Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00396 008672 10487725 na godz. na dobę w sumie
Photoshop 5. Korekcja i separacja. Vademecum profesjonalisty - książka
Photoshop 5. Korekcja i separacja. Vademecum profesjonalisty - książka
Autor: Liczba stron: 336
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 83-7197-098-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> grafika komputerowa >> photoshop
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
Jest to książka dla osób, które chcą poznać wszystkie chwyty i techniki pozwalające uzyskać dobry wygląd zdjęcia na wydruku. Pozycja ta na pewno zainteresuje profesjonalnych fotografów oraz osoby zajmujące się korekcją kolorów. W książce poruszone są następujące zagadnienia:

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Photoshop 5, korekcja i separacja - vademecum profesjonalisty Photoshop 5, korekcja i separacja - vademecum profesjonalisty Autor: Dan Margulis T‡umaczenie: Robert Riger ISBN: 83-7197-098-6 Format: B5, 336 stron, kolorowa Data wydania: 11/1999 Cena ksi„¿ki: 84.00 z‡ Przesy‡ka gratis! Odbiorca pokrywa jedynie koszty pobrania (2,70 z‡) w przypadku przesy‡ki za zaliczeniem pocztowym Wydawnictwo Helion ul. Chopina 6, 44-100 Gliwice, POLAND telefon: (32) 230-98-63, 231-22-19 fax: (32) 230-98-63 w.10 mail: helion@helion.com.pl Jest to ksi„¿ka dla os(cid:243)b, kt(cid:243)re chc„ pozna(cid:230) wszystkie chwyty i techniki pozwalaj„ce uzyska(cid:230) dobry wygl„d zdjŒcia na wydruku. Pozycja ta na pewno zainteresuje profesjonalnych fotograf(cid:243)w oraz osoby zajmuj„ce siŒ korekcj„ kolor(cid:243)w. W ksi„¿ce poruszone s„ zagadnienia - wykorzystywanie krzywych CMYK do uwypuklenia detali tam, gdzie s„ najbardziej potrzebne, precyzyjne u¿ywanie filtru Wzmocnienie (Unsharp mask), mieszanie kana‡(cid:243)w w celu poprawienia kontrastu, kontrola ka¿dego elementu procesu separacji, wykorzystanie wszystkich zalet korekcji w systemie LAB, konwertowanie kolorowych orygina‡(cid:243)w do zdjŒ(cid:230) czarno-bia‡ych, przywracanie innych kolor(cid:243)w spot. blasku starszym, zniszczonym pracom, wykorzystywanie bichrom(cid:243)w (duoton(cid:243)w) i Zobacz przyk‡adowy rozdzia‡ Spis tre(cid:156)ci Je¿eli znasz tŒ ksi„¿kŒ oceæ j„ Aktualny cennik ksi„¿ek e-mailem Ksi„¿ki i 3D Online Informacje o nowo(cid:156)ciach e-mailem Zam(cid:243)w najnowszy katalog Helion 1999 Rozdzia‡ 12. Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) Wiele wa¿nych pojŒ(cid:230) dotycz„cych skanowania, retuszu, na(cid:156)wietlania i drukowania ukrywa siŒ pod uniwersalnym okre(cid:156)leniem rozdzielczo(cid:156)(cid:230). Wiele z nich mierzy siŒ tak¿e jednym, niejasnym skr(cid:243)tem (cid:150) DPI. Czasami potrzebna jest wysoka rozdzielczo(cid:156)(cid:230). W innych przypadkach, jest to marnotrawstwo miejsca na dysku i mocy obliczeniowej komputera. Czasami zbyt wysoka rozdzielczo(cid:156)(cid:230) prowadzi wrŒcz do pogorszenia jako(cid:156)ci. raficy s‡yn„ ze swojej wieloznacznej terminologii. Zalewka mo¿e oznacza(cid:230) technikŒ przygotowania do druku lub b‡„d w druku. Cienie co innego oznaczaj„ dla fotografa, a co innego dla retuszera. Nawet czerwony co innego oznacza dla drukarza, a co innego dla reszty (cid:156)wiata. Jednak spo(cid:156)r(cid:243)d tych wszystkich semantycznych pu‡apek, kt(cid:243)re przedstawi‡em przed chwil„, najbardziej zdradziecka ukrywa siŒ pod niewinnie brzmi„cym skr(cid:243)tem dpi i nŒka nas w ca‡ym procesie pracy. Rozwa¿aj„c r(cid:243)¿nego rodzaju rzeczy, z kt(cid:243)rymi ‡„czy siŒ skr(cid:243)t dpi, nietrudno zrozumie(cid:230), dlaczego zar(cid:243)wno pocz„tkuj„cy, jak i niekt(cid:243)rzy eksperci czŒsto siŒ myl„. 300 DPI mo¿e okre(cid:156)la(cid:230) rozdzielczo(cid:156)(cid:230) skanu lub drukarki laserowej. 2.400 DPI mo¿e odnosi(cid:230) siŒ do innego typu skanu lub na(cid:156)wietlarki. 72 DPI mo¿e by(cid:230) rozdzielczo(cid:156)ci„ monitora lub gŒsto(cid:156)ci„ rastra. Wybieraj„c spo(cid:156)r(cid:243)d r(cid:243)¿nego rodzaju rozdzielczo(cid:156)ci tŒ jedn„ do(cid:160)okre(cid:156)lonej pracy, by‡oby g‡upot„ zak‡ada(cid:230), ¿e wiŒksza znaczy lepsza. Zbyt wysoka rozdzielczo(cid:156)(cid:230) w najlepszym przypadku zjada miejsce na dysku i zapycha sie(cid:230). Je¿eli nie mamy tyle szczŒ(cid:156)cia, mo¿e rzuci(cid:230) RIP-a w na(cid:156)wietlarce na kolana albo jeszcze gorzej, spowodowa(cid:230) pogorszenie jako(cid:156)ci. W‡a(cid:156)ciwie, to co oznacza odpowiednia rozdzielczo(cid:156)(cid:230)? Zale¿y to od rodzaju pracy, jak i samej rozdzielczo(cid:156)ci. 232 Rozdzia‡ 12. Po pierwsze, nawet zdefiniowaniee rozdzielczo(cid:156)ci nie jest takie proste. Okre- (cid:156)la ona, mniej wiŒcej, jak daleko od siebie znajduj„ siŒ najmniejsze, pojedyncze czŒ- (cid:156)ci rzeczy, o kt(cid:243)rej dyskutujemy. CzŒsto te ma‡e czŒ(cid:156)ci s„ tej samej wielko(cid:156)ci, tak jak poszczeg(cid:243)lne piksele pliku Photoshopa. Jednak w niecyfrowej czŒ(cid:156)ci procesu wcale tak nie jest. Na przyk‡ad w przy- padku ziarna filmu, kt(cid:243)re okre(cid:156)la co(cid:156), co mogliby(cid:156)my nazwa(cid:230) rozdzielczo(cid:156)ci„ filmu, czy w przypadku punkt(cid:243)w rastra, kt(cid:243)re okre(cid:156)laj„ rozdzielczo(cid:156)(cid:230) drukowania. Na rysunku 12.1 wida(cid:230), co siŒ stanie, je¿eli wydrukujemy z niewystarczaj„c„ (cid:132)rozdzielczo(cid:156)ci„(cid:148) drukowania, czyli in- nymi s‡owy, rastrem, kt(cid:243)ry jest zbyt du¿y. Ziarni(cid:156)cie wygl„daj„ce (cid:156)rodkowe zdjŒcie bardziej nadaje siŒ do gazety ni¿ do ksi„¿ki. Im mniejsze punkty, tym mniej widoczny raster i tym bardziej ostateczny rezultat jest podobny do prawdziwej fotografii, kt(cid:243)r„ powinien przypomina(cid:230). Ka¿dy, komu wydaje siŒ, ¿e je¿eli ma‡y raster jest dobry, to mniejszy bŒdzie jeszcze lepszy, jest g‡upcem. Im mniejszy raster, tym mniejsze punkty, a im mniejsze punkty, tym trudniej je dobrze wydrukowa(cid:230). Je¿eli punkty rastra s„ zbyt ma‡e i prze- kraczaj„ granicŒ tolerancji maszyny dru- karskiej, zdarzaj„ siŒ nastŒpuj„ce irytuj„ce rzeczy: nnnnn Raster w ciemnych obszarach zdjŒ- cia zaczyna siŒ zatyka(cid:230), przez co obni¿a siŒ ilo(cid:156)(cid:230) szczeg(cid:243)‡(cid:243)w, kt(cid:243)re dostrzegamy w(cid:160)cieniach. nnnnn Minimalna akceptowalna warto(cid:156)(cid:230) (cid:156)wiate‡ przesuwa siŒ w g(cid:243)rŒ; w niekt(cid:243)rych miejscach punkty rastra staj„ siŒ po prostu zbyt ma‡e, aby mog‡y by(cid:230) odwzorowane w(cid:160)procesie druku. Og(cid:243)lnie, (cid:156)wiat‡a staj„ siŒ bardzo niejednolite. Rys. 12.1. Na g(cid:243)rze: zdjŒcie wydrukowane w rozdzielczo(cid:156)ci (uuups, liniatur„) 133 punkt(cid:243)w na cal; na (cid:156)rodku: raster 65 dpi; a na dole: raster 300 dpi Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 233 nnnnn ZdjŒcie wydaje siŒ mniej ostre, ponie- wa¿ obszary przej(cid:156)(cid:230) pomiŒdzy kolorami staj„ siŒ mniej wyra(cid:159)ne. nnnnn ZwiŒksza siŒ przyrost punktu rastro- wego. Pojawia siŒ wiŒc pytanie, gdzie le¿y grani- ca, po przekroczeniu kt(cid:243)rej wszystkie te dole- gliwo(cid:156)ci daj„ o sobie zna(cid:230)? W przypadku gazet dzieje siŒ tak z regu‡y w okolicy 100, wiŒc wiŒkszo(cid:156)(cid:230) gazet drukuje siŒ rastrem 85- liniowym, a 65 linii tak¿e jest dosy(cid:230) czŒsto spotykane. Niekt(cid:243)re gazety jednak rzeczywi- (cid:156)cie u¿ywaj„ 100-liniowego rastra, a znam przynajmniej jedn„, kt(cid:243)ra z powodzeniem u¿ywa rastra 120-liniowego. Gdy papier zaczyna stawa(cid:230) siŒ trochŒ lep- szy i zaczynamy przesuwa(cid:230) siŒ w kierunku wy- sokiej klasy maszyn drukarskich, tolerancja idzie w g(cid:243)rŒ. Na przyzwoitym, niepowleka- nym papierze mo¿na bez problemu drukowa(cid:230) rastrem 120-liniowym, a czasami mo¿na od- nie(cid:156)(cid:230) sukces stosuj„c raster 133-liniowy. Cza- sopisma wydawane na papierze powlekanym zwykle u¿ywaj„ rastra 133, a niekt(cid:243)re pr(cid:243)buj„ nawet 150. Wysokiej jako(cid:156)ci wydawnictwa, takie jak roczne sprawozdania firmy, s„ zwykle druko- wane na dro¿szym papierze powlekanym i z ra- strem 175, a czasami nawet 200. W przypadku stosunkowo nowej techniki (cid:150) suchego offsetu (cid:150) wydaje siŒ, ¿e znacznie ‡atwiej zachowa(cid:230) ma‡e punkty. W tej technologii z(cid:160)powodze- niem stosowano raster o gŒsto(cid:156)ci 300 i wiŒcej linii na cal. Smutn„ prawd„ jest to, ¿e wielu drukarzy przecenia swoje mo¿liwo(cid:156)ci. Przez znaczn„ czŒ(cid:156)(cid:230) mojej dotychczasowej kariery zajmo- wa‡em siŒ przygotowywaniem kolorowych reklam do og(cid:243)lnokrajowych czasopism. WiŒkszo(cid:156)(cid:230) z nich akceptuje raster 133 lub 150. Z moich obserwacji wynika, ¿e wiŒk- szo(cid:156)(cid:230) reklam wygl„da‡a zdecydowanie le- piej, gdy by‡a drukowana rastrem o mniejszej gŒsto(cid:156)ci. Wiele os(cid:243)b daje siŒ oszuka(cid:230) swoim od- bitkom pr(cid:243)bnym, na kt(cid:243)rych raster mo¿na kontrolowa(cid:230) o wiele ‡atwiej ni¿ na maszynie drukarskiej. Dolne zdjŒcie na rysunku 12.1 wygl„da‡o ca‡kiem dobrze na mojej odbitce. Na wydruku, zak‡adaj„c, ¿e uda mi siŒ je przemyci(cid:230) przez przygotowalnie w drukarni, oczekiwa‡em niez‡ego ba‡aganu. Jest to wiŒc pierwszy z kilku przyk‡a- d(cid:243)w tego, jak bardzo szkodliwa mo¿e by(cid:230) nieodpowiednia rozdzielczo(cid:156)(cid:230). WiŒkszo(cid:156)(cid:230) ludzi zak‡ada, ¿e zbyt wysoka rozdziel- czo(cid:156)(cid:230) bŒdzie sprawia‡a problemy tylko podczas druku. To nieprawda. Wszystkie rozdzielczo(cid:156)ci s„ od siebie uzale¿nione. Zbyt drobny raster mo¿e sprawi(cid:230) wiŒcej problem(cid:243)w zwi„zanych z jako(cid:156)ci„ na na- (cid:156)wietlarce ni¿ na maszynie drukarskiej. Punkty z kropek DPI jest skr(cid:243)tem oznaczaj„cym ilo(cid:156)(cid:230) punkt(cid:243)w na cal (dots per inch). Wydaje siŒ, ¿e termin (cid:132)punkty(cid:148) doskonale nadaje siŒ do opisu rastra wykorzystywanego przy druko- waniu (cid:150) tam w‡a(cid:156)nie mamy do czynienia z(cid:160)punktami. Nie wiadomo jednak czemu, jest to jeden z kilku przypadk(cid:243)w, gdzie skr(cid:243)tu DPI nie u¿ywa siŒ zbyt czŒsto. M(cid:243)wi„c o przygo- towywaniu pracy do druku, ludzie nie m(cid:243)wi„ (cid:132)raster 65 DPI(cid:148), tylko (cid:132)raster 65-liniowy(cid:148), a(cid:160)skracaj„ to do 65 LPI (linii na cal). Dzieje siŒ tak, mimo ¿e m(cid:243)wi„ o punktach, a(cid:160)nie o(cid:160)liniach. Natomiast termin (cid:132)punkty na cal(cid:148) rezerwuj„ do opisu sytuacji, gdzie z r(cid:243)wn„ precyzj„ mo¿na by siŒ pos‡u¿y(cid:230) terminem (cid:132)banany na cal(cid:148) lub podobnym. Aby zrozumie(cid:230), sk„d wziŒ‡y siŒ te punk- ty, musimy om(cid:243)wi(cid:230) inny rodzaj rozdzielczo(cid:156)ci. Punkty rastra, o kt(cid:243)rym tu m(cid:243)wimy, bez wzglŒdu na to, czy pochodz„ z na(cid:156)wietlarki za 300.000$ czy z drukarki laserowej za 300$, s„ utworzone z jeszcze mniejszych punkt(cid:243)w. WiŒksze punkty rastra mog„ by(cid:230) tworzone tym efektywniej, im mniejsze s„ te mniejsze punkty. Wielko(cid:156)(cid:230) tych ma‡ych punkt(cid:243)w, kt(cid:243)re odt„d bŒdŒ nazywa‡ kropkami, odpowiada rozdzielczo(cid:156)ci urz„dzenia. 234 Rozdzia‡ 12. Ledwie zaczŒli(cid:156)my, a ju¿ terminologia zaczyna nas przerasta(cid:230). Nie stanie siŒ to ju¿ jednak nigdy wiŒcej. W pierwszym wydaniu tej ksi„¿ki, po napisaniu kilku rzeczowych uwag na ten temat, ugi„‡em siŒ pod presj„ konwencji i wszŒdzie u¿ywa‡em skr(cid:243)tu DPI. Nigdy wiŒcej. Teraz jestem starszy i bardziej do(cid:156)wiadczony. Tym razem rysujŒ grub„ kre- skŒ. Tam gdzie w‡a(cid:156)ciwe skr(cid:243)ty nie istniej„, postanowi‡em je wymy(cid:156)li(cid:230). I jak widzisz, u¿ywam SPECJALNEJ CZCIONKI do wyr(cid:243)¿nie- nia r(cid:243)¿nych rodzaj(cid:243)w skr(cid:243)t(cid:243)w. Odt„d bŒdŒ wiŒc u¿ywa‡ skr(cid:243)tu DPI do opisywania ilo(cid:156)ci punkt(cid:243)w-na-cal rastra dru- karskiego, ale nigdy nie u¿yjŒ tego skr(cid:243)tu do miary, kt(cid:243)ra nie odnosi siŒ do punkt(cid:243)w. Reszta (cid:156)wiata mo¿e u¿ywa(cid:230) niechlujnej ter- minologii i pal j„ licho, nie obchodzi mnie to. Je¿eli Ci siŒ to nie podoba, kup inn„ ksi„¿kŒ. KoæczŒ sw(cid:243)j wyw(cid:243)d. Wsp(cid:243)‡czesne na(cid:156)wie- tlarki, je¿eli s„ zrobione w Stanach Zjednoczo- nych, zwykle maj„ rozdzielczo(cid:156)(cid:230) przynajmniej 2.400 DPI (cid:150) uups, 2.400 kropek na cal. Je¿eli s„ zrobione gdzie indziej, zwykle rozdzielczo(cid:156)(cid:230) przekracza 2.540 DPI, co inaczej oznacza 100 kropek na milimetr. Kropki, w przeciwieæstwie do punkt(cid:243)w, zawsze maj„ ten sam rozmiar. Albo s„, albo ich nie ma. Kropki s„ zbyt ma‡e, aby wiŒkszo(cid:156)(cid:230) z nas mog‡a je zobaczy(cid:230). DziŒki temu, tak jak to wida(cid:230) na rysunku 12.2, zwykle dobrze na- daj„ siŒ do tego, aby utworzy(cid:230) punkty rastra. Mo¿e by(cid:230) jednak inaczej. Kluczowa jest tutaj wzajemna relacja wielko(cid:156)ci kropek i punk- t(cid:243)w (cid:150) je¿eli jest niew‡a(cid:156)ciwa, ucierpi na tym jako(cid:156)(cid:230). Aby siŒ dowiedzie(cid:230), kiedy wzajemna relacja jest niew‡a(cid:156)ciwa, musimy om(cid:243)wi(cid:230) jeszcze inny rodzaj rozdzielczo(cid:156)ci, zdolno(cid:156)(cid:230) ludzkiego oka do rozr(cid:243)¿niania kolor(cid:243)w. Nikt tak naprawdŒ nie wie, jaka ona jest. Niekt(cid:243)re szanowane (cid:159)r(cid:243)d‡a podaj„, ¿e prze- ciŒtny cz‡owiek potrafi dostrzec jedynie oko‡o 2.500 r(cid:243)¿nych kolor(cid:243)w. Z drugiej strony, znaj- duj„ siŒ ludzie tacy jak ja, kt(cid:243)rzy twierdz„, ¿e niekt(cid:243)re osoby s„ w stanie rozr(cid:243)¿ni(cid:230) ich milion lub wiŒcej. Dla zachowania realizmu, bez wzglŒ- du na to, jak„ metodŒ druku wybierzemy, powinni(cid:156)my mie(cid:230) mo¿liwo(cid:156)(cid:230) odzwier- ciedlenia przynajmniej tylu kolor(cid:243)w, ile potrafi rozr(cid:243)¿ni(cid:230) przeciŒtny cz‡owiek, a(cid:160)zdecydowanie wiŒcej na wypadek, gdyby(cid:156)my chcieli bawi(cid:230) siŒ krzywymi kolor(cid:243)w. Dlatego musimy mie(cid:230) bardzo Rys. 12.2. Punkty i(cid:160)kropki. Poni¿ej, powiŒkszenie zdjŒcia z rysunku 12.1 pokazuje dok‡adnie jego punktow„ strukturŒ. Na(cid:156)wietlarka tworzy ka¿dy punkt, zdjŒcie g(cid:243)rne,za pomoc„ siatki kropek. Tutaj na(cid:160)ka¿dy punkt przypada siatka sk‡adaj„ca siŒ z(cid:160)256 kropek, co, teoretycznie, jest w sam raz Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 235 dok‡adn„ kontrolŒ nad wielko(cid:156)ci„ punkt(cid:243)w rastra. Im mniejsze kropki w na(cid:156)wietlarce, tym wiŒksze pole manewru. Z drugiej jednak strony, utworzenie punkt(cid:243)w z kropek wcale nie jest tak„ ‡atw„ kalkulacj„. Je¿eli bŒdziemy mieli zbyt ma‡e punkty, zablokuj„ one nawet najpotŒ¿niejszego RIP-a. Dobrze by‡oby mie(cid:230) do dyspozycji przy- najmniej 200 rozmiar(cid:243)w punkt(cid:243)w, by(cid:230) mo¿e wiŒcej. Je¿eli punkty rastra maj„ wielko(cid:156)(cid:230) 150 DPI, a rozdzielczo(cid:156)(cid:230) na(cid:156)wietlarki wynosi 2400 KNC (kropek na cal), to bŒdzie to mo¿liwe. 150 to 1/16 z 2.400. Kropki, kt(cid:243)re mo¿e (cid:132)namalowa(cid:230)(cid:148) na(cid:156)wietlarka, bŒd„ kwadratami o boku 1/2400 cala lub 0,00042 . Te kwadra- ty bŒd„ mia‡y dok‡adnie 1/16 maksymalnej szeroko(cid:156)ci punktu rastra. Punkt rastra bŒdzie siŒ wiŒc sk‡ada‡ z szesnastu rzŒd(cid:243)w i szestan- stu kolumn kwadrat(cid:243)w, co daje nam razem liczbŒ 256 kwadrat(cid:243)w. W zale¿no(cid:156)ci od tego, ile tak naprawdŒ w danej chwili bŒdzie ich namalowanych, istnieje 256 mo¿liwych od- cieni szaro(cid:156)ci punktu rastra lub 257, je¿eli doliczymy zero. 256 jest, zbiegiem okoliczno(cid:156)ci, kluczow„ liczb„ jeszcze innego rodzaju rozdzielczo(cid:156)ci. Okulary dla niewidomego Informacja tonalna r(cid:243)wnie¿ ma rozdziel- czo(cid:156)(cid:230). Oryginaln„ fotografiŒ uwa¿a siŒ, trochŒ nieprecyzyjnie, za ci„g‡„ tonalnie. Plik cyfro- wy taki nie jest. Mo¿na w nim zapisa(cid:230) tylko okre(cid:156)lon„ liczbŒ ton(cid:243)w, zwykle 256. Druko- walne pliki Photoshopa maj„ 256 TNK (ton(cid:243)w na kana‡) i dlatego mo¿na tam zapisa(cid:230) tak wiele kolor(cid:243)w. W standardowym pliku RGB, poniwa¿ sk‡ada siŒ z trzech kana‡(cid:243)w, mo¿na zapisa(cid:230) 16.777.216 r(cid:243)¿nych kolor(cid:243)w, czyli 256 do potŒgi trzeciej. Do gwa‡townie zwiŒkszaj„cego siŒ chaosu dodano kolejny termin (cid:150) g‡Œbia bitowa (cid:150)kt(cid:243)re- go u¿ywa siŒ zamiast TNK, tyle ¿e z innymi liczbami, kt(cid:243)re w sumie oznaczaj„ to samo. Plik 256 TNK jest tak¿e znany jako plik 8-bi- towy. Zgodnie z konwencj„ pozosta‡ej czŒ(cid:156)ci rozdzia‡u, otrzymuje on bardziej precyzyjn„ nazwŒ: 8 BNK, czyli bit(cid:243)w na kana‡. Ta na- zwa odwo‡uje siŒ do ilo(cid:156)ci miejsca na dysku zajmowanego przez jeden piksel. W tym przypadku jeden piksel potrzebuje o(cid:156)miu bi- t(cid:243)w, czyli o(cid:156)miu zer lub jedynek. Maj„c do dyspozycji osiem zer lub jedynek, mo¿na uzyska(cid:230) dwa do potŒgi (cid:243)smej r(cid:243)¿nych wariacji, co daje znan„ nam ju¿ liczbŒ 256. WiŒkszo(cid:156)(cid:230) skaner(cid:243)w i niekt(cid:243)re inne urz„- dzenia mog„ pracowa(cid:230) z wy¿sz„ g‡Œbi„ bi- tow„. G‡Œbia 12 BNK daje 4.096 TNK (dwa do potŒgi dwunastej). Niekt(cid:243)rzy producenci pr(cid:243)buj„ nas przekona(cid:230), ¿e wiŒksza g‡Œbia bi- towa wp‡ywa na lepsz„ jako(cid:156)(cid:230) skan(cid:243)w. Nie wierz im. Je¿eli skaner nie potrafi zobaczy(cid:230) szczeg(cid:243)‡(cid:243)w w ciemnych obszarach, to 12 BNK nic tu nie pomo¿e. Mo¿emy mie(cid:230) 4.096 TNK, ale w tym przypadku skr(cid:243)t TNK bŒdzie oznacza‡ jedynie ilo(cid:156)(cid:230) (cid:156)mieci. Aby przekona(cid:230) Przewodnik po kropkach i punktach Jeden termin, dpi, wprowadzi‡ wiele zamieszania przez odwo‡ywanie siŒ do bardzo r(cid:243)¿nych rodzaj(cid:243)w rozdzielczo(cid:156)ci. Jako akt buntu przeciwko tej praktyce, w tym rozdziale bŒdŒ u¿ywa‡ r(cid:243)¿nych skr(cid:243)t(cid:243)w. Niestety, w niekt(cid:243)rych przypadkach sam musia‡em je wymy(cid:156)li(cid:230). Poni¿ej alfabetyczna lista skr(cid:243)t(cid:243)w, kt(cid:243)re znajdziesz w tym rozdziale. Nie s„ one zgodne z powszechnie przyjŒt„ praktyk„. Nie sugerujŒ r(cid:243)wnie¿, ¿e powiniene(cid:156) ich u¿ywa(cid:230), ale s„ przynajmniej bardziej precyzyjne od nazywania wszystkiego dpi. BNK Bit(cid:243)w na kana‡, w pliku cyfrowym zdjŒcia. BNC Czarnych lub bia‡ych bit(cid:243)w na cal, w plikach bitmapowych. DPI Punkt(cid:243)w na cal, w rastrze. PDB Ca‡kowita liczba pikseli w d‡u¿szym boku obrazu cyfrowego. PNC Pikseli na cal, w pliku cyfrowym. KNC Kropek na cal; najmniejszy obszar, jaki mo¿e by(cid:230) oznaczony przez urz„dzenie wyj(cid:156)ciowej takie jak na(cid:156)wietlarka czy nagrywarka filmu. PSNC Pr(cid:243)bek skanu na cal. PWP Og(cid:243)lna liczba pikseli w pliku cyfrowym. TNK Ilo(cid:156)(cid:230) ton(cid:243)w na kana‡, czasami nazywana poziomami szaro(cid:156)ci, maksymalna liczba odcieni szaro(cid:156)ci w pojedynczym kanale pliku cyfrowego. 236 Rozdzia‡ 12. siŒ, dlaczego, por(cid:243)wnajmy pracŒ trzech bardzo drogich urz„dzeæ. Przez ostanie (cid:230)wier(cid:230) wieku, dla tych, kt(cid:243)- rym zale¿a‡o na wysokiej jako(cid:156)ci, standardem by‡y skanery bŒbnowe. W dalszym ci„gu s„ najlepsze, ale r(cid:243)¿nica zaczyna siŒ powoli zmniejsza(cid:230). Ich g‡owice skanuj„ce maj„ pewn„ przewagŒ nad coraz popularniejsz„ technologi„ listew element(cid:243)w (cid:156)wiat‡oczu‡ych CCD, wyko- rzystywan„ w skanerach p‡askich i profesjonal- nych aparatach cyfrowych. Urz„dzenia CCD s„ szczeg(cid:243)lnie podatne na utratŒ szczeg(cid:243)‡(cid:243)w w najciemniejszych obszarach zdjŒcia. Jednak staj„ siŒ coraz lepsze. PiŒ(cid:230) lat temu ¿aden skaner kosztuj„cy mniej ni¿ 10.000$ nie pozwala‡ na uzyskanie nawet w przybli¿eniu takiej jako(cid:156)ci jak skanery bŒbnowe. Dzisiaj, wydaj„c 2.500$, otrzymujemy bardzo dobry skaner stacjonarny, kt(cid:243)ry nawet je¿eli nie do- r(cid:243)wnuje skanerowi bŒbnowemu, to jest od niego niewiele gorszy. W 1996 roku, aby oceni(cid:230) (cid:243)wczesny stan technologii, zorganizowa‡em pojedynek po- miŒdzy skanerem bŒbnowym z pocz„tku lat 80-tych i dwoma profesjonalnymi (ka¿dy kosztowa‡ po oko‡o 50.000$) urz„dzeniami CCD. Nie podajŒ nazw producent(cid:243)w, poniewa¿ wszyscy robi„ dzisiaj lepsze skanery. Chodzi‡o w ka¿dym razie o to, aby do- (cid:156)wiadczeni operatorzy ka¿dego ze skaner(cid:243)w spr(cid:243)bowali wycisn„(cid:230), ile siŒ da, z tuzina od (cid:156)redniotrudnych do trudnych zdjŒ(cid:230). Wszyst- kim postawiono takie same wymagania co do rozmiar(cid:243)w i druku. Je¿eli z jakich(cid:156) powod(cid:243)w nie podoba‡ im siŒ wykonany skan, mogli go powt(cid:243)rzy(cid:230). Gdy wszyscy byli ju¿ usatysfak- cjonowani, wszystkim 36 wersjom nadano losowo litery i wykonano z nich odbitki pr(cid:243)bne. Zosta‡y one nastŒpnie przekazane dziesiŒciu ekspertom, kt(cid:243)rzy w oddzielnych kabinach mieli stwierdzi(cid:230), kt(cid:243)ra z trzech wersji ka¿dego skanu jest najlepsza. Nie wie- dzieli oni oczywi(cid:156)cie, kt(cid:243)re zdjŒcie pochodzi z jakiego skanera. Oczekiwa‡em, ¿e tego typu eksperyment udowodni, i¿ skanery CCD w‡a(cid:156)ciwie dogo- ni‡y ju¿ skanery bŒbnowe. Tak siŒ jednak nie sta‡o. Ze 120 g‡os(cid:243)w na najlepsze zdjŒcie, skaner X (Ty i ja wiemy, ¿e jest to skaner bŒbnowy, ale jurorzy tego nie wiedzieli) uzy- ska‡ 98, skaner Y (cid:150) 12, a skaner Z (cid:150) 10. W 7 na 12 konkurencji skaner X zgarn„‡ wszystkie 10 g‡os(cid:243)w. Rysunek 12.3 pokazuje jedno z tych zdjŒ(cid:230), gdzie g‡osowanie by‡o jednoznaczne. Pokaza‡em fragment zdjŒcia, nastŒpnie je po- wiŒkszy‡em, a na zakoæczenie zastosowa‡em krzyw„ zwiŒkszaj„c„ kontrast, aby oceni(cid:230), jak dobrze wszystkie trzy bestie zachowa‡y szczeg(cid:243)‡y w cieniach. Naj‡atwiej to oceni(cid:230) na trzech ostatnich wersjach. NajwiŒkszy problem sprawi‡ (cid:156)rodek drzewa i znajduj„cy siŒ pod nim samoch(cid:243)d. Skaner X jako jedyny w miarŒ dobrze po- radzi‡ sobie z samochodem. Je¿eli siŒ dobrze przyjrzysz, mo¿esz nawet zauwa¿y(cid:230), ¿e tylne (cid:156)wiat‡a s„ czerwone. Z drzewem, kt(cid:243)re jest jeszcze ciemniejsze, by‡o znacznie wiŒcej problem(cid:243)w. Skaner X najwyra(cid:159)niej osi„gn„‡ kres swoich mo¿liwo(cid:156)ci, ale jednak jest to Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 237 Rys. 12.3. Podstawowym testem skaner(cid:243)w jest sprawdzenie ich umiejŒtno(cid:156)ci zachowania szczeg(cid:243)‡(cid:243)w w cieniach. Na s„siedniej stronie, od lewej do prawej, normalnej wielko(cid:156)ci reprodukcje orygina‡u uzyskane na skanerach X, Y i Z. Powy¿ej, powiŒkszony fragment z obszarem w cieniach (z lewej) i ten sam fragment z krzyw„ zwiŒkszaj„c„ kontrast (z prawej). Od g(cid:243)ry do do‡u, skanery X, Y i Z 238 Rozdzia‡ 12. skaner bŒbnowy, a wiŒc poradzi‡ sobie z tym ciemnym obszarem znacznie lepiej od pozosta- ‡ych. Skaner Y wykona‡ posteryzacjŒ wnŒtrza zdjŒcia, a skaner Z zupe‡nie zbzikowa‡. Ca‡y (cid:156)rodek drzewa jest jedn„ wielk„ plam„. Ostateczny plik wyj(cid:156)ciowy z tych skane- r(cid:243)w ma 8 BNK, ale wszystkie uzupe‡ni‡y ory- gina‡ w‡asnymi danymi. Skanery Y i Z s„ skanerami 12 BNK. Skaner X jest analogowy; jego oryginalny skan sk‡ada siŒ z serii odczy- t(cid:243)w napiŒcia, kt(cid:243)re teoretycznie mog„ prze- nosi(cid:230) nieskoæczon„ ilo(cid:156)(cid:230) ton(cid:243)w. Bardziej wsp(cid:243)‡czesne wersje tego skanera s„ w pe‡ni cyfrowe i r(cid:243)wnie¿ maj„ 12 BNK. Skaner Z mo¿e wiŒc w ka¿dym kanale odzwierciedli(cid:230) 4.096 poziom(cid:243)w tonalnych. Strasznie du¿o mu to da‡o. W przypadku tego zdjŒcia, wyposa¿enie tego skanera w dodat- kowe bity jest jak wrŒczenie (cid:156)lepemu okula- r(cid:243)w. Gdyby skaner X by‡ o(cid:156)miobitowy, nawet gdyby by‡ skanerem sze(cid:156)ciobitowym, zdolnym odzwierciedli(cid:230) tylko 64 TNK, to i tak otrzymaliby(cid:156)my z niego najlepsz„ wersjŒ zdjŒ- cia. Je¿eli kupujesz skaner lub aparat cyfrowy, zapomnij wiŒc o be‡kocie g‡Œbi bitowej i sp(cid:243)jrz na kilka trudnych pr(cid:243)bek. Dochodz„c do kwintylion(cid:243)w Powy¿sza dyskusja nie by‡a peanem na czŒ(cid:156)(cid:230) skaner(cid:243)w bŒbnowych. Eksperci po do- k‡adnym obejrzeniu tych zdjŒ(cid:230) znale(cid:159)li wy- starczaj„co du¿„ r(cid:243)¿nicŒ, aby stwierdzi(cid:230), ¿e skaner X by‡ lepszy. Ja siŒ z nimi zgadzam i(cid:160)Ty prawdopodobnie te¿. Pytanie jednak brzmi, o ile lepszy? Wracaj„c do niezmodyfi- kowanych orygina‡(cid:243)w i mniejszych wersji na rysunku 12.3, musia‡bym powiedzie(cid:230), trochŒ lepszy, ale nie znacznie lepszy. Dlaczego wiŒc skany skaner(cid:243)w bŒbno- wych, kt(cid:243)re teoretycznie maj„ du¿„ przewagŒ, w praktyce s„ niewiele lepsze? W przypadku wy(cid:156)cigu takiego jak ten, przyczyn„ r(cid:243)¿nicy wydaje siŒ d¿okej, a nie koæ. Jeszcze mniejsze znaczenie praktyczne ma wykorzystanie dodatkowych bit(cid:243)w w Photo- shopie. Je¿eli mamy skaner, kt(cid:243)ry potrafi za- pisywa(cid:230) pliki z wiŒcej ni¿ 8 BNK, to do pewnego stopnia mo¿e w Photoshopie 5 nad nimi pracowa(cid:230). Mo¿emy stosowa(cid:230) krzywe i(cid:160)u¿ywa(cid:230) narzŒdzia Stempel (Rubber stamp), ale ju¿ nie filtr(cid:243)w, przynajmniej dop(cid:243)ki nie wykonamy konwersji do pliku 8 BNK, kt(cid:243)rego wymagaj„ wszystkie urz„dzenia wyj(cid:156)ciowe. Teoretycznie jest to kusz„ce. Gdy stosuje- my krzyw„ koloru, redukujemy ilo(cid:156)(cid:230) ton(cid:243)w na zdjŒciu. Dzieje siŒ tak z nastŒpuj„cych po- wod(cid:243)w. Przypu(cid:156)(cid:230)my, ¿e mamy czarno-bia‡y Rys. 12.4. Teoretycznie, pracuj„c z 16 BNK powinni(cid:156)my uzyska(cid:230) ‡agodniejsze obszary przej(cid:156)cia, nawet je¿eli przed wydrukowaniem musimy zredukowa(cid:230) plik do 8 BNK. Jednak w(cid:160)praktyce to siŒ nie sprawdza. Po lewej, plik z wysokiej jako(cid:156)ci skanera CCD zeskanowany z 16 BNK. Po prawej, rezultat zastosowania krzywych RGB, kt(cid:243)re niszcz„ zdjŒcie znacznie ponad normŒ. Na g(cid:243)rze z lewej: krzywa zosta‡a zastosowana do pliki 16 BNK, kt(cid:243)ry zosta‡ skonwertowany do 8 BNK; na g(cid:243)rze z prawej: przed zastosowaniem krzywej orygina‡ zosta‡ skonwertowany do 8 BNK. Na dole: kana‡y niebieskiego dw(cid:243)ch g(cid:243)rnych plik(cid:243)w na kt(cid:243)rych przewaga pliku 16 BNK powinna by(cid:230) jeszcze lepiej widoczna. Na histogramie lub po cztero- krotnym powiŒkszeniu zdjŒ(cid:230) zobaczy‡by(cid:156), ¿e plik 16 BNK jest lepszy (cid:150) ale czy widzisz r(cid:243)¿nicŒ tutaj? Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 239 240 Rozdzia‡ 12. Punkty, kropki i tony: DPI kontra KNC kontra ilo(cid:156)(cid:230) ton(cid:243)w Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) na(cid:156)wietlarki (kropek na cal) 300 600 1200 2400 3600 256 256 256 256 256 256 256 256 256 199 144 100 81 64 47 36 256 256 256 256 256 256 188 144 21 12 9 6 5 4 3 2 85 50 36 25 20 16 12 9 65 85 100 120 133 150 175 200 R a s t e r ( p u n k t (cid:243) w n a c a l ) Rys. 12.5. Realistyczne fotografie s„ niemo¿liwe do uzyskania, je¿eli urz„dzenie wyj(cid:156)ciowe nie mo¿e wygenerowa(cid:230) wystarczaj„cej ilo(cid:156)ci ton(cid:243)w. Do profesjonalnej pracy potrzeba przynajmniej 100, a niekt(cid:243)rzy twierdz„, ¿e przynajmniej 200 ton(cid:243)w. Na rysunku wida(cid:230), ile odcieni szaro(cid:156)ci mo¿na teoretycznie uzyska(cid:230) na na(cid:156)wietlarce o r(cid:243)¿nej rozdzielczo(cid:156)ci przy kilku popularnych wielko(cid:156)ciach rastra plik z 256 TNK. Poniewa¿ jest to zdjŒcie bia‡ego kota, podnosimy (cid:156)rodkowy punkt krzywej o, powiedzmy, 10 . Poprzednio 128 ton(cid:243)w znajdowa‡o siŒ poni¿ej punktu (cid:156)rodkowego i(cid:160)128 powy¿ej. Teraz jednak rozci„gnŒli(cid:156)my jasne tony i (cid:156)cie(cid:156)nili(cid:156)my tony ciemne. Teraz tylko oko‡o 115 oryginalnych ton(cid:243)w wype‡nia pierwsze 128 dostŒpnych miejsc. Z drugiej strony, 141 oryginalnych ton(cid:243)w bŒdzie siŒ ubiega‡o o 128 pozosta‡ych wolnych miejsc. Nadwy¿ka musi zosta(cid:230) usuniŒta. Dlatego z 256 oryginalnych ton(cid:243)w pozostanie tylko 243. Gdyby(cid:156)my zamiast tego pracowali z do- datkowymi bitami, nic takiego by siŒ nie sta‡o. Photoshop udostŒpnia nam w menu Obrazek: Tryb 8 lub 16 BNK. fladen skaner nie daje pe‡nowarto(cid:156)ciowych 16 bit(cid:243)w, ale je¿eli zaczniemy trochŒ oszukiwa(cid:230) w LAB-ie lub wykonamy kilka innych rzeczy, mo¿liwe, ¿e wype‡nimy te dodatkowe bity czym(cid:156) innym ni¿ tylko (cid:156)mieciami. To spowoduje, ¿e rozmiar naszego pliku powiŒkszy siŒ dwukrotnie. Da to nam r(cid:243)wnie¿, musimy to przyzna(cid:230), trochŒ wiŒcej informacji. Aby by(cid:230) precyzyjnym, teraz ka¿dy kana‡ ma rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 65.536 TNK. Jak wiele r(cid:243)¿nych ton(cid:243)w CMYK pozwoli nam to uzyska(cid:230)? Odpowied(cid:159) jest tak imponuj„ca, ¿e nie odwa¿Œ siŒ u¿ywa(cid:230) liczb. MuszŒ to po prostu powiedzie(cid:230). Osiemna(cid:156)cie kwintylion(cid:243)w, 446 kwadrylion(cid:243)w, 744 trylion(cid:243)w, 73 biliony, 709 milion(cid:243)w, 600 tysiŒcy. W‡a(cid:156)nie tyle. Je¿eli zastosujemy krzyw„ do takiej ilo(cid:156)ci danych, r(cid:243)wnie¿ pozbŒdziemy siŒ kilku z tych mo¿liwo(cid:156)ci. BŒdzie nam jednak tego tak brako- wa‡o, jak Bilowi Gatesowi (cid:230)wier(cid:230)dolar(cid:243)wki wydanej na porann„ gazetŒ. Dla tych kalibrant(cid:243)w, dla kt(cid:243)rych dobrze wygl„daj„cy histogram jest wa¿niejszy od dobrze wygl„daj„cego zdjŒcia, to pewne. Musimy pracowa(cid:230) na pliku 16 BNK, gdy tylko to mo¿liwe, aby zapobiec przera¿aj„cej stracie danych. M(cid:243)wi„c szczerze, wydawa‡o mi siŒ, ¿e tego typu rozumowanie nie jest pozbawione sensu. My(cid:156)la‡em, ¿e je¿eli zastosujemy wy- starczaj„co dobre krzywe, to te dodatkowe informacje mog„ by(cid:230) pomocne. Niestety, im wiŒcej bawi‡em siŒ z du¿ymi plikami, tym mniej by‡em sk‡onny usprawie- dliwi(cid:230) dodatkowy czas obr(cid:243)bki i miejsce na dysku. Tak naprawdŒ, nie by‡em w stanie zauwa¿y(cid:230) w‡a(cid:156)ciwie ¿adnej r(cid:243)¿nicy, nawet w(cid:160)ekstremalnych, testowych warunkach. ZdjŒcia z lewej strony rysunku 12.4 s„ plikami 8 BNK; musz„ takie by(cid:230), bo inaczej nie m(cid:243)g‡bym ich wydrukowa(cid:230). Jednak wcze- (cid:156)niej by‡y to pliki 12 BNK utworzone na wy- sokiej klasy skanerze CCD. ZdjŒcia na stronie 239 przesz‡y morderczy test. Nie by‡a to korekcja kolor(cid:243)w, lecz u¿ycie drastycznej krzywej ods‡aniaj„cej wszystko w podobny spos(cid:243)b, jak zrobi‡em to w przy- padku zdjŒ(cid:230) na rysunku 12.3. Zrobi‡em to na dwa sposoby z dwoma 12 BNK kopiami pliku RGB. W przypadku zdjŒ(cid:230) z lewej strony zastosowa‡em (i zapisa- ‡em) krzyw„ do pliku 12 BNK, a nastŒpnie wy- kona‡em konwersjŒ do 8-bitowego pliku CMYK, abym m(cid:243)g‡ go wydrukowa(cid:230). ZdjŒcia z(cid:160)prawej strony najpierw skonwertowa‡em do 8 BNK, nastŒpnie zastosowa‡em krzyw„. Na za- koæczenie wykona‡em konwersjŒ do CMYK-a. Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 241 Teoretycznie, zdjŒcia z lewej strony po- winny by(cid:230) lepsze. Ale czy z praktycznego punktu widzenia s„? Na wype‡nionym szcze- g(cid:243)‡ami kanale niebieskiego r(cid:243)¿nica powinna by(cid:230) jeszcze lepiej widoczna ni¿ na koloro- wym zdjŒciu. Kalibrant odpowie, ¿e r(cid:243)¿nica jest bardzo dobrze widoczna na histogramie zdjŒcia, i tak rzeczywi(cid:156)cie jest. ZdjŒcia z lewej strony maj„ g‡adki i piŒkny histogram, natomiast w przy- padku zdjŒ(cid:230) z prawej strony wygl„da on jak grzebieæ. (Z zasady odmawiam umieszczania w powa¿nej ksi„¿ce histogram(cid:243)w i innych tego typu nieistotnych rzeczy, wiŒc bŒdziesz mi musia‡ uwierzy(cid:230) na s‡owo). Je¿eli zaczniemy obok naszych ostatecz- nych dzie‡ drukowa(cid:230) histogramy, to odbiorcy bŒd„ z pewno(cid:156)ci„ wiedzieli, jak kiepska jest nasza praca. Zanim to jednak nast„pi, bŒd„ musieli polega(cid:230) tylko na wygl„dzie zdjŒcia. Dla mnie, oba te zdjŒcia wygl„daj„ tak samo. Obsesja na punkcie posiadania kilku do- datkowych bit(cid:243)w dobrze pasuje do paranoicz- nego strachu przed zmian„ jednej przestrzeni kolor(cid:243)w na inn„. W obu przypadkach jest to podobne do obawy Billa Gatesa przed utrat„ (cid:230)wier(cid:230)dolar(cid:243)wki. 256 ton(cid:243)w na kana‡ to znacznie wiŒcej, ni¿ potrzeba w praktyce do pracy w kolorze. 100 lub nawet 80 w zupe‡- no(cid:156)ci wystarcza, chyba ¿e kto(cid:156) chce wydru- kowa(cid:230) czarno-bia‡e zdjŒcie. PamiŒtaj, w pliku RGB nawet 100 TNK pozwala uzyska(cid:230) milion r(cid:243)¿nych kolor(cid:243)w. Je¿eli zamierzasz zastosowa(cid:230) do okre(cid:156)lone- go zdjŒcia po kolei 20 r(cid:243)¿nych krzywych, to jak najbardziej, r(cid:243)b to na pliku z dodatkowymi bitami. Je¿eli czasami pracujesz ze zdjŒciami CMYK w innych przestrzeniach kolor(cid:243)w, jeste(cid:156) zagorza‡ym zwolennikiem profili ICC i musisz siŒ ogranicza(cid:230), aby nie wykona(cid:230) wiŒcej ni¿ dziesiŒ(cid:230) lub dwadzie(cid:156)cia konwersji podczas jednej korekcji, to tak¿e dodatkowe bity bŒd„ Ci pomocne. Jednak w praktyce raczej nie bŒdziesz robi‡ tego typu rzeczy. Nie martw siŒ wiŒc histogramami. Martw siŒ tym, aby zdjŒcie wygl„da‡o jak najlepiej. Dla fotografii, 256 TNK to znacznie wiŒcej, ni¿ potrzeba. Je¿eli jednak tworzysz przej(cid:156)cia gradientowe, musisz spojrze(cid:230) na rozdzielczo(cid:156)(cid:230) w jeszcze inny spos(cid:243)b. Pasy i paski Paski na gradientach by‡y przyczyn„ b(cid:243)lu g‡owy ju¿ od pierwszych dni PostScriptu. Na (cid:156)rodku czego(cid:156), co powinno by(cid:230) ‡agodnym przej(cid:156)ciem z jednego koloru do drugiego, poja- wia‡y siŒ, jak regularna czkawka, nag‡e, dener- wuj„ce przeskoki z jednego tonu do drugiego, rujnuj„c ca‡„ pracŒ. (cid:132)Jak to siŒ mog‡o sta(cid:230)?(cid:148) piszcza‡ rozhi- steryzowany grafik, (cid:132)przecie¿ ustawi‡em 256 stopni dla tego przej(cid:156)cia(cid:148). Z dw(cid:243)ch powod(cid:243)w. Pierwszy zosta‡ om(cid:243)- wiony w rozdziale 9. (cid:150) przyczyn„ jest gra- dient z kolorami RGB, kt(cid:243)re nie mieszcz„ siŒ w gamie CMYK. Drugim jest, oczywi(cid:156)cie, problem z rozdzielczo(cid:156)ci„. Je¿eli przej(cid:156)cie ma zakres, powiedzmy, od 10 do 20 procent szarego, to urz„dzenie wyj- (cid:156)ciowe ma do dyspozycji tylko 25 ton(cid:243)w. Nie ma znaczenia, czy na wej(cid:156)ciu jest 256 czy 256 milion(cid:243)w TNK. Co wiŒcej, czŒ(cid:156)(cid:230) z tych 25 to- n(cid:243)w prawdopodobnie nie bŒdzie dostŒpne ze wzglŒdu na b‡„d przy zaokr„glaniu, jest wiŒc du¿a szansa, ¿e pojawi„ siŒ paski, szczeg(cid:243)lnie je¿eli gradient pokrywa du¿y obszar strony. Teoretycznie, urz„dzenie wyj(cid:156)ciowe po- trafi„ce wygenerowa(cid:230) 256 ton(cid:243)w ma ca‡kowi- cie wystarczaj„c„ rozdzielczo(cid:156)(cid:230). W praktyce, nie jest to do koæca prawda. Punkty rastra s„ drukowane pod k„tem, co ogranicza ilo(cid:156)(cid:230) do- stŒpnych kropek. Co wa¿niejsze, chocia¿ za- r(cid:243)wno plik, jak i na(cid:156)wietlarka maj„ 256 ton(cid:243)w, to te dwie liczby nie bŒd„ do siebie dok‡adnie pasowa(cid:230). Niekt(cid:243)re warto(cid:156)ci, r(cid:243)¿ne w oryginalnym pliku, bŒd„ powodowa‡y na- rysowanie tych samych punkt(cid:243)w rastra, a(cid:160)niekt(cid:243)re punkty, chocia¿ teoretycznie mo¿- liwe, bŒd„ w rzeczywisto(cid:156)ci niedostŒpne. W zwi„zku z tym, jak wiele ton(cid:243)w jest faktycznie dostŒpnych przy rastrze 150 DPI 242 Rozdzia‡ 12. i(cid:160)na(cid:156)wietlarce 2.400 KNC? Istnieje du¿a szansa, ¿e 200 lub mniej. Je¿eli drukujemy tylko zdjŒ- cia, ani my, ani nikt inny nie bŒdzie w(cid:160)stanie rozpozna(cid:230) r(cid:243)¿nicy pomiŒdzy 220 i(cid:160)256 tonami. Je¿eli jednak zaczniemy drukowa(cid:230) gradienty, mo¿e to mie(cid:230) bardzo du¿e znaczenie. Mo¿na walczy(cid:230) z tworzeniem siŒ pask(cid:243)w dodaj„c niewielk„ ilo(cid:156)(cid:230) szumu do pliku cyfro- wego. W‡a(cid:156)nie z tego wzglŒdu na zdjŒciach nie tworz„ siŒ paski, poniewa¿ zawsze zawieraj„ one w sobie wystarczaj„c„ ilo(cid:156)(cid:230) naturalnego szumu, aby sobie z tym poradzi(cid:230). Innym sposobem obej(cid:156)cia tego problemu jest u¿ycie na(cid:156)wietlarki o wy¿szej rozdzielczo- (cid:156)ci lub zwiŒkszenie rastra. Gradienty drukowane rastrem 150 DPI na na(cid:156)wietlarce 2.400 KNC to kuszenie losu. Gradienty drukowane rastrem 133 DPI s„ znacznie pewniejsze. Rysunek 12.5 pokazuje, ile tak naprawdŒ ton(cid:243)w dostŒpnych jest przy normalnych war- to(cid:156)ciach DPI dla kilku popularnych wielko(cid:156)ci KNC drukarek laserowych i na(cid:156)wietlarek. Unika‡em liczb poni¿ej 150. Dlatego w‡a(cid:156)nie fotografie na drukarkach laserowych wychodz„ tak kiepsko, nawet na najnowszych urz„dzeniach o rozdzielczo(cid:156)ci 600 KNC. Jest jeszcze jeden paradoks zwi„zany z rozdzielczo(cid:156)ci„. Ta ksi„¿ka zosta‡a na(cid:156)wie- tlona na na(cid:156)wietlarce matryc o rozdzielczo(cid:156)ci 2.400 KNC. Gdyby(cid:156)my wypu(cid:156)cili tŒ ksi„¿kŒ na drukarce laserowej 600 KNC, to zdjŒcia wywo‡ywa‡yby jedynie (cid:156)miech, ale niekt(cid:243)re osoby nie zauwa¿y‡yby niczego niew‡a(cid:156)ciwego w wygl„dzie czcionki. Jak to siŒ dzieje, ¿e ta sama rozdzielczo(cid:156)(cid:230) mo¿e by(cid:230) tak okropna w(cid:160)jednym przypadku i prawie nie do zauwa- ¿enia w innym? Rozdzielczo(cid:156)(cid:230), kt(cid:243)rej tu nie ma W przeciwieæstwie do zdjŒ(cid:230), kt(cid:243)re oma- wiali(cid:156)my do tej pory, czcionka nie zawiera ¿adnych odcieni szaro(cid:156)ci, jedynie czarne ob- szary na bia‡ym papierze. Czcionka w dalszym ci„gu musi by(cid:230) tworzona przez tŒ sam„ na- (cid:156)wietlarkŒ, ale teraz jest to o wiele ‡atwiejsze. S‡awa PostScriptu wziŒ‡a siŒ st„d, ¿e pozwala on niekt(cid:243)rym rodzajom grafiki wykorzysty- wa(cid:230) zupe‡nie inny typ rozdzielczo(cid:156)ci, a prawdŒ m(cid:243)wi„c, pozwala im nie mie(cid:230) jej wcale. Obiekty, kt(cid:243)re mog„ by(cid:230) opisane za po- moc„ krzywych lub innych kszta‡t(cid:243)w mate- matycznych (czcionki s„ opisywane w‡a(cid:156)nie w ten spos(cid:243)b), r(cid:243)wnie¿ w pewnym momencie musz„ mie(cid:230) rozdzielczo(cid:156)(cid:230). Na(cid:156)wietlarka nie drukuje matematycznych koncepcji, tylko kropki. Ale ca‡a funkcja RIP-a polega w‡a- (cid:156)nie na odpowiednim zamapowaniu tych kropek i gdy pojawia siŒ plik, kt(cid:243)ry m(cid:243)wi (cid:132)jestem pŒkiem krzywych, utw(cid:243)rz ze mnie tak„ mapŒ, kt(cid:243)ra bŒdzie najlepsza dla twojego urz„dzenia(cid:148), to nie tylko potrafi on to zrobi(cid:230), ale zrobi to o wiele lepiej ni¿ w przypadku, gdy plik bŒdzie ju¿ zawiera‡ w‡asn„ bitmapŒ. Poniewa¿ czcionka i podobna do niej czar- no-bia‡a grafika nie zawieraj„ odcieni szaro(cid:156)ci, lecz jedynie czeræ i biel, zestawienie pokazane na rysunku 12.5 przestaje mie(cid:230) znaczenie. Py- tanie tylko brzmi, ile kropek na cal potrzebuje urz„dzenie, aby odpowiednio skonstruowa(cid:230) krzywo- i prostoliniowe kszta‡ty? Starsze drukarki laserowe, kt(cid:243)re zwykle maj„ rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 300 KNC, drukuj„ czcionki, kt(cid:243)re s„ w widoczny spos(cid:243)b gorsze od tego, co w tej chwili czytasz. Przy 600 KNC, czcionka wygl„da ju¿ ca‡kiem dobrze (cid:150) trzeba siŒ ju¿ bardzo dobrze przyjrze(cid:230), aby zauwa¿y(cid:230) r(cid:243)¿nicŒ pomiŒdzy ni„ i czcionk„ uzyskan„ na na(cid:156)wie- tlarce 1.200 KNC, kt(cid:243)rej praca, bez u¿ycia lupy, jest nie do odr(cid:243)¿nienia od pracy na- (cid:156)wietlarki 2.400 KNC. Je¿eli pojawia siŒ konieczno(cid:156)(cid:230) zeskano- wania czcionki lub innej grafiki, poniewa¿ elektroniczna wersja nie istnieje, wchodzi w(cid:160)grŒ jeszcze jeden rodzaj rozdzielczo(cid:156)ci. Wtedy mamy plik, kt(cid:243)ry mo¿e by(cid:230) wyra¿ony w bitach na cal, ka¿dy bit mo¿e by(cid:230) albo czarny, albo bia‡y. Je¿eli plik 600 BNC zostanie wys‡any do drukarki 600 KNC, to RIP drukarki musi go przemapowa(cid:230). Rezultaty nie bŒd„ ju¿ Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) wiŒc tak dobre, jak w przypadku pliku nieza- le¿nego od rozdzielczo(cid:156)ci, kt(cid:243)ry zostanie wys‡any na tŒ sam„ drukarkŒ. Z jak„ wiŒc rozdzielczo(cid:156)ci„ powinno siŒ skanowa(cid:230) czcionki i inn„ grafikŒ liniow„? Nie ma co do tego jednoznacznej zgody. Moj„ regu‡„ jest po‡owa rozdzielczo(cid:156)ci urz„- dzenia wyj(cid:156)ciowego, ale nie wiŒcej ni¿ 1.800 PSNC (cid:150) pr(cid:243)bek skanu na cal. Je¿eli kiedykolwiek zastanawia‡e(cid:156) siŒ, dlaczego na zdjŒciach czcionka jest zawsze rozmyta, to r(cid:243)wnie¿ macza‡ w tym palce stary diabe‡ (cid:150) rozdzielczo(cid:156)(cid:230). Patrz„c na rysunek 12.6 mo¿esz zaobserwowa(cid:230), ¿e 300 BNC jest niewystarczaj„ce dla czcionki (cid:150) a wiŒkszo(cid:156)(cid:230) kolorowych zdjŒ(cid:230) skanuje siŒ z mniej ni¿ 300 PSNC. Czcionki w takich zdjŒciach nie s„ a¿ tak poszarpane jak na tym przyk‡adzie, po- niewa¿ rastrowanie zmiŒkcza trochŒ zdjŒcia, ale w dalszym ci„gu nie bŒd„ one wygl„da‡y najlepiej. Jednym ze sposob(cid:243)w, aby wygl„da‡y le- piej, jest oczywi(cid:156)cie zeskanowanie ich z wy- ¿sz„ rozdzielczo(cid:156)ci„. Im wy¿sza rozdzielczo(cid:156)(cid:230) skanowania, tym g‡adsze i bardziej rozmyte bŒd„ krzywe. Problem polega na tym, ¿e to samo stanie siŒ z ca‡„ reszt„. Je¿eli skanujemy tylko czcionki, to zbyt du¿a rozdzielczo(cid:156)(cid:230) zjada miejsce na dysku, przeci„¿a na(cid:156)wietlarkŒ, zapycha sie(cid:230) i jest og(cid:243)lnie ca‡kowit„ strat„ czasu. Poza tym, nie czyni ¿adnych szk(cid:243)d. Jednak w przypadku zdjŒcia, zbyt wysoka rozdzielczo(cid:156)(cid:230), w powi„- zaniu z problemami wymienionymi powy¿ej, rzeczywi(cid:156)cie szkodzi. Kt(cid:243)re z dw(cid:243)ch zdjŒ(cid:230) na rysunku 12.7 podoba Ci siŒ bardziej? Je¿eli chcemy, aby co(cid:156) wygl„da‡o jak li- (cid:156)cie trawy, a nie sztuczna wyk‡adzina, to dolna wersja wydaje siŒ o wiele lepsza. Ale zosta‡a zeskanowana w ni¿szej rozdzielczo(cid:156)ci! Czy wiŒksza rozdzielczo(cid:156)(cid:230) nie odpowiada wiŒkszej ilo(cid:156)ci szczeg(cid:243)‡(cid:243)w? Oczywi(cid:156)cie tak. Ale tutaj, nie chcemy szczeg(cid:243)‡(cid:243)w, chcemy iluzji szczeg(cid:243)‡(cid:243)w. I to nam w‡a(cid:156)nie daje zdjŒcie dolne. Pozw(cid:243)l, ¿e spr(cid:243)bujŒ wyja(cid:156)ni(cid:230), jak i dlaczego. 243 Rys. 12.6. Jak du¿ej rozdzielczo(cid:156)ci potrzebujemy, aby czcionki i(cid:160)podobna grafika wygl„da‡y g‡adko? Te litery maj„ rozdzielczo(cid:156)(cid:230), od(cid:160)g(cid:243)ry do do‡u, 1800 PNC, 300 PNC i 72 PNC Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) dolnego zdjŒcia wynosi, w przybli¿e- niu, cztery pr(cid:243)bki ska- nu na jeden punkt rastra. Jest to zgodne z powszechnie przyjŒt„ re- gu‡„, ¿e rozdzielczo(cid:156)(cid:230) zdjŒ- cia powinna by(cid:230) od 1,5 do 2 razy wiŒksza od wielko(cid:156)ci rastra. Punkty s„ w(cid:160)odleg‡o(cid:156)ci oko‡o 1/ 133 , a(cid:160)pr(cid:243)bki skanu oko‡o 1/266 . Tworzy to kwadrat, daj„c cztery pr(cid:243)bki na jeden punkt: dwie w poziomie i dwie w pionie. ZdjŒcie g(cid:243)rne ma rozdzielczo(cid:156)(cid:230) trzy razy wiŒksz„. Pr(cid:243)bki s„ oddalone o oko‡o 1/700 . Plik jest dziewiŒ(cid:230) razy wiŒkszy. Teraz mamy 36 pr(cid:243)bek skanu na jeden punkt rastra. Trawa jest oczywi(cid:156)cie w przewa¿aj„cej mierze zielona, sk‡ada siŒ jednak r(cid:243)wnie¿ z(cid:160)szarego, czarnego, ¿(cid:243)‡tego czy br„zowego. Dlatego w obu rozdzielczo(cid:156)ciach skanowania, prawdopodobnie trzy na cztery pr(cid:243)bki skanu bŒd„ zielone. W przypadku zdjŒcia ni¿szej rozdziel- czo(cid:156)ci, kt(cid:243)re ma cztery pr(cid:243)bki na jeden punkt rastra, istniej„ du¿e szanse, ¿e trzy z nich bŒd„ zielone, ale czasami wszystkie cztery bŒd„ zielone, a czasami ¿adna. W takich przypad- kach punkt rastra nie bŒdzie zielony. W przypadku wersji w wy¿szej rozdzielczo- (cid:156)ci, z 36 pr(cid:243)bkami na punkt, tego typu prawdo- podobieæstwo jest ju¿ znacznie mniejsze. Mo¿na sobie wyobrazi(cid:230), ¿e trzy z czterech pr(cid:243)- bek nie bŒd„ zielone. Trudno sobie jednak wy- obrazi(cid:230), ¿e 27 z 36 pr(cid:243)bek (cid:150) co daje taki sam stosunek (cid:150) bŒdzie w kolorze innym ni¿ zielony. 244 Rozdzia‡ 12. Poruszanie siŒ podczas skanowania w(cid:160)kie- runku ni¿szej rozdzielczo(cid:156)ci jest ruchem w kie- runku zmienno(cid:156)ci i zr(cid:243)¿nicowania. Jest to w‡a(cid:156)ciwa koncepcja, ale gdy rozdzielczo(cid:156)(cid:230) bŒdzie zbyt ma‡a, zdjŒcie stanie siŒ ostre i(cid:160)po- szarpane. Wy¿sza rozdzielczo(cid:156)(cid:230) jest ruchem w kie- runku zmiŒkczenia i jednolito(cid:156)ci. Jest to r(cid:243)w- nie¿ godny pochwa‡y cel, ale je¿eli posuniesz siŒ za daleko, zdjŒcie bŒdzie wygl„da‡o miŒkko i nieostro. Wszystko to oznacza, ¿e nie ma jednej (cid:132)prawid‡owej(cid:148) rozdzielczo(cid:156)ci skanowania. Z regu‡y, twarz kobiety powinna by(cid:230) ska- nowana w wy¿szej rozdzielczo(cid:156)ci ni¿ twarz mŒ¿czyzny, poniewa¿ akceptujemy wiŒksz„ surowo(cid:156)(cid:230) obrazu twarzy mŒ¿czyzny. ZdjŒcie mebli wymaga wy¿szej rozdzielczo(cid:156)ci ni¿ zdjŒcie trawy, poniewa¿ na zdjŒciach mebli wystŒpuj„ przek„tne linie, kt(cid:243)re nie powinny wygl„da(cid:230) zbyt ostro. Zniszczony, z szumami lub rastrowany orygina‡ r(cid:243)wnie¿ lepiej wygl„- da w wy¿szej rozdzielczo(cid:156)ci. I oczywi(cid:156)cie, je¿eli uwa¿asz, ¿e mo¿e zaj(cid:156)(cid:230) konieczno(cid:156)(cid:230) po- wiŒkszenia zdjŒcia, zeskanuj orygina‡ z trochŒ wy¿sz„ rozdzielczo(cid:156)ci„. Wiele os(cid:243)b nie chce wierzy(cid:230), ¿e zbyt wy- soka rozdzielczo(cid:156)(cid:230) mo¿e by(cid:230) szkodliwa, to te¿ nieugiŒcie skanuj„ wszystko z 300 PSNC. To wyja(cid:156)nia, dlaczego wiele zdjŒ(cid:230) w gaze- tach wygl„da tak miŒkko. Jest to r(cid:243)wnie¿ po- w(cid:243)d do zadowolenia dla producent(cid:243)w dysk(cid:243)w twardych. Rozmiar plik(cid:243)w ro(cid:156)nie proporcjonalnie do kwadratu rozdzielczo(cid:156)ci. Je¿eli zdjŒcia do czasopisma zeskanujesz z(cid:160)250 PSNC zamiast 300, Twoje pliki bŒd„ zajmowa‡y 2/3 tego miejsca, co poprzednio, a ich jako(cid:156)(cid:230) bŒdzie prawdopodobnie lepsza. Ponowne pr(cid:243)bkowanie i(cid:160)szorstki punkt Powy¿sza dyskusja dotyczy‡a rozdziel- czo(cid:156)ci skanowania, wyra¿anej skr(cid:243)tem PSNC. Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) pliku Photoshopa nie musi by(cid:230) koniecznie tym samym rodzajem Rys. 12.7. Czy rozdzielczo(cid:156)(cid:230) r(cid:243)wna siŒ szczeg(cid:243)‡y? G(cid:243)rne zdjŒcie wydaje siŒ bardziej miŒkkie, chocia¿ zosta‡o zeskanowane z trzy razy wiŒksz„ rozdzielczo(cid:156)ci„ ni¿ zdjŒcie dolne i zajmuje dziewiŒ(cid:230) razy wiŒcej miejsca na dysku. W obszarach z przewag„ jednego koloru, takich jak trawa, im wy¿sza rozdzielczo(cid:156)(cid:230), tym bardziej jednolity kolor Ma tu zastosowanie regu‡a matematyczna: im wiŒksza liczba pr(cid:243)bek, tym mniejsza r(cid:243)¿nica od tego, co m(cid:243)wi prawo prawdopodobieæstwa. Je¿eli rzucimy monet„ cztery razy, to mo¿emy trzy lub cztery razy otrzyma(cid:230) reszkŒ, chocia¿ bardziej prawdopodobne jest, ¿e reszka wypad- nie dwa razy. Je¿eli rzucimy monet„ czterysta razy, wypadniŒcie 300 reszek staje siŒ niepraw- dopodobne. Dlatego im wy¿sza rozdzielczo(cid:156)(cid:230), tym bardziej jednolity kolor: tym bardziej bŒdzie on przypomina‡ (cid:156)redni kolor trawy, bez wzglŒdu na to, jaki on jest. Z tego powodu na zdjŒciu o ni¿szej rozdzielczo(cid:156)ci trawa jest znacznie bardziej zr(cid:243)¿nicowana. Zr(cid:243)¿nicowanie lub zmienno(cid:156)(cid:230) sugeruje istnienie li(cid:156)ci trawy, kt(cid:243)rych faktyczn„ obec- no(cid:156)(cid:230) podpowiada nam nasza wyobra(cid:159)nia. Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 245 rozdzielczo(cid:156)ci. Wyra¿am j„ skr(cid:243)tem PNC (cid:150) pikseli na cal. Piksel jest najmniejszym blo- kiem, z kt(cid:243)rego sk‡ada siŒ plik. Mo¿esz je do- k‡adnie zobaczy(cid:230) na rysunku 12.8. Je¿eli surowy skan zostanie otworzony bezpo(cid:156)rednio w Photoshopie, to w tym mo- mencie PSNC bŒdzie r(cid:243)wne PNC. Ta r(cid:243)wno(cid:156)(cid:230) nie koniecznie musi zosta(cid:230) zachowana, ponie- wa¿ w pewnym momencie skan mo¿e zosta(cid:230) ponownie pr(cid:243)bkowany (tzw. resampling). R(cid:243)wnie¿ w przypadku wielu skaner(cid:243)w stacjo- narnych, to co mo¿e wydawa(cid:230) siŒ surowym skanem, wcale nie musi nim by(cid:230): mo¿e to by(cid:230) ju¿ skan interpolowany. Photoshop umo¿liwia nam zmianŒ liczby pikseli w pliku za pomoc„ okna dialogowego pokazanego na rysunku 10.12. Mo¿emy je otworzy(cid:230) wybieraj„c polecenie Obrazek: Wielko(cid:156)(cid:230) obrazka (Image: Image Size). Je¿eli pole Metoda ponownego pr(cid:243)bko- wania (Resample Image) nie jest zaznaczone, zmiana warto(cid:156)ci liczbowych zmienia tylko nominaln„ wielko(cid:156)(cid:230) zdjŒcia bez modyfiko- wania danych. Plik 10 na 15 cali przy 150 PNC jest dok‡adnie tym samym plikiem co plik 2 na 3 cale przy 300 PNC. Zmiana wielko(cid:156)ci bez ponownego pr(cid:243)bkowania wykonywana jest tylko dla wygody. Na przyk‡ad, zdjŒcia w(cid:160)formacie Photo CD zaczynaj„ siŒ od nomi- nalnej rozdzielczo(cid:156)ci 72 PNC. Zawieraj„ one wystarczaj„co du¿o pikseli do umieszczenia ich w tej ksi„¿ce, pod warunkiem, ¿e umieszczŒ je w programie do sk‡adu w jednej czwartej ich nominalnego rozmiaru, co spowoduje, ¿e ich efektywna rozdzielczo(cid:156)(cid:230) bŒdzie wynosi‡a 288 PNC. Aby zapobiec tego typu zamiesza- niu, mogŒ zmieni(cid:230) rozdzielczo(cid:156)(cid:230) pliku na 250 PNC bez ponownego pr(cid:243)bkowania. Rys. 12.8. To, co czŒsto uchodzi za szczeg(cid:243)‡y, nie jest niczym innym jak rozrzutem warto(cid:156)ci pikseli. Piksele na dw(cid:243)ch g(cid:243)rnych zdjŒciach (powiŒkszone zdjŒcia pokazane na rysunku 12.7) wydaj„ siŒ mie(cid:230) taki sam rozrzut warto(cid:156)ci, ale jest to tylko z‡udzenie. Je¿eli rozdzielczo(cid:156)(cid:230) zdjŒcia w wysokiej rozdzielczo(cid:156)ci (na g(cid:243)rze) zostanie zmniejszona do rozdzielczo(cid:156)ci zdjŒcia (cid:156)rodkowego, rezultatem bŒdzie zdjŒcie dolne, kt(cid:243)re jest znacznie bardziej miŒkkie 246 Rozdzia‡ 12. Rys. 12.9. Niezdolno(cid:156)(cid:230) rozpoznania wielu rodzaj(cid:243)w rozdzielczo(cid:156)ci nie jest problemem dotykaj„cym tylko pocz„tkuj„cych. Tutaj Kodak daje u¿ytkownikom kilka niepoprawnych i(cid:160)pogarszaj„cych jako(cid:156)(cid:230) rad na temat korzystania z Photo CD, opieraj„c siŒ na niew‡a(cid:156)ciwym rozumie- niu dw(cid:243)ch rodzaj(cid:243)w rozdzielczo(cid:156)ci th for one example: A 35 mm transparency is needed to print on a big postcard, 8.75 x 5.75 in. ntation). The printing process will be sheet-fed offset at 175 lpi (a high halftone frequency for rendering). The enlargement rate is 583 (8.75 ¸ 1.5 inch). The frequency (previously noted) Q factor we’ll use for this example is 1.5. Here’s the formula: 1.5 x 175 x 5.83 = 1530.375 ve Law applies here, so the numbers can be multiplied in any order with the same result. The ese numbers is 1530.375 (cid:150) the image resolution we will need to accomplish the task (round to let’s look at the available upper-range resolutions in the Kodak Photo CD Master Disc’s Image g a resolution that accommodates the long dimension of the image at 1530 pixels of data. Curi- ase*4 Image Pac element has slightly more, so we can use the Base*4 image to accomplish our the higher resolution Base*16 file would not yield a better image in the final halftone. le familiar with the reproduction requirements of halftones would scoff at the above calculation. Base*4 1024 x 1536 pixels *16 2048 x 3072 pixels Base 512 x 768 pixels Wtedy otrzymam zdjŒcie w(cid:160)dok‡adnie takim rozmiarze, jakiego potrzebujŒ. Ponowne pr(cid:243)bkowanie w d(cid:243)‡ (cid:150) usuwaj„ce czŒ(cid:156)(cid:230) danych (cid:150) stosuje siŒ wtedy, gdy danych jest wiŒcej, ni¿ potrzeba. By‡oby bezsensem umieszcza(cid:230) 5-megabajtowy plik zdjŒcia na stro- nie WWW, tak jak bez sensu jest umieszczanie 15-megabajtowego pliku jako rysunku 12.7. Aby ponownie pr(cid:243)bkowa(cid:230) zdjŒcie w d(cid:243)‡, zaznacz pole Metoda ponownego pr(cid:243)bkowania (Resample Image) i wpisz mniejszy rozmiar, ni¿sz„ rozdzielczo(cid:156)(cid:230) lub jedno i drugie. Jed- nak pamiŒtaj o dw(cid:243)ch rzeczach. Po pierwsze i najwa¿niejsze, je¿eli nie jeste(cid:156) ca‡kowicie pewien, ¿e nie bŒdziesz musia‡ drukowa(cid:230) zdjŒcia w wiŒkszym rozmiarze, zapisz kopiŒ orygina‡u. Ponowne pr(cid:243)bkowanie w d(cid:243)‡ to ulica jednokierunkowa. Po drugie, musisz mie(cid:230) (cid:156)wiadomo(cid:156)(cid:230), ¿e zdjŒcie, kt(cid:243)re zosta‡o zmniejszone metod„ ponownego pr(cid:243)bkowania, nie jest odpowied- nikiem oryginalnego skanu o tym samym PNC. Wersja ponownie pr(cid:243)bkowana bŒdzie bardziej miŒkka, tak jak dolne zdjŒcie na ry- sunku 12.8. Im ni¿sza rozdzielczo(cid:156)(cid:230), tym wiŒksza szansa uzyskania szorstkiego punktu, obszaru, gdzie skaner pobra‡ bardzo nietypow„ infor- macjŒ, kt(cid:243)ra zostaje przekszta‡cona na punkt rastra wygl„daj„cy tak, jak gdyby by‡ nie na miejscu, prawie jak drobinka kurzu. Im wy- ¿sza gŒsto(cid:156)(cid:230) pr(cid:243)bek skanowania (cid:150) ponownie pr(cid:243)bkowanych lub nie (cid:150) tym mniejsze praw- dopodobieæstwo jego wyst„pienia. R(cid:243)wnie¿ im mniejszy raster, tym szorstki punkt jest mniej widoczny. Powszechnie przyjmuje siŒ, ¿e rozdziel- czo(cid:156)(cid:230) powinna by(cid:230) od 1,5 do 2 razy wy¿sza od liniatury rastra razy powiŒkszenie. Je¿eli Twoje zdjŒcia bŒd„ ponownie pr(cid:243)bkowane w(cid:160)d(cid:243)‡, nie potrzebujesz tak wysokiej rozdzielczo(cid:156)ci (po- winno wystarczy(cid:230) 1,3 do 1,7). R(cid:243)wnie¿ gdy ra- ster ma wielko(cid:156)(cid:230) 175 DPI lub wiŒcej, lub gdy zastosowano raster stochastyczny, wystarczy ni¿sza rozdzielczo(cid:156)(cid:230). Niestety, czasami musimy pracowa(cid:230) z(cid:160)ory- gina‡ami, kt(cid:243)re nie maj„ wystarczaj„cej rozdzielczo(cid:156)ci. W takim przypadku ponowne pr(cid:243)bkowanie w g(cid:243)rŒ w ¿aden spos(cid:243)b nie popra- wi jako(cid:156)ci zdjŒcia. Je¿eli jednak chcesz w(cid:160)takiej sytuacji zrobi(cid:230) wszystko, co najlepsze, zdjŒcie ponownie pr(cid:243)bkowane w g(cid:243)rŒ mo¿esz skory- gowa(cid:230) za pomoc„ wielu technik odnosz„cych siŒ do rastrowanych orygina‡(cid:243)w (rozdzia‡ 14.) i(cid:160)starych, zniszczonych zdjŒ(cid:230) (rozdzia‡ 16.). Miliony, miliony pikseli PojŒcie PNC jest blisko zwi„zane z jeszcze innym rodzajem rozdzielczo(cid:156)ci: og(cid:243)ln„ liczb„ pikseli. Nagrywarki film(cid:243)w, aparaty cyfrowe i niekt(cid:243)re rodzaje skan(cid:243)w wyra¿aj„ swoj„ rozdzielczo(cid:156)(cid:230) pojŒciem og(cid:243)lnej liczby pikseli na zdjŒcie, a nie na jednostkŒ miary. Prawdopo- dobnie dlatego, ¿e ich producenci lubi„ robi(cid:230) wra¿enie na ludziach du¿„ ilo(cid:156)ci„ zer. Wysokiej jako(cid:156)ci aparat cyfrowy mo¿e mie(cid:230) rozdziel- czo(cid:156)(cid:230) 20.000.000 PWP (pikseli w pliku), ale pro(cid:156)ciej mo¿na to wyrazi(cid:230) jako 50.000 PDB (pikseli d‡u¿szego boku) na 4.000 PKB (pikseli kr(cid:243)tszego boku) zdjŒcia. Orientacja w tych wszystkich rodzajach rozdzielczo(cid:156)ci mo¿e sprawia(cid:230) problemy nawet Rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 247 ekspertom. Je¿eli Tobie tak¿e zaczyna siŒ wszystko miesza(cid:230) w g‡owie (cid:150) nie przejmuj siŒ: nawet firma Kodak czasami nie potrafi poj„(cid:230) r(cid:243)¿nicy, co pokazuje rysunek 12.9. Ta gafa, zaczerpniŒta z dokumentacji Ko- daka na temat przygotowania zdjŒ(cid:230) Photo CD do druku, przedstawia nastŒpuj„cy przyk‡ad: je¿eli mamy 35-milimetrowy orygina‡ (o sze- roko(cid:156)ci 1 1 ), to jak„ z kilku rozdzielczo(cid:156)ci Photo CD powinni(cid:156)my wybra(cid:230), je¿eli zamie- rzamy drukowa(cid:230) zdjŒcie o szeroko(cid:156)ci 8 3/4 rastrem 175 DPI? Autor tej dokumentacji stwierdza, ¿e (cid:132)Wiele os(cid:243)b zaznajomionych z wymaganiami dotycz„cymi przygotowania zdjŒ(cid:230) do druku bŒdzie siŒ (cid:156)mia(cid:230)(cid:148) z jego odpowiedzi. Jest to zdecydowanie prawda, tyle ¿e nie z powod(cid:243)w, o kt(cid:243)rych my(cid:156)la‡ autor. My (cid:156)miejemy siŒ z tych, kt(cid:243)rzy s„ tak zajŒci czynnikiem Q i powi„za- nymi z nim prawami, ¿e myl„ podstawowe pojŒcia. W tym przypadku Kodak pomiesza‡ dwa rodzaje rozdzielczo(cid:156)ci. Spr(cid:243)bujmy wiŒc pom(cid:243)c Wielkiemu fl(cid:243)‡temu Ojcu. Kodak sugeruje tutaj 1,5 jako stosunek rozdzielczo(cid:156)ci do gŒsto(cid:156)ci rastra. Jest to oczywi(cid:156)cie rozs„dne. Wsp(cid:243)‡czynnik powiŒk- szenia to 583 , a wsp(cid:243)‡czynnik rastra to 175. Je¿eli pomno¿ymy wszystkie te trzy liczby, otrzymamy odpowied(cid:159) 1530. Poniewa¿ jedna z mo¿liwych rozdzielczo- (cid:156)ci dostŒpnych na Photo CD ma szeroko(cid:156)(cid:230) 1536, Kodak wnioskuje, ¿e pasuje tutaj pra- wie idealnie i ¿e tŒ rozdzielczo(cid:156)(cid:230) powinni(cid:156)my wybra(cid:230). Jednak nie, jak m(cid:243)wi Hercules Poirot. Nie, nie i jeszcze raz nie! To wyt‡umaczenie nie trzyma siŒ kupy! Po¿„dana rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 1530 jest w punk- tach na cal. Alternatywa Photo CD liczby 1530 jest w pikselach d‡u¿szego boku. Orygina‡ ma szeroko(cid:156)(cid:230) 1 1 , musimy wiŒc pomno¿y(cid:230) te 1530 przez 1,5, aby otrzyma(cid:230) odpowiedni„ ilo(cid:156)(cid:230) PDB. Poniewa¿ wybrana przez Kodaka rozdzielczo(cid:156)(cid:230) 1536 jest zbyt niska, musimy siŒgn„(cid:230) po nastŒpn„, wy¿sz„ alternatywŒ, kt(cid:243)r„ jest 3072 PDB. Liczba 3072 daje nam zadowalaj„cy wsp(cid:243)‡czynnik: 2 razy gŒsto(cid:156)(cid:230) rastra. Liczba 1536 da‡aby wsp(cid:243)‡czynnik 1,0 i jako(cid:156)(cid:230) druku by‡aby katastrofalna, w przeciwieæstwie do wyobra¿eæ Kodaka. Kilka uwag na zakoæczenie Genez„ tego rozdzia‡u by‡ artyku‡ w gaze- cie, do pisania kt(cid:243)rego zabra‡em siŒ niezbyt chŒtnie w odpowiedzi na pro(cid:156)by pocz„tkuj„- cych, kt(cid:243)rzy nie rozumieli r(cid:243)¿nicy pomiŒdzy (cid:132)DPI(cid:148) drukarki laserowej i skanera. Zacz„‡em go pisa(cid:230) my(cid:156)l„c, ¿e szybko siŒ z nim uporam. Jednak gdy zrobi‡em pierwszy szkic, dosz‡o do mnie, ¿e jest to najbardziej problematyczny i myl„cy temat, o jakim kiedykolwiek pisa‡em (cid:150) chocia¿ zaledwie otar‡em siŒ o rozdzielczo(cid:156)(cid:230) monitora, zdjŒ(cid:230) na stronach WWW czy nagrywarek filmu. Wtedy postanowi‡em wyr(cid:243)¿nia(cid:230) ka¿d„ poja- wiaj„c„ siŒ frazŒ jeszcze jeden rodzaj rozdziel- czo(cid:156)ci. Podobnie jak wielu innych profesjonali- st(cid:243)w, pope‡ni‡em b‡„d zak‡adaj„c, ¿e wszystkie poruszone tu zagadnienia s„ intuicyjne. Ale gdy podliczy‡em, ile takich wyr(cid:243)¿- nionych fraz znalaz‡o siŒ w tek(cid:156)cie (i po przeczytaniu niespotykanej dot„d ilo(cid:156)ci kore- spondencji po ukazaniu siŒ artyku‡u), znacz- nie lepiej zrozumia‡em, dlaczego niekt(cid:243)re osoby nie potrafi„ sobie poradzi(cid:230) ze zbyt miŒkkimi zdjŒciami, poszarpanymi brzega- mi, zapchanymi sieciami i nieszczŒ(cid:156)liwymi RIP-ami. Spos(cid:243)b na rozwi„zanie problem(cid:243)w z roz- dzielczo(cid:156)ci„ mo¿na przedstawi(cid:230) bardzo pro- sto: nie ¿„daj zbyt wiele, nie dawaj zbyt ma‡o. By(cid:230) mo¿e bŒdzie Ci ‡atwiej, je¿eli przesta- niesz u¿ywa(cid:230) myl„cego terminu DPI. Deklara- cja, ¿e te trzy litery nigdy nie przejd„ przez nasze usta, jest chyba trochŒ niepraktyczna. Nie o to mi chodzi. Jednak nawet je¿eli m(cid:243)wisz DPI, nie my(cid:156)l DPI. ZapamiŒtanie jego praw- dziwego znaczenia, jest najlepsz„ rzecz„, jak„ mo¿esz zrobi(cid:230). 248 Rozdzia‡ 12. (cid:140)ci„ga Kilka uwag na temat rozdzielczo(cid:156)ci 4 Wiele r(cid:243)¿nego rodzaju rozdzielczo(cid:156)ci opisywanych jest jednym, myl„cym terminem dpi. U¿ytkownicy Photoshopa musz„ wiedzie(cid:230), co ka¿dy rodzaj dpi oznacza. 4 Zbyt du¿a rozdzielczo(cid:156)(cid:230) jest czŒsto r(cid:243)wnie szkodliwa, jak zbyt ma‡a. Ma to szczeg(cid:243)lne znaczenie w przypadku rozdzielczo(cid:156)ci rastra i przy skanowaniu, gdzie zbyt wysoka rozdzielczo(cid:156)(cid:230) powoduje zbytnie zmiŒkczenie obrazu. 4 Grafiki przygotowane w programach wektorowych, takich jak Adobe Illustrator, Macromedia FreeHand oraz CorelDraw, s„ niezale¿ne od rozdzielczo(cid:156)ci: urz„dzenie wyj(cid:156)ciowe rysuje grafiki w najbardziej optymalny spos(cid:243)b. To samo odnosi siŒ do czcionki. Jednak gdy grafika zostanie zaimportowana do(cid:160)Photoshopa, zostaje zamieniona na piksele i traci tŒ cechŒ. 4 Podczas wyboru gŒsto(cid:156)ci rastra nie powiniene(cid:156) przecenia(cid:230) mo¿liwo(cid:156)ci maszyny drukarskiej i na(cid:156)wietlarki. Je¿eli przy danej wielko(cid:156)ci rastra na(cid:156)wietlarka nie jest w stanie uzyska(cid:230) przynajmniej 150 odcieni szaro(cid:156)ci, wybierz grubszy raster. 4 Istnieje powszechna zgoda co do tego, ¿e rozdzielczo(cid:156)(cid:230) skanowania zdjŒcia drukowanego w tym samym rozmiarze powinna by(cid:230) od 1,5 do 2 razy wiŒksza od(cid:160)gŒsto(cid:156)ci rastra. Gdy gŒsto(cid:156)(cid:230) rastra siŒ zwiŒksza, to efekt nieadekwatnej rozdzielczo(cid:156)ci maleje. 4 Skanowanie ze stosunkowo wysok„ rozdzielczo(cid:156)ci„ gwarantuje g‡adko(cid:156)(cid:230) i jednoli- to(cid:156)(cid:230). Je¿eli siŒ jednak przesadzi, zdjŒcie staje siŒ zbyt miŒkkie. Ni¿sza rozdzielczo(cid:156)(cid:230) jest posuniŒciem w kierunku ruchu i r(cid:243)¿norodno(cid:156)ci. Je¿eli jednak jest zbyt ma‡a, zdjŒcie staje siŒ ostre i poszarpane. 4 Czcionka i inne grafiki czarno-bia‡e powinny by(cid:230) z regu‡y skanowane z rozdzielczo(cid:156)ci„ co najmniej 1,5 razy wiŒksz„ od rozdzielczo(cid:156)ci drukarki lub na(cid:156)wietlarki. 4 Wielu producent(cid:243)w skaner(cid:243)w i aparat(cid:243)w cyfrowych tr„bi o tym, jak wiele bit(cid:243)w na kana‡ potrafi„ zarejestrowa(cid:230) ich urz„dzenia. Jest to bardzo interesuj„ce, ale ma niewielkie znaczenie w przypadku najwa¿niejszej dla nas kwestii, czyli jak dane urz„dzenie potrafi rejestrowa(cid:230) szczeg(cid:243)‡y w cieniach. 4 Photoshop 5 umo¿liwia wiele operacji na plikach zawieraj„cych 15 bit(cid:243)w informacji na kana‡. Chocia¿ wiele skaner(cid:243)w mo¿e dostarczy(cid:230) tego typu pliki, to w„tpliwe jest, czy praca z nimi w tym trybie przynosi jakiekolwiek korzy(cid:156)ci. 4 Je¿eli jeste(cid:156)my zmuszeni pracowa(cid:230) ze zdjŒciem w nieodpowiedniej rozdzielczo(cid:156)ci, powt(cid:243)rne pr(cid:243)bkowanie w g(cid:243)rŒ w Photoshopie mo¿e pom(cid:243)c, pod warunkiem, ¿e(cid:160)zastosuje siŒ p(cid:243)(cid:159)niej kilka okre(cid:156)lonych technik retuszerskich.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Photoshop 5. Korekcja i separacja. Vademecum profesjonalisty
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: