Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00373 006924 11242517 na godz. na dobę w sumie
Perfekcjonizm. Zmierzając ku wolności - ebook/pdf
Perfekcjonizm. Zmierzając ku wolności - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: W drodze Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7906-111-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

W swojej najnowszej książce autorzy z pasją, a zarazem współczuciem, podejmują temat podstępnego perfekcjonizmu (pozornie niewinnej cechy), unaoczniając szkodę jaką wyrządza naszej duszy, zdrowiu i związkom. Perfekcjonizm jest chorobą pozbawiającą nas pełni życia, do której zostaliśmy powołani. Ta genialna książka jasno przedstawia schorzenie, opisuje objawy oraz wskazuje na działania i wzorce zachowania, które mogą stanowić środek zaradczy. Ale to nie wszystko. Autorzy nie chcą pozostawić nas z samą świadomością choroby. Dzielą się z nami praktycznymi narzędziami, strategiami i modlitwami, które przełamują stare nawyki, przemawiają słowami życia i prawdy do obolałych serc, prowadząc nas do przodu, do nowego życia. Znajdź czas, aby przeczytać książkę, gdyż ma moc przeobrazić Twoją pogoń za „idealnym życiem” w pełniejsze, zdrowsze i bardziej satysfakcjonujące poszukiwania.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

WWWW IIII LL L VAAA N D EEEEEE RRRRR HHHHHHHH AAAAA RRRRRRRTTTT R OOOO BBB WWAAAAAAAA LLLLL LL EEEE RRRRRR Perfekcjonizm Zmierzając ku wolności WILL VAN DER HART, ROB WALLER w swojej najnowszej książce autorzy z pasją, a zarazem współczuciem, podejmują temat podstępnego perfek- cjonizmu (pozornie niewinnej cechy), unaoczniając szkodę jaką wyrządza naszej duszy, zdrowiu i związkom. Perfekcjonizm jest chorobą pozbawiającą nas pełni życia, do której zostaliśmy powołani. Ta genialna książka jasno przedstawia schorzenie, opisuje objawy oraz wskazuje na działania i wzorce zachowania, które mogą stanowić środek zaradczy. Ale to nie wszystko. Autorzy nie chcą pozostawić nas z samą świadomością choroby. Dzielą się z nami praktycznymi narzędziami, strategiami i modlitwami, które prze- łamują stare nawyki, przemawiają słowami życia i prawdy do obolałych serc, prowadząc nas do przodu, do nowego życia. Znajdź czas, aby przeczy- tać książkę, gdyż ma moc przeobrazić Twoją pogoń za „idealnym życiem” w pełniejsze, zdrowsze i bardziej satysfakcjonujące poszukiwania. m z i n o j c k e f r e P T R A H Cena det. 33,00 zł ISBN 978-83-7906-089-4 www.wdrodze.pl e BOOK Patronat medialny R E D N A V R E L L A W B O R L L I W Perfekcjonizm WILL VAN DER HART ROB WALLER Perfekcjonizm Zmierzając ku wolności Przełożyła Joanna Gołąb Tytuł oryginału Th e Perfectionism Book © Will van der Hart and Rob Waller, 2016 All rights reserved. Th is translation of Th e Perfectionism Book fi rst published in 2016 is published by arrangement with Inter-Varsity Press, Nottingham, United Kingdom © Copyright for this edition by Wydawnictwo W drodze, 2016 Redaktor Paulina Jeske-Choińska Opracowanie Aneksów 2 i 3 dr n. hum. Ewa Pragłowska Projekt okładki do serii Radosław Krawczyk Redakcja techniczna i opracowanie okładki Justyna Nowaczyk Fotografi a na okładce kazitafahnizeer © Fotolia.com ISBN 978-83-7906-111-2 Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o. Wydanie I, 2016 ul. Kościuszki 99, 61-716 Poznań tel. 61 852 39 62, faks 61 850 17 82 www.wdrodze.pl sprzedaz@wdrodze.pl Dedykowane d ążącym do doskonałości A W O M D E Z R P 5 ” J A N G E Ż „ Z S E W O P M N A Z I I 6 Podziękowania Rob pragnie podziękować publicznemu szpitalowi NHS Lothian w Szkocji za ciągłe wsparcie przez cały okres zatrudnienia i szkolenia. Will zaś Patrickowi Reganowi i Charliemu Mackesy’emu za wnikliwe rozmowy, które w dużej mierze wpłynęły na kształt książki. Podzięko- wania należą się również Shaunowi Lambertowi, Ashleyowi Nullowi i Rogerowi Brethertonowi za wskazówki, a Charlotte Mulford i Lynn Mooreland za pracę redakcyjną. Specjalne podziękowania kierujemy do redakcji oraz działu marketingu Wydawnictwa Inter-Varsity Press (zwłaszcza Eleanor Trotter) za sprawność i cierpliwość w pracy nad licznymi brudnopisami, a także za dzielenie wizji tej książki. Jesteśmy również wdzięczni wszystkim, którzy napisali rekomendacje, Jo Rice za przedmowę i Benowi Dewhirstowi za ukazanie punktu widzenia nauczyciela. Obaj jesteśmy niewymownie wdzięczni naszym rodzinom i  żo- nom, Susannie i Lucindzie, i oczywiście Panu Bogu, który tak wiele nauczył nas o osiąganiu celów i dążeniu do doskonałości w Jego łasce. Przedmowa Nie jestem perfekcjonistką; przynajmniej nie taką jak kiedyś. Kilka lat temu poproszono mnie, abym wypełniła kwestionariusz umiejęt- ności lidera, mierzonych w oparciu o kilka kryteriów przywódczych. Ucieszyłam się, gdy uzyskałam 97 na skali niepodważalności. Nie znosiłam sytuacji, gdy można mnie było oskarżyć o  zrobienie cze- goś źle. Jeśli mam być szczera, nadal tak jest. Kiedyś już sama myśl, że moż- na mnie złapać na powiedzeniu lub zrobieniu czegoś niewłaściwego (lub niepowiedzeniu i nieuczynieniu czegoś, co należało powiedzieć czy uczynić), wprowadzała zamęt w moim wewnętrznym świecie. Za- harowywałam się i robiłam wszystko, by nigdy nie wykorzystać całego urlopu. Pamiętam, jak sześć lat po założeniu Resurgo, organizacji cha- rytatywnej, dla której pracuję, siedziałam na oddziale pomocy doraź- nej po bolesnym użądleniu, mając nadzieję, że rana okaże się na tyle groźna, by przyjęto mnie do szpitala. A to wszystko, abym mogła udać 9 się na zasłużony odpoczynek bez posądzenia o lenistwo. Kto właści- wie miałby mnie o to posądzić – tego nie wiem. Ponieważ znalazłam się w poczekalni w godzinach pracy, czytałam książkę o zarządzaniu. Zapewne już wtedy powinnam była usłyszeć dzwonek alarmowy. Jednak dopiero gdy doszło do zerwania jednej z moich przyjaźni, ujawniły się wady mojego perfekcjonistycznego podejścia do życia. Bez względu na moje osiągnięcia nauczycielki i trenerki, a także po- bożność, żal i próby okazania wspaniałomyślności, nie udało mi się przekonać wieloletniej przyjaciółki, że można mi zaufać ani że jestem godna jej przyjaźni. Rozstałyśmy się po zażartej kłótni, ja zaś tkwi- łam w  szoku, rozpatrując sytuację jako nierozstrzygnięty konfl ikt. Nigdy wcześniej żadna z  moich relacji nie zakończyła się tak dra- matycznie; w  moim życiu nie było nierozwiązanych spraw. Przeży- łam uraz. To, co nastąpiło później, nazwałabym zapaścią – czymś pomiędzy złym dniem a załamaniem. Byłam emocjonalnie wykończona i cał- kowicie przytłoczona przekonaniem, że wszystkie próby właściwego postępowania zakończyły się kompletną porażką. Po łzawej wizycie u lekarza otrzymałam dwutygodniowe zwolnienie z pracy. Zmuszono mnie do zejścia z wiecznie toczącego się koła życia, przypominającego to w klatkach dla chomików. W następnych tygodniach starałam się określić, czym zawiniłam, żeby móc naprawić sytuację. Wiedziałam, że aby osiągnąć zrozumie- nie, muszę studiować Biblię. Pamiętam, że przeczytałam przypowieść o zagubionej owcy (Łk 15). Choć robiłam to już wiele razy wcześniej, nigdy nie zwróciłam uwagi na ostatni wers (7): „Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy I M Z N O J C K E F R E P 10 nie potrzebują nawrócenia”1. Byłam wściekła. Ostatnie piętnaście lat mojego chrześcijańskiego życia (i dwadzieścia wcześniejszych) spę- dziłam na zapewnieniu sobie braku potrzeby pokutowania (ale i tak pokutując, bo tak należało), a Pismo Święte objawia mi „prawdę”, mó- wiąc, że nie będę uczestniczką niebiańskiej radości. Tego dnia zamie- niłam sobie z Bogiem kilka słów… i działo się tak przez wiele kolej- nych dni. W końcu zrozumiałam, że tak naprawdę źle pojmowałam łaskę. Proces zdrowienia po zapaści wiązał się z  koniecznością pogodze- nia się z nierozstrzygniętymi sprawami i rezygnacją z przekonania, że wszystko będę robiła właściwie i że w ogóle jest taka potrzeba. Ta pojedyncza zmiana w sposobie myślenia zaowocowała lepszym goje- niem się ran oraz większą radością i spokojem, niż mogłaby to uczy- nić jakakolwiek zmiana okoliczności. Właśnie dlatego ta książka jest tak ważna. Perfekcjonizm można nazwać religią (w najgorszym znaczeniu tego słowa) niszczącą zdol- ność do przyjmowania lub nawet pojmowania Bożej łaski. Ironia po- lega na tym, że w Kościele, gdzie najczęściej mówi się o łasce, wydaje się on bardziej rozpowszechniony niż poza nim. Będąc chrześcijana- mi, powiadamy, że to, kim jesteśmy, jest dla Boga ważniejsze niż to, co robimy, a jednak podobnie jak inni czcimy tych, którzy zdają się kontrolować wszystkie aspekty życia. Równocześnie przymykamy oko na perfekcjonistów w naszej społeczności, często osoby wyraźnie za- łamane, które poprzez pracę wolontariacką zaspokajają głód uzależ- nienia od uznania i sukcesu, i nie kwestionujemy ich motywacji, gdyż 1 Cytaty biblijne, o(cid:5)ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą z(cid:5)Biblii Tysiąclecia, wyd. IV, Pallottinum, Poznań 2003. A W O M D E Z R P 11 odpowiada nam ich służba. Bo właściwie kto na tym ucierpi? Cóż, ucierpią na tym właśnie o n i. Zarówno Rob, jak i Will mają odpowiednie kwalifi kacje do napisa- nia tej książki. Ich przyjaźń zaczęła się na Uniwersytecie Cambridge. Rob został psychiatrą i honorowym starszym wykładowcą Uniwersy- tetu Edynburskiego, Will zaś kontynuował studia na Uniwersytecie w Oksfordzie, po czym został pastorem w Londynie i zaczął się spe- cjalizować w dziedzinie zdrowia emocjonalnego i dobrostanu. Obaj są ludźmi sukcesu; obaj są perfekcjonistami i obaj przyznają, że źródłem ich ambicji są niska samoocena i chwiejna pewność siebie. Dalecy są jednak od próby zaimponowania nam swoimi osiągnię- ciami. Wiem, że chcą pomóc nam wyciągnąć wnioski z ich osobistych zmagań i przełomowych odkryć związanych z perfekcjonizmem. Tych, którzy czytają tę książkę i są skłonni uważać, że „tak są po prostu zaprogramowani” i perfekcjonizm jest częścią ich osobowości, wzywam do pełnego zatopienia się w lekturze. Czytajcie wolno. Do- kładnie wykonujcie ćwiczenia, a czyniąc to, angażujcie swoje emocje i intelekt. Perfekcjonizm podszepnie wam, że nie macie czasu, aby so- bie tak pobłażać. Ja zaś odpowiem, że nie możecie sobie pozwolić na zapaść, do której może doprowadzić odrzucenie lektury. Porzucenie perfekcjonizmu nie oznacza obniżenia poprzeczki, lecz sprawienie, abyś zdał sobie sprawę i cieszył się ze swoich osiągnięć, a także czerpał przyjemność i radość z przyczyniania się do tego, co w twoim życiu jest dobre. Co więcej, pozwala na okazanie wdzięczno- ści za proste rzeczy, które – jak wiem z doświadczenia – są prawdziwą drogą do radości i wolności. Ta podróż trwa całe życie. Choć nie wyzbędę się skłonności do perfekcjonizmu, która często powraca w chwilach zabiegania, zmę- I M Z N O J C K E F R E P 12 czenia lub pracy pod presją, jestem aż nazbyt świadoma negatywnych skutków, które pociąga za sobą jej uleganie. Szkoda, że nie przeczyta- łam tej książki wiele lat temu. Może wcześniej zrezygnowałabym ze sztywnych zasad, które sama na siebie nałożyłam, a których nie byłam w stanie przestrzegać, i odnalazła spokój i wolność, który daje nam prawdziwa łaska. Mam nadzieję, że dzięki lekturze tej książki uda się to i tobie. Jo Rice Dyrektor Zarządzająca Resurgo Trust (tytuł Najlepszej Organizacji Charytatywnej Roku 2013 przyznany przez dziennik „Th e Guardian”, wyróżnienie Fundacji Charities Aid w roku 2008, wyróżnienie Centrum Sprawiedliwości Społecznej w roku 2009) Wprowadzenie Kochamy, by oczekiwać; a(cid:6)gdy oczekiwania zosta- ną zawiedzione lub spełnione, chcemy oczekiwać na nowo1. Samuel Johnson Podczas II wojny światowej po dotychczas nieodkrytych obszarach świata przemieszczały się ogromne ilości wojska i sprzętu. Rodzime plemiona Melanezji2 znalazły się nagle pod przemożnym wpływem technologicznego i materialnego przebudzenia. Obserwowały amery- kański ceremoniał wojskowy, na przykład podnoszenie fl agi zwykle poprzedzające przybycie wypełnionych cennymi zapasami samo- lotów3. Po wojnie antropolodzy badali sposób, w jaki wyspiarze naślado- wali ceremoniał wojskowy, a czasem wręcz kopiowali mundury i fl agi 1 Samuel Johnson, Lives of the English Poets (1781). 2 Republiki Vanuatu, Wysp Salomona, Fidżi, Papui-Nowej Gwinei. 3 www.scientifi camerican.com/article/1959-cargo-cultsmelanesia/?page=1. 15 wojskowe. Utrzymywali opuszczone lądowiska i by móc na nich prze- siadywać, tworzyli samoloty z drzew i winorośli. Poprzez te rytuały (zwane kultami cargo4) chcieli sprawić, by na wyspę powróciły samo- loty transportowe. Sens ich działań w  dużym stopniu potwierdzały kolejne przyloty, które zdawały się zbiegać z rytuałami. W efekcie wyspiarze uznali, że ich działania są katalizatorem przy- bycia upragnionej nagrody materialnej. Latami obserwowali, jak inni postępują dokładnie tak samo, więc czemu nie miałoby się to spraw- dzić w ich przypadku? Perfekcjonizm przypomina trochę kult cargo. Widzimy, jak inni, którzy wydają się perfekcjonistami, czerpią ogromne korzyści z uzna- nia, sukcesu i  szacunku, a  następnie naśladujemy ich perfekcjoni- styczne zachowanie, ufając, że prędzej czy później także na naszą wy- spę przybędzie ładunek satysfakcji, szacunku lub uznania. Tworzymy nawet mundur sukcesu i machamy fl agą osiągnięć. Nasze działania są w rzeczywistości bezowocne, lecz widząc nie- ustannie lądujące „samoloty sukcesu”, wierzymy, że nasz perfekcjo- nizm musi zadziałać. W ten sposób z czasem nabieramy coraz więk- szego przekonania, że perfekcjonizm jest niezbędny do utrzymania sukcesu, nawet jeśli uświadomimy sobie, że w  naszym życiu coraz bardziej brakuje szczęścia i szacunku. I M Z N O J C K E F R E P 4 http://rationalwiki.org/wiki/Cargo_cult. 16 Czym jest perfekcjonizm? Większość defi nicji sukcesu składa się z tych samych trzech kom- ponentów5: 1. Wyznaczanie niezwykle trudnych celów lub wysokich stan- dardów, których praktycznie nie można osiągnąć. 2. Kontynuowanie realizacji tych celów mimo dowodów na ich szkodliwość, zwykle dla zdrowia emocjonalnego. 3. Uzależnienie poczucia własnej wartości częściowo lub w zu- pełności od realizacji wyznaczonych celów. Perfekcjonizm zaczyna tworzyć cykl powtarzających się zachowań: kiedy nie uda się nam zrealizować celów (co nieuchronnie nastąpi), będziemy się obwiniać i podejmować jeszcze większe wysiłki. To z ko- lei wpłynie na samoocenę, zwiększając prawdopodobieństwo porażki w przyszłości. Jednak mimo uświadomienia sobie owego cyklu zacho- wań, nadal będziemy go uskuteczniać, tkwiąc w przekonaniu, że per- fekcjonizm jest niezbędny do otrzymania upragnionego „ładunku”. Perfekcjonizm nie oznacza tylko umiejętności rezygnacji z pew- nych typów zachowań, lecz także surowy i negatywny monolog we- wnętrzny, odbywający się pod powierzchnią, oraz sposób, w  jaki wszystko to wiąże się ze zdrowiem emocjonalnym i samooceną. Róż- nica między osiąganiem celu w zdrowy sposób a dążeniem do niego w sposób perfekcjonistyczny jest rzadko oczywista, stąd dla zewnętrz- nego obserwatora obie rzeczy mogą się wydawać tym samym. I E N E Z D A W O R P W 5 Defi nicja na podstawie książek o(cid:5)perfekcjonizmie wymienionych w(cid:5)Aneksie 3. 17 Chrześcijańskie życie i(cid:5)perfekcjonizm Wokół tego, co w chrześcijańskim życiu mamy osiągnąć, powstało wiele niejasności. Podążamy za idealnym Bogiem, często inspirowani wielkimi przywódcami i powodowani pilną misją zbawienia. Łatwo dojść do wniosku, że i my sami powinniśmy być perfekcyjni, prowa- dzić przykładne, wolne od błędu życie. Nasze życie zawodowe podtrzymuje to złudzenie – jesteśmy ciągle zajęci, stawiając czoła licznym wyzwaniom wymagającym dużej wy- dajności pracy. Zarówno w Kościele, jak i w świecie wrażliwość brana jest za oznakę słabości, wyraźnie podkreśla się zaś wyższość postępu. W Kościele i poza nim zachęca się, by: (cid:2) doskonalić swój wewnętrzny świat (przez naśladowanie lub roz- wój osobisty), (cid:2) przyjmować wyzwania liderskie (korzystając z danych talentów lub używając umiejętności), (cid:2) podążać za przykładem „wielkich” (świadectwa lub inspirujące biografi e). Chowając się za zasłoną „odpowiedniej autoprezentacji”, przy- wódcy rzadko okazują słabość. Bo właściwie kto chciałby podążać za mniej niż doskonałym liderem? To sprawia, że tylko silni stawiani są w świetle refl ektorów i tylko oni opowiadają swoje historie. Corin Pil- ling6, przemawiając podczas Wielkiego Dnia Zdrowia Psychicznego, tak powiedział o przywództwie duchowym: „Jeśli głos z przodu jest 6 Zastępca dyrektora organizacji charytatywnej Livability UK. 18 I M Z N O J C K E F R E P zawsze kompetentny i silny, ryzykujemy przekaz, że jest to jedyny wła- ściwy model podążania za Jezusem Chrystusem”. Znamy wiele historii o inspirujących przywódcach zarówno z Biblii, historii Kościoła, jak i współczesnych czasów. Rozpalają nasze serca, sprawiając, że chcemy pójść w ich ślady. Lecz stanowisko Biblii jest jasne – to On jest silny, a my słabi. W pewnym momencie coś się zmienia. Stajemy się silni, zaczy- namy walczyć, powodowani tym, co my sami możemy uczynić dla Boga, nie zaś tym, co On uczynił dla nas. Miłujemy Boga i chcemy wnieść swój wkład. Chcemy to zrobić perfekcyjnie i nie możemy po- pełnić żadnych błędów. Tyle tylko, że je popełniamy. A właściwie jeden ogromny błąd. Źle pojmujemy doskonałość i zapominamy o łasce. Jak czytać tę książkę Celem książki jest doprowadzenie do zmiany perspektywy: od po- strzegania perfekcjonizmu jako środka do osiągnięcia doskonałości do uznania go za toksyczne i szkodliwe zachowanie. Choć wydaje się to proste, jesteśmy bardziej oddani perfekcjonizmowi, niż myślimy. Jeśli dotarłeś z lekturą do tego miejsca, uczyniłeś ważny krok w kie- runku zmiany perspektywy. Oto dwie wytyczne: (cid:2) Nie ma sztuczek ani dróg na skróty. (cid:2) Nie istnieje „perfekcyjny” sposób czytania tej książki. Aby zapewnić jak największy sukces w realizacji tego zadania, bę- dziemy cię prowadzić, korzystając z przemyślanej kompilacji wiedzy, I E N E Z D A W O R P W 19 teologii, psychologii i działań. Książka oparta jest na zasadach tera- pii poznawczo-behawioralnej, ważnego podejścia psychologicznego stosowanego w leczeniu przyczyn lęku i depresji; wykorzystuje także ustalenia rozwijającej się dziedziny badań w zakresie leczenia perfek- cjonizmu7. W rozdziale 1 dokonamy szczegółowej prezentacji perfekcjonizmu w naszej kulturze, co posłuży jako wstęp do skupienia się na Koście- le i perfekcjonizmie w rozdziale 2. W kolejnych dwóch rozdziałach skupimy się na mózgu i osobowości, aby przekonać się, gdzie „miesz- ka” perfekcjonizm, a w rozdziałach 5 i 6 zapoznamy cię z narzędziami psychologicznymi, które pomogą ci poczynić zmiany i zrozumieć, że bycie powołanym jest lepsze od bycia napędzanym. Rozdziały 7 i 8 po- służą wpierw jako trening w wyrażaniu większej wdzięczności za to, co mamy (bo stąd bierze się prawdziwa satysfakcja), a następnie jako lekcja w okazywaniu większego współczucia sobie i innym. Lektura będzie się wiązała z robieniem notatek i wykonywaniem ćwiczeń, co może niekiedy okazać się trudne. Należy jednak pamię- tać, że samo czytanie książki nie pomoże ci doświadczyć trwałej zmia- ny – możliwe, że podchwycisz kilka istotnych informacji, lecz uwydat- nią tylko twoje cierpienie, jeśli nie pójdą za nimi określone działania. Sumienne wykonywanie ćwiczeń i determinacja, by wytrzymać emo- cjonalny ból, są najlepszym sposobem na ułatwienie poprawy. Być może chcesz czytać książkę z  przyjacielem. Zachęcamy do tego. Najlepiej, jeśli będzie to osoba na tym samym etapie życia i ma- jąca podobne życiowe osiągnięcia. 7 Tę tematykę zgłębiają tacy badacze jak Roz Shafran, Sarah Egan i(cid:5) Tracey Wade, której książka zatytułowana Overcoming Perfectionism jest wzmiankowana w(cid:5)Aneksie 3. 20 I M Z N O J C K E F R E P
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Perfekcjonizm. Zmierzając ku wolności
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: