Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00539 008652 10441478 na godz. na dobę w sumie
Po prostu HTML, XHTML i CSS. Wydanie VI - książka
Po prostu HTML, XHTML i CSS. Wydanie VI - książka
Autor: Liczba stron: 514
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-0840-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> webmasterstwo >> html i xhtml - programowanie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Stwórz własną witrynę WWW

Język HTML i jego najnowsze wcielenie, określane nazwą XHTML, to podstawowy 'budulec' witryn WWW. Stosując odpowiednie znaczniki, możemy umieszczać na stronach tekst i grafikę, tworzyć hiperłącza oraz osadzać elementy multimedialne i interaktywne. Technologia CSS (kaskadowych arkuszy stylów) pozwala na przypisanie do znaczników języka HTML definicji formatowania, dzięki czemu zmiana kolorystyki witryny bądź kroju czcionki wymaga jedynie modyfikacji pliku ze stylami. Poznanie tego języka i zasad korzystania z kaskadowych arkuszy stylów jest niezbędne do tworzenia własnych witryn WWW, ponieważ nawet tak bardzo popularne dziś 'wizualne' narzędzia generują kod, który często wymaga ręcznych poprawek.

Książka 'Po prostu HTML, XHTML i CSS. Wydanie VI' to kolejna edycja bestsellerowego poradnika, dzięki któremu tajniki tworzenia witryn WWW poznały tysiące czytelników na całym świecie. W wydaniu VI autorka uwzględniła najnowsze specyfikacje języka HTML oraz technologii CSS. Czytając tę książkę, dowiesz się, w jaki sposób wykorzystywać znaczniki do tworzenia elementów stron internetowych oraz osadzania na nich grafiki i obiektów interaktywnych. Nauczysz się definiować hiperłącza oraz wykorzystywać kaskadowe arkusze stylów do formatowania tekstu i tabel oraz określania kolorystyki stron. Przeczytasz także o testowaniu witryn, publikowaniu ich na serwerach oraz optymalizowaniu pod kątem wyszukiwarek internetowych.

Dołącz do grona webmasterów,
którzy poznali język HTML dzięki tej książce.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Po prostu HTML, XHTML i CSS. Wydanie VI Autor: Elizabeth Castro T‡umaczenie: Piotr Rajca ISBN: 978-83-246-0840-9 Tytu‡ orygina‡u: HTML, XHTML, and CSS, Sixth Edition: Visual QuickStart Guide (6th Edition) Format: B5, stron: oko‡o 500 Stw(cid:243)rz w‡asn„ witrynŒ WWW (cid:149) Poznaj znaczniki jŒzyka HTML (cid:149) Zdefiniuj kaskadowe arkusze styl(cid:243)w (cid:149) Przetestuj witrynŒ i opublikuj j„ na serwerze JŒzyk HTML i jego najnowsze wcielenie, okre(cid:156)lane nazw„ XHTML, to podstawowy (cid:132)budulec(cid:148) witryn WWW. Stosuj„c odpowiednie znaczniki, mo¿emy umieszcza(cid:230) na stronach tekst i grafikŒ, tworzy(cid:230) hiper‡„cza oraz osadza(cid:230) elementy multimedialne i interaktywne. Technologia CSS (kaskadowych arkuszy styl(cid:243)w) pozwala na przypisanie do znacznik(cid:243)w jŒzyka HTML definicji formatowania, dziŒki czemu zmiana kolorystyki witryny b„d(cid:159) kroju czcionki wymaga jedynie modyfikacji pliku ze stylami. Poznanie tego jŒzyka i zasad korzystania z kaskadowych arkuszy styl(cid:243)w jest niezbŒdne do tworzenia w‡asnych witryn WWW, poniewa¿ nawet tak bardzo popularne dzi(cid:156) (cid:132)wizualne(cid:148) narzŒdzia generuj„ kod, kt(cid:243)ry czŒsto wymaga rŒcznych poprawek. Ksi„¿ka (cid:132)Po prostu HTML, XHTML i CSS. Wydanie VI(cid:148) to kolejna edycja bestsellerowego poradnika, dziŒki kt(cid:243)remu tajniki tworzenia witryn WWW pozna‡y tysi„ce czytelnik(cid:243)w na ca‡ym (cid:156)wiecie. W wydaniu VI autorka uwzglŒdni‡a najnowsze specyfikacje jŒzyka HTML oraz technologii CSS. Czytaj„c tŒ ksi„¿kŒ, dowiesz siŒ, w jaki spos(cid:243)b wykorzystywa(cid:230) znaczniki do tworzenia element(cid:243)w stron internetowych oraz osadzania na nich grafiki i obiekt(cid:243)w interaktywnych. Nauczysz siŒ definiowa(cid:230) hiper‡„cza oraz wykorzystywa(cid:230) kaskadowe arkusze styl(cid:243)w do formatowania tekstu i tabel oraz okre(cid:156)lania kolorystyki stron. Przeczytasz tak¿e o testowaniu witryn, publikowaniu ich na serwerach oraz optymalizowaniu pod k„tem wyszukiwarek internetowych. (cid:149) Struktura dokument(cid:243)w HTML i witryn WWW (cid:149) Wprowadzanie i formatowanie tekstu (cid:149) Przygotowywanie grafiki na strony WWW (cid:149) Umieszczanie element(cid:243)w graficznych w dokumentach HTML (cid:149) Tworzenie hiper‡„czy (cid:149) Definiowanie styl(cid:243)w CSS (cid:149) Formatowanie z wykorzystaniem styl(cid:243)w (cid:149) Tworzenie list i tabel (cid:149) Elementy formularzy HTML (cid:149) Osadzanie na stronie element(cid:243)w multimedialnych (cid:149) Sprawdzanie poprawno(cid:156)ci kodu HTML (cid:149) Publikacja strony Do‡„cz do grona webmaster(cid:243)w, kt(cid:243)rzy poznali jŒzyk HTML dziŒki tej ksi„¿ce Wydawnictwo Helion ul. Ko(cid:156)ciuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 032 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl Rozdział 1. Elementy tworzące strony WWW Rozdział 2. Praca z dokumentami (X)HTML Spis treści S Wstęp 1 Internet, WWW oraz HTML 16 Otwarty, jednak nie identyczny 17 Wojny przeglądarek 18 Dążenie do wprowadzania standardów 19 CSS a możliwości przeglądarek 23 XHTML czy HTML: czego należy używać? 24 Kilka słów o niniejszej książce 26 Co się zmieniło w szóstym wydaniu? 27 Witryna WWW autorki 29 31 Znaczniki: elementy, atrybuty oraz wartości 32 Tekstowa zawartość stron WWW 36 Łącza, obrazki oraz inna zawartość nie będąca tekstem 37 Nazwy plików 38 Adresy URL 39 HTML a XHTML 42 Wersje, rodzaje oraz DOCTYPE 45 Domyślny sposób wyświetlania (X)HTML 48 49 Projektowanie witryny 50 Tworzenie nowej strony WWW 51 Zapisywanie stron WWW 52 Kilka słów o programie Microsoft Word i stronach WWW 54 Określanie strony domyślnej („domowej”) 55 Edycja stron WWW 56 Organizowanie plików 57 Wyświetlanie stron w przeglądarce 58 Czerpanie inspiracji od innych 59 61 Rozpoczynanie strony 62 Tworzenie podstawowej struktury kodu 64 Określanie sposobu kodowania 65 Nadawanie tytułu 66 Tworzenie nagłówków sekcji 67 S p i s t r e ś c i  Rozdział 3. Podstawowa struktura dokumentów (X)HTML Spis treści Rozdział 4. Podstawy formatowania tekstu Rozpoczynanie nowego akapitu 68 Nazywanie elementów 69 Podział strony na działy 70 Tworzenie obszarów wewnątrzwierszowych 71 Tworzenie nowych wierszy 72 Dodawanie komentarzy 73 Nadawanie nazw elementom stron 74 7 Tworzenie tekstu pogrubionego oraz kursywy 76 Zmiana wielkości tekstu 77 Stosowanie czcionki o stałej szerokości znaków 78 Stosowanie tekstu preformatowanego 80 Cytaty 81 Tworzenie indeksów dolnych i górnych 83 Oznaczanie zmodyfikowanego tekstu 84 Wyjaśnianie skrótów 85 Wyśrodkowywanie zawartości strony 86 87 O obrazach tworzonych na potrzeby stron WWW 88 Zdobywanie obrazów 92 Wybór programu do edycji grafiki 93 Polecenie Zapisz dla Weba 94 Wstawianie ilustracji na stronę 96 Tekst zastępczy 97 Określanie wymiarów obrazu w celu jego szybszego wyświetlenia 99 Skalowanie ilustracji 101 Zmniejszanie wymiarów obrazu 103 Otaczanie obrazów tekstem 105 Zakończenie otaczania tekstem 107 Zwiększanie odstępu wokół obrazów 108 Wyrównywanie obrazków 109 Poziome linie 110 Dodawanie ikony witryny 111 113 Tworzenie łączy do innych stron 114 Tworzenie odnośników 116 Łącza wykorzystujące odnośniki 117 Tworzenie łącza do wybranego okna 118 Określenie domyślnego okna 119 Tworzenie innych rodzajów łączy 120 Rozdział 5. Obrazy i c ś e r t s i p S Rozdział 6. Łącza 6 Rozdział 7. Elementy arkuszy stylów Rozdział 8. Stosowanie plików arkuszy stylów Rozdział 9. Definiowanie selektorów Rozdział 10. Formatowanie przy wykorzystaniu stylów Spis treści Definiowanie klawiszy skrótów dla łączy 122 Określenie kolejności łączy dla klawisza TAB 123 Zastosowanie obrazów do tworzenia łączy 124 Łączenie miniatur z obrazami 125 Podział obrazka na obszary przypisane do różnych łączy 126 Tworzenie map odnośników obsługiwanych po stronie klienta 127 129 Tworzenie reguły stylu 130 Dodawanie komentarzy do arkuszy stylów 131 Kaskada: gdy reguły kolidują ze sobą 132 Wartości właściwości 135 139 Tworzenie zewnętrznego arkusza stylów 140 Dołączanie zewnętrznego arkusza stylów 141 Udostępnianie alternatywnych arkuszy stylów 142 Tworzenie wewnętrznego arkusza stylów 144 Importowanie zewnętrznych arkuszy stylów 145 Stosowanie arkuszy stylów dla różnych mediów 147 Lokalne stosowanie stylów 148 Znaczenie położenia 150 Czerpanie inspiracji od innych 152 153 Tworzenie selektorów 154 Wybór elementów na podstawie nazwy 155 Wybieranie elementu na podstawie klasy lub identyfikatora 156 Wybieranie elementów na podstawie kontekstu 157 Wybieranie fragmentów elementu 160 Wybieranie łączy na podstawie ich stanu 162 Wybieranie elementów na podstawie atrybutów 163 Definiowanie grup elementów 164 Łączenie selektorów 165 167 Wybór czcionki 168 Określanie czcionek alternatywnych 169 Tworzenie czcionki pochyłej (kursywy) 170 Pogrubianie czcionki 171 Określanie wielkości czcionki 172 Określanie wysokości linii 175 Jednoczesne określanie wszystkich parametrów czcionki 176 S p i s t r e ś c i 7 Rozdział 11. Określanie układu strony za pomocą stylów Definiowanie koloru tekstu 177 Zmiana koloru tła tekstu 178 Kontrola odstępów pomiędzy wyrazami i literami 179 Dodawanie wcięć akapitowych 180 Parametry odstępów 181 Wyrównywanie tekstu 182 Zmiana wielkości liter 183 Wykorzystanie kapitalików 184 Dekorowanie tekstu 185 187 Określanie struktury strony 188 Model pudełkowy 189 Modyfikowanie tła 190 Określanie wysokości i szerokości elementu 192 Określanie marginesów wokół elementu 195 Dodawanie wypełnienia wokół elementu 197 Przesuwanie elementów względem ich naturalnego położenia 199 Bezwzględne rozmieszczanie elementów 200 Określanie stałego położenia elementu w oknie przeglądarki 202 Otaczanie elementów tekstem 204 Kontrola sposobu otaczania elementów 205 Pozycjonowanie elementów w trzecim wymiarze 206 Tworzenie obramowań 207 Modyfikacja wskaźnika myszy 210 Określanie sposobu wyświetlania zawartości elementu 211 Wyrównywanie elementów w pionie 212 213 Wyświetlanie i ukrywanie elementów 214 Tworzenie podmienianych przycisków 216 Tworzenie wyskakujących elementów 217 Tworzenie rozwijalnych menu 218 Zastępowanie nagłówków obrazami 220 223 Mobilizacja kontra miniaturyzacja 224 Rzut oka na własną witrynę 225 XHTML i CSS dla komputerów kieszonkowych 226 Tworzenie arkuszy stylów dla komputerów przenośnych 228 Rozdział 12. Tworzenie dynamicznych efektów przy użyciu stylów Rozdział 13. Style dla urządzeń kieszonkowych Spis treści i c ś e r t s i p S 8 Rozdział 14. Arkusze stylów przeznaczone do drukowania stron Rozdział 15. Listy Rozdział 16. Tabele Spis treści Ukrywanie niepotrzebnych elementów 229 Tworzenie i stosowanie nagłówka graficznego 230 Dodawanie łączy prowadzących na początek strony 231 Poprawa sposobu prezentacji strony 232 233 Stosowanie arkuszy stylów przeznaczonych dla konkretnych rodzajów mediów 234 Czym różnią się style przeznaczone do drukowania 235 Kontrola dzielenia dokumentów na strony 237 Drukowanie adresów URL łączy 238 Kontrola wdów i sierot 239 241 Tworzenie list wypunktowanych i uporządkowanych 242 Określanie kształtu znaczników (punktów) 244 Określanie początkowej wartości numeracji punktów 245 Stosowanie niestandardowych znaczników 246 Określanie miejsca wyświetlania znaczników 248 Określanie wszystkich właściwości listy w jednym miejscu 249 Tworzenie list definicji 250 Określanie wyglądu list zagnieżdżonych 251 253 Projektowanie układu strony 254 Tworzenie prostej tabeli 255 Dodawanie krawędzi tabeli 256 Określanie szerokości tabel 259 Wyrównywanie tabeli do środka strony 262 Otaczanie tabeli tekstem 263 Łączenie tabel 264 Wyrównywanie zawartości komórek 266 Zmiana koloru tła 269 Kontrola odstępów pomiędzy komórkami i wewnątrz nich 271 Łączenie komórek leżących w sąsiednich kolumnach 274 Łączenie komórek w sąsiednich wierszach 275 Podział tabeli na grupy kolumn 276 Podział tabeli na poziome sekcje 278 Wybór linii do wyświetlania 279 Kontrola łamania wierszy w komórce 281 Przyspieszenie wyświetlania tabeli 282 S p i s t r e ś c i 9 Spis treści Rozdział 17. Formularze 283 Tworzenie formularza 284 Przetwarzanie formularzy 286 Przesyłanie danych pocztą elektroniczną 288 Organizacja elementów formularzy 290 Tworzenie pól tekstowych 292 Tworzenie pól hasła 293 Formalne nadanie etykiet elementom formularzy 294 Tworzenie przycisków opcji 295 Rozwijalne listy 296 Tworzenie pól wyboru 298 Obszary tekstowe 299 Umożliwienie użytkownikom przesyłania plików 300 Dodawanie pól ukrytych do formularzy 301 Tworzenie przycisku przesyłającego 302 Czyszczenie zawartości formularza 304 Stosowanie obrazów do przesyłania danych 306 Określenie kolejności klawisza TAB w formularzach 308 Definiowanie klawiszy skrótów 309 Dezaktywacja elementów formularza 310 Uniemożliwienie modyfikacji elementów 311 313 Kilka słów o pluginach i odtwarzaczach 314 Zdobywanie odtwarzaczy dla użytkowników 315 Pobieranie plików multimedialnych 316 Tworzenie łączy do plików multimedialnych 317 Osadzanie w stronach filmów QuickTime 319 Osadzanie filmów QuickTime dla wszystkich przeglądarek oprócz IE 322 Osadzanie filmów QuickTime tak, by działały we wszystkich przeglądarkach 324 Zastosowania JavaScriptu do odtwarzania filmów 326 Skalowanie filmów QuickTime 328 Zmiana koloru tła filmów 329 Odtwarzanie filmów QuickTime w pętli 330 Udostępnianie zwiastuna filmu 331 Dodawanie atrybutów do kolejnych filmów 332 Udostępnianie kolejnych filmów 333 Umieszczanie plików MP3 na stronach WWW 334 Osadzanie plików Windows Media, część I 336 Osadzanie plików Windows Media, część II 338 Osadzanie plików Flash 339 i c ś e r t s i p S Rozdział 18. Multimedia 10 Rozdział 19. Skrypty Rozdział 20. Podstawy JavaScriptu Spis treści Wyświetlanie klipów wideo z witryn Google i YouTube 340 Dołączanie apletów 342 Osadzanie innych plików multimedialnych 343 Tworzenie automatycznego pokazu slajdów 344 34 Wstawianie „automatycznego” skryptu 346 Wywołanie zewnętrznego skryptu automatycznego 347 Wyzwalanie skryptu 348 Tworzenie przycisku, który wykonuje skrypt 350 Dodawanie informacji zastępczych 351 Ukrywanie skryptu przed starszymi przeglądarkami 352 Ukrywanie skryptów przed analizatorami składni XML 353 Definiowanie domyślnego języka skryptowego 354 35 Dodawanie aktualnej daty i godziny 356 Określanie wielkości nowego okna przeglądarki 357 Podmienianie obrazków po wskazaniu ich myszką 359 Ładowanie obrazków do pamięci podręcznej 361 363 Kilka słów o sposobach kodowania 364 Deklarowanie sposobu kodowania strony 367 Deklarowanie sposobu kodowania arkusza stylów 369 Zapisywanie strony przy wykorzystaniu odpowiedniego sposobu kodowania 370 Edytowanie stron przy wykorzystaniu poprawnego sposobu kodowania 371 Dodawanie znaków nie należących do danego sposobu kodowania 372 Określanie języka strony 375 377 Kilka technik testowania 378 Najpierw rozwiąż najprostsze problemy 379 Sprawdzanie prostych błędów: HTML 380 Sprawdzanie prostych błędów: XHTML 381 Sprawdzanie prostych błędów: CSS 382 Walidacja kodu 384 Testowanie stron 385 Gdy przeglądarka wyświetla kod 387 Kiedy obrazki nie są wyświetlane 388 Różnice pomiędzy poszczególnymi przeglądarkami 389 Wciąż nie działa? 391 S p i s t r e ś c i 11 Rozdział 21. Symbole oraz inne znaki nie należące do alfabetu angielskiego Rozdział 22. Testowanie i uruchamianiestron WWW Spis treści Rozdział 23. Publikowanie stron w sieci WWW Rozdział 24. Zdobywanie użytkowników 393 Jak znaleźć serwer dla swoich stron 394 Gdzie w Polsce opublikować strony WWW? 395 Onet.pl – Republika WWW 395 Rejestracja nazwy domeny 404 Przesyłanie plików na serwer 405 409 O słowach kluczowych 410 Jawne podawanie słów kluczowych 411 Opis strony 412 Zarządzanie innymi informacjami o stronie 413 Jak uniknąć odwiedzin 414 Zapobieganie archiwizacji strony 415 Tworzenie strony z adresami 416 Zastosowanie narzędzia Google Sitemaps 417 Dodawanie witryny do wyszukiwarki 418 Jak zapewnić wysoką pozycję strony w wynikach wyszukiwania 419 Pisanie stron łatwych do indeksowania 420 Inne sposoby reklamowania witryny 422 423 Jak wygląda kanał informacyjny 424 Przygotowania do tworzenia kanału RSS 426 Rozpoczynanie tworzenia kanału RSS 427 Zamieszczanie opisu witryny 429 Dodawanie wpisów do kanału 431 Dodawanie załączników 433 Tworzenie podcastów obsługiwanych przez program iTunes 435 Weryfikacja poprawności kanału 441 Przesyłanie podcastu na serwer iTunes 442 Publikowanie kanału RSS na własnej witrynie WWW 443 Subskrybowanie kanału RSS 445 Subskrybowanie podcastów w programie iTunes 446 i c ś e r t s i p S Rozdział 25. Kanały informacyjne i podcasting 12 Spis treści Dodatek A Elementy i atrybuty (X)HTML Dodatek B Właściwości i wartości CSS Dodatek C 447 Elementy i atrybuty (X)HTML 448 457 Właściwości i wartości CSS 458 Zdarzenia wbudowane 46 Zdarzenia wbudowane 466 467 Symbole i znaki (X)HTML 479 Szesnastkowe odpowiedniki liczb w systemie dziesiętnym 480 481 Edytory (X)HTML 482 Obrazy i grafika 484 Programy graficzne 485 Dodatek D Dodatek E Wartości szesnastkowe Dodatek F Narzędzia (X)HTML S p i s t r e ś c i 13 Podstawowa struktura dokumentów (X)HTML 3 W tym rozdziale przedstawione zostały najprost- sze elementy dokumentów (X)HTML, konieczne do stworzenia podstawowej struktury dokumentu. Zawarto w nim też porady dotyczące tworzenia akapi- tów, nagłówków, nowych wierszy, wpisywania komen- tarzy i tworzenia kilku innych elementów stron. Utworzenie przejrzystej i spójnej struktury znacznie ułatwia późniejsze określanie wyglądu stron za po- mocą kaskadowych arkuszy stylów. P o d s t a w o w a s t r u k t u r a d o k u m e n t ó w ( X ) H T M L 61 Rozdział 3. Rozpoczynanie strony Kod strony należy rozpocząć od deklaracji DOCTYPE (patrz strona 53), określającej typ używanego języ- ka HTML lub XHTML. Deklaracja ta informuje przeglądarki, czego mogą się spodziewać na stronie, i umożliwia poprawne działanie narzędzi sprawdza- jących poprawność kodu. Po wstawieniu tej dekla- racji należy rozpocząć właściwy kod dokumentu, wpisując otwierający znacznik html. Aby stworzyć stronę w przejściowej wersji języka HTML 4: 1. Wpisz !DOCTYPE HTML PUBLIC „-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN” „http://www. w3.org/ TR/html4/loose.dtd” , aby zadekla- rować, że używana będzie przejściowa wersja języka HTML 4.01. 2. Wpisz html , aby rozpocząć faktyczny kod HTML strony. 3. Zostaw kilka wolnych wierszy na treść dokumentu. 4. Wpisz zamykający znacznik /html . Aby stworzyć stronę w przejściowej wersji języka XHTML: 1. Wpisz !DOCTYPE html PUBLIC „-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN” „http://www. w3. org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional. dtd” , aby zadeklarować, że używana będzie przejściowa wersja języka XHTML. 2. Wpisz html xmlns=”http://www.w3.org/1999/ xhtml” , aby rozpocząć faktyczny kod XHTML strony. 3. Zostaw kilka wolnych wierszy na treść dokumentu. 4. Wpisz zamykający znacznik /html . Wskazówki  Utwórz szablony zawierające odpowiednie de- klaracje DOCTYPE i znaczniki html oraz używaj ich jako punktu wyjścia do tworzenia wszyst- kich stron 62 y n o r t s e i n a n y z c o p z o R Rysunek 3.1. Oto deklaracja DOCTYPE dokumen- tu pisanego w przejściowej wersji języka HTML, wraz z otwierającym i zamykającym znaczni- kiem html. To straszny, niezrozumiały fragment tekstu. Sugeruję, aby przy tworzeniu nowych stron nie wpisywać go samodzielnie, lecz skopiować z wcześniej napisanego dokument HTML czy XHTML Bardziej wyczerpujące informacje o tym, czy powinieneś używać języka HTML, czy XHTML, możesz znaleźć na stro- nie 32, „XHTML czy HTML: Czego powinieneś używać”, oraz 50, „HTML a XHTML”. Na razie, najprościej rzecz ujmując, można powiedzieć, że o ile tylko zachowasz spójność i niczego nie po- mylisz, wybór używanego języka nie ma większego znaczenia. Jeśli używasz języka HTML, to używaj go dalej, a jeśli zdecy- dowałeś się na zastosowanie XHTML-a, stosuj się do jego reguł. Przykłady pre- zentowane w niniejszej książce zostały napisane w języku XHTML, gdyż sprzyja on stosowaniu standardów i zachowy- waniu spójności, a to z kolei gwarantuje większe prawdopodobieństwo, że strony będą wyświetlane w jednolity, podobny sposób w wielu różnych przeglądarkach działających w wielu różnych platformach systemowych. Język HTML jest mniej rygorystyczny, dzięki czemu ułatwia nieco życie autorom stron. Jednak ta nieco więk- sza prostota tworzenia kodu niesie ze sobą pewne zagrożenie, mianowicie może do- prowadzić do niespójnego i nieoczekiwa- nego wyglądu strony oglądanej na różnych przeglądarkach, działających w różnych systemach operacyjnych. Podstawowa struktura dokumentów (X)HTML        W języku HTML zarówno deklaracja DOCTYPE, jak i element html są opcjonalne (doty- czy to nawet ścisłej wersji języka HTML). XHTML wymaga natomiast podania i de- klaracji DOCTYPE, i elementu html (w którym dodatkowo należy podać deklarację przestrze- ni nazw). Warto zwrócić uwagę, że nie istnieje żaden element xhtml. W przedstawionych przykładach pokazałam, jak tworzyć dokumenty pisane w przejściowej wersji ję- zyka HTML i XHTML. Listę wszystkich najczęściej wykorzystywanych deklaracji DOCTYPE można zna- leźć na WWW, na mojej witrynie (patrz strona 37) oraz na witrynie http://www.w3.org/. Informacje, które mogą pomóc w wyborze odpowiedniej dekla- racji DOCTYPE, można znaleźć na stronie 53. Umieszczenie na początku stron deklaracji DOCTYPE, zawierającej adres URL, zazwyczaj po- woduje przejście przeglądarek do pracy w trybie standardów. Dzięki temu można wykorzystać kod zgodny ze standardami w celu uzyskania większej kontroli nad wyglądem tworzonych stron (patrz strona 54). Jeśli używasz niestandardowych znaczników XHTML, to stosowanie deklaracji DOCTYPE nie ma większego sensu. W takim przypadku, umieść zawartość strony pomiędzy znacznikami html. Nowoczesne przeglądarki wyświetlają takie strony, działając w trybie sztuczek (ang. quirks mode). Zastosowanie deklaracji DOCTYPE informuje narzędzia sprawdzające poprawność kodu (tak zwane walidatory), z jaką specyfikacją należy je porównywać (patrz strona 392). Wart zauważyć, że samo słowo DOCTYPE (po- chodzące z jeszcze innego języka, określanego mianem SGML) musi być zapisywane w całości dużymi literami — zarówno w dokumentach HTML, jak i XHTML. Strony XHTML są tak naprawdę pisane w języ- ku XML, zatem, z technicznego punktu widze- nia, powinny zaczynać się od deklaracji XML w następującej postaci: ?xml version=”1.0” encoding=”ISO-8859-2”? . Jednak zastosowanie takiej deklaracji sprawi, że przeglądarka Internet Explorer będzie działać w trybie sztuczek (patrz 63 R o z p o c z y n a n i e s t r o n y Rysunek 3.2. Oto deklaracja DOCTYPE dla dokumentu tworzonego w przejściowej wersji języka XHTML, znacznik html wraz z wymaganą deklaracją przestrzeni nazw oraz zamykający znacznik html strona 54). Bez wątpienia jest to bardzo poważny błąd. Na szczęście jednak doku- menty XHTML nie są udostępniane ani traktowane jako dokumenty XML, dzięki czemu deklarację tę można, a nawet należy pominąć (deklarowanie sposobu kodowania zamieściłam na stronie 73). Rysunek 3.3. Elementy head oraz body pozwa- lają nadać odpowiednią strukturę dokumentom (X)HTML Rozdział 3. Tworzenie podstawowej struktury kodu Większość stron WWW można podzielić na dwie części: nagłówek oraz treść. W nagłówku określany jest tytuł strony, informacje o stronie (wykorzysty- wane przez wyszukiwarki, takie jak Google), sposób kodowania. Definiowane są też style i umieszczane skrypty. Za wyjątkiem tytułu (patrz rozdział 3.) pozo- stała zawartość nagłówka strony nie jest bezpośred- nio widoczna. Aby utworzyć nagłówek strony: 1. Bezpośrednio za otwierającym znacznikiem html (patrz rozdział 3.) wpisz head . 2. Zostaw kilka wolnych wierszy, w których, w przy- szłości, zostanie zapisana zawartość nagłówka. 3. Wpisz zamykający znacznik /head . Treść dokumentu (X)HTML zawiera tę część kodu strony, która będzie wyświetlany w przeglądarce, włącznie z tekstem i rysunkami. Aby utworzyć część treści dokumentu: 1. Po zamykającym znaczniku /head wpisz body . 2. Zostaw kilka wolnych wierszy z przeznaczeniem na treść strony (którą stworzysz, wykorzystując informacje zamieszczone w dalszej części niniej- szej książki). 3. Wpisz /body . Wskazówki  W XHTML-u elementy head i body są wyma- gane. W HTML-u są one opcjonalne, jednak nawet jeśli zostaną pominięte, to przeglądarki będą działać tak, jak gdyby elementy te zostały zdefiniowane i pozwolą nam nawet na określanie ich wyglądu za pomocą stylów. Inną przyczyną, z jakiej warto stosować znaczni- ki head oraz body, jest określanie, kiedy mają być wykonywane skrypty (patrz strona 354).  64 u d o k y r u t k u r t s j e w o w a t s d o p e i n e z r o w T Rysunek 3.4. Tworzone pliki zapisywałam, wykorzystując sposób kodowania o nazwie UTF-8 (więcej informacji na temat sposobów kodowania można znaleźć w rozdziale 21., „Symbole oraz inne znaki nie należące do alfabetu angielskiego”) Rysunek 3.5. Gdy przeglądarka użytkownika odnajdzie ten znacznik meta, będzie „wiedzieć”, że strona została zapisana przy użyciu kodowania UTF-8 i wyświetli ją w odpowiedni sposób. Najważ- niejsze jest to, aby określenie kodowania podane w dokumencie odpowiadało sposobowi kodowania, wykorzystanemu podczas zapisywania pliku Podstawowa struktura dokumentów (X)HTML Określanie sposobu kodowania Wszystkie dokumenty tekstowe, nie wyłączając doku- mentów (X)HTML, są zapisywane przy wykorzysta- niu jakiegoś sposobu kodowania. Ponieważ na świecie jest wykorzystywanych aktualnie wiele różnych sposobów kodowania, bezpośrednio w kodzie doku- mentu warto określić, który z nich został wykorzysta- ny przy jego zapisywaniu. W ten sposób przeglądarki działające w systemach komputerowych o innym domyślnym systemie kodowania będą miały mniej problemów z poprawnym wyświetleniem strony. Aby określić używany sposób kodowania: W nagłówku dokumentu wpisz: meta http-equiv= „content-type” content=”text/html; charset= kodowanie” / , gdzie kodowanie to nazwa sposobu kodowania, w jakim został zapisany dany dokument. Sposób kodowania strony WWW zależy od sposobu, w jaki strona ta była zapisywana. Jeśli została ona zapi- sana w formie tekstowej, czyli bez jawnego określania sposobu kodowania, to z dużą dozą prawdopodobień- stwa można przyjąć, że został wykorzystany sposób kodowania domyślnie używany dla danego języka. Na przykład dla języka polskiego w systemie Windows domyślnie używany jest sposób kodowania windows- 1250, dla języka angielskiego — windows-1252. Wskazówki  Chociaż z technicznego punktu widzenia spe- cyfikacja języka nie wymaga określania sposobu kodowania, to jednak warto to robić. Jeśli podczas zapisywania pliku został wybrany okre- ślony sposób kodowania, to należy go także podać w dokumencie (X)HTML, w znaczniku meta. Listę zbiorów znaków, określających dostęp- ne sposoby kodowania, można znaleźć pod adre- sem http://www.w3.org/International/ O-charset-lang.html. XHTML wymaga, aby w dokumentach był określany sposób kodowania, jeśli jest on różny od UTF-8 lub UTF-16. Więcej informacji na temat kodowania można znaleźć w rozdziale 21., „Symbole oraz inne znaki nie należące do alfabetu angielskiego”.     65 O k r e ś l a n i e s p o s o b u k o d o w a n i a Rozdział 3. Nadawanie tytułu Każdy dokument (X)HTML musi zawierać element title. Element ten określa tytuł dokumentu, który powinien być krótki i opisowy. Większość przegląda- rek wyświetla tytuł strony na pasku tytułu swojego okna (rysunek 3.7). Znacznie ważniejszy jest jednak fakt, iż tytułu używają wyszukiwarki, takie jak Google oraz Yahoo. Co więcej, jest on także wy- świetlany w przeglądarkach użytkowników na liście odwiedzonych stron oraz w menu Ulubione. Aby stworzyć tytuł: 1. Ustaw kursor pomiędzy otwierającym a zamyka- jącym znacznikiem head (patrz strona 72). 2. Wpisz title . 3. Wpisz tytuł strony. 4. Wpisz /title . Wskazówki  Element title jest obowiązkowy. Tytuł nie może zawierać żadnych znaczników formatujących, obrazków ani łączy do innych stron WWW. Tytuł strony w bezpośredni sposób odpowiada za ocenę wyszukiwania, podawaną przez więk- szość wyszukiwarek. Im dokładniej odpowiada on słowom podanym przez użytkownika — bez jakichkolwiek dodatkowych słów — tym bliżej początku listy wyników strona się pojawi. Poza tym tytuł strony jest wyświetlany na liście wyni- ków (rysunek 3.8). Tytuły są także wyświetlane na listach — hi- storii, ulubionych stron oraz zakładek (ang.: bookmarks) — rysunek 3.9. Jeśli w tytule znajdują się znaki specjalne, takie jak akcenty i litery narodowe, to muszą one należeć do używanego sposobu kodowania (patrz strona 73) bądź też należy je wpisać, wykorzystu- jąc symbole (patrz strona 380). u ł u t y t e i n a w a d a N     66 Rysunek 3.6. Element title powinien być umieszczo- ny w sekcji nagłówka. Element ten jest wymagany Rysunek 3.7. Tytuł strony jest wyświetlany na pa- sku tytułu okna przeglądarki Rysunek 3.8. Prawdopodobnie najważniejsze jest to, że tytuł jest używany do opisywania stron w wyszukiwarkach, takich jak Google. Co więcej, stanowi on jeden z najważniejszych czynników podczas określania zgodności strony z zadanymi kryteriami oraz jej ostatecznego wyniku na liście wyszukiwania Rysunek 3.9. Tytuł jest także wyświetlany w prze- glądarkach na listach historii (pokazanej tutaj), ulubionych i zakładek Rysunek 3.10. Nagłówki można stosować w celu określenia struktury zawartości dokumentu Rysunek 3.11. Nagłówki pierwszego stopnia są naj- częściej wyświetlane 24-punktową, pogrubioną czcionką Times New Roman Podstawowa struktura dokumentów (X)HTML Tworzenie nagłówków sekcji (X)HTML daje możliwość stosowania aż sześciu różnych poziomów nagłówków, służących do dzielenia strony na fragmenty, którymi można łatwiej zarządzać. Aby podzielić stronę przy wykorzystaniu nagłówków: 1. Wewnątrz treści dokumentu (X)HTML (po- między znacznikami body) wpisz hn , gdzie n jest liczbą z zakresu od 1 do 6, określającą poziom tworzonego nagłówka. 2. Wpisz treść nagłówka. 3. Wpisz /hn , gdzie n jest tą samą liczbą, któ- ra została użyta w kroku 1. Wskazówki      Traktuj nagłówki jak tytuły rozdziałów — tworzą one strukturę hierarchiczną. Używaj ich konsekwentnie. Jedyna oficjalna reguła odnosząca się do nagłówków nakazuje, aby nagłówek był tym wyraźniej wyświet- lany na stronie, im wyższy jest jego poziom (czyli im niższa cyfra podana w znaczniku). Niemniej jednak wszystkie obecnie dostępne przeglądarki wyświet- lają nagłówki tak samo — za pomocą pogrubionej czcionki Times New Roman o rozmiarach odpo- wiednio: 24, 18, 14, 12, 10 i 8 pikseli. Możesz skorzystać ze stylów, aby przypisać nagłów- kom konkretną czcionkę, rozmiar, kolor itd. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w rozdziale 10., „Formatowanie przy wykorzystaniu stylów”. Dodawaj do nagłówków nazwane odnośniki lub identyfikatory, aby móc tworzyć łącza, umoż- liwiające przejście bezpośrednio do danego na- główka (patrz strona 124.). W razie potrzeby można wyrównać tekst nagłówka, dodając do znacznika hx atrybut align= „kie- runek”, gdzie kierunek określa sposób wyrówna- nia i może przybierać następujące wartości: left (do lewej), right (do prawej) lub center (wyśrod- kuj). Należy pamiętać, że atrybut align został odrzu- cony, a zamiast niego zaleca się stosowanie arkuszy stylów (patrz strona 190.). 67 T w o r z e n i e n a g ł ó w k ó w s e k c j i Rozdział 3. Rozpoczynanie nowego akapitu Język (X)HTML nie rozpoznaje znaków końca wier- sza (Return lub Enter) ani dodatkowych odstępów, wprowadzonych w edytorze tekstu (patrz strona 44). Aby rozpocząć nowy akapit na stronie WWW, należy zatem wykorzystać znacznik p. Aby rozpocząć nowy akapit: 1. Wpisz p . 2. Wprowadź treść akapitu. 3. Wpisz /p , aby zakończyć akapit. Wskazówki  Zamykający znacznik /p jest konieczny zarów- no w języku XHTML, jak i w przypadku określa- nia wyglądu strony przy użyciu arkuszy stylów. Dlatego radzę, aby zawsze go używać. W języku HMTL znacznik ten jest opcjonalny. Postać akapitów można określać, wykorzystu- jąc arkusze stylów. W szczególności dotyczy to określania kroju czcionki, jej wielkości, koloru (oraz wielu innych atrybutów). Informacje na ten temat można znaleźć w rozdziale 10., „Formato- wanie przy wykorzystaniu stylów”. Informacje na temat określania odstępów po- między wierszami można znaleźć na stronie 183, „Określanie wysokości linii”. Informacje na te- mat określania wielkości obszaru poniżej akapitu można znaleźć na stronie 203, „Dodawanie wy- pełnienia wokół elementu” lub 205, „Określanie marginesów wokół elementu”. Jednym z szybkich i prostych (oraz zgodnych ze standardami) sposobów powiększenia odstę- pów pomiędzy akapitami jest wpisywanie nbsp; pomiędzy kolejnymi, dodatkowymi znacznikami p. Lepszym rozwiązaniem jest jednak wykorzystanie arkuszy stylów (patrz strony 203 – 205). W razie potrzeby można wyrównać tekst akapitu, dodając do znacznika p atrybut align=”kierunek”, gdzie kierunek określa sposób wyrównania i może przybierać następujące wartości: left (do lewej), right (do prawej) lub u t i p a k a o g e w o n e i n a n y z c o p z o R     68 Rysunek 3.12. Tekst poszczególnych akapitów należy zapisywać pomiędzy otwierającym i zamy- kającym znacznikiem p. Jeśli element p nie zostanie zamknięty (co jest całkowicie poprawne w HTML, ale błędne w XHTML), przeglądarka może niewłaś- ciwie zastosować style Rysunek 3.13. Wielkości odstępów pomiędzy akapi- tami zależą od wielkości używanej czcionki center (wyśrodkuj) lub justify (do lewej i prawej). Należy pamiętać, że atrybut align został odrzucony, a zamiast niego zaleca się stosowanie arkuszy stylów (patrz strona 190). Podstawowa struktura dokumentów (X)HTML Nazywanie elementów Elementom HTML można nadawać unikalne nazwy bądź też przypisywać je pewnym klasom. Następnie można określać wygląd elementów danej klasy przy użyciu stylów. Aby określić unikalną nazwę elementu: Wewnątrz otwierającego znacznika elementu wpisz id=”nazwa”, gdzie nazwa określa w unikalny sposób dany element. Aby określić nazwę grupy elementów: Wewnątrz otwierającego znacznika elementu wpisz class=”nazwa”, gdzie nazwa określa nazwę grupy elementów. Rysunek 3.14. Dodaj atrybut id do unikalnego ele- mentu strony, aby potem móc określać jego wygląd przy użyciu stylów. Dodaj atrybut class, jeśli chcesz „zgrupować” elementy i za jednym razem określić wygląd całej grupy Rysunek 3.15. Sam fakt dodania do elementu atrybutów id lub class nie zmienia w żaden sposób wyglądu tych elementów. Pełne możliwości, jakie zapewniają te atrybuty, uwidaczniają się dopiero po połączeniu ich ze stylami CSS (informacje na ten temat można znaleźć w rozdziałach 10. i 11.)      Wskazówki  Każdy atrybut id w dokumencie (X)HTML musi mieć unikalną wartość. Innymi słowy, żadne dwa elementy nie mogą mieć tego samego identyfikatora. Do danej klasy może należeć dowolna ilość elementów — wartości atrybutu class różnych elementów mogą mieć te same wartości. Więcej informacji na temat przypisywania elementom stylów przy użyciu identyfikatora lub nazwy klasy, można znaleźć na stronie 156, „Wybieranie elementu na podstawie klasy lub identyfikatora”. Atrybutów id oraz class można używać w więk- szości elementów (X)HTML, jednak są one szczególnie przydatne w elementach div oraz span (patrz strony 70 – 71). Atrybut id automatycznie zamienia element w odnośnik, do którego można tworzyć połą- czenia. Więcej informacji na ten temat można znaleźć na stronie 116, „Tworzenie odnośników”. Wreszcie, atrybut id może także służyć do wska- zywania elementu, na którym mają operować skrypty pisane, na przykład, w języku JavaScript. N a z y w a n i e e l e m e n t ó w 69 Rozdział 3. Podział strony na działy Dzielenie strony na działy pozwala na definiowanie stylów, które będą określać wygląd całego, wybranego fragmentu strony. Rozwiązanie to jest szczególnie przy- datne w przypadku określania układu strony za pomocą kaskadowych arkuszy stylów (patrz strona 195). Aby podzielić stronę na działy: 1. Na początku działu wpisz div. 2. W razie potrzeby wpisz id=”nazwa”, gdzie nazwa to unikalny identyfikator danego elementu div. 3. W razie potrzeby wpisz class=”nazwa”, gdzie nazwa określa klasę, do której będzie nale- żeć dany element. 4. Wpisz , aby zakończyć otwierający znacznik div. 5. Stwórz zawartość danego działu strony. 6. Aby zakończyć dział, wpisz /div . Wskazówki  Dział (element div) jest elementem blokowym, co oznacza, że jego zawartość jest automatycznie rozpoczynana w nowym wierszu. W istocie jedynymi znacznikami formatującymi, jakie powinny być wykorzystywane w elemen- tach div, są znaczniki podziału wiersza. Wszelkie dodatkowe sposoby formatowania należy definiować za pośrednictwem arkuszy stylów, skojarzonych z klasą lub identyfikatorem danego działu, zgodnie z informacjami podanymi w rozdziałach od 7. do 14. Określanie nazwy klasy lub identyfikatora w ele- mencie div nie jest wymagane. Niemniej jednak zastosowanie tych atrybutów znacznie zwiększa możliwości działów. W jednym elemencie div można zdefiniować zarówno nazwę klasy, jak i unikalny identyfikator elementu, choć zapewne najczęściej stosowa- nym rozwiązaniem jest określenie tylko jednego z tych atrybutów. Podstawowa różnica pomiędzy nimi polega na tym, że atrybut class jest uży- wany do grup, natomiast id do identyfikowania pojedynczych, unikalnych elementów. y ł a i z d a n y n o r t s ł a i z d o P    70 Rysunek 3.16. Na tej stronie zdefiniowany jest je- den duży, zewnętrzny dział (rozpoczynający się przed nagłówkiem pierwszego poziomu i kończący bezpośrednio przed końcem treści dokumentu) oraz dwa działy wewnętrzne (zawierające odpowiednie nagłówki drugiego poziomu oraz towarzyszące im akapity tekstu) Rysunek 3.17. Zazwyczaj rezultaty zdefiniowania działów będą widoczne dopiero po wykorzystaniu stylów (patrz strona 147). Dopiero wtedy dają one naprawdę wspaniałe efekty. Tę samą stronę ze stylami można zobaczyć w mojej witrynie WWW (patrz strona 37) Podstawowa struktura dokumentów (X)HTML Tworzenie obszarów wewnątrzwierszowych Główne fragmenty strony można organizować przy wykorzystaniu sekcji nagłówka i treści, a także przy użyciu działów, a nawet nagłówków (elementów h1, h2, itd.). Można także tworzyć obszary wewnątrzwier- szowe, zawierające tekst lub inne elementy wewnątrz- wierszowe, służące do ich grupowania, identyfikowania i określania wyglądu za pomocą stylów. Aby utworzyć obszar wewnątrzwierszowy: 1. Na samym początku, w miejscu, w którym ma się rozpocząć tworzony obszar wewnątrzwier- szowy, wpisz span. 2. W razie potrzeby wpisz id=”nazwa”, gdzie nazwa to unikalny identyfikator danego elementu div. 3. W razie potrzeby wpisz class=”nazwa”, gdzie nazwa określa klasę, do której będzie nale- żeć dany element. 4. Wpisz , aby zakończyć otwierający znacznik span. 5. Wpisz zawartość tworzonego obszaru wewnątrzwierszowego. 6. Aby zakończyć obszar, wpisz /span . Rysunek 3.18. Znaczniki span służą zazwyczaj do oznaczania wybranego fragmentu zawartości wewnątrzwierszowej, choć nie musi to być tekst. Zawartość taką można potem sformatować przy wykorzystaniu stylów (patrz rozdziały 10. i 11.) Wskazówki    Rysunek 3.19. Element span umożliwia także okre- ślanie wewnętrznej struktury dokumentu. Efekty wykorzystania tych elementów będą widoczne dopiero po przypisaniu im styli (patrz strona 147.). Tę samą stronę ze stylami można zobaczyć na mojej witrynie WWW (patrz strona 37.) T w o r z e n i e o b s z a r ó w w e w n ą t r z w i e r s z o w y c h Więcej informacji na temat różnic pomiędzy ele- mentami blokowymi oraz zawartością wewnątrz- wierszową można znaleźć na stronie 42, w sekcji „Elementy blokowe oraz wewnątrzwierszowe”. Obszary wewnątrzwierszowe nie mają żadnego charakterystycznego dla nich sposobu formatowania. Stają się one przydatne dopiero w przypadku wyko- rzystania ich wraz ze stylami (przy użyciu klas lub unikalnych identyfikatorów, zgodnie z informacjami podanymi w rozdziałach od 7. do 14.). W jednym elemencie span można zdefiniować zarówno nazwę klasy, jak i unikalny identyfikator elementu, choć zapewne znacznie częściej stoso- wanym rozwiązaniem jest podawanie tylko jed- nego z tych atrybutów. Podstawowa różnica pomiędzy nimi polega na tym, że atrybut class jest używany do grup, natomiast id do identyfi- kowania pojedynczych, unikalnych elementów. 71 Rozdział 3. Tworzenie nowych wierszy Przeglądarki automatycznie przenoszą tekst do ko- lejnych wierszy, w zależności od szerokości elemen- tu blokowego lub okna przeglądarki. Nowe akapity można tworzyć, wykorzystując znacznik p (patrz strona 76.), niemniej jednak istnie także możliwość łamania wierszy w dowolnym miejscu. Znacznik br doskonale nadaje się do przedstawiania poezji lub innych krótkich fragmentów tekstu, które powinny być wyświetlane bezpośrednio jeden poniżej drugiego, bez większych odstępów pomiędzy nimi. Aby wstawić znacznik podziału wiersza: Wpisz br / w miejscu, w jakim tekst ma zostać prze- łamany. W przypadku tego znacznika nie jest stosowa- ny żaden niezależny znacznik zamykający. Wskazówki  Zamykający znak ukośnika (/) jest wymagany wyłącznie w XHTML, w celu spełnienia reguły wymuszającej prawidłowe zamykanie wszystkich elementów umieszczanych w dokumencie (patrz strona 50.). Należy się upewnić, że pomiędzy literami br oraz znakiem ukośnika jest odstęp. W do- kumentach HTML znak ukośnika można pominąć, choć jego wstawienie w niczym nie przeszkadza. Można wstawiać kilka znaczników br jeden za drugim, aby stworzyć dodatkowy odstęp po- między wierszami tekstu lub akapitami. Odległości pomiędzy kolejnymi wierszami tekstu wewnątrz akapitu oraz pomiędzy samymi akapitami można określać przy wykorzystaniu arkuszy stylów (patrz strona 183. oraz strony 203. i 205.). Znacznik br był często stosowany wraz z od- rzuconym atrybutem clear do tworzenia tekstu otaczającego obrazek (patrz strona 115.). Rozwią- zanie to zostało zastąpione atrybutem CSS clear (patrz strona 213.). Właściwość CSS white-space jest wspaniałym narzędziem, umożliwiającym zachowanie ory- ginalnego sposobu zapisania dokumentu (patrz strona 189.). y z s r e i w h c y w o n e i n e z r o w T     72 Rysunek 3.20. Na początku strony utworzyłam nowy element div, który może posłużyć do umiesz- czenia w nim spisu treści. Wewnątrz niego znajdują się trzy wiersze tekstu (utworzone przy wykorzy- staniu znaczników br) o minimalnych odległościach pomiędzy nimi Rysunek 3.21. Należy pamiętać, że znaki nowego wiersza umieszczane w kodzie źródłowym doku- mentu są całkowicie ignorowane przez przeglądar- kę. Ten kod jest równoważny temu z rysunku 3.20 (choć jest łatwiejszy do zrozumienia) Rysunek 3.22. Jeśli użyjemy znacznika br, kolejne elementy będą wyświetlane w nowym wierszu Rysunek 3.23. Komentarze to świetny sposób na wprowadzenie do swojego tekstu przypomnień. Możesz je również wykorzystać do zachowania in- formacji o modyfikacjach wprowadzanych w treści dokumentu Rysunek 3.24. Komentarze są niewidoczne (dopóki nie wyświetli się kodu źródłowego strony — patrz strona 67.) Podstawowa struktura dokumentów (X)HTML Dodawanie komentarzy W kodzie dokumentów (X)HTML można umiesz- czać komentarze, które będą przypominały Tobie (lub następnemu projektantowi), co chciałeś osiąg- nąć, wykorzystując konkretne znaczniki. Komenta- rze wyświetlane są jedynie w dokumencie HTML, gdy dokument taki zostanie wczytany do edytora tekstu lub edytora HTML. Są one zupełnie niewi- doczne dla użytkownika. Wpisanie komentarza na stronę WWW 1. Do swojego dokumentu HTML w miejscu, w którym c
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Po prostu HTML, XHTML i CSS. Wydanie VI
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: