Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
02222 033550 15588745 na godz. na dobę w sumie
Piękna jak perła. Karolina Kózkówna - ebook/epub
Piękna jak perła. Karolina Kózkówna - ebook/epub
Autor: Liczba stron: 80
Wydawca: Rafael Język publikacji: polski
ISBN: 9788375695434 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> dokument, literatura faktu, reportaże
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Książka o bł. Karolinie Kózkównej, poza biografią bł. Karoliny Kózkówny, czytelnicy znajdą w tej publikacji: modlitwę za przyczyną błogosławionej, modlitwę o jej kanonizację, litanię za jej wstawiennictwem. 

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:



Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...
Czytaj dalej...H e n r y k B e j d a H e n r y k B e j d a PIĘKNA JAK PERŁA KAROLINA KÓZKÓWNA 100-lecie męczeńskiej śmierci Współpraca Małgorzata Pabis Korekta Agata Pindel-Witek Marlena Pawlikowska Projekt okładki Łukasz Sobczyk Skład Łukasz Sobczyk Zdjęcia arch. Sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny w Zabawie ISBN 978-83-7569-606-6 © 2014 Dom Wydawniczy „Rafael” ul. Dąbrowskiego 16 30-532 Kraków tel./fax. 12 411-14-52 e-mail: rafael@rafael.pl www.rafael.pl —2— Czysta dusza jest jak piękna perła. Dopóki jest ukryta w  muszli na dnie morza, nikt nie myśli, aby ją podziwiać, ale jeżeli wydobędziecie ją na słońce, ja- śnieje i przyciąga wzrok: tak jest z czystą duszą, która ukryta przed oczami świa- ta, pewnego dnia zajaśnieje przed anio- łami w słońcu wieczności”. św. Jan Maria Vianney. od koniec lipca 1914 roku wybu- chła pierwsza wojna światowa. Naprze- ciwko siebie stanęły armie wielkich mo- carstw. Wojska rosyjskie toczyły zacięte boje z  armią austriacką. Polska wciąż —3— Rekonstrukcja fotograficzna na podstawie jedynego zdjęcia szkolnego bł. Karoliny. —4— jeszcze była pod zaborami, więc nasi ro- dacy zmuszeni byli do walki w obu wro- gich sobie armiach. Wielu ojców i synów wyruszyło na krwawy bój. W  listopadzie tego roku front au- striacko-rosyjski przesunął się w okolice Tarnowa. 10 listopada Rosjanie zdobyli Tarnów i parli dalej na zachód. Powstrzy- mała ich jednak naturalna przeszkoda, którą był Dunajec, zwłaszcza że wycofu- jące się wojska austriackie spaliły za sobą most. Na linii rzeki rozpoczęły się długo- trwałe i zaciekłe walki pozycyjne. Okolica Radłowa stała się wielkim polem bitwy (milczącymi świadkami tamtych tragicz- nych dni jest dziś aż pięć cmentarzy wo- jennych). Płonęła wieś za wsią – Siedlec, Biskupice Radłowskie, Glów i  Łęka Sie- dlecka. W  ruinę zamieniony został cały Radłów, a  szalejący ogień doszczętnie strawił także piękny kościół z 1337 roku. Straty w zwierzętach hodowlanych sięga- ły 95 procent. Część mieszkańców ewaku- owano w okolice Borzęcina. Ale także oni, na równi z tymi, którzy pozostali, drżeli —5— z przerażenia i załamywali ręce z bezrad- ności, cierpieli głód i nędzę. Nie inaczej było w  Wał-Rudzie, niewielkiej podtar- nowskiej wiosce, której pierwsze domy oddalone były od Radłowa o  zaledwie sześć kilometrów. Przerażeni i bezbronni 18 listopada 1914 roku 16-letnia Karo- lina Kózkówna – mieszkanka wałrudzkie- go przysiółka Śmietana – wybierała się na Mszę Świętą do kościoła w Zabawie. Choć tego dnia czuła się jakoś nieswojo, odpra- wiła już pięć dni nowenny do św. Stanisła- wa Kostki i bardzo chciała ją dokończyć. Mama kazała jej jednak zostać w  domu. Wiedziała, że po wciąż niespokojnej okoli- cy wałęsają się rosyjscy żołnierze napastu- jący kobiety i młode dziewczęta. Sądziła, że w domu Karolina będzie bezpieczniej- sza. Poszła do kościoła z  młodszą córką Teresą. Ze łzami w oczach dziewczyna po- słuchała jej polecenia. —6— Była godzina dziewiąta, kiedy do drzwi chaty Kózków załomotał rosyjski żołnierz. Karolina przygotowywała właśnie śniada- nie dla młodszego rodzeństwa. Jan –  jej ojciec – wpuścił Rosjanina do domu. Są- dząc że jest on głodny, i chcąc go udobru- chać, poczęstował go chlebem z masłem. Żołnierz pogardził jednak podanym mu posiłkiem. Krzycząc, usiłował dowiedzieć się, gdzie znajdują się austriackie wojska. Chwycił Jana za gardło. Karolina chciała chyłkiem wymknąć się z izby, ale Moskal zastąpił jej drogę. Popychana dziewczyna zarzuciła na siebie kurtkę brata i kątem oka spojrzała na wiszący nad jej łóżkiem ob- raz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Po chwili Rosjanin wypchnął ją z chaty razem z ojcem. Jan – szukając ratunku – próbo- wał skręcić w kierunku zabudowań. Żoł- nierz zawrócił go jednak z tej drogi i naka- zał obojgu iść w stronę lasu. Twierdził, że prowadzi ich do kwatery oficera, by zezna- li mu, gdzie są Austriacy. Pytanie o to nie miało jednak większego sensu i było jasne, że jego zamiary są inne. Karolina i Jan byli —7— przerażeni i bezbronni, z sercami ściśnię- tymi bólem obawiali się najgorszego. Na skraju lasu żołnierz przytknął bagnet do piersi ojca i, grożąc mu śmiercią, nakazał wracać do domu. Jan zaczął błagać, by wziął jego, a  wypuścił córkę. Na próżno. Przerażony mężczyzna został zmuszony do powrotu. Całą scenę z  pobliskich krzaków ob- serwowało dwóch siedemnastolatków –  Franek Zaleśny i  Franek Broda, którzy z obawy przed żołnierzami ukrywali konie w  lesie. Widzieli dziewczynę pędzoną do lasu przez uzbrojonego bandytę. Karolina stawiała opór, odpychając ręce napastni- ka, wymierzała mu ciosy, a popychana, co kilka kroków usiłowała zawrócić. Przestra- szeni chłopcy wrócili do wioski i opowie- dzieli o wszystkim, co widzieli. Śmiertelne ciosy Podczas szamotaniny Karolina wyrwa- ła się z rąk oprawcy. Pobiegła przez bagna —8— w kierunku leśniczówki i pól ojca. Pomy- ślała, że tylko tam będzie mogła znaleźć ocalenie. Zgubiła kurtkę, potem chodaki. Ostre ciernie jeżyn raniły jej stopy, targały spódnicę. Gałązki krzewów smagały cia- ło. Biegła, wciąż biegła – ile tylko sił w no- gach, ile tchu w płucach. Rozwścieczony oporem dziewczyny żołnierz pognał za nią, a kiedy wreszcie znalazła się w zasięgu jego rąk, wyciągnął szablę i zadał jej kilka ciosów. Pierwszy cios trafił Karolinę w tył głowy, jeszcze gdy biegła, drugi – w rękę, którą próbowała się osłonić, a  następny Miejsce śmierci Karoliny Kózkówny. —9— przeciął dłoń, gdy chciała schwycić ostrze szabli. Kolejne cięcia zraniły dziewczynę pod kolanem i w tors. Ostatnim uderze- niem sołdat ugodził ją w  gardło, rozci- nając tętnicę szyjną. Cios ten okazał się śmiertelny. Wyczerpana walką i upływem krwi Karolina upadła na trzęsawisku, na skraju lasu i zakończyła życie, zaciskając palce na zerwanej z  głowy chustce. Zgi- nęła, heroicznie broniąc swojej wolności i godności, które były dla niej cenniejsze niż życie. Bezpieczna w niebie Jan Paweł II podczas Mszy Świę- tej beatyfikacyjnej Karoliny Kózkówny w 1987 roku, posługując się cytatami za- czerpniętymi z Biblii, pięknie opisał to, co tuż przed śmiercią dziać się mogło w du- szy nastolatki. „Czyż to nie ona tak mówi, ona, Karo- lina? «Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się u  Ciebie, mówię Panu: Tyś jest Panem —10— moim» (Ps 16,1–2). (...) W  momencie straszliwego zagrożenia ze strony dru- giego człowieka, wyposażonego w środki przemocy, chroni się do Boga. A okrzyk «Tyś Panem moim» oznacza: nie zapanu- je nade mną brudna przemoc, bo Ty je- steś źródłem mej mocy – w słabości. Ty, jedyny Pan mojej duszy i mego ciała, mój Stwórca i Odkupiciel mego życia i mojej śmierci. Ty, Bóg mojego serca, z którym nie rozstaje się moja pamięć i  moje su- mienie. «Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy. On jest po mojej prawicy, nic mnie nie zachwieje. Bo serce napomina mnie nawet nocą» (Ps 16,8.7). Tak Psalmista. I  tak Karolina w  momencie śmiertelnej próby wiary, czystości i męstwa. Jakbyśmy szli po śladach ucieczki tej dziewczyny, opierającej się zbrojne- mu napastnikowi, szukającej ścieżek, na których mogłaby pośród tego rodzimego lasu w pobliżu jej wsi, ocalić życie i god- ność. «Ty ścieżkę życia mi ukazujesz» (por. Ps 16,11). —11—
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Piękna jak perła. Karolina Kózkówna
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: