- ryża. Filip II august (1180–1223), dbając o rozwój gospodarczy miasta, wybudował dla kupców hale targowe i ulepszył © Gautier Willaume | Dreamstime.com Kamienni obserwatorzy Serce Paryża – Île de la Cité © Bartek Cieniawa | photobart.com urządzenia portowe. również temu kró- lowi stolica Francji zawdzięcza utworze- nie uniwersytetu paryskiego. W XIII w. 80-tysięczny Paryż był największym mia- stem chrześcijańskiej Europy. W następnym stuleciu sytuacja stoli- cy Francji uległa diametralnej zmianie. Ludność cierpiała głód (1315–17) i była dziesiątkowana przez epidemię dżu- my (1348–49). Na domiar złego w 1. poł. XIV w., po wygaśnięciu głównej linii dy- nastii Kapetyngów, rozpoczęły się angiel- sko-francuskie zmagania o tron, znane jako wojna stuletnia (1337–1453). Walki nie ominęły także Paryża, m.in. w 1356 r. przewodniczący cechu kupców, Étienne Marcel, ogłosił się panem miasta i stanął przeciwko samemu delfinowi Francji (na- stępcy tronu francuskiego), przyszłemu Karolowi V (1364–80). Ten ostatni, już jako król, na nowo obwarował prawobrzeżny Paryż, aby chronić przedmieścia przed anglikami, oraz rozbudował Bastylię. Kilkadziesiąt lat później (w 1420 r.) Paryż dostał się jednak w ręce „gości” zza kana- łu La Manche. Miasto zostało odebrane anglikom 16 lat później. W 2. poł. XV w. wojna stuletnia dobiegła końca, a Paryż znów mógł cieszyć się pokojem i dobro- bytem. Godność stolicy odzyskał jednak dopiero w następnym stuleciu, za pano- wania Franciszka I (1515–47). Epoka renesansu i władzy absolutnej rozwój Paryża renesansowego wiąże się z powrotem do stolicy Franciszka I Wa- lezego po 1530 r. Władca ten rozpoczął przekształcanie średniowiecznego Luwru w renesansowy pałac, on także zainicjował budowę kościoła Saint-Eustache i ratusza. Paryż rozkwitał też intelektualnie i kultural- nie – przyczynił się do tego rozwój drukar- stwa, a także działalność licznych poetów i uczonych. Najwybitniejsi nauczali w zało- żonym w 1530 r. Collège de France. Kup książkę 58 Poleć książkę Kup książkę 59 Poleć książkę Paryż Historia Paryża Rzeź hugenotów W noc św. Bartłomieja, z 23 na 24 sierpnia 1572 r., z inicjatywy Ka- tarzyny Medycejskiej wymordowano kilka tysięcy hugenotów (francuskich wyznawców kalwinizmu), którzy przybyli do Paryża na ślub Henryka III Nawarskiego. Choć otwarty na wiele idei epoki odrodzenia, katolicki Paryż po- został nieprzyjazny reformacji. Podziały religijne były na tyle głę- bokie, że ich „owocem” stała się osławiona rzeź hugenotów w noc św. Bartłomieja w 1572 r. (zob. ramka). Walki na tle wyznaniowym trwały także w następnych dziesięcioleciach. W celu walki z huge- notami zawiązała się Liga Katolicka, stronnictwo katolików wystę- pujące także przeciw królowi, Henrykowi III Walezemu (1574–89), gdy ten poczynił pewne ustępstwa na rzecz protestantów. Do- piero następca tego monarchy (zasztyletowanego zresztą przez katolickiego mnicha), Henryk IV (1589–1610), zdołał zakończyć francuskie wojny religijne. Panowanie Henryka IV wiąże się ze zmianami w architekturze Pa- ryża. Na początku XVII w. przebudowano Luwr i, wzniesiony przez Katarzynę Medycejską, pałac Tuileries. Henryk IV za- kończył też budowę ratusza i Pont Neuf. Stolica Francji rozwijała się także jako ośrodek kultury i nauki: w 1620 r. powstała drukarnia królewska, a 15 lat później – akademia Francuska (najstarsze francuskie © Bartek Cieniawa | photobart.com Arc de Triomphe du Carrousel Jardins des Tuileries © Bartek Cieniawa | photobart.com towarzystwo naukowe). Miasto piękniało i rozrastało się. W 1. poł. XVII w. założo- no ogród botaniczny, kardynał richelieu kazał wystawić sobie Pałac Kardynalski (dziś: Pałac Królewski), a dla wdowy po Henryku IV, Marii Medycejskiej, wznie- siono Pałac Luksemburski. Ludwik XIII (1610–43) zbudował umocnienia na pra- wym brzegu Sekwany (obecnie na ich miejscu znajdują się bulwary). Powstały nowe dzielnice – Le Marais, przedmieścia Saint-Honoré i Saint-Germain; zabudowa- no też Île St-Louis. Panowanie Ludwika XIV (1643–1715) to okres niezwykłego rozkwitu kulturalno- -architektonicznego stolicy Francji. Ska- nalizowano całe połacie miasta i zało- żono manufaktury zaopatrujące pary- żan w luksusowe wyroby. Król polecił zbudować przytułki dla biednych oraz przeznaczony dla weteranów wojennych Hôtel des Invalides. Jednak w tym czasie nad stolicą zbierały się już czarne chmu- ry. Na początku XVIII w. w Paryżu istniały wielkie nierówności społeczne. Potrzeby biedoty były kompletnie ignorowane. Zmiana tej sytuacji miała nastąpić już pod koniec stulecia. Od rewolucji francuskiej do II Cesarstwa Wybuch rewolucji w 1789 r. wywrócił do- tychczasowy porządek rzeczy do góry nogami. Paryż stał się sceną większości wydarzeń związanych z tym krwawym i otoczonym ponurą sławą przewrotem (m.in. zgilotynowania w 1793 r. pary kró- lewskiej – Ludwika XVI i Marii antoniny), przez co znalazł się na ustach całej Euro- py. Kraj na kilka lat pogrążył się w chaosie wojny domowej i terroru. Kres rewolucji francuskiej położył dopiero generał Bona- parte, który w 1799 r. objął władzę w wy- niku zamachu stanu. Swoistą pamiątką po tym ważnym w dziejach Francji epi- zodzie są barwy rewolucji – kolory Paryża, niebieski i czerwony, przeplecione z bielą dynastii Burbonów – które z czasem stały się barwami narodowymi kraju. Paryż otrzymał od Napoleona specjalny status, stał się miastem bez mera i rady miejskiej, ale „pod opieką prefekta Se- kwany i prefekta policji bezpośrednio pod rozkazami rządu”. Bonaparte miał boga- te plany dotyczące stolicy Francji. Z jego rozkazu rozpoczęto budowę m.in. Łuku Triumfalnego, kolumny na placu Vendôme, kanałów Ourcq, Saint-Martin i Saint-Denis. Kup książkę 60 Poleć książkę Kup książkę 61 Poleć książkę Paryż B Basilique du Sacré-Cœur atrakcje Paryża 35, rue du Chevalier de la Barre linia 2, stacja Anvers; linia 12, stacja Abbesses www.sacre-coeur- -montmarte.com bazylika: codz. 6.00–23.00; kopuła i krypta: 9.00–19.00 kopuła i krypta: 8 EUR tak 4 Basilique du Sacré-Cœur (bazylika Serca Jezusowego) 4 J1 Bazylika Sacré-Cœur stoi na najwyższym wzgórzu dzielnicy Mont- martre (130 m n.p.m.), na północ od centrum Paryża. Jej białe kopuły, nawiązujące układem do weneckiej bazyliki św. Marka widać niemal z całego miasta (co turystom może ułatwić orien- tację), a jej wierzchołek jest drugim co do wysokości – po wieży Eiffla – punktem Paryża. Świątynia powstała jako symbol powrotu Francji do dawnej świet- ności po klęsce w wojnie z Prusami (1870–71). Kościół w stylu neo- romańsko-bizantyńskim wzniesiono w 1914 r., po ponad 40 latach budowy (sporo czasu zajęło zwłaszcza utwardzenie gruntu i bu- dowa fundamentów), a konsekrowano go dopiero po I wojnie światowej – w 1919 r. Wymiary świątyni są imponujące: ok. 100 m długości i 50 m sze- rokości. Jej kopuły sięgają 79 m, a wieża północna ma 83 m wy- sokości. W owej wieży znajduje się najcięższy dzwon w Paryżu (ok. 19 ton), „Savoyarde” (Sabaudczyk); samo jego serce waży 850 kg. Ze szczytu kopuły (wejście schodami po lewej stronie nawy) moż- na podziwiać panoramę Paryża i widok na tereny oddalone nawet o 30 km. Elewacje kościoła wyłożono trawertynem, zwanym też białym granitem – stąd potoczna nazwa budowli: „biała bazylika”. Fasadę zdobi figura Chrystusa oraz konne posągi chyba najbar- dziej lubianych przez Francuzów postaci: Joanny d’arc oraz króla Ludwika IX Świętego. Wnętrze bazyliki jest dość bogato zdobione (choć początkowo zakładano, że będzie to kościół pielgrzymkowy o bardzo skrom- nym wystroju), a dekoracje utrzymano w stylu neobizantyńskim. To właśnie w prezbiterium Sacré-Cœur znajduje się jedna z naj- większych mozaik na świecie – w jej centrum zobaczymy Chry- stusa z rozpostartymi rękoma. W neoromańskiej krypcie pod świątynią wyświetlane są filmy o hi- storii kościoła; znajduje się tam również urna z sercem inicjatora budowy bazyliki – przemysłowca alexandre’a Legentila. Na wzgórze można wejść pieszo po ogromnych schodach, oto- czonych fontannami i tarasami zdobnymi w piękne ogrody, albo wjechać naziemną kolejką linową (funiculaire), kursującą obok pie- szej trasy – do przejazdu upoważniają bilety na metro. Obecnie bazylika Sacré-Cœur jest jednym z najczęściej odwiedza- nych i fotografowanych zabytków Paryża. Biała bazylika... © Felinda | Dreamstime.com © Bartek Cieniawa | photobart.com © Bartek Cieniawa | photobart.com Portal bazyliki Wnętrze Sacré-Cœur Kup książkę 72 Poleć książkę Kup książkę 73 Poleć książkę PaRYŻ linia 1, stacja Château de Vincennes; linia 8, stacja Porte Dorée www.boisdevincennes.com, www.chateau-vincennes.fr, www.la-tempete.fr, www.parcfloraldeparis.com Château de Vincennes: codz. IX–IV 10.00–17.00, V–VIII 10.00–18.00; Le Parc Floral de Paris: codz. 10.00–18.00; Parc Zoologique: codz. 10.00–17.00; Musée des Arts d’Afrique et d’Océanie: pn., śr.–nd. 10.00–12.00 i 13.30–17.30 Château de Vincennes: N 8,50 EUR, U 5,50 EUR; Musée des Arts d’Afrique et d’Océanie: N 5,70 EUR, U 4,30 EUR tak 1, Avenue du Colonel Henri Rol-Tanguy linie 4, 6, stacja Denfert-Rochereau www.catacombes.paris.fr wt.–nd. 10.00–17.00 N 8 EUR, U 4 EUR B Bois de Vincennes C Catacombes de Paris 9 Bois de Vincennes (Lasek Vincennes) 21 U9 Lasek Vincennes znajduje się na południowo-wschodnich obrze- żach Paryża i uchodzi za najpiękniejszy park w stolicy Francji. Znany jest przede wszystkim z obronnego XIV-wiecznego zam- ku (Château de Vincennes) z 42-metrowym donżonem i kapli- cą, wybudowanego w 1370 r. przez Karola V Mądrego. Twierdza pełniła różne funkcje, m.in. więzienia, w którym przetrzymywany był Diderot. Dzisiaj w jej murach mieści się muzeum historyczne. Na południe od zamku znajduje się Parc Floral de Paris, czyli ogród botaniczny będący jednym z najpopularniejszych miejsc wypoczynku paryżan. Niedaleko stąd do La Cartoucherie, kiedyś punktu produkcji amunicji, dziś siedziby Théâtre de la Tempête. W 1934 r. w zachodniej części lasku otworzono Parc Zoologique. Tuż obok niego znajduje się Musée des Arts d’Afrique et d’Océanie z ciekawą wystawą sztuki rodem z afryki i Oceanii. Częstym gościem w tym miejscu był swego czasu poszukujący inspiracji Picasso. 10 Catacombes de Paris (katakumby) 17 H8 „Stój. Wchodzisz do królestwa umarłych” – tak brzmi inskrypcja nad wejściem do paryskich katakumb. Znajdują się one w części daw- nych kamieniołomów wapienia Denfert-Rochereau. W 1786 r. z po- wodów sanitarnych, chcąc uniknąć epidemii szalejących w przelud- nionym mieście, zaczęto znosić tu szczątki z cmentarza w dzielnicy Les Halles, a później także z innych cmentarzy paryskich. Szacuje się, że złożono tu kości ok. 6 mln osób z okresu tysiąca lat. Po zejściu spiralnymi schodkami ok. 20 m w dół, najpierw zwie- dza się część muzealną ze zdjęciami i wiadomościami historyczny- mi. Potem dopiero, wędrując korytarzami, patrzy się na starannie ułożone piszczele i czaszki, a kamienne tabliczki informują o pier- wotnym miejscu pochówku i dacie przeniesienia szczątków. Dla zwiedzających paryskie katakumby udostępniono m.in. utworzone w XIX w. pomieszczenia, np. Kryptę Męki Pańskiej (Rotunda Pisz- czeli) i tzw. Grobowiec Gilberta. Taka bliskość szczątków ludzkich dla wielu może być odstraszająca. Jednak byli i tacy, którym to nie przeszkadzało. W czasach przed re- wolucją urządzano tutaj huczne zabawy, a w okresie II wojny świa- towej katakumby były siedzibą francuskiego ruchu oporu. Kup książkę 80 Poleć książkę atrakcje Paryża Fasada kaplicy w Château de Vincennes W Parc Floral de Paris © Bartek Cieniawa | photobart.com © Bartek Cieniawa | photobart.com Bois de Vincennes Kup książkę 81 © Bartek Cieniawa | photobart.com Poleć książkę PaRYŻ atrakcje Paryża Chimera na katedralnej wieży © Freesurf69 | Dreamstime.com © Bartek Cieniawa | photobart.com Katedra Notre Dame Wnętrze katedry © Bartek Cieniawa | photobart.com 6, parvis Notre-Dame, place Jean-Paul II linia 4, stacje Cité lub Saint- -Michel; linie 1, 11, stacja Hôtel de Ville; linia 10, stacje Maubert – Mutualité lub Cluny – La Sorbonne; linie 1, 11, 14 stacja Châtelet www.notredamedeparis.fr katedra: pn.–pt. 8.00–18.45, sb.–nd. 8.00–19.15; skarbiec: pn.–pt. 9.30–18.00, sb.–nd. 9.00–18.00 skarbiec: N 3 EUR, U 2 EUR; wieże: N 8,50 EUR, U 5,50 EUR; krypta archeologiczna: N 5 EUR, U 3,50 EUR tak C Cathédrale Notre-Dame de Paris 11 Cathédrale Notre-Dame de Paris (katedra Notre Dame, katedra Panny Marii) 11 K6 Katedra Notre Dame to serce i jeden z symboli Paryża. Powstała ona na miejscu bazyliki poświęconej św. Stefanowi, a ta z kolei zastąpiła świątynię pogańską. Kamień węgielny pod budowę katedry poło- żono w 1163 r., a prace zakończono dopiero w połowie XIV w. Naj- starszą częścią świątyni jest prezbiterium z podwójnym obejściem – powstało ono jeszcze w XII stuleciu. W czasie rewolucji francuskiej, podobnie jak inne kościoły, Notre Dame została zdewastowana (ocalał jedynie największy dzwon), a część cennego wyposażenia – skradziona. Zniszczeniu uległa m.in. tzw. Galeria Królów (28 rzeźb biblijnych władców z pokolenia Judy, przodków Chrystusa) na za- chodniej, głównej, fasadzie: rewolucjoniści niszczyli ją, uważając, że są to posągi królów Francji. Katedra została przemianowana począt- kowo na Świątynię Rozumu, a następnie – Świątynię Najwyższej Isto- ty. Budowla służyła również jako magazyn. W 1844 r. zaczęto prace renowacyjne, które trwały aż 23 lata. Kierował nimi głównie architekt Viollet-le-Duc, któremu w dużej mierze świątynia zawdzięcza obec- ny kształt. Odnowiono m.in. centralną iglicę, dodano do niej posągi ewangelistów i apostołów, a na balustradzie otaczającej wieżę pół- nocną umieszczono chimery. W katedrze Notre Dame miały miejsce wydarzenia tak ważne dla hi- storii Francji, jak koronacja Napoleona Bonaparte na cesarza. Tu także odbywały się ceremonie pogrzebowe kolejnych prezydentów Repu- bliki Francuskiej: de Gaulle’a, Pompidou i Miterranda. Ciekawostką jest też to, że właśnie w katedrze w 1573 r. Henryk Walezy przyjął posłów proponujących mu polską koronę. Obecnie w kościele w dalszym cią- gu odprawiane są msze, często też organizowane są tu koncerty. Katedra Notre Dame została wybudowana w stylu gotyckim. Uwagę zwraca zwłaszcza fasada zachodnia z potrójnym portalem z XIII w. o bogatej dekoracji rzeźbiarskiej. W tympanonach umieszczono m.in. sceny z życia Matki Bożej (brama po lewej stronie) i przedsta- wienie Sądu Ostatecznego (środkowa); prawa brama poświęcona jest św. annie. Powyżej znajduje się olbrzymia rozeta (o średnicy 9,6 m), w centrum której mieści się medalion z Maryją. Pomiędzy rozetą a por- talami można zauważyć szereg rzeźb. Jest to wspomniana już tzw. Ga- leria Królów. Fasadę zachodnią wieńczą dwie niemal 70-metrowe wieże. Zostały one udostępnione dla zwiedzających (wejście przez wieżę północną, od rue du Cloître Notre Dame). Chcąc je zwiedzić, trzeba przygotować się na prawdziwą wspinaczkę, gdyż na szczyt prowadzi 387 schodów. W trakcie wędrówki można zobaczyć z bliska słynne chimery, a także ważący 13 ton dzwon „Emmanuel”. Legenda głosi, że został on odlany w 1631 r. z biżuterii ofiarowanej na ten cel Kup książkę 82 Poleć książkę Kup książkę 83 Poleć książkę PaRYŻ E Église Saint-Eustache Église Saint-Germain-des-Prés Église Saint-Germain-l’Auxerrois atrakcje Paryża place René Cassin, wejście od rue du Jour linia 4, stacja Les Halles www.saint-eustache.org pn.–pt. 9.30–19.00, sb. 10.00–19.00, nd. 9.00–19.00 26 Église Saint-Eustache (kościół św. Eustachego) 11 J4 Świątynia ta wielkością ustępuje jedynie katedrze Notre Dame i kościołowi Saint-Sulpice. Jej budowę rozpoczęto na polecenie Franciszka I w 1532 r., a ukończono przeszło sto lat później. Bryła pię- cionawowego kościoła jest gotycka, jednak jego dekoracje są już w większości renesansowe. We wnętrzu warto obejrzeć bogate ka- pitele kolumn przy skrzyżowaniu naw, XVII-wieczne witraże w pre- zbiterium, nagrobek Jeana-Baptiste Colberta, ministra Ludwika XIV, oraz obrazy Rubensa. W kościele tym ochrzczono m.in. armanda du Plessis (późniejszy kardynał Richelieu), Moliera oraz Madame Pompa- dour. Często są tu organizowane koncerty organowe. 3, place Saint-Germain- -des-Prés linia 4, stacja Saint- -Germain-des-Prés; linia 10, stacja Mabillon www.eglise-sgp.org codz. 9.00–19.00 27 Église Saint-Germain-des-Prés (kościół św. Germaina na Łąkach) 10 H6 Budowę kościoła rozpoczęto ok. 1000 r., na miejscu świątyni z VI w., a konsekrowano go w 1163 r. Opactwo Saint-Germain było jednym z najważniejszych klasztorów we Francji. Prawdopodobnie stąd wywodził się m.in. Gall anonim, autor pierwszej polskiej kroniki. Najstarsze części kościoła to XI-wieczne: nawa główna (sklepienie późniejsze) i romańska fasada. Przy głównym wejściu, w kaplicy chrztów (po lewej) znajdują się dwie średniowieczne kolumny, ka- pitel prawej pamięta początki świątyni. We wnętrzu warto zobaczyć też nagrobek Jana Kazimierza z 1675 r. (w kaplicy św. Franciszka Ksa- werego), który po ustąpieniu z tronu polskiego był tu opatem, płytę nagrobną Kartezjusza (w kaplicy św. Benedykta) oraz XIII-wieczne witraże (w kaplicy św. Genowefy za prezbiterium). 2, place du Louvre linia 1, stacja Louvre Rivoli; linia 7, stacja Pont Neuf www.saintgermainauxerrois. cef.fr pn.–wt., czw.–sb. 8.00–19.00, sb. 8.00–20.30, nd. 9.00–20.00 28 Église Saint-Germain-l’Auxerrois (kościół św. Germaina z Auxerre) 10 I5 Naprzeciwko Luwru wznosi się kościół zbudowany przez króla Rober- ta II Pobożnego w 1025 r. Powstał na miejscu sanktuarium św. Ger- maina, biskupa z auxerre, i przez długi czas pełnił funkcję królewskiej parafii. Historia świątyni wiąże się m.in. z nocą św. Bartłomieja (1572) – sygnałem do rozpoczęcia rzezi hugenotów był dźwięk kościelnych dzwonów. Najstarszą zachowaną częścią budowli jest romańska wieża z XII w. (przy transepcie). Reszta kościoła jest gotycka. Warto zobaczyć m.in. XIII-wieczny portal, XIV-wieczną figurę NMP (w kaplicy MB) i wi- traże z XV w. (w transepcie). Kup książkę 98 Poleć książkę Kościół Saint-Eustache wzorowano na katedrze Notre Dame © Bartek Cieniawa | photobart.com © Taolmor | Dreamstime.com © Sedmak | Dreamstime.com Detal portalu kościoła Saint-Germain-l’Auxerrois Kościół Saint-Germain-de-Prés to najstarsza z istniejących świątyń Paryża Kup książkę 99 Poleć książkę PaRYŻ Przewodniki-Celowniki to nowatorskie publikacje turystyczne, opisujące najciekawsze miasta i regiony Europy. Ich wyróżnikiem są dokładne mapy oraz zwięzłe, przygotowane w formie leksykonu i ilustrowane zdjęciami opisy atrakcji turystycznych. Nowe przewodniki dają swobodę podczas zwiedzania, wolność i niezależność podczas wycieczek i podróży. Pozwalają w prosty sposób odnajdywać w terenie interesujące miejsca i identyfikować obiekty. Mapa, tekst i zdjęcia uzupełniają się i tworzą wzajemnie powiązaną całość, która sprawi, że samodzielna wędrówka po mieście stanie się prawdziwą przyjemnością! Paryż e B u R PONT NEUF QUAI DE LA MEGISSERIE VOIE GEORGES POMPIDOU Quai de l Horloge Conciergerie Palais de Justice Sainte-Chapelle Q u ai des Orfevres ES USTINS G R Q A U N AI D DS A U G Rue Séguier St-Michel – St-Michel – Notre Dame Notre Dame fontaine Saint-Michel Przewodnik-Celownik Paryż to: • Atlas centrum miasta 1:12 500 • Alfabetyczny leksykon 104 największych atrakcji turystycznych • Ponad 150 kolorowych fotografii • Zwięzłe informacje praktyczne • Przejrzysty system odsyłaczy Rue D anton Rue Ser 6 L E H QUAI SAINT-MICHEL Rue de la Huchette T-MIC AIN D S Rue de la Harpe R A pente V E L U O B u o Rue B ... a wszystko po to, by w nieskrępowany sposób cieszyć się Paryżem, bezbłędnie trafiać do wybranych przez siebie celów, ułożyć własny plan zwiedzania, poznać i zobaczyć największe atrakcje miasta. Rue du 75 Som mer ard ampollion e n n o orb e la S e d u R h e C u R Sorbonne 98 e e d ny u Clu R J Podróż wymaga dobrego przygotowania. Warto zadbać, by przebiegała beztrosko. Podziwiaj piękne krajobrazy i zabytki, wypoczywaj aktywnie, przede wszystkim baw się dobrze. Ergo Hestia zapewni Ci spokój i kompleksową ochronę. www.podroze.ergohestia.pl 1 6 0 6 8 http://bezdroza.pl ISBN 978-83-246-8585-1 Sprawdź najnowsze promocje: http://bezdroza.pl/promocje Przewodniki najchętniej czytane: http://bezdroza.pl/bestsellery Zamów informator podróżniczy: http://bezdroza.pl/newsletter Helion SA ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 230 98 63 e-mail: bezdroza@bezdroza.pl, http://bezdroza.pl Cena 32,90 zł
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Paryż. Przewodnik-celownik. Wydanie 3
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: