Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00281 005116 12769230 na godz. na dobę w sumie
Photoshop LAB. Zagadka kanionu i inne tajemnice najpotężniejszej przestrzeni barw. Wydanie II - książka
Photoshop LAB. Zagadka kanionu i inne tajemnice najpotężniejszej przestrzeni barw. Wydanie II - książka
Autor: Liczba stron: 456
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-2543-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> grafika komputerowa >> inne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
Przestrzeń barw LAB w programie Adobe Photoshop od wielu lat stanowi wyzwanie nawet dla profesjonalnych grafików, ale wysoka klasa tego rozwiązania pozostaje poza dyskusją. LAB daje potężne możliwości i niemal nieograniczoną kontrolę nad kolorami, pozwalając na uzyskiwanie niezwykłych efektów przy retuszowaniu nawet dość nieudanych fotografii. Niektóre techniki wykorzystywania LAB są na tyle proste, że poradzi sobie z nimi nawet początkujący użytkownik, jednak aby w pełni opanować to cudowne narzędzie, trzeba zmierzyć się z trudniejszymi zagadnieniami.

Książka, którą trzymasz w dłoni, jest drugim wydaniem kultowego bestselleru o sekretach pracy w trybie LAB. Autor gruntownie przejrzał i opracował materiał od podstaw, ale zachował charakterystyczną strukturę pierwszego wydania, dzięki czemu z publikacji tej skorzystają osoby o różnym poziomie zaawansowania. Mimo że książka ma stanowić źródło wiedzy technicznej dla profesjonalistów, jest napisana w sposób ułatwiający zrozumienie i zapamiętanie nawet dość trudnych zagadnień, takich jak praca na wartościach kanału L, mieszanie kanałów, zaawansowane techniki maskowania czy stosowanie LAB do korekty klipów wideo.

W tej książce wśród zagadnień dotyczących retuszu zdjęć:

LAB — drzwi do niezwykłej przestrzeni barw, droga do fascynujących zdjęć!


Dan Margulis — wykładowca, współredaktor magazynu Electronic Publishing, uznany ekspert, w 2001 trafił do Sali Sław Photoshopa. Margulis posiada rzadko spotykaną zdolność ujmowania skomplikowanych koncepcji w łatwo zrozumiałe słowa, dzięki czemu jego książki cieszą się ogromną popularnością wśród szerokiego grona czytelników.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Tłumaczenie: Piotr Cieślak ISBN: 978-83-283-2543-2 Authorized translation from the English language edition, entitled: PHOTOSHOP LAB COLOR: THE CANYON CONUNDRUM AND OTHER ADVENTURES IN THE MOST POWERFUL COLOR SPACE, Second Edition; ISBN 0134176103; by Dan Margulis; published by Pearson Education, Inc, publishing as Peachpit Press. Copyright © 2016 by Dan Margulis. All rights reserved. No part of this book may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage retrieval system, without permission from Pearson Education, Inc. Polish language edition published by HELION SA, Copyright © 2017. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl WWW: http://helion.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://helion.pl/user/opinie/phlak2 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Zagadka kanionu wstęp do podstawowych krzywych, skutecznie i naturalnie podkreślających kolory, na przykła- dach zdjęć z kategorii, która świetnie do takich technik pasuje. Lista zalet 4 Przestrzeń LAB w 30 sekund 5 O Czytelniku, książce i jej strukturze 6 Łączenie składników 7 Korekcja zdjęcia kanionu krok po kroku 9 Skok na trochę głębszą wodę 10 Czytelność i przesada 10 Nauka nie poszła w las 13 Dekada zmian 15 Czternasty beta-czytelnik 19 Jednoczesny kontrast w praktyce 21 Co to znaczy lepiej? 22 Sprzyjające czynniki 22 Metoda „na Marsjanina” 24 Na naukę nigdy nie jest za późno 26 Przestrzeń LAB w liczbach ogólny opis modelu LAB z uwzględnieniem kanałów kolorów przeciwstawnych, kolorów nierzeczywistych oraz ujemnych i dodatnich wartości barw. Trzy zestawy kanałów 32 Role poszczególnych kanałów 34 Model liczbowy 36 Obsługa czerwieni 38 Najłatwiejszy z całej trójki 38 Podróż z ośmioma przystankami 44 Ograniczenia prób ekranowych 46 Przestrzeń bez ograniczeń 48 Wpływ dostępnego zakresu barw na jasność 50 Wolność i odpowiedzialność Jak silne wzmocnienie kolorów w LAB jesteś skłonny zaakceptować? To zależy, do jakiego stopnia pogodzisz się ze zmianami w ich charakterze. Spójrzmy na kąty pod innym kątem 54 Cztery wariacje na temat zachodu słońca 56 Badanie gruntu 60 Zwiększanie różnorodności barw 61 Co za dużo (koloru), to niezdrowo 62 Wprowadzenie do akcji 65 Akcje i panel PPW 69 Zaleta i niedogodność 71 Wyjątek: filmy 71 Najlepsze rozwiązanie 72 Szybko znaczy dobrze 75 Tryby Color (Kolor) i Luminosity (Jasność) 76 Optymalne wykorzystanie czasu 78 Poleć książkęKup książkę iv Za dużo, czyli w sam raz Zamiast od razu dążyć do przyjemnego uatrak- cyjnienia barw na mdłym zdjęciu, idź na całość. Przesadź, a potem się zreflektuj. Ten proces łatwo zautomatyzować. Metoda tradycyjna i metoda lepsza 79 Łyżka dziegciu w beczce miodu 80 Najbardziej prawdopodobny kandydat 82 Na podstawie liczb czy na oko? 84 Opcja dla akcji 87 Struktura akcji 88 Jak przesadzić z kolorem? 89 „Krzywienie” masek 95 Niedowidzący na tropie 98 Czasem wręcz brakuje słów 100 A jeśli Stwórca nie rozróżnia barw? 104 Odróżnić dobre od złego LAB oferuje praktyczne, opcjonalne metody korygowania przebarwień i jest najlepszym narzędziem do „ocieplania” zdjęć. Zawężanie kręgu podejrzanych 106 Sposób egzekucji 107 Opinia przysięgłych 108 Postępowanie dowodowe 109 Racjonalna alternatywa 109 Wrażenie ciepła 112 Kwestia koloru dopełniającego 113 Zalety maskowania 115 A oto werdykt 118 Brakujący punkt bieli 124 Jak naprawić kwiaty? 126 Najczystsze możliwe barwy 127 Tworzenie wariantu tylko na potrzeby łączenia 129 Kiedy nie ma nic do stracenia 130 Ostatnia kombinacja 131 Wyostrzanie dla impresjonistów Kiedyś mieliśmy tylko filtr Unsharp Mask (Maska wyostrzająca), ale dziś wyostrzanie typu „produwanie” stało się formą sztuki. Definicja wyostrzania 137 Stare metody, nowe cele 138 Kompletna akcja wyostrzająca 139 Definicja produwania w kolorze 140 Kolory dopełniające w słoneczną niedzielę 142 Szaleństwo i dyscyplina 143 Trio z przełomu stuleci 146 Kanał po kanale 151 Na innej kanwie 152 Zadanie dla produwania w kolorze 154 Cała gamma problemów 155 O zakresie dostępnych barw i jego konsekwencjach 158 Odmiany wyostrzania 159 Zasłużyłeś na aureolę? 162 Spis treściPoleć książkęKup książkę v Wkraczasz do lasu pełnego mitów i niebezpieczeństw Zrozumienie przestrzeni LAB wymaga wyzbycia się błędnych uprzedzeń i uświadomienia sobie prawdziwych zagrożeń. Nie tylko w krainie baśni 164 Soczyście kolorowa biel 175 Dokładnie czy estetycznie? 176 Formuła i jej konsekwencje 179 Rozpalone niebo 179 Właściwy kanał do „krzywienia” 180 Intensywne kolory w przestrzeni CMYK 181 Uwagi na zakończenie 186 Czytelnicy podsumowują Beta-czytelnicy opracowali własny rozdział, aby podsumować rolę opisanych w pierwszej połowie książki technik w ich metodach postępowania. Kaniony i pochodne 190 LAB z wizytą na ślubie 191 Palec opatrzności 192 Co chcemy osiągnąć? 192 Pałacowy ogród 196 Zmiany w ciągu ostatniej dekady 196 Perypetie z prasą i polityka 200 Poza widocznym spektrum barw 204 W razie wątpliwości przeczytaj instrukcję obsługi 204 Multimedia w responsywnym świecie 205 Niektóre zmiany da się przewidzieć 207 Zalety LAB w dziedzinie zaznaczania i maskowania Obiekty, których nie da się wyodrębnić w dowolnym kanale RGB, bywają wyraźne w kanałach A lub B. Blend If (Mieszaj, gdy), czyli potęga chyba że… 212 Zastępowanie nieba 214 Korzyści z konstruowania masek 215 Kończenie retuszu kwiatów 216 Maskowanie czy suwaki Blend If (Mieszaj, gdy)? 219 Dotyk Midasa i suwaki Blend If (Mieszaj, gdy) 222 Akcja, która przyciemnia niebo 223 Podzielony kraj, podzielone zdjęcie 225 LAB w służbie kryminalistyki 227 Pięć metod uwyraźniania odcisku buta 229 – 234 Najlepsza operacja to brak operacji 234 Spis treści Poleć książkęKup książkę vi Czerwone czy niebieskie, czyli niezdecydowani klienci Najbardziej przekonujący sposób na rady- kalne zmiany w kolorystyce (albo na uzyskanie zgodności ze specyfikacją PMS). Trzy etapy zmiany koloru 238 Opracowywanie strategii 239 Wykluczanie tła przy użyciu suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) 241 W odpowiedzi na prośby retuszerów 242 Zmiana wartości L na bliższą docelowej 245 K jak klucz 247 Robocza warstwa uśredniająca 248 Wróćmy do dziecinnej igraszki 252 Nieistniejące kolory, niemożliwy retusz Co się dzieje, gdy w LAB pojawia się kolor nie tylko spoza dostępnego zakresu, ale zupełnie nierzeczywisty? Na scenę wkracza duch koloru 259 Teatr absurdu 259 Będzie z tego dysput na tydzień 261 Liczba napastników i tak wkrótce urośnie 262 Jeden skok przecież wystarczy 264 Trafisz do piekła za sposób, w jaki cytujesz Pismo 265 I tym podobne koszałki-opałki 266 Takim morałem kończy się mój katechizm 268 Nierzeczywiste kolory, prawdziwe efekty 270 Najlepsza przestrzeń do retuszu LAB świetnie zdaje egzamin przy tworzeniu kolaży, usuwaniu mory, naprawianiu starych odbitek, a nawet barwieniu czarno-białych zdjęć. Jeszcze raz o kolorze i kontraście 273 Kanały, które nie muszą się pokrywać 274 Cztery pokolenia zdjęć 276 Fotograf i tkanina 281 Kwartet tęcz 282 Trzy reguły dla retuszerów 286 Porównanie możliwości 289 Gąbka na sterydach 290 Dylemat z bichromią 291 Barwienie za pomocą warstw 294 Dodawanie barw i masek 295 Powitajmy odwrócone „U” 299 Spis treściPoleć książkęKup książkę vii Melodia szumu LAB ma wiele zalet na polu redukcji szumu. w tym rozdziale gościnnie wystąpił autor marco olivotto, który omawia nowe możliwości, w tym Camera raw. She’s a Rainbow (Rolling Stones) 303 Eight Miles High (Byrds) 303 Filigree and Shadow (This Mortal Coil) 309 The Whole of the Moon (The Waterboys) 309 Film Noir (The Gaslight Anthem) 313 Surface Blur (Rozmycie powierzchniowe) kontra Dust Scratches (Kurz i rysy) 313 The Great Gig in the Sky (Pink Floyd) 314 Bringing It All Back Home (Bob Dylan) 316 Signal To Noise (Peter Gabriel) 319 Ctrl, klik i wszystko pod kontrolą Za pomocą zaawansowanych krzywych LAB można zdumiewająco skutecznie izolować obiekty bez konieczności stosowania zaznaczeń. Ctrl plus kliknięcie 322 Kształtowanie krzywych AB 323 Na co warto uważać? 324 Czytanie w myślach klienta 325 Cztery strzały w krzywą kanału A 327 W poszukiwaniu kozła ofiarnego 328 Kiedy zadanie jest nieoczywiste 332 Słownictwo drukarzy 334 Dziesięć lat różnicy w metodach terapeutycznych 337 Ziemia mówi sama za siebie 341 Przestrzeń LAB i wideo w Photoshopie jest obecnie możliwa zaawanso- wana obróbka wideo. Na najlepsze efekty mogą liczyć znawcy krzywych mm, umiejący obejść się bez masek. Film rządzi się swoimi prawami 346 Ograniczenia formatu 347 Punkt dla krzywych MM 351 Szukanie zamienników masek 351 Zalety i wady odstępstw od neutralności 354 Skomplikowana struktura warstw 355 Które czerwienie wybrać? 358 Spis treści Poleć książkęKup książkę viii Uniwersalny sposób wymiany informacji o tym, jak (powinno się) wykorzystywać przestrzeń LAB do wierniejszego dopasowywania kolorów… jeśli tylko widz da się przekonać. Przestrzenie kolorów, modele kolorów, konwersje i kalibracja 361 Potężny problem z przestrzenią wzorcową 362 Sędzia kalosz 363 W poszukiwaniu przestrzeni jednorodnej 365 Przeszkody w nauce 367 Co chcemy zobaczyć? 370 Konsekwencje dla kalibracji 371 Dopasowywanie kolorów Pantone, których dopasować się nie da 372 Zachować różnicę 374 Konsekwencje ignorowania znaczników profili 375 Standard nie do ruszenia 377 Mieszanie z użyciem kanałów A i B ostatnia technika LAB jest potężna, a zarazem nielogiczna i polega na nakładaniu niezawierających detali kanałów A i B na bardzo ważny kanał L. Tryb Overlay (Nakładka) i jego kuzyni 381 Salut dla trybów Multiply (Pomnóż) i Overlay (Nakładka) 383 Quiz: nazwij półkanały 385 Rozkwit stulecia 386 Maskowanie na podstawie nasycenia 387 Wyostrzanie i nasycenie 390 Brakujące warianty 392 Rozjaśnianie twarzy techniką nakładania kanałów 394 Rzućmy trochę światła na ten temat 399 Kaniony, koncepcje i zmiany Postępy techniczne są dobre. Postępy w naszym podejściu do zdjęć są jeszcze lepsze. Zarys planu B 404 Wpływ automatyki 405 Twarz to (jednak) nie kanion 408 Zwycięstwo nowoczesnych metod 410 Nie chodzi o to, ilu ludziom coś się spodoba 411 Znaczenie terminu bez znaczenia 413 Impresjonizm i tradycjonalizm 415 Szum mieszka w trzech kanałach 418 Podziękowania 430 Uwagi i informacje o autorach zdjęć 431 Skorowidz 438 Spis treściPoleć książkęKup książkę 10 Czerwone czy niebieskie, czyli niezdecydowani klienci Chcesz zmienić czerwony samochód na zielony? Przerobić różową koszulkę na żółtopomarańczową? W tej ważnej dziedzinie branży retuszerskiej przestrzeń LAB ma zdecydowane zalety. Otrzymane kolory są bardziej wiarygodne, łatwiej oddzielić je od tła, wszystko przebiega znacznie szybciej, a oczekiwania dotyczące konkretnej wartości z systemu Pantone w niczym nie przeszkadzają. ZZ lecenia na całkowitą zmianę koloru głównego elementu zdjęcia w fotografii mody i produktowej są dziś znacznie częstsze, niż były w czasie publikacji pierwszego wydania tej książki. Na przykład chevrolet corvette ze zdjęcia 10.1A jest czerwony, ale zleceniodawca oczekuje zmiany koloru auta na zielony. Jeśli nie znasz przestrzeni LAB, to zmiana koloru na zielony, w dodatku taki zielony, który sprawia przekonujące wrażenie, będzie wymagała wielo- godzinnej pracy. Dzięki LAB można dokonać tego w kilka chwil. Zdjęcie 10.1B zostało uzyskane za pomocą dosłownie trzech kliknięć, bez użycia warstw, masek, zaznaczeń, krzywych czy filtrów. Nic dziwnego, że retuszerzy zajmujący się tego rodzaju zleceniami, którzy nie przywykli do tak dobrych rezultatów (pomimo tysiąckrotnie większego nakładu pracy), bardzo zainteresowali się możliwościami przestrzeni LAB. Dekadę temu, jeśli samochód, koszula albo damska torebka były dostępne w kilkunastu różnych kolorach, reklamodawca wynajmował fotografa do sfotografowania każdej wersji z osobna. Dziś do firmy retuszerskiej może powędrować jedno takie zdjęcie wraz z in- strukcjami utworzenia wszystkich jego odmian. Pod względem tego rodzaju prac nastała epoka specjalistów. Oczywiście jeśli jest to zadanie dla specjalistów, a Ty nie jesteś jednym z nich, to szanse na to, że kiedykolwiek zetkniesz się z takim zleceniem, wcale nie są większe niż wtedy, gdy ukazało się pierwsze wydanie. Zanim jednak podejmiesz jakąś pochopną decyzję, zapo- znaj się z opinią beta-czytelnika Campa Weijermana: „Na podstawie wstępu i pierwszego przykładu czytelnicy mogą uznać, że ten rozdział można bez szkody pominąć, bo nigdy nie będą musieli przerabiać czerwonego samochodu na zielony. A to byłby błąd, bo opi- sane tutaj techniki stanowią logiczne przedłużenie koncepcji z poprzedniego rozdziału. Zapoznanie się z rozszerzonym omówieniem maskowania i suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) przyda się każdemu”. Zanim podam ogólny przepis postępowania, chciałbym zwrócić Twoją uwagę na jego dwie poważne wady, których unikaniu jest poświęcona dalsza część tego rozdziału. Poleć książkęKup książkę 10.1A 10.1B Poleć książkęKup książkę Po pierwsze, przemiana jaskrawego czerwonego na zielo- ny w tym konkretnym przypadku jest tak uderzająca, że w pierwszej chwili nie dostrzega się niepożądanych zmian kolorystyki w tle zdjęcia. Jeśli zapoznałeś się z rozdzia- łem 9., sposób na rozwiązanie tego problemu powinieneś mieć w małym palcu — polega on na utworzeniu prostego zaznaczenia, które pozwoli tym zmianom zapobiec. Po drugie, klienci, którzy przykładają dużą wagę do kolorów produktów, w praktyce nigdy nie używają tak ogólnikowych określeń jak zielony. Zazwyczaj żądają cze- goś bardzo konkretnego, częstokroć posługując się przy tym oznaczeniami barw z biblioteki Pantone Matching System (PMS). Jeśli tak byłoby w opisywanym przypadku, korekcja zdjęcia wymagałaby nieco większego nakładu pracy niż tylko użycia trzech skrótów klawiaturowych, ale oszczędność czasu związana z wykonaniem tego retuszu w przestrzeni LAB w porównaniu z innymi przestrzeniami kolorów byłaby jeszcze większa. Każdy, kto próbowałby powielić nawet tak trywialny efekt jak ten pokazany na zdjęciu 10.1B bez pomocy LAB, powinien być ekspertem w zakresie co najmniej jednego spośród poleceń: Channel Mixer (Mieszanie kanałów), Calculations (Obliczenia) lub Apply Image (Zastosuj ob- raz), a może nawet wszystkich trzech. Główny problem polega na tym, że „czerwień” samochodu wcale nie jest płaska i jednolita. Przyjrzyj się odbiciom na dolnej części lusterka wstecznego czy chromowanej osłonie wlotu po- wietrza. W niektórych miejscach karoserii odblaski światła sprawiają, że czerwień przechodzi w niemal czystą biel. Te pseudoczerwienie są straszliwie kłopotliwe do zazna- czenia, więc zastosowanie polecenia typu Image/Adjust- ments/Replace Color (Obraz/Dopasowania/Zastąp kolor) praktycznie nie wchodzi w rachubę. Chcąc poprawnie od- zwierciedlić tego typu subtelności, powinieneś od nowa skonstruować poszczególne kanały obrazu. Nawet jednak gdybyś zdecydował się włożyć tak wiele wysiłku w retusz tego zdjęcia, wątpię, czy udałoby Ci się otrzymać efekt równie naturalny i przekonujący jak tutaj, a to ze względu na pewne zjawiska, o których będzie mowa w rozdziale 12., kiedy ponownie przyjrzymy się tej fotogra- fii. Tak czy inaczej, dalsze rozważania na ten temat są bez- celowe. Jeśli jedna metoda rozwiązania jakiegoś problemu wymaga poświęcenia dwóch godzin, a druga pół minuty, 10.1. Na sąsiedniej stronie: czerwony początkowo samochód (górne zdjęcie) w przestrzeni LAB można przerobić na zielony zaledwie trzema kliknięciami 237 10.2. W przestrzeni LAB czerwony kolor samochodu można zmienić na zielony poprzez inwersję kanału A, co da się zrobić albo za pomocą polecenia Image/ Adjustments/Invert (Obraz/ Dopasowania/Odwróć), albo przy użyciu odwróconej do góry nogami krzywej, pokazanej obok nie ma sensu się zastanawiać, czy bardziej czasochłonny sposób daje równie dobre efekty. Trzy skróty klawiaturowe w przestrzeni LAB, które umożliwiły zmianę czerwonego koloru samochodu na zie- lony, to kolejno: Ctrl+4 lub Ctrl+2 w niektórych wersjach programu (Command+4 lub 2), Ctrl+I (Command+I) i Ctrl+S (Command+S). Innymi słowy, cały zabieg polega na wybraniu do edycji kanału A i zastąpieniu go negaty- wem, bez dotykania dwóch pozostałych kanałów obrazu. Wszystko, co do tej pory było magentowe, teraz jest zielo- ne — i na odwrót. Co więcej, kolor po zmianie jest nasycony równie intensywnie jak przed nią. Odbicia w pobliżu owiew- ki kierowcy były ledwie zaróżowione, a nie czerwone — zaś w „fałszywej” wersji zdjęcia są ledwie zazielenione, wszystko zatem jest w porządku. Białe i czarne fragmenty fotografii, takie jak tablica rejestracyjna i opony, były tak blisko war- tości 0A, że wpływ zastąpienia kanału jego negatywem jest w ich przypadku pomijalny. Podobnie rzecz ma się z innymi neutralnymi albo niemal neutralnymi elementami w kana- le A, takimi jak chromowane detale. Owszem, chrom wydaje się bardziej niebieski niż żółty, może więc być B-ujemny. Ale my nie odwróciliśmy kanału B, tylko A. Ponieważ chrom nie jest ani magentowy, ani zielony, tylko ma wartość bliską 0A, inwersja kanału nie robi na nim wrażenia. Inwersja kanału A przy użyciu wspomnianego polece- nia działa tak samo jak odwrócenie do góry nogami krzy- wej opisującej ten kanał obrazu (rysunek 10.2). Wykona- nie całego retuszu przy użyciu trzech poleceń jest wpraw- dzie bardzo efektowne, lecz w praktyce raczej użylibyśmy krzywych, także w kanałach L i B. Problem z metodą na skróty polega na tym, że jeśli nie spodoba Ci się konkretny odcień zieleni samochodu ze zdjęcia 10.1B — to trudno, inaczej nie będzie. Przy użyciu krzywych zaś możesz uzy- skać taki odcień zieleni, jaki sobie tylko zamarzysz. Czerwone czy niebieskie, czyli niezdecydowani klienciPoleć książkęKup książkę 238 Jeśli zadanie polegałoby na zmianie koloru samochodu na magentowy, czy- li dokładne przeciwieństwo zieleni, to ponownie mielibyśmy do czynienia z sy- tuacją ze zdjęcia 10.1. Ale ku naszemu poirytowaniu klient wybrał sobie inny kolor, żółtopomarańczowy PMS 7409. Zakładam, że nie znasz na pamięć parametrów tej barwy, zabierzmy się więc za pierwszy etap zadania: spraw- dzenie, co to za kolor, i podjęcie decy- zji co do wyboru miejsca, które posłu- ży nam za wzór jego nałożenia. Pierwsza połowa tego zadania jest prosta. Kliknij próbkę koloru narzędzia albo tła w dolnej części paska narzędzi, aby otworzyć okno dialogowe Color Picker (Próbnik kolorów), a potem klik- nij przycisk Color Libraries (Biblioteki koloru), by otworzyć magiczną skrzynkę pełną gotowych barw. Standardową bi- blioteką barw w tym oknie jest Pantone Solid Coated i dokładnie o tę bibliote- kę chodzi. Przewiń paletę dostępnych barw i wskaż potrzebny numer lub po prostu wpisz go, korzystając z klawiatury. Jak widać na ry- sunku 10.4, kolor PMS 7409 ma w moim systemie wartość 76L18A79B. Jeśli wrócisz teraz do okna Color Picker (Próbnik kolorów), Photoshop automatycznie umieści w nim wartości składowych odpowiednika wybranego koloru w przestrze- niach RGB, CMYK i HSB, zgodnie z bieżącymi ustawienia- mi w oknie Color Settings (Ustawienia koloru). Oczywiście, zalecany kolor PMS powinien zostać od- wzorowany w którymś miejscu samochodu, lecz w którym? W tym wydaniu mam nową sugestię, którą zastosujemy w kolejnych ćwiczeniach, tymczasem zaś poprzestaniemy na starszej, prostszej metodzie. Poszukamy takiego miej- sca na oryginalnym zdjęciu, które naszym zdaniem w naj- bardziej typowy sposób odzwierciedla bieżący kolor obiek- tu. Miejsca nie za ciemnego, nie za jasnego i o wystarcza- jącym nasyceniu. Punkt odpowiadający takim założeniom oznaczyłem na zdjęciu 10.3 celownikiem. Celem retuszu będzie zatem taka zmiana koloru karoserii, by w oznaczo- nym miejscu barwa pokrywała się z kolorem PMS 7409 podanym w zleceniu, zaś w pozostałych miejscach można zdać się na ślepy los i łut szczęścia. 10.3. Zadanie polega na zmianie koloru tego samochodu na PMS 7409, żółtopomarańczowy. Skromny źródłowy zakres tonalny w kanale B i obecność chromowanych elementów utrudniają to zadanie Trzy etapy zmiany koloru Proces wiarygodnej zmiany koloru dzieli się na trzy etapy: Ÿ Po pierwsze, należy określić, jaki kolor chce się uzy- skać i w których miejscach obrazu ma on być precyzyjnie odzwierciedlony. Ÿ Po drugie, należy utworzyć nową (zwykłą lub korekcyj- ną) warstwę dokumentu i zastosować krzywe LAB, aby zmienić barwę retuszowanego obiektu. Ÿ Po trzecie wreszcie, trzeba znaleźć sposób na przywró- cenie oryginalnych barw tym fragmentom zdjęcia, które nie powinny ulec zmianie. Jak wspomniałem w drugiej połowie rozdziału 2., „zie- leń” charakterystyczna dla LAB — mocno ujemny kanał A przy bliskim zera kanale B — w rzeczywistości występuje dość rzadko. Niemal wszystko, co kojarzy się nam z ziele- nią, w tym obiekty takie jak samochód ze zdjęcia 10.1B, w rzeczywistości zawiera dość silny żółty komponent w ka- nale B. Stary samochód ze zdjęcia 10.3, który opisałbym jako cyrankowy, jest moim zdaniem jedynym przykładem „zieleni LAB” w tej książce. Rozdział 10.Poleć książkęKup książkę 239 Chromowane detale na karoserii auta to jednak zupełnie inna sprawa. Jak już wspomniałem, są miejscami neutralne, ale na przykład w górnej części zderzaków widać na nich subtelne odbicia w kolorze karoserii. Jeśli w wyniku retuszu wygląd tych metalicznych fragmentów ulegnie zmianie, to odtworzenie go przy użyciu zaznaczeń będzie koszmarnie trudne. Nie możemy do tego dopuścić, musimy więc zadbać o to, by krzywe AB przechodziły dokładnie przez punkt środkowy, tak jak w przypadku kanionów w rozdziale 1. Zwykle nie jest to konieczne. Po zakończeniu tego ćwi- czenia przedstawię techniki zmiany kolorów odzieży nieza- wierającej chromowanych (ani żadnych innych tego rodza- ju) detali, których neutralny odcień trzeba byłoby zachować. W takich przypadkach możemy przesuwać krzywe, ile dusza zapragnie. Ten samochód jednak nam na to nie pozwoli. Zacznijmy od opracowania planu działania. W każ- dym z kanałów LAB zastosujemy krzywe w formie linii prostych, mające na celu uzyskanie docelowej wartości koloru. Krzywe A i B muszą przechodzić przez punkty środkowe diagramu. Ponieważ różnica między jasnością bieżącego i doce- lowego koloru w kanale L wynosi zaledwie 3L, działanie krzywej tego kanału będzie czysto kosmetyczne. Sprawa z kanałem A jest równie prosta. Punkt wzor- cowy ma początkowo wartość (29)A; odwrócenie krzywej do góry nogami zamieni tę wartość na 29A. Odpowiednie spłaszczenie krzywej, przy założeniu, że nadal będzie ona przechodziła przez punkt środkowy, pozwoli bez trudu uzyskać docelową wartość 18A. Prędzej jednak ten samochód zwycięży w wyścigu In- dianapolis 500, niż uda Ci się zamienić wartość (5)B na 79B przy użyciu krzywej przechodzącej przez punkt środkowy. Dwu- lub trzykrotne zwiększenie nasycenia koloru w prze- strzeni LAB to pestka, ale wzrost szesnastokrotny to już zupełnie inna historia. Może gdyby wartość pierwotnej barwy w tym kanale wynosiła nie (5)B, lecz w okolicach (28)B, to mielibyśmy jakieś szanse… Ponieważ kanały A i B zawierają jedynie informację o kolorze, bez danych o jasności, są niemal niewrażliwe na najbardziej wymyślne tortury. Można nawet zastąpić jeden kanał drugim! Pamiętasz test z zamienianiem kana- łów, zilustrowany na rysunku 2.4? Zdjęcie 10.5A zawiera kopię kanału A w miejscu dotychczasowego kanału B. To bardzo ważne, by takiej zamiany dokonać na kopii warstwy ze zdjęciem, pozostawiając oryginał w jego pier- wotnym stanie. Potrafisz się domyślić dlaczego? 10.4. Okno dialogowe Color Picker (Próbnik kolorów) pozwala na znalezienie wartości dowolnego koloru z biblioteki PMS w przestrzeni LAB (powyżej) oraz wartości jego odpowiedników w przestrzeniach RGB, CMYK i HSB (obok) Pora na włączenie narzędzia Color Sampler (Próbnik kolorów), którego przycisk kryje się pod przyciskiem jego bliskiego kuzyna, narzędzia Eyedropper (Kroplomierz) na pasku narzędzi programu. Narzędzie to umożliwia doda- nie do panelu Info (Informacje) maksymalnie dziesięciu pól pomiarowych (w Photoshopie CC i nowszych; poprzednie wersje obsługiwały maksimum cztery pola). Podczas edycji obrazu przy użyciu krzywych lub innych poleceń wartości pól pomiarowych będą na bieżąco aktualizowane, niezależ- nie od bieżącego położenia kursora myszy. Wartość punktu wskazanego krzyżykiem wynosi 73L(28)A(5)B. W ramach drugiego etapu pracy należy prze- kształcić go na oczekiwaną wartość 76L18A79B. Opracowywanie strategii Ten samochód, podobnie jak auto ze zdjęcia 10.1, zawiera sporo elementów chromowanych, których wartość powinna pozostać w okolicach 0A0B. W obydwu autach elementy te rzeczywiście są niemal neutralne, jeśli więc dokonalibyśmy inwersji kanałów, zmiana byłaby znikoma (albo żadna). Wszelkie sztuczne przeróbki kolorystyczne produktu nie mogą wpływać na inne obiekty. Tę sprawę powinny załatwić suwaki Blend If (Mieszaj, gdy) i (lub) maski. Jeśli na przykład zmianie ulegnie kolor kół czerwonej lawety, to możemy bez trudu zaznaczyć je Lassem i zamalować w tym miejscu maskę warstwy na czarno. Czerwone czy niebieskie, czyli niezdecydowani klienciPoleć książkęKup książkę 10.5A 10.5B Po zastąpieniu kanału B w powielonej warstwie ze zdjęciem możemy przystąpić do zasadniczej części zadania. Utwórzmy warstwę korekcyjną z pokazanymi na ry- sunku 10.5 krzywymi, aby otrzymać trzy- warstwowy wariant 10.5B. Przejdźmy teraz do etapu zaznaczania z myślą o przywróceniu większej części zdjęcia 10.3 przy jednoczesnym zachowa- niu nowego koloru auta. Najpierw zawsze należy zadać sobie pytanie, czy uda się tego dokonać za pomocą samych suwaków Blend If (Mieszaj, gdy), może z niewielką pomocą technik retuszu. Pozwoliłoby to nam bowiem uniknąć tworzenia masek. Poszukajmy więc możliwości użycia su- waków Blend If (Mieszaj, gdy) na trzeciej (korekcyjnej) warstwie dokumentu. Ponie- waż kanały L drugiej i trzeciej warstwy są niemal identyczne, wybór pomiędzy suwa- kami This Layer (Warstwa bieżąca) i Un- derlying Layer (Warstwa pod spodem) nie będzie miał większego znaczenia. W kana- le B należałoby raczej skorzystać z suwaka This Layer (Warstwa bieżąca), ponieważ jego zakres tonalny został zwiększony przy użyciu krzywych. 10.5. Pożądany kolor wymaga bardzo dużej wartości dodatniej w kanale B, gdy tymczasem wartość oryginalnej barwy w tym kanale jest bliska zeru. U góry został pokazany efekt zastąpienia kanału B kopią kanału A, który w oryginale był bardziej ujemny. Poniżej rezultat zastosowania pokazanych obok krzywych na górnym zdjęciu. Wartości w panelu Info (Informacje) dowodzą, że oczekiwane parametry PMS zostały osiągnięte Poleć książkęKup książkę Jak już wspomniałem, interesuje nas przede wszystkim kanał B. Powinniśmy ponadto zająć się raczej suwakami This Layer (Warstwa bieżąca), a nie Underlying Layer (War- stwa pod spodem). Przypominam, że krzywe wzmocniły ko- lorystykę górnej warstwy. Żółty obecnie kolor samochodu znajduje się teraz dalej po prawej stronie suwaka. Wpraw- dzie dałoby się przeprowadzić te same operacje przy użyciu 241 10.6A 10.6B Wykluczanie tła przy użyciu suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) Zastosowanie suwaków w odniesieniu do warstwy A to jed- nak czysta strata czasu. Przypominam, że kanał B stanowi teraz zmodyfikowaną kopię kanału A, a więc dowolny efekt, który można uzyskać za pomocą suwaka A, będzie znacznie prostszy do wykonania przy użyciu suwa- ka B. Tym razem posłużymy się zatem tylko dwoma zestawami suwaków. Co więcej, nie należy liczyć na wiele, jeśli chodzi o suwak L. Dowolny widoczny na zdjęciu obiekt jaśniej- szy lub ciemniejszy od samochodu nie będzie tak żółty jak auto, z odseparowaniem samochodu powinniśmy sobie więc poradzić za pomocą samego suwaka B. Dwukrotne kliknięcie obok nazwy gór- nej warstwy w panelu Layers (Warstwy) spowoduje wyświetlenie okna dialogowe- go Layer Style (Styl warstwy) z suwakami Blend If (Mieszaj, gdy). Naszym celem jest wykombinowanie takiego ustawie- nia, które pozostawiłoby widoczny tylko nowy, żółtopomarańczowy kolor karose- rii i przywróciło wygląd wszystkich innych elementów bez konieczności maskowania, malowania i innych uciążliwych zabiegów. 10.6. U góry: zmiana położenia suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) dla najwyżej położonej z trzech warstw spowodowała przywrócenie oryginalnego wyglądu dolnej części zdjęcia, ale górna część tła nadal stanowi całość z samochodem. Wariant 10.6B powstał dzięki użyciu środkowej warstwy, która umożliwiła dokonanie oczekiwanego podziału w oparciu o zawartość oryginalnego kanału B (tę sprzed wymiany kanału zilustrowanej na zdjęciu 10.5A) Czerwone czy niebieskie, czyli niezdecydowani klienciPoleć książkęKup książkę 242 suwaka Underlying Layer (Warstwa pod spodem), ale mar- gines błędu byłby znacznie mniejszy. Przy ustawieniu suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) po- kazanym na rysunku 10.6A dolna część auta została z po- wodzeniem oddzielona od tła; tutaj niepotrzebne będzie jakiekolwiek zaznaczenie. Gorzej z górną połową zdjęcia: roślinność wciąż jest pomarańczowa. Za pomocą suwaka nie udało się znaleźć granicy po- działu między samochodem a roślinnością, bo użyty w tym celu kanał B został utworzony na podstawie oryginalnego kanału A, w którym zarówno samochód, jak i tło były bar- dziej zielone niż magentowe. To pewna wada generowania obu kanałów AB na podstawie jednego kanału źródłowego. Istniał jednak kanał, którego moglibyśmy użyć do odseparowania ro- ślinności od samochodu — i na szczęście zachowaliśmy jego kopię. W oryginalnym kanale B, który był zbyt monotonny, by poddawać go działaniu krzywej, auto było mimo wszyst- ko ciut bardziej niebieskie niż żółte. Tło zaś było bardziej żółte niż niebieskie. To wystarczająca różnica, by oddzielić bryłę auta od wzgórza. Musimy się zatem skupić na środkowej warstwie i użyć drugiego zestawu suwaków Blend If (Mieszaj, gdy). Tym ra- zem suwak Underlying Layer (Warstwa pod spodem) odnosi się do oryginalnego kanału B. Wykluczenie wszystkiego, co było bardziej żółte niż niebieskie, zaowocowało wersją 10.6B. Po uważnej analizie krawędzi obiektów okazało się, że nie ma sensu rozmywać kanałów A i B. Pozostała jesz- cze tylko prosta, końcowa kosmetyka za pomocą masek warstw. Kilka rdzawopomarańczowych drzew na drugim planie można z łatwością obrysować przy użyciu Lassa i zamaskować, ponieważ w żadnym miejscu nie stykają się one z sylwetką samochodu. Prócz tego zamalowałem jeszcze na szaro te fragmenty maski, które odpowiadają szybom i niektórym chromowanym elementom wozu. Zdjęcie 10.7 przedstawia ostateczny efekt tych zabiegów. I jeszcze dwa przypomnienia na koniec. Po pierwsze, każdy z suwaków został rozdzielony na połowy za pomocą klawisza Alt (Option). Dzięki temu udało się uzyskać gład- kie przejście między warstwami. Po drugie, przy wybiera- niu między opcjami This Layer (Warstwa bieżąca) a Under- lying Layer (Warstwa pod spodem) lepiej zdecydować się na tę warstwę, która w zakresie interesujących nas obiektów cechuje się większą rozpiętością tonalną, pozwala to bo- wiem na precyzyjniejsze ulokowanie suwaków. W odpowiedzi na prośby retuszerów Zlecenia dotyczące zmian kolorów (zwykle produktów, a zwłaszcza odzieży) zazwyczaj trafiają się w branży rekla- mowej, a zleceniobiorca jest zawodowym retuszerem. To oznacza, że za lekturę tego rozdziału z dużym prawdopo- dobieństwem zabrali się Czytelnicy dość zaawansowani, ale zarazem zdesperowani. Nie oszukujmy się: dla dzie- więćdziesięciu albo i więcej procent Czytelników będzie to najmniej istotny ze wszystkich rozdziałów. Dla całej reszty zaś będzie on jednym z najważniejszych. Nic dziwnego, że odpowiednik tego roz- działu w pierwszym wydaniu książki wzbu- dził niemałe kontrowersje, wiedza o wy- jątkowej skuteczności LAB w dziedzinie zmiany koloru produktów nie była bowiem powszechna. Beta-czytelnik Adriano Esteves pisze tak: „Muszę przyznać, że trik z zastępowa- niem kolorów w przestrzeni LAB jest jedną z najbardziej zdumiewających technik, jakie prezentowałem projektantom i fotografom 10.7. Ostateczna wersja zdjęcia. Powyżej jednolita próbka żądanego koloru PMS Rozdział 10.Poleć książkęKup książkę w ciągu ostatnich kilku lat. Ludzie oglądają pokaz, wydaje się im, że to proste, ale ich późniejsze, samodzielne próby zwykle kończą się klapą. To dlatego, że jest to jedna z tych rzeczy, z jakimi zma- gamy się, zanim jeszcze poznamy LAB, wymagająca cze- goś w rodzaju czarnej magii. Zapoznanie się z logicznym podejściem do tego procesu jest niemałym przełomem”. Niestety, po lekturze pierwszego wydania retuszerzy stwierdzili, że od tego momentu rozdział był za prosty. Po opanowaniu przedstawionej na wstępie techniki ci na- rwańcy orzekli, że pokazywanie jej na kolejnych dwóch przykładach to czysta strata czasu, że nie wspomnę o nud- nej jak flaki z olejem dyskusji poświęconej eliminowaniu tła, dobrej tylko dla tępaków, bo wykwalifikowani retusze- rzy robią takie rzeczy z palcem w nosie. Jeśli uważasz, że to brzydko z ich strony, to powinieneś usłyszeć, co mają do powiedzenia o fotografach, kierowni- kach artystycznych, drukarzach i autorach książek o Pho- toshopie. Czego więc oczekiwali? Ÿ Trudniejszego materiału. Ÿ Metody kolorowania czarno-białych fotografii tak, by efekt wyglądał, jakby zdjęcie zostało zrobione w kolorze. Ÿ Metody zmiany koloru produktu, który w oryginale jest czarny albo biały. Niech im będzie. Zacznijmy od pierwszej sprawy: stop- nia trudności. Ponieważ reszta odpowiednika tego roz- działu w pierwszym wydaniu została uznana za dziecinną igraszkę, zdjęcie 10.8A wydaje mi się zupełnie na miejscu. Pobierz je i zmień tak, by uzyskać efekt pokazany na wersji 10.8B. Możesz używać masek, zaznaczeń, warstw, narzę- dzi malarskich… czego dusza zapragnie. W razie gdyby okazało się to jednak trochę trudne (co jest oczywiście mało prawdopodobne), pod koniec tego rozdziału poda- łem garść wskazówek. Co do drugiej kwestii to LAB jest najlepszą przestrze- nią do kolorowania obrazów w skali szarości z tych sa- mych względów, dla których jest to najlepsza przestrzeń do zmiany koloru produktów. Używane w tym celu metody nie są jednak identyczne. A choć żadne z tych zagadnień raczej nie trafi na listę bestsellerów, to moim zdaniem wię- cej ludzi jest zainteresowanych kolorowaniem niż zmie- nianiem istniejących barw. Z tych względów omówienie kwestii barwienia czarno-białych zdjęć przeniosłem na koniec rozdziału 12. Jeśli chodzi o trzecią sprawę, czyli zmianę wyglądu czar- nego lub białego produktu sfotografowanego w kolorze, 10.8A 10.8B 10.8. Zadanie: pobierz plik z górną wersją zdjęcia i spróbuj przerobić ją na wersję dolną. Dasz radę? to napomknąłem już o tym, co retuszerzy sądzą o fotogra- fach i kierownikach artystycznych. Pozwolę sobie dodać do tego kilka słów. Znajomy fotograf otrzymał zlecenie na zdjęcie rekla- mowe drogiej, męskiej kurtki sportowej. Jako lokalizację wybrano modne South Beach. Według zaleceń klienta model miał mieć rozpiętą kurtkę. Na South Beach potrafi nieźle wiać i, jak na złość, dokładnie taka pogoda panowała podczas sesji. Kurtka trzepotała jak szalona. Fotograf zaczął się martwić. Zasu- gerował kierownikowi artystycznemu, że może na wszelki wypadek, wbrew sugestiom klienta, powinni poprosić mo- dela o zapięcie kurtki i zrobić jeszcze kilka zdjęć. Kierownik artystyczny odparł: „Masz rację, mamy pro- blem, ale nie musisz się trudzić z dodatkowymi zdjęciami. Poleć książkęKup książkę 10.9A 10.9B 10.9C 10.9D Poleć książkęKup książkę Jeśli uznamy, że kurtka powinna być zapięta, przerobimy ją w Photoshopie”. Właśnie coś takiego sobie pomyślałem, kiedy popro- szono mnie o nadanie czarnemu albo białemu produktowi innego, konkretnego koloru. Owszem, da się zrobić zdję- cie rozwianej kurtki, a potem przerobić ją na elegancko zapiętą, podobnie jak da się pojechać z Nowego Jorku do Filadelfii przez Los Angeles albo przemalować czar- ne ubranie na czerwone. We wszystkich tych przypadkach istnieją łatwiejsze sposoby. Znacznie prościej z czerwonej odzieży zrobić czarną niż na odwrót. „Racja — zauważa beta-czytelnik Marco Olivotto — ale przyczyny pytania o taką zmianę mogą być całkiem zasadne: klient chce dostać pewien pogląd na podstawie istniejącego produktu, zanim wyda pieniądze na opraco- wanie próbnych wersji w różnych kolorach. Po przygoto- waniu jednego wariantu kolorystycznego w Photoshopie wygenerowanie dziesięciu innych jest stosunkowo proste. Z kolei zrobienie kilkunastu fizycznych próbnych wersji produktu bywa straszliwie kosztowne. Nawiasem mówiąc, nie chodzi tylko o branżę odzieżową czy obuwniczą, choć rzeczywiście te zlecenia zdarzają się coraz częściej. Wierz mi, tapicerka samochodowa też jest wysoko na liście…”. W przypadku białych i czarnych produktów najpierw zapraszam Cię do rozdziału 12. w celu zapoznania się z metodami kolorowania zdjęć, a później z powrotem tu- taj. To jednak nie takie proste. Sam fakt, że oryginalny produkt jest tak jasny (albo tak ciemny), przysparza nie- małych problemów, jeśli docelowy wariant ma być przed- stawiony w umiarkowanej jasności. Z tego względu kolejne dwa ćwiczenia będą poświęco- ne zmianie koloru elementów garderoby, z których jeden jest dość jasny, ale nie biały, a drugi dość ciemny, ale nie czarny. Dla równowagi nadamy im ten sam kolor, a jeśli przykład ma być reprezentatywny, powinien to być kolor należący do półcieni, o wartości zbliżonej do 50L. Wybra- łem kolor PMS 167, który w oknie Color Picker (Próbnik 10.9. Na sąsiedniej stronie, u góry, dwa oryginały. Zadanie polega na zmianie koloru obu ubrań na PMS 167, którego próbka została pokazana niżej. Dolny rząd zdjęć przedstawia efekt retuszu 245 kolorów) ma rdzawy odcień, w moim systemie przekłada- jący się na wartość 49L44A53B. Oryginały zostały pokazane na zdjęciach 10.9A i 10.9B, przy czym ten drugi został zapożyczony z rozdziału 6. Ce- lem jest uzyskanie wariantów 10.9C i 10.9D. Pod opisem zdjęć została pokazana próbka koloru PMS 167, która pozwala ocenić, czy zmieniony kolor jest w przybliżeniu poprawny. Już na pierwszy rzut oka widać, że z jasną koszulą ze zdjęcia 10.9A uporać się będzie znacznie łatwiej niż z ciemną sukienką ze zdjęcia 10.9B. Zastanówmy się, jak powinny wyglądać kanały tych zdjęć. Różowa koszula musi być silnie A-dodatnia. Podobnie twarz. Ale skóra jest zarazem silnie B-dodatnia, a odzież nie. To oznacza, że za pomocą suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) powinniśmy uzyskać perfekcyjne zaznaczenie. Jedyny detal, jaki może nie zostać w ten sposób zamaskowany, to szminka, która również jest różowa. Ponieważ jednak detal ten znajduje się na tyle daleko od odzieży, że oddzielenie go za pomocą Lassa będzie proste, możemy użyć maski warstwy, aby za- pobiec jego zmianie. Z kolei ciemna sukienka będzie trudna do oddziele- nia od tła, a być może także od ramion. A te przejrzyste, muślinowe ramiączka to (jestem pewny) spisek jakiegoś kierownika artystycznego uknuty w celu dręczenia uczci- wych retuszerów. Zmiana wartości L na bliższą docelowej Silne kontrasty jasności bywają wrogiem fotografii mody, gdzie gładkość jest w cenie. Różowa koszula nie powin- na stanowić pod tym względem problemu, jej faktura jest bowiem bardzo delikatna. Przyciemnienie jej może najwy- żej trochę lepiej zaakcentować sylwetkę modelki, ale nic ponad to. Z kolei ciemna sukienka jest pełna detali, które mogą nabrać chropawego wyglądu, jeśli zbyt gwałtownie je rozjaśnimy. Pomimo różnic w stopniu trudności obie poprawki mają sporo cech wspólnych. Nawet bardzo drastyczne zmiany w kanałach AB zwykle są przez widzów akceptowane bez zmrużenia oka, ale po- dobne modyfikacje kanału L mogą być zabójczo oczywiste, jeśli podda się im obiekt odizolowany od reszty zdjęcia — tak jak zamierzamy to zrobić w przypadku tych strojów. Czerwone czy niebieskie, czyli niezdecydowani klienciPoleć książkęKup książkę 10.10A 10.10B 10.10. Pokazany po lewej stronie kanał A jest bardzo jasny w obrębie koszuli, bo zawiera ona dużą domieszkę magenty. Po prawej: nałożenie negatywu kanału A na kanał L w trybie Overlay (Nakładka) spowodowało przyciemnienie stroju. Suwaki Blend If (Mieszaj, gdy) pokazane po prawej stronie zapobiegają zmianom innych obszarów, z wyjątkiem ust, które mają w przybliżeniu ten sam kolor co koszula To oznacza, że zanim podejmiemy próbę zmiany koloru, powinniśmy poszukać sposobów na dopasowanie jasności kanału L do oczekiwanych półcieni. Jedna z metod, które za chwilę zaprezentuję, niemal zawsze sprawdza się w od- niesieniu do ciemniejszych obiektów (takich jak ta sukien- ka), druga zaś niekiedy lepiej zdaje egzamin w przypadku obiektów jaśniejszych (jak przykładowa koszula). Rysunek 10.10A przedstawia kanał A pierwszego zdję- cia. Zgodnie z oczekiwaniami w obrębie różowej koszuli jest on bardzo jasny i tylko umiarkowanie jasny w obrębie skóry. Nakładanie tego nieostrego dziwadła na kanał L wydaje się mocno nierozsądne, ale pozory mogą mylić. W takich przypadkach w sukurs przychodzi tryb Over- lay (Nakładka), który przydaje się zwłaszcza w sytuacjach takich jak ta, kiedy odizolowanie koszuli nie przysparza problemów. Zasada jego działania jest podobna jak kilku innych trybów mieszania i przedstawia się następująco: tam, gdzie nakładany kanał jest jaśniejszy od 50-procen- towej szarości, docelowy obraz ulega rozjaśnieniu. Tam, gdzie nakładka jest ciemniejsza od 50-procentowej szaro- Poleć książkęKup książkę 247 ści, obraz jest przyciemniany. Obszary nakładki o jasności wynoszącej dokładnie 50 nie powodują żadnych zmian. Liczne zastosowania tego rodzaju trybów zostały szczegó- łowo opisane w rozdziale 17. Nałożenie kanału A na kanał L w trybie Overlay (Na- kładka) spowodowałoby rozjaśnienie koszuli, na czym akurat nieszczególnie mi zależało. Na szczęście w oknie Apply Image (Zastosuj obraz) znajduje się opcja Invert (Od- wróć). Po jej zaznaczeniu otrzymałem ciemniejszą koszulę i ciemniejszy odcień skóry (wszystko to na osobnej war- stwie dokumentu). W praktyce mogłoby mi nawet zależeć na ciemniejszej karnacji. W zestawieniu z bardzo jasnym strojem twarz modelki wygląda zdrowo, ale ponieważ na- szym zadaniem jest dość znaczne przyciemnienie ubioru, skóra może potem wyglądać blado. Postanowiłem jednak pozostawić oryginalną karnację, ustawiłem więc suwaki Blend If (Mieszaj, gdy) w położe- niach pokazanych na rysunku. Zgodnie z oczekiwaniami retusz nie był konieczny: suwaki perfekcyjnie oddzieliły koszulę od tła, które w kanale A ma znacznie mniejszą wartość dodatnią, oraz od skóry, która jest znacznie bar- dziej B-dodatnia. Pominięte zostały tylko usta, a ja uzna- łem, że chwilowo nie będę sobie zawracał głowy ich od- dzielaniem. Wstępne zabiegi mamy z głowy. Koszula została przy- ciemniona na tyle, że w dalszej kolejności możemy się zająć pomiarami kolorów i tworzeniem krzywych. Przy- stąpimy do tego jednak dopiero po analogicznym przy- gotowaniu drugiego zdjęcia — co zajmie dłuższą chwilę. K jak klucz Celem wykonanej przed chwilą operacji było uzyskanie lepszego kanału L. Różowa koszula była pod tym wzglę- dem tak prosta do przetworzenia, że jako docelowego kanału mieszania mogliśmy po prostu użyć oryginalnego kanału L — i z głowy. Ciemna sukienka nie będzie dla nas tak miła. Ponieważ jej kolor niewiele odbiega od neu- tralności, materiał do pracy w kanałach AB jest skromny, a to oznacza, że o nakładaniu ich możemy zapomnieć. 10.11. Dwa bardzo ważne etapy rozjaśniania sukienki. Po lewej: duplikat zdjęcia przekształcony na CMYK. Rysunek przedstawia kanał czarny tego duplikatu. Po prawej: druga kopia zdjęcia poddana działaniu akcji Color Boost 10.11A 10.11B Czerwone czy niebieskie, czyli niezdecydowani klienciPoleć książkęKup książkę 248 Poza tym oddzielenie różowej koszuli od zimnego tła to była pestka. Tutaj jednak zarówno tło, jak i sukienka mają ciemne i bliskie neutralnemu odcienie. Te utrudnienia skłaniają do niebezpośredniego podej- ścia. Zamiast podejmować próby modyfikowania istnie- jącego kanału L, lepiej skonstruować nowy kanał niejako obok, roboczo, a potem w końcowej fazie pracy wykorzy- stać go w docelowym pliku. Tym razem proces będzie bardziej złożony, ale zarazem bardziej przewidywalny. Mam na myśli to, że jeśli nie wi- działbym wcześniej tych dwóch przykładowych zdjęć, ale ktoś powiedziałby mi, że pierwsze przedstawia modelkę w jasnym stroju, który należy przyciemnić, to musiałbym się zapoznać z tym konkretnym zdjęciem, aby się przeko- nać, czy w rachubę wchodzi mieszanie kanałów w trybie Overlay (Nakładka). Ale jeśli usłyszałbym, że zadanie po- lega na rozjaśnieniu i ożywieniu koloru bardzo ciemnej sukienki, to nie musiałbym nawet oglądać fotografii, aby się domyślić, że procedura będzie się przedstawiała na- stępująco: Ÿ Utwórz dwie kopie zdjęcia. Ÿ Przekształć jedną z nich na CMYK. Ÿ Przekształć drugą na LAB i zastosuj akcję Color Boost albo strome krzywe AB. Czarny kanał przestrzeni CMYK, pokazany na rysunku 10.11A, posłuży nam do skonstruowania nowego, znacznie jaśniejszego kanału L. Sukienka jest w tym kanale czytel- na, a jej szczegóły w zakresie cieni są wyraźnie widoczne. Jeśli chodzi o inne obszary, im mniej detali, tym lepiej. Rodzaj przestrzeni CMYK nie ma większego znacze- nia. Panel PPW jest wyposażony w akcję, która generuje kanał czarny zoptymalizowany pod kątem operacji miesza- nia, a nie wydruku. Akurat tutaj posłużyłem się tą metodą, ale każdy inny sposób konwersji na CMYK także powinien zadziałać. Wariant 10.11B, po zastosowaniu akcji Color Boost, ma kilka potencjalnych zalet. Daleko idąca zmiana w ko- lorystyce, jaką zamierzamy wprowadzić na dalszym eta- pie pracy, stanie się łatwiejsza, jeśli źródłowy plik będzie bardziej kolorowy. Wzmocnienie kolorów może ułatwić wyodrębnienie obiektu od tła. Może też wyeksponować ukryte mankamenty obrazu, takie jak kolorowy szum, który stanowi typowy problem w przypadku tak ciemnych obiektów. Poza tym wariant ten może potem posłużyć do mieszania z oryginałem. Wygląd twarzy pasuje do orygi- nalnego, stonowanego koloru sukienki, ale ponieważ na- szym celem jest nadanie odzieży znacznie żywszej barwy, urozmaicenie kolorystyki w innych miejscach zdjęcia także może się przydać. Po spłaszczeniu obrazu utworzyłem warstwę z jego ko- pią, uaktywniłem kanał L i za pomocą polecenia Apply Image (Zastosuj obraz) zastąpiłem go czarnym kanałem z rysunku 10.11A. Przypominam: polecenie Apply Image (Zastosuj obraz) nic sobie nie robi z tego, że jeden doku- ment jest w przestrzeni LAB, a drugi w CMYK. Dopóki oba obrazy mają ten sam rozmiar i głębię bitową, można bez przeszkód przenosić między nimi kanały. Po tej operacji poddałem nowy kanał L działaniu łagodnej krzywej, aby go trochę przyciemnić. Oba elementy odzieży w naszych ćwiczeniach są teraz gotowe na zmianę koloru. Robocza warstwa uśredniająca Zasadniczo jesteśmy teraz na tym samym etapie co pod- czas retuszu auta ze zdjęcia 10.5. Tamten przykład pocho- dzi jednak z pierwszego wydania tej książki, sprzed ponad dziesięciu lat. Dziś proponuję bezpieczniejszą procedurę postępowania. W pierwszym wydaniu sugerowałem wybranie „typo- wego” miejsca, na przykład takiego jak oznaczone krzyży- kiem na zdjęciu 10.3, a potem skorygowanie fotografii tak, by we wzorcowym miejscu osiągnięte zostały oczekiwane wartości LAB. W teorii ta metoda sprawdza się dobrze. W praktyce, jeśli podejmiesz złą decyzję co do wyboru owego typowe- go punktu, efekt nie będzie najlepszy. Stąd moje nowe zalecenia: Ÿ Utwórz warstwę kompozytową (nową warstwę, będą- cą odzwierciedleniem wszystkich dotychczasowych, aby nie trzeba było martwić się tym, co jest pod spodem). Za pomocą panelu PPW można to zrobić jednym kliknięciem; jeśli go nie używasz, najpierw upewnij się, że wszystkie potrzebne warstwy są widoczne, a potem naciśnij Shift+ Ctrl+Alt+E (Shift+Command+Option+E). Ÿ Na nowej, zespolonej warstwie zaznacz Lassem spory fragment obiektu, którego kolor zamierzasz zmienić. Ÿ Wydaj polecenie Filter/Blur/Average (Filtr/Rozmycie/ Średnia), aby zastąpić zawartość zaznaczenia jednolitym, uśrednionym kolorem. Ÿ Utwórz warstwę korekcyjną Curves (Krzywe) i nadaj uśrednionemu obszarowi wartość zgodną ze składowymi nowego, docelowego koloru. Rozdział 10.Poleć książkęKup książkę 10.12A 10.12B 10.12. Oczekiwana jasność obu elementów odzieży została już osiągnięta, teraz pozostaje nadać im żądany kolor. W obu dokumentach utworzona została scalona, kompozytowa warstwa, na której zaznaczono duży fragment każdego z elementów ubioru i uśredniono jego kolor. Górny zestaw krzywych i panel Layers (Warstwy) odnoszą się do lewego zdjęcia; dolny zestaw do zdjęcia po prawej stronie. Kolejny etap będzie polegał na usunięciu uśrednionej warstwy i zastosowaniu pokazanych krzywych w odniesieniu do całego obrazu Poleć książkęKup książkę 250 Ÿ Usuń kompozytową warstwę (tę z uśrednieniem). Ÿ Za pomocą suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) albo dowol- nych innych metod oddziel retuszowany obiekt od tła. Aby zastosować tę metodę w odniesieniu do naszych przykładowych zdjęć, zaznaczyłem Lassem znaczne obsza- ry koszuli i sukienki w takiej postaci, w jakiej pozostały one po opisanych wcześniej zabiegach. Po uruchomieniu filtra Average (Średnia) obszary te miały następujące kolory: 69L48A22B (koszula, zdjęcie 10.12A) oraz 35L25A(1)B (sukienka, zdjęcie 10.12B). Obu obiektom należy nadać kolor PMS 167, którego wartość wynosi 49L44A53B. Po utworzeniu warstwy korekcyjnej Curves (Krzywe) w celu dokonania takiej zmiany maska tej warstwy auto- matycznie została wypełniona na biało w zaznaczonym ob- szarze (bo do tej pory nie usuwałem narysowanego Lassem zaznaczenia), a w pozostałych miejscach pozostała czarna. To dobrze, bo będę mógł bez przeszkód obserwować, co się dzieje. Poza tym dzięki temu na pewno nie zapomnę o usunięciu warstwy z uśrednieniem. Pokazane na rysunku 10.12 krzywe nadają uśrednionym obszarom kolor PMS 167. Zauważ, że ponieważ nie musie- liśmy się troszczyć o obszary neutralne, tak jak było w przy- padku chromowanych elementów na zdjęciach dwóch samochodów, pilnowanie przejścia krzywych AB przez środkowy punkt diagramu nie było konieczne. Po zakoń- czeniu pracy usuwamy warstwy z uśrednionymi próbkami, wypełniamy maski warstw korekcyjnych jednolitą bielą i po- dejmujemy działania niezbędne do odizolowania odzieży. Ÿ Odizolowanie koszuli po zastosowaniu krzywych z rysun- ku 10.12 nie stanowiło problemu. Użyłem suwaków Blend If (Mieszaj, gdy), podobnych do pokazanych na rysunku 10.10. Tym razem jednak zamalowałem usta na czarno na masce warstwy, bo nie chciałem, aby stały się brązowe. Ÿ Podczas pracy nad sukienką szybko pojawiły się kom- plikacje. Zacząłem od struktury dokumentu pokazanej w panelu Layers (Warstwy) na rysunku 10.12. Usunąłem uśrednioną warstwę, a potem scaliłem warstwę korek- cyjną z warstwą poniżej, wyłączając uprzednio jej maskę. W rezultacie otrzymałem intensywnie brązowopomarań- czowe zdjęcie nałożone na kolorowy wariant 10.11B. Pierwszy szkic tego rozdziału stanowił dowód na to, że doktrynerstwo może prowadzić na manowce. Pokazy- wałem w nim, jak to wcześniejsze wzmocnienie kolorów umożliwiło — za pomocą skomplikowanego zestawu su- waków Blend If (Mieszaj, gdy) — oddzielenie sukienki od skóry i tła. Nie zauważyłem kiepskich przejść tonalnych, które w ten sposób uzyskałem, ale beta-czytelnicy byli bar- dziej spostrzegawczy i wywołali mnie na dywanik, każąc przepisać cały ten fragment. Po jakiejś godzinie ekspery- mentowania z nowymi suwakami Blend If (Mieszaj, gdy) uświadomiłem sobie, że próby wetknięcia kwadratowego kijka do okrągłego otworu są zwyczajnie głupie. Samochód ze zdjęcia 10.6 i koszulę ze zdjęcia 10.10 dało się odizolować błyskawicznie za pomocą prostych ustawień suwaków Blend If (Mieszaj, gdy). Jedyne popraw- ki polegały na obrysowaniu Lassem detali oddalonych od głównego obiektu i zamalowaniu ich na masce warstwy na czarno, co nie stanowi problemu. Tutaj jednak otrzyma- nie doskonałego zaznaczenia jest niemożliwe ze względu na obecność przejrzystych ramiączek sukienki. Poza tym należałoby bardzo uważnie przyjrzeć się wszystkim brze- gom sukienki i potencjalnie wyretuszować je w miejscach, w których przejścia nie wyszły tak, jak trzeba. Ale dotar- cie przy użyciu suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) choćby do tego etapu wymaga czasu i niemałego doświadczenia. W tej książce nieustannie zwracam uwagę na zastoso- wania, w których LAB jest szybszy niż tradycyjne metody albo pozwala uzyskać lepszą jakość (bądź jedno i drugie). W tym konkretnym przypadku nie jest ani szybszy, ani lep- szy. Powinienem po prostu utworzyć maskę ręcznie, tak jakbym w życiu nie zetknął się z przestrzenią LAB. * * * Wariant 10.13A przedstawia edytowane zdjęcie po zmodyfikowaniu kanału L, ale przed zmianą kolorów. Intensywnie żółta wersja 10.13B powstała po scaleniu po- prawek w jednej warstwie, umieszczonej nad warstwą ze zdjęciem 10.11B. Nie chciałem ryzykować, że przegapię jakieś detale znajdujące się w pewnej odległości od brzegu sukienki, dodałem więc do górnej warstwy maskę, zazna- czyłem Lassem całe ubranie z naddatkiem, odwróciłem zaznaczenie i wypełniłem je na masce czernią, odsłaniając w ten sposób warstwę tła. W większości przypadków zastąpiłbym teraz tło zawar- tością oryginalnego zdjęcia 10.9B. Ale w kontekście bar- dzo intensywnej kolorystyki górnej warstwy uznałem, że twarzy także należy dodać trochę kolorytu, przeprowadzi- łem więc mieszanie przy 75-procentowym poziomie kry- cia, aby zachować cieplejszy odcień skóry z wersji 10.11B. Tak otrzymałem wariant 10.13C, kolejny dowód na to, że dysponowanie różnymi wersjami obrazu może stwarzać rozmaite możliwości. Rozdział 10.Poleć książkęKup książkę 10.13A 10.13B 10.13C 10.13D 10.13E 10.13. Wariant u góry, po lewej (A), przedstawia stan projektu przed zastosowaniem uśrednionej warstwy i krzywych z rysunku 10.12B. Wersja 10.11B znajduje się na warstwie pod spodem. (B) Po zastosowaniu krzywych zmieniających kolor sukienki maska warstwy została wyłączona, a uśredniona warstwa — usunięta. (C) Po scaleniu rezultatu z warstwą z wariantem (A) i skorygowaniu koloru warstwy w tle za pomocą odręcznego zaznaczenia zamaskowałem niemal wszystko, poza sukienką. (D) Krawędzie maski zostały skorygowane ręcznie; problematyczne okazały się jedynie przejrzyste ramiączka. (E) Kanał B wersji (D) po inwersji i zastosowaniu agresywnych krzywych, które pozostawiły tylko najbardziej żółte obszary obrazu, został (F) nałożony na istniejącą maskę w trybie Darken (Ciemniej). (G) Otrzymany w ten sposób kanał L. (H) Kanał L z oryginalnego zdjęcia 10.9B 10.13F 10.13G 10.13H Poleć książkęKup książkę 252 pomógł w uzyskaniu jaśniejszego i bardziej szczegółowe- go kanału L w przestrzeni LAB, pokazanego na rysunku 10.13G. Dla porównania: rysunek 10.13H to oryginalny kanał L zaczerpnięty ze zdjęcia 10.9B. Wróćmy do dziecinnej igraszki Zadanie ze zdjęcia 10.8 polegało na zmianie koloru liter na dziecięcych klockach. W oryginale były cztery takie kolory; chodziło o zachowanie barw, ale przetasowa- nie ich między klockami. Poniżej wyjaśnię, jak zmienić niebieskie litery na zielone, a resztę pracy pozostawię Tobie. Aby podjąć właściwe kroki, najlepiej zobaczyć, dokąd zmierzamy. Rysunek 10.14 przedstawia panele Channels (Kanały) i Layers (Warstwy) ukończonego projektu. Jak widać w panelu Channels (Kanały), dla każdego z czterech oryginalnych kolorów utworzone zostały kanały alfa. Pa- nel Layers (Warstwy) świadczy o tym, że zmiana kolorów nastąpiła w czterech krokach, a każda z odpowiadających im warstw została zamaskowana przy użyciu kopii jednego z kanałów alfa. Poszczególne czynności przedstawiają się następująco, począwszy od jednowarstwowej kopii zdjęcia 10.8A w przestrzeni LAB. Ÿ Otwórz panel Channels (Kanały) poleceniem Window/ Channels (Okno/Kanały). Za pomocą rozwijanego menu dodaj cztery nowe kanały i nazwij je Blues (Niebieskie), Greens (Zielone), Yellows (Żółte) i Reds (Czerwone). Ÿ Wróć do głównego dokumentu i dwukrotnie powiel warstwę ze zdjęciem. Środkową warstwę nazwij For Aver- aging (Do uśrednień), a górną For Pulling Masks (Do tworzenia masek). Ÿ Na górnej warstwie wydaj polecenie Edit/Fill (Edycja/ Wypełnij) i wybierz opcję White (Biały). 10.14. Panele Channels (Kanały) i Layers (Warstwy) ukończonego ćwiczenia ze zdjęciem klocków dla dzieci Wariant 10.13C stanowił więc punkt wyjścia do dalszej pracy. Wielu retuszerów potrafi zajadle kłócić się o to, czy do skorygowania maski tego rodzaju użyć narzędzia Pen (Pióro), specjalnego pędzla, czy jeszcze czegoś innego. Nie wdając się w szczegóły, powiedzmy, że udało mi się uzy- skać wersję 10.13D. Zauważ, że zastosowana przeze mnie technika maskowania nie była na tyle dobra, by uwzględnić ramiączka, które pozostały bardzo żółte. O ile LAB nie pomógł mi w tworzeniu tej ostatniej maski, o tyle uratował mnie po fakcie. Maska sprawiła, że przejrzy- ste ramiączka stały się najbardziej żółtym elementem zdjęcia, co oznacza, że są najjaśniejszym detalem w kanale B. Po- wieliłem więc kanał B, poddałem go inwersji i zastosowałem bardzo agresywnie wzmacniające kontrast krzywe, które zli- kwidowały wszystko poza ramiączkami. Tak powstał rysunek 10.13E. Nałożenie tego obrazu w trybie Darken (Ciemniej) na istniejącą maskę dało wariant 10.13F. To ćwiczenie zaczęło się od utworzenia roboczego kanału czarnego, emigranta z przestrzeni CMYK, który Ćwiczenia i sprawdzenie umiejętności 3 W jaki sposób można sprawdzić wartość dowolnego koloru Pantone (PMS) w przestrzeni LAB? 3 Przypuśćmy, że otrzymałeś zadanie polegające na zmianie niebieskiego tła gwiazdek na fladze Stanów Zjednoczonych na zielone. Przy założeniu, że wartość niebieskiego tła w kanale A oscyluje w okolicach zera, w jaki sposób przystąpiłbyś do działania i jak oddzieliłbyś warstwę korekcyjną od oryginalnego zdjęcia za pomocą suwaków Blend If (Mieszaj, gdy)? 3 Jaki sens miało utworzenie dużych, brązowopomarańczowych plam na zdjęciach 10.12A i 10.12B? Jaki proces mają one zastąpić i na czym polegają zalety tego podejścia? Rozdział 10.Poleć książkęKup książkę Ÿ Za pomocą suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) ukryj górną, białą warstwę wszędzie tam, gdzie war- stwa pod spodem jest B-ujemna (rysunek 10.15). Ÿ Uaktywnij kliknięciem kanał Blues (Niebieskie). Wydaj polecenie Image/Apply Image (Obraz/Zasto- suj obraz), z listy Layer (Warstwa) wybierz opcję Merged (Scalone), z listy Channel (Kanał) — opcję Lightness (Jasność); zastosuj tryb Normal (Zwy- kły), parametrowi Opacity (Krycie) nadaj wartość 100 i zaznacz opcję Invert (Odwróć). Ten i kolejne zabiegi ilustruje rysunek 10.16. Ÿ Pozostaw aktywny kanał alfa o nazwie Blues (Nie- bieskie) i zastosuj krzywą, która usunie wszystko, co nie jest czarne. Aby to zrobić, przesuń skrajny punkt świateł niemal do końca w stronę czarnej osi diagramu. Ÿ W czarnych obszarach kanału alfa jest widoczny niepożądany, biały szum. Obrysuj go Lassem, wydaj polecenie Edit/Fill (Edycja/Wypełnij) i wybierz opcję Black (Czarny). 10.15. Na oryginalne zdjęcie 10.8A została nałożona biała warstwa. Zastosowanie pokazanych obok suwaków Blend If (Mieszaj, gdy) wyeksponowało wszystkie niebieskie obszary, a otrzymany w efekcie kanał L można wykorzystać do utworzenia maski Ÿ Wróć do głównego dokumentu. Ukryj warstwę For Pulling Masks (Do tworzenia masek). Uaktywnij warstwę środkową, For Averaging (Do uśredniania). Ÿ Wydaj polecenie Select/Load Selection (Zaznacz/ Wczytaj zaznaczenie) i wybierz opcję Blues (Niebieskie). Ÿ Wydaj polecenie Filter/Blur/Average (Filtr/Roz- mycie/Średnia). Ÿ Wszystkie niebieskie obszary powinny mieć teraz jednolity kolor. Zmierz jego wartość. Ja otrzymałem 27L19A(56)B. Ÿ Anuluj zaznaczenie, ponownie wyświetl warstwę For Pulling Masks (Do tworzenia masek) i wydaj pole- cenie Image/Adjustments/Invert
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Photoshop LAB. Zagadka kanionu i inne tajemnice najpotężniejszej przestrzeni barw. Wydanie II
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: