Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00068 006313 12460043 na godz. na dobę w sumie
Podróże, włóczęgi, peregrynacje - ebook/pdf
Podróże, włóczęgi, peregrynacje - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: E-bookowo Język publikacji: polski
ISBN: 9788362480524 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> podróże
Porównaj ceny (książka, ebook (-34%), audiobook).
Turystyka jest obecnie czymś tak powszechnym i banalnie prostym, iż bardziej popularne wydaje się jedynie pisanie o turystyce. Co więc zrobić, aby w jakiś sposób oddalić się od banału, zjechać z utartych szlaków, a na zdjęciach przywiezionych z podróży znaleźć szczyptę własnej, indywidualnej wizji?Co wspólnego ma król Jan Kazimierz z prowincjonalnymi miasteczkami Prowansji? Czy bukowińskie malowane monastery mogą zachwycić amatora cysterskich opactw? Czy warowne kościoły Transylwanii były miejscem schronienia przed wampirami? Jak wejść na Triglav i się nie namęczyć? Czy św. Jan Sarkander sprowadził lisowczyków na Morawy? Na te, a także na kilka innych pytań poszukiwał odpowiedzi autor w czasie kilku swoich podróży po różnych krajach Europy. Czy je znalazł, pozostawiam do oceny łaskawemu czytelnikowi.FRAGMENTMonaster Dragomirna wart jest zobaczenia, gdyż stanowi przykład innej niż wcześniej obejrzana, architektury. Według przewodnika Bezdroży, klasztor bardziej przypomina zabytki zorientalizowanych Jass. Ufundowany został w 1607 roku przez metropolitę mołdawskiego Anastasie Crimca, a w latach dwudziestych i trzydziestych XVII wieku hospodar Miron Barnovschi otoczył go potężnymi (10 m wysokości) fortyfikacjami, które nie sprostały wojskom Tymofieja Chmielnickiego. W 1691 roku, zajęli go żołnierze Jana III Sobieskiego. Potężna cerkiew zesłania Ducha Świętego, zajmuje większą częśd dziedzioca klasztornego. Jest to jedyny w Mołdawii zabytek, który można nazwad gotyckim, chod w ornamentyce widad wpływy renesansowe i wschodnie. Szczególną uwagę zwracają perskie łuki okien, sklepienie przedsionka, wzniesione na wzór gotyckiego sklepienia sieciowego i potężny, kuty w kamieniu gzyms w formie zaplecionego sznura. Element ten pochodzi ze średniowiecznej Armenii i Gruzji, a po raz pierwszy na ziemiach rumuoskich pojawił się w cerkwi metropolitalnej w Curtea de Argeş. Obok surowego korpusu świątyni wyróżnia się wieża, ozdobiona bogatym ornamentem. Gwiaździstym cokołom, dwuczłonowym wnękom i przyporom, towarzyszą drobne w formie rozetki i geometryczne palmety. SPIS TREŚCIWędrówka po Transylwanii 4Drum bun, czyli Rumunia w dwa lata później 25Podróżując po Prowansji 62Słowenia - czyli dlaczego nie do Chorwacji 81Z wizytą na Morawach 96
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

MMaarrcciinn PPiieelleesszz PP OO DD RR ÓÓ ŻŻ EE,, WW ŁŁ ÓÓ CC ZZ ĘĘ GG II ,, PP EE RR EE GG RR YY NN AA CC JJ EE P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 3 © Copyright by Marcin Pielesz, Anna Pielesz Grafika i projekt okładki: Paweł Wójcik Fotografie: Anna Pielesz, Marcin Pielesz ISBN 978-83-62480-52-4 Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo www.e-bookowo.pl Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione Wydanie I 2010 www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 31 Cerkiew w Budesci. Przekroczenie przełęczy Przysłop (1416m. n.p.m.), skąd roztacza się widok na Góry Maramureskie i grao tzw. Alp Rodniaoskich. Na horyzoncie ciągnie się pas połonin. Ogromny obszar, przy którym nasze Beskidy to kieszonkowe górki. Żal jedynie hurtowo wycinanych lasów. Z przełęczy ruszamy ku Bukowinie, zmienia się styl budownictwa w wioskach, mijamy bazy transportowe, gdzie ładowane jest drewno z wycinki, drwali pracujących przy zrywce i pasące się przy drodze konie. Zapada zmrok, w wiosce Ciočanesti, przy Pensiunea Wladimir, rozbijamy namiot. Camping za 20 RON. Posiadłośd zajmująca cały stok góry, sympatyczny właściciel, starszy gośd, biegle mówiący po angielsku. Kolejny wart polecenia nocleg. Ranek wstaje mglisty i chłodny, co zapowiada piękny dzieo. Wkrótce, po dotarciu na przełęcz Mestečanis (1096 m. n.p.m.) w górach Obcina Mestečanis, mgły rozpływają się, uka- zując krajobraz Bukowiny. Budowana jest nowa, górska droga, o standardzie wysokim, rzec www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 32 można austriackim. Nie zapomnimy jednak, gdzie jesteśmy, na poboczu pasą się krowy, pra- wie wychodząc na asfalt. Przejeżdżamy przez kolejny górski łaocuch. Czas zacząd zwiedzanie malowanych monasterów. W Campulung Moldovenesc zjeżdżamy z głównej drogi i dociera- my do klasztoru Moldoviţa. Bukowioskie malowane monastery, wpisane na listę UNESCO, to chyba najbardziej znane zabytki kraju. Turystów tu cała masa, głównie Rumuni, jest też jed- nak kilka autokarów z wycieczkami niemieckimi. Parking wypełniony i wcale nie dominują wysłużone Dacie 1300. Mniszki sprzedają bilety. Wejście - 3 leje od osoby plus 6 za foto. Osoby ubrane niestosownie do sakralnego wnętrza, mogą wypożyczyd fartuch, z czego wielu korzysta, zakrywając krótkie spodenki. Moldoviţa, ten pierwszy z oglądanych w naturze monasterów, fundowany przez ho- spodara Petru Raresza w 1532 roku, budzi podziw już od pierwszych chwil. Cerkiew o ideal- nych proporcjach i otwartym przedsionku trójarkadowym. Mury monasteru umocnione są od strony wjazdu wieżą bramną i dwiema narożnymi basztami. Zachowała się obecnie zre- konstruowana tzw. clişarniţa, piętrowy budynek mieszkalny o sklepionych pomieszczeniach, z gankiem na wysuniętych, kamiennych wspornikach na piętrze. Oblężenie Konstantynopola, fresk na ścianie monasteru Moldoviţa. www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 33 Malarstwo z okresu panowanie Petru Raresza jest fenomenem jedynym w swoim ro- dzaju. Zewnętrzne ściany cerkwi potraktowano jak malarskie podobrazie, dzieląc ja na kwa- tery i prowadząc narrację od sceny do sceny, z dominującymi kompozycjami teologicznymi i polityczno - ideowymi, które pokrywają całe powierzchnie ścian. Słooce jasno oświetla połu- dniową ścianę cerkwi, na której dominuje ogromne przedstawienie kompozycji Drzewa Jessego. Dekoracja malarska cerkwi pochodzi z 1537 r. Obrazy przedstawiające brodatych świętych i fundatorów, bo według ludowej wiary Greków, człowiek bez brody ma skłonności zbrodnicze. U podstawy polichromii przedstawienie oblężenia Konstantynopola, a na ścianie zachodniej Sąd Ostateczny. Jeszcze bardziej bogato prezentuje się wnętrze cerkwi Zwiasto- wania Bogurodzicy. Przewodnik opisuje, że warto wejśd na sąsiedni pagórek i spojrzed na monaster z góry. Może i warto, ale nie należy liczyd na efektowne ujęcie fotograficzne, bo klasztor przesłaniają drzewa. Cerkiew monasteru Moldoviţa. Ruszamy dalej, do monasteru Suceviţa. Już od drogi widad potężne mury ufortyfiko- wanej budowli, założonej w latach 1581 - 84. Po wejściu przez okutą żelazem bramę, przed oczami staje cerkiew Zmartwychwstania Paoskiego w centrum obszernego dziedzioca. Naj- www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 34 ciekawsza jest Drabina Cnót, polichromia północnej ściany. Fresk pochodzi z 1601 r., jest dziełem malarzy Sofronie i Iona, przedstawia dążenie mnichów do doskonałości i odrodzenia duchowego. Mnisi wspinają po drabinie, w drodze do „dusznego zbawienia”, ale nawet u szczytu czyhają na nich demony, strącając w dół tych, którzy ulegli pokusie. Monaster pełen odwiedzających, raczej turystów, niż pielgrzymów, atmosfera tłoku i pośpiechu nie sprzyja modlitewnemu nastrojowi. Mimo tego, większośd bije pokłony i cału- je ikony. W tych nie do kooca zrozumiałych dla katolika gestach, czasem dostrzec można głę- boką, chod inną religijnośd. W przeciwieostwie do kościołów zachodnich, nie ma tu bocznych kaplic, gdzie można by znaleźd spokój i skupienie. Inny niż Suceviţa i Moldoviţa, jest monaster Putna, obiekt zarazem sakralny i obron- ny. Fundowany przez Stefana Wielkiego, miał byd miejscem pochówku mołdawskich hospo- darów. Pierwotne założenie zostało zrabowane przez wojska kozackie Tymofieja Chmielnic- kiego w 1653 roku. Klasztor odbudowano w dziesięd lat później. Potężne mury fortyfikacji, dośd duża cerkiew na dziedziocu, ale bez zewnętrznych polichromii. W środku można robid zdjęcia, bo malowidła tu późniejsze i odrestaurowane. Mnisi, tym razem to klasztor męski, trochę przesadzają z podejściem gospodarskim, oprócz standardowego biletu za wejście na teren monasteru, trzeba jeszcze kupid wejściówkę, aby zwiedzid muzeum. W klasztorze przechowywany są ważne zabytki mołdawskiego hafciarstwa, zaliczane do arcydzieł epoki. Są to cztery wielkie zasłony ołtarzowe ze scenami Wniebowzięcia (1484), Zwiastowania (koniec XV w.), Ukrzyżowania (1500) i Zaśnięcia (1510), trzy pierwsze fundo- wane przez Stefana Wielkiego, ostatnia przez jego syna Bogdana III Ślepego oraz kapa gro- bowa Marii z Mangop, młodo zmarłej jednej z żon Stefana Wielkiego. Monumentalne sceny umieszczone na czerwonym i niebieskim tle, ascetycznie dekorowane, przypominają malar- stwo ścienne. Wokół klasztoru mnóstwo kramów z pamiątkami i starociami - dla amatorów wyda- wania pieniędzy na niepotrzebne rzeczy. Korzystając z okazji, jemy obiad w restauracji przy drodze - dwie ciorby, m.in. kwaśna z klopsikami, de perisoare i sarmale, rumuoskie gołąbki. Restauracja średnia, kelnerka jeno rumuoskojęzyczna, cena niska, 30 RON. www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 35 Koniec relaksu nad talerzem, czas wracad do ciężkiej pracy, czyli zwiedzania. Kolejny punkt, to cerkiew Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Arbore, leżąca trochę na uboczu, stąd mająca więcej sakralnej atmosfery i nastroju małych, wiejskich kościółków. Brak turystów pozwala przez chwilę kontemplowad w ciszy i zwrócid większą uwagę na malowidła. Zgoda na fotogra- fowanie wewnątrz umożliwia nawet użycie statywu. Zbudowana z początkiem XVI wieku przez suczawskiego pyrkałaba, wpisana jest oczywiście na listę UNESCO. Freski pochodzą z 1541 roku, wykonał je malarz Draoşa, syn popa Comana z Jass. Wewnątrz, zamknięty późnogotyckim maswerkowym łukiem, grobowiec fundatora, logofata Łukasza Arbora i jego synów, Teodora i Nikity, ściętych wraz z ojcem w 1523 r. z rozkazu hospodara Stefaniţy. Synowie prezentowani są przez matkę, ubraną w polski strój. Intrygujący jest obraz fresków, pozostałych na absydzie. Tu zachowały się jedynie zarysy ma- lowideł, resztę zniszczyły deszcze, śniegi i wypaliło słooce. Można by tu zostad na dłużej, chodząc wśród starych grobów, otaczających świątynię. To jednak trudne. Górę bierze przy- zwyczajenie do ciągłego podążania dalej, aby zobaczyd coś jeszcze. Ostatnie zdjęcie i znów wsiadamy do samochodu. Zresztą plac przed cerkwią zapełnia się turystami. Właśnie przyje- chał autokar z niemiecką wycieczką. Cerkiew Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Arbore. www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 36 Ostatnim odwiedzanym dziś monasterem jest Humor, stąd nazwa miejscowości Mănăstirea Humurului. Niewielka, kameralna cerkiew Zaśnięcia Bogarodzicy pochodzi z 1530 roku, ufundowana została przez hospodara Petru Raresza. Klasztor skasowany przez monar- chię austriacką w XVIII wieku, powrócił do mniszek w roku 1990. Oprócz malowideł, świąty- nię wyróżnia otwarty przedsionek (pridvor), po raz pierwszy zastosowany w Mołdawii wła- śnie tutaj. Freski wykonał w 1535 r. Toma z Suczawy, nadworny malarz hospodara. Podpis artysty widnieje przy wizerunku jeźdźca, przebijającego włócznią tureckiego paszę. Freski wykazują związek z malarstwem bizantyjskim doby Paleologów, wyróżnia je, cytując za „Sztuką Rumunii” Brykowskiego, Chrzanowskiego, Korneckiego, „lapidarnośd i rzeczowośd narracji, świeżośd kolorytu, syntetyzowanie kompozycji i scenerii” We wnętrzu, oprócz wy- obrażenia Matki Boskiej z Dzieciątkiem w tympanonie portalu, znajdują się interesujące por- trety wotywne, a wśród nich wizerunek żony logofata Babuioga, Anastazji, w polskim nakry- ciu głowy – kapeluszu z wydatnym rondem. Ścianę zachodnią cerkwi, przesłoniętą arkadami pridvoru, wypełnia scena Sądu Ostatecznego. Na elewacji południowej przedstawiono Hymn akatystyczny, przenosząc na fresk 24 strofy maryjnego hymnu, przypisywanego patriarsze Focjuszowi, a napisanego w podzięce za uratowanie Konstantynopola w 626r. Podobnie jak w monasterze Moldoviţa, artysta nawiązał tu do oblężenia Konstantynopola w 1453 r. W komorze grobowej znajdują się sceny z życia patrona kościoła, św. Mikołaja, a od absyd bocznych ku głównej, „podążą monumentalna procesja liturgiczna świętych, kulminująca w wyobrażeniach Matki Boskiej, Chrystusa Pantokratora, Trójcy Św. i innych symboli boskości w zamknięciu.” Wewnątrz cerkwi cisza i możliwośd skupienia. Jakoś inaczej niż w poprzednich peł- nych turystycznego gwaru klasztorach. Bilety i dewocjonalia sprzedaje bardzo ładna mniszka. Słysząc rozmowę w języku polskim, wydawanie reszty w lejach kooczy polskim „Dziękuję”. Ciekawe, czy to tylko znajomośd kilku słów na potrzeby turystów, czy jakiś związek z polskimi rodzinami, mieszkającymi w pobliskiej Gura Humorului? Obok monasteru masa kramów z folklorystyczną produkcją masową: dośd urodziwe kobierce, makatki, koszuliny, pasy, kożu- chy. Można się odziad w prawie kompletny strój bukowioski. Mănăstirea Humurului żyje z turystów, a co drugi dom to „pensjunea”, gospodynie zachęcają do skorzystania z noclegu. Zbliża się wieczór, więc postanawiamy tutaj zostad, tym bardziej, że niektóre z „pensjunei” oferują też możliwośd biwakowania - znak campingu. Wybieramy jedno z miejsc i zapobie- www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 37 gawczo pytamy o duş. Udało się, mają prysznic. To zawsze trzeba sprawdzid. Podstawowym wyposażeniem rumuoskim pola biwakowego jest bowiem palenisko z grillem, łazienka sta- nowi element dodatkowy i nie zawsze konieczny. Wieczorem dodatkowa atrakcja, jakiś ama- tor zapuścił rumuoskie disco polo, taki koloryt lokalny. Rankiem ruszamy do monasteru Voronet, najcenniejszego spośród „malowanych monasterów”. Konsekwencją tego jest niestety komercjalizacja, plac przed klasztorem wy- pełniają stragany, jednak do tego zdążyliśmy się już przyzwyczaid. Cerkiew św. Jerzego po- chodzi z 1488 roku, ufundowana została przez hospodara Stefana Wielkiego, a wybudowana, uwaga, w trzy miesiące i 20 dni! Nie jest to wyjątek, w podobnie krótkim czasie powstały cerkwie w Hĭrlaŭ i w Piatra Neamt, o czym dowodzą zachowane tablice erekcyjne. Na margi- nesie dodam, że nie jest to rekord budowlany. W prawdziwie stachanowskim tempie po- wstała twierdza w Kilii, należąca do potężniejszych w systemie obronnym Mołdawii, według kroniki budowana od 22 czerwca do 16 lipca 1479 r. przez 800 murarzy i 17 tysięcy pomocni- ków! Byd może, gdyby dziś władał w Polsce hospodar Stefan Wielki, szybciej doczekalibyśmy się sieci autostrad. Wródmy do Voronet. Klasztor skasowany w 1786 roku, został reaktywowany 1990 i znów stał się jednym z najważniejszych rumuoskich żeoskich monasterów. Fundatorem ma- lowideł był metropolita Roşca, którego portret widnieje nad wejściem. Dobudował on do cerkwi Stefana Wielkiego przedsionek, a jego wnętrze i całą zewnętrzną bryłę nakazał pokryd malowidłami. We freskach dominuje słynna barwa tzw. „błękit woroniecki”. Mamy tu na południowej ścianie przedstawienie Hymnu Akatystycznego i Drzewa Jesssego, pod którym przechadzają się Platon, Arystoteles, Pitagoras i Sokrates. Najsłynniejsze przedstawienie, obraz Sądu Ostatecznego, zajmuje ścianę zachodnią, pozbawioną jakichkolwiek otworów i podziałów. U dołu przedstawienia widnieją personifikacje Ziemi i Wód, u góry aniołowie zwijają niebo, rolkę usianą znakami Zodiaku. Oddajmy jeszcze raz głos autorom „Sztuki Ru- munii”:„Całośd posiada (...) strefową kompozycję i w centrum stref górnych pojawiają się osoby i symbole tego ostatecznego rozrachunku: u góry popiersie Boga Ojca jako „Starca dni”, pośrodku Chrystusa jako Sędziego, poniżej Hetimasia – symbolicznie pojęty Tron Sądu. Bogactwo szczegółów, pomysłowośd i zamiłowanie do opowieści dosadnej i zrozumiałej dla każdego pozwalają tę wielką scenę odczytywad bardzo długo, chcielibyśmy się wszelako za- trzymad przy jednym wątku - przy potępionych. Dzielą się oni na grupy. Pierwszą stanowią www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 38 Żydzi, przedstawieni w poruszonych pozach, niektórzy szarpiący z rozpaczą brody. Po nich następują grupa najliczniejsza: Turcy i Tatarzy w charakterystycznych strojach(...)”. Następne grupy „tworzą „łacinnicy” z księżmi i biskupami, Ormianie (potępienie za przynależnośd do sekty eutychianów) i Saraceni, przedstawieni jako Murzyni.” Włączenie łacinników do potę- pionych, ukazuje antypolską i antywęgierską orientację paostwa mołdawskiego. Kolejne zaplanowane punkty, to monaster Dragomirna i cerkiew Pătrăuţi. Aby jednak do nich dotrzed, trzeba przebid się przez zatłoczoną Suczawę. Rezygnujemy ze zwiedzania dawnej stolicy Hospodarstwa Mołdawskiego, ale korzystamy z okazji i zaopatrujemy się w Carrefourze. Centrum handlowe, jakich pełno w Polsce, w sklepach o nieznanych u nas mar- kach dośd pustawo, widad i tutaj dotarł kryzys. Monaster Voronet. www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 39 Monaster Voronet. Monaster Dragomirna wart jest zobaczenia, gdyż stanowi przykład innej niż wcześniej obejrzana, architektury. Według przewodnika Bezdroży, klasztor bardziej przypomina zabytki zorientalizowanych Jass. Ufundowany został w 1607 roku przez metropolitę mołdawskiego Anastasie Crimca, a w latach dwudziestych i trzydziestych XVII wieku hospodar Miron Bar- novschi otoczył go potężnymi (10 m wysokości) fortyfikacjami, które nie sprostały wojskom Tymofieja Chmielnickiego. W 1691 roku, zajęli go żołnierze Jana III Sobieskiego. Potężna cer- kiew zesłania Ducha Świętego, zajmuje większą częśd dziedzioca klasztornego. Jest to jedyny w Mołdawii zabytek, który można nazwad gotyckim, chod w ornamentyce widad wpływy re- nesansowe i wschodnie. Szczególną uwagę zwracają perskie łuki okien, sklepienie przedsion- ka, wzniesione na wzór gotyckiego sklepienia sieciowego i potężny, kuty w kamieniu gzyms w formie zaplecionego sznura. Element ten pochodzi ze średniowiecznej Armenii i Gruzji, a po raz pierwszy na ziemiach rumuoskich pojawił się w cerkwi metropolitalnej w Curtea de Argeş. Obok surowego korpusu świątyni wyróżnia się wieża, ozdobiona bogatym ornamen- tem. Gwiaździstym cokołom, dwuczłonowym wnękom i przyporom, towarzyszą drobne w formie rozetki i geometryczne palmety. www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 40 Cerkiew z zewnątrz najlepiej obejrzed z galerii na murach, otaczających dziedziniec, a przy okazji przez strzelnice wież spojrzed na jezioro, leżące nieopodal klasztoru. Trudno jednak sfotografowad cerkiew w całości - jest zbyt ciasno. W pobliżu monasteru, nad stawem, camping. Korzystamy z infrastruktury stolikowo- ławkowej, by spożyd obiad - kurczaka z Carrefoura. Może to mało efektowne, ale niekłopo- tliwe. Kilka kilometrów dalej, w Pătrăuţi, znajduje się cerkiew Podniesienia Krzyża Świętego, również na liście UNESCO. Zbudowana przez hospodara Stefana Wielkiego w 1487 roku, świątynia udostępniona jest do zwiedzania, w cenie „co łaska” do skarbonki. Pilnująca ko- ściółka dziewczyna pozwala fotografowad wewnątrz. W nawie głównej trwają prace restau- racyjne. Na ścianie zachodniej zachowały się jeszcze fragmenty polichromii z połowy XVI wieku, przedstawiającej Sąd Ostateczny. Wewnątrz podziw budzi scena Kawalkady Krzyża Św., przedstawiająca legendę o znalezieniu Krzyża Świętego przez cesarz Konstantyna Wiel- kiego i jego matkę. Pochód wojowników o głowach otoczonych aureolami, posuwa się na kroczących z wdziękiem rumakach. Malowidło powstało w czasach, gdy Stefan Wielki bronił niezależności kraju i zabiegał o podjęcie antytureckiej krucjaty. Do tego programu politycz- nego nawiązuje tematyka fresku. Obok cerkwi wznosi się zabytkowa dzwonnica, wewnątrz której przechowywane jest kilka starych, drewnianych nagrobków. Kawalkady Krzyża Św. w Pătrăuţi. www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 41 Powrót przez zatłoczoną Suczawę, kierując się na Targu Neamţ. Ostatni z odwiedza- nych „malowanych klasztorów” to monaster Rasca. Najmniej chyba znany, z dala od tury- stycznych tras, ale nie mniej ciekawy i co najważniejsze, tu można znaleźd prawdziwego du- cha prawosławnych domów zakonnych. Wewnątrz właśnie trwa nabożeostwo, jeden z mni- chów, ubrany w długą, czarną plisowaną szatę okadza dwu klęczących i bijących pokłony mężczyzn. Drugi zakonnik wyśpiewuje tekst modlitwy, od czasu do czasu obracając pulpit, na którym ułożone są liturgiczne księgi. Chwilę stoimy wsłuchując się w śpiew, po czym, uklęk- nąwszy, wychodzimy. Ściany szesnastowiecznej cerkwi św. Mikołaja, pokryte są częściowo zachowanymi malowidłami, wśród których, podobnie jak w klasztorze Sucevita, znaleźd można „drabinę cnót monastycznych”. Dalej w drogę. Trzeba znaleźd nocleg, a nie chcemy rozbijad namiotu na dziko. We- dług mapy samochodowej nie powinno byd z tym problemu, zaznaczono tu kilka campingów, których co prawda nie ma na liście z internetu. Okazuje się jednak, że jeżeli mapa wskazuje istnienie jakiś campingów, to należy to odczytywad, iż niczego takiego w tym miejscu nie ma. Pod wieczór decydujemy się wreszcie na nocleg w pensjonacie nad jeziorem Huntelui, cena 60 lei. I kolacja - ciorba de burta, kiełbaski oraz niezłe piwo Ciuc. Na kolejny dzieo zaplanowane zostało przejście wąwozu Bicaz. To jeden z najbardziej znanych wąwozów w Karpatach Wschodnich z wieloma drogami wspinaczkowymi i zwieo- czoną krzyżem skałą Piatra Altarului. Przez wąwóz poprowadzono drogę, a ponieważ miejsce jest dośd popularne, dośd duży tu ruch samochodowy. Aby dostrzec do punktu początkowe- go szlaku, parkingu w Lacul Roşu nad Jeziorem Czerwonym, przejeżdżamy cały kanion. Nawet z okien samochodu wygląda ciekawie, nad drogą wznoszą się strome ściany skalne. Szlak pieszy, oznaczony żółtymi pionowymi paskami poprowadzony z początku dośd niefortunnie, wzdłuż drogi. Umożliwia to co prawda dokładne obejrzenie wąwozu, ale trasa nie należy do przyjemnych, trzeba uważad na samochody i wdychad spaliny. W kilku szerszych i bardziej malowniczych miejscach parkingi i stragany z pamiątkami produkcji miejscowej lub chioskiej. Za zakrętem, opodal ściany skalnej Piatra Surducului, szlak wchodzi w las i boczny wąwóz Bicajel. Przeprawa przez potok, strome podejście na płaskowyż u stóp Piatra Surducel, gdzie stoi kilka pasterskich szałasów i pasie się stado krów. Czasami trzeba przechodzid przez płoty, dzielące pastwiska. Turystów brak, a szlak dobrze oznaczony, chod poprowadzony dośd zawi- le. Po trzech godzinach i drugiej przeprawie przez strumieo, kooczymy pętlę, wracając do www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 42 parkingu w Lacul Roşu. Bardzo przyjemny, inaczej spędzony dzieo. Nocleg został zaplanowa- ny na holenderskim campingu w Eremitu, kilka kilometrów za uzdrowiskiem Sovata. Camping Mustang, położony wśród niewielkich wzgórz znajdujemy bez trudu. Duża łąka z czystym, nowoczesnym zapleczem sanitarnym, oddzielona od drogi zagajnikiem. Bardzo dobre miej- sce. Chwila rozmowy z prowadzącym camping Węgrem. Ubolewamy, że tak niewielu przy- jeżdża tu turystów z Zachodu. Niedaleko jest nowy, czterogwiazdkowy ośrodek wypoczyn- kowy i restauracja „Historia”. Korzystając z okazji, decydujemy się m.in. na pstrąga i rumuo- skie cabernet. Cena kolacji 82 leje, lecz było warto. Region Mures, zamieszkały jest przez Szeklerów, plemię węgierskie oddzielone od Madziarów w czasie wędrówek ludów, przez wieki pełniące różnorakie zadania militarne. Z usług Szeklerów, zwanych w Rzeczypospolitej sabatami, często korzystali w XVII w. polscy magnaci, zaciągając ich na służbę. Rozłożone wzdłuż drogi wsie odróżniają się zabudową. Charakterystyczne są wysokie, zwieoczone gołębnikami bramy zagród. Nawet jeszcze teraz można tu spotkad wąsatych chłopów w szerokoskrzydłych kapeluszach. Dziś postanowiliśmy ponownie odwiedzid Sighişoarę, aby sprawdzid, czy coś się tu od czasu naszej ostatniej wizy- ty, zmieniło. Chyba jednak liczyliśmy na więcej. Na Starym Mieście nadal trwają prace re- montowe. Nie ułożono nawet kostki w miejscu, gdzie dwa lata temu były wykopy pod kanali- zację. Ale te fakty nie mają znaczenia. Sighişoara nawet rozkopana jest warta ponownego zobaczenia. Wśród wielu zabytków miasta na szczególną uwagę zasługuje wzniesiony na szczycie Wzgórza Szkolnego kościół (Bergkirche). Na wzgórze prowadzi przykryta dachem drewniana galeria, tzw. szkolne schody, wybudowane w 1662, które ułatwiały uczniom i na- uczycielom dotarcie do istniejących tu od XVII w. szkół. www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 43 Uliczka na starówce Sighişoary. Z pierwotnego, XIV - wiecznego kościoła zachowało się zamknięte trójbocznie dwu- przęsłowe prezbiterium o smukłych proporcjach, wieża i cztery kamienne posągi, tworzące scenę Hołdu Trzech Króli. Pozostała częśd trójnawowej hali świątyni pochodzi z XV w, zaś jej sklepienie sieciowe jest prawdopodobnie późniejsze. Interesujący jest południowy portal w formie ściętego trójliścia. U stóp świątyni malowniczo rozciąga się stary ewangelicki cmen- tarz. Warto tu wejśd i pospacerowad wśród nagrobków dawnych mieszkaoców miasta, solid- ne nagrobki otoczone bluszczem to jeszcze jeden przykład dostatku, jakim wyróżniały się miasta siedmiogrodzkie. www.e-bookowo.pl P o d r ó ż e , w ł ó c z ę g i , p e r e g r y n a c j e | 106 SPIS TREŚCI Wędrówka po Transylwanii 4 Drum bun, czyli Rumunia w dwa lata później 25 Podróżując po Prowansji 62 Słowenia - czyli dlaczego nie do Chorwacji 81 Z wizytą na Morawach 96 www.e-bookowo.pl Marcin Pielesz Historyk z wykształcenia, pracował jako nauczyciel a także na różnych stanowiskach w branży IT. Wychodząc z założenia, iż obecnie liczba piszących przewyższa liczbę czytających, pisze niewiele. Publikuje jeszcze mniej, chod kilka tekstów zdołał zamieścid na różnorakich internetowych portalach. W wolnym od innych aktywności czasie chodzi po górach, głównie niedale- kich, bez względu na porę roku i pogodę.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Podróże, włóczęgi, peregrynacje
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: